❄️ برای علاقهمندان به زندگی فروغ فرخزاد:
➖فروغ، زوال و امید: زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی ؟!
✨ → 3danet.ir/hiJAf
➖سخنرانی دکتر فرزانه میلانی دربارۀ فروغ فرخزاد:
✨ → youtube.com/watch?v=07_bZ2SJYKA
➖گفتگو با فرزانه میلانی، نویسندهی کتابِ «فروغ فرخزاد، زندگینامهی ادبی»:
✨ → youtube.com/watch?v=PzRFCvcwOMM
➖فروغ فرخزاد، به روایت خانم فرزانه میلانی / احمد افرادی:
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16610
➖و
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16631
➖و
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16641
➖و
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16675
➖پرگار: فروغ فرخزاد:
✨ →youtube.com/watch?v=07_bZ2SJYKA
➖فروغ فرخزاد شاعری مرگآگاه؛ ماندانا زندیان
✨ → raahak.com/?p=11576
➖برادر فروغ درباره فروغ میگوید:
✨ → youtube.com/watch?v=cBLVzuoje7s
➖کامیار شاپور:
✨ → youtube.com/watch?v=R7xdJq9Dql8
➖دربارهی پرویز شاپور:
✨ → youtube.com/watch?v=Vfo8JEagxpA
➖فروغ در یاد ابراهیم گلستان:
✨ → youtube.com/watch?v=tzVJvuXx0gc
➖زندگی با فروغ؛ حسین منصوری:
✨ → youtube.com/watch?v=KnQZ9QaTyQU
➖فروغ، زوال و امید: زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی ؟!
✨ → 3danet.ir/hiJAf
➖سخنرانی دکتر فرزانه میلانی دربارۀ فروغ فرخزاد:
✨ → youtube.com/watch?v=07_bZ2SJYKA
➖گفتگو با فرزانه میلانی، نویسندهی کتابِ «فروغ فرخزاد، زندگینامهی ادبی»:
✨ → youtube.com/watch?v=PzRFCvcwOMM
➖فروغ فرخزاد، به روایت خانم فرزانه میلانی / احمد افرادی:
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16610
➖و
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16631
➖و
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16641
➖و
✨ → bonyadhomayoun.com/?p=16675
➖پرگار: فروغ فرخزاد:
✨ →youtube.com/watch?v=07_bZ2SJYKA
➖فروغ فرخزاد شاعری مرگآگاه؛ ماندانا زندیان
✨ → raahak.com/?p=11576
➖برادر فروغ درباره فروغ میگوید:
✨ → youtube.com/watch?v=cBLVzuoje7s
➖کامیار شاپور:
✨ → youtube.com/watch?v=R7xdJq9Dql8
➖دربارهی پرویز شاپور:
✨ → youtube.com/watch?v=Vfo8JEagxpA
➖فروغ در یاد ابراهیم گلستان:
✨ → youtube.com/watch?v=tzVJvuXx0gc
➖زندگی با فروغ؛ حسین منصوری:
✨ → youtube.com/watch?v=KnQZ9QaTyQU
صدانت
فروغ، زوال و امید: زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی ؟! • صدانت
زیستجهانی فلسفی یا یک بیماری دو قطبی ؟! | اخیرا در فضای نشر و فضای مجازی مطالبی با مضمون نسبت دادن بیماری دو قطبی به فروغ فرخزاد منتشر شده است...
Audio
🎙خلقیات ایرانی و مسألهی توسعه
👤 #مقصود_فراستخواه
گروه تخصصی جامعه شناسی توسعه و دگرگونی های اجتماعی
🌾 @sedanet | @mfarasatkhah
👤 #مقصود_فراستخواه
گروه تخصصی جامعه شناسی توسعه و دگرگونی های اجتماعی
🌾 @sedanet | @mfarasatkhah
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 یک درصد دانشمندان برتر
🗣 #آذرخش_مکری (روانپزشک)
نوزدهمین جشنواره ابن سینا
🌾 @Sedanet | @drazarakhshmokri
🗣 #آذرخش_مکری (روانپزشک)
نوزدهمین جشنواره ابن سینا
🌾 @Sedanet | @drazarakhshmokri
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 محیط زیست
🗣 #کاوه_مدنی (معاون بینالملل سازمان حفاظت از محیط زیست ایران)
افتتاحیه سومین کنفرانس مدیریت شهری ایران
🌾 @sedanet | @KavehMadani
🗣 #کاوه_مدنی (معاون بینالملل سازمان حفاظت از محیط زیست ایران)
افتتاحیه سومین کنفرانس مدیریت شهری ایران
🌾 @sedanet | @KavehMadani
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
☘️ کم استرسترین و پر استرسترین شهرهای دنیا
🔅در جدیدترین تحقیقات انجام شده ( توسط موسسه ای بریتانیایی با عنوان «زیپ جت» ) کماسترسترین شهرهای دنیا در سال 2017 فاکتورهایی همچون میزان ترافیک، حمل و نقل عمومی، درصد فضای سبز، وضعیت مالی شهروندان از جمله میزان بدهی، سلامت جسمی و روحی و مقدار ساعتهایی که نور خورشید در سال در هر شهر وجود دارد لحاظ شده است.
🔅بر این اساس 8 شهر دنیا که کماسترسترینها محسوب میشوند به این ترتیب هستند:
۱-اشتوتگارت، آلمان
۲-لوکزامبورگ، لوکزامبورگ
۳-هانوفر، آلمان
۴-برن، سوئیس
۵-مونیخ، المان
۶-بوردو، فرانسه
۷-ادینبرگ، بریتانیا
۸-سیدنی، استرالیا
🔅در همین لیست پراسترسترین شهرهای دنیا هم به ترتیب زیر معرفی شدهاند:
۱-بغداد، عراق
۲-کابل، افغانستان
۳-لاگوس، نیجریه
۴-داکار، سنگال
۵-قاهره، مصر
۶-تهران، ایران 🇮🇷
۷-داکا، بنگلادش
۸-کراچی، پاگستان
🌱 منبع: CNN
عکس: اشتوتگارت، آلمان
cnn.com/travel/article/least-stressful-cities-2017/index.html
🔅در جدیدترین تحقیقات انجام شده ( توسط موسسه ای بریتانیایی با عنوان «زیپ جت» ) کماسترسترین شهرهای دنیا در سال 2017 فاکتورهایی همچون میزان ترافیک، حمل و نقل عمومی، درصد فضای سبز، وضعیت مالی شهروندان از جمله میزان بدهی، سلامت جسمی و روحی و مقدار ساعتهایی که نور خورشید در سال در هر شهر وجود دارد لحاظ شده است.
🔅بر این اساس 8 شهر دنیا که کماسترسترینها محسوب میشوند به این ترتیب هستند:
۱-اشتوتگارت، آلمان
۲-لوکزامبورگ، لوکزامبورگ
۳-هانوفر، آلمان
۴-برن، سوئیس
۵-مونیخ، المان
۶-بوردو، فرانسه
۷-ادینبرگ، بریتانیا
۸-سیدنی، استرالیا
🔅در همین لیست پراسترسترین شهرهای دنیا هم به ترتیب زیر معرفی شدهاند:
۱-بغداد، عراق
۲-کابل، افغانستان
۳-لاگوس، نیجریه
۴-داکار، سنگال
۵-قاهره، مصر
۶-تهران، ایران 🇮🇷
۷-داکا، بنگلادش
۸-کراچی، پاگستان
🌱 منبع: CNN
عکس: اشتوتگارت، آلمان
cnn.com/travel/article/least-stressful-cities-2017/index.html
Telegram
attach 📎
❄️ خاطراتی از حکیم مهدی الهی قمشهای
✍️ #داریوش_شایگان
🔅درباره حکیم الهی قمشهای ماجرا بکلی به گونهای دیگر بود. او از بزرگان فلسفه و عارفی تمام بود. ما دستکم دو بار در ماه به دیدار حکیم میرفتیم. خانهاش در جنوب شهر در خیابان خراسان بود و آب و برق نداشت.
🔅استاد بیرون از چهارچوب زمان و مکان میزیست و هرگز امکان نداشت که بتوانیم درسی را با او تا به آخر برسانیم. هنوز موضوعی را تمام نکرده به سوی شعر پر میکشید. شعر ـ گاه از خودش، و گاه از عارفان بزرگ ایرانی چون عطار، سنایی، مولانا، و حافظ ـ در فیضانات پرشور شاعرانه از او میتراوید.
🔅هرگز کسی را چون او سرشار از عشق و چون او شیفته سرمستیهای غنایی زبان ندیدهام. گویی عرفان برای او سرچشمه فیاضی بود که جهان را با امواج شعر آبیاری میکرد. چیز زیادی از او نمیآموختیم. اما در اقیانوسی از نور، از لمعان، از اشراقهای ناگهانی و احساسات جوشان شنا میکردیم و تر و تازه، شاداب و جوان، پوست انداخته، و سرشار از نیرویی که لایزال مینمود، از آن به در میآمدیم.
🔅این روحیات سخت عاطفی، از چاشنی طنزی لطیف و گاه براستی طعنهآلود برخوردار بود. یک بار با او به قم رفتیم. جمعاً شش نفر بودیم که در یک اتومبیل امریکایی به هم فشرده میشدیم. حکیم الهی در تمام طول راه با نقل حکایات بامزه و لطیفههای خندهدار، که گاه از نزاکت خارج میشد، ما را میخنداند. غروبگاه، برای نماز توقف کردیم.
🔅حکیم سجاده خود را پهن کرد و دست به نمازی گذاشت که یک ساعت طول کشید. من حرکات او را که به جلو میآمد، عقب مینشست، و رها میکرد میپاییدم، به جزری میماند که برمیخیزد و بر خود میلرزد تا سرازیر شود و بر سواحل جوار خداوند بنالد و بموید.
🔅تصویری که از این حکیم دوستداشتنی و دلپذیر در من مانده است، تصویر پناهی امن و آرام است. زیرا هرگز ندیدم که سایهای از شک یا اضطراب چهره همیشه خندانش را بساید. اگر علامه طباطبایی تجسم فیلسوفی حکیم بود، حکیم قمشهای مظهر نمونه ازلی عارف عاشق و سالک طریق «بندگی عشق» بود.
منبع: زیر آسمانهای جهان - گفتگو با داریوش شایگان
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
✍️ #داریوش_شایگان
🔅درباره حکیم الهی قمشهای ماجرا بکلی به گونهای دیگر بود. او از بزرگان فلسفه و عارفی تمام بود. ما دستکم دو بار در ماه به دیدار حکیم میرفتیم. خانهاش در جنوب شهر در خیابان خراسان بود و آب و برق نداشت.
🔅استاد بیرون از چهارچوب زمان و مکان میزیست و هرگز امکان نداشت که بتوانیم درسی را با او تا به آخر برسانیم. هنوز موضوعی را تمام نکرده به سوی شعر پر میکشید. شعر ـ گاه از خودش، و گاه از عارفان بزرگ ایرانی چون عطار، سنایی، مولانا، و حافظ ـ در فیضانات پرشور شاعرانه از او میتراوید.
🔅هرگز کسی را چون او سرشار از عشق و چون او شیفته سرمستیهای غنایی زبان ندیدهام. گویی عرفان برای او سرچشمه فیاضی بود که جهان را با امواج شعر آبیاری میکرد. چیز زیادی از او نمیآموختیم. اما در اقیانوسی از نور، از لمعان، از اشراقهای ناگهانی و احساسات جوشان شنا میکردیم و تر و تازه، شاداب و جوان، پوست انداخته، و سرشار از نیرویی که لایزال مینمود، از آن به در میآمدیم.
🔅این روحیات سخت عاطفی، از چاشنی طنزی لطیف و گاه براستی طعنهآلود برخوردار بود. یک بار با او به قم رفتیم. جمعاً شش نفر بودیم که در یک اتومبیل امریکایی به هم فشرده میشدیم. حکیم الهی در تمام طول راه با نقل حکایات بامزه و لطیفههای خندهدار، که گاه از نزاکت خارج میشد، ما را میخنداند. غروبگاه، برای نماز توقف کردیم.
🔅حکیم سجاده خود را پهن کرد و دست به نمازی گذاشت که یک ساعت طول کشید. من حرکات او را که به جلو میآمد، عقب مینشست، و رها میکرد میپاییدم، به جزری میماند که برمیخیزد و بر خود میلرزد تا سرازیر شود و بر سواحل جوار خداوند بنالد و بموید.
🔅تصویری که از این حکیم دوستداشتنی و دلپذیر در من مانده است، تصویر پناهی امن و آرام است. زیرا هرگز ندیدم که سایهای از شک یا اضطراب چهره همیشه خندانش را بساید. اگر علامه طباطبایی تجسم فیلسوفی حکیم بود، حکیم قمشهای مظهر نمونه ازلی عارف عاشق و سالک طریق «بندگی عشق» بود.
منبع: زیر آسمانهای جهان - گفتگو با داریوش شایگان
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
❄️ خطای نتیجه
✍️ رولف دوبلی
📚هنر شفاف اندیشیدن
🔅یک فرضیه ی کوتاه: فرض کن یک میلیون میمون سهام خرید و فروش میکنند. آنها به شکلی احمقانه و البته کاملا تصادفی سهام می خرند و می فروشند. چه اتفاقی رخ میدهد؟ بعد از یک هفته، حدود نیمی از میمون ها سود میکنند و نیمی ضرر. آنهایی که سود کرده اند میتوانند ادامه دهند و آنهایی که ضرر کرده اند راهی خانه شان می شوند. در هفته دوم، نیمی از میمون کماکان موفق اند، در حالی که بقیه شان ضرر کرده اند و به خانه فرستاده شده اند. به همین ترتیب، بعد از ده هفته، حدود هزار میمون باقی می ماند،آنهایی که همیشه پول شان را خوب سرمایه گذاری کرده ان. بعد از بیست هفته، فقط یک میمون باقی می ماند، کسی که همیشه و بدون ناکامی، سهامی درست را انتخاب کرده و الان میلیاردر است. اسم او را، مثلا، میمون موفق می گذاریم.
🔅رسانه ها چه واکنشی نشان میدهند؟ به سمت این حیوان هجوم می آورند تا از«اصول موفقیتش» خبردار شوند. نکاتی هم پیدا میکنند: شاید این میمون در مقایسه با بقیه موز بیشتری می خورد. شاید در گوشه ی دیگری از قفس می نشیند. حتما برای رسیدن به موفقیت روشی داشته، این طور نیست؟ وگرنه چه طور توانسته این قدر درخشان عمل کند؟ بیست هفتهی بسیار دقیق و حساب شده، آن هم از طرف یک میمون ساده؟ ناممکن است
🔅در نتیجه، هرگز یک تصمیم را صرفا بر اساس نتیجه اش ارزیابی نکن، به خصوص زمانی که تصادفی بودن یا «عوامل خارجی» در آن نقش داشته باشد. یک نتیجه بد لزوما نشان دهنده ی یک تصمیم بد نیست و برعکس. بنابراین، به جای از کوره در رفتن برای یک تصمیم اشتباه، یا تحسین خودت به خاطر تصمیمی که ممکن است فقط به شکلی تصادفی به موفقیت منجر شده باشد، به خاط بیاور آن چه را که انجام داده ای برای چه انتخاب کردی. آیا دلایلت منطقی و قابل درک بودهاند؟ آن موقع میتوانی به همین روش ادامه بدهی، حتا اگر آخرین بار بخت با تو یار نبوده باشد.
🌾 @sedanet
🏙 s9.picofile.com/file/8319504218/ho_sh.jpg
✍️ رولف دوبلی
📚هنر شفاف اندیشیدن
🔅یک فرضیه ی کوتاه: فرض کن یک میلیون میمون سهام خرید و فروش میکنند. آنها به شکلی احمقانه و البته کاملا تصادفی سهام می خرند و می فروشند. چه اتفاقی رخ میدهد؟ بعد از یک هفته، حدود نیمی از میمون ها سود میکنند و نیمی ضرر. آنهایی که سود کرده اند میتوانند ادامه دهند و آنهایی که ضرر کرده اند راهی خانه شان می شوند. در هفته دوم، نیمی از میمون کماکان موفق اند، در حالی که بقیه شان ضرر کرده اند و به خانه فرستاده شده اند. به همین ترتیب، بعد از ده هفته، حدود هزار میمون باقی می ماند،آنهایی که همیشه پول شان را خوب سرمایه گذاری کرده ان. بعد از بیست هفته، فقط یک میمون باقی می ماند، کسی که همیشه و بدون ناکامی، سهامی درست را انتخاب کرده و الان میلیاردر است. اسم او را، مثلا، میمون موفق می گذاریم.
🔅رسانه ها چه واکنشی نشان میدهند؟ به سمت این حیوان هجوم می آورند تا از«اصول موفقیتش» خبردار شوند. نکاتی هم پیدا میکنند: شاید این میمون در مقایسه با بقیه موز بیشتری می خورد. شاید در گوشه ی دیگری از قفس می نشیند. حتما برای رسیدن به موفقیت روشی داشته، این طور نیست؟ وگرنه چه طور توانسته این قدر درخشان عمل کند؟ بیست هفتهی بسیار دقیق و حساب شده، آن هم از طرف یک میمون ساده؟ ناممکن است
🔅در نتیجه، هرگز یک تصمیم را صرفا بر اساس نتیجه اش ارزیابی نکن، به خصوص زمانی که تصادفی بودن یا «عوامل خارجی» در آن نقش داشته باشد. یک نتیجه بد لزوما نشان دهنده ی یک تصمیم بد نیست و برعکس. بنابراین، به جای از کوره در رفتن برای یک تصمیم اشتباه، یا تحسین خودت به خاطر تصمیمی که ممکن است فقط به شکلی تصادفی به موفقیت منجر شده باشد، به خاط بیاور آن چه را که انجام داده ای برای چه انتخاب کردی. آیا دلایلت منطقی و قابل درک بودهاند؟ آن موقع میتوانی به همین روش ادامه بدهی، حتا اگر آخرین بار بخت با تو یار نبوده باشد.
🌾 @sedanet
🏙 s9.picofile.com/file/8319504218/ho_sh.jpg
❄️ علیه خشونت
✍️ #مجتبی_اعتمادی_نیا
🔅در روزگاری که زمین و زمان، بهانههای نو به نو برای خشونت ورزی پیش روی آدمیان مینهد، باید عمیقاً قدردان کسانی بود که بر خشونت ورزیهای ناروا «دورباش» میفرستند؛ خشونت ورزیهایی که با ظاهری موجّه و بَزک کرده، خواهان قرار گرفتن در قلمرو خشونتهای مُجازاند. خشونتهای ناروا آنگاه که ظاهری مشروع و آراسته برای خود تدارک میبینند، نارواتر خواهند بود. جهان امروز ما آنچنان بر حجم خشونتهای ناروای خود افزوده است که به زعم بسیاری، در قلمرو خشونتهای مُجاز نیز باید حتی المقدور به دنبال راه حلهای غیرخشونت آمیز بود. بر آنم که از گذشته تا کنون، اصلی ترین سیاهچاله های تولید خشونت در جهان، انحصارطلبیهای فلسفی، دینی، سیاسی و فرهنگی بوده است. انحصارطلبی در همه اقسام چهارگانه اش، آن هنگام که مبتنی بر دوگانۀ ما ـ آنها، بر همه اقسام تنوّع و تکثّر چشم فرو میبندد، بستری مساعد و هموار برای تولید خشونتِ ناروا فراهم میآورد.
🔅شاید امروزه اصلی ترین رسالت خردمندان مُشفق و دوراندیش جهان، باید این باشد که بنیانهای نظری انحصارطلبی را در همه اقسام چهارگانه اش به چالش فرا بخوانند و اینچنین از امکانات فربه تولید خشونت در جهان بکاهند. هنرمندان و شاعران نیز در این میان، با پرورش و تیمارداری قوّۀ تخیل آدمیان، یکی از کارمدترین ابزارهای مبارزه با خشونتِ ناروا و به رسمیت شناختن تنوّع، تکثّر و رواداری را در اختیار دارند. امکانات خیال پرور هنرمندان و شاعران در مقایسه با قدرت مفهوم اندیشی متفکران و صاحب نظران، در بسیاری از موارد، از قابلیت های بیشتری برای تلطیف فضای عمومی جامعه و کاستن از حجم انبوه خشم و خشونت برخوردار است. من خود در مواردی، به اقتفای هیدگر که جایی گفته بود: «ای کاش میشد همان قدر مستقیم اندیشید که سزان نقاشی میکرد» به جای سخن گفتن و نوشتن، ترجیح داده ام دوستان و مخاطبانم را با دعوت به شنیدن یک موسیقی، خواندن یک شعر و یا تماشای یک فیلم، از آثار مخرّب انحصارطلبیِ ویرانگر برحذر دارم. این آثار، با صراحت و عمق بیشتر، همان چیزی را «آشکار» میکردند که من احیاناً با مفهوم اندیشیهای فلسفی در پی «بیان» آن بودم.
🌾 @sedanet | @m_etemadinia
✍️ #مجتبی_اعتمادی_نیا
🔅در روزگاری که زمین و زمان، بهانههای نو به نو برای خشونت ورزی پیش روی آدمیان مینهد، باید عمیقاً قدردان کسانی بود که بر خشونت ورزیهای ناروا «دورباش» میفرستند؛ خشونت ورزیهایی که با ظاهری موجّه و بَزک کرده، خواهان قرار گرفتن در قلمرو خشونتهای مُجازاند. خشونتهای ناروا آنگاه که ظاهری مشروع و آراسته برای خود تدارک میبینند، نارواتر خواهند بود. جهان امروز ما آنچنان بر حجم خشونتهای ناروای خود افزوده است که به زعم بسیاری، در قلمرو خشونتهای مُجاز نیز باید حتی المقدور به دنبال راه حلهای غیرخشونت آمیز بود. بر آنم که از گذشته تا کنون، اصلی ترین سیاهچاله های تولید خشونت در جهان، انحصارطلبیهای فلسفی، دینی، سیاسی و فرهنگی بوده است. انحصارطلبی در همه اقسام چهارگانه اش، آن هنگام که مبتنی بر دوگانۀ ما ـ آنها، بر همه اقسام تنوّع و تکثّر چشم فرو میبندد، بستری مساعد و هموار برای تولید خشونتِ ناروا فراهم میآورد.
🔅شاید امروزه اصلی ترین رسالت خردمندان مُشفق و دوراندیش جهان، باید این باشد که بنیانهای نظری انحصارطلبی را در همه اقسام چهارگانه اش به چالش فرا بخوانند و اینچنین از امکانات فربه تولید خشونت در جهان بکاهند. هنرمندان و شاعران نیز در این میان، با پرورش و تیمارداری قوّۀ تخیل آدمیان، یکی از کارمدترین ابزارهای مبارزه با خشونتِ ناروا و به رسمیت شناختن تنوّع، تکثّر و رواداری را در اختیار دارند. امکانات خیال پرور هنرمندان و شاعران در مقایسه با قدرت مفهوم اندیشی متفکران و صاحب نظران، در بسیاری از موارد، از قابلیت های بیشتری برای تلطیف فضای عمومی جامعه و کاستن از حجم انبوه خشم و خشونت برخوردار است. من خود در مواردی، به اقتفای هیدگر که جایی گفته بود: «ای کاش میشد همان قدر مستقیم اندیشید که سزان نقاشی میکرد» به جای سخن گفتن و نوشتن، ترجیح داده ام دوستان و مخاطبانم را با دعوت به شنیدن یک موسیقی، خواندن یک شعر و یا تماشای یک فیلم، از آثار مخرّب انحصارطلبیِ ویرانگر برحذر دارم. این آثار، با صراحت و عمق بیشتر، همان چیزی را «آشکار» میکردند که من احیاناً با مفهوم اندیشیهای فلسفی در پی «بیان» آن بودم.
🌾 @sedanet | @m_etemadinia
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 چگونه مىتوان تصاوير جعلى را تشخيص داد؟
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
وبسایت فرهنگی صدانت
⚫️ بازگشت همه به سوی خداست از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش ✍️هیات مدیره انجمن جامعه شناسی ایران 🔅خبر درگذشت استاد فرهیخته و گرانقدر دکتر کاووس سیدامامی، عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق (ع)، همه دوستان، همکاران و دانشجویان این فرزانه…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 گزارش صداوسیما پیرامون مرحوم کاووس سیدامامی با عنوان «منطقه ممنوعه» و اتهام جاسوسی...
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
وبسایت فرهنگی صدانت
🎥 گزارش صداوسیما پیرامون مرحوم کاووس سیدامامی با عنوان «منطقه ممنوعه» و اتهام جاسوسی... 🌾 @sedanet
🔅 فیلم مستندی که صداوسیما به نام «منطقۀ ممنوعه» دربارۀ مرحوم سیدامامی ساخت و پخش کرد، به همۀ پرسشها پاسخ داد جز یک سؤال ساده: این اتهامات در کدام دادگاه مطرح و ثابت شده است و صداوسیما بر پایۀ کدام مادۀ قانونی اجازه دارد دربارۀ متهمی که پروندهاش به مرحلۀ دفاع و استخدام وکیل نرسیده و هیچ دادگاهی نیز برای آن حکمی صادر نکرده است، چنین مستندی بسازد؟
✍️ #رضا_بابایی - ۹۶/۱۱/۲۷
https://t.me/sedanet/3236
🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
✍️ #رضا_بابایی - ۹۶/۱۱/۲۷
https://t.me/sedanet/3236
🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
Telegram
وبسایت فرهنگی صدانت
🎥 گزارش صداوسیما پیرامون مرحوم کاووس سیدامامی با عنوان «منطقه ممنوعه» و اتهام جاسوسی...
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
🔅دختر کوچولو، برای ازدواج خیلی زود است، من و پدرت حاضریم موافقت کنیم. اما مواظب باش، زندان، هر چقدر هم زیبا و راحت باشد، بالاخره زندان است. بهخاطر هیچ و پوچ واردش میشویم و بعد، برای خارج شدن باید خیلی چیزها را تحمل کنیم. نمیگویم که «رومان» زندانبان تو میشود، نامزدت بسیار نازنین است، حرف من از این هم ناخوشایندتر است: هر دو زندانی میشوید، در زندان، زندانبانی نیست، در، میله یا قفلی نیست، اما به هر حال زندان است.... به هر صورت من هشدارم را به تو دادهام... اما خوشحالم که به حرفم گوش نمیکنی، این رفتارت را میپسندم، نشانهی خوبی است، خوب بزرگت کردهایم، کوچولو، به تو یاد دادهایم که فقط حرفهای دلت را گوش کنی و بس. امیدوارم اشتباه کنم، میدانم که اشتباه نمیکنم، فرقی نمیکند، راه درست برای بچهها، هیچوقت راه پدر و مادرشان نیست، هیچوقت.
✍️ کریستین بوبن، ترجمه مهوش قویمی، انتشارات آشیان
📚دیوانهوار
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8319624234/D_b.jpg
✍️ کریستین بوبن، ترجمه مهوش قویمی، انتشارات آشیان
📚دیوانهوار
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8319624234/D_b.jpg
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 برنامه پرگار: "حاصل كار و زندگى صادق هدايت"
چه چیزی باعث ماندگاری #صادق_هدایت شده است؟
با حضور:
ناصر زراعتی
فرج سرکوهی
محمد سفریان
وریا امیری
🌾 @sedanet
چه چیزی باعث ماندگاری #صادق_هدایت شده است؟
با حضور:
ناصر زراعتی
فرج سرکوهی
محمد سفریان
وریا امیری
🌾 @sedanet
❄️ معرفی و بررسی کتاب گاندی و استالین
جلسه 19 سلسله نشست های گفتار و اندیشه
صوت سخنان #غلامعلی_کشانی (مترجم) 👇
✨ → 3danet.ir/LsEjB
🌾 @sedanet
🌾 @Goftar_Andisheh
🌾 @GahFerestGhKeshani
جلسه 19 سلسله نشست های گفتار و اندیشه
صوت سخنان #غلامعلی_کشانی (مترجم) 👇
✨ → 3danet.ir/LsEjB
🌾 @sedanet
🌾 @Goftar_Andisheh
🌾 @GahFerestGhKeshani
❄️ در ستایشِ آزادگی
(بازنشر به بهانه ۲۹ بهمنماه، سالروز شهادت خسرو گلسرخی)
✍️ #محمدمهدی_اردبیلی
🔅مرگ و تولد مرزهای حالتی موقت از تناسب ارگانیکی هستند که «انسانِ زنده» نامیده میشود. در این معنا، اگر از منظر حقیقت، یعنی از منظر امر کلی، به مرگ بنگریم درخواهیم یافت که مرگ هیچ نیست جز تغیرات و تبدلات حالات افراد یک نوع. در این معنا، مرگ برای تکامل و صیانتِ نوع حتی ضروری به شمار میرود. روح جهان ذاتاً جاودانه است و ما تا آنجا از مرگ میهراسیم و آن را اصالت میبخشیم که نه نسبتمان را با روح جاودان، بلکه حالتِ وجودی فردی و شخصیِ موقت خود ملاک قرار دهیم. در یک کلام، این «من» نیستم که پس از مرگ بدنم را ترک میکنم، بلکه این روح است که «من» را ترک میکند. باید از میل نازل به جاودانگیِ خودخواهانه و خیالپردازانۀ فردی، به میل والا به جاودانگیِ راستینِ برخاسته از نفیِ من فردی گذر کرد. فرد باید بتواند "هرچه بیشتر خود را فراموش کند" و از بطن مواجهۀ شخصی خود با وجود و عدم، با مرگ و زندگی، فراتر رود و به ساحت حقیقت روحانی جهان قدم بگذارد.
🔅تنها در این صورت است که فرد میتواند در لحظهای که در مرز میان مرگ و حیات قرار داد، در لحظهای که میتواند با بیان یک جملۀ عافیتطلبانه، ادامۀ زندگیِ بیولوژیکش را بیمه کند و چند صباحی بیشتر این تناسب ارگانیک موقتی را حفظ کند، تصمیم میگیرد آزادگیاش از وجود فردیِ اش را اثبات کند، زندگیِ بیولوژیکش را رها کند، دادگاه را به هیچ بگیرد، رو به تاریخ بایستد و بگوید:
«من در این دادگاه برای جانم چانه نمیزنم، و حتی برای عمرم. من قطرهای ناچیز از عظمت و حرمان خلقهای مبارز ایران هستم ... من از خلقم جدا نیستم ولی نمونه صادق آن هستم. .. من به نفع خودم هیچ ندارم بگویم»
https://t.me/sedanet/1984
@philosophicalhalt
(بازنشر به بهانه ۲۹ بهمنماه، سالروز شهادت خسرو گلسرخی)
✍️ #محمدمهدی_اردبیلی
🔅مرگ و تولد مرزهای حالتی موقت از تناسب ارگانیکی هستند که «انسانِ زنده» نامیده میشود. در این معنا، اگر از منظر حقیقت، یعنی از منظر امر کلی، به مرگ بنگریم درخواهیم یافت که مرگ هیچ نیست جز تغیرات و تبدلات حالات افراد یک نوع. در این معنا، مرگ برای تکامل و صیانتِ نوع حتی ضروری به شمار میرود. روح جهان ذاتاً جاودانه است و ما تا آنجا از مرگ میهراسیم و آن را اصالت میبخشیم که نه نسبتمان را با روح جاودان، بلکه حالتِ وجودی فردی و شخصیِ موقت خود ملاک قرار دهیم. در یک کلام، این «من» نیستم که پس از مرگ بدنم را ترک میکنم، بلکه این روح است که «من» را ترک میکند. باید از میل نازل به جاودانگیِ خودخواهانه و خیالپردازانۀ فردی، به میل والا به جاودانگیِ راستینِ برخاسته از نفیِ من فردی گذر کرد. فرد باید بتواند "هرچه بیشتر خود را فراموش کند" و از بطن مواجهۀ شخصی خود با وجود و عدم، با مرگ و زندگی، فراتر رود و به ساحت حقیقت روحانی جهان قدم بگذارد.
🔅تنها در این صورت است که فرد میتواند در لحظهای که در مرز میان مرگ و حیات قرار داد، در لحظهای که میتواند با بیان یک جملۀ عافیتطلبانه، ادامۀ زندگیِ بیولوژیکش را بیمه کند و چند صباحی بیشتر این تناسب ارگانیک موقتی را حفظ کند، تصمیم میگیرد آزادگیاش از وجود فردیِ اش را اثبات کند، زندگیِ بیولوژیکش را رها کند، دادگاه را به هیچ بگیرد، رو به تاریخ بایستد و بگوید:
«من در این دادگاه برای جانم چانه نمیزنم، و حتی برای عمرم. من قطرهای ناچیز از عظمت و حرمان خلقهای مبارز ایران هستم ... من از خلقم جدا نیستم ولی نمونه صادق آن هستم. .. من به نفع خودم هیچ ندارم بگویم»
https://t.me/sedanet/1984
@philosophicalhalt
Telegram
وبسایت فرهنگی صدانت
🎥 قسمتی از دفاعیات خسرو گلسرخی
29 بهمن سالروز تیرباران خسرو گلسرخی و همرزمانش
📒 @sedanet
29 بهمن سالروز تیرباران خسرو گلسرخی و همرزمانش
📒 @sedanet
❄️ دریغ مختصر از اهل فلسفه
✍️ #علی_غزالیفر
🔅هیچ آمار دقیقی از بیکاری فارغالتحصیلان دکتری فلسفه ارائه نشده است. البته رسیدن کارد به استخوان هم نیازی به آمار دقیق ندارد. درهم شکستن استخوانهای روح یک امر کمّی نیست تا آماربردار باشد. وضعیت اشتغال نسل جدید فلسفه دچار مشکل نیست، بلکه در حد یک بحران عظیم و عمیق است که باعث ازهمفروپاشیدگی زندگی آنان میشود. آنها مثل همه انسانهای دیگر چند سال بعد در گور خویش سرازیر خواهند شد بدون اینکه جاهای خالی خود را پر و جاهای پر را خالی کنند. اگرچه آنان در این مدت بیکار ننشسته و با تمام توان ناله و نعره خود را متوجه دولت و ملت و حکومت میکنند، اما غافلند که این وضع بُعد دیگری هم دارد...
🔅فلسفه در ایران مشکلات داخلی و درونگفتمانی هم دارد؛ یعنی خود فیلسوفانِ دستاندرکار هم عامل بسیار مؤثری در ایجاد این وضع وخیم هستند و گستره کاربرد اجتماعی و اقتصادی فلسفه را در زندگی به خوبی نشان دادهاند. وقتی خود اهالی فلسفه به هم رحم نمیکنند، نباید از دیگران گله کرد. اکثریت قریب به اتفاق استادان فلسفه به موقعیت خود قانع نیستند و اگر بتوانند در نوزده دانشگاه مختلف هیئتعلمی شوند، چه باک! آنان این مختصر را از اهل معرفت دریغ نمیکنند. پست مدیریتی هم که ناقابل است و ردخور ندارد.
🔅به عنوان نمونه، یکی از پیرانِ دستبهعصای این عرصه، که با پرسشهای ژرف و کاملا مبهم خود دائما هیبت سوبژکتیویسم را در جهان مدرن به انسان گوشزد میکند، علیرغم اینکه دهها پست و مسئولیت ابدی دارد، همیشه در هر مصاحبهای فقط و فقط به شغل معلمی خود افتخار میکند. استاد فرتوت دیگری هم هست که از جوانی سرقفلی بخشی از فلسفه کل کشور را در اختیار داشته به طوری که حتی آن پیرمرد پرسشگر ژرف هم در دوران دانشجویی شاگرد ایشان بود. اما همین جناب فرتوت پس از نیم قرن فعالیت که مثلا بازنشسته شدند، دو ساعت بعد به مؤسسه دیگری رفتند و لطف کردند آنجا هیئتعلمی شدند. در ابتدا لابهلای اندک تدریس خود خاطره گفتند، اما بعد از آن فقط در اتاق خود مینشینند و هر سال چند کتاب فرنگی را خلاصه کرده و به اتاق کناری میدهند تا به صورت کتابهایی منتشر کنند. چه اشکالی دارد در منزل خود آسوده باشند و همانجا راحت سرشان را روی کتابهای فلسفه قرن هجدهم بگذارند و اجازه دهند یک جوان فاضل و تازه و باانگیزه به جای ایشان هیئتعلمی شود و خلاصهکتاب بنویسد و در همه همایشها خطابه ایراد کند که فلسفه روح فرهنگ است؟!
🔅این دو مورد استثنا نیستند، بلکه بخشی از یک رویه عمومی هستند که در همه جا فراگیر شده است. البته این پیشکسوتان انسانهای خوبی هستند و دغدغه فلسفه هم دارند. نسل جدید استادان فلسفه بهطور لایتناهی حبیب الله هستند؛ زیرا الکاسب حبیب الله. اینان باید با اتهامی در حد جنایت علیه بشریت در دادگاههای جنگی محاکمه شوند؛ زیرا در حالیکه مشغول درو کردن خروارها پول و بودجه هستند، وضع فارغالتحصیل فلسفه به جایی میرسد که حتی نمیتواند همه کتابهایی را که دوست دارد، بخرد. ما توان محاکمه نداریم اما چند پرسش قابل مطرح است.
🔅چرا استادان فلسفه تنگتر نمینشینند تا برای جوانان جا باز شود؟ چرا کسانی که دستشان به جایی میرسد و پایشان در جایی محکم است، دست جوانان این عرصه را نمیگیرند؟ چرا یک استاد باید در دو جا هیئتعلمی باشد و چند پست مدیریتی هم بگیرد و از چند نهاد و سازمان حقوق و مزایا دریافت کند، اما در مقابل، چندین جوان نیک و اهل فکر در خلوت و تنهاییشان شرمنده بدن خود و شرمسار ذهن دیگران باشند؟ چرا پیشکسوتان پیر فلسفه راضی نمیشوند تا قبل از مرگ یا فروپاشی ساقه مغز بازنشسته شوند؟ آیا این افراد اساسا به "بازنشستگی" اعتقاد دارند و میدانند که بزرگترین فیلسوفان معاصر غربی پس از بازنشستگی در دانشگاه جایی ندارند؟
🔅تا وقتی این آقایان اهل انصاف و عدالت نشوند، هر گونه تخصیص بودجه و امکانات از طرف دولت چیز دندانگیری نصیب فارغالتحصیلان جوان این رشته نمیکند؛ زیرا پیش از آنکه لقمهای به دهان اینان رسد، به دست آنان بلعیده میشود. رابطه میان اعضای هیئتعلمی نهادهای فلسفی از نوع تساوی یا عموموخصوص مطلق و منوجه است. معلوم نیست اینگونه اساتید انحصارگرایِ خوشاشتها و سیریناپذیر، در فلسفه اخلاق، به کدام نظریه اخلاقی پایبندند؟ نظریه اخلاقی سعدی اشعری هم دقیقا معلوم نیست، اما میگوید:
توانگر خود آن لقمه چون میخورد
چو بیند که درویش خون میخورد؟
مگو تندرست است رنجوردار
که میپیچد از غصه رنجوروار
تُنُکدل چو یاران به منزل رسند
نخسبد که واماندگان از پسند
دل پادشاهان شود بارکش
چو بینند در گل خر خارکش
🌾 @Sedanet | @philosophicalmeditation
✍️ #علی_غزالیفر
🔅هیچ آمار دقیقی از بیکاری فارغالتحصیلان دکتری فلسفه ارائه نشده است. البته رسیدن کارد به استخوان هم نیازی به آمار دقیق ندارد. درهم شکستن استخوانهای روح یک امر کمّی نیست تا آماربردار باشد. وضعیت اشتغال نسل جدید فلسفه دچار مشکل نیست، بلکه در حد یک بحران عظیم و عمیق است که باعث ازهمفروپاشیدگی زندگی آنان میشود. آنها مثل همه انسانهای دیگر چند سال بعد در گور خویش سرازیر خواهند شد بدون اینکه جاهای خالی خود را پر و جاهای پر را خالی کنند. اگرچه آنان در این مدت بیکار ننشسته و با تمام توان ناله و نعره خود را متوجه دولت و ملت و حکومت میکنند، اما غافلند که این وضع بُعد دیگری هم دارد...
🔅فلسفه در ایران مشکلات داخلی و درونگفتمانی هم دارد؛ یعنی خود فیلسوفانِ دستاندرکار هم عامل بسیار مؤثری در ایجاد این وضع وخیم هستند و گستره کاربرد اجتماعی و اقتصادی فلسفه را در زندگی به خوبی نشان دادهاند. وقتی خود اهالی فلسفه به هم رحم نمیکنند، نباید از دیگران گله کرد. اکثریت قریب به اتفاق استادان فلسفه به موقعیت خود قانع نیستند و اگر بتوانند در نوزده دانشگاه مختلف هیئتعلمی شوند، چه باک! آنان این مختصر را از اهل معرفت دریغ نمیکنند. پست مدیریتی هم که ناقابل است و ردخور ندارد.
🔅به عنوان نمونه، یکی از پیرانِ دستبهعصای این عرصه، که با پرسشهای ژرف و کاملا مبهم خود دائما هیبت سوبژکتیویسم را در جهان مدرن به انسان گوشزد میکند، علیرغم اینکه دهها پست و مسئولیت ابدی دارد، همیشه در هر مصاحبهای فقط و فقط به شغل معلمی خود افتخار میکند. استاد فرتوت دیگری هم هست که از جوانی سرقفلی بخشی از فلسفه کل کشور را در اختیار داشته به طوری که حتی آن پیرمرد پرسشگر ژرف هم در دوران دانشجویی شاگرد ایشان بود. اما همین جناب فرتوت پس از نیم قرن فعالیت که مثلا بازنشسته شدند، دو ساعت بعد به مؤسسه دیگری رفتند و لطف کردند آنجا هیئتعلمی شدند. در ابتدا لابهلای اندک تدریس خود خاطره گفتند، اما بعد از آن فقط در اتاق خود مینشینند و هر سال چند کتاب فرنگی را خلاصه کرده و به اتاق کناری میدهند تا به صورت کتابهایی منتشر کنند. چه اشکالی دارد در منزل خود آسوده باشند و همانجا راحت سرشان را روی کتابهای فلسفه قرن هجدهم بگذارند و اجازه دهند یک جوان فاضل و تازه و باانگیزه به جای ایشان هیئتعلمی شود و خلاصهکتاب بنویسد و در همه همایشها خطابه ایراد کند که فلسفه روح فرهنگ است؟!
🔅این دو مورد استثنا نیستند، بلکه بخشی از یک رویه عمومی هستند که در همه جا فراگیر شده است. البته این پیشکسوتان انسانهای خوبی هستند و دغدغه فلسفه هم دارند. نسل جدید استادان فلسفه بهطور لایتناهی حبیب الله هستند؛ زیرا الکاسب حبیب الله. اینان باید با اتهامی در حد جنایت علیه بشریت در دادگاههای جنگی محاکمه شوند؛ زیرا در حالیکه مشغول درو کردن خروارها پول و بودجه هستند، وضع فارغالتحصیل فلسفه به جایی میرسد که حتی نمیتواند همه کتابهایی را که دوست دارد، بخرد. ما توان محاکمه نداریم اما چند پرسش قابل مطرح است.
🔅چرا استادان فلسفه تنگتر نمینشینند تا برای جوانان جا باز شود؟ چرا کسانی که دستشان به جایی میرسد و پایشان در جایی محکم است، دست جوانان این عرصه را نمیگیرند؟ چرا یک استاد باید در دو جا هیئتعلمی باشد و چند پست مدیریتی هم بگیرد و از چند نهاد و سازمان حقوق و مزایا دریافت کند، اما در مقابل، چندین جوان نیک و اهل فکر در خلوت و تنهاییشان شرمنده بدن خود و شرمسار ذهن دیگران باشند؟ چرا پیشکسوتان پیر فلسفه راضی نمیشوند تا قبل از مرگ یا فروپاشی ساقه مغز بازنشسته شوند؟ آیا این افراد اساسا به "بازنشستگی" اعتقاد دارند و میدانند که بزرگترین فیلسوفان معاصر غربی پس از بازنشستگی در دانشگاه جایی ندارند؟
🔅تا وقتی این آقایان اهل انصاف و عدالت نشوند، هر گونه تخصیص بودجه و امکانات از طرف دولت چیز دندانگیری نصیب فارغالتحصیلان جوان این رشته نمیکند؛ زیرا پیش از آنکه لقمهای به دهان اینان رسد، به دست آنان بلعیده میشود. رابطه میان اعضای هیئتعلمی نهادهای فلسفی از نوع تساوی یا عموموخصوص مطلق و منوجه است. معلوم نیست اینگونه اساتید انحصارگرایِ خوشاشتها و سیریناپذیر، در فلسفه اخلاق، به کدام نظریه اخلاقی پایبندند؟ نظریه اخلاقی سعدی اشعری هم دقیقا معلوم نیست، اما میگوید:
توانگر خود آن لقمه چون میخورد
چو بیند که درویش خون میخورد؟
مگو تندرست است رنجوردار
که میپیچد از غصه رنجوروار
تُنُکدل چو یاران به منزل رسند
نخسبد که واماندگان از پسند
دل پادشاهان شود بارکش
چو بینند در گل خر خارکش
🌾 @Sedanet | @philosophicalmeditation
❄️ تحلیل شرایط این روزهای جامعه ایران در گفتوگوی روزنامه شهروند با دکتر محسن گودرزی
🔅#محسن_گودرزی ، پژوهشگر اجتماعی، بهتازگی گزارشی را با عنوان «زوال همبستگی اجتماعی» براساس دادهها و شواهد آماری و پیمایشی تهیه کرده است. در این گزارش، فرآیندهایی که رابطه افراد، گروهها و نهادها را سست میکند و به انفصال، جدایی و تشدید تضادها میانجامند، به منزله فرآیندهای گسیختهساز بررسی شدهاند. در سطح عوامل عینی گسیختهساز به کوچکشدن کیک اقتصاد ایران، تشدید نابرابریها، بیکاری و بیثباتی شغلی، فساد و حاشیهنشینی شهری پرداخته شده است. در سطح عوامل نگرشی؛ روند تغییرات نگرشی، دگرگونی نهادهای اصلی و فراگیرشدن «احساس زوال اجتماعی» بررسی شدهاند.
🔅از دید نویسنده گزارش، رشد فردگرایی و غلبه ارزشهای مادی در نظام سلسله مراتب ارزشی همراه با ضعف نظام هنجاری به شکلگیری سوژهای انجامیده است که لذتها و منافع فردی خود را فارغ از محدودیتها و کنترلهای اجتماعی جستوجو میکند. این روند موجب شده سه نهاد اصلی خانواده، دین و سیاست نتوانند کارکردهای انسجامبخش خود را بهدرستی ایفا کنند. از طرف دیگر، «احساس زوال اجتماعی» بر ذهن جمعی غلبه یافته است. مردم خود را در جامعهای مییابند که در سراشیبی قرار گرفته است. جامعهای که فرصتهای آن عادلانه توزیع نشده، بنیانهای اخلاقی خود را بیش از پیش از دست میدهد، اعتماد اجتماعی در آن پایین است و آیندهای روشن پیش روی خود نمیبیند.
🔅این عوامل موجب رشد احساس بیگانگی با جامعه، احساس استیصال و بیپناهی شده است. گودرزی معتقد است جامعه ایران در برابر دو سرنوشت متفاوت قرار دارد. از یک سو، روندها و پدیدههای گسیختهساز، حیات کلی آن را تهدید میکنند و از سوی دیگر، اشکالی از همبستگیهای جدید در میان اقشار مختلف و لایههای گوناگون جامعه درحال گسترش است. درباره آنچه در جامعه ایران جریان دارد با محسن گودرزی، پژوهشگر اجتماعی گفتوگویی صورت دادهایم. پیمایش ملی ارزشها و نگرشهای ایرانیان، بررسی تحولات ساختاری بازار کار ایران، تحولات فرهنگی ایران در سه دهه ١٣۵٣-١٣٨٣ و دهها نظرسنجی و پژوهش ازجمله کارهای گودرزی است.
متن کامل این گفتوگو👇
✨→ 3danet.ir/JKxYs
🌾 @sedanet
🔅#محسن_گودرزی ، پژوهشگر اجتماعی، بهتازگی گزارشی را با عنوان «زوال همبستگی اجتماعی» براساس دادهها و شواهد آماری و پیمایشی تهیه کرده است. در این گزارش، فرآیندهایی که رابطه افراد، گروهها و نهادها را سست میکند و به انفصال، جدایی و تشدید تضادها میانجامند، به منزله فرآیندهای گسیختهساز بررسی شدهاند. در سطح عوامل عینی گسیختهساز به کوچکشدن کیک اقتصاد ایران، تشدید نابرابریها، بیکاری و بیثباتی شغلی، فساد و حاشیهنشینی شهری پرداخته شده است. در سطح عوامل نگرشی؛ روند تغییرات نگرشی، دگرگونی نهادهای اصلی و فراگیرشدن «احساس زوال اجتماعی» بررسی شدهاند.
🔅از دید نویسنده گزارش، رشد فردگرایی و غلبه ارزشهای مادی در نظام سلسله مراتب ارزشی همراه با ضعف نظام هنجاری به شکلگیری سوژهای انجامیده است که لذتها و منافع فردی خود را فارغ از محدودیتها و کنترلهای اجتماعی جستوجو میکند. این روند موجب شده سه نهاد اصلی خانواده، دین و سیاست نتوانند کارکردهای انسجامبخش خود را بهدرستی ایفا کنند. از طرف دیگر، «احساس زوال اجتماعی» بر ذهن جمعی غلبه یافته است. مردم خود را در جامعهای مییابند که در سراشیبی قرار گرفته است. جامعهای که فرصتهای آن عادلانه توزیع نشده، بنیانهای اخلاقی خود را بیش از پیش از دست میدهد، اعتماد اجتماعی در آن پایین است و آیندهای روشن پیش روی خود نمیبیند.
🔅این عوامل موجب رشد احساس بیگانگی با جامعه، احساس استیصال و بیپناهی شده است. گودرزی معتقد است جامعه ایران در برابر دو سرنوشت متفاوت قرار دارد. از یک سو، روندها و پدیدههای گسیختهساز، حیات کلی آن را تهدید میکنند و از سوی دیگر، اشکالی از همبستگیهای جدید در میان اقشار مختلف و لایههای گوناگون جامعه درحال گسترش است. درباره آنچه در جامعه ایران جریان دارد با محسن گودرزی، پژوهشگر اجتماعی گفتوگویی صورت دادهایم. پیمایش ملی ارزشها و نگرشهای ایرانیان، بررسی تحولات ساختاری بازار کار ایران، تحولات فرهنگی ایران در سه دهه ١٣۵٣-١٣٨٣ و دهها نظرسنجی و پژوهش ازجمله کارهای گودرزی است.
متن کامل این گفتوگو👇
✨→ 3danet.ir/JKxYs
🌾 @sedanet
صدانت
تحلیل شرایط این روزهای جامعه ایران در گفتوگوی «شهروند» با دکتر محسن گودرزی • صدانت
محسن گودرزی ، پژوهشگر اجتماعی، بهتازگی گزارشی را با عنوان «زوال همبستگی اجتماعی» براساس دادهها و شواهد آماری و پیمایشی تهیه کرده است. در این گزارش، فرآیندهایی ...
🎥 آیا گوشتخواری غیراخلاقی است؟
👤 #آرش_نراقی و #اسفندیار_طبری
برنامه پرگار - پخش : بهمن 96
دریافت فیلم و صوت
🌾 @Sedanet
🌾 @Arash_naraghi
👤 #آرش_نراقی و #اسفندیار_طبری
برنامه پرگار - پخش : بهمن 96
دریافت فیلم و صوت
🌾 @Sedanet
🌾 @Arash_naraghi