#مصطفی_ملکیان : معشوق دوست دارد دگرگونی هایش مورد توجه عاشق قرار بگیرد؛ به تعبیر سیمون وی؛ مهمترین چیزی که معشوق از عاشق می خواهد توجه است، حتی اگر این توجه نقادانه باشد.
🌾 @sedanet

🎥خلاصه کتاب هفت عادت افراد موثر
✍️ #استیون_کاوی
🌾 @sedanet

❄️ پدیده «شبکه سیال» و «لحظه شگفت انگیز»
✍️ مجتبی لشکربلوکی

🔅پروفسور کوین دانبار تحقیقی فوق العاده انجام داد با این هدف که ایده های خوب از کجا می آیند؟ نتایج جالب بود. او به تعدادی از آزمایشگاههای علمی دور دنیا سری زد و از تمام افراد در حالیکه مشغول انجام جزیی ترین امورشان بودند، فیلم برداری کرد. در حالیکه آنها جلوی میکروسکوپ نشسته بودند، وقتی که با همکارانشان کنار آب سردکن مشغول گفتگو بودند و امثال این ها. او تمام این مکالمات را ضبط کرد و سعی کرد از منشاء ایجاد بهترین ایده ها سر در بیاورد. وقتی به یک دانشمند در آزمایشگاه فکر می کنیم، این تصویر را داریم همه دور یک میکروسکوپ جمع شده، و مشغول دیدن چیزی با دقت هستند و سپس آن لحظه شگفت انگیز جرقه زدن ایده رخ می دهد و می گوید اوه، یافتم! اما نتایج چیز دیگری بود.

🔅نتایج تحقیق نشان داد بیشتر ایده های مهم و موفق پشت میکروسکوپ یا کامپیوتر یا میز کار پیدا نشدند! بلکه زمانی جرقه زدند که آدم ها دورمیز جلسات هفتگی با هم گفتگو می کردند. یعنی زمانیکه همه دور هم جمع شده و آخرین اطلاعات، خطاها، اشتباه ها، تجارب و یافته های خود را بازگو می کردند.

🔅ما به اشتباه دوست داریم داستان دستیابی به ایده های نو و خلاقانه را خلاصه کنیم و در قالب زمانی کوتاه تری بیان کنیم و بیشتر بر لحظات شگفت انگیز جرقه زدن یک ایده متمرکز شویم. اما در واقع، اگر دقیق تر نگاهی به گذشته بیاندازیم، معلوم می شود که زمان زیادی طول کشیده است تا بسیاری از ایده های مهم شکل بگیرند.

🔅وقتی یک ایده در ذهن ما شکل می گیرد، شبکۀ جدیدی از نرون‌ها (تعدادی از 100 میلیارد سلول بافت عصبی داخل مغز ما) بوجود می آید. شبکه ای با شکل جدید که تا به حال وجود نداشته است. هر چیزی که می آموزیم یا خلق می کنیم منجر به ایجاد یک شبکه جدید می شود و سوال اینجاست: چگونه می‌توان مغز را در محیط‌هایی قرار داد که در آن احتمال بیشتری برای شکل گیری این شبکه‌های جدید وجود دارد؟ در واقع شبکه ای در دنیای بیرون مغز وجود دارد که شباهت زیادی با شبکه‌ دنیای درون مغز انسان دارد که می توان آن را شبکۀ سیال «liquid network» نامید. یعنی جایی که شما، آدم ها و ایده های متفاوت بسیاری را در کنار هم دارید، پیشینه های مختلف، علایق گوناگون در جوش و خروش هستند و با یکدیگر در رقابتند، آن فضا در حقیقت، فضایی است که به نوآوری ختم می شود. به عبارت دیگر همانگونه که وجود سلول های عصبی در درون مغز و ایجاد یک شبکه جدید منجر به یادگیری می شود. با هم بودن انسان ها نیز منجر به یادگیری، خلاقیت و دستیابی به ایده های نو می شود. و نکته همین جاست که ما بخشی از ایده های مان را از دیگران می گیریم. از کسانی که در رستوران یا چای خوری با آن ها برخورد می کنیم و با آن ها گفتگو می کنیم. آن ایده ها را به شکل های تازه ای به هم وصل می کنیم و چیزی نو خلق می کنیم حتی بدون آن که خود بدانیم یا بفهمیم.

➖تجویز راهبردی:
🔅در گذشته قهوه خانه ها و اکنون کافی شاپ ها محل حضور نویسندگان، شاعران، متفکران و مصلحان اجتماعی بوده است. چرا؟ چون این مکان، مکان بسیار خوبی است تا ما در شبکه سیال بیرونی قرار بگیریم تا کمک کنیم شبکه ای جدید در مغز ما شکل بگیرد.
به صورت تاریخی کافه‌نشینی یک فرهنگ شرقی بوده است که توسط جهانگردان غربی به تعجب در سفرنامه‌ها یاد شده است. اما بعدها کافه‌ها اصلی‌ترین نهاد به‌اشتراک‌گذاری ایده‌ها با دیگران شد.

🔅به همین دلیل است که شوارتز آینده پژوه معروف در کتاب «شگفتی‌های اجتناب‌ناپذیر»‌اش در خصوص توسعه‌ چین یک پیشنهاد عجیب و غریب می دهد: توسعه کافه‌ها! او به درستی تشخیص می‌دهد که چینی‌ها (و بهتر است بگوییم اغلب کشورهای در حال‌توسعه) دانشگاه‌های بزرگی مانند هاروارد و استانفورد را به عنوان موتورهاي رشد آمریکا می‌بینند و سعي در کپی‌برداری از آن‌ها دارند. آن‌ها با هزينه‌ فوق العاده بالایی به خلق پارک‌های فناوری و مراكز دانشگاهي روی می‌آورند؛ اما نمی‌دانند که اين نهادها كافي نيست. شوارتز تاکید می‌کند که شما نياز به تشكيل فضاي فكري دارید، شما نمی‌توانید كتاب‌خانه ها، كافه‌ها و خطوط دوچرخه‌سواری را نادیده بگیرید. در نهایت چه کنیم؟

1- فراموش نکنیم که یادگیری و خلاقیت امری فردی نیست. خلاقیت و یادگیری در تعامل جمعی رخ می دهد. شبکه نورون ها (مغز) خود را در شبکه سیال قرار دهیم. تنهایی و تمرکز مهم است اما گفتگو و تعامل آن را کامل می کند.

2- خود را در فضاهایی قرار دهیم که آدم های متفاوت، ایده های متنوع و دیدگاه های متضاد را تجربه کنیم.

3- گفتگو کنیم آن هم غیر رسمی، همیشگی و افقی (اینکه کسی بالاتر از بقیه نباشد و همه هم سطح باشند) آنگاه لحظه های شگفت انگیز بیشتری را تجربه خواهیم کرد.

🌾 @sedanet

❄️مصلحت هست که از پرده برون افتد راز
✍️ #عباس_حائری

🔅اغلب ما این داستان معروف را در دوران کودکی در کتابی مصوّر خواندیم و یا از زبان شیرینی آن را شنیدیم. داستان سلطانی که از بلاهت بهای هنگفتی را بابت عریانی می‌پرداخت؛ به گمان آنکه لباسی فاخر به تن کرده است و هیچ کس جز حلال زاده‌ها توان دیدن آن را ندارد. همه از واهمه آنکه مبادا به حرامزادگی متّهم شوند،لختی پادشاه را با فریاد تحسینِ لباسِ ندوخته انکار می‌کردند. در این میان تنها کودکی بی‌خبر و بی‌باک از اتّهامات فریاد در میان مردم هوراکش برآورد که لباسی نیست و عورت سلطان آشکار است‌.

🔅 اوضاع اندیشه دینی در روزگار ما چنین است.بسیاری فهمیدند و پی بردند،که نگاه سنّتی و در غالب موارد رادیکال و بنیادگرایانه به دین تصوّری نادرست از حیث نظری و ناروا از حیث عملی است. امّا از ترس از اتّهامات و در پروای از ناپاک قلمداد شدن و بی‌آبروئی و در برخی موارد تکفیر و محرومیت‌های مالی و اجتماعی، سر به زیر برده و سخنی از عریانی اندیشه دینی به میان نمی‌آورند.
شاید حقّ داشته باشند.

🔅سیّد کمال حیدری روحانی شیعی، که سخنانی نو به میان آورده و از کثرت فهم دینی و مغایرت آن با ذات دین می‌گوید،این روزها گرفتار همین پیچ خطرناک شده است. عدّه‌ای حکم انحطاط و انحراف او را به دست گرفته‌اند و از محضر علماء تصدیق و امضای آن را جمع می‌کنند.

🔅سید کمال حیدری شاگرد شهید محمّدباقر صدر و از تحصیل‌کردگان نجف و قم است. او در فلسفه شاگرد کسانی همچون آیت‌الله جوادی است. کتب فراوانی در موضوعاتی مثل اصول و فقه و فقه الکلام و منطق و فلسفه و حدیث و کلام دارد.
او اگر از ایران هم رانده شود، به کجا باید برود؟ انسانی که حلقه‌ای از شاگردان و گردشی از کار علمی و فرهنگی دارد و بسیاری از ایرانیان و خصوصا اعراب خواستار شنیدن سخنان او و خواندن مواضع و تحلیلهای او هستند، با این حکم چه مقدار در مضیقه‌ها قرار خواهد گرفت و تا چه اندازه روزگار به کامش زهر خواهد شد؟

🔅بحث در رابطه با سید کمال حیدری نیست. شما امروز سری به کافه‌های قم بزنید و خود به دیدگان ببینید چه تعداد طلّاب درس‌خوانده و با سواد مشغول خواندن متنی فلسفی و یا گعده و گفتگو با دوستانی هم‌رأی و هم‌داستان در باب فاصله‌ای هستند که با نگاه مرسوم حوزوی به دین یافتند.
در هر جمعی از طلّاب پای بگذارید، از چالشی که مدرنیته و تفکّر فلسفی امروز در برابر فکر سنّتی حوزوی مطرح می‌کند سخنی در میان است. برخی در مقام انکار و برخی در مقام اثبات و برخی در حیرت و برخی گذشته و در ابتذالی به دنبال نقد کردن لذّاتی هستند که روزگاری از دستشان رفته بود.

🔅امروز شاید بیش از هر زمانی چالش عقلانیت مدرن در برابر تفکّر سنّتی حوزه مطرح شده است.
چیزی که برای من مسأله است، فاصله‌ای است که بزرگان با این موج دارند و مقاومتی که در برابر اصلاح نشان می‌دهند. هر کس سخنی تازه بیاورد و اشکالی از سر دلسوزی طرح کند و یا حقیقت جویانه از قصور زبان تفکّر سنّتی حوزه از پاسخ به اشکالات فکر جوّال جوان امروزی می‌گوید، باید بار شماتتها و اتّهامات را به دوش بکشد و لکّه هر گونه فساد نیاورده‌ای را به دامن ببیند.

🔅کاش نسل جوان حوزه جسورتر بودند و مانند همان کودک به میانه‌ی میدان می‌پریدند و عریانی تفکّرمان را فریاد می زدند.
کاش بزرگان به گفتگو می‌نشستند و از اشکالات نخبگان می‌شنیدند و برای بقای این بنا هم که شده اجازه اصلاح می‌دادند. مرحوم شهید مطهّری، غزالی را به نوعی خادم فلسفه اسلامی می‌شمرد. در حالی که او در دوران خود فلسفه را به محاق فرستاد. امّا همو به فلاسفه اسلامی نقاط ضعف و کمبودهای فلسفه اسلامی را نشان داد. کاش بزرگان هم تصدیق می‌کردند که تنوّع نگاهها و شکل‌گیری چندآوایی فکری در حوزه علمیه قم برای بقای این تفکّر در دورانی که اندیشه در سراسر جهان به سرعتی فزاینده در حرکت است، ضروری است.

t.me/parse_channel/20
✨→ @parse_channel
✨→ goo.gl/ycz3ww

🎥 چگونه دیگران را ببخشیم و گذشته های تلخ را فراموش کنیم ؟!
📀 مدت كليپ ۹ دقیقه و ۲۸ ثانیه

💠 مركز مشاوره دانشگاه تهران
@UTcounseling | @sedanet

🎥 چه چیزی سفر را جذاب میکند؟ مقصدی که رهسپار آن هستیم؟ یا رویکردی که به آن مقصد داریم؟
🌾 @sedanet

❄️ تصمیم سال نو
✍️ #احمد_لطفی

🔅حاشیه نمی روم! وقت آن را ندارم، چون کمتر از 12 ساعت به تحویل سال مانده است و همه چیز به سرعت پیش می رود. کسی حوصله ی حاشیه رفتن هم ندارد. در لحظات تحویل سال، وقتی تنها چند دقیقه مانده است تا زمین یک بار دیگر دور خورشید بگردد، معمولا کمی تا قسمتی احساساتی می شویم و تصمیمات زیادی می گیریم. بجز آن لحظه ی عرفانی! نیز در اوایل هرسال، اوایل هر ماه، اوایل هر هفته و احتمالا اوایل هر روز تصمیمات مهمی را برای زندگی مان می گیریم. به این بهانه شاید بد نباشد سخنی، هرچند تکراری و مقدماتی، در باب تصمیم گیری به میان بیاید.

🔅ما چگونه تصمیم می گیریم؟ چه فرایندهایی در تصمیم گیری ما نقش حیاتی دارد؟ تصمیمات ما تحت تاثیر چه عواملی گرفته می شود؟ دادن پاسخی جامع و مبتنی بر پژوهش های علمی به این سوال از دانش من خارج است، اما در این نوشته نکته ای در مورد تصمیم گیری که به نظرم در زندگی ما نقش بسیار مهمی دارد را با شما درمیان می گذارم.

🔅فرض کنید شما و دوستتان برای جمعه ی این هفته دو بلیط صدهزار تومنی برای شهر بازی خریده اید و امکان پس دادن بلیط ها نیز وجود ندارد. صبح روز جمعه هم شما و هم دوستتان احساس می کنید که امروز شهربازی نمی تواند خیلی حال شما را خوش کند و اگر در خانه بمانید و مسابقه ی فوتبالی که قرار است امروز برگزار شود را ببینید لذت بیشتری خواهید برد. در این شرایط چه تصمیمی می گیرید؟ به شهربازی می روید یا به خانه بر می گردید و مسابقه ی فوتبال را تماشا می کنید؟

🔅سؤالی شبیه به این در یکی از پژوهش های کلاسیک حوزه‌ی تصمیم گیری از شرکت کنندگان پرسیده شد و بسیاری از آن ها گفته بودند علی رغم اینکه از شهربازی لذت کمتری خواهد برد اما باز هم به شهربازی خواهند رفت. بیایید هزینه و فایده ی هر یک از دو تصمیم را بررسی کنیم:

تصمیم1: رفتن به شهر بازی

هزینه: صدهزارتومن + از دست دادن دیدن مسابقه ی فوتبال(لذت بیشتر)

فایده: حضور در شهر بازی(لذت کمتر)

تصمیم2: برگشت به خانه و دیدن مسابقه فوتبال

هزینه: صدهزارتومن + از دست دادن حضور در شهربازی(لذت کمتر)

فایده: دیدن مسابقه ی فوتبال(لذت بیشتر)

🔅ظاهرا تصمیم2 هزینه ی کمتر و فایده ی بیشتری دارد. اما بیشتر افراد تصمیم1 را انتخاب می کنند. این چیزی است که آن را اثر هزینه ی صرف شده(sunk-cost effect) می نامند. اثرهزینه ی صرف شده طبق تعریف یعنی گرایش بیشتر به فعالیتی که برای آن فعالیت هزینه‌ای (اعم از زمان، پول، تلاش و ...) صرف شده باشد. بنابراین تصمیم1 به این دلیل بیشتر انتخاب می شود که از قبل برای آن هزینه ای (صد هزار تومن) صرف شده است. اما چرا چنین پدیده‌ای رخ می دهد؟!...

متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/13l0M
🌾 @sedanet

خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست
ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست
هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار
کس را وقوف نیست که انجام کار چیست

حافظ غزل شمارهٔ ۶۵

🌾 @sedanet

🍁 نگاه رواقیون به امید، رنج، اضطراب و خشم
📗 @sedanet

🎥 آیا دی ان ای آینده‌ی ذخیره‌ی اطلاعات است؟
تصور کنین که یک فاجعه بشر رو به عصر حجر میفرسته، آیا دانش و تاریخمون جون سالم به در میبرن؟

🌾 @sedanet | @vidoal

☘️ درس‌گفتار های به‌روز شده صدانت

💫 درس‌گفتارهای «جبر و اختیار» از کاوه بهبهانی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/VwWCd
💫 دوره‌ی «درباره‌ی ذهن» از امیرحسین حاجی شمسایی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/bflMC

🔅اگر انسان ایمان نداشته باشد، چه خواهد بود؟ لابد یک لاابالی؟! اما مگر ایمان چیست؟ ایمان یعنی باور. ایمان یعنی باور داشتن به ضوابطی خاص. اما کدام ضوابطی در دنیا هستند که تغییرناپذیر باشند؟ هیچ چارچوبی نمی توان شناخت که دچار دگرگونی نشده باشد، یا نشود. و طبیعی‌ست که با دگرگونی هر چهارچوب، باور نسبت به آن هم دچار دگرگونی می شود. پس تنها می توان به دگرگونی باور داشت : دگرگونی!

✍️ محمود دولت آبادی
📚 نون نوشتن

🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322267576/n_N.jpg

☘️ پرونده بسته می شود و تمام
بازخوانی گفتگوی اندیشه پویا با #داریوش_شایگان و #بهمن_فرمان_آرا پیرامون مرگ

🔅شایگان: کتابی می خواندم که نویسنده اش تصویر حکیمانه ای از مرگ داده بود. نوشته بود که برای یک جوان زندگی هم چون خیابانی طولانی و پر از درخت در روبه روست. اما هر چه جلوتر می روید خیابان پشت سر طولانی تر می شود و خیابان رو به رو کوتاه تر. به جایی می رسید که در مقابل تان فقط یک افق وجود دارد. خیابان به انتها می رسد و پشت سرش یک خیابان دور و دراز است. من هم به جایی رسیده ام که روبه رویم دیگر خیابانی نیست. پشت سرم خیابان طویلی است اما رو به رویم دیگر راهی نیست.شما در سی سالگی هنوز باید زندگی تان را بسازید، هنوز اول خیابان هستید و رو به روی تان خیابان تداوم دارد. اما در هشتاد سالگی چطور؟ شانزده سال قبل در همین اتاق کناری یک تجربه شخصی برای من پیش آمد. سینه ام درد گرفته بود. یک لحظه فکر کردم دارم سکته می کنم. اما اصلا نترسیدم و هراسان و دستپاچه نشدم. با آرامش به پسرعمویم تلفن کردم. گفتم دارم سکته می کنم و مرا به بیمارستان ببر. نمیدانم چرا اما خیلی سرحال بودم. با خودم گفتم شاید مرگ آمده و قرار است راحت شوم.

متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/UM3FK
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan

داریوش شایگان: مرگ برای انسان مدرن مسئله است چون نسبت به آنچه با آن می‌آید ناآگاه است؛ اما می‌توان این نگرانی‌ها را کنار زد و خیامی زندگی کرد و دم را غنیمت شمرد. من به چنین نگاهی بسیار معتقدم
@sedanet

☘️ 18 مورد از انتقاد‌های مرتضی مطهری به نهاد روحانیت؛ از کتاب "یادداشتهای استاد مطهری-جلد ۱۳"👇
✨→ 3danet.ir/PrGCV
منبع: @akbaralami

☘️ مکتب هم تَکوّن می یابد
✍️ #مصطفی_ملکیان

🔅دکتر مدرسی طباطبایی در کتاب«زمین در فقه اسلامی»از قول ابن قبه - که یکی از اعاظم علمای شیعه قم و خیلی هم محل اعتنا بود- نقل میکند که ابن قبه قائله به عصمت نبود ولی در عین حال مورد احترام دیگر علمای شیعه هم بود.می گوید:اینها در باب ائمه معتقد بودند که ائمه «علماءِ ابرار»اند یعنی دانشمندان پاکی هستند.و می گفتند که بیشتر از این اعتقاد نداریم.باز آقای مدرسی جای دیگر نقل میکند که میگفتند:ائمه،اتقیاءِ ابرارند؛آدم های خیلی با تقوایی اند و خیلی هم بَرَّاند یعنی پاک اند و نیکوکار.این تلقی بسیاری از شیعیان اولیه است اما الان واقعا اینگونه نیست- منظورم بعد از انقلاب نیست،یک وقت کسی فکر نکند من کاری به بعد از انقلاب دارم- لااقل چهارصد سال است که دیگر اینجوری نیست.چهارصد سال است که خیلی از اینها باب شده است.

🔅دکتر مدرسی راجع به علم غیب امام در کتاب«تکون یک مکتب»موارد فراوانی نقل میکند-همه هم بلا استثنا از منابع شیعی است و حتی یک منبع سنی ندارد- که علمای قدیم به علم غیب ائمه قائل نبودند و کسی را که علم غیب برای ائمه قائل بود لعن میکردند و می گفتند اینها غُلات شیعه اند که علم غیب برای ائمه قائل اند.اما الان به اینجا رسیده است که می بینیم.

🔅من نه می خواهم بگویم آن وقتش درست بوده و نه میخواهم بگویم الانش غلط است،اصلا کاری به این جهت ندارم.فقط میخواهم به یک چیز توجه بدهم.میخواهم به این نکته توجه بدهم که مکتب هم مثل جنین است؛یواش یواش شکل و ریخت و قیافه میگیرد.یعنی انسان یک قیافه را از دست میدهد تا یک قیافه جدیدی بگیرد.من واقعا گمانم بر این است که- بدون اینکه اصلا کاری به مسائل سیاسی داشته باشم- اگر ولایت فقیه تثبیت بشود آنوقت سیصدسال دیگر یکی از چیزهایی که شیعه قائل اند ولایت فقیه است؛یعنی این هم میشود جزو عقایدشان.شما تعجب نکنید!به خاطر اینکه «عصمت»هم همینجور درست شده است.«علم غیب امام»هم همینجور درست شده است.ولی الان دیگر تثبیت شده است و کاملا تثبیت تثبیت است.یعنی الان من به عنوان یک شیعه به علم غیب ائمه قائلم.

🔅من اصلا کاری به این ندارم که در مقام ثبوت،ائمه علم غیب دارند یا ندارند.من بحثم در مقام اثبات است.یعنی«اعتقاد» به علم غیب امام در طول تاریخ پدید آمده است.این را به این خاطر میگویم که یک وقت کسی فکر نکند من میگویم که این عقیده در مقام ثبوت،حق نیست.ببینید در ریاضیات«بزرگترین عدد اول وجود ندارد»یک حقیقت است.اما این حقیقت،دویست سال پیش کشف شد.بنابراین کشف شدن این حقیقت در دویست سال پیش منافات ندارد با حقیقت داشتنتش،حقیقتی است ولی این حقیقت را فِرما دویست سال پیش فهمید.معنای این سخن این است که این حقیقت،حقیقتی بود که قبل از زمان فرما-ریاضی دان معروف-شناخته شده نبود.

🔅ممکن است امامان واقعا-صادقانه عرض میکنم-علم غیب داشته باشند ولی میخواهم بگویم این حقیقتی نبود که شیعه از روز اول به آن وقوف داشته باشد.حقیقتی بود که بعد از سه قرن معلوم شد.به تعبیر دیگر اینکه یک حقیقتی در طول تاریخ کشف بشود منافات با حقیقت داشتن آن ندارد.ولی این معنا را میرساند که در طول تاریخ،خیلی ها بوده اند که از این حقیقت،غافل بوده اند.اما با اینکه غافل بوده اند هم جزو شیعه به حساب می آمدند و هم جزو مسلمانان.

📚روش تحقیق در فلسفه،صفحات 19 و 20 با تلخیص👇
✨→ 3danet.ir/6JKH0
🌾 @sedanet | @mostafamalekian

☘️ ۱۴ ویژگی افراد با تفکر انتقادی (سنجش‌گرانه‌اندیشی)
✍️ #مهدی_خسروانی (با کمی تلخیص)

۱- کنجکاوند و سعی می‌کنند در موضوعات مهم مطلع و آگاه باشند.
۲- خلاقانه پرسش مطرح می‌کنند. همواره از چراییِ امور سؤال می‌کنند و در پی آن هستند که ببینند چه دلیل‌هایی برای دفاع از یک عقیده یا باور وجود دارد.
۳- از مراجع‌‌ و منابع معتبر استفاده می‌کنند و به مراجع‌‌ و منابع معتبر ارجاع می‌دهند.
۴- وقتی که می‌خواهند چیزی را تفسیر کنند کل موقعیت و بافتار (کانتکست) را در نظر می‌گیرند.
۵- وقتی که می‌خواهند درباره‌ی موضوعی فکر کنند سعی می‌کنند اندیشیدن‌شان پیوند خودش را با موضوع اصلی از دست ندهد و حواس‌شان هست که دائم از این شاخه به آن شاخه نپرند.
۶- گشاده‌ذهن هستند و نظرگاه‌هایی که با نظرگاهِ خودشان تفاوت دارند را به نحو جدی مورد توجه قرار می‌دهند.
۷- استدلال‌ها، دیدگاه‌ها یا تبیین‌های بدیل و متفاوت را جستجو می‌کنند.
۸- اگر شواهد، مبانی، یا دلیل‌های کافی به نفع یک دیدگاه وجود داشته باشد آن را می‌پذیرند و اگر شواهد، مبانی، یا دلیل‌های کافی علیه دیدگاهی وجود داشته باشد آن را کنار می‌گذارند.
۹- وقتی که شواهد، مبانی، یا دلیل‌های کافی برای رد یا قبول موضوعی وجود ندارد از داوری درباره‌ آن پرهیز می‌کنند.
۱۰- تا آنجا که ممکن است در بیان موضوعات دقت را رعایت می‌کنند.
۱۱- به نقش‌ِ داوری‌ها، تعصب‌ها و جانبداری‌های شخصی در فرایندِ شناخت توجه دارند.
۱۲- وقتی با یک کلِ پیچیده و درهم‌تافته مواجه می‌شوند، برای درک آن با انضباط و ترتیب مشخصی با آن برخورد می‌کنند.
۱۳- هنگامی که می‌خواهند یافته‌های خود را عرضه کنند، احساسات، سطح دانش، و میزانِ ظرافتِ اندیشه‌ مخاطب‌شان را در نظر می‌گیرند.
۱۴- توانایی‌های سنجش‌گرانه‌اندیشی (تفکر انتقادی) خودشان را در طیفِ وسیعی از موضوعات به کار می‌گیرند.

شما چند ویژگی از این ۱۴ خصوصیت تفکر انتقادی را دارید؟

🌾 @sedanet

☘️ خدا و امر متعالی در نگاه کریستین بوبن
✍️ #صدیق_قطبی

🔅کریستین بوبن به دنبال باورهای یقینی و ارائه‌ی تعاریف مشخص از خدا و امر متعالی نیست. تعاریف پژمرده می‌کنند. عقیده، می‌خُشکاند. خدا، امر متعالی یا امر مقدس در نگاه کریستین بوبن امری است که به تجربه در می‌آید، احساس می‌شود، بساویده می‌شود، اما تن به منطق عقیده و قرنطینه‌‌ی تعریف نمی‌سپارد. خدا دانستنی نیست، دوست داشتنی است. گفتنی نیست، زیستنی است.

🔅خدا یک عقیده نیست، بلکه نامی است بر نوعی تجربه و شیوه‌ای رویارویی با زندگی. تجربه‌‌ای که آمیخته با حیرت و مراقبت است. شبیه حالت هوشیار و جستجوگرِ کودکانی که لب‌های‌شان را به شیشه‌ی پنجره می‌چسبانند. خدا نوعی مراقبت از زندگی روزمره است. همچون مراقبت پُرظرافت مادری از شیرخوار چندروزه. مراقبتی توأم با عشق و آرامش. خدا، پرستاری مادرانه از زندگی است.
اگر خدا یک فکر یا یک عقیده نیست، آن‌وقت کتاب‌ها و کلام‌های مقدس هم نه مجموعه‌ای از باورهای مشخص که باید تصدیق شوند، بلکه اشارت‌های عاشقانه‌ی خداست برای توجه دادن. توجهی که گوهرِ ایمان است. نوعی بیدارباش و «ذکر» است.

🔅کریستین بوبن می‌خواهد امر الوهی و آسمانی را در همین‌جا، در لابه‌لای امور عادی و روزمره و زمینی، تجربه کند.

🔅«در گذشته به کودکان می‌آموختند که خداوند در آسمان‌هاست اما چه کسی به آنها یاد خواهد داد که آسمان بر روی زمین و در همه جاست و در اشیاء ساده به درخشش در می‌آید؟‌»

🔅گفتن از خدا جز از طریقِ زندگی‌های خالص و ناب و یا کلماتی که از فرطِ بی‌وزنی در هوا معلّق‌اند ممکن نیست. خدا در چشم‌انداز بوبَن شبیه عشق است. به مانند «لرزش لبخندی روی لب‌ها» که تنها می‌شود احساس‌اش کرد، در سکوت به تماشا نشست و با دیگری سهیم شد. خدا یک مسئله‌ی فکری نیست، یک تجربه‌ و تماشا است.

🔅از منظر کریستین بوبن زندگی آکنده و رنگ‌وطعم‌گرفته از خدا، واجد چه ویژگی‌هایی است؟

متن کامل👇
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✨→ 3danet.ir/1ALsx

🔅این‌که ما گوشه‌ای گُزیده باشیم و اصطلاحاً مترقّی‌ترین متن‌های دنیا را بخوانیم معنی‌اش این نیست که همه‌ی مردمِ ما هم در دنج‌های خود همان را می‌خوانند... اگر ما می‌خواهیم کاری برای خودمان و این مردم کرده باشیم راهی نداریم جز این‌که ببینیم آن‌ها در دنجِ خود به چه می‌اندیشند. من ایمان دارم که ما مردمِ خود را نمی‌شناسیم و این مشکلِ بزرگِ روشنفکریِ ماست.

🔅امّا مشکلِ بزرگ‌تر این است که مردمِ ما هم خود را و هم یک‌دیگر را نمی‌شناسند و میان‌شان گفت‌وگو وجود ندارد. تصویرْ نافذترین راهِ شناساییِ یک‌دیگر است؛ آن هم در کشوری که نود درصدِ مردمِ آن مار را فقط از روی تصویرِ آن می‌شناسند و نه نوشته‌اش. من تصوّر می‌کنم ساخت و کنش‌های جامعه‌ی ما نیاز به دوباره‌اندیشی دارد. این جامعه نیاز دارد که باورها، عادت‌ها و رفتارهای خودش را از بیرون ببیند و بشناسد و از نو برای خودش معنا کند و فقط در سایه‌ی این معناشناسی‌ست که حرکتی فهمیده به‌ سوی نوزایی رخ می‌دهد. هیچ چیز به اندازه‌ی تصویر به این معناشناسی کمک نخواهد کرد؛ و برای همین است که تصویر این‌همه زیرِ ضربه است. تصویربردار عاداتی را که ما تا درونِ آن‌ها هستیم نمی‌بینیم از بیرون می‌بیند و چنان ثبت می‌کند که هر کس در هر شرایطی و با هر فاصله‌ای بتواند آن را ببیند و بسنجد و داوری کند؛ اگر نیازمندِ تغییر است تغییرش دهد و اگر ماندنی‌ست نگهش دارد و اگر دورریختنی‌ست دورش بریزد. جامعه‌ای که تصویری از خود ندارد اصلاً هویّت ندارد. و جامعه‌ای که تصویربردار ندارد آینه‌ای در برابر ندارد... تأکید می‌کنم ما ناچار از شناختیم. ناچار از آموختنیم.

🗞 در جست‌وجوی سینمای ایران، گفت‌وگو با بهرام بیضایی، فصل‌نامه‌ی گفتگو، شماره‌ی ۴، تابستانِ ١٣٧٣، صفحه‌های ١٧٣ و ١٧۴

🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322417426/bb0_.jpg

☘️ چگونه با افرادی که شما را به لحاظ اجتماعی تضعیف می‌کنند کنار بیایید؟

🔅سال‌ها پیش در جمعی که به همراه دوستم در آن شرکت داشتیم، شخصی از من پرسید که چه شغلی دارم. من در پاسخ گفتم که «روی یک سری برنامه ویدیویی آنلاین کار می‌کنم». کار من کار سختی بود که مستلزم برنامه‌ریزی فراوان، تحقیق و مصاحبه با افراد مختلف بود و این شغلی بود که من از آن درآمد کسب می‌کردم. در این بین دوستم زمزمه کرد: «ویدیو بلاگر است دیگر!» و خندید. نمی‌دانم چرا ولی احساس می‌کردم تحقیر شده‌ام.

🔅و البته این سرآغاز تعدادی حمله مشابه تهاجمی یا ملایم دیگر بود. چیزی که احتمالا شما هم تجربه آن را داشته‌اید، چه در مورد کارتان، چه در مورد تصمیم‌گیری‌های‌تان برای زندگی بهتر یا حتی تصمیم‌های مقتصدانه‌ای که برای جمع‌وجور کردن اوضاع مالی‌تان گرفته‌اید. انگیزه هر چه باشد، بسیاری از شما با افرادی از دوستان یا خانواده برخورد داشته‌اید که به نظر می‌رسد از ایراد گرفتن به شما، تحقیرتان یا سبک شمردن تصمیم‌های‌تان لذت می‌برند.

🔅این چیزی است که به آن تضعیف اجتماعی یا social undermining می‌گویند و گرچه ممکن است در نگاه اول بی‌ضرر به نظر برسد، اما می‌تواند باری احساسی را به دوش شما تحمیل کند. به خصوص اگر از افرادی باشید که از مجادله پرهیز می‌کنید، ممکن است به خودتان شک کنید. به هر حال بهتر است آن آشنای موردنظر را پیش از این‌که شما را به نهایت تحمل‌تان برساند آچمز کنید. شاید این راه‌کارها به کمک‌تان بیاید...

متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/1B4sf
🌾 @sedanet | @pezeshkweblog