This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست
ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست
هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار
کس را وقوف نیست که انجام کار چیست
حافظ غزل شمارهٔ ۶۵
🌾 @sedanet
ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست
هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار
کس را وقوف نیست که انجام کار چیست
حافظ غزل شمارهٔ ۶۵
🌾 @sedanet
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍁 نگاه رواقیون به امید، رنج، اضطراب و خشم
📗 @sedanet
📗 @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☘️ درسگفتار های بهروز شده صدانت
💫 درسگفتارهای «جبر و اختیار» از کاوه بهبهانی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/VwWCd
💫 دورهی «دربارهی ذهن» از امیرحسین حاجی شمسایی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/bflMC
💫 درسگفتارهای «جبر و اختیار» از کاوه بهبهانی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/VwWCd
💫 دورهی «دربارهی ذهن» از امیرحسین حاجی شمسایی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/bflMC
🔅اگر انسان ایمان نداشته باشد، چه خواهد بود؟ لابد یک لاابالی؟! اما مگر ایمان چیست؟ ایمان یعنی باور. ایمان یعنی باور داشتن به ضوابطی خاص. اما کدام ضوابطی در دنیا هستند که تغییرناپذیر باشند؟ هیچ چارچوبی نمی توان شناخت که دچار دگرگونی نشده باشد، یا نشود. و طبیعیست که با دگرگونی هر چهارچوب، باور نسبت به آن هم دچار دگرگونی می شود. پس تنها می توان به دگرگونی باور داشت : دگرگونی!
✍️ محمود دولت آبادی
📚 نون نوشتن
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322267576/n_N.jpg
✍️ محمود دولت آبادی
📚 نون نوشتن
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322267576/n_N.jpg
☘️ پرونده بسته می شود و تمام
بازخوانی گفتگوی اندیشه پویا با #داریوش_شایگان و #بهمن_فرمان_آرا پیرامون مرگ
🔅شایگان: کتابی می خواندم که نویسنده اش تصویر حکیمانه ای از مرگ داده بود. نوشته بود که برای یک جوان زندگی هم چون خیابانی طولانی و پر از درخت در روبه روست. اما هر چه جلوتر می روید خیابان پشت سر طولانی تر می شود و خیابان رو به رو کوتاه تر. به جایی می رسید که در مقابل تان فقط یک افق وجود دارد. خیابان به انتها می رسد و پشت سرش یک خیابان دور و دراز است. من هم به جایی رسیده ام که روبه رویم دیگر خیابانی نیست. پشت سرم خیابان طویلی است اما رو به رویم دیگر راهی نیست.شما در سی سالگی هنوز باید زندگی تان را بسازید، هنوز اول خیابان هستید و رو به روی تان خیابان تداوم دارد. اما در هشتاد سالگی چطور؟ شانزده سال قبل در همین اتاق کناری یک تجربه شخصی برای من پیش آمد. سینه ام درد گرفته بود. یک لحظه فکر کردم دارم سکته می کنم. اما اصلا نترسیدم و هراسان و دستپاچه نشدم. با آرامش به پسرعمویم تلفن کردم. گفتم دارم سکته می کنم و مرا به بیمارستان ببر. نمیدانم چرا اما خیلی سرحال بودم. با خودم گفتم شاید مرگ آمده و قرار است راحت شوم.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/UM3FK
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
بازخوانی گفتگوی اندیشه پویا با #داریوش_شایگان و #بهمن_فرمان_آرا پیرامون مرگ
🔅شایگان: کتابی می خواندم که نویسنده اش تصویر حکیمانه ای از مرگ داده بود. نوشته بود که برای یک جوان زندگی هم چون خیابانی طولانی و پر از درخت در روبه روست. اما هر چه جلوتر می روید خیابان پشت سر طولانی تر می شود و خیابان رو به رو کوتاه تر. به جایی می رسید که در مقابل تان فقط یک افق وجود دارد. خیابان به انتها می رسد و پشت سرش یک خیابان دور و دراز است. من هم به جایی رسیده ام که روبه رویم دیگر خیابانی نیست. پشت سرم خیابان طویلی است اما رو به رویم دیگر راهی نیست.شما در سی سالگی هنوز باید زندگی تان را بسازید، هنوز اول خیابان هستید و رو به روی تان خیابان تداوم دارد. اما در هشتاد سالگی چطور؟ شانزده سال قبل در همین اتاق کناری یک تجربه شخصی برای من پیش آمد. سینه ام درد گرفته بود. یک لحظه فکر کردم دارم سکته می کنم. اما اصلا نترسیدم و هراسان و دستپاچه نشدم. با آرامش به پسرعمویم تلفن کردم. گفتم دارم سکته می کنم و مرا به بیمارستان ببر. نمیدانم چرا اما خیلی سرحال بودم. با خودم گفتم شاید مرگ آمده و قرار است راحت شوم.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/UM3FK
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
صدانت
پرونده بسته میشود و تمام، گفتگوی اندیشهپویا با داریوش شایگان و بهمن فرمانآرا • صدانت
داریوش شایگان: برای علم امروز و برای غربی ها، مرگ یک مسئله بیولوژیک قابل حل است. با این حال مرگ برای آدم مدرن امروز هم چنان یک مسئله است چون نسبت به ...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
داریوش شایگان: مرگ برای انسان مدرن مسئله است چون نسبت به آنچه با آن میآید ناآگاه است؛ اما میتوان این نگرانیها را کنار زد و خیامی زندگی کرد و دم را غنیمت شمرد. من به چنین نگاهی بسیار معتقدم
@sedanet
@sedanet
☘️ 18 مورد از انتقادهای مرتضی مطهری به نهاد روحانیت؛ از کتاب "یادداشتهای استاد مطهری-جلد ۱۳"👇
✨→ 3danet.ir/PrGCV
منبع: @akbaralami
✨→ 3danet.ir/PrGCV
منبع: @akbaralami
☘️ مکتب هم تَکوّن می یابد
✍️ #مصطفی_ملکیان
🔅دکتر مدرسی طباطبایی در کتاب«زمین در فقه اسلامی»از قول ابن قبه - که یکی از اعاظم علمای شیعه قم و خیلی هم محل اعتنا بود- نقل میکند که ابن قبه قائله به عصمت نبود ولی در عین حال مورد احترام دیگر علمای شیعه هم بود.می گوید:اینها در باب ائمه معتقد بودند که ائمه «علماءِ ابرار»اند یعنی دانشمندان پاکی هستند.و می گفتند که بیشتر از این اعتقاد نداریم.باز آقای مدرسی جای دیگر نقل میکند که میگفتند:ائمه،اتقیاءِ ابرارند؛آدم های خیلی با تقوایی اند و خیلی هم بَرَّاند یعنی پاک اند و نیکوکار.این تلقی بسیاری از شیعیان اولیه است اما الان واقعا اینگونه نیست- منظورم بعد از انقلاب نیست،یک وقت کسی فکر نکند من کاری به بعد از انقلاب دارم- لااقل چهارصد سال است که دیگر اینجوری نیست.چهارصد سال است که خیلی از اینها باب شده است.
🔅دکتر مدرسی راجع به علم غیب امام در کتاب«تکون یک مکتب»موارد فراوانی نقل میکند-همه هم بلا استثنا از منابع شیعی است و حتی یک منبع سنی ندارد- که علمای قدیم به علم غیب ائمه قائل نبودند و کسی را که علم غیب برای ائمه قائل بود لعن میکردند و می گفتند اینها غُلات شیعه اند که علم غیب برای ائمه قائل اند.اما الان به اینجا رسیده است که می بینیم.
🔅من نه می خواهم بگویم آن وقتش درست بوده و نه میخواهم بگویم الانش غلط است،اصلا کاری به این جهت ندارم.فقط میخواهم به یک چیز توجه بدهم.میخواهم به این نکته توجه بدهم که مکتب هم مثل جنین است؛یواش یواش شکل و ریخت و قیافه میگیرد.یعنی انسان یک قیافه را از دست میدهد تا یک قیافه جدیدی بگیرد.من واقعا گمانم بر این است که- بدون اینکه اصلا کاری به مسائل سیاسی داشته باشم- اگر ولایت فقیه تثبیت بشود آنوقت سیصدسال دیگر یکی از چیزهایی که شیعه قائل اند ولایت فقیه است؛یعنی این هم میشود جزو عقایدشان.شما تعجب نکنید!به خاطر اینکه «عصمت»هم همینجور درست شده است.«علم غیب امام»هم همینجور درست شده است.ولی الان دیگر تثبیت شده است و کاملا تثبیت تثبیت است.یعنی الان من به عنوان یک شیعه به علم غیب ائمه قائلم.
🔅من اصلا کاری به این ندارم که در مقام ثبوت،ائمه علم غیب دارند یا ندارند.من بحثم در مقام اثبات است.یعنی«اعتقاد» به علم غیب امام در طول تاریخ پدید آمده است.این را به این خاطر میگویم که یک وقت کسی فکر نکند من میگویم که این عقیده در مقام ثبوت،حق نیست.ببینید در ریاضیات«بزرگترین عدد اول وجود ندارد»یک حقیقت است.اما این حقیقت،دویست سال پیش کشف شد.بنابراین کشف شدن این حقیقت در دویست سال پیش منافات ندارد با حقیقت داشتنتش،حقیقتی است ولی این حقیقت را فِرما دویست سال پیش فهمید.معنای این سخن این است که این حقیقت،حقیقتی بود که قبل از زمان فرما-ریاضی دان معروف-شناخته شده نبود.
🔅ممکن است امامان واقعا-صادقانه عرض میکنم-علم غیب داشته باشند ولی میخواهم بگویم این حقیقتی نبود که شیعه از روز اول به آن وقوف داشته باشد.حقیقتی بود که بعد از سه قرن معلوم شد.به تعبیر دیگر اینکه یک حقیقتی در طول تاریخ کشف بشود منافات با حقیقت داشتن آن ندارد.ولی این معنا را میرساند که در طول تاریخ،خیلی ها بوده اند که از این حقیقت،غافل بوده اند.اما با اینکه غافل بوده اند هم جزو شیعه به حساب می آمدند و هم جزو مسلمانان.
📚روش تحقیق در فلسفه،صفحات 19 و 20 با تلخیص👇
✨→ 3danet.ir/6JKH0
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
✍️ #مصطفی_ملکیان
🔅دکتر مدرسی طباطبایی در کتاب«زمین در فقه اسلامی»از قول ابن قبه - که یکی از اعاظم علمای شیعه قم و خیلی هم محل اعتنا بود- نقل میکند که ابن قبه قائله به عصمت نبود ولی در عین حال مورد احترام دیگر علمای شیعه هم بود.می گوید:اینها در باب ائمه معتقد بودند که ائمه «علماءِ ابرار»اند یعنی دانشمندان پاکی هستند.و می گفتند که بیشتر از این اعتقاد نداریم.باز آقای مدرسی جای دیگر نقل میکند که میگفتند:ائمه،اتقیاءِ ابرارند؛آدم های خیلی با تقوایی اند و خیلی هم بَرَّاند یعنی پاک اند و نیکوکار.این تلقی بسیاری از شیعیان اولیه است اما الان واقعا اینگونه نیست- منظورم بعد از انقلاب نیست،یک وقت کسی فکر نکند من کاری به بعد از انقلاب دارم- لااقل چهارصد سال است که دیگر اینجوری نیست.چهارصد سال است که خیلی از اینها باب شده است.
🔅دکتر مدرسی راجع به علم غیب امام در کتاب«تکون یک مکتب»موارد فراوانی نقل میکند-همه هم بلا استثنا از منابع شیعی است و حتی یک منبع سنی ندارد- که علمای قدیم به علم غیب ائمه قائل نبودند و کسی را که علم غیب برای ائمه قائل بود لعن میکردند و می گفتند اینها غُلات شیعه اند که علم غیب برای ائمه قائل اند.اما الان به اینجا رسیده است که می بینیم.
🔅من نه می خواهم بگویم آن وقتش درست بوده و نه میخواهم بگویم الانش غلط است،اصلا کاری به این جهت ندارم.فقط میخواهم به یک چیز توجه بدهم.میخواهم به این نکته توجه بدهم که مکتب هم مثل جنین است؛یواش یواش شکل و ریخت و قیافه میگیرد.یعنی انسان یک قیافه را از دست میدهد تا یک قیافه جدیدی بگیرد.من واقعا گمانم بر این است که- بدون اینکه اصلا کاری به مسائل سیاسی داشته باشم- اگر ولایت فقیه تثبیت بشود آنوقت سیصدسال دیگر یکی از چیزهایی که شیعه قائل اند ولایت فقیه است؛یعنی این هم میشود جزو عقایدشان.شما تعجب نکنید!به خاطر اینکه «عصمت»هم همینجور درست شده است.«علم غیب امام»هم همینجور درست شده است.ولی الان دیگر تثبیت شده است و کاملا تثبیت تثبیت است.یعنی الان من به عنوان یک شیعه به علم غیب ائمه قائلم.
🔅من اصلا کاری به این ندارم که در مقام ثبوت،ائمه علم غیب دارند یا ندارند.من بحثم در مقام اثبات است.یعنی«اعتقاد» به علم غیب امام در طول تاریخ پدید آمده است.این را به این خاطر میگویم که یک وقت کسی فکر نکند من میگویم که این عقیده در مقام ثبوت،حق نیست.ببینید در ریاضیات«بزرگترین عدد اول وجود ندارد»یک حقیقت است.اما این حقیقت،دویست سال پیش کشف شد.بنابراین کشف شدن این حقیقت در دویست سال پیش منافات ندارد با حقیقت داشتنتش،حقیقتی است ولی این حقیقت را فِرما دویست سال پیش فهمید.معنای این سخن این است که این حقیقت،حقیقتی بود که قبل از زمان فرما-ریاضی دان معروف-شناخته شده نبود.
🔅ممکن است امامان واقعا-صادقانه عرض میکنم-علم غیب داشته باشند ولی میخواهم بگویم این حقیقتی نبود که شیعه از روز اول به آن وقوف داشته باشد.حقیقتی بود که بعد از سه قرن معلوم شد.به تعبیر دیگر اینکه یک حقیقتی در طول تاریخ کشف بشود منافات با حقیقت داشتن آن ندارد.ولی این معنا را میرساند که در طول تاریخ،خیلی ها بوده اند که از این حقیقت،غافل بوده اند.اما با اینکه غافل بوده اند هم جزو شیعه به حساب می آمدند و هم جزو مسلمانان.
📚روش تحقیق در فلسفه،صفحات 19 و 20 با تلخیص👇
✨→ 3danet.ir/6JKH0
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
صدانت
مجموعه روششناسی و روش تحقیق مصطفی ملکیان • صدانت
لینک دانلود مجموعه ای از مقالات و سخنرانیها و درسگفتارهای مصطفی ملکیان با موضوع روششناسی و روش تحقیق | در اینجا ما تلاش کرده ایم مجموعه ای از مقالات و..
☘️ ۱۴ ویژگی افراد با تفکر انتقادی (سنجشگرانهاندیشی)
✍️ #مهدی_خسروانی (با کمی تلخیص)
۱- کنجکاوند و سعی میکنند در موضوعات مهم مطلع و آگاه باشند.
۲- خلاقانه پرسش مطرح میکنند. همواره از چراییِ امور سؤال میکنند و در پی آن هستند که ببینند چه دلیلهایی برای دفاع از یک عقیده یا باور وجود دارد.
۳- از مراجع و منابع معتبر استفاده میکنند و به مراجع و منابع معتبر ارجاع میدهند.
۴- وقتی که میخواهند چیزی را تفسیر کنند کل موقعیت و بافتار (کانتکست) را در نظر میگیرند.
۵- وقتی که میخواهند دربارهی موضوعی فکر کنند سعی میکنند اندیشیدنشان پیوند خودش را با موضوع اصلی از دست ندهد و حواسشان هست که دائم از این شاخه به آن شاخه نپرند.
۶- گشادهذهن هستند و نظرگاههایی که با نظرگاهِ خودشان تفاوت دارند را به نحو جدی مورد توجه قرار میدهند.
۷- استدلالها، دیدگاهها یا تبیینهای بدیل و متفاوت را جستجو میکنند.
۸- اگر شواهد، مبانی، یا دلیلهای کافی به نفع یک دیدگاه وجود داشته باشد آن را میپذیرند و اگر شواهد، مبانی، یا دلیلهای کافی علیه دیدگاهی وجود داشته باشد آن را کنار میگذارند.
۹- وقتی که شواهد، مبانی، یا دلیلهای کافی برای رد یا قبول موضوعی وجود ندارد از داوری درباره آن پرهیز میکنند.
۱۰- تا آنجا که ممکن است در بیان موضوعات دقت را رعایت میکنند.
۱۱- به نقشِ داوریها، تعصبها و جانبداریهای شخصی در فرایندِ شناخت توجه دارند.
۱۲- وقتی با یک کلِ پیچیده و درهمتافته مواجه میشوند، برای درک آن با انضباط و ترتیب مشخصی با آن برخورد میکنند.
۱۳- هنگامی که میخواهند یافتههای خود را عرضه کنند، احساسات، سطح دانش، و میزانِ ظرافتِ اندیشه مخاطبشان را در نظر میگیرند.
۱۴- تواناییهای سنجشگرانهاندیشی (تفکر انتقادی) خودشان را در طیفِ وسیعی از موضوعات به کار میگیرند.
شما چند ویژگی از این ۱۴ خصوصیت تفکر انتقادی را دارید؟
🌾 @sedanet
✍️ #مهدی_خسروانی (با کمی تلخیص)
۱- کنجکاوند و سعی میکنند در موضوعات مهم مطلع و آگاه باشند.
۲- خلاقانه پرسش مطرح میکنند. همواره از چراییِ امور سؤال میکنند و در پی آن هستند که ببینند چه دلیلهایی برای دفاع از یک عقیده یا باور وجود دارد.
۳- از مراجع و منابع معتبر استفاده میکنند و به مراجع و منابع معتبر ارجاع میدهند.
۴- وقتی که میخواهند چیزی را تفسیر کنند کل موقعیت و بافتار (کانتکست) را در نظر میگیرند.
۵- وقتی که میخواهند دربارهی موضوعی فکر کنند سعی میکنند اندیشیدنشان پیوند خودش را با موضوع اصلی از دست ندهد و حواسشان هست که دائم از این شاخه به آن شاخه نپرند.
۶- گشادهذهن هستند و نظرگاههایی که با نظرگاهِ خودشان تفاوت دارند را به نحو جدی مورد توجه قرار میدهند.
۷- استدلالها، دیدگاهها یا تبیینهای بدیل و متفاوت را جستجو میکنند.
۸- اگر شواهد، مبانی، یا دلیلهای کافی به نفع یک دیدگاه وجود داشته باشد آن را میپذیرند و اگر شواهد، مبانی، یا دلیلهای کافی علیه دیدگاهی وجود داشته باشد آن را کنار میگذارند.
۹- وقتی که شواهد، مبانی، یا دلیلهای کافی برای رد یا قبول موضوعی وجود ندارد از داوری درباره آن پرهیز میکنند.
۱۰- تا آنجا که ممکن است در بیان موضوعات دقت را رعایت میکنند.
۱۱- به نقشِ داوریها، تعصبها و جانبداریهای شخصی در فرایندِ شناخت توجه دارند.
۱۲- وقتی با یک کلِ پیچیده و درهمتافته مواجه میشوند، برای درک آن با انضباط و ترتیب مشخصی با آن برخورد میکنند.
۱۳- هنگامی که میخواهند یافتههای خود را عرضه کنند، احساسات، سطح دانش، و میزانِ ظرافتِ اندیشه مخاطبشان را در نظر میگیرند.
۱۴- تواناییهای سنجشگرانهاندیشی (تفکر انتقادی) خودشان را در طیفِ وسیعی از موضوعات به کار میگیرند.
شما چند ویژگی از این ۱۴ خصوصیت تفکر انتقادی را دارید؟
🌾 @sedanet
☘️ خدا و امر متعالی در نگاه کریستین بوبن
✍️ #صدیق_قطبی
🔅کریستین بوبن به دنبال باورهای یقینی و ارائهی تعاریف مشخص از خدا و امر متعالی نیست. تعاریف پژمرده میکنند. عقیده، میخُشکاند. خدا، امر متعالی یا امر مقدس در نگاه کریستین بوبن امری است که به تجربه در میآید، احساس میشود، بساویده میشود، اما تن به منطق عقیده و قرنطینهی تعریف نمیسپارد. خدا دانستنی نیست، دوست داشتنی است. گفتنی نیست، زیستنی است.
🔅خدا یک عقیده نیست، بلکه نامی است بر نوعی تجربه و شیوهای رویارویی با زندگی. تجربهای که آمیخته با حیرت و مراقبت است. شبیه حالت هوشیار و جستجوگرِ کودکانی که لبهایشان را به شیشهی پنجره میچسبانند. خدا نوعی مراقبت از زندگی روزمره است. همچون مراقبت پُرظرافت مادری از شیرخوار چندروزه. مراقبتی توأم با عشق و آرامش. خدا، پرستاری مادرانه از زندگی است.
اگر خدا یک فکر یا یک عقیده نیست، آنوقت کتابها و کلامهای مقدس هم نه مجموعهای از باورهای مشخص که باید تصدیق شوند، بلکه اشارتهای عاشقانهی خداست برای توجه دادن. توجهی که گوهرِ ایمان است. نوعی بیدارباش و «ذکر» است.
🔅کریستین بوبن میخواهد امر الوهی و آسمانی را در همینجا، در لابهلای امور عادی و روزمره و زمینی، تجربه کند.
🔅«در گذشته به کودکان میآموختند که خداوند در آسمانهاست اما چه کسی به آنها یاد خواهد داد که آسمان بر روی زمین و در همه جاست و در اشیاء ساده به درخشش در میآید؟»
🔅گفتن از خدا جز از طریقِ زندگیهای خالص و ناب و یا کلماتی که از فرطِ بیوزنی در هوا معلّقاند ممکن نیست. خدا در چشمانداز بوبَن شبیه عشق است. به مانند «لرزش لبخندی روی لبها» که تنها میشود احساساش کرد، در سکوت به تماشا نشست و با دیگری سهیم شد. خدا یک مسئلهی فکری نیست، یک تجربه و تماشا است.
🔅از منظر کریستین بوبن زندگی آکنده و رنگوطعمگرفته از خدا، واجد چه ویژگیهایی است؟
متن کامل👇
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✨→ 3danet.ir/1ALsx
✍️ #صدیق_قطبی
🔅کریستین بوبن به دنبال باورهای یقینی و ارائهی تعاریف مشخص از خدا و امر متعالی نیست. تعاریف پژمرده میکنند. عقیده، میخُشکاند. خدا، امر متعالی یا امر مقدس در نگاه کریستین بوبن امری است که به تجربه در میآید، احساس میشود، بساویده میشود، اما تن به منطق عقیده و قرنطینهی تعریف نمیسپارد. خدا دانستنی نیست، دوست داشتنی است. گفتنی نیست، زیستنی است.
🔅خدا یک عقیده نیست، بلکه نامی است بر نوعی تجربه و شیوهای رویارویی با زندگی. تجربهای که آمیخته با حیرت و مراقبت است. شبیه حالت هوشیار و جستجوگرِ کودکانی که لبهایشان را به شیشهی پنجره میچسبانند. خدا نوعی مراقبت از زندگی روزمره است. همچون مراقبت پُرظرافت مادری از شیرخوار چندروزه. مراقبتی توأم با عشق و آرامش. خدا، پرستاری مادرانه از زندگی است.
اگر خدا یک فکر یا یک عقیده نیست، آنوقت کتابها و کلامهای مقدس هم نه مجموعهای از باورهای مشخص که باید تصدیق شوند، بلکه اشارتهای عاشقانهی خداست برای توجه دادن. توجهی که گوهرِ ایمان است. نوعی بیدارباش و «ذکر» است.
🔅کریستین بوبن میخواهد امر الوهی و آسمانی را در همینجا، در لابهلای امور عادی و روزمره و زمینی، تجربه کند.
🔅«در گذشته به کودکان میآموختند که خداوند در آسمانهاست اما چه کسی به آنها یاد خواهد داد که آسمان بر روی زمین و در همه جاست و در اشیاء ساده به درخشش در میآید؟»
🔅گفتن از خدا جز از طریقِ زندگیهای خالص و ناب و یا کلماتی که از فرطِ بیوزنی در هوا معلّقاند ممکن نیست. خدا در چشمانداز بوبَن شبیه عشق است. به مانند «لرزش لبخندی روی لبها» که تنها میشود احساساش کرد، در سکوت به تماشا نشست و با دیگری سهیم شد. خدا یک مسئلهی فکری نیست، یک تجربه و تماشا است.
🔅از منظر کریستین بوبن زندگی آکنده و رنگوطعمگرفته از خدا، واجد چه ویژگیهایی است؟
متن کامل👇
🌾 @sedanet | @sedigh_63
✨→ 3danet.ir/1ALsx
🔅اینکه ما گوشهای گُزیده باشیم و اصطلاحاً مترقّیترین متنهای دنیا را بخوانیم معنیاش این نیست که همهی مردمِ ما هم در دنجهای خود همان را میخوانند... اگر ما میخواهیم کاری برای خودمان و این مردم کرده باشیم راهی نداریم جز اینکه ببینیم آنها در دنجِ خود به چه میاندیشند. من ایمان دارم که ما مردمِ خود را نمیشناسیم و این مشکلِ بزرگِ روشنفکریِ ماست.
🔅امّا مشکلِ بزرگتر این است که مردمِ ما هم خود را و هم یکدیگر را نمیشناسند و میانشان گفتوگو وجود ندارد. تصویرْ نافذترین راهِ شناساییِ یکدیگر است؛ آن هم در کشوری که نود درصدِ مردمِ آن مار را فقط از روی تصویرِ آن میشناسند و نه نوشتهاش. من تصوّر میکنم ساخت و کنشهای جامعهی ما نیاز به دوبارهاندیشی دارد. این جامعه نیاز دارد که باورها، عادتها و رفتارهای خودش را از بیرون ببیند و بشناسد و از نو برای خودش معنا کند و فقط در سایهی این معناشناسیست که حرکتی فهمیده به سوی نوزایی رخ میدهد. هیچ چیز به اندازهی تصویر به این معناشناسی کمک نخواهد کرد؛ و برای همین است که تصویر اینهمه زیرِ ضربه است. تصویربردار عاداتی را که ما تا درونِ آنها هستیم نمیبینیم از بیرون میبیند و چنان ثبت میکند که هر کس در هر شرایطی و با هر فاصلهای بتواند آن را ببیند و بسنجد و داوری کند؛ اگر نیازمندِ تغییر است تغییرش دهد و اگر ماندنیست نگهش دارد و اگر دورریختنیست دورش بریزد. جامعهای که تصویری از خود ندارد اصلاً هویّت ندارد. و جامعهای که تصویربردار ندارد آینهای در برابر ندارد... تأکید میکنم ما ناچار از شناختیم. ناچار از آموختنیم.
🗞 در جستوجوی سینمای ایران، گفتوگو با بهرام بیضایی، فصلنامهی گفتگو، شمارهی ۴، تابستانِ ١٣٧٣، صفحههای ١٧٣ و ١٧۴
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322417426/bb0_.jpg
🔅امّا مشکلِ بزرگتر این است که مردمِ ما هم خود را و هم یکدیگر را نمیشناسند و میانشان گفتوگو وجود ندارد. تصویرْ نافذترین راهِ شناساییِ یکدیگر است؛ آن هم در کشوری که نود درصدِ مردمِ آن مار را فقط از روی تصویرِ آن میشناسند و نه نوشتهاش. من تصوّر میکنم ساخت و کنشهای جامعهی ما نیاز به دوبارهاندیشی دارد. این جامعه نیاز دارد که باورها، عادتها و رفتارهای خودش را از بیرون ببیند و بشناسد و از نو برای خودش معنا کند و فقط در سایهی این معناشناسیست که حرکتی فهمیده به سوی نوزایی رخ میدهد. هیچ چیز به اندازهی تصویر به این معناشناسی کمک نخواهد کرد؛ و برای همین است که تصویر اینهمه زیرِ ضربه است. تصویربردار عاداتی را که ما تا درونِ آنها هستیم نمیبینیم از بیرون میبیند و چنان ثبت میکند که هر کس در هر شرایطی و با هر فاصلهای بتواند آن را ببیند و بسنجد و داوری کند؛ اگر نیازمندِ تغییر است تغییرش دهد و اگر ماندنیست نگهش دارد و اگر دورریختنیست دورش بریزد. جامعهای که تصویری از خود ندارد اصلاً هویّت ندارد. و جامعهای که تصویربردار ندارد آینهای در برابر ندارد... تأکید میکنم ما ناچار از شناختیم. ناچار از آموختنیم.
🗞 در جستوجوی سینمای ایران، گفتوگو با بهرام بیضایی، فصلنامهی گفتگو، شمارهی ۴، تابستانِ ١٣٧٣، صفحههای ١٧٣ و ١٧۴
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322417426/bb0_.jpg
☘️ چگونه با افرادی که شما را به لحاظ اجتماعی تضعیف میکنند کنار بیایید؟
🔅سالها پیش در جمعی که به همراه دوستم در آن شرکت داشتیم، شخصی از من پرسید که چه شغلی دارم. من در پاسخ گفتم که «روی یک سری برنامه ویدیویی آنلاین کار میکنم». کار من کار سختی بود که مستلزم برنامهریزی فراوان، تحقیق و مصاحبه با افراد مختلف بود و این شغلی بود که من از آن درآمد کسب میکردم. در این بین دوستم زمزمه کرد: «ویدیو بلاگر است دیگر!» و خندید. نمیدانم چرا ولی احساس میکردم تحقیر شدهام.
🔅و البته این سرآغاز تعدادی حمله مشابه تهاجمی یا ملایم دیگر بود. چیزی که احتمالا شما هم تجربه آن را داشتهاید، چه در مورد کارتان، چه در مورد تصمیمگیریهایتان برای زندگی بهتر یا حتی تصمیمهای مقتصدانهای که برای جمعوجور کردن اوضاع مالیتان گرفتهاید. انگیزه هر چه باشد، بسیاری از شما با افرادی از دوستان یا خانواده برخورد داشتهاید که به نظر میرسد از ایراد گرفتن به شما، تحقیرتان یا سبک شمردن تصمیمهایتان لذت میبرند.
🔅این چیزی است که به آن تضعیف اجتماعی یا social undermining میگویند و گرچه ممکن است در نگاه اول بیضرر به نظر برسد، اما میتواند باری احساسی را به دوش شما تحمیل کند. به خصوص اگر از افرادی باشید که از مجادله پرهیز میکنید، ممکن است به خودتان شک کنید. به هر حال بهتر است آن آشنای موردنظر را پیش از اینکه شما را به نهایت تحملتان برساند آچمز کنید. شاید این راهکارها به کمکتان بیاید...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/1B4sf
🌾 @sedanet | @pezeshkweblog
🔅سالها پیش در جمعی که به همراه دوستم در آن شرکت داشتیم، شخصی از من پرسید که چه شغلی دارم. من در پاسخ گفتم که «روی یک سری برنامه ویدیویی آنلاین کار میکنم». کار من کار سختی بود که مستلزم برنامهریزی فراوان، تحقیق و مصاحبه با افراد مختلف بود و این شغلی بود که من از آن درآمد کسب میکردم. در این بین دوستم زمزمه کرد: «ویدیو بلاگر است دیگر!» و خندید. نمیدانم چرا ولی احساس میکردم تحقیر شدهام.
🔅و البته این سرآغاز تعدادی حمله مشابه تهاجمی یا ملایم دیگر بود. چیزی که احتمالا شما هم تجربه آن را داشتهاید، چه در مورد کارتان، چه در مورد تصمیمگیریهایتان برای زندگی بهتر یا حتی تصمیمهای مقتصدانهای که برای جمعوجور کردن اوضاع مالیتان گرفتهاید. انگیزه هر چه باشد، بسیاری از شما با افرادی از دوستان یا خانواده برخورد داشتهاید که به نظر میرسد از ایراد گرفتن به شما، تحقیرتان یا سبک شمردن تصمیمهایتان لذت میبرند.
🔅این چیزی است که به آن تضعیف اجتماعی یا social undermining میگویند و گرچه ممکن است در نگاه اول بیضرر به نظر برسد، اما میتواند باری احساسی را به دوش شما تحمیل کند. به خصوص اگر از افرادی باشید که از مجادله پرهیز میکنید، ممکن است به خودتان شک کنید. به هر حال بهتر است آن آشنای موردنظر را پیش از اینکه شما را به نهایت تحملتان برساند آچمز کنید. شاید این راهکارها به کمکتان بیاید...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/1B4sf
🌾 @sedanet | @pezeshkweblog
☘️ نجات
✍️ #رضا_بابایی - 96/8/23
🔅عبارات زیر، اگرچه از سیمون وی در کتاب «نامه به یک کشیش» است، در واقع محصول دو هزار سال تجربۀ الهیاتی مسیحیان و پس از دهها جنگ خونین و میلیونها کشته و نابودی چندین کشور و شهر، و تباهی عمر و زندگانی چندین نسل، و رنج كشيدن صدها میلیون انسان مظلوم و بیگناه است:
🔅«مسیح، همۀ کسانی را که به او میگویند "ای عیسی مسیح، ای عیسی مسیح"، نجات نمیدهد؛ اما همۀ کسانی را که به حکم قلبی پاک، قطعهنانی به گرسنهای میدهند، بیآنکه حتی سر سوزنی در فکر مسیح باشند، نجات میدهد... بنابراین یک ملحد یا کافر نیز که میتواند شفقت بیشائبه داشته باشد، درست به اندازۀ یک مسیحی [واقعی] به خدا نزدیک است و در نتیجه او را به همان اندازه میشناسد؛ گرچه شناختش به عبارات دیگری بیان شود، یا ناگفته بماند.»
(نامه به یک کشیش، ص120 و 122)
🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
🏙 s8.picofile.com/file/8322419276/Weil.jpg
✍️ #رضا_بابایی - 96/8/23
🔅عبارات زیر، اگرچه از سیمون وی در کتاب «نامه به یک کشیش» است، در واقع محصول دو هزار سال تجربۀ الهیاتی مسیحیان و پس از دهها جنگ خونین و میلیونها کشته و نابودی چندین کشور و شهر، و تباهی عمر و زندگانی چندین نسل، و رنج كشيدن صدها میلیون انسان مظلوم و بیگناه است:
🔅«مسیح، همۀ کسانی را که به او میگویند "ای عیسی مسیح، ای عیسی مسیح"، نجات نمیدهد؛ اما همۀ کسانی را که به حکم قلبی پاک، قطعهنانی به گرسنهای میدهند، بیآنکه حتی سر سوزنی در فکر مسیح باشند، نجات میدهد... بنابراین یک ملحد یا کافر نیز که میتواند شفقت بیشائبه داشته باشد، درست به اندازۀ یک مسیحی [واقعی] به خدا نزدیک است و در نتیجه او را به همان اندازه میشناسد؛ گرچه شناختش به عبارات دیگری بیان شود، یا ناگفته بماند.»
(نامه به یک کشیش، ص120 و 122)
🌾 @sedanet | @RezaBabaei43
🏙 s8.picofile.com/file/8322419276/Weil.jpg
☘️ سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان گفتگو
کانون گفتگو - تالار شمس - 3 اسفند 96
صوت و متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/FAkyc
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
کانون گفتگو - تالار شمس - 3 اسفند 96
صوت و متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/FAkyc
🌾 @sedanet | @mostafamalekian
❄️ ارزش سادهزیستی داوطلبانه
✍️ ریچارد گِرِگ
ترجمه: علی کلانی طهرانی
منبع: ماهنامه اطلاعات حکمت و معرفت شماره ۱۴۰
🔅بنیانگذاران اکثر ادیان بزرگ_ مسیح، بودا، لائو تسو و محمد(ص) _ همچنین بسیاری از قدیسان و فرزانهگان چون قدیس فرانسیس، جان ولمن، ریشیها ( حکمای هندو) در آیین هندو، پیامبران قوم بنیاسرائیل، صوفیان مسلمان؛ بسیاری از هنرمندان و دانشمندان و رهبران بزرگ جهان مدرن همچون لنین و گاندی از سادهزیستی خودخواسته حمایت و به آن عمل کردهاند. اعضای ارتشهای نظامی و فرمانهای راهبانه نیز این روش را دنبال کردهاند_ سازمانهایی که تأثیر عظیم و طولانی مدت در جهان داشتهاند. سادگی همچنین یکی از نشانهای منونایتهاو کلیسای دوستان بوده است.
🔅بنابراین، بیگمان در رعایت سادگی، مؤلفهای بسیار مهم وجود دارد یا وجود داشته است. اما چیزهای زیادی از تولید انبوه و تجارت مدرن، گسترش علم، و پیچیدگیهای زندگی در کشورهای صنعتی، به ما رسیده است که تردیدهای پردامنهای راجع به اصل و عمل سادهزیستی ایجاد کردهاند. حالوهوای کنونی ذهن ما نه مناسب درکی روشن از ارزش سادهزیستی، و نه عمل به آن است. بهنظر میرسد سادهزیستی نوعی نقطهضعف برای قدیسان و از ویژگیهای مقطعی باشد و نه چیزی راجع به دیگران.
دربارۀ سادهزیستی چه میتوان گفت؟
🔅پیش از پرداختن به ادامۀ بحث، بگذارید از آنچه دربارۀ آن گفتوگو میکنیم تصور نسبتا واضحتری ارائه دهیم. در اینجا تلقی ما از پرهیزکاری بهمعنای نوعی سرکوب غرایز نیست. آنچه ما از سادهزیستی اراده کردیم خیلی خشک و زاهدانه نیست. سادهزیستی موضوعی نسبی است که به اقلیم، سنتها، فرهنگ و منش فرد بستگی دارد.
🔅برای مثال، در هند، بهاستثنای کسانی که تلاش میکنند شبیه غربیها باشند، همۀ افراد ثروتمند همانند افراد فقیر روی زمین مینشینند و صندلی وجود ندارد. شمار بسیاری از آمریکاییها، هم ثروتمند و هم فقیر گمان میکنند که باید صاحب اتومبیل باشند، و برخی دیگر تلفن را بیش از اندازه چیز مهمی میدانند. شخصی در مرتبۀ اجتماعی خاص، داشتن انواع متعدد کفش، کلاه، یا دیگر لباسها را با هدفی غیر از پاکیزگی و راحتی، ضروری میانگارد. سادگی برای یک آمریکایی با سادگی یک کشاورز چینی تفاوت بسیاری دارد.
🔅سادهزیستی خودخواسته دارای شروط درونی و بیرونی است. یعنی هم صداقت در نیت، شرافت و خلوص درونی، و هم پرهیز کردن از آشفتگی بیرونی، از بسیاری از مالکیتهایی که با هدف اصلی زندگی در ارتباط نیستند. این به معنی نظم بخشیدن و هدایت کردن انرژی و تمایلاتمان است، نوعی خویشتنداری نسبی در برخی جوانب زندگی بهمنظور تأمین منافع بزرگتر زندگی در دیگر جوانب آن. سادهزیستی مستلزم نوعی سازماندهی حساب شده در زندگی، برای دستیابی به هدف است. برای مثال شخصی که میخواهد قلۀ اورست را فتح کند چندین سال افکار و انرژی خود را متمرکز بر برنامهریزی این سفر میکند. و در اقدامی عملی کوچکترین وسایل غیرضروری برای رسیدن به هدف را کنار میگذارد.
متن کامل (انگلیسی و فارسی)👇
✨→ 3danet.ir/UpkA8
🌾 @sedanet | @Doostanehekmatmarefat
✍️ ریچارد گِرِگ
ترجمه: علی کلانی طهرانی
منبع: ماهنامه اطلاعات حکمت و معرفت شماره ۱۴۰
🔅بنیانگذاران اکثر ادیان بزرگ_ مسیح، بودا، لائو تسو و محمد(ص) _ همچنین بسیاری از قدیسان و فرزانهگان چون قدیس فرانسیس، جان ولمن، ریشیها ( حکمای هندو) در آیین هندو، پیامبران قوم بنیاسرائیل، صوفیان مسلمان؛ بسیاری از هنرمندان و دانشمندان و رهبران بزرگ جهان مدرن همچون لنین و گاندی از سادهزیستی خودخواسته حمایت و به آن عمل کردهاند. اعضای ارتشهای نظامی و فرمانهای راهبانه نیز این روش را دنبال کردهاند_ سازمانهایی که تأثیر عظیم و طولانی مدت در جهان داشتهاند. سادگی همچنین یکی از نشانهای منونایتهاو کلیسای دوستان بوده است.
🔅بنابراین، بیگمان در رعایت سادگی، مؤلفهای بسیار مهم وجود دارد یا وجود داشته است. اما چیزهای زیادی از تولید انبوه و تجارت مدرن، گسترش علم، و پیچیدگیهای زندگی در کشورهای صنعتی، به ما رسیده است که تردیدهای پردامنهای راجع به اصل و عمل سادهزیستی ایجاد کردهاند. حالوهوای کنونی ذهن ما نه مناسب درکی روشن از ارزش سادهزیستی، و نه عمل به آن است. بهنظر میرسد سادهزیستی نوعی نقطهضعف برای قدیسان و از ویژگیهای مقطعی باشد و نه چیزی راجع به دیگران.
دربارۀ سادهزیستی چه میتوان گفت؟
🔅پیش از پرداختن به ادامۀ بحث، بگذارید از آنچه دربارۀ آن گفتوگو میکنیم تصور نسبتا واضحتری ارائه دهیم. در اینجا تلقی ما از پرهیزکاری بهمعنای نوعی سرکوب غرایز نیست. آنچه ما از سادهزیستی اراده کردیم خیلی خشک و زاهدانه نیست. سادهزیستی موضوعی نسبی است که به اقلیم، سنتها، فرهنگ و منش فرد بستگی دارد.
🔅برای مثال، در هند، بهاستثنای کسانی که تلاش میکنند شبیه غربیها باشند، همۀ افراد ثروتمند همانند افراد فقیر روی زمین مینشینند و صندلی وجود ندارد. شمار بسیاری از آمریکاییها، هم ثروتمند و هم فقیر گمان میکنند که باید صاحب اتومبیل باشند، و برخی دیگر تلفن را بیش از اندازه چیز مهمی میدانند. شخصی در مرتبۀ اجتماعی خاص، داشتن انواع متعدد کفش، کلاه، یا دیگر لباسها را با هدفی غیر از پاکیزگی و راحتی، ضروری میانگارد. سادگی برای یک آمریکایی با سادگی یک کشاورز چینی تفاوت بسیاری دارد.
🔅سادهزیستی خودخواسته دارای شروط درونی و بیرونی است. یعنی هم صداقت در نیت، شرافت و خلوص درونی، و هم پرهیز کردن از آشفتگی بیرونی، از بسیاری از مالکیتهایی که با هدف اصلی زندگی در ارتباط نیستند. این به معنی نظم بخشیدن و هدایت کردن انرژی و تمایلاتمان است، نوعی خویشتنداری نسبی در برخی جوانب زندگی بهمنظور تأمین منافع بزرگتر زندگی در دیگر جوانب آن. سادهزیستی مستلزم نوعی سازماندهی حساب شده در زندگی، برای دستیابی به هدف است. برای مثال شخصی که میخواهد قلۀ اورست را فتح کند چندین سال افکار و انرژی خود را متمرکز بر برنامهریزی این سفر میکند. و در اقدامی عملی کوچکترین وسایل غیرضروری برای رسیدن به هدف را کنار میگذارد.
متن کامل (انگلیسی و فارسی)👇
✨→ 3danet.ir/UpkA8
🌾 @sedanet | @Doostanehekmatmarefat
صدانت
ارزش سادهزیستی داوطلبانه • صدانت
تلقی ما از پرهیزكاری بهمعنای نوعی سركوب غرایز نیست. آنچه ما از سادهزیستی اراده كردیم خیلی خشك و زاهدانه نیست. سادهزیستی موضوعی نسبی است كه به اقلیم، سنتها، فرهنگ و منش فرد بستگی دارد. برای مثال، در هند، بهاستثنای كسانی كه تلاش میكنند شبیه غربیها باشند،…
🎥 وضعیت کنونی بشر امیدوار کنندهست یا مایه دلسردیست؟
👤 #رامین_جهانبگلو و #علیرضا_بهتویی
برنامه پرگار - پخش : فروردین ۱۳۹۷
فیلم و صوت👇
✨→ 3danet.ir/Bs9WY
🌾 @sedanet | @Ramin_Jahanbegloo
👤 #رامین_جهانبگلو و #علیرضا_بهتویی
برنامه پرگار - پخش : فروردین ۱۳۹۷
فیلم و صوت👇
✨→ 3danet.ir/Bs9WY
🌾 @sedanet | @Ramin_Jahanbegloo
☘️ اقتصاد رفتاری چیست؟
✍️ شهرام حشمت
مترجم: پژمان رنجبر
🔅تا همین عصر حاضر همۀ ما در این خیال بودیم که آدمی موجودی است تماماً عاقل. معنای عاقل یعنی آنکه همۀ افعال و افکاری که از او دیده می شود اموری کاملاً آگاهانه هستند. در اواخر دهۀ 1960 که علوم شناختی (Cognitive Sciences) جانی گرفت و تحقیقاتِ آن رونق یافت پرتوهای دیگری بر این مساله افکنده شد. این آزمایش ها و نتائج آن در حوزۀ کاری علوم شناختی به ما نشان داد که ماجرا برعکس است و آدمی تا به گردن در آب های سیاه و عمیق ناآگاه شناختی Cognitive Unconsciousness خود فرورفته است.
🔅اثبات این مساله تاثیرات فراوانی در حوزه های مختلف گذاشت. در میان هم رشته مطالعاتی به نام اقتصاد رفتاری Behavioral Economics پدیدآمد که درصدد تحلیل رفتاری-اقتصادی آدمی بود. این حوزۀ به این مساله می پردازد که تا چه حدّ می توان آدمی را در این باره کمک کرد تا کمتر دست به رفتارهایی بزند که او را آسیب می رسانند. رفتاری های اقتصادی روزمره چون خرید و خرج و برج گرفته تا اینکه چرا ما از کسی خوشمان می آید و از آن دیگری نه، از جمله مسائلی هستند که اقتصاد رفتاری به آن می پردازد: حوزه ای میان روان شناسی و علم اقتصاد.
متن کامل (انگلیسی و فارسی)👇
✨→ 3danet.ir/t8J2B
🌾 @sedanet | @aletheiakanal
✍️ شهرام حشمت
مترجم: پژمان رنجبر
🔅تا همین عصر حاضر همۀ ما در این خیال بودیم که آدمی موجودی است تماماً عاقل. معنای عاقل یعنی آنکه همۀ افعال و افکاری که از او دیده می شود اموری کاملاً آگاهانه هستند. در اواخر دهۀ 1960 که علوم شناختی (Cognitive Sciences) جانی گرفت و تحقیقاتِ آن رونق یافت پرتوهای دیگری بر این مساله افکنده شد. این آزمایش ها و نتائج آن در حوزۀ کاری علوم شناختی به ما نشان داد که ماجرا برعکس است و آدمی تا به گردن در آب های سیاه و عمیق ناآگاه شناختی Cognitive Unconsciousness خود فرورفته است.
🔅اثبات این مساله تاثیرات فراوانی در حوزه های مختلف گذاشت. در میان هم رشته مطالعاتی به نام اقتصاد رفتاری Behavioral Economics پدیدآمد که درصدد تحلیل رفتاری-اقتصادی آدمی بود. این حوزۀ به این مساله می پردازد که تا چه حدّ می توان آدمی را در این باره کمک کرد تا کمتر دست به رفتارهایی بزند که او را آسیب می رسانند. رفتاری های اقتصادی روزمره چون خرید و خرج و برج گرفته تا اینکه چرا ما از کسی خوشمان می آید و از آن دیگری نه، از جمله مسائلی هستند که اقتصاد رفتاری به آن می پردازد: حوزه ای میان روان شناسی و علم اقتصاد.
متن کامل (انگلیسی و فارسی)👇
✨→ 3danet.ir/t8J2B
🌾 @sedanet | @aletheiakanal
صدانت
اقتصاد رفتاری چیست؟ • صدانت
حوزۀ اقتصاد رفتاری بصیرتهایی از روانشناسی را با اقتصاد میآمیزد و بینشهای ارزشمندی را پیرامون اینکه رفتار افراد مطابق بهترین منافعشان نیست، عرضه میکند. اقتصاد رفتاری چارچوبی را برای فهم اینکه چه هنگام و کجا آدمیان مرتکب خطا میشوند، ارائه میکند. خطاهای…
☘️ «ناامیدی» - سلاحِ روانیِ کُشتار جمعی
✍️ علی نصری
🔅چند سال پیش آلن گرینسپن (Alan Greenspan) - رئیس سابق بانک مرکزی آمریکا - در گفتوگویی با شبکهء CNN گفت که سعی میکند تا حتیالامکان از ظاهر شدن در برابر دوربینهای تلویزیون پرهیز کند و از پذیرفتن مصاحبهها امتناع ورزد. خبرنگار دلیلش را از او پرسید. او پاسخ داد که حساسیت شغلیاش به صورتی است که اگر روزی سرما خورده باشد و چهرهاش کمی ژولیدهتر و رنگ و رویش کمی بیحالتر از معمول باشد و یا لبخندی بر گوشهء لبش نباشد٬ برداشت افکار عمومی این خواهد بود که وضعیت اقتصادی کشور رو به افول است و انگیزهء تجارت و سرمایهگذاری در جامعه کاهش مییابد و بلافاصله چند درصد بر بازار سهام و شاخصهای بورس تاثیر منفی میگذارد.
🔅آلن گرینسپن مانند سایر سیاستمداران و اقتصاددانان خبره و کارکشتهء جهان به خوبی میداند که «امیدواری» نه «محصول» یک اقتصاد پویا و با صلابت است که خود از «عوامل» لازم و «علل» اصلی آن است. یا به عبارتی٬ امنیت روانی و روحیهء مثبت و انگیزهء سازندگی و علاقمندی به کار و خلاقیت و حس امیدواری در سطح جامعه است که پیشنیاز حل مشکلات اقتصادی و سیاسی و قدم برداشتن در مسیر ییشرفت و توسعه است٬ نه برعکس.
🔅حال در شرایطی که در کشورهای غربی چنین اهمیتی برای «امنیت روانی» جوامع خودشان قائلند و با چنان حساسیتی از روحیه «امیدواری»شان حفاظت میکنند که حتی «لبخند» نزدن کارشناسان اقتصادی در برابر دوربینهای تلویزیون را امری مضر و مُخرب میدانند٬ امروز بیشترین هجمههای رسانهای و سیاسی جریانهای افراطیشان بر علیه همین «امنیت روانی» و روحیه «امیدواری» در جامعه ایران است.
🔅از زمانی که دونالد ترامپ سکان دولت آمریکا را بدست گرفته٬ نه تحریم اقتصادی قابل ملاحظهای بر ایران تحمیل کرده و نه ائتلاف بینالمللی علیه ایران تشکیل داده و نه نهادهای بینالمللی و ساز و کارهای آنها را بر علیه ایران فعال کرده و نه هیچ عملیات نظامی علیه منافع ایران انجام داده است. اما با قرار دادن جامعهء ایران در یک فشار شدید روانی و احساس مدام ناامنی و اضطراب و بیثباتی٬ چرخههای اقتصادی کشور را تا حد زیادی بیجان و بیرمق نموده است.
🔅تهدید به خروج از برجام هر ۹۰ روز یک بار٬ وضع محدودیتهای سنگین ویزا و منع سفر برای شهروندان ایرانی به آمریکا٬ انتصاب شخصیتهای جنگطلب و افراطی و ضدایرانی در پستهای کلیدی امنیتی و نظامی٬ استفاده از زبانی تحقیرآمیز و حساسیتبرانگیز در مورد ایرانیان - مانند بکار بردن اصطلاح «ملت تروریست» (Terrorist nation) یا «خلیج عربی» - از جمله سیاستهایی هستند که دولت کنونی آمریکا برای تزریق ناامیدی و تضعیف روحیهء ملی و ایجاد حس ناامنی و بیثباتی در جامعهء ایران در پیش گرفته است.
🔅در راستای همین جنگ روانی٬ روزی نیست که رهبران و فعالان سیاسی اپوزیسیون برانداز خارج از کشور و «کارشناسان» اتاق فکرهای ضدایرانی (مانند Washington institute و FDD) و «تحلیلگران» رسانهها و شبکههای اجتماعی فارسی زبان٬ خبر از «سقوط» قریبالوقوع نظام سیاسی کشور و «فروپاشی» ناگزیر ساختارهای اقتصادی و «انحطاط» فرهنگی و اخلاقی جامعهء ایران برنامه تولید نکنند و ننویسند و سخن نرانند.
🔅پیام سیستماتیک آنها به مردم داخل کشور در تمام اخبار و مقالات و تحلیلهایشان این است که «روی پُلی که در حال ویرانی است٬ خانه نمیسازند!»
🔅در داخل کشور نیز جناح اصولگرا برای اثبات «بیکفایتی» رقیب سیاسی خود و جناح اصلاحطلب برای «امتیازگیری» از کانونهای قدرت به منظور تحقق بخشیدن به مطالبات پایگاه اجتماعی خود و جامعهء آکادمیک برای «آسیبشناسی» / نقد معضلات اجتماعی و جامعهء هنری برای به تصویر کشیدن «رنج» مردم٬ بعضاً با همین آتش «ناامیدی» بازی میکنند و به حس بیثباتی و ناامنی در جامعه دامن میزنند.
🔅امروز همهء جناحها و جریانهای داخل کشور باید به این توافق برسند که «ناامیدی» را از زرادخانهء سیاسی خود حذف کنند و با یکدیگر وارد یک گفتوگوی واقعی و مذاکرهء سازنده بشوند و مشکلات کشور را با همکاری و همدلی و احترام به نظرات و سلیقهها و مطالبات یکدیگر حل کنند.
🔅«ناامیدی» یک سلاح کُشتار جمعی است که تر و خشک را با هم میسوزاند: انگیزهء اصلاح در درون را میخشکاند٬ قدرت مقاومت در برابر جنگطلبان خارجی را محو مینماید٬ رغبت برای مبارزه با فساد و بیعدالتی را میسوزاند٬ حرکت در مسیر توسعه و سازندگی را متوقف میسازد٬ و عزم ملی برای رشد و شکوفایی را پژمرده میکند: همان چیزی که امروز ترامپها و بولتونها و نتانیاهوها و بنسلمانها و انشعابات فارسیزبانشان به دنبالش هستند.
🌾 @sedanet | @AliNasriTelegram
🏙 s8.picofile.com/file/8322554492/s_kj.jpg
✍️ علی نصری
🔅چند سال پیش آلن گرینسپن (Alan Greenspan) - رئیس سابق بانک مرکزی آمریکا - در گفتوگویی با شبکهء CNN گفت که سعی میکند تا حتیالامکان از ظاهر شدن در برابر دوربینهای تلویزیون پرهیز کند و از پذیرفتن مصاحبهها امتناع ورزد. خبرنگار دلیلش را از او پرسید. او پاسخ داد که حساسیت شغلیاش به صورتی است که اگر روزی سرما خورده باشد و چهرهاش کمی ژولیدهتر و رنگ و رویش کمی بیحالتر از معمول باشد و یا لبخندی بر گوشهء لبش نباشد٬ برداشت افکار عمومی این خواهد بود که وضعیت اقتصادی کشور رو به افول است و انگیزهء تجارت و سرمایهگذاری در جامعه کاهش مییابد و بلافاصله چند درصد بر بازار سهام و شاخصهای بورس تاثیر منفی میگذارد.
🔅آلن گرینسپن مانند سایر سیاستمداران و اقتصاددانان خبره و کارکشتهء جهان به خوبی میداند که «امیدواری» نه «محصول» یک اقتصاد پویا و با صلابت است که خود از «عوامل» لازم و «علل» اصلی آن است. یا به عبارتی٬ امنیت روانی و روحیهء مثبت و انگیزهء سازندگی و علاقمندی به کار و خلاقیت و حس امیدواری در سطح جامعه است که پیشنیاز حل مشکلات اقتصادی و سیاسی و قدم برداشتن در مسیر ییشرفت و توسعه است٬ نه برعکس.
🔅حال در شرایطی که در کشورهای غربی چنین اهمیتی برای «امنیت روانی» جوامع خودشان قائلند و با چنان حساسیتی از روحیه «امیدواری»شان حفاظت میکنند که حتی «لبخند» نزدن کارشناسان اقتصادی در برابر دوربینهای تلویزیون را امری مضر و مُخرب میدانند٬ امروز بیشترین هجمههای رسانهای و سیاسی جریانهای افراطیشان بر علیه همین «امنیت روانی» و روحیه «امیدواری» در جامعه ایران است.
🔅از زمانی که دونالد ترامپ سکان دولت آمریکا را بدست گرفته٬ نه تحریم اقتصادی قابل ملاحظهای بر ایران تحمیل کرده و نه ائتلاف بینالمللی علیه ایران تشکیل داده و نه نهادهای بینالمللی و ساز و کارهای آنها را بر علیه ایران فعال کرده و نه هیچ عملیات نظامی علیه منافع ایران انجام داده است. اما با قرار دادن جامعهء ایران در یک فشار شدید روانی و احساس مدام ناامنی و اضطراب و بیثباتی٬ چرخههای اقتصادی کشور را تا حد زیادی بیجان و بیرمق نموده است.
🔅تهدید به خروج از برجام هر ۹۰ روز یک بار٬ وضع محدودیتهای سنگین ویزا و منع سفر برای شهروندان ایرانی به آمریکا٬ انتصاب شخصیتهای جنگطلب و افراطی و ضدایرانی در پستهای کلیدی امنیتی و نظامی٬ استفاده از زبانی تحقیرآمیز و حساسیتبرانگیز در مورد ایرانیان - مانند بکار بردن اصطلاح «ملت تروریست» (Terrorist nation) یا «خلیج عربی» - از جمله سیاستهایی هستند که دولت کنونی آمریکا برای تزریق ناامیدی و تضعیف روحیهء ملی و ایجاد حس ناامنی و بیثباتی در جامعهء ایران در پیش گرفته است.
🔅در راستای همین جنگ روانی٬ روزی نیست که رهبران و فعالان سیاسی اپوزیسیون برانداز خارج از کشور و «کارشناسان» اتاق فکرهای ضدایرانی (مانند Washington institute و FDD) و «تحلیلگران» رسانهها و شبکههای اجتماعی فارسی زبان٬ خبر از «سقوط» قریبالوقوع نظام سیاسی کشور و «فروپاشی» ناگزیر ساختارهای اقتصادی و «انحطاط» فرهنگی و اخلاقی جامعهء ایران برنامه تولید نکنند و ننویسند و سخن نرانند.
🔅پیام سیستماتیک آنها به مردم داخل کشور در تمام اخبار و مقالات و تحلیلهایشان این است که «روی پُلی که در حال ویرانی است٬ خانه نمیسازند!»
🔅در داخل کشور نیز جناح اصولگرا برای اثبات «بیکفایتی» رقیب سیاسی خود و جناح اصلاحطلب برای «امتیازگیری» از کانونهای قدرت به منظور تحقق بخشیدن به مطالبات پایگاه اجتماعی خود و جامعهء آکادمیک برای «آسیبشناسی» / نقد معضلات اجتماعی و جامعهء هنری برای به تصویر کشیدن «رنج» مردم٬ بعضاً با همین آتش «ناامیدی» بازی میکنند و به حس بیثباتی و ناامنی در جامعه دامن میزنند.
🔅امروز همهء جناحها و جریانهای داخل کشور باید به این توافق برسند که «ناامیدی» را از زرادخانهء سیاسی خود حذف کنند و با یکدیگر وارد یک گفتوگوی واقعی و مذاکرهء سازنده بشوند و مشکلات کشور را با همکاری و همدلی و احترام به نظرات و سلیقهها و مطالبات یکدیگر حل کنند.
🔅«ناامیدی» یک سلاح کُشتار جمعی است که تر و خشک را با هم میسوزاند: انگیزهء اصلاح در درون را میخشکاند٬ قدرت مقاومت در برابر جنگطلبان خارجی را محو مینماید٬ رغبت برای مبارزه با فساد و بیعدالتی را میسوزاند٬ حرکت در مسیر توسعه و سازندگی را متوقف میسازد٬ و عزم ملی برای رشد و شکوفایی را پژمرده میکند: همان چیزی که امروز ترامپها و بولتونها و نتانیاهوها و بنسلمانها و انشعابات فارسیزبانشان به دنبالش هستند.
🌾 @sedanet | @AliNasriTelegram
🏙 s8.picofile.com/file/8322554492/s_kj.jpg
☘️ خواهر گابریل
✍️ محمدرضا #سرگلزایی (روانپزشک)
🔅ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻣﺸﻬﺪ ﻃﺒﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺭﻭﺯﯼ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺰﺷﮏ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺟﺬﺍﻣﯿﺎﻥ ﻣﺸﻬﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻤﺎﺱ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﻭﯾﺰﯾﺖ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻨﻢ.
🔅ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺟﺬﺍﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ (ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺁﺳﺎﯾﺸﮕﺎﻩ) ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ ﺍﺳﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺨﺶ ﻫﺎ ﺭﺍ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﺶ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ((ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ)) ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻫﻤﮑﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﻣﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩ: ﺭﺍﻫﺒﻪ ﺍﯼ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﮐﻪ ﺣﺪﻭﺩ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺟﺬﺍﻣﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﺎﺭ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ! ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺟﺬﺍﻡ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﯾﻬﺎﯼ ﻋﻔﻮﻧﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﻫﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺟﺬﺍﻡ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻣﺴﺮﯼ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺟﺬﺍﻣﯽ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻫﺒﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﮐﯿﺸﺎﻥ ﻭ ﻫﻢ ﻭﻃﻨﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺷﺎﻥ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
🔅ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺭﺍ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ ﺳﻦ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺮﺍﻧﺮﮊﯼ، ﭘﺮﻧﺸﺎﻁ ﻭ ﭘﺮﺍﻧﻀﺒﺎﻁ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﭘﺰﺷﮑﻢ : (( ﺍﺯ ﺑﺨﺸﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮﻡ ﺟﻤﻊ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺨﺸﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ! )). ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﯾﺎﺭﺵ ﺳﻔﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﺪ!
🔅ﺣﺘﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﯼ ﻭ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﺪﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺴﯿﻮﻧﺮﻫﺎﯼ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺷﺎﻥ ﻣﺴﯿﺤﯿﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻣﻦ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻣﺮﺣﺒﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺷﯿﻮﻩ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺎﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟! ﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﻣﺬﻫﺐ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﺷﯿﻮﻩ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺯ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺑﻮﺩ، ﺷﯿﻮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮐﻤﯿﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
🌾 @sedanet | @drsargolzaei
🏙 s8.picofile.com/file/8322654018/nun.jpg
✍️ محمدرضا #سرگلزایی (روانپزشک)
🔅ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻣﺸﻬﺪ ﻃﺒﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺭﻭﺯﯼ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺰﺷﮏ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺟﺬﺍﻣﯿﺎﻥ ﻣﺸﻬﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻤﺎﺱ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﻭﯾﺰﯾﺖ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻨﻢ.
🔅ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺟﺬﺍﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ (ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺁﺳﺎﯾﺸﮕﺎﻩ) ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ ﺍﺳﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺨﺶ ﻫﺎ ﺭﺍ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﺶ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻓﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ((ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ)) ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻫﻤﮑﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ ﻣﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩ: ﺭﺍﻫﺒﻪ ﺍﯼ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﮐﻪ ﺣﺪﻭﺩ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺟﺬﺍﻣﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﯾﺎﺭ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ! ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺟﺬﺍﻡ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﯾﻬﺎﯼ ﻋﻔﻮﻧﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﻫﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺟﺬﺍﻡ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻣﺴﺮﯼ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺟﺬﺍﻣﯽ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻫﺒﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﮐﯿﺸﺎﻥ ﻭ ﻫﻢ ﻭﻃﻨﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻥ ﺷﺎﻥ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ.
🔅ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺭﺍ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ ﺳﻦ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺮﺍﻧﺮﮊﯼ، ﭘﺮﻧﺸﺎﻁ ﻭ ﭘﺮﺍﻧﻀﺒﺎﻁ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﭘﺰﺷﮑﻢ : (( ﺍﺯ ﺑﺨﺸﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﺎﻃﺮﻡ ﺟﻤﻊ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺨﺸﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ! )). ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻤﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﯾﺎﺭﺵ ﺳﻔﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﺪ!
🔅ﺣﺘﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﯼ ﻭ ﺍﯾﺜﺎﺭ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﺪﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺴﯿﻮﻧﺮﻫﺎﯼ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺷﺎﻥ ﻣﺴﯿﺤﯿﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻣﻦ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻣﺮﺣﺒﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺷﯿﻮﻩ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺎﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟! ﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮔﺎﺑﺮﯾﻼ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﻣﺬﻫﺐ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﺷﯿﻮﻩ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺯ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺑﻮﺩ، ﺷﯿﻮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮐﻤﯿﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
🌾 @sedanet | @drsargolzaei
🏙 s8.picofile.com/file/8322654018/nun.jpg