🍀 امید کاذب
✍️ #احمد_زیدآبادی
تحریف واقعیات، کتمان مشکلات، بی توجهی به بنبستها و دستوپازدنِ بیحاصل، نامش «امید» نیست!
به رسمیت شناختن واقعیات، اعتراف به مشکلات، اقرار به بنبستها و آنگاه آمادگی برای تحمل بغرنجیها و تلاش آگاهانه برای غلبه بر آنها نامش «امید» است.
اولی را می توان امید کاذب و دومی را امید صادق نامید؛ همچون صبحگاهان که کاذبش را از صادقش تفکیک کرده اند.
به قول مولانا:
صبح کاذب را ز صادق واشناس
رنگ می را باز دان از رنگ کاس
صبح کاذب صد هزاران کاروان
داد بر باد هلاکت ای جوان
🌾 @sedanet | @ahmadzeidabad
🏙 s9.picofile.com/file/8324308650/bridge.jpg
✍️ #احمد_زیدآبادی
تحریف واقعیات، کتمان مشکلات، بی توجهی به بنبستها و دستوپازدنِ بیحاصل، نامش «امید» نیست!
به رسمیت شناختن واقعیات، اعتراف به مشکلات، اقرار به بنبستها و آنگاه آمادگی برای تحمل بغرنجیها و تلاش آگاهانه برای غلبه بر آنها نامش «امید» است.
اولی را می توان امید کاذب و دومی را امید صادق نامید؛ همچون صبحگاهان که کاذبش را از صادقش تفکیک کرده اند.
به قول مولانا:
صبح کاذب را ز صادق واشناس
رنگ می را باز دان از رنگ کاس
صبح کاذب صد هزاران کاروان
داد بر باد هلاکت ای جوان
🌾 @sedanet | @ahmadzeidabad
🏙 s9.picofile.com/file/8324308650/bridge.jpg
🍀 ماتریدیان، جایی میان عقل گرایی معتزله و شرع گرایی اشاعره
✍️#وحید_حلاج
🔹در میان مذاهب کلامی اهل سنت، دو مذهب اشاعره و معتزله دارای شهرت بیشتری هستند. معمولا اشعریان را مخالف افراطی عقل و معتزلیان را طرفدار افراطی عقل میگویند. در حالی که اشعریان گرایش معتدل شده کسانیاند که در قرن اول و دوم هجری به اهل حدیث شهره بودهاند و مخالف سرسخت معتزلیان به حساب میآمدند.
در میانه قرن سوم هجری، دو نفر در دو نقطه مختلف از جهان اسلام یکی در بین النهرین در غرب عالم اسلام و دیگری در ماوراءالنهر در شرق جهان اسلام پا به عرصه وجود گذاشتند و تا قرن ها دو مکتب بزرگ کلامی اهل سنت را رهبری کردند. یکی از آن ها ابوالحسن اشعری بود که در سال 260 در بصره به دنیا آمد و موسس مکتب اشعری شد و دیگری ابومنصور ماتریدی بود که در سال 250 در ماترید از توابع سمرقند به دنیا آمد و بعدها مکتب ماتریدی را پایه گذاری کرد.
🔹ماتریدیان که پیروان ابومنصوراند، در فقه معمولا از ابوحنیفه پیروی میکنند و در کلام، جایی میان اشعریان و معتزلیان قرار میگیرند که نه عقلگرایی معتزله را قبول دارند و نه نقل گرایی اشاعره را میپسندند بلکه همچون شیعیان جایی میان این دو ایستاده اند و به همین خاطر، بسیاری از اعتقاداتشان با شیعیان مشترک و یا نزدیک به هم است.
مهمترین کتاب ابومنصور ماتریدی، کتاب "التوحید" بود که در آن به شرح عقاید اسلامی از دیدگاه خودش پرداخت این کتاب بسیار پیچیده و فنی است؛ از همین رو یکی از پیروان ماتریدی به نام ابوالیسر بزدوی کتابی به نام "اصول الدین" نگاشت و در آن، مطالب کتاب "التوحید" را ساده تر و قابل فهم تر بیان نمود.
🔹ماتریدیان بر خلاف اشاعره که شناخت خداوند را واجب عقلی نمیدانند و آن را فقط واجب شرعی به حساب می آورند قائل به وجوب عقلی شناخت خداونداند. اشاعره در بسیاری از مواضع خود ظاهرگرا هستند مثلا در آیاتی که برای خداوند جسم قائل میشود مانند آیه "یدالله فوق ایدیهم"، خداوند را دارای دست میدانند اما ماتریدیان داشتن جسم برای خداوند را محال می دانند و این گونه آیات را اصطلاحا تاویل می کنند و در این مورد با شیعیان و معتزله هم رای اند. با این حال ماتریدیان رویت خداوند در روز قیامت را ممکن می دانند و از این لحاظ با شیعیان و معتزله متفاوتند.
همانطور که گفته شد ماتریدیان به واسطه جای گرفتن در میانه معتزلیان و اشعریان، با شیعیان قرابت دارند و در بسیاری از اصول اعتقادی با آنها هم رای اند. در این جا سعی میکنم برخی از مهمترین اصول مشترک و برخی از مهمترین تفاوت های این دو مکتب را بیاورم:
🔸مشترکات ماتریدیان و شیعیان
1️⃣ شیعیان بر خلاف اشعریان که به جبر قائل اند و بر خلاف معتزلیان که به اختیار قائل اند به نظریه "امر بین الامرین" اعتقاد دارند و حدود اعمال آدمی را جایی میان جبر و اختیار در نظر میگیرند. ماتریدیان در این مورد عقاید مشابهی با شیعیان دارند.
2️⃣ بسیاری از اشعریان عصمت پیامبر را تنها در دریافت و ابلاغ وحی لازم می دانند و در باقی شئون زندگی برای پیامبر، عصمت قائل نیستند اما هم ماتریدیان و هم شیعیان برای پیامبر عصمت حداکثری قائل اند و ایشان را در تمام شئون زندگی بری از خطا و اشتباه می دانند.
3️⃣ در زمینه معاد هر دو فرقه شیعه امامیه و ماتریدیه قائل به معاد جسمانی و روحانی توامان هستند و عقیده دارند در روز قیامت همان بدنی که در قبر گذاشته شده محشور می شود و روح مجددا به آن بدن باز میگردد.
4️⃣ هر دو فرقه بر خلاف برخی از اهل سنت همچون بخش هایی از سلفیون که منکر شفاعت اند، شفاعت را می پذیرند و برای پیامبر و اولیای الهی مقام شفاعت قائل اند هم در این دنیا و هم در روز قیامت قائل اند.
🔸اختلافات ماتریدیان و شیعیان
1️⃣شاید مهمترین اختلاف میان این دو فرقه، مسئله امامت باشد که شیعه امامیه قائل به نصب امام از طرف خداوند است ولی ماتریدیه امامت را تنها امری حکومتی و سیاسی می دانند و ملاک را اجماع امت به حساب می آورند. ماتریدیان اگرچه محب اهلبیت اند اما اهلبیت را به عنوان امام منصوب از طرف خداوند نمی پذیرند.
2️⃣ همانطور که گفته شد ماتریدیان رویت خداوند در روز قیامت را می پذیرند در حالی که شیعیان رویت خداوند را چه در این دنیا و چه در سرای آخرت محال میدانند و آن را نمی پذیرند.
🔹چنانچه پیشتر آمد اکثر قریب به اتفاق حنفیان که بیشتر در آسیای میانه و شرق جهان اسلام زندگی میکنند در اصول اعتقادی پیرو ابومنصور ماتریدیاند که نه به اندازه اشعریان به نقل بها میدهند و عقل را محجور میدانند و نه به اندازه معتزله به عقل بها میدهند و نقل را مهجور می خواهند بلکه همچون امامیه جایی میان این دو قرار گرفته اند.
🌾 @sedanet |@parse_channel
✍️#وحید_حلاج
🔹در میان مذاهب کلامی اهل سنت، دو مذهب اشاعره و معتزله دارای شهرت بیشتری هستند. معمولا اشعریان را مخالف افراطی عقل و معتزلیان را طرفدار افراطی عقل میگویند. در حالی که اشعریان گرایش معتدل شده کسانیاند که در قرن اول و دوم هجری به اهل حدیث شهره بودهاند و مخالف سرسخت معتزلیان به حساب میآمدند.
در میانه قرن سوم هجری، دو نفر در دو نقطه مختلف از جهان اسلام یکی در بین النهرین در غرب عالم اسلام و دیگری در ماوراءالنهر در شرق جهان اسلام پا به عرصه وجود گذاشتند و تا قرن ها دو مکتب بزرگ کلامی اهل سنت را رهبری کردند. یکی از آن ها ابوالحسن اشعری بود که در سال 260 در بصره به دنیا آمد و موسس مکتب اشعری شد و دیگری ابومنصور ماتریدی بود که در سال 250 در ماترید از توابع سمرقند به دنیا آمد و بعدها مکتب ماتریدی را پایه گذاری کرد.
🔹ماتریدیان که پیروان ابومنصوراند، در فقه معمولا از ابوحنیفه پیروی میکنند و در کلام، جایی میان اشعریان و معتزلیان قرار میگیرند که نه عقلگرایی معتزله را قبول دارند و نه نقل گرایی اشاعره را میپسندند بلکه همچون شیعیان جایی میان این دو ایستاده اند و به همین خاطر، بسیاری از اعتقاداتشان با شیعیان مشترک و یا نزدیک به هم است.
مهمترین کتاب ابومنصور ماتریدی، کتاب "التوحید" بود که در آن به شرح عقاید اسلامی از دیدگاه خودش پرداخت این کتاب بسیار پیچیده و فنی است؛ از همین رو یکی از پیروان ماتریدی به نام ابوالیسر بزدوی کتابی به نام "اصول الدین" نگاشت و در آن، مطالب کتاب "التوحید" را ساده تر و قابل فهم تر بیان نمود.
🔹ماتریدیان بر خلاف اشاعره که شناخت خداوند را واجب عقلی نمیدانند و آن را فقط واجب شرعی به حساب می آورند قائل به وجوب عقلی شناخت خداونداند. اشاعره در بسیاری از مواضع خود ظاهرگرا هستند مثلا در آیاتی که برای خداوند جسم قائل میشود مانند آیه "یدالله فوق ایدیهم"، خداوند را دارای دست میدانند اما ماتریدیان داشتن جسم برای خداوند را محال می دانند و این گونه آیات را اصطلاحا تاویل می کنند و در این مورد با شیعیان و معتزله هم رای اند. با این حال ماتریدیان رویت خداوند در روز قیامت را ممکن می دانند و از این لحاظ با شیعیان و معتزله متفاوتند.
همانطور که گفته شد ماتریدیان به واسطه جای گرفتن در میانه معتزلیان و اشعریان، با شیعیان قرابت دارند و در بسیاری از اصول اعتقادی با آنها هم رای اند. در این جا سعی میکنم برخی از مهمترین اصول مشترک و برخی از مهمترین تفاوت های این دو مکتب را بیاورم:
🔸مشترکات ماتریدیان و شیعیان
1️⃣ شیعیان بر خلاف اشعریان که به جبر قائل اند و بر خلاف معتزلیان که به اختیار قائل اند به نظریه "امر بین الامرین" اعتقاد دارند و حدود اعمال آدمی را جایی میان جبر و اختیار در نظر میگیرند. ماتریدیان در این مورد عقاید مشابهی با شیعیان دارند.
2️⃣ بسیاری از اشعریان عصمت پیامبر را تنها در دریافت و ابلاغ وحی لازم می دانند و در باقی شئون زندگی برای پیامبر، عصمت قائل نیستند اما هم ماتریدیان و هم شیعیان برای پیامبر عصمت حداکثری قائل اند و ایشان را در تمام شئون زندگی بری از خطا و اشتباه می دانند.
3️⃣ در زمینه معاد هر دو فرقه شیعه امامیه و ماتریدیه قائل به معاد جسمانی و روحانی توامان هستند و عقیده دارند در روز قیامت همان بدنی که در قبر گذاشته شده محشور می شود و روح مجددا به آن بدن باز میگردد.
4️⃣ هر دو فرقه بر خلاف برخی از اهل سنت همچون بخش هایی از سلفیون که منکر شفاعت اند، شفاعت را می پذیرند و برای پیامبر و اولیای الهی مقام شفاعت قائل اند هم در این دنیا و هم در روز قیامت قائل اند.
🔸اختلافات ماتریدیان و شیعیان
1️⃣شاید مهمترین اختلاف میان این دو فرقه، مسئله امامت باشد که شیعه امامیه قائل به نصب امام از طرف خداوند است ولی ماتریدیه امامت را تنها امری حکومتی و سیاسی می دانند و ملاک را اجماع امت به حساب می آورند. ماتریدیان اگرچه محب اهلبیت اند اما اهلبیت را به عنوان امام منصوب از طرف خداوند نمی پذیرند.
2️⃣ همانطور که گفته شد ماتریدیان رویت خداوند در روز قیامت را می پذیرند در حالی که شیعیان رویت خداوند را چه در این دنیا و چه در سرای آخرت محال میدانند و آن را نمی پذیرند.
🔹چنانچه پیشتر آمد اکثر قریب به اتفاق حنفیان که بیشتر در آسیای میانه و شرق جهان اسلام زندگی میکنند در اصول اعتقادی پیرو ابومنصور ماتریدیاند که نه به اندازه اشعریان به نقل بها میدهند و عقل را محجور میدانند و نه به اندازه معتزله به عقل بها میدهند و نقل را مهجور می خواهند بلکه همچون امامیه جایی میان این دو قرار گرفته اند.
🌾 @sedanet |@parse_channel
🍀 ما و ضربه های زمان کودکی
✍️ #ساسان_حبیب_وند
🔅مسئله تحول یکی از ناگشودنی ترین معماهای زندگی اکثر ماست. دغدغه این که «چرا تغییر نمی کنم» و «چرا به رهایی نمی رسم» گاه تمام عمر گریبان ما را رها نمی کند. و خودشناسی، دانش نیل به آزادی و رهایی است، رهایی خلل ناپذیری که با آگاهی ژرف و ریشه ای از مسائل خود محقق می شود. در این گفتار، به موضوع «ضربه های کودکی» به عنوان گوشه ای از معمای رهایی پرداخته ام.
🔅یکی از دلایل خلاص نشدن از رنج های روحی، لذت های اضطراب آلودی است که با یک زندگی عصبی همراه است: لذت های نهفته در غرور، تفاخر، خودنمایی، کنف کردن دیگران، خوداثباتی و انتقام. این لذت ها و آن رنج ها، دو روی یک سکه اند و ما می خواهیم یک روی سکه را نگه داریم و روی دیگرش را دور بیندازیم و این کاری است ناممکن. کسانی که از وضع روحی ناگوار خود شکایت دارند، غالبا فقط نابودی بخش ناخوشایند رفتار خود را می خواهند و حاضر نیستند از قسمت خوشایند آن دست بکشند. این اشخاص حاضر نیستند برتری از دیگران را رها کنند، حاضر نیستند کسی نباشند و خودنمایی، منم منم و غرور را کنار بگذارند. البته این ها سر و ته یک چیز است. اگر آن لذات «خوشایند» را رها کنیم این دردهای ناخوشایند هم از بین خواهند رفت. مساله ما این است که با لذت آرامش و بی نیازی آشنا نیستیم. اگر طعم شیرین آن لذت بزرگ را می چشیدیم، دیگر حاضر نمی شدیم به لذت های حقیر و اضطراب آلود پیشین بازگردیم.
🔅سرآغاز رنج های روحی و روانی چیست؟ مشکلات روحی و رفتاری آدم ها را اغلب با توجه به گذشته و بخصوص دوران کودکی آنها توضیح می دهیم. می گوییم فلانی در گذشته ضربه های روحی خورده و رفتارها یا احساسات ناخوشایند او نتیجه چنین ضربه هایی است. به گمان من چنین نتیجه گیری ای به طور کلی صحیح است. اما در اینجا یک پرسش مهم وجود دارد. این که ضربه روحی دقیقا چیست؟ این ضربه ای که از تحقیر و تهدید در شخص به جا مانده چیست که امروز موجب ناراحتی های مختلف می شود؟
🔅باید گفت دست کم بخش بزرگی از آنچه از آزار محیط در شخص بجا مانده، یک طرز فکر مشکل ساز و آزاردهنده است. به عبارت دیگر، ضربه روحی در واقع ضربه فکری و باوری است و این مطلبی است که غالبا از آن غفلت می شود (اختلال های روان تنی و پاتولوژیک از این بحث خارج است). فردی که تحقیر شده تصور می کند برای انتقام، باید دیگران را تحقیر کند یا رفتاری متکبرانه در پیش بگیرد. کسی که با او خشونت شده تصور می کند باید با دیگران با خشونت رفتار کرد یا بر عکس، باید به این و آن باج داد. خیلی ها عادتا به اطرافیان به چشم “احمق” و “مزاحم” و “دشمن” نگاه می کنند و طبیعی است که همیشه نسبت به دیگران حالت تهاجم و نفرت و کلافگی دارند. بعضی ها هم نگاه شان به خودشان، به چشم یک موجود ضعیف و قابل ترحم یا حقیر و ناتوان است.
🔅از نظر عقلانی، اگر علتی از بین رفت معلول آن هم دیگر وجود نخواهد داشت. اگر درختی بیست سال پیش خشک شده باشد امروز امکان ندارد میوه ای از همان درخت پدید بیاید چرا که وقتی عامل از بین رفت نتیجه هم از بین می رود. سوال این است که چطور ممکن است ما امروز از چیزی رنج ببریم که در گذشته باقی مانده است و دیگر با ما نیست؟
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/TxkIt
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
✍️ #ساسان_حبیب_وند
🔅مسئله تحول یکی از ناگشودنی ترین معماهای زندگی اکثر ماست. دغدغه این که «چرا تغییر نمی کنم» و «چرا به رهایی نمی رسم» گاه تمام عمر گریبان ما را رها نمی کند. و خودشناسی، دانش نیل به آزادی و رهایی است، رهایی خلل ناپذیری که با آگاهی ژرف و ریشه ای از مسائل خود محقق می شود. در این گفتار، به موضوع «ضربه های کودکی» به عنوان گوشه ای از معمای رهایی پرداخته ام.
🔅یکی از دلایل خلاص نشدن از رنج های روحی، لذت های اضطراب آلودی است که با یک زندگی عصبی همراه است: لذت های نهفته در غرور، تفاخر، خودنمایی، کنف کردن دیگران، خوداثباتی و انتقام. این لذت ها و آن رنج ها، دو روی یک سکه اند و ما می خواهیم یک روی سکه را نگه داریم و روی دیگرش را دور بیندازیم و این کاری است ناممکن. کسانی که از وضع روحی ناگوار خود شکایت دارند، غالبا فقط نابودی بخش ناخوشایند رفتار خود را می خواهند و حاضر نیستند از قسمت خوشایند آن دست بکشند. این اشخاص حاضر نیستند برتری از دیگران را رها کنند، حاضر نیستند کسی نباشند و خودنمایی، منم منم و غرور را کنار بگذارند. البته این ها سر و ته یک چیز است. اگر آن لذات «خوشایند» را رها کنیم این دردهای ناخوشایند هم از بین خواهند رفت. مساله ما این است که با لذت آرامش و بی نیازی آشنا نیستیم. اگر طعم شیرین آن لذت بزرگ را می چشیدیم، دیگر حاضر نمی شدیم به لذت های حقیر و اضطراب آلود پیشین بازگردیم.
🔅سرآغاز رنج های روحی و روانی چیست؟ مشکلات روحی و رفتاری آدم ها را اغلب با توجه به گذشته و بخصوص دوران کودکی آنها توضیح می دهیم. می گوییم فلانی در گذشته ضربه های روحی خورده و رفتارها یا احساسات ناخوشایند او نتیجه چنین ضربه هایی است. به گمان من چنین نتیجه گیری ای به طور کلی صحیح است. اما در اینجا یک پرسش مهم وجود دارد. این که ضربه روحی دقیقا چیست؟ این ضربه ای که از تحقیر و تهدید در شخص به جا مانده چیست که امروز موجب ناراحتی های مختلف می شود؟
🔅باید گفت دست کم بخش بزرگی از آنچه از آزار محیط در شخص بجا مانده، یک طرز فکر مشکل ساز و آزاردهنده است. به عبارت دیگر، ضربه روحی در واقع ضربه فکری و باوری است و این مطلبی است که غالبا از آن غفلت می شود (اختلال های روان تنی و پاتولوژیک از این بحث خارج است). فردی که تحقیر شده تصور می کند برای انتقام، باید دیگران را تحقیر کند یا رفتاری متکبرانه در پیش بگیرد. کسی که با او خشونت شده تصور می کند باید با دیگران با خشونت رفتار کرد یا بر عکس، باید به این و آن باج داد. خیلی ها عادتا به اطرافیان به چشم “احمق” و “مزاحم” و “دشمن” نگاه می کنند و طبیعی است که همیشه نسبت به دیگران حالت تهاجم و نفرت و کلافگی دارند. بعضی ها هم نگاه شان به خودشان، به چشم یک موجود ضعیف و قابل ترحم یا حقیر و ناتوان است.
🔅از نظر عقلانی، اگر علتی از بین رفت معلول آن هم دیگر وجود نخواهد داشت. اگر درختی بیست سال پیش خشک شده باشد امروز امکان ندارد میوه ای از همان درخت پدید بیاید چرا که وقتی عامل از بین رفت نتیجه هم از بین می رود. سوال این است که چطور ممکن است ما امروز از چیزی رنج ببریم که در گذشته باقی مانده است و دیگر با ما نیست؟
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/TxkIt
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand
☘️ دفتری برای سلامت معنوی
معرفی شماره ١۴۵ نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»
🔅دفترماه این شماره مشتمل بر هفت مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش به چاپ رسیدهاند.
🔅علیرضا رضایت در بخشی از سخن دبیر شماره ۱۴۵ مینویسد: «بر اساس تعاریفی که امروزه از مفهوم سلامت و بهزیستی در سطح جهانی و خاصه منشور ملل متحد و سازمان بهداشت جهانی ارائه شده است، سلامت جسمی یکی از ابعاد سلامت در کنار سلامت روانی، سلامت اجتماعی، و سلامت معنوی است. رویکردی که در این زمینه در غالب تحقیقات مد نظر است، رویکرد کلنگرانه (Holistic) است. دراین رویکرد، باید به سلامت به شکل یک کل منسجم و مرتبط با هم نگریست. سلامتی در این نگاه، زمینه را برای گرایش به معنویت و معنا فراهم میکند، و در عین حال، معنویگرایی، بهمثابۀ یک مکانیسم میتواند در ایجاد، حفظ و گسترش سلامت و بهزیستی در تمام ابعاد اعم از جسمی، روانی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی دینداری تأثیرگذار باشد.»
🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفتوگویی است با عنوان «زندگی اصیل؛ سلامت معنوی» که نغمۀ پروان با دکتر مسعود عارف نظری متخصص روانکاوی فرادرونفردی (ترنسپرسونال)، ترتیب داده است و در آن ابعاد وجودشناختی، اخلاقی، اجتماعی و الهیاتی این قسم از سلامت موضوع بحث و گفتوگو قرار میگیرد.
🔅جان فیشر از صاحبنظران حوزۀ سلامت معنوی، در دومین نوشتار این دفتر با عنوان «ماهیت و ارزیابی سلامت معنوی» به دنبال ارائۀ الگویی برای این مفهوم دوبخشی است. او در این مقاله که علی اخلاقی آن را ترجمه کرده است، ضمن تعریف معنویت، و ابعاد چهارگانه آن، به چالشهایی میپردازد که سلامت معنوی در حوزه بهداشت جهانی با آنها مواجه است.
🔅«ملاحظات مفهومی و الهیاتی در تعریف سلامتی و مفاهیم وابسته به آن» سومین مطلب دفتر سلامت معنوی است که مارک جی. هنسن به رشتۀ تحریر درآورده و میترا سرحدی آن را به فارسی برگردانده است.
🔅هشام ابو رایا و همکاران او در مقاله چهارم این دفتر، «دشواریها و راهکارهای دین در رابطه با چالشهای معنوی و سلامت معنوی»، که الهام صادقی آن را ترجمه کرده، از چهار عامل دینی بهمثابه حفاظهایی بالقوه نام میبرند که میتوانند شاخصی برای ایجاد آرامش فردی و احساس خوشبختی و نیز راهکاری برای رفع استرس و اضطراب باشد.
🔅پنجمین مطلب نوشتاری است به قلم کورینا کوزما و ترجمۀ معصومۀ زهدی زیرک با عنوان «دین و پزشکی یا بعد معنوی شفا» که بر مزایای مراقبت بهداشتی و سلامت مکمل ناشی از دینورزی که مستقیماً با کنترل بیماری و امید به زندگی ارتباط دارد، تأکید میشود.
🔅مقاله ششم «چشماندازهای الهیاتی و پیوستگی دین و معنا در حوزه بهداشت و سلامت» نام گرفته است، بهقلم اولریش کورتنر و ترجمۀ علیرضا رضایت. مقاله ضمن اشاره به دو بعدی بودن انسان یعنی بعد مادی و معنوی، به تأثیر و تأثیر متقابل این دو میپردازد و معتقد است که این تأثیر و تأثر، در حقیقت آستانه ورود معنویت به حوزه پزشکی در دو دوره باستان و جدید بوده است.
🔅هفتمین و آخرین مطلب دفتر این ماه نوشتاری است از اصغر افتخاری با عنوان «سازوکارهای معنوی سلامت معنوی». او ضمن تعریف معنویت، ابعاد آن، ارتباط آن با سلامت، به لوازم و مقتضیات معنوی سلامت معنوی میپردازد و از هفت مکانیسم یاد میکند که در تحقق هر چه بهتر سلامت و بهزیستی معنوی تأثیرگذارند.
🔅در بخش ادب و هنر این ماه سه مقاله را از نظر میگذرانیم که عبارتاند از: «سینما چیست؟» نوشتۀ نوئل کرول، و ترجمه شیدا معظمی؛ «سرودههای زندان» بهقلم حیدر عیوضی؛ و «مقدمهای بر تاریخ زیباییشناسی مدرن» اثر پل گایر و ترجمه سید جواد فندرسکی.
🔅بخش اندیشه و نظر این شماره دربرگیرندۀ دو مقاله است: «دین و عرفان مقایسهای» به قلم انشاءالله رحمتی؛ و «ایمان» اثر جان هیک و ترجمه لطیفه عباسزاده.
🔅دو بخش پایانی این ماهنامه را بخشهای کتاب و گزارش تشکیل میدهند: غزالی پژوهان معاصر ایران، سید مسعود رضوی؛ نقد و گفتوگو و معرفی کتاب، منیره پنجتنی؛ بودلر به روایت شایگان؛ پژوهشی درباره گل و مرغ در هنر نقاشی ایران؛ گل و مرغ: دریچهای بر زیباییشناسی ایرانی/ گفت و گو با جهانگیری شهدادی.
✨ → 3danet.ir/lylA5
🌾 @sedanet | @Doostanehekmatmarefat
معرفی شماره ١۴۵ نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»
🔅دفترماه این شماره مشتمل بر هفت مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش به چاپ رسیدهاند.
🔅علیرضا رضایت در بخشی از سخن دبیر شماره ۱۴۵ مینویسد: «بر اساس تعاریفی که امروزه از مفهوم سلامت و بهزیستی در سطح جهانی و خاصه منشور ملل متحد و سازمان بهداشت جهانی ارائه شده است، سلامت جسمی یکی از ابعاد سلامت در کنار سلامت روانی، سلامت اجتماعی، و سلامت معنوی است. رویکردی که در این زمینه در غالب تحقیقات مد نظر است، رویکرد کلنگرانه (Holistic) است. دراین رویکرد، باید به سلامت به شکل یک کل منسجم و مرتبط با هم نگریست. سلامتی در این نگاه، زمینه را برای گرایش به معنویت و معنا فراهم میکند، و در عین حال، معنویگرایی، بهمثابۀ یک مکانیسم میتواند در ایجاد، حفظ و گسترش سلامت و بهزیستی در تمام ابعاد اعم از جسمی، روانی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی دینداری تأثیرگذار باشد.»
🔅نخستین نوشتار دفتر ماه این شماره گفتوگویی است با عنوان «زندگی اصیل؛ سلامت معنوی» که نغمۀ پروان با دکتر مسعود عارف نظری متخصص روانکاوی فرادرونفردی (ترنسپرسونال)، ترتیب داده است و در آن ابعاد وجودشناختی، اخلاقی، اجتماعی و الهیاتی این قسم از سلامت موضوع بحث و گفتوگو قرار میگیرد.
🔅جان فیشر از صاحبنظران حوزۀ سلامت معنوی، در دومین نوشتار این دفتر با عنوان «ماهیت و ارزیابی سلامت معنوی» به دنبال ارائۀ الگویی برای این مفهوم دوبخشی است. او در این مقاله که علی اخلاقی آن را ترجمه کرده است، ضمن تعریف معنویت، و ابعاد چهارگانه آن، به چالشهایی میپردازد که سلامت معنوی در حوزه بهداشت جهانی با آنها مواجه است.
🔅«ملاحظات مفهومی و الهیاتی در تعریف سلامتی و مفاهیم وابسته به آن» سومین مطلب دفتر سلامت معنوی است که مارک جی. هنسن به رشتۀ تحریر درآورده و میترا سرحدی آن را به فارسی برگردانده است.
🔅هشام ابو رایا و همکاران او در مقاله چهارم این دفتر، «دشواریها و راهکارهای دین در رابطه با چالشهای معنوی و سلامت معنوی»، که الهام صادقی آن را ترجمه کرده، از چهار عامل دینی بهمثابه حفاظهایی بالقوه نام میبرند که میتوانند شاخصی برای ایجاد آرامش فردی و احساس خوشبختی و نیز راهکاری برای رفع استرس و اضطراب باشد.
🔅پنجمین مطلب نوشتاری است به قلم کورینا کوزما و ترجمۀ معصومۀ زهدی زیرک با عنوان «دین و پزشکی یا بعد معنوی شفا» که بر مزایای مراقبت بهداشتی و سلامت مکمل ناشی از دینورزی که مستقیماً با کنترل بیماری و امید به زندگی ارتباط دارد، تأکید میشود.
🔅مقاله ششم «چشماندازهای الهیاتی و پیوستگی دین و معنا در حوزه بهداشت و سلامت» نام گرفته است، بهقلم اولریش کورتنر و ترجمۀ علیرضا رضایت. مقاله ضمن اشاره به دو بعدی بودن انسان یعنی بعد مادی و معنوی، به تأثیر و تأثیر متقابل این دو میپردازد و معتقد است که این تأثیر و تأثر، در حقیقت آستانه ورود معنویت به حوزه پزشکی در دو دوره باستان و جدید بوده است.
🔅هفتمین و آخرین مطلب دفتر این ماه نوشتاری است از اصغر افتخاری با عنوان «سازوکارهای معنوی سلامت معنوی». او ضمن تعریف معنویت، ابعاد آن، ارتباط آن با سلامت، به لوازم و مقتضیات معنوی سلامت معنوی میپردازد و از هفت مکانیسم یاد میکند که در تحقق هر چه بهتر سلامت و بهزیستی معنوی تأثیرگذارند.
🔅در بخش ادب و هنر این ماه سه مقاله را از نظر میگذرانیم که عبارتاند از: «سینما چیست؟» نوشتۀ نوئل کرول، و ترجمه شیدا معظمی؛ «سرودههای زندان» بهقلم حیدر عیوضی؛ و «مقدمهای بر تاریخ زیباییشناسی مدرن» اثر پل گایر و ترجمه سید جواد فندرسکی.
🔅بخش اندیشه و نظر این شماره دربرگیرندۀ دو مقاله است: «دین و عرفان مقایسهای» به قلم انشاءالله رحمتی؛ و «ایمان» اثر جان هیک و ترجمه لطیفه عباسزاده.
🔅دو بخش پایانی این ماهنامه را بخشهای کتاب و گزارش تشکیل میدهند: غزالی پژوهان معاصر ایران، سید مسعود رضوی؛ نقد و گفتوگو و معرفی کتاب، منیره پنجتنی؛ بودلر به روایت شایگان؛ پژوهشی درباره گل و مرغ در هنر نقاشی ایران؛ گل و مرغ: دریچهای بر زیباییشناسی ایرانی/ گفت و گو با جهانگیری شهدادی.
✨ → 3danet.ir/lylA5
🌾 @sedanet | @Doostanehekmatmarefat
☘️ با پیکر رضاشاه چه کنیم؟
(توسعه، با کتمان تاریخ یا تکریم سرمایه؟)
✍️ #محسن_رنانی
🔅عکسها نشان میدهد که پیکر مومیایی شدهای که این روزها در جوار حرم حضرت عبدالعظیم کشف شده است همان کالبد رضاشاه است که پس از تخریب مقبره رضاشاه توسط آقای خلخالی و سایر انقلابیان، در زیر آوار مدفون و اکنون با خاکبرداری، هویدا شده است. من اگر مسئول میراث فرهنگی بودم، حتی اگر مشکوک بودم، فرض را بر این میگذاشتم که این پیکر رضاشاه است و وظیفه قانونی خود را در قبال حفظ میراث تاریخی کشور انجام میدادم تا آنگاه که بررسیهای بعدی واقعیت را آشکار سازد. و اگر از مقامات سیاسی بودم دستور میدادم این پیکر به موزه سپرده شود و به دقت از آن مراقبت شود. چرا که پیکر رضاشاه متعلق به ما نیست، متعلق به تاریخ ایران است و این تاریخ باید حفظ شود.
🔅این نوشته دو بخش دارد: بخش اول آن سیاسی و هیجانی است و به این میپردازد که چرا به نفع و صلاح جمهوری اسلامی است که پیکر رضاشاه را با احترام به موزه بسپارد. این بخش کوتاه است و آن را برای خوانندگان بیحوصله در آغاز آوردهام؛ و البته جدی است اما احتمالا آنان که باید، آن را جدی نمیگیرند. اما بخش دوم، که آن را برای خواننده جدی و پرحوصله و عمیق نوشتهام، یک تحلیل اقتصادی و اجتماعی است که در آن از نقش نمادین پیکر رضاشاه برای اقتصاد آینده کشور صحبت میشود و به این بهانه وارد بیان کارکرد سرمایههای نمادین به عنوان سرمایههای توسعه آفرین میشویم، با این هدف که نشان دهیم یک فرصت منحصربهفرد برای نجات آینده توسعه کشور، تمرکز بر تولید، جذب، حفاظت و انباشت سرمایههای نمادین است.
🔅من با آنکه مطمئن هستم برای انتشار این نوشته ناسزاهای بسیاری خواهم شنید، اما بنابر وظیفه روشنفکری و برای مصالح جمهوری اسلامی و آینده این سرزمین، این نوشته را منتشر میکنم. امید که آنان که با محتوای آن موافقند یک بار دیگر در آن به دیده نقد بنگرند؛ و آنان که با آن مخالفند، یک بار دیگر منصفانه آن را بخوانند. والعاقبه للمتقین.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/09rBg
🌾 @sedanet | @Renani_Mohsen
(توسعه، با کتمان تاریخ یا تکریم سرمایه؟)
✍️ #محسن_رنانی
🔅عکسها نشان میدهد که پیکر مومیایی شدهای که این روزها در جوار حرم حضرت عبدالعظیم کشف شده است همان کالبد رضاشاه است که پس از تخریب مقبره رضاشاه توسط آقای خلخالی و سایر انقلابیان، در زیر آوار مدفون و اکنون با خاکبرداری، هویدا شده است. من اگر مسئول میراث فرهنگی بودم، حتی اگر مشکوک بودم، فرض را بر این میگذاشتم که این پیکر رضاشاه است و وظیفه قانونی خود را در قبال حفظ میراث تاریخی کشور انجام میدادم تا آنگاه که بررسیهای بعدی واقعیت را آشکار سازد. و اگر از مقامات سیاسی بودم دستور میدادم این پیکر به موزه سپرده شود و به دقت از آن مراقبت شود. چرا که پیکر رضاشاه متعلق به ما نیست، متعلق به تاریخ ایران است و این تاریخ باید حفظ شود.
🔅این نوشته دو بخش دارد: بخش اول آن سیاسی و هیجانی است و به این میپردازد که چرا به نفع و صلاح جمهوری اسلامی است که پیکر رضاشاه را با احترام به موزه بسپارد. این بخش کوتاه است و آن را برای خوانندگان بیحوصله در آغاز آوردهام؛ و البته جدی است اما احتمالا آنان که باید، آن را جدی نمیگیرند. اما بخش دوم، که آن را برای خواننده جدی و پرحوصله و عمیق نوشتهام، یک تحلیل اقتصادی و اجتماعی است که در آن از نقش نمادین پیکر رضاشاه برای اقتصاد آینده کشور صحبت میشود و به این بهانه وارد بیان کارکرد سرمایههای نمادین به عنوان سرمایههای توسعه آفرین میشویم، با این هدف که نشان دهیم یک فرصت منحصربهفرد برای نجات آینده توسعه کشور، تمرکز بر تولید، جذب، حفاظت و انباشت سرمایههای نمادین است.
🔅من با آنکه مطمئن هستم برای انتشار این نوشته ناسزاهای بسیاری خواهم شنید، اما بنابر وظیفه روشنفکری و برای مصالح جمهوری اسلامی و آینده این سرزمین، این نوشته را منتشر میکنم. امید که آنان که با محتوای آن موافقند یک بار دیگر در آن به دیده نقد بنگرند؛ و آنان که با آن مخالفند، یک بار دیگر منصفانه آن را بخوانند. والعاقبه للمتقین.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/09rBg
🌾 @sedanet | @Renani_Mohsen
صدانت
با پیکر رضاشاه چه کنیم؟ • صدانت
این نوشته دو بخش دارد: بخش اول آن سیاسی و هیجانی است و به این میپردازد که چرا به نفع و صلاح جمهوری اسلامی است که پیکر رضاشاه را با احترام به موزه بسپارد. این بخش کوتاه است و آن را برای خوانندگان بیحوصله در آغاز آوردهام؛ و البته جدی است اما احتمالا آنان…
🎙نشستهای «افق گفتگو»:
بررسی شرایط امکان گفتگوی
فلسفه اسلامی و فلسفه غرب
با سخنرانی:
👤دکتر #میلاد_نوری
👤دکتر #مجید_احسن
👤دکتر #محمدمهدی_اردبیلی
سوم اردیبهشت ماه۱۳۹۷
اندیشگاه فرهنگی کتابخانه ملی
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/Dggs5
🌾 @Sedanet | @Philosophicalhalt
بررسی شرایط امکان گفتگوی
فلسفه اسلامی و فلسفه غرب
با سخنرانی:
👤دکتر #میلاد_نوری
👤دکتر #مجید_احسن
👤دکتر #محمدمهدی_اردبیلی
سوم اردیبهشت ماه۱۳۹۷
اندیشگاه فرهنگی کتابخانه ملی
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/Dggs5
🌾 @Sedanet | @Philosophicalhalt
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 آیا شادمانی، بهزیستی و رضایتمندی از زندگی بدون تغییر محیط قابل دستیابی است؟
👤 #علی_صاحبی
🌾 @Sedanet
👤 #علی_صاحبی
🌾 @Sedanet
☘️ معرفی چند کتاب مفید به مناسبت نمایشگاه کتاب
📘 کتاب آزادی حیوانات اثر پیتر سینگر
✨ → 3danet.ir/WdNJr
📘 کتاب انسان خردمند اثر یووال نوح هراری
✨ → 3danet.ir/RECa3
📘 کتاب درآمدی بر فهم هرمنوتیک اثر لارنس. اشمیت
✨ → 3danet.ir/mrL3l
📘 کتاب میان شک و ایمان اثر جان هیک
✨ → 3danet.ir/wZJAl
📘 کتاب سمت روشن زندگی اثر صدیق قطبی
✨ → 3danet.ir/KdTPH
📘 کتاب کلیدهای پرورش هوش اخلاقی در کودکان و نوجوانان
✨ → 3danet.ir/MM2QA
📘 کتاب زوربای یونانی اثر نیکوس کازاتزاکیس
✨ → 3danet.ir/eiJfp
📘 کتاب ساختار و تأویل متن اثر بابک احمدی
✨ → 3danet.ir/X0wCo
📘 کتاب کار روشنفکری اثر بابک احمدی
✨ → 3danet.ir/KzQEz
📘 کتاب اخلاق دین شناسی اثر ابوالقاسم فنایی
✨ → 3danet.ir/uUCMc
📘 کتاب دین در ترازوی اخلاق اثر ابوالقاسم فنایی
✨ → 3danet.ir/UeH3X
📘 کتاب ادب گفتوگو اثر مهدی ایرانمنش
✨ → 3danet.ir/p5pjp
📘 کتاب ایمان چیست اثر آنتونی کنی
✨ → 3danet.ir/2AD1b
📘 کتاب مبانی نقد فکر سیاسی اثر مرتضی مردیها
✨ → 3danet.ir/mileL
📘 کتاب فضیلت عدم قطعیت در علم شناخت اجتماع اثر مرتضی مردیها
✨ → 3danet.ir/S1PUF
📘 کتاب روانشناسی و دین اثر مایکل آرگیل
✨ → 3danet.ir/z76yb
📘 کتاب مجاز در حقیقت اثر حسین دباغ
✨ → 3danet.ir/6N8dc
📘 کتاب تأمّل در حافظ اثر محمدعلی اسلامی ندوشن
✨ → 3danet.ir/LOvJ8
📘 کتاب فلسفه دین، درآمدی تاریخی اثر لیندا زاگزبسکی
✨ → 3danet.ir/ISAd0
📘 کتاب فلسفه اخلاق اثر جیمز ریچلز
✨ → 3danet.ir/czLaj
📘 کتاب مخلوقات فانی اثر اروین یالوم
✨ → 3danet.ir/22YEk
📘 کتاب مسئله اسپینوزا اثر اروین یالوم
✨ → 3danet.ir/bFm1w
📘 کتاب روان درمانی اگزیستانسیال اثر یالوم
✨ → 3danet.ir/p6E6C
📘 کتاب والدن اثر هنری دیوید ثورو
✨ → 3danet.ir/6uEqo
📘 کتاب بندباز اثر ساسان حبیب وند
✨ → 3danet.ir/pNIib
📘 کتاب جهان لغزنده است آنتونی گیدنز
✨ → 3danet.ir/WYYqE
📘 کتاب دین و نظریه اجتماعی اثر محمدرضا جلائیپور
✨ → 3danet.ir/v9gG2
📘 کتاب ریشههای رمانتیسم اثر آیزایا برلین
✨ → 3danet.ir/6g8JU
📘 کتاب هراس از معرفت: در نقد نسبیانگاری اثر پل بوغوسیان
✨ →3danet.ir/s0Nj1
📘 کتاب راهی به رهایی اثر مصطفی ملکیان
✨ → 3danet.ir/LUfia
📘 کتاب تسلی بخشی های فلسفه اثر آلن دوباتن
✨ → 3danet.ir/jHYrZ
📘 کتابهای تامس نیگل
✨ → 3danet.ir/azovi
#نمایشگاه_کتاب
📘 کتاب آزادی حیوانات اثر پیتر سینگر
✨ → 3danet.ir/WdNJr
📘 کتاب انسان خردمند اثر یووال نوح هراری
✨ → 3danet.ir/RECa3
📘 کتاب درآمدی بر فهم هرمنوتیک اثر لارنس. اشمیت
✨ → 3danet.ir/mrL3l
📘 کتاب میان شک و ایمان اثر جان هیک
✨ → 3danet.ir/wZJAl
📘 کتاب سمت روشن زندگی اثر صدیق قطبی
✨ → 3danet.ir/KdTPH
📘 کتاب کلیدهای پرورش هوش اخلاقی در کودکان و نوجوانان
✨ → 3danet.ir/MM2QA
📘 کتاب زوربای یونانی اثر نیکوس کازاتزاکیس
✨ → 3danet.ir/eiJfp
📘 کتاب ساختار و تأویل متن اثر بابک احمدی
✨ → 3danet.ir/X0wCo
📘 کتاب کار روشنفکری اثر بابک احمدی
✨ → 3danet.ir/KzQEz
📘 کتاب اخلاق دین شناسی اثر ابوالقاسم فنایی
✨ → 3danet.ir/uUCMc
📘 کتاب دین در ترازوی اخلاق اثر ابوالقاسم فنایی
✨ → 3danet.ir/UeH3X
📘 کتاب ادب گفتوگو اثر مهدی ایرانمنش
✨ → 3danet.ir/p5pjp
📘 کتاب ایمان چیست اثر آنتونی کنی
✨ → 3danet.ir/2AD1b
📘 کتاب مبانی نقد فکر سیاسی اثر مرتضی مردیها
✨ → 3danet.ir/mileL
📘 کتاب فضیلت عدم قطعیت در علم شناخت اجتماع اثر مرتضی مردیها
✨ → 3danet.ir/S1PUF
📘 کتاب روانشناسی و دین اثر مایکل آرگیل
✨ → 3danet.ir/z76yb
📘 کتاب مجاز در حقیقت اثر حسین دباغ
✨ → 3danet.ir/6N8dc
📘 کتاب تأمّل در حافظ اثر محمدعلی اسلامی ندوشن
✨ → 3danet.ir/LOvJ8
📘 کتاب فلسفه دین، درآمدی تاریخی اثر لیندا زاگزبسکی
✨ → 3danet.ir/ISAd0
📘 کتاب فلسفه اخلاق اثر جیمز ریچلز
✨ → 3danet.ir/czLaj
📘 کتاب مخلوقات فانی اثر اروین یالوم
✨ → 3danet.ir/22YEk
📘 کتاب مسئله اسپینوزا اثر اروین یالوم
✨ → 3danet.ir/bFm1w
📘 کتاب روان درمانی اگزیستانسیال اثر یالوم
✨ → 3danet.ir/p6E6C
📘 کتاب والدن اثر هنری دیوید ثورو
✨ → 3danet.ir/6uEqo
📘 کتاب بندباز اثر ساسان حبیب وند
✨ → 3danet.ir/pNIib
📘 کتاب جهان لغزنده است آنتونی گیدنز
✨ → 3danet.ir/WYYqE
📘 کتاب دین و نظریه اجتماعی اثر محمدرضا جلائیپور
✨ → 3danet.ir/v9gG2
📘 کتاب ریشههای رمانتیسم اثر آیزایا برلین
✨ → 3danet.ir/6g8JU
📘 کتاب هراس از معرفت: در نقد نسبیانگاری اثر پل بوغوسیان
✨ →3danet.ir/s0Nj1
📘 کتاب راهی به رهایی اثر مصطفی ملکیان
✨ → 3danet.ir/LUfia
📘 کتاب تسلی بخشی های فلسفه اثر آلن دوباتن
✨ → 3danet.ir/jHYrZ
📘 کتابهای تامس نیگل
✨ → 3danet.ir/azovi
#نمایشگاه_کتاب
☘️ سخنان محمدرضا شفیعی کدکنی دربارۀ حقوق مؤلف و مترجم و ناشر
✍️ #ایرج_شهبازی
🔅مهمترین نشانۀ سقوطِ اخلاقی یک جامعه این است که در آن جامعه حقوقِ انسانها پاس داشته نمیشود و افراد، بدون کمترین عذاب وجدان و بلکه با غرور و افتخار، به حقوق هم تجاوز میکنند. با کمال دریغ باید گفت که جامعۀ ما در چنین وضعیتی قرار دارد. بهترین نشانۀ این سقوط اخلاقی را در رفتار ایرانیان با محصولات فرهنگی و آثار علمی میتوان دید. بسیاری از مردمان جامعۀ ما، بدون اجازۀ نویسنده و مترجم و ناشر، کتابها و مقالات و لوح فشردهها را در فضای مجازی پخش میکنند و بدون پرداخت هیچ هزینهای، به کتابها و مقالات دسترسی پیدا میکنند. این کار گذشته از آن که نوعی دزدی است و باعث سقوط اخلاقیِ افراد میشود، ضربات جبرانناپذیری به نویسندگان، مترجمان، مصححان، هنرمندان، ناشران و همۀ افرادی که به نوعی دست اندر کار صنعت نشر و پخش کتاب و دیگر محصولات فرهنگیاند، وارد میسازد و افزون بر اینها در درازمدت فرهنگ عمومی کشور را نابود میکند.
🔅استاد محمدرضا شفیعی کدکنی که به حق از مفاخر طراز اول زمانۀ ما هستند، در سخنانی کوتاه و دلنشنین، با دریغ و درد تمام به موضوع «حقوق مؤلف و ناشر» اشاره کردهاند. از دوستان عزیزم خواهشمندم که صدای دلنشین استاد فرزانهمان را بشنوند و خود را متعهد کنند که حتی الامکان از نسخههای الکترونیک کتابها، بدون اجازۀ ناشر و نویسنده، استفاده نکنند و این پیام را به همۀ کسانی که از این مسألۀ مهم غافلند، برسانند.
🌾 @sedanet | @irajshahbazi
t.me/sedanet1/7
✍️ #ایرج_شهبازی
🔅مهمترین نشانۀ سقوطِ اخلاقی یک جامعه این است که در آن جامعه حقوقِ انسانها پاس داشته نمیشود و افراد، بدون کمترین عذاب وجدان و بلکه با غرور و افتخار، به حقوق هم تجاوز میکنند. با کمال دریغ باید گفت که جامعۀ ما در چنین وضعیتی قرار دارد. بهترین نشانۀ این سقوط اخلاقی را در رفتار ایرانیان با محصولات فرهنگی و آثار علمی میتوان دید. بسیاری از مردمان جامعۀ ما، بدون اجازۀ نویسنده و مترجم و ناشر، کتابها و مقالات و لوح فشردهها را در فضای مجازی پخش میکنند و بدون پرداخت هیچ هزینهای، به کتابها و مقالات دسترسی پیدا میکنند. این کار گذشته از آن که نوعی دزدی است و باعث سقوط اخلاقیِ افراد میشود، ضربات جبرانناپذیری به نویسندگان، مترجمان، مصححان، هنرمندان، ناشران و همۀ افرادی که به نوعی دست اندر کار صنعت نشر و پخش کتاب و دیگر محصولات فرهنگیاند، وارد میسازد و افزون بر اینها در درازمدت فرهنگ عمومی کشور را نابود میکند.
🔅استاد محمدرضا شفیعی کدکنی که به حق از مفاخر طراز اول زمانۀ ما هستند، در سخنانی کوتاه و دلنشنین، با دریغ و درد تمام به موضوع «حقوق مؤلف و ناشر» اشاره کردهاند. از دوستان عزیزم خواهشمندم که صدای دلنشین استاد فرزانهمان را بشنوند و خود را متعهد کنند که حتی الامکان از نسخههای الکترونیک کتابها، بدون اجازۀ ناشر و نویسنده، استفاده نکنند و این پیام را به همۀ کسانی که از این مسألۀ مهم غافلند، برسانند.
🌾 @sedanet | @irajshahbazi
t.me/sedanet1/7
Telegram
بایگانی صدانت
☘️ اگر هنگام کار کردن با رایانه، بعد از چند ساعت سوزش و آبریزش چشم هایتان آزاردهنده می شود، بد نیست با نرم افزار f.lux آشنا شوید. این برنامه رنگ و روشنایی نمایشگر را هوشمندانه تنظیم می کند. برنامه ای به نام اف.لوکس (F.lux) طراحی شده که می تواند کمک زیادی به این معضل کند. اف.لوکس با توجه به ساعات مختلف شبانه روز، رنگ های مانیتور رایانه را تغییر می دهد. در ساعات روز، که نور محیطی شدید است، اف.لوکس نور صفحه مانیتور را به رنگ روشنایی روز در می آورد. شب ها، وقتی نور محیطی کم بوده یا تقریبا نوری وجود ندارد، اف.لوکس رنگ های گرم تر و تداعی کننده نور هالوژن را ساطع می کند.
با غروب آفتاب، دوباره نور مانیتور به تدریج تغییر می کند؛ البته هیچ کدام از این تغییرات، برای کاربر قابل درک نیست. اف.لوکس با استفاده از موقعیت جغرافیایی شبکه شما، زمان را شناسایی کرده و نور پیرامون را به خوبی تنظیم می کند. تنظیم های پیش فرض این برنامه واقعا برای ساطع کردن نور کافی، مناسب است. همچنین این برنامه را می توان به راحتی از طریق منوی تنظیمات نوار وظیفه (Taskbar) غیر فعال کرد. شاید اولین روزهایی که با اف.لوکس کار کنید، کمی اوضاع برای تان عجیب باشد؛ در اولین بعد از ظهر شما شاهد ساطع شدن نوری شبیه به هالوژن خواهید بود که از تمام نورهای اصلی ویندوز قابل تشخیص است. اما بعد از چند روز که با اف.لوکس سر کنید، واقعا حالتان بهتر خواهد شد و چشم هایتان حین کار کردن، احساس شادابی خود را از دست نمی دهند. این برنامه رایگان است؛ بنابراین امتحانش ضرری ندارد!
وییندوز :
🔗 justgetflux.com/flux-setup.exe
مک :
🔗 justgetflux.com/mac/Flux.zip
آیاواس :
🔗 justgetflux.com/ios.html
اندروید:
🔗 play.google.com/store/apps/details?id=com.justgetflux.flux
🌾 @Sedanet
با غروب آفتاب، دوباره نور مانیتور به تدریج تغییر می کند؛ البته هیچ کدام از این تغییرات، برای کاربر قابل درک نیست. اف.لوکس با استفاده از موقعیت جغرافیایی شبکه شما، زمان را شناسایی کرده و نور پیرامون را به خوبی تنظیم می کند. تنظیم های پیش فرض این برنامه واقعا برای ساطع کردن نور کافی، مناسب است. همچنین این برنامه را می توان به راحتی از طریق منوی تنظیمات نوار وظیفه (Taskbar) غیر فعال کرد. شاید اولین روزهایی که با اف.لوکس کار کنید، کمی اوضاع برای تان عجیب باشد؛ در اولین بعد از ظهر شما شاهد ساطع شدن نوری شبیه به هالوژن خواهید بود که از تمام نورهای اصلی ویندوز قابل تشخیص است. اما بعد از چند روز که با اف.لوکس سر کنید، واقعا حالتان بهتر خواهد شد و چشم هایتان حین کار کردن، احساس شادابی خود را از دست نمی دهند. این برنامه رایگان است؛ بنابراین امتحانش ضرری ندارد!
وییندوز :
🔗 justgetflux.com/flux-setup.exe
مک :
🔗 justgetflux.com/mac/Flux.zip
آیاواس :
🔗 justgetflux.com/ios.html
اندروید:
🔗 play.google.com/store/apps/details?id=com.justgetflux.flux
🌾 @Sedanet
☘️ چگونه شستشوی مغزی می شویم؟
✍️ #مجتبی_لشکربلوکی
🔅پروفسور ادگار شاین دانش آموخته دانشگاه هاروارد و رییس دانشکده مدیریت آم.آی.تی در زمینه شستشوی مغزی نگاه جالبی دارد. زمانی شستشوی مغزی در زندان های چین بسیار معروف بود. وی با بررسی روش های اعمال شده در زندان های چینی و همچنین ترفندهایی که سازمان ها برای متقاعدسازی و همرنگ سازی کارکنان خود به کار می برند، به این نتیجه رسید که این دو (یعنی زندان های چینی و سازمان های بزرگ)، نقاط مشترکی دارند که آن را شستشوی مغزی یا متقاعدسازی اجباری خواند.
🔅شستشوی مغزی به این معناست که تحت شرایط خاص، فرد ناخودآگاه وادار به تبعیت از اندیشه یا خواستههای افراد دیگر می شود و تغییرات عمدهای در باورها و در نتیجه در رفتارهای او به وجود می آید. ادگار شاین «ایزوله شدن از دیگران» و «دستبندهای طلایی» را دو ایدهی اصلی شستشوی مغزی میداند. ايزوله شدن از دیگران یعنی اینکه ارتباطات وی را با دیگران کم یا قطع کنیم تا از منابع دیگر ورودی نداشته باشد و دستبندهای طلایی یعنی آن که به نوعی منافعش را گره بزنیم به خودمان که تداوم وضعیت فعلی برایش جذاب باشد.
✔️تحلیل و تجویز راهبردی:
نشانه های فرآیند شستشوی مغزی چیست؟ در واقع می توان 5 شاه کلید اصلی شستشوگران را به ترتیب زیر برشمرد:
• تکرار خستگی ناپذیر: یک ایده اصلی یا جمله محوری مرتب تکرار می شود تا کاملا ملکه ذهن تان شود.
• ترس آفرینی از دیگران: ایده ها و دیدگاه های متفاوت با ایده اصلی معمولا به توطئه، خطای فاحش، سو نیت، ساده دلی یا فریب کاری متهم می شوند.
• تعمیق بخشی هیجانی: برای محکم کاری و رفتن ذهن شما به مراحل عمیق تر از شستشوهای احساسی و شور انگیز استفاده می شود. به این ترتیب فکر منطقی و بکارگیری ادراک مشکل تر می شود.
• قدرت انتخاب توهمی: شستشودهنده، تعدادی انتخاب جلوی شما می گذارد اما در واقع تمام انتخاب ها به یکی ختم می شوند. شستشودهندگان عاشق دادن انتخاب های فراوانی هستند که به یک محصول/ایده یکسان ختم می شوند. ایده اصلی در لباس های متفاوت پیش روی شما گذاشته می شود.
• ایزوله سازی و قطع ارتباط: برای اطمینان از اینکه شما در معرض ایده های متفاوت از ایده اصلی قرار نگیرید سعی می شود به ترفندهای مختلف، ارتباط شما با دیگران و دیگر اندیشان قطع شود.
🔅امپراطوری های رسانه ای معمولا از این شاه کلیدها به خوبی استفاده می کنند.
چه می توان کرد؟
راهبرد اصلی مبارزه با شستشوی مغزی سه گانه «تنوع، ارتباط و مقایسه» است.
قبل از آن که این سه گانه را توضیح دهم. این خاطره بسیار درس آموز را با هم بخوانیم. مشاور ارشد اقتصادی شرکت آلیانز (شرکت چندملیتی خدمات مالی) خاطره جالبی از دوران کودکی خود تعریف می کند. او در پاریس بزرگ شده است. پدرش سفیر مصر در فرانسه بود. ما عادت داشتیم هر روز حداقل چهار روزنامه بخریم. از روزنامهی فیگارو که در زمرهی راست سیاسی قرار داشت تا اومانیته که روزنامه چپ متعلق به حزب کمونیست بود. به خاطر دارم روزی از پدرم پرسیدم، چرا ما هر روز چهار روزنامه مختلف می خریم چه نیازی هست که چهار روزنامه بخریم. اخبار همه آن ها یکی است. پدرش پاسخ داد: اگر دیدگاههای متفاوت دیگران را دنبال نکنی، نهایتا ذهنت بسته خواهد ماند و تو به زندانی یک تفکر خاص تبدیل خواهی شد که هیچگاه سوالی درباره آن نمیپرسد.
🔅جانمایه سه گانه تنوع، ارتباط و مقایسه در خاطره بالا گنجانده شده است.
1- شما باید منابع مختلف داشته باشد. چند روزنامه، چند سایت، چند حزب، چند کانال با دیدگاه های متفاوت داشته باشند.
2- در شبکه ارتباطی متنوع حضور داشته باشید. ارتباط محدود و در یک فضای بسته شما را به بن بست ذهنی و استبداد فکری می کشاند. گروه های فکری، اقوام متفاوت، تیم های کاری مختلف، پروژه های متنوع باعث می شود اتاق ذهن شما پنجره های متفاوتی داشته باشد. وگرنه اگر اتاق شما فقط یک پنجره در یک زاویه داشته باشد تصاویر شما تکراری خواهند شد.
3- هر چیزی که به شدت تکرار می شود اما دلیلی برای آن ذکر نمی شود را بگذارید در لیست سیاه. و آن را با ایده های متضاد و متفاوتش مقایسه و بررسی کنید و آن را که بر اساس شواهد و دلایل، عقلانی تر و موجه تر بود تا اطلاع ثانوی بپذیرید.
🌾 @sedanet
✍️ #مجتبی_لشکربلوکی
🔅پروفسور ادگار شاین دانش آموخته دانشگاه هاروارد و رییس دانشکده مدیریت آم.آی.تی در زمینه شستشوی مغزی نگاه جالبی دارد. زمانی شستشوی مغزی در زندان های چین بسیار معروف بود. وی با بررسی روش های اعمال شده در زندان های چینی و همچنین ترفندهایی که سازمان ها برای متقاعدسازی و همرنگ سازی کارکنان خود به کار می برند، به این نتیجه رسید که این دو (یعنی زندان های چینی و سازمان های بزرگ)، نقاط مشترکی دارند که آن را شستشوی مغزی یا متقاعدسازی اجباری خواند.
🔅شستشوی مغزی به این معناست که تحت شرایط خاص، فرد ناخودآگاه وادار به تبعیت از اندیشه یا خواستههای افراد دیگر می شود و تغییرات عمدهای در باورها و در نتیجه در رفتارهای او به وجود می آید. ادگار شاین «ایزوله شدن از دیگران» و «دستبندهای طلایی» را دو ایدهی اصلی شستشوی مغزی میداند. ايزوله شدن از دیگران یعنی اینکه ارتباطات وی را با دیگران کم یا قطع کنیم تا از منابع دیگر ورودی نداشته باشد و دستبندهای طلایی یعنی آن که به نوعی منافعش را گره بزنیم به خودمان که تداوم وضعیت فعلی برایش جذاب باشد.
✔️تحلیل و تجویز راهبردی:
نشانه های فرآیند شستشوی مغزی چیست؟ در واقع می توان 5 شاه کلید اصلی شستشوگران را به ترتیب زیر برشمرد:
• تکرار خستگی ناپذیر: یک ایده اصلی یا جمله محوری مرتب تکرار می شود تا کاملا ملکه ذهن تان شود.
• ترس آفرینی از دیگران: ایده ها و دیدگاه های متفاوت با ایده اصلی معمولا به توطئه، خطای فاحش، سو نیت، ساده دلی یا فریب کاری متهم می شوند.
• تعمیق بخشی هیجانی: برای محکم کاری و رفتن ذهن شما به مراحل عمیق تر از شستشوهای احساسی و شور انگیز استفاده می شود. به این ترتیب فکر منطقی و بکارگیری ادراک مشکل تر می شود.
• قدرت انتخاب توهمی: شستشودهنده، تعدادی انتخاب جلوی شما می گذارد اما در واقع تمام انتخاب ها به یکی ختم می شوند. شستشودهندگان عاشق دادن انتخاب های فراوانی هستند که به یک محصول/ایده یکسان ختم می شوند. ایده اصلی در لباس های متفاوت پیش روی شما گذاشته می شود.
• ایزوله سازی و قطع ارتباط: برای اطمینان از اینکه شما در معرض ایده های متفاوت از ایده اصلی قرار نگیرید سعی می شود به ترفندهای مختلف، ارتباط شما با دیگران و دیگر اندیشان قطع شود.
🔅امپراطوری های رسانه ای معمولا از این شاه کلیدها به خوبی استفاده می کنند.
چه می توان کرد؟
راهبرد اصلی مبارزه با شستشوی مغزی سه گانه «تنوع، ارتباط و مقایسه» است.
قبل از آن که این سه گانه را توضیح دهم. این خاطره بسیار درس آموز را با هم بخوانیم. مشاور ارشد اقتصادی شرکت آلیانز (شرکت چندملیتی خدمات مالی) خاطره جالبی از دوران کودکی خود تعریف می کند. او در پاریس بزرگ شده است. پدرش سفیر مصر در فرانسه بود. ما عادت داشتیم هر روز حداقل چهار روزنامه بخریم. از روزنامهی فیگارو که در زمرهی راست سیاسی قرار داشت تا اومانیته که روزنامه چپ متعلق به حزب کمونیست بود. به خاطر دارم روزی از پدرم پرسیدم، چرا ما هر روز چهار روزنامه مختلف می خریم چه نیازی هست که چهار روزنامه بخریم. اخبار همه آن ها یکی است. پدرش پاسخ داد: اگر دیدگاههای متفاوت دیگران را دنبال نکنی، نهایتا ذهنت بسته خواهد ماند و تو به زندانی یک تفکر خاص تبدیل خواهی شد که هیچگاه سوالی درباره آن نمیپرسد.
🔅جانمایه سه گانه تنوع، ارتباط و مقایسه در خاطره بالا گنجانده شده است.
1- شما باید منابع مختلف داشته باشد. چند روزنامه، چند سایت، چند حزب، چند کانال با دیدگاه های متفاوت داشته باشند.
2- در شبکه ارتباطی متنوع حضور داشته باشید. ارتباط محدود و در یک فضای بسته شما را به بن بست ذهنی و استبداد فکری می کشاند. گروه های فکری، اقوام متفاوت، تیم های کاری مختلف، پروژه های متنوع باعث می شود اتاق ذهن شما پنجره های متفاوتی داشته باشد. وگرنه اگر اتاق شما فقط یک پنجره در یک زاویه داشته باشد تصاویر شما تکراری خواهند شد.
3- هر چیزی که به شدت تکرار می شود اما دلیلی برای آن ذکر نمی شود را بگذارید در لیست سیاه. و آن را با ایده های متضاد و متفاوتش مقایسه و بررسی کنید و آن را که بر اساس شواهد و دلایل، عقلانی تر و موجه تر بود تا اطلاع ثانوی بپذیرید.
🌾 @sedanet
Audio
🎙 استفاده یا سوء استفاده عرفان مدرن از علم و مفاهیم علمی
👤 #عبدالحمید_ضیایی
🌾 @Sedanet | @drziaeiabdolhamid
👤 #عبدالحمید_ضیایی
🌾 @Sedanet | @drziaeiabdolhamid
☘️ «رگِ خواب» یا راهنمایی برای زندگیِ عاری از خطر!
✍️ #علی_حسنزاده
🔅در نمایشنامهی آنتیگونه نوشتهی سوفوکلس، افزون بر دوپارگیِ میانِ آنتیگونه و کرئون، دوپارگیِ عمیقتر و بنیادیتری در کار است. از طرفی، آنتیگونه را داریم که از ناسزائی که بر وی و عزیزانش روا داشتهاند رنجیده است، قصدِ جنگی بزرگ در سر دارد، تصمیم دارد در برابرِ فرمانِ شهریار بشورد. از طرف دیگر، ایسمنه را داریم که در پاسخ به این خواهشِ آنتیگونه: «بگو، آیا میخواهی مرا یاری کنی، آیا میخواهی همراه من بجنگی؟ امروز است که باید یا شرف خود را بنمایانی و یا از آن رو بگردانی» ، میگوید: «آنتیگونه ما زنی بیش نیستیم، چگونه میتوانیم با مردان بجنگیم؟ . . . من بر قانون نخواهم شورید. حدودِ آن را در هم شکستن، چه جنونی!» (همان، ۲۴۲)، یا، «. . . تواناییِ شوریدن بر قانونِ شهر را ندارم» (همان، ۲۴۳)، یا، «. . . پس برو، آنتیگونه، برو . . . دیوانهای که پیوسته به میلِ خویش وفاداری!» (همان، با اندکی تغییر). پس، از طرفی، آنتیگونه را داریم که بر میلِ خویش پافشاری میکند، تاب و توان تصمیم به شر و پافشاری بر شر را دارد. و از طرف دیگر، ایسمنه را داریم، سوژهی اختهشدهای که از سرانجامِ دردناکِ خود بیمناک است، بیشتر دوست دارد جانبِ احتیاط را رعایت کند، و نمیتواند یا نمیخواهد در برابرِ قانون، در برابرِ فرمانِ پادشاه بپاخیزد و بر قدرتِ او بشورد. از یک لحاظ، میتوانیم گفت که آنتیگونه و ایسمنه، در واقع، دو بخشِ یک شخصِ واحدند: آنتیگونه بازنمایندهی ساختارِ زنانه (به معنای لاکانیِ کلمه) است که امر امکانناپذیر را هدف میگیرد و کامیاب میشود؛ ایسمنه بازنمایندهی ساختارِ مردانه (باز، به معنای لاکانیِ کلمه) است که کارکرد پدرانه وی را تعیّن بخشیده است، چیزی جز ژوئیسانسِ خودارضایانه نصیبش نمیشود، و دیگری وی را در کام خود فرو میبرد.
🔅در فیلم رگِ خواب، در شخصیت مینا نیز میتوان همین دو ساختار مردانه و زنانه را شناسایی کرد: از طرفی، بخشی از مینا هست که نگاه پدر بر وی سنگینی میکند، از ژوئیسانسِ خویش دست میکشد (پدر˚ خوردن گِل و ژوئیسانس همراه با آن را منع میکند. این صحنه یادآور جوئی، شخصیت اصلیِ فیلمِ Nymph()maniac I است. در این فیلم، مادرِ جوئی خوردنِ آبنبات و ژوئیسانس همراه با آن را منع میکند. برخلافِ شباهتِ زیاد میان فیلمِ فون تریه و فیلمِ نعمتالله، در پایان معلوم میشود که دومی نسخهی پدرانهی اولی است)؛ از یک لحاظ، شاید بتوان گفت که در اینجا چهرهی اختهشدهی مینا را داریم. از طرف دیگر، بخشی از مینا هست که به پدر نه میگوید، بر میلِ خویش پافشاری میکند، و حتی در قسمتی از فیلم به یک راندهشده، و در نتیجه به منظری تحملناپذیر برای جامعهی نمادینِ بافرهنگ تبدیل میشود. در اینجا با مینایی سروکار داریم که خودآیینیِ خویش را باور دارد، امر نوِ هیولاوارِ دهشتناک را یگانه راه رستگاری میداند و بر آن پای میفشارد، حتی به قیمت ویرانیِ جهان خویش و دیگران.
🔅با اینهمه، تکگویی مینا در پایانِ فیلم، بهویژه این جملات: «پدر من یه جوری زندگی میکنم که بتونی بهم افتخار کنی. بعدش یه جوری بهم خبر میدی که ازم راضی هستی»، موضعِ کارگردانِ فیلم و راه حلی را که برای زنِ ایرانی عرضه میکند مشخص میسازد. در اینجا ایسمنه بزرگ داشته میشود و آنتیگونه خوار. این راه حل نه تنها نمیتواند به کار زنِ معاصرِ ایرانی بیاید، بلکه وی را در خوابی بس عمیقتر و در منجلابی بسیار کثیفتر فرومیبرد. بدین سان، فیلم˚ شکلی ایدئولوژیک به خود میگیرد و همچون دستگاهِ ایدئولوژیکِ دولت˚ دامی برای مینا و میناهای احتمالیِ دیگر میگسترد. با تکگوییِ پایانیِ مینا، فیلم تبدیل میشود به نوعی گناهشناسیِ زنِ معاصرِ ایرانی، نوعی داستانِ عبرتانگیزِ عاقبتِ زنِ گنهکار، نوعی راهنما برای زندگیِ عاری از خطر. فیلم نه تنها میگوید که بیرون از فانتزیِ مردانه، برای زنان، هیچ امیدِ رستگاری نیست، بلکه همچنین رستگاری و رهاییِ زن را در ساحتِ پدرانه قرار میدهد. فیلم پیشنهاد میکند که زنِ معاصرِ ایرانی مطلقاً بایستی خواست امکانناپذیر خود را کنار بگذارد، از آن چشم بپوشد، و در عوض، آنگونه زندگی کند که پدر میخواهد. از سوژه خواسته میشود تا هستیِ بیکرانِ خویش را به اندازهی فانتزیِ مردانهی ناچیزِ یک پدرِ مفلوکِ بدبختِ ناتوان کوچک کند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/5BWuH
🌾 @sedanet
✍️ #علی_حسنزاده
🔅در نمایشنامهی آنتیگونه نوشتهی سوفوکلس، افزون بر دوپارگیِ میانِ آنتیگونه و کرئون، دوپارگیِ عمیقتر و بنیادیتری در کار است. از طرفی، آنتیگونه را داریم که از ناسزائی که بر وی و عزیزانش روا داشتهاند رنجیده است، قصدِ جنگی بزرگ در سر دارد، تصمیم دارد در برابرِ فرمانِ شهریار بشورد. از طرف دیگر، ایسمنه را داریم که در پاسخ به این خواهشِ آنتیگونه: «بگو، آیا میخواهی مرا یاری کنی، آیا میخواهی همراه من بجنگی؟ امروز است که باید یا شرف خود را بنمایانی و یا از آن رو بگردانی» ، میگوید: «آنتیگونه ما زنی بیش نیستیم، چگونه میتوانیم با مردان بجنگیم؟ . . . من بر قانون نخواهم شورید. حدودِ آن را در هم شکستن، چه جنونی!» (همان، ۲۴۲)، یا، «. . . تواناییِ شوریدن بر قانونِ شهر را ندارم» (همان، ۲۴۳)، یا، «. . . پس برو، آنتیگونه، برو . . . دیوانهای که پیوسته به میلِ خویش وفاداری!» (همان، با اندکی تغییر). پس، از طرفی، آنتیگونه را داریم که بر میلِ خویش پافشاری میکند، تاب و توان تصمیم به شر و پافشاری بر شر را دارد. و از طرف دیگر، ایسمنه را داریم، سوژهی اختهشدهای که از سرانجامِ دردناکِ خود بیمناک است، بیشتر دوست دارد جانبِ احتیاط را رعایت کند، و نمیتواند یا نمیخواهد در برابرِ قانون، در برابرِ فرمانِ پادشاه بپاخیزد و بر قدرتِ او بشورد. از یک لحاظ، میتوانیم گفت که آنتیگونه و ایسمنه، در واقع، دو بخشِ یک شخصِ واحدند: آنتیگونه بازنمایندهی ساختارِ زنانه (به معنای لاکانیِ کلمه) است که امر امکانناپذیر را هدف میگیرد و کامیاب میشود؛ ایسمنه بازنمایندهی ساختارِ مردانه (باز، به معنای لاکانیِ کلمه) است که کارکرد پدرانه وی را تعیّن بخشیده است، چیزی جز ژوئیسانسِ خودارضایانه نصیبش نمیشود، و دیگری وی را در کام خود فرو میبرد.
🔅در فیلم رگِ خواب، در شخصیت مینا نیز میتوان همین دو ساختار مردانه و زنانه را شناسایی کرد: از طرفی، بخشی از مینا هست که نگاه پدر بر وی سنگینی میکند، از ژوئیسانسِ خویش دست میکشد (پدر˚ خوردن گِل و ژوئیسانس همراه با آن را منع میکند. این صحنه یادآور جوئی، شخصیت اصلیِ فیلمِ Nymph()maniac I است. در این فیلم، مادرِ جوئی خوردنِ آبنبات و ژوئیسانس همراه با آن را منع میکند. برخلافِ شباهتِ زیاد میان فیلمِ فون تریه و فیلمِ نعمتالله، در پایان معلوم میشود که دومی نسخهی پدرانهی اولی است)؛ از یک لحاظ، شاید بتوان گفت که در اینجا چهرهی اختهشدهی مینا را داریم. از طرف دیگر، بخشی از مینا هست که به پدر نه میگوید، بر میلِ خویش پافشاری میکند، و حتی در قسمتی از فیلم به یک راندهشده، و در نتیجه به منظری تحملناپذیر برای جامعهی نمادینِ بافرهنگ تبدیل میشود. در اینجا با مینایی سروکار داریم که خودآیینیِ خویش را باور دارد، امر نوِ هیولاوارِ دهشتناک را یگانه راه رستگاری میداند و بر آن پای میفشارد، حتی به قیمت ویرانیِ جهان خویش و دیگران.
🔅با اینهمه، تکگویی مینا در پایانِ فیلم، بهویژه این جملات: «پدر من یه جوری زندگی میکنم که بتونی بهم افتخار کنی. بعدش یه جوری بهم خبر میدی که ازم راضی هستی»، موضعِ کارگردانِ فیلم و راه حلی را که برای زنِ ایرانی عرضه میکند مشخص میسازد. در اینجا ایسمنه بزرگ داشته میشود و آنتیگونه خوار. این راه حل نه تنها نمیتواند به کار زنِ معاصرِ ایرانی بیاید، بلکه وی را در خوابی بس عمیقتر و در منجلابی بسیار کثیفتر فرومیبرد. بدین سان، فیلم˚ شکلی ایدئولوژیک به خود میگیرد و همچون دستگاهِ ایدئولوژیکِ دولت˚ دامی برای مینا و میناهای احتمالیِ دیگر میگسترد. با تکگوییِ پایانیِ مینا، فیلم تبدیل میشود به نوعی گناهشناسیِ زنِ معاصرِ ایرانی، نوعی داستانِ عبرتانگیزِ عاقبتِ زنِ گنهکار، نوعی راهنما برای زندگیِ عاری از خطر. فیلم نه تنها میگوید که بیرون از فانتزیِ مردانه، برای زنان، هیچ امیدِ رستگاری نیست، بلکه همچنین رستگاری و رهاییِ زن را در ساحتِ پدرانه قرار میدهد. فیلم پیشنهاد میکند که زنِ معاصرِ ایرانی مطلقاً بایستی خواست امکانناپذیر خود را کنار بگذارد، از آن چشم بپوشد، و در عوض، آنگونه زندگی کند که پدر میخواهد. از سوژه خواسته میشود تا هستیِ بیکرانِ خویش را به اندازهی فانتزیِ مردانهی ناچیزِ یک پدرِ مفلوکِ بدبختِ ناتوان کوچک کند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/5BWuH
🌾 @sedanet
☘️ در هوای صلح
✍️ صدیق قطبی
🔅صلح با خود، قدم نخست است و مسلّماً پیششرطِ صلح با دیگران. در آغاز زندگی، ستیزهگریم. بیش از همه، یقهی خود را میدریم. سالها لازم است تا دریابیم، کسی بیشتر از خودِ ما مستحق رعایت و مدارا نیست. شاید در سالهای پایانی زندگی به جایی برسیم که بتوانیم سر و صورتِ کودک درونمان را ببوسیم، دستش را بگیریم و با او به سیاحتی در کوچهباغهای سبکسار، برویم. با هم توپبازی کنیم. بادبادک هوا کنیم و پای برهنه بر شنهای ساحل بدویم. شاید در انتهای راه، توانستیم به چشمهای محزون خود زُل بزنیم و به خود بگوییم: «دوسِت دارم دیوونه، همینجور که هستی، گیرم کج و کوله و خرابه. چه راه درازی اومدی، خستهای لابد. بسه جنگیدن. نیگا کن خودتو تو آینه. دلت واسه چشمات تنگ نشده؟»
شاید صلح عظیم و کمال غایی ما، زمانی است که توانستهایم، خودمان را همچون کودکمان، دوست بداریم. زمانی که توانستهایم با خودمان آشتی کنیم.
«🔅تنها دیگران نیستند که باید آنها را ببخشاییم، باید خودمان را هم مورد عفو قرار دهیم... به خاطر همهی آن کارهایی که نکردیم، همهی کارهایی که باید میکردیم. تأسف خوردن به آنها بیفایده است، بخصوص که کسی حال و روز مرا پیدا کند.
همیشه دلم میخواست بیشترکار میکردم، دلم میخواست کتابهای بیشتری مینوشتم. در گذشته خودم را از این حیث سرزنش میکردم. حال میبینم که این سرزنش کمکی به من نمیکرد. کاری کن که به آرامش برسی. صلح کن. با خودت صلح کن، با همهی اطرافیانت صلح کن.
خودت را ببخش. دیگران را ببخش. صبر نکن. همه به اندازهی من فرصت پیدا نمیکنند. همه به اندازهی من با بخت بلند رو به رو نمیشوند.»(سه شنبهها با موری، میچ البوم، ترجمه مهدی قراچه داغی)
«امید که در انتهای عمر
شاکر باشم
کجْراهیها و نابَلَدیهای حیاتم را!
کورمال رفتنها و
دگرگون شُدنها...
امید که در انتهای عمر
شاکر باشم
کسانی را که یاورم بودند در زندهگی!
همْراهان و دشمنانم،
در انتها
میباید خوشنود باشند!
این سفرِ هیجانانگیز،
میباید در آشتی پایان گیرد!»
(مارگوت بیکل)
🌾 @Sedanet | @Sedigh_63
✍️ صدیق قطبی
🔅صلح با خود، قدم نخست است و مسلّماً پیششرطِ صلح با دیگران. در آغاز زندگی، ستیزهگریم. بیش از همه، یقهی خود را میدریم. سالها لازم است تا دریابیم، کسی بیشتر از خودِ ما مستحق رعایت و مدارا نیست. شاید در سالهای پایانی زندگی به جایی برسیم که بتوانیم سر و صورتِ کودک درونمان را ببوسیم، دستش را بگیریم و با او به سیاحتی در کوچهباغهای سبکسار، برویم. با هم توپبازی کنیم. بادبادک هوا کنیم و پای برهنه بر شنهای ساحل بدویم. شاید در انتهای راه، توانستیم به چشمهای محزون خود زُل بزنیم و به خود بگوییم: «دوسِت دارم دیوونه، همینجور که هستی، گیرم کج و کوله و خرابه. چه راه درازی اومدی، خستهای لابد. بسه جنگیدن. نیگا کن خودتو تو آینه. دلت واسه چشمات تنگ نشده؟»
شاید صلح عظیم و کمال غایی ما، زمانی است که توانستهایم، خودمان را همچون کودکمان، دوست بداریم. زمانی که توانستهایم با خودمان آشتی کنیم.
«🔅تنها دیگران نیستند که باید آنها را ببخشاییم، باید خودمان را هم مورد عفو قرار دهیم... به خاطر همهی آن کارهایی که نکردیم، همهی کارهایی که باید میکردیم. تأسف خوردن به آنها بیفایده است، بخصوص که کسی حال و روز مرا پیدا کند.
همیشه دلم میخواست بیشترکار میکردم، دلم میخواست کتابهای بیشتری مینوشتم. در گذشته خودم را از این حیث سرزنش میکردم. حال میبینم که این سرزنش کمکی به من نمیکرد. کاری کن که به آرامش برسی. صلح کن. با خودت صلح کن، با همهی اطرافیانت صلح کن.
خودت را ببخش. دیگران را ببخش. صبر نکن. همه به اندازهی من فرصت پیدا نمیکنند. همه به اندازهی من با بخت بلند رو به رو نمیشوند.»(سه شنبهها با موری، میچ البوم، ترجمه مهدی قراچه داغی)
«امید که در انتهای عمر
شاکر باشم
کجْراهیها و نابَلَدیهای حیاتم را!
کورمال رفتنها و
دگرگون شُدنها...
امید که در انتهای عمر
شاکر باشم
کسانی را که یاورم بودند در زندهگی!
همْراهان و دشمنانم،
در انتها
میباید خوشنود باشند!
این سفرِ هیجانانگیز،
میباید در آشتی پایان گیرد!»
(مارگوت بیکل)
🌾 @Sedanet | @Sedigh_63
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 #صادق_زیباکلام : روشنفکری دینی شکست خورد
برنامه گستره شریعت با موضوع «روشنفکری دینی»، شبکه۴ سیما. پنجشنبه ۶اردیبهشت۱۳۹۷
🌾 @Sedanet
برنامه گستره شریعت با موضوع «روشنفکری دینی»، شبکه۴ سیما. پنجشنبه ۶اردیبهشت۱۳۹۷
🌾 @Sedanet
☘️ مجله کیان
✍️ #وحید_حلاج
🔅مجله کیان به عنوان مهم ترین و تاثیرگذارترین مجله روشنفکری دینی در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد هجری شمسی شناخته می شود. در ۲۶دی ماه ۱۳۵۷ جمعی از جوانان انقلابی که دل در گرو آموزه های شهید مطهری داشتند اقدام به تشکیل کانونی به نام “کانون فرهنگی نهضت اسلامی” کردند که رضا تهرانی از پایه گذاران این کانون، از آن به عنوان نخستین حرکت تشکیلاتی روشنفکران مسلمان یاد می کند. با وقوع انقلاب اسلامی بسیاری از این جوانان وارد ساختار حکومت شدند و در نهادهای سیاسی- نظامی مشغول به کار شدند. با این حال بعضی از اعضای “کانون فرهنگی نهضت اسلامی” از قبیل حسن حسینی (شاعر)، قیصر امین پور (شاعر) و محسن مخلباف (فیلمساز)، همچنان علاقمند به کار فرهنگی ماندند و “حوزه هنر و اندیشه اسلامی” را پایه گذاری کردند تا همچنان دور از قدرت سیاسی بتوانند به فعالیت فرهنگی خویش ادامه دهند. با این حال پس از چندی سازمان تبلیغات اسلامی متولی حوزه هنر و اندیشه اسلامی شد و فعالیت کانونی تبدیل به نهادی وابسته به حکومت گردید.
🔅برخی از اعضای اولیه از کانون فرهنگی نهضت اسلامی یعنی مصطفی رخ صفت و رضا تهرانی به پیشنهاد مرحوم سید حسن شاهچراغی، سرپرست وقت موسسه کیهان، همکاری با این موسسه را پذیرفتند و به همراه ماشاءالله شمس الواعظین، بنیان مجله کیهان فرهنگی را گذاشتند. شمس الواعظین چنان که خود می گوید به دلیل این که سردبیر روزنامه کیهان بود، دخالت اجرایی در روند کیهان فرهنگی نداشت اما در بسیاری از مصاحبه ها با شخصیت های مختلف، حضور داشت و کمک می کرد.
🔅نخستین شماره کیهان فرهنگی در فروردین ۶۳ با محوریت ابتدایی مصطفی رخ صفت، کمال حاج سید جوادی و حسن منتظرالقائم منتشر شد. منتظر القائم چندی بعد در تصادفی در یزد، کشته شد و کمال حاج سید جوادی همراه سید محمد خاتمی به وزارت ارشاد رفت. اما مصطفی رخ صفت باقی ماند و به همراه رضا تهرانی، کیهان فرهنگی را منتشر کرد. نخستین شماره کیهان فرهنگی با عکس روی جلد سید جعفر شهیدی و مصاحبه مفصل با او به روی دکه های روزنامه فروشی رفت. معمولا هر شماره ای از کیهان فرهنگی با مصاحبه یکی از بزرگان عرصه اندیشه و عکسی روی جلد از او منتشر می شد. یکی از این افراد که کیهان فرهنگی قصد مصاحبه با او را داشت عبدالکریم سروش بود. البته سروش مصاحبه را نپذیرفت اما به صورت نوشتن مقاله همکاری خود را با این مجله شروع کرد.
🔅به مرور تاثیر سروش بر رویکرد کیهان فرهنگی افزایش یافت به طوری مجله کیهان فرهنگی مجال مناسبی برای انتشار نظریات دین شناسانه عبدالکریم سروش به شمار می رفت. آن طور که سروش می گوید کیهان فرهنگی در میانه دهه شصت جزء نشریات پیشرو در زمینه روشنفکری به شمار می آمد که آثار جنجال برانگیزی را منتشر می کرد. یکی از آن ها مقالات دین شناسانه ای بود که نظریات سروش را دربر می گرفت و دیگر، شناساندن آراء مهجور مانده کارل پوپر، فیلسوف و نظریه پرداز اتریشی تبار بود که بحث و گفتگوهای بسیاری را پیرامون خود پدید آورد.
🔅عبدالکریم سروش فیلسوف و نظریه پرداز که ابتدا دل در گرو نظریات مرتضی مطهری داشت و مانند او خصم مارکسیسم به شمار می رفت با نوشتن کتاب نهاد ناآرام جهان، به دفاع از فلسفه صدرایی در مقابل مارکسیسم پرداخت و با این کتاب مورد تقدیر امام خمینی قرار گرفت. عبدالکریم سروش اوایل دهه شصت مورد تائید حاکمیت بود اما بعدها با تغییرات تدریجی که در اندیشه اش بروز و ظهور یافت مورد غضب قرار گرفت. این تغییر تدریجی سیر اندیشه، خود را در مقالات کیهان فرهنگی نشان می داد. از اردیبهشت 1367 و در طی چند شماره، سروش مقالات قبض و بسط تئوریک شریعت را نگاشت که با واکنش های انتقاد آمیزی از سوی سنتی اندیشان در حوزه و بیرون از حوزه مواجه شد و کسانی مانند صادق لاریجانی نقدهایی بر آن نوشتند. با تغییر مواضع کیهان فرهنگی که همراه با تغییرات اندیشه سروش پیش می رفت به مرور فشارها بر کیهان فرهنگی بیشتر شد. وجود اختلافات دست اندرکاران این نشریه با مدیران موسسه کیهان که پس از رحلت بنیانگذار انقلاب اسلامی تغییر یافته بودند، باعث شد تا در خرداد 1369، یک سال بعد از وفات امام، نشریه کیهان فرهنگی به مدت 15 ماه با تعطیلی مواجه شود که در طی این مدت مسئولان این مجله که با مدیران موسسه دچار اختلاف بودند، به تدریج از کیهان فرهنگی خارج شدند.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/FRqkb
🌾 @Sedanet
✍️ #وحید_حلاج
🔅مجله کیان به عنوان مهم ترین و تاثیرگذارترین مجله روشنفکری دینی در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد هجری شمسی شناخته می شود. در ۲۶دی ماه ۱۳۵۷ جمعی از جوانان انقلابی که دل در گرو آموزه های شهید مطهری داشتند اقدام به تشکیل کانونی به نام “کانون فرهنگی نهضت اسلامی” کردند که رضا تهرانی از پایه گذاران این کانون، از آن به عنوان نخستین حرکت تشکیلاتی روشنفکران مسلمان یاد می کند. با وقوع انقلاب اسلامی بسیاری از این جوانان وارد ساختار حکومت شدند و در نهادهای سیاسی- نظامی مشغول به کار شدند. با این حال بعضی از اعضای “کانون فرهنگی نهضت اسلامی” از قبیل حسن حسینی (شاعر)، قیصر امین پور (شاعر) و محسن مخلباف (فیلمساز)، همچنان علاقمند به کار فرهنگی ماندند و “حوزه هنر و اندیشه اسلامی” را پایه گذاری کردند تا همچنان دور از قدرت سیاسی بتوانند به فعالیت فرهنگی خویش ادامه دهند. با این حال پس از چندی سازمان تبلیغات اسلامی متولی حوزه هنر و اندیشه اسلامی شد و فعالیت کانونی تبدیل به نهادی وابسته به حکومت گردید.
🔅برخی از اعضای اولیه از کانون فرهنگی نهضت اسلامی یعنی مصطفی رخ صفت و رضا تهرانی به پیشنهاد مرحوم سید حسن شاهچراغی، سرپرست وقت موسسه کیهان، همکاری با این موسسه را پذیرفتند و به همراه ماشاءالله شمس الواعظین، بنیان مجله کیهان فرهنگی را گذاشتند. شمس الواعظین چنان که خود می گوید به دلیل این که سردبیر روزنامه کیهان بود، دخالت اجرایی در روند کیهان فرهنگی نداشت اما در بسیاری از مصاحبه ها با شخصیت های مختلف، حضور داشت و کمک می کرد.
🔅نخستین شماره کیهان فرهنگی در فروردین ۶۳ با محوریت ابتدایی مصطفی رخ صفت، کمال حاج سید جوادی و حسن منتظرالقائم منتشر شد. منتظر القائم چندی بعد در تصادفی در یزد، کشته شد و کمال حاج سید جوادی همراه سید محمد خاتمی به وزارت ارشاد رفت. اما مصطفی رخ صفت باقی ماند و به همراه رضا تهرانی، کیهان فرهنگی را منتشر کرد. نخستین شماره کیهان فرهنگی با عکس روی جلد سید جعفر شهیدی و مصاحبه مفصل با او به روی دکه های روزنامه فروشی رفت. معمولا هر شماره ای از کیهان فرهنگی با مصاحبه یکی از بزرگان عرصه اندیشه و عکسی روی جلد از او منتشر می شد. یکی از این افراد که کیهان فرهنگی قصد مصاحبه با او را داشت عبدالکریم سروش بود. البته سروش مصاحبه را نپذیرفت اما به صورت نوشتن مقاله همکاری خود را با این مجله شروع کرد.
🔅به مرور تاثیر سروش بر رویکرد کیهان فرهنگی افزایش یافت به طوری مجله کیهان فرهنگی مجال مناسبی برای انتشار نظریات دین شناسانه عبدالکریم سروش به شمار می رفت. آن طور که سروش می گوید کیهان فرهنگی در میانه دهه شصت جزء نشریات پیشرو در زمینه روشنفکری به شمار می آمد که آثار جنجال برانگیزی را منتشر می کرد. یکی از آن ها مقالات دین شناسانه ای بود که نظریات سروش را دربر می گرفت و دیگر، شناساندن آراء مهجور مانده کارل پوپر، فیلسوف و نظریه پرداز اتریشی تبار بود که بحث و گفتگوهای بسیاری را پیرامون خود پدید آورد.
🔅عبدالکریم سروش فیلسوف و نظریه پرداز که ابتدا دل در گرو نظریات مرتضی مطهری داشت و مانند او خصم مارکسیسم به شمار می رفت با نوشتن کتاب نهاد ناآرام جهان، به دفاع از فلسفه صدرایی در مقابل مارکسیسم پرداخت و با این کتاب مورد تقدیر امام خمینی قرار گرفت. عبدالکریم سروش اوایل دهه شصت مورد تائید حاکمیت بود اما بعدها با تغییرات تدریجی که در اندیشه اش بروز و ظهور یافت مورد غضب قرار گرفت. این تغییر تدریجی سیر اندیشه، خود را در مقالات کیهان فرهنگی نشان می داد. از اردیبهشت 1367 و در طی چند شماره، سروش مقالات قبض و بسط تئوریک شریعت را نگاشت که با واکنش های انتقاد آمیزی از سوی سنتی اندیشان در حوزه و بیرون از حوزه مواجه شد و کسانی مانند صادق لاریجانی نقدهایی بر آن نوشتند. با تغییر مواضع کیهان فرهنگی که همراه با تغییرات اندیشه سروش پیش می رفت به مرور فشارها بر کیهان فرهنگی بیشتر شد. وجود اختلافات دست اندرکاران این نشریه با مدیران موسسه کیهان که پس از رحلت بنیانگذار انقلاب اسلامی تغییر یافته بودند، باعث شد تا در خرداد 1369، یک سال بعد از وفات امام، نشریه کیهان فرهنگی به مدت 15 ماه با تعطیلی مواجه شود که در طی این مدت مسئولان این مجله که با مدیران موسسه دچار اختلاف بودند، به تدریج از کیهان فرهنگی خارج شدند.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/FRqkb
🌾 @Sedanet
صدانت
مجله کیان • صدانت
مجله کیان به عنوان مهم ترین و تاثیرگذارترین مجله روشنفکری دینی در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد هجری شمسی شناخته می شود. در 26دی ماه 1357 جمعی از جوانان انقلابی که دل در گرو آموزه های شهید مطهری داشتند اقدام به تشکیل کانونی به نام "کانون فرهنگی نهضت اسلامی"…
📗معرفی کتاب دیانت و عقلانیت اثر #رضا_بابایی
🔅کتاب «دیانت و عقلانیت» یادداشتها و مقالات رضا بابایی در حوزۀ دینشناسی، با رنگوبوی روشنفکری دینی و سمتوسوی آسیبشناسی است. بسیاری از این یادداشتها و مقالات، سابقۀ نشر در مجلات علمی و فضاهای مجازی دارند؛ اما نویسنده با نظرداشت نقدها و بازخوردها، همۀ آنها را بازنویسی و ویرایش کرده است؛ چنانکه در مقدمۀ کتاب مینویسد: «این یادداشتها و جستارها، در طی سالیانی دراز پدید آمدهاند؛ اما همگی در سال 1396 بازنگری و ویرایش علمی شدهاند.»
🔅بنیان کتاب بر «عقلانیت دروندینی» است؛ یعنی نویسنده، اجزای نظری و مناسکی منسوب به دین را به پیشفرضها، مبانی و مقبولات دینی عرضه میكند تا درنگرد كه آیا میان آنها ارتباطات منطقی و ارگانیک وجود دارد یا نه. او بهاجمال میپذیرد كه پارهای از باورها و توصیههای دینی، از سنجشهای خردبسنده میگریزند، اما اولا خط قرمز دین خردستیزی است و ثانیا باورها و رفتارهای منسوب به دین را باید با عقلانیت دروندینی سنجید. منطق این سنجش و ارزیابی نیز در خود دین صورتبندی میشود، نه در بیرون از آن. بنابراین کتاب از چشمانداز عقل خودبنیاد در دین نمینگرد، بلکه عقلانیتی را که میتوان از طریق انسجامگروی(Coherentism) از باورها و آموزههای کلی دین آموخت، معیار ارزیابیها قرار داده است.
🔅سخن مؤلف در فصل نخست کتاب بر این پایه استوار است که تا فهم سنتی از متن دینی تغییر نکند، اصلاحات دروندینی ممکن نیست و اصلاحات فرهنگی نیز در جامعه با موانعی سخت مواجه میشود، و این در حالی است که رسالت این متون در جامعۀ هدف، اصلاحات فرهنگی بوده است. به عقیدۀ او اگرچه قطار تحولات اجتماعی، منتظر نمیماند که فهم عالمان دینی از متون تغییر کند، بدون برخی تغییرات در خوانش متن دینی، جامعه باید هزینۀ بیشتری برای هرگونه تحول و تغییر بدهد.
🔅در فصل دوم، از سیالیت و قابلیت فهم دینی سخن میگوید. همۀ یادداشتهای این بخش، نقدهایی بر قرائت سنتی و رایج از دین است. آسیبشناسی به معنای کشف نابایستگیهای نظری و عملی در اندیشه و سیرۀ دینداران، وجه مشترک یادداشتهای فصل سوم کتاب است. نویسنده برای آنکه نقدهای خود را در سه فصل گذشته موجه نشان دهد، در فصل چهارم میکوشد که سهم تاریخ را در شکلگیری برخی سنتها و سیرتها نشان دهد که گاهی بیش از سهم متون و سیرۀ پیشوایان نخست است. بخشی مهم از این فصل دربارۀ حقیقت عاشورا است.
🔅فصل پنجم کتاب، صبغهای متفاوت دارد؛ زیرا بیشتر ناظر به پارهای ظرفیتها و قابلیتهای دین در حوزۀ معنویت و عرفان است. در این فصل همچنین پارهای از آموزههای عرفانی، بهویژه از زبان مولانا در مثنوی معنوی، گزارش شده است.
🔅بابایی در این کتاب، بسیار کوشیده است که به زبانی ساده و غیر تخصصی سخن بگوید و جز دو یا سه یادداشت کتاب، بهکلی خالی از بحثهای پیچیدۀ کلامی یا فلسفی یا فقهی است. از تقدیمنامۀ کتاب نیز میتوان دریافت که انگیزۀ نویسنده از ورود به مباحث دینشناختی، اصلاحات معطوف به زندگی انسانها در دنیا و مسیر اصلاح جامعه به سوی همزیستی و تفاهم و آسودگی بیشتر است. نویسنده، کتابش را به کسانی تقدیم کرده است که خدا را در محراب خرد میپرستند و نیز کسانی که در کاستن از رنج انسانها میکوشند.
📚 کتاب «دیانت و عقلانیت» در 426 صفحه به همت نشر آرما در اردیبهشت 1397 منتشر شده و در غرفۀ این انتشارات در نمایشگاه بینالمللی کتاب عرضه خواهد شد.
🌾 @sedanet | @rezababaei43
🏙 s9.picofile.com/file/8325045884/d_.jpg
🔅کتاب «دیانت و عقلانیت» یادداشتها و مقالات رضا بابایی در حوزۀ دینشناسی، با رنگوبوی روشنفکری دینی و سمتوسوی آسیبشناسی است. بسیاری از این یادداشتها و مقالات، سابقۀ نشر در مجلات علمی و فضاهای مجازی دارند؛ اما نویسنده با نظرداشت نقدها و بازخوردها، همۀ آنها را بازنویسی و ویرایش کرده است؛ چنانکه در مقدمۀ کتاب مینویسد: «این یادداشتها و جستارها، در طی سالیانی دراز پدید آمدهاند؛ اما همگی در سال 1396 بازنگری و ویرایش علمی شدهاند.»
🔅بنیان کتاب بر «عقلانیت دروندینی» است؛ یعنی نویسنده، اجزای نظری و مناسکی منسوب به دین را به پیشفرضها، مبانی و مقبولات دینی عرضه میكند تا درنگرد كه آیا میان آنها ارتباطات منطقی و ارگانیک وجود دارد یا نه. او بهاجمال میپذیرد كه پارهای از باورها و توصیههای دینی، از سنجشهای خردبسنده میگریزند، اما اولا خط قرمز دین خردستیزی است و ثانیا باورها و رفتارهای منسوب به دین را باید با عقلانیت دروندینی سنجید. منطق این سنجش و ارزیابی نیز در خود دین صورتبندی میشود، نه در بیرون از آن. بنابراین کتاب از چشمانداز عقل خودبنیاد در دین نمینگرد، بلکه عقلانیتی را که میتوان از طریق انسجامگروی(Coherentism) از باورها و آموزههای کلی دین آموخت، معیار ارزیابیها قرار داده است.
🔅سخن مؤلف در فصل نخست کتاب بر این پایه استوار است که تا فهم سنتی از متن دینی تغییر نکند، اصلاحات دروندینی ممکن نیست و اصلاحات فرهنگی نیز در جامعه با موانعی سخت مواجه میشود، و این در حالی است که رسالت این متون در جامعۀ هدف، اصلاحات فرهنگی بوده است. به عقیدۀ او اگرچه قطار تحولات اجتماعی، منتظر نمیماند که فهم عالمان دینی از متون تغییر کند، بدون برخی تغییرات در خوانش متن دینی، جامعه باید هزینۀ بیشتری برای هرگونه تحول و تغییر بدهد.
🔅در فصل دوم، از سیالیت و قابلیت فهم دینی سخن میگوید. همۀ یادداشتهای این بخش، نقدهایی بر قرائت سنتی و رایج از دین است. آسیبشناسی به معنای کشف نابایستگیهای نظری و عملی در اندیشه و سیرۀ دینداران، وجه مشترک یادداشتهای فصل سوم کتاب است. نویسنده برای آنکه نقدهای خود را در سه فصل گذشته موجه نشان دهد، در فصل چهارم میکوشد که سهم تاریخ را در شکلگیری برخی سنتها و سیرتها نشان دهد که گاهی بیش از سهم متون و سیرۀ پیشوایان نخست است. بخشی مهم از این فصل دربارۀ حقیقت عاشورا است.
🔅فصل پنجم کتاب، صبغهای متفاوت دارد؛ زیرا بیشتر ناظر به پارهای ظرفیتها و قابلیتهای دین در حوزۀ معنویت و عرفان است. در این فصل همچنین پارهای از آموزههای عرفانی، بهویژه از زبان مولانا در مثنوی معنوی، گزارش شده است.
🔅بابایی در این کتاب، بسیار کوشیده است که به زبانی ساده و غیر تخصصی سخن بگوید و جز دو یا سه یادداشت کتاب، بهکلی خالی از بحثهای پیچیدۀ کلامی یا فلسفی یا فقهی است. از تقدیمنامۀ کتاب نیز میتوان دریافت که انگیزۀ نویسنده از ورود به مباحث دینشناختی، اصلاحات معطوف به زندگی انسانها در دنیا و مسیر اصلاح جامعه به سوی همزیستی و تفاهم و آسودگی بیشتر است. نویسنده، کتابش را به کسانی تقدیم کرده است که خدا را در محراب خرد میپرستند و نیز کسانی که در کاستن از رنج انسانها میکوشند.
📚 کتاب «دیانت و عقلانیت» در 426 صفحه به همت نشر آرما در اردیبهشت 1397 منتشر شده و در غرفۀ این انتشارات در نمایشگاه بینالمللی کتاب عرضه خواهد شد.
🌾 @sedanet | @rezababaei43
🏙 s9.picofile.com/file/8325045884/d_.jpg
🎙 میزگرد نسبت کنش سیاسی با اخلاق مداری
#مصطفی_ملکیان #ابوالفضل_دلاوری و #جواد_حیدری
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/T1rFw
🌾 @sedanet
#مصطفی_ملکیان #ابوالفضل_دلاوری و #جواد_حیدری
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/T1rFw
🌾 @sedanet
☘️ روز معلم را گرامی نمیدارم
✍️ #علی_غزالیفر 1397/2/12
🔅بعضی دروغهای غولآسا هست که از شدت تکرار و تلقین و تقلید بهصورت حقایق مهم و محکمی درآمدهاند؛ حتی حقایقی مقدس. یکی از این موارد ارزش عینی صنف معلمان است. واقعا باورمان شده که این صنف خوب هستند و به فرهنگ خدمت میکنند؟!! اینکه کار معلمی چنین و چنان و درخشان و فروزان است، تنها یک آرمان است که نباید با واقعیت تلخ و تاریک امروزی اشتباه گرفته شود. چشم باز کنیم و ببینیم واقعیت امروز ما از چه قرار است.
🔅امروزه صنف معلمان همانند تاکسیداران و قنادیها و فروشندگان کفش و لباس و فلافل فقط یک صنف شغلی هستند و هیچ ربطی به فرهنگ ندارند. بیشتر معلمان کتاب نمیخوانند، بهروز نیستند، دغدغه اخلاق ندارند، با فرهنگ بیگانه هستند، روحیه طلبکاری دارند و دغدغه اصلی آنها فقط پول است؛ اضافهکاری و تدریس خصوصی و کلاس کنکور و... . بیشتر معلمان ترجیح میدهند دلال و فروشنده باشند یا بنگاهی داشته باشند تا بلکه همانند دیگران شوند! واقعیت بیخدشه آن است که معلمان از کار خود راضی نیستند و از بد حادثه و بیکاری و بیپولی به آموزش و پرورش پناه آوردهاند. اگر کسی باور نمیکند، برود به سراغ خیل کسانی که این روزها به دنبال استخدام در آموزش و پرورش هستند و از آنان بپرسد چرا میخواهند معلم شوند، تا جوابهای هولناک آنان را بشنود. معلمان به همان اندازه دغدغه اخلاق و فرهنگ دارند که مدیران مدارس غیرانتفاعی دغدغه علم و حقیقت دارند!
🔅این مطلب بدین معنا نیست که این وضعیت بهطور کامل تقصیر معلمان است. نه؛ احتمالا دولت، وزارتخانههای مربوطه و مؤسسان مدارس غیرانتفاعی هم در نابسامانی اوضاع مقصراند. اما هر چه هست، فعلا اوضاع همین است. همچنین منظور این نیست که فقط این صنف خوب عمل نمیکنند. بقیه نیز وضع بهتری ندارند. برای مثال همتایان دانشگاهی آنان هم بهطور عمیقی فقط در حسرت پول و امکانات میسوزند، بدون اینکه دغدغه دیگری داشته باشند. اگر غیر از این است، مقالات و کتابهای خود را به ما نشان دهند! ریچارد رورتی (1931-2007) در یکی از مقالات خود سخن شیرینی دارد. او میگوید اساتید علوم انسانی کسانی هستند که هر کاری میکنند برای این است که کتابهای بیشتری بخوانند. اگر مرخصی میگیرند هدفشان این است که وقت بیشتری برای مطالعه داشته باشند. اگر پولی بهدست میآورند برای آن است که کتابهای بیشتری بخرند. اگر مسافرتی میروند، به دنبال کتابهای جدید هستند و الخ. این را مقایسه کنید با استادان علوم انسانی این مرز و بوم. من استادتمامهایی (Full Professors) میشناسم که پا به کتابفروشی نمیگذارند و با افتخار در جمع اعلام میکنند که سالهاست هیچ کتابی نخواندهاند. حقیقتا استاد تمام هستند! وقتی بالاترین طبقه فرهنگی کشور و سرچشمه تفکر و فرهنگ جامعه چنین باشند، نمیتوان از دیگران گله کرد. شهروندان فرهنگ را از که بیاموزند؟ و آیا اساسا انسان، از چیزی، غیر از انسان، چیزی میآموزد؟
🔅غرض آنکه مسئولین مربوطه فکری به حال وضعیت فعلی معلمان بکنند و نیز برای جذب معلمان بعدی هم تدابیری بیندیشند. خانوادههایی که دغدغه علم و اخلاق و فرهنگ فرزندانشان را دارند، روی معلمان مدارس حساب نکنند؛ زیرا معلمان ضعیفتر از آنی هستند که جامعه یا دانشآموزان را تحت تأثیر قرار دهند. آنها خود کاملا تحت تأثیر فرهنگ عوامانه امروزی هستند. واقعا دانشآموزان از آموزگاران چه میآموزند که با فکر و فرهنگ و اخلاق و انسانیت نسبتی داشته باشد؟
🔅مناسبت امروز باید بهانهای باشد برای بازاندیشی در شغل بسیار مهم، حیاتی و حقیقتا سرنوشتساز معلمی. نه اینکه با تعارف و تشریفات و چند تکه هدیه و جایزه بهخوبی و خوشی جشن بگیرند و کف بزنند. با این تعریف و تعارفها هیچ خدمتی به فرهنگ نمیکنیم. جداً باید برای این وضعیت وحشتناک فکری کرد وگرنه آینده ترسناکی خواهیم داشت، بهویژه که بدبختانه این وضع معلمان و استادان روزبهروز در حال تشدید و گسترش است.
🔅بدیهی است منظور من همه معلمان نیست. بدون شک کسانی هستند که در این شرایط بسیار بد و دشوار به معنای واقعی کلمه معلمی میکنند. مقصود من این صنف است و نه تک تک آنان. من معلمانی را میشناسم که واقعا دانشمند و اندیشمند و شریف هستند. نهتنها آموزگار علم و اخلاقاند، بلکه این امور به طور عینی در آنها مجسم شده است. همگان برای این افراد بالاترین احترام را قائلاند. این افراد تخصصا از آن حکم خارجاند. اما با وجود این، احتمالا بسیاری از خوانندگان این یادداشت به نویسنده ناسزا خواهند گفت. بگویند! چه باک! اما باعث و بانی این وضع را هم فراموش نکنند و، از همه مهمتر، به این وضعیت اسفناک بیندیشند.
🌾 @sedanet
🌾 @philosophicalmeditation
✍️ #علی_غزالیفر 1397/2/12
🔅بعضی دروغهای غولآسا هست که از شدت تکرار و تلقین و تقلید بهصورت حقایق مهم و محکمی درآمدهاند؛ حتی حقایقی مقدس. یکی از این موارد ارزش عینی صنف معلمان است. واقعا باورمان شده که این صنف خوب هستند و به فرهنگ خدمت میکنند؟!! اینکه کار معلمی چنین و چنان و درخشان و فروزان است، تنها یک آرمان است که نباید با واقعیت تلخ و تاریک امروزی اشتباه گرفته شود. چشم باز کنیم و ببینیم واقعیت امروز ما از چه قرار است.
🔅امروزه صنف معلمان همانند تاکسیداران و قنادیها و فروشندگان کفش و لباس و فلافل فقط یک صنف شغلی هستند و هیچ ربطی به فرهنگ ندارند. بیشتر معلمان کتاب نمیخوانند، بهروز نیستند، دغدغه اخلاق ندارند، با فرهنگ بیگانه هستند، روحیه طلبکاری دارند و دغدغه اصلی آنها فقط پول است؛ اضافهکاری و تدریس خصوصی و کلاس کنکور و... . بیشتر معلمان ترجیح میدهند دلال و فروشنده باشند یا بنگاهی داشته باشند تا بلکه همانند دیگران شوند! واقعیت بیخدشه آن است که معلمان از کار خود راضی نیستند و از بد حادثه و بیکاری و بیپولی به آموزش و پرورش پناه آوردهاند. اگر کسی باور نمیکند، برود به سراغ خیل کسانی که این روزها به دنبال استخدام در آموزش و پرورش هستند و از آنان بپرسد چرا میخواهند معلم شوند، تا جوابهای هولناک آنان را بشنود. معلمان به همان اندازه دغدغه اخلاق و فرهنگ دارند که مدیران مدارس غیرانتفاعی دغدغه علم و حقیقت دارند!
🔅این مطلب بدین معنا نیست که این وضعیت بهطور کامل تقصیر معلمان است. نه؛ احتمالا دولت، وزارتخانههای مربوطه و مؤسسان مدارس غیرانتفاعی هم در نابسامانی اوضاع مقصراند. اما هر چه هست، فعلا اوضاع همین است. همچنین منظور این نیست که فقط این صنف خوب عمل نمیکنند. بقیه نیز وضع بهتری ندارند. برای مثال همتایان دانشگاهی آنان هم بهطور عمیقی فقط در حسرت پول و امکانات میسوزند، بدون اینکه دغدغه دیگری داشته باشند. اگر غیر از این است، مقالات و کتابهای خود را به ما نشان دهند! ریچارد رورتی (1931-2007) در یکی از مقالات خود سخن شیرینی دارد. او میگوید اساتید علوم انسانی کسانی هستند که هر کاری میکنند برای این است که کتابهای بیشتری بخوانند. اگر مرخصی میگیرند هدفشان این است که وقت بیشتری برای مطالعه داشته باشند. اگر پولی بهدست میآورند برای آن است که کتابهای بیشتری بخرند. اگر مسافرتی میروند، به دنبال کتابهای جدید هستند و الخ. این را مقایسه کنید با استادان علوم انسانی این مرز و بوم. من استادتمامهایی (Full Professors) میشناسم که پا به کتابفروشی نمیگذارند و با افتخار در جمع اعلام میکنند که سالهاست هیچ کتابی نخواندهاند. حقیقتا استاد تمام هستند! وقتی بالاترین طبقه فرهنگی کشور و سرچشمه تفکر و فرهنگ جامعه چنین باشند، نمیتوان از دیگران گله کرد. شهروندان فرهنگ را از که بیاموزند؟ و آیا اساسا انسان، از چیزی، غیر از انسان، چیزی میآموزد؟
🔅غرض آنکه مسئولین مربوطه فکری به حال وضعیت فعلی معلمان بکنند و نیز برای جذب معلمان بعدی هم تدابیری بیندیشند. خانوادههایی که دغدغه علم و اخلاق و فرهنگ فرزندانشان را دارند، روی معلمان مدارس حساب نکنند؛ زیرا معلمان ضعیفتر از آنی هستند که جامعه یا دانشآموزان را تحت تأثیر قرار دهند. آنها خود کاملا تحت تأثیر فرهنگ عوامانه امروزی هستند. واقعا دانشآموزان از آموزگاران چه میآموزند که با فکر و فرهنگ و اخلاق و انسانیت نسبتی داشته باشد؟
🔅مناسبت امروز باید بهانهای باشد برای بازاندیشی در شغل بسیار مهم، حیاتی و حقیقتا سرنوشتساز معلمی. نه اینکه با تعارف و تشریفات و چند تکه هدیه و جایزه بهخوبی و خوشی جشن بگیرند و کف بزنند. با این تعریف و تعارفها هیچ خدمتی به فرهنگ نمیکنیم. جداً باید برای این وضعیت وحشتناک فکری کرد وگرنه آینده ترسناکی خواهیم داشت، بهویژه که بدبختانه این وضع معلمان و استادان روزبهروز در حال تشدید و گسترش است.
🔅بدیهی است منظور من همه معلمان نیست. بدون شک کسانی هستند که در این شرایط بسیار بد و دشوار به معنای واقعی کلمه معلمی میکنند. مقصود من این صنف است و نه تک تک آنان. من معلمانی را میشناسم که واقعا دانشمند و اندیشمند و شریف هستند. نهتنها آموزگار علم و اخلاقاند، بلکه این امور به طور عینی در آنها مجسم شده است. همگان برای این افراد بالاترین احترام را قائلاند. این افراد تخصصا از آن حکم خارجاند. اما با وجود این، احتمالا بسیاری از خوانندگان این یادداشت به نویسنده ناسزا خواهند گفت. بگویند! چه باک! اما باعث و بانی این وضع را هم فراموش نکنند و، از همه مهمتر، به این وضعیت اسفناک بیندیشند.
🌾 @sedanet
🌾 @philosophicalmeditation