Forwarded from آرش نراقی
☘️ روابط بینا شخصی
👤 گفتگو با دکتر آرش نراقی
حلقه ی مطالعاتی دریچه
جمعیت خیریه غدیر
۳ خرداد ۹۷
صوت نشست👇
3danet.ir/34Zzg
@Ghadircharity
👤 گفتگو با دکتر آرش نراقی
حلقه ی مطالعاتی دریچه
جمعیت خیریه غدیر
۳ خرداد ۹۷
صوت نشست👇
3danet.ir/34Zzg
@Ghadircharity
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
🎥 چگونه علم مسیر آینده را پیش بینی می کند و مسیر نادرست سنت گرایان را افشاء می کند.
.
بخشی از کلاس درس دکتر #محمدرضا_اجتهادی در دانشگاه صنعتی شریف؛ که بعد از پرداختن به بحث نسبیت خاص، مختصری هم در خصوص انرژی هستهای صحبت میکند...
🌾 @Sedanet
.
بخشی از کلاس درس دکتر #محمدرضا_اجتهادی در دانشگاه صنعتی شریف؛ که بعد از پرداختن به بحث نسبیت خاص، مختصری هم در خصوص انرژی هستهای صحبت میکند...
🌾 @Sedanet
Telegram
attach 📎
Audio
🎙 خوب گوش کنید بچه ها، حاصل 70 سال کتاب خواندن...
👤 #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
کلاس درس ۸ خرداد ۱۳۹۷
🌾 @Sedanet
👤 #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
کلاس درس ۸ خرداد ۱۳۹۷
🌾 @Sedanet
🎙 معرفی و بررسی کتاب دیانت و عقلانیت با حضور رضا بابایی
نشست های گفتار و اندیشه ، جلسه 24 ، خرداد 97
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/f3L0u
🌾 @Sedanet
🌾 @rezababaei43
🌾 @Goftar_Andisheh
نشست های گفتار و اندیشه ، جلسه 24 ، خرداد 97
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/f3L0u
🌾 @Sedanet
🌾 @rezababaei43
🌾 @Goftar_Andisheh
☘️ #امیر_ترکاشوند (سوم رمضان 1439): در عهد ظهور پیامبر گرامی و در زمان نزول قرآن، بخش عمدهای از مردم دچار "بحران غذا/خوراک" بودند و به معنای واقعی کلمه، نیازمند نانِ شب بودند. این واقعیتِ تلخ را در آیات متعددی از قرآن میتوان سراغ گرفت. متعهدان، متدینان و دغدغهمندانِ جامعه از پا ننشستند و از باب همدردی، هر ماه سه روز را روزهداری میکردند تا دردِ گرسنگان و بحرانزدگان را بچشند. قرآن ضمن تأیید این برنامۀ انسانی، بر کارکردِ آن افزود و شرکتکنندگان در این برنامه را مخیّر کرد تا: یا ماهی سه روز همانند گرسنگان طعم بحرانِ خوراک را بچشند و یا سه روز غذا در اختیار همنوعان نیازمند قرار دهند. قرآن در هنگام بیان طرح ارتقائیِ خود، استثنائاً در خصوصِ نوبت ماه رمضان، آن تخییر را برداشت و به پاسداشت سالگرد نزول قرآن در آن ماه، خواهانِ لزوم روزهداری در آن شد. بنابراین برنامۀ روزه در قرآن از یک نگرانی اجتماعی سرچشمه میگیرد که با معنویتِ نزول قرآن در رمضان گره میخورَد. پس روزۀ کارکردگرایانۀ قرآن سی و شش روز است که از آن میان سی و سه روزش "واجب تخییری" بوده و سه روزش "واجب تعیینی" است...
🌾 @Sedanet | @baznegari
🎙https://t.me/sedanet1/9
🌾 @Sedanet | @baznegari
🎙https://t.me/sedanet1/9
Telegram
بایگانی صدانت
☘️ تحلیل و نقد گفتمان تئودیسههای سنتی در پاسخ به مسئلۀ شر
✍️ #نعیمه_پورمحمدی (استادیار فلسفه دین دانشگاه ادیان قم)
🔅مهمترین تئودیسههای سنتی در پاسخ به مسئله شاهد محور شر عبارتند از تئودیسههای «اختیار»، «پرورش روح»، «خلوص»، «تسلیم و وابستگی به خدا»، «مکافات و هشدار»، «جبران» و «قدردانی». به الگوی فکری حاکم بر این تئودیسهها «گفتمان تئودیسه» میگوییم. گفتمان تئودیسهها از جهات مختلف فلسفی قابل انتقاد است. در این مقاله انتقادهای گوناگون به گفتمان فلسفی تئودیسهها را استخراج، صورت بندی، مقوله سازی و ارائه کردم.
🔅 این نقدهای گفتمانی به شش جهتِ ۱) «شخص تئودیسه پرداز»، ۲)«ماهیت شرور»، ۳)«ماهیت جهان»، ۴)«ماهیت خدا»، ۵)«زبان تئودیسه»، و۶)«عمل تئودیسه پردازی» قابل تقسیم و بیان هستند. توضیح اینکه، ۱) تئودیسهها با تکیه بر شخص تئودیسهپرداز به این دلیل که «نظری»، «سوژه محور» و «غیرتاریخی»اند، قابل نقدند. ۲) تئودیسهها از جهت ماهیت شرور به این دلیل که «انتزاعی»، «ذاتگرایانه»، «ناظر محور» و «درجه دوم» اند، قابل نقدند. ۳) تئودیسهها از جهت ماهیت جهان به این دلیل که «علّی» و «خدامحور» اند، قابل نقدند. ۴) تئودیسهها از جهت ماهیت خدا پیروی «خداشناسی سنتی» هستند و این امر قابل انتقاد است. ۵) تئودیسهها از جهت زبان «غیرتراژیک» و «غیررازورزانه» اند و این امر قابل نقد است. ۶) تئودیسهها از جهت عمل تئودیسهپردازی «سکولار»، «غیرمتن محور» و به دنبال «حرفهای سازی» و «نظاممندی»اند واین امر قابل نقد است.
🔅پس از نقد گفتمانی تئودیسههای سنتی، به سراغ نمونههایی از تئودیسههایی که در دوران مدرن ارائه شدهاند رفتم و گزینههایی را یافتم که با یک «چرخش گفتمانی»، دستور زبان تئودیسه ها را متحول کردهاند: «تئودیسههای مبتنی بر صلیب»، «تئودیسه اعتراض»، «تئودیسه روایی» و «تئودیسۀ فمینیستی» نمونههایی از این تئودیسهها هستند که اصلاح گفتمانی پیدا کرداند؛ یعنی گفتمان آنها «عملی»، «ابژه محور»، «تاریخی»، «عینی»، «ناذات گرا»، «غیرعلّی»، «تراژیک» و «متن محور» شده است و «زبان درجه اول» دارند.
متن کامل این مقاله👇
✨ → 3danet.ir/TD5xc
🌾 @Sedanet | @majmaeparishani
✍️ #نعیمه_پورمحمدی (استادیار فلسفه دین دانشگاه ادیان قم)
🔅مهمترین تئودیسههای سنتی در پاسخ به مسئله شاهد محور شر عبارتند از تئودیسههای «اختیار»، «پرورش روح»، «خلوص»، «تسلیم و وابستگی به خدا»، «مکافات و هشدار»، «جبران» و «قدردانی». به الگوی فکری حاکم بر این تئودیسهها «گفتمان تئودیسه» میگوییم. گفتمان تئودیسهها از جهات مختلف فلسفی قابل انتقاد است. در این مقاله انتقادهای گوناگون به گفتمان فلسفی تئودیسهها را استخراج، صورت بندی، مقوله سازی و ارائه کردم.
🔅 این نقدهای گفتمانی به شش جهتِ ۱) «شخص تئودیسه پرداز»، ۲)«ماهیت شرور»، ۳)«ماهیت جهان»، ۴)«ماهیت خدا»، ۵)«زبان تئودیسه»، و۶)«عمل تئودیسه پردازی» قابل تقسیم و بیان هستند. توضیح اینکه، ۱) تئودیسهها با تکیه بر شخص تئودیسهپرداز به این دلیل که «نظری»، «سوژه محور» و «غیرتاریخی»اند، قابل نقدند. ۲) تئودیسهها از جهت ماهیت شرور به این دلیل که «انتزاعی»، «ذاتگرایانه»، «ناظر محور» و «درجه دوم» اند، قابل نقدند. ۳) تئودیسهها از جهت ماهیت جهان به این دلیل که «علّی» و «خدامحور» اند، قابل نقدند. ۴) تئودیسهها از جهت ماهیت خدا پیروی «خداشناسی سنتی» هستند و این امر قابل انتقاد است. ۵) تئودیسهها از جهت زبان «غیرتراژیک» و «غیررازورزانه» اند و این امر قابل نقد است. ۶) تئودیسهها از جهت عمل تئودیسهپردازی «سکولار»، «غیرمتن محور» و به دنبال «حرفهای سازی» و «نظاممندی»اند واین امر قابل نقد است.
🔅پس از نقد گفتمانی تئودیسههای سنتی، به سراغ نمونههایی از تئودیسههایی که در دوران مدرن ارائه شدهاند رفتم و گزینههایی را یافتم که با یک «چرخش گفتمانی»، دستور زبان تئودیسه ها را متحول کردهاند: «تئودیسههای مبتنی بر صلیب»، «تئودیسه اعتراض»، «تئودیسه روایی» و «تئودیسۀ فمینیستی» نمونههایی از این تئودیسهها هستند که اصلاح گفتمانی پیدا کرداند؛ یعنی گفتمان آنها «عملی»، «ابژه محور»، «تاریخی»، «عینی»، «ناذات گرا»، «غیرعلّی»، «تراژیک» و «متن محور» شده است و «زبان درجه اول» دارند.
متن کامل این مقاله👇
✨ → 3danet.ir/TD5xc
🌾 @Sedanet | @majmaeparishani
🗞 مصاحبه #کاوه_بهبهانی با هفتهنامه شهرِ راز دربارهی شهر و شهروندی
شنبه ۱۹ خرداد ۹۷ – شماره ۲۵۴
متن کامل به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/u7W52
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
شنبه ۱۹ خرداد ۹۷ – شماره ۲۵۴
متن کامل به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/u7W52
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
☘️ فارسی زبانی عقیم؟
✍️ #محمد_رضا_باطنی
🔅دربارهً زیبایی، شیرینی، گنجینهً ادبی و دیگر محاسن زبان فارسی سخن بسیار شنیده ایم. اکنون شاید وقت آن رسیده باشد که با واقع بینی به مطالعهً توانایی های زبان فارسی بپردازیم و ببینیم آیا این زبان می تواند جوابگوی نیازهای امروز جامعهً ما باشد؟ آیا در آن کاستی هایی یافت می شود، و اگر یافت می شود چگونه می توان آنها را برطرف ساخت؟
🔅زبانی که قدما به کار برده اند جوابگوی نیازهای آن روز جامعهً ما بوده است. ما می توانیم و باید اندوخته ای را که آنها برای ما گذارده اند دست مایه قرار دهیم، ولی نمی توانیم تنها به آن اکتفا کنیم. باید کند و زنجیری را که ندانسته به پای زبان فارسی زده ایم باز کنیم و بگذاریم زبان همگام با نیازها و تحولات شگرف جامعهً امروز آزادانه پیش برود. اینجاست که نیاز به وجود یک فرهنگستان علوم کاملا احساس می شود، فرهنگستانی که با چشم باز به جهان واقعیات نگاه کند و بتواند سنجیده و خردمندانه گام بردارد.
متن به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/Z2UtX
🌾 @Sedanet
✍️ #محمد_رضا_باطنی
🔅دربارهً زیبایی، شیرینی، گنجینهً ادبی و دیگر محاسن زبان فارسی سخن بسیار شنیده ایم. اکنون شاید وقت آن رسیده باشد که با واقع بینی به مطالعهً توانایی های زبان فارسی بپردازیم و ببینیم آیا این زبان می تواند جوابگوی نیازهای امروز جامعهً ما باشد؟ آیا در آن کاستی هایی یافت می شود، و اگر یافت می شود چگونه می توان آنها را برطرف ساخت؟
🔅زبانی که قدما به کار برده اند جوابگوی نیازهای آن روز جامعهً ما بوده است. ما می توانیم و باید اندوخته ای را که آنها برای ما گذارده اند دست مایه قرار دهیم، ولی نمی توانیم تنها به آن اکتفا کنیم. باید کند و زنجیری را که ندانسته به پای زبان فارسی زده ایم باز کنیم و بگذاریم زبان همگام با نیازها و تحولات شگرف جامعهً امروز آزادانه پیش برود. اینجاست که نیاز به وجود یک فرهنگستان علوم کاملا احساس می شود، فرهنگستانی که با چشم باز به جهان واقعیات نگاه کند و بتواند سنجیده و خردمندانه گام بردارد.
متن به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/Z2UtX
🌾 @Sedanet
صدانت
مقاله «فارسی زبان عقیم؟» از محمدرضا باطنی • صدانت
مقالۀ «فارسی زبان عقیم» اول بار در نشریه آدینه (فروردین 1368) منتشر شد. متن حاضر چکیدهای از آن است. فایل کامل آن در انتهای این صفحه قابل دریافت است...
☘️ خانهخرابیِ جمعه و جماعت
✍️ #امیر_ترکاشوند ، ۱۳۹۷/۳/۲۳
🔅امام جمعۀ اصفهان صادقانه و بیهیچ شیلهپیله سالهاست که آموختههای فقهیِ خود را با سادگی و اعتماد به نفس، در جامعه و از موضع حکومتی منتشر میکند تا کشور را به آمال خشک و بیروحِ فقه سنتی حواله دهد. او اخیراً گفته: «روایت داریم اگر فردی سه هفته از روی بیاعتنایی نمازجمعه را ترک کرد باید خانه را روی سرش خراب کرد»
🔅گمانم ایشان در نقل روایت دچار اشتباه شده زیرا تا آنجا که خاطرم هست آنچه پیرامون ترک نماز جمعه در روایات مطرح شده این است که اگر فردی سه هفتۀ پیاپی نماز جمعه نرود "منافق است یا خدا بر قلبش مُهر میزند" و یا از این دست تعابیر..
🔅خب این را اصلاح نکردم تا خواننده خرسند شود که خدا را شکر، چنان مجازات سختی وجود ندارد و بحمدالله بخیر گذشت؛ نخیر، همان مجازات، البته کمی شدیدتر (آتش زدن خانه) و بر علیهِ طیفی وسیعتر (کسانی که نماز جماعت نمیروند) وجود دارد!، ببینید:
عن ابن أبییعفور قال: قلت لأبیعبدالله: بما تعرف عداله الرجل بین المسلمین .... وقال رسولالله: لا غيبة إلا لمن صلى في بيته ورغب عن جماعتنا ومن رغب عن جماعة المسلمين وجب على المسلمين غيبته وسقطت بينهم عدالته ووجب هجرانه وإذا رفع إلى إمام المسلمين أنذره وحذره فإن حضر جماعة المسلمين وإلا أحرق عليه بيته و من لزم جماعتهم حرمت علیهم غیبته و ثبتت عدالته بینهم (تهذیب ج 6 ص 241 ح 596)
یعنی: روایت است که هرکس از نماز جماعت روگردان باشد بر مسلمانها واجب!! است که غیبتِ او را کنند و او (با ترک نماز جماعت) از عدالت میافتد و باید رفتوآمد با وی را قطع کرد و امام مسلمین باید او را بترساند و از ترک نماز جماعت برحذر دارد پس اگر اهل نماز جماعت شد که هیچ وگرنه باید خانهاش را روی سرش به آتش کشاند!! و اگر کسی اهل نماز جماعت باشد با این کار هم عادل شمرده میشود و هم نباید بر علیه او غیبت کرد.
🔅ببینید در همین یک قلم روایتِ غیر مطابق با قرآن (که متأسفانه قدما با اتکا به آنها فتوا صادر میکردند) چه فجایع بزرگِ ضد اخلاقی و ضدّ انسانی، به سادگی آبِ خوردن رقم خورده است:
نگاه آپارتایدی به مقولۀ اخلاق (تبعیضبردار شدنِ فعل غیر اخلاقیِ غیبت)
بازی با مفهوم متعالی عدالت (و آن را به شرکت یا عدم شرکت در نماز جماعت رساندن)
شِعب ابیطالب بر علیهِ غیرمسجدیها راه انداختن (و روابط متعارف انسانی را تخریب کردن)
توسعۀ جُرم به حوزههای شخصی
کیفرهای دهشتناک و ضد تربیتی وضع کردن.
🔅به راستی اگر قرار باشد خانۀ کسانی که در نماز جماعت شرکت نمیکنند را با ساکنانش به آتش کشاند و یا به قول آن امام جمعه، خانۀ کسانی را که سه هفته پیاپی در نماز جمعه حاضر نمیشوند را بر سرشان خراب کرد، در این صورت چند درصد از مردم ایران باقی میمانند؟ گمانم دستِکم نود و پنج درصد مردم (حتی اکثریت قاطع روحانیون، پاسداران، قضات دادگستری، مأموران انتظامی و...) را باید خانهخراب و روانۀ گورستان کرد!!
این حذفها و کشتوکشتارها در مبانی قدما امری عادی بوده و آن را برای پاکسازی جامعه از گناه!!! لازم میدانند و درست به همین خاطر است که مهدی در نگاه اینان، کارش فتح جهان با شمشیر و از میان بردن گناه (کفر و فسق) بوده و در این راه چنان کشتاری به راه میاندازد که از هر هزار نفر نهصد و نود و نه نفر را میکشد: القائم إذا قام بالغضب فيقتل من ألف تسعمائة وتسعة وتسعين (بحار ج 24 ص 398).
🔅بنابراین باید صداقت و سادگی این امام جمعه را ستود و اجازه داد تا بیشتر به طرح محتوای فقه سنتی پرداخته شود تا مگر عقلا به فکر افتند و درمانی اساسی را در دستور کار قرار دهند.
#بهکجامیبرندمان ؟!
t.me/sedanet1/10
🌾 @Sedanet | @baznegari
✍️ #امیر_ترکاشوند ، ۱۳۹۷/۳/۲۳
🔅امام جمعۀ اصفهان صادقانه و بیهیچ شیلهپیله سالهاست که آموختههای فقهیِ خود را با سادگی و اعتماد به نفس، در جامعه و از موضع حکومتی منتشر میکند تا کشور را به آمال خشک و بیروحِ فقه سنتی حواله دهد. او اخیراً گفته: «روایت داریم اگر فردی سه هفته از روی بیاعتنایی نمازجمعه را ترک کرد باید خانه را روی سرش خراب کرد»
🔅گمانم ایشان در نقل روایت دچار اشتباه شده زیرا تا آنجا که خاطرم هست آنچه پیرامون ترک نماز جمعه در روایات مطرح شده این است که اگر فردی سه هفتۀ پیاپی نماز جمعه نرود "منافق است یا خدا بر قلبش مُهر میزند" و یا از این دست تعابیر..
🔅خب این را اصلاح نکردم تا خواننده خرسند شود که خدا را شکر، چنان مجازات سختی وجود ندارد و بحمدالله بخیر گذشت؛ نخیر، همان مجازات، البته کمی شدیدتر (آتش زدن خانه) و بر علیهِ طیفی وسیعتر (کسانی که نماز جماعت نمیروند) وجود دارد!، ببینید:
عن ابن أبییعفور قال: قلت لأبیعبدالله: بما تعرف عداله الرجل بین المسلمین .... وقال رسولالله: لا غيبة إلا لمن صلى في بيته ورغب عن جماعتنا ومن رغب عن جماعة المسلمين وجب على المسلمين غيبته وسقطت بينهم عدالته ووجب هجرانه وإذا رفع إلى إمام المسلمين أنذره وحذره فإن حضر جماعة المسلمين وإلا أحرق عليه بيته و من لزم جماعتهم حرمت علیهم غیبته و ثبتت عدالته بینهم (تهذیب ج 6 ص 241 ح 596)
یعنی: روایت است که هرکس از نماز جماعت روگردان باشد بر مسلمانها واجب!! است که غیبتِ او را کنند و او (با ترک نماز جماعت) از عدالت میافتد و باید رفتوآمد با وی را قطع کرد و امام مسلمین باید او را بترساند و از ترک نماز جماعت برحذر دارد پس اگر اهل نماز جماعت شد که هیچ وگرنه باید خانهاش را روی سرش به آتش کشاند!! و اگر کسی اهل نماز جماعت باشد با این کار هم عادل شمرده میشود و هم نباید بر علیه او غیبت کرد.
🔅ببینید در همین یک قلم روایتِ غیر مطابق با قرآن (که متأسفانه قدما با اتکا به آنها فتوا صادر میکردند) چه فجایع بزرگِ ضد اخلاقی و ضدّ انسانی، به سادگی آبِ خوردن رقم خورده است:
نگاه آپارتایدی به مقولۀ اخلاق (تبعیضبردار شدنِ فعل غیر اخلاقیِ غیبت)
بازی با مفهوم متعالی عدالت (و آن را به شرکت یا عدم شرکت در نماز جماعت رساندن)
شِعب ابیطالب بر علیهِ غیرمسجدیها راه انداختن (و روابط متعارف انسانی را تخریب کردن)
توسعۀ جُرم به حوزههای شخصی
کیفرهای دهشتناک و ضد تربیتی وضع کردن.
🔅به راستی اگر قرار باشد خانۀ کسانی که در نماز جماعت شرکت نمیکنند را با ساکنانش به آتش کشاند و یا به قول آن امام جمعه، خانۀ کسانی را که سه هفته پیاپی در نماز جمعه حاضر نمیشوند را بر سرشان خراب کرد، در این صورت چند درصد از مردم ایران باقی میمانند؟ گمانم دستِکم نود و پنج درصد مردم (حتی اکثریت قاطع روحانیون، پاسداران، قضات دادگستری، مأموران انتظامی و...) را باید خانهخراب و روانۀ گورستان کرد!!
این حذفها و کشتوکشتارها در مبانی قدما امری عادی بوده و آن را برای پاکسازی جامعه از گناه!!! لازم میدانند و درست به همین خاطر است که مهدی در نگاه اینان، کارش فتح جهان با شمشیر و از میان بردن گناه (کفر و فسق) بوده و در این راه چنان کشتاری به راه میاندازد که از هر هزار نفر نهصد و نود و نه نفر را میکشد: القائم إذا قام بالغضب فيقتل من ألف تسعمائة وتسعة وتسعين (بحار ج 24 ص 398).
🔅بنابراین باید صداقت و سادگی این امام جمعه را ستود و اجازه داد تا بیشتر به طرح محتوای فقه سنتی پرداخته شود تا مگر عقلا به فکر افتند و درمانی اساسی را در دستور کار قرار دهند.
#بهکجامیبرندمان ؟!
t.me/sedanet1/10
🌾 @Sedanet | @baznegari
Telegram
انبار صدانت
☘️ بحث روزه
✍️ سید حمید رئوف
🔅 اخیرا توضیحی از آقای ترکاشوند درباره حدود روزه در ماه رمضان در شبکههای اجتماعی پخش شده است ( t.me/sedanet/3530 ) که با بررسی نویی درباره محتوای آیات روزه به این بحث پرداخته است. آنچه را که من از سخن ایشان برداشت کرده ام را در این قسمت ذکر می کنم و البته کمی دامنه بحث را گسترده تر کرده و پرسشهایی را مطرح می کنم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/wokMd
🌾 @Sedanet
✍️ سید حمید رئوف
🔅 اخیرا توضیحی از آقای ترکاشوند درباره حدود روزه در ماه رمضان در شبکههای اجتماعی پخش شده است ( t.me/sedanet/3530 ) که با بررسی نویی درباره محتوای آیات روزه به این بحث پرداخته است. آنچه را که من از سخن ایشان برداشت کرده ام را در این قسمت ذکر می کنم و البته کمی دامنه بحث را گسترده تر کرده و پرسشهایی را مطرح می کنم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/wokMd
🌾 @Sedanet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 امانوئل کانت : عصر روشنگری، امر مطلق و اخلاق طبیعی
ترجمه و صدا: ايمان فانى
🌾 @sedanet
🌾 @persianschooloflife
ترجمه و صدا: ايمان فانى
🌾 @sedanet
🌾 @persianschooloflife
☘️ چرا سلبریتی ها جای روشنفکران را گرفته اند؟
ما با پدیده روشنفکرغایب مواجه هستیم. روشنفکرغایب یعنی کشورهایی که روشنفکرانش از کشور خارج میشوند و مهاجرت میکنند. افرادی که صاحب ایده هستند تحت فشار شرایط، جامعه را ترک میکنند. نویسندگان بزرگ،هنرمندان و شاعران منتقد و رمان نویسان اجتماعی-سیاسی وقتی از جامعه غایب باشند جای خود را به سلبریتی ها میدهند. در فقدان این روشنفکران، روشنفکران کاذب نقش مییابند.... تبعات این انتقال مرجعیت فرهنگی، دامن زدن به افت و ابتذال فرهنگی است. غیبت روشنفکران از این عرصه ها زمینه را برای حضور و بروز سلبریتی در جامعه، فرهنگ و سیاست فراهم میکند و مصلحت عمومی و اجتماعی فدای فرصت طلبی سلبریتیها خواهد شد. باید روشنفکران را به عرصه عمومی بازگرداند و از زندگی عمومی-اجتماعی معنا زدایی نشود.
🗞 بخشی از یادداشت زنده یاد دکتر قانعی راد در هفته نامه صدا – شماره 130
🌾 @Sedanet
ما با پدیده روشنفکرغایب مواجه هستیم. روشنفکرغایب یعنی کشورهایی که روشنفکرانش از کشور خارج میشوند و مهاجرت میکنند. افرادی که صاحب ایده هستند تحت فشار شرایط، جامعه را ترک میکنند. نویسندگان بزرگ،هنرمندان و شاعران منتقد و رمان نویسان اجتماعی-سیاسی وقتی از جامعه غایب باشند جای خود را به سلبریتی ها میدهند. در فقدان این روشنفکران، روشنفکران کاذب نقش مییابند.... تبعات این انتقال مرجعیت فرهنگی، دامن زدن به افت و ابتذال فرهنگی است. غیبت روشنفکران از این عرصه ها زمینه را برای حضور و بروز سلبریتی در جامعه، فرهنگ و سیاست فراهم میکند و مصلحت عمومی و اجتماعی فدای فرصت طلبی سلبریتیها خواهد شد. باید روشنفکران را به عرصه عمومی بازگرداند و از زندگی عمومی-اجتماعی معنا زدایی نشود.
🗞 بخشی از یادداشت زنده یاد دکتر قانعی راد در هفته نامه صدا – شماره 130
🌾 @Sedanet
☘️ تاثیر کار بر حیات اجتماعی
✍️ #مجید_کیایی
🔅انسانِ امروز بیش از پیش در پی کسبِ منافعشخصی خویش است، به گونهای که همبستگی در حیاتِ جمعی، با تهدید مواجه شده است. شخصیتر شدن زندگی، نمیتواند خود به خود و بدون علت به وجود آمده باشد. زیرا میدانیم انسان طبعا موجودی اجتماعی است و زندگیهای اولیه به صورت جمعی و قبیلهای بوده است. یکی از علتهای آن میتواند مورد توجه قرارگرفتن مفاهیمی چون فردیت و حقوق فردی در عصر مدرن باشد. اما به نظر نمیرسد تنها عاملِ فلسفیِ به وجود آوردندهی فردیت بتواند به بازتولید فکرِ فردیت منجر شود. آنچیزی که هر روز در دل خود فردیت را بازتولید میکند تجسم فردیت در مفهوم کار کردن است. امروزه اکثر انسانها به کار کردن مشغولاند ، فعالیتی که برای ادامهی حیات نوع انسان ضروری است. کار کردن از این جهت که بخش بزرگی از زمان و توان ما را در زندگی معطوف به خود میکند، میتواند بخشی از ذهنیت ما را در مواجه با معنایِ زندگی شکل دهد. حال اگر کار کردن در اقتصادسیاسی کلاسیک در تجسم بخشیدن به فردیت، پیگیری نفعشخصی تعریف شود، بعد از حدود دو قرن از این تعریف مسلط از کار، پیامدهای اجتماعی آن باید بررسی شود.
🔅از پیامدهای آن این است که بشرِ عصرِ مدرن چنان غرق در روزمرگی خویش است که گویی هر کنشی را تنها هنگامی انجام میدهد که برای شخص او یا حداکثر برای خانوادهی او سود داشته باشد. رساندنِ هر سود و خیری به غیر از خود و خانوادهی خود در یک واحد بزرگتری به نام جامعه، در اولویتهای بعدی قرار گرفته است. به گونهای که خصوصا با آمدن تکنولوژیهای پیشرفته انسان بیش از پیش در دنیای واقعی تنهاتر شده است و معنای همبستگی اجتماعی کمرنگتر شده است.
🔅ضرورت: با رنگ و بوی فردی و شخصی گرفتن تمام مناسبات حیات اجتماعی، همبستگی اجتماعی و روح جمعی در حال ضعیفتر شدن است. مفاهیمی چون همشهری، هموطن، همولایتی امروزه کمتر دارای بار ارزشیِ جمعی است. بنابراین از این جهت که در حال خالی شدن از معنا هستند کمتر به کار میروند. ارزش-های مشترک که تقویت کنندهی یک زندگی اجتماعی مناسب با طبع انسان است در حال زوال است. ضرورت این بحث از این جهت است که انسان در حیات اجتماعی معنا پیدا میکند اما حیات اجتماعی توسط انسان در حال فروریخته شدن است. بنابراین هرآنچه که حیات اجتماعی را با تهدید مواجه میکند بهتر است مورد بازبینی مجدد قرار بگیرد.
🔅پرسشها: آیا انسان در پی کسب و کار و پیگیری منافع خویش محدودیتهایی هم دارد؟ کار کردن چه تاثیری روی افزایش سطح پیگیری نفعشخصی دارد؟ پیگیری روز افزون منافع شخصی در عصر مدرن چه تاثیری روی حیات اجتماعی گذاشته است؟ چه تاثیری روی اخلاق به عنوان یکی از عواملِ مهمِ وحدت بخش در جامعه گذاشته است؟ افراط در فردیت چگونه انسانهای تنهایی در جامعه خلق کرده است؟
🔅فرضیه: امروزه شاهد این هستیم که انسانها چنان در خود فرورفتهاند که از گرسنگی فرزندان همسایهی خود بیاطلاعاند. یعنی همبستگی اجتماعی به قدری ضعیف شده است که توجه انسانها به یکدیگر حتی تحمل چند متر فاصلهی فیزیکی را ندارد. گویی برای هر انسانی، تنها انسانهای محدود به چهار دیواریِ خودش وجود دارند. عدمِ توجه به حیاتِ دیگر انسانها به این دلیل توجیه شد که هر کس زندگی «شخصیِ» خودش را دارد زیرا روزگارِ مدرن عصرِ به رسمیت یافتنِ فردیت است.
🔅پیگیری منافعشخصی به یکی از اهداف اصلی زندگی انسان مدرن تبدیل شده است. پیگیری منافعشخصی مفروض اصلی انگیزهی کار کردن در اقتصادسیاسی جدید است. اما توجه بیش از اندازه به فردیت آسیبهایی به همراه آورده است، به گونهای که همبستگی و ارزشهای مشترک جمعی از حیات اجتماعی کمکم در حال خالی شدن است. به جای رابطهای ارگانیک و یک پارچه در ادغام افراد برای تشکیل یک کلی متفاوت از اجزاء به نام جامعه، امروزه گویا جامعه چیزی جز جمع جبری فردها نیست. فردهایی که در کنار هم فقط خود را تکرار میکنند و در بازتولیدِ کلی جدایِ ماهیت فردهای خود ناتواناند، یا حداقل با مشکل رو به رو هستند.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/fqxc1
🌾 @Sedanet
✍️ #مجید_کیایی
🔅انسانِ امروز بیش از پیش در پی کسبِ منافعشخصی خویش است، به گونهای که همبستگی در حیاتِ جمعی، با تهدید مواجه شده است. شخصیتر شدن زندگی، نمیتواند خود به خود و بدون علت به وجود آمده باشد. زیرا میدانیم انسان طبعا موجودی اجتماعی است و زندگیهای اولیه به صورت جمعی و قبیلهای بوده است. یکی از علتهای آن میتواند مورد توجه قرارگرفتن مفاهیمی چون فردیت و حقوق فردی در عصر مدرن باشد. اما به نظر نمیرسد تنها عاملِ فلسفیِ به وجود آوردندهی فردیت بتواند به بازتولید فکرِ فردیت منجر شود. آنچیزی که هر روز در دل خود فردیت را بازتولید میکند تجسم فردیت در مفهوم کار کردن است. امروزه اکثر انسانها به کار کردن مشغولاند ، فعالیتی که برای ادامهی حیات نوع انسان ضروری است. کار کردن از این جهت که بخش بزرگی از زمان و توان ما را در زندگی معطوف به خود میکند، میتواند بخشی از ذهنیت ما را در مواجه با معنایِ زندگی شکل دهد. حال اگر کار کردن در اقتصادسیاسی کلاسیک در تجسم بخشیدن به فردیت، پیگیری نفعشخصی تعریف شود، بعد از حدود دو قرن از این تعریف مسلط از کار، پیامدهای اجتماعی آن باید بررسی شود.
🔅از پیامدهای آن این است که بشرِ عصرِ مدرن چنان غرق در روزمرگی خویش است که گویی هر کنشی را تنها هنگامی انجام میدهد که برای شخص او یا حداکثر برای خانوادهی او سود داشته باشد. رساندنِ هر سود و خیری به غیر از خود و خانوادهی خود در یک واحد بزرگتری به نام جامعه، در اولویتهای بعدی قرار گرفته است. به گونهای که خصوصا با آمدن تکنولوژیهای پیشرفته انسان بیش از پیش در دنیای واقعی تنهاتر شده است و معنای همبستگی اجتماعی کمرنگتر شده است.
🔅ضرورت: با رنگ و بوی فردی و شخصی گرفتن تمام مناسبات حیات اجتماعی، همبستگی اجتماعی و روح جمعی در حال ضعیفتر شدن است. مفاهیمی چون همشهری، هموطن، همولایتی امروزه کمتر دارای بار ارزشیِ جمعی است. بنابراین از این جهت که در حال خالی شدن از معنا هستند کمتر به کار میروند. ارزش-های مشترک که تقویت کنندهی یک زندگی اجتماعی مناسب با طبع انسان است در حال زوال است. ضرورت این بحث از این جهت است که انسان در حیات اجتماعی معنا پیدا میکند اما حیات اجتماعی توسط انسان در حال فروریخته شدن است. بنابراین هرآنچه که حیات اجتماعی را با تهدید مواجه میکند بهتر است مورد بازبینی مجدد قرار بگیرد.
🔅پرسشها: آیا انسان در پی کسب و کار و پیگیری منافع خویش محدودیتهایی هم دارد؟ کار کردن چه تاثیری روی افزایش سطح پیگیری نفعشخصی دارد؟ پیگیری روز افزون منافع شخصی در عصر مدرن چه تاثیری روی حیات اجتماعی گذاشته است؟ چه تاثیری روی اخلاق به عنوان یکی از عواملِ مهمِ وحدت بخش در جامعه گذاشته است؟ افراط در فردیت چگونه انسانهای تنهایی در جامعه خلق کرده است؟
🔅فرضیه: امروزه شاهد این هستیم که انسانها چنان در خود فرورفتهاند که از گرسنگی فرزندان همسایهی خود بیاطلاعاند. یعنی همبستگی اجتماعی به قدری ضعیف شده است که توجه انسانها به یکدیگر حتی تحمل چند متر فاصلهی فیزیکی را ندارد. گویی برای هر انسانی، تنها انسانهای محدود به چهار دیواریِ خودش وجود دارند. عدمِ توجه به حیاتِ دیگر انسانها به این دلیل توجیه شد که هر کس زندگی «شخصیِ» خودش را دارد زیرا روزگارِ مدرن عصرِ به رسمیت یافتنِ فردیت است.
🔅پیگیری منافعشخصی به یکی از اهداف اصلی زندگی انسان مدرن تبدیل شده است. پیگیری منافعشخصی مفروض اصلی انگیزهی کار کردن در اقتصادسیاسی جدید است. اما توجه بیش از اندازه به فردیت آسیبهایی به همراه آورده است، به گونهای که همبستگی و ارزشهای مشترک جمعی از حیات اجتماعی کمکم در حال خالی شدن است. به جای رابطهای ارگانیک و یک پارچه در ادغام افراد برای تشکیل یک کلی متفاوت از اجزاء به نام جامعه، امروزه گویا جامعه چیزی جز جمع جبری فردها نیست. فردهایی که در کنار هم فقط خود را تکرار میکنند و در بازتولیدِ کلی جدایِ ماهیت فردهای خود ناتواناند، یا حداقل با مشکل رو به رو هستند.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/fqxc1
🌾 @Sedanet
صدانت
تاثیر کار بر حیات اجتماعی • صدانت
آیا انسان در پی کسب و کار و پیگیری منافع خویش محدودیتهایی هم دارد؟ کار کردن چه تاثیری روی افزایش سطح پیگیری نفعشخصی دارد؟ پیگیری روز افزون منافع شخصی ...
Audio
#مصطفی_ملکیان | عشق به خدا يعنی چه؟ | قسمتی از جلسه ی دوم درسگفتار سازگاری و ناسازگاری اخلاقی زیستن و عقلانی زیستن | موسسه پرسش | @sedanet
☘️ مروری بر اندیشه مارکس و برآوردی از آینده مارکسیسم
✍️ #اسماعیل_نوشاد
🔅مارکس به درستی دیالکتیک متافیزیکی هگل را از آسمان به زمین آورد. ایده های دیالکتیک هگل، نه زاده و درونبود «مطلق»، و نه بروز آنها مینوی و ایده آلیستی است، بل حاصل تنش و جدال طبقات اجتماعی است. دستگاه های ایدئولوژیک تاریخی نیز در همه عرصه ها ریشه در گسل هایی دارند که مابین این طبقات شکل گرفته و می گیرد. این آغازی بود بر پایان ایده آلیسم. هگل در مبحث خدایگان و بنده مطلب مهمی ارائه می دهد که ناخواسته ایده آلیسم را بر ملا می کند. بنده از ترس خشونت و مرگ، واسطه میلِ خدایگان و طبیعتِ سخت است. بخش زمخت و سخت طبیعت به مثابه امر فی نفسه به بنده واگذار می شود و بخش لغیره طبیعت از طریق کار بنده به میل و لذت خدایگان تعلق می گیرد. این خشونت بنیادین بنیاد تضاد غیرعقلانی طبقاتی و داستان همه تاریخ بشر است. نابرابری طبقاتی ناشی از یک خشونت و غلبه بنیادین، بخشی از مردم را اسباب لذت برخی دیگر می کند. ایده آلیسم همان گفتمان طبقه خدایگان جهت بهره کشی از طبقات فرودست و بازتولید این شرایط اجتماعی است. بنابراین واژگونگی ای که مارکس در روند دیالکتیک به وجود آورد، این گفتمان را در حوزه تئوریک برملا و باطل ساخت.
🔅عصر مارکس زمانه نکبت و فقر بود. گرسنگی و مرگ و میر بدون هیچ پشتوانه حمایتی و حقوقی گلوی کارگران را می فشرد. در عین حال در نتیجه انقلاب صنعتی و رشد ناگهانی صنایع، کارگران به بزرگترین طبقه با تشکیلاتی منسجم و منظم بدل و در برابر این شرایط حالتی انقلابی به خویش گرفته بودند. در چنین وضعیتی روشنفکران تنها لازم بود به وظیفه تاریخی و ذاتی خویش عمل کنند: به طبقه و تشکیلاتی منسجم و ستم دیده برای مبارزه با قدرت نامشروع بپیوندند. این امر صورت گرفت و مارکس معروف ترین روشن فکری بود که پیش قراول این راه شد.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/5XW6P
🌾 @Sedanet
✍️ #اسماعیل_نوشاد
🔅مارکس به درستی دیالکتیک متافیزیکی هگل را از آسمان به زمین آورد. ایده های دیالکتیک هگل، نه زاده و درونبود «مطلق»، و نه بروز آنها مینوی و ایده آلیستی است، بل حاصل تنش و جدال طبقات اجتماعی است. دستگاه های ایدئولوژیک تاریخی نیز در همه عرصه ها ریشه در گسل هایی دارند که مابین این طبقات شکل گرفته و می گیرد. این آغازی بود بر پایان ایده آلیسم. هگل در مبحث خدایگان و بنده مطلب مهمی ارائه می دهد که ناخواسته ایده آلیسم را بر ملا می کند. بنده از ترس خشونت و مرگ، واسطه میلِ خدایگان و طبیعتِ سخت است. بخش زمخت و سخت طبیعت به مثابه امر فی نفسه به بنده واگذار می شود و بخش لغیره طبیعت از طریق کار بنده به میل و لذت خدایگان تعلق می گیرد. این خشونت بنیادین بنیاد تضاد غیرعقلانی طبقاتی و داستان همه تاریخ بشر است. نابرابری طبقاتی ناشی از یک خشونت و غلبه بنیادین، بخشی از مردم را اسباب لذت برخی دیگر می کند. ایده آلیسم همان گفتمان طبقه خدایگان جهت بهره کشی از طبقات فرودست و بازتولید این شرایط اجتماعی است. بنابراین واژگونگی ای که مارکس در روند دیالکتیک به وجود آورد، این گفتمان را در حوزه تئوریک برملا و باطل ساخت.
🔅عصر مارکس زمانه نکبت و فقر بود. گرسنگی و مرگ و میر بدون هیچ پشتوانه حمایتی و حقوقی گلوی کارگران را می فشرد. در عین حال در نتیجه انقلاب صنعتی و رشد ناگهانی صنایع، کارگران به بزرگترین طبقه با تشکیلاتی منسجم و منظم بدل و در برابر این شرایط حالتی انقلابی به خویش گرفته بودند. در چنین وضعیتی روشنفکران تنها لازم بود به وظیفه تاریخی و ذاتی خویش عمل کنند: به طبقه و تشکیلاتی منسجم و ستم دیده برای مبارزه با قدرت نامشروع بپیوندند. این امر صورت گرفت و مارکس معروف ترین روشن فکری بود که پیش قراول این راه شد.
متن کامل این نوشتار👇
✨ → 3danet.ir/5XW6P
🌾 @Sedanet
صدانت
مروری بر اندیشه مارکس و برآوردی از آینده مارکسیسم • صدانت
مارکس به درستی دیالکتیک متافیزیکی هگل را از آسمان به زمین آورد. ایده های دیالکتیک هگل، نه زاده و درونبود «مطلق»، و نه بروز آنها مینوی و ایده آلیستی است...
☘️ چرا انقلاب شد؟ ؛ تاریخی برای اندیشیدن
✍️ #مقصود_فراستخواه
🔅فرض این نوشته بر «مسیر متعارف توسعۀ یک جامعه» قرار گرفته است. مدل ساده ای از این مسیر در چهار دوره قابل توصیف است (Persson,2000&Tabellini):
🔅دورۀ نخست(رشد: برنامه های رشد اقتصادی در جهان توسعه نیافته معمولاً به دست دولت و تحت نظر آن کلید می خورد. نخبگان جدید تحصیلکرده نیز نوعا مجبورمی شوند از طریق دولت این برنامه ها را پیش ببرند.
🔅دورۀ دوم( رونق و مطالبات): در اثنای رشد اقتصادی، شهرنشینی و تحصیلات افزایش می یابد. طبقات متوسط جدید به وجود می آید. رونق نسبی فرهنگی واجتماعی فراهم به هم می رسد. درنتیجه جامعۀ سیاسی و مدنی جان می گیرد و مطالبات سیاسی از دولت موضوعیت پیدا می کند.
🔅دورۀ سوم( اختلافات و سپس دوگزینۀ قابل تصور): در این گونه جوامع که فرهنگ وساختارهای مدرن، هنوز تثبیت نشده اند، دولت میل به اقتداردارد. بنابراین دربرابر مطالبات سیاسی معمولا مقاومت می کند. خود مطالبات سیاسی نیز غالباً طبیعت تندی دارند. این سبب رویارویی میان دولت و مخالفانش می شود. در اینجا ممکن است دوگزینه پیش بیاید؛ 1) دولت به اقتدارگرایی قابل انعطافی رضا بدهد و در میان مخالفان نیز ابتکار عمل عمدتا به دست گروه هایی بیفتد که اهل چانه زنی ومصالحه هستند. 2) دولت از خود زورگویی و تصلب نشان بدهد و سیاست حذف و سرکوب در پیش بگیرد. مخالفان نیز سماجت وتندی بکنند وسطح مطالبات را تاحد براندازی افزایش بدهند.
🔅دورۀ چهارم( گذار مسالمت آمیز یا تغییر انقلابی) : معمولا از گزینۀ اول مشروح در دورۀ سوم انتظار می رود که فرایند توسعۀ سیاسی به صورت مسالمت آمیز واز طریق تعامل و چانه زنی دولت با جامعۀ سیاسی ومدنی پیش برود و شرایط به طور نسبی رقابتی و انتخاباتی بشود وبه گردش رندم قدرت و دموکراسی میل بکند. گزینۀ دوم نیز غالبا به انقلاب می انجامد، دولت فرو می پاشد، قدرت سیاسی به دست گروه های سیاسی مخالف می افتد وموضوع تعویض رژیم پیش می آید...
متن به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/XR4QF
🌾 @Sedanet | @mfarasatkhah
✍️ #مقصود_فراستخواه
🔅فرض این نوشته بر «مسیر متعارف توسعۀ یک جامعه» قرار گرفته است. مدل ساده ای از این مسیر در چهار دوره قابل توصیف است (Persson,2000&Tabellini):
🔅دورۀ نخست(رشد: برنامه های رشد اقتصادی در جهان توسعه نیافته معمولاً به دست دولت و تحت نظر آن کلید می خورد. نخبگان جدید تحصیلکرده نیز نوعا مجبورمی شوند از طریق دولت این برنامه ها را پیش ببرند.
🔅دورۀ دوم( رونق و مطالبات): در اثنای رشد اقتصادی، شهرنشینی و تحصیلات افزایش می یابد. طبقات متوسط جدید به وجود می آید. رونق نسبی فرهنگی واجتماعی فراهم به هم می رسد. درنتیجه جامعۀ سیاسی و مدنی جان می گیرد و مطالبات سیاسی از دولت موضوعیت پیدا می کند.
🔅دورۀ سوم( اختلافات و سپس دوگزینۀ قابل تصور): در این گونه جوامع که فرهنگ وساختارهای مدرن، هنوز تثبیت نشده اند، دولت میل به اقتداردارد. بنابراین دربرابر مطالبات سیاسی معمولا مقاومت می کند. خود مطالبات سیاسی نیز غالباً طبیعت تندی دارند. این سبب رویارویی میان دولت و مخالفانش می شود. در اینجا ممکن است دوگزینه پیش بیاید؛ 1) دولت به اقتدارگرایی قابل انعطافی رضا بدهد و در میان مخالفان نیز ابتکار عمل عمدتا به دست گروه هایی بیفتد که اهل چانه زنی ومصالحه هستند. 2) دولت از خود زورگویی و تصلب نشان بدهد و سیاست حذف و سرکوب در پیش بگیرد. مخالفان نیز سماجت وتندی بکنند وسطح مطالبات را تاحد براندازی افزایش بدهند.
🔅دورۀ چهارم( گذار مسالمت آمیز یا تغییر انقلابی) : معمولا از گزینۀ اول مشروح در دورۀ سوم انتظار می رود که فرایند توسعۀ سیاسی به صورت مسالمت آمیز واز طریق تعامل و چانه زنی دولت با جامعۀ سیاسی ومدنی پیش برود و شرایط به طور نسبی رقابتی و انتخاباتی بشود وبه گردش رندم قدرت و دموکراسی میل بکند. گزینۀ دوم نیز غالبا به انقلاب می انجامد، دولت فرو می پاشد، قدرت سیاسی به دست گروه های سیاسی مخالف می افتد وموضوع تعویض رژیم پیش می آید...
متن به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/XR4QF
🌾 @Sedanet | @mfarasatkhah
صدانت
چرا انقلاب شد؟ ؛ تاریخی برای اندیشیدن • صدانت
برنامه های دولت به رشد طبقه متوسط می انجامید ولی همین دولت نمیتوانست با مطالبات و مشارکتجوییهای سیاسی افراد و گروههایی از این طبقه کنار بیاید و ...