☘️ درستایش امر اخلاقی: "درباره‌ی اصغر فرهادی"
✍️ متین کاخ‌ساز

🔅تأثیرگذاری و تأثیرپذیری هنر و علم با اخلاق (Morality)، اکنون، نزد نظریه‌پردازان و فلاسفه، تقریباً به اجماع، پذیرفته‌شده است. هنر به‌منزله‌ی امری که موجب پالایش درون(کاتارسیس) می‌شود، از زمان ارسطو تا کنون مطرح بوده‌است:«هنر مانند تصفیه‌کننده‌ای عاطفی عمل می‌کند و عواطف را می‌پالاید»(هاسپرس،۱۳۶). از سوی دیگر، هنر با نمایش دادن شخصیت‌ها و افراد در میان بحران‌ها و تعارضات، نظرگاه اخلاقی ما را پرورش می‌دهد(کَرول،۵۸). در این میان ادبیات و رمان و شعر، که در ذات خود نوع والایی از اقسام هنرها محسوب می‌شوند، به‌لحاظ آن‌که به مدد تخیّل، ما را در موقعیت شخصیت‌ها و افراد قرار می‌دهند، در مراتبی نسبت به دیگر هنرها، برتری دارند چراکه «موقعیت اخلاقی را در متن تمام و کمال آن ارائه می‌کنند»(هاسپرس،۱۳۵).

🔅باخواندن شعر یا رمان و دقّت در موقعیت‌های اخلاقیِ وصف شده در آنها ، تدبّر اخلاقیات، درون خواننده رشد می‌کند. از سوی دیگر، اگر ادبیات را حتی از مقوله‌ی علم بدانیم، باز بر اخلاق و احکام اخلاقی تأثیرگذار است و از جهت دیگر هم اخلاق بر روی آن تأثیرگذار. اخلاق در همین جهان که علم در آن تقرر دارد واقع می-شود:«اگر اخلاق به رفتار ما مربوط می‌شود چگونه می‌توانیم از بررسی علمی جهانی که این رفتار در آن تحقق می‌یابد صرف‌نظر کنیم؟»(اتینکسون،۱۳۸). نکته‌ی دوم آن است که وقتی دانشمند و فیلسوف و هنرمند در تبیین یک متن یا توصیف واقعه با توجه به ذهنیات قبلی خود، که به‌نوعی با مفاهیم اخلاقی موردقبول فرد در ارتباط است، می‌پردازد، الزاماً برخی از جنبه‌های یک امر را گزینش می‌کند و ناخودآگاه دست به‌نوعی مرزگذاری می‌زند. استاد ادبیات می‌تواند از خوانش دیوان حافظ مثلاً جنبه‌های ادبیِ هنری محض را پررنگ ببیند و درنهایت «لذت‌گرایی و التذاذ محض» از حافظ برای او دغدغه شود؛ یا جنبه‌ی تزویرستیزی و وجوه اجتماعی آن برای او پررنگ شود یا غیره. فیلم‌ساز و نمایش‌نامه‌نویس نیز، به‌منزله‌ی هنرمند، فرایند مشابهی را طی ‌می‌کند.

🔅آنچه در لابه‌لای متون خوانده و یا آنچه درمتن زندگی برای او پررنگ‌تر است، همان را گزینش می‌کند و نمایش می-دهد. این مسأله نشان می‌دهد که «ذهنیت علمی از سرشت تبیین علمی نیز اثر می‌پذیرد»(کاروئانا،۱۷۲ ). درنتیجه، برای مثال، تبیین لذت‌گرایانه‌ از حافظ(یا پررنگ قلمداد کردن این وجه از شناخت حافظ)، ناشی از لذت‌گرایی اخلاقی است. از سوی دیگر اخلاق برای هر چیز قید و بندی می‌گذارد: اخلاق باور، اخلاق پزشکی، اخلاق ورزش و …. معلوم است که علم بی بند و قید اخلاق چه آثار مخربی خواهد داشت و وسیله‌ای خواهد بود برای از پا درآوردن دیگران. این مقدمه بسیار فشرده را آوردم تا نقل یک خاطره‌ی غمگین و گزارش یک واقعه شیرین که مقصود این نوشته است، با دلائل توأمِ هنر و اخلاق مؤکّد شود.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/IWTMY
🌾 @Sedanet

🎥 #بی‌رحمی_اجتماعی
سیب‌زمینی با خاک ۴۵۰۰، بدون خاک ۵۰۰۰ تومن
🌾 @Sedanet

☘️ انحصار نخبگانی و حلقه تنگ مشاهیر علوم انسانی
هدر رفت سرمایه های انسانی در حوزه علوم انسانی
✍️ عباسعلی منصوری

🔅 "... بزرگ و مشهور شدن در حوزه علوم و خصوصا علوم انسانی خود به خود کاری دشوار و زمان بر است. وقتی این صاحب موقعیت و تریبون شدن به سیاست و قدرت هم پیوند می خورد کار برای برخی دشوار تر می شود. بسیاری از جوانانی که در حوزه علوم انسانی صاحب ایده بوده و حرف برای گفتن دارند و یا اهل اندیشه بوده و استعداد تبدیل شدن به یک متفکر برجسته و متوسط را دارند، بخاطر دلایل معیشتی و سیاسی و مدیرت علمی کشور و... شناخته نمی شوند و استعدادهای ایشان شکوفا نمی شود. در کشور ما حتی آن هنگام که سخن از فرار مغزها می شود و یا مسائل مربوط به نخبگان محل توجه قرار می گیرد ، غالبا مقصود نخبه های رشته های ریاضی و تجربی است ..."

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/D9ief
🌾 @Sedanet

☘️ مدرسه تابستانی تکامل دانشگاه صنعتی شریف شهریور ماه ۱۳۹۷

🔅در چند دهه اخیر تکامل ابعاد وسیعی پیدا کرده است. این ابعاد از مرزهای زیست‌شناسی گذر کرده و علوم انسانی و طبیعی و همینطور فلسفه را دستخوش تغییر نموده است. دامنه این تاثیرات موجب شد تا در قالب مدرسه‌ای تابستانه و با حضور جمعی از اساتید شاخص این مرز و بوم و همین طور برخی از اساتید بین‌المللی به بررسی برخی از این ابعاد پرداخته شود. مدرسه تابستانی تکامل طی سه روز و از دوازدهم تا چهاردهم شهریور ماه ۱۳۹۷ در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد...

صوت و اسلاید های این جلسات👇
✨ → 3danet.ir/knKGS
🌾 @Sedanet | @SharifSchools

🎥 شادکامی ناخالص ملی چیست؟
✍️ حسین محمدی‌زاده

🔅 شاخص «شادکامی ناخالص ملی» ابتکار کشور بوتان است؛ کشوری کوچک در شمال شـرقی هند که تا قبل از ۱۹۶۰ هیچ پول ملی، تلفن، مدرسه، بیمارستان و خدمات پستی نداشت اما از سال ۱۹۵۲ پادشاه جدیدی روی کارآمد و با بیان اصول جدیدی روند اصلاحات را در پیش گرفت. وی برخلاف اصول رایج علم اقتصاد پیشرفت کشور را بر اساس شادکامی ناخالص ملی تعریف و اصلاحات کشورش را برای رسیدن به این هدف آغاز کرد.

🔅 در این ویدئو ، ایده‌ی «شادکامی ناخالص ملی» ساده و مختصر توضیح داده شده است. ضمن تشکر از دوستانی که ترجمه‌ی این ویدئو به یاری آ‌نها صورت گرفت شما را به دیدن آن دعوت می‌کنم.

🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/96

🎥 پرگار: نسبی‌گرایی اخلاقی چیست؟
مناظره #ابراهیم_سلطانی و #حسین_دباغ

فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/zFZsR
🌾 @Sedanet

☘️ فاصله‌ی دست و زبان، درباره سرقت ادبی
✍️ مهتاب سلیم لو

🔅 اخیراً در ایران مبحث سرقت ادبی و راه‌های مبارزه با آن در حیطه‌ی دانش و دانشگاه، اندکی جان گرفته‌است؛ گوآن‌که هنوز کارشناس خبره‌ای در امر داوری و تشخیص آثار ادبی (از هر منبعی که باشد، چه پایان‌نامه‌های دانشجویی و چه کتاب‌ها و مقالات و غیره) ،که به نوعی به سرقت می‌روند، وجود ندارد. اگرچه در عرصه‌ی بین‌المللی سایت‌های ضد سرقت علمی وجود دارند( مانند Plagiarism.org )که قوانین اخلاقی، حقوقی و ادبی سختگیرانه‌ای را متذکر می شوند و در تلاشند، تا آن‌جا که امکان‌پذیر است، با سرقت ادبی مبارزه کنند؛ امّا در ایران هنوز نه مرزهای سرقت ادبی پیداست و نه اصلاً تعاریف دقیقی در این باب ارائه شده است.

🔅مرزهای استناد علمی، روش پژوهش و … همگی اوّلاً­­ و­بالذّات ریشه در مسائل اخلاقی دارد و جنبه‌های علمی آن در مرتبه‌بعد مدّنظر است و از این روست که اگر مرزهای اخلاقی روشن نباشند، مرز سرقت علمی و ادبی نیز روشن نخواهد بود. چنان‌که امروز حربه‌ی سارقین ادبی نیز، با توسّل به همین مستمسک، قیاسِ کار خود با آثار نامدارِ پیشینیان است و فرض را چنین قرار می‌دهند که اگر آن بزرگان، در امر پژوهش، عامدانه یا از سرِ سهو، مستندات و ارجاعاتِ خود را دقیق و کامل بیان نکرده‌اند، پس اکنون آنان نیز محق خواهند بود در ارجاع و استناد راه کاهلی و تسامح پیش گیرند.

🔅 درحالی‌که قبحِ این امر هرگز با چنین دلیل‌تراشی‌هایی کم نخواهد شد و امروز حتّی بر آن بزرگان نیز این ایراد وارد است و به عنوان نمونه می‌توان به نقد علی‌اشرف صادقی بر لغت‌نامه‌ی دهخدا اشاره کرد که عدم شفافیت استنادها در لغت‌نامه را مورد بررسی و انتقاد قرار داده‌است(صادقی،۱۳۸۸،۳۱-۲۹ ).حال اگر تعاریف روشن‌تری از انتحال ادبی و هنری و مرزهای آن به دست داده شود، می‌تواند یاریگر خوانندگان این گونه آثار باشد و افق‌های جدیدی پیش روی آنان پدیدار سازد تا بتوانند با دید منتقدانه به داوری کتاب‌ها و مقالات بپردازند.

🔅 در همین راستا کتاب تازه نشر یافته‌ی «موسیقی ایرانی در شعر سایه»(مهدی فیروزیان، انتشارات هنر موسیقی، ۱۳۹۶) مورد بررسی و مقایسه با پایان‌نامه‌ «اصطلاحات موسیقی در سیاه‌مشق‌های سایه»(متین کاخ‌ساز، ثبت شده در سامانه‌ی رسمی وزارت علوم، ایران‌داک به تاریخ۱۳۹۱) قرار خواهد گرفت. برای روشن‌تر شدن مطلب، در ابتدا، تعریف سرقت یا انتحال ادبی در منابع مختلف ارائه می شود و سپس محتوا، روش و مستندات یافته شده در کتابِ نام‌برده، به تفصیل بیان خواهد شد.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/eV5zO
🌾 @Sedanet

🎥 دیدار با جِین گودال – از مجموعه مستند HUMAN
✍️ حسین محمدی‌زاده

🔅 دیدار با جِیْن (Jane's interview) یکی از ویدئوهای پروژه‌ی HUMAN است. طرح اصلی این مستندها بیان ۴۰ سؤال مشخص در مصاحبه‌ی چهره‌به‌چهره با انسان‌هاست، انسان‌هایی مختلف با چهره‌ها و لباس‌ها و زندگی‌هایی متفاوت که شامل ۲۰۰۰ انسان از ۶۰ کشور جهان است ....

🔅جیْن گودال از تاثیرگذارترین دانشمندان تاریخ علمِ رفتارشناسی و مردم‌شناسی است. او از اولین کسانی بود که در تاریخ دانشگاه کمبریج بدون مدرک لیسانس و فوق لیسانس، مدرک دکتری گرفت. این‌که از ابتدای کودکی بدانی چه می‌خواهی و تا آخرین لحظه برای رویای کودکی‌ات تلاش کنی الحق که هشداری است برای خیلی‌از ما که مثل باد مدام از این شاخه به آن شاخه‌ی زندگی می‌پریم.

🔅ضمن تشکر از دوستانی که ترجمه‌ی این ویدئو به یاری آ‌نها صورت گرفت شما را به دیدن آن دعوت می‌کنم:

t.me/sedanet1/98

صفحه آپارات حسین محمدی‌زاده👇
✨ → aparat.com/ARMG_Studies

دانلود این مستند👇
✨ → 3danet.ir/F6XFO

🎙 زندگی اخلاقی در دوره بحران‌های اقتصادی و اجتماعی
در گفتگو با #علی_صاحبی
🌾 @Sedanet
🌾 @entekhabbehtar

☘️ روح لائیسیته
✍️ آندره کنت اسپونویل
مترجم: م.سحر

🔅خداناباوری به این معنا نیست که خداناباوران (آتئیست ها) چیزهایی می‌دانند که خداباوران از آن بی‌اطلاعند. زیرا خداناباوری عبارت از ایمان داشتن ــ و نه دانش داشتنــ به این نکته است که خدا وجود ندارد. کوتاه سخن آنکه احدی از «مطلق»، شناخت و دانش ندارد، نه از دمِ آغازینش و نه از انتهای واپسین آن. هیچ فردی و هیچ نهادی نمی تواند دراین زمینه مُدعی تملک حقیقت شود.

🔅و این است آنچه به همگان فرصت و اجازه می دهد تا آنرا بجویند و به دنبال آن بروند و چنانچه بخواهند، آنرا دوست بدارند، اما هرگز قدرت تصاحب آن و داعیۀ تحمیل آن را به احدی عطا نمی کند. این همانا روح لائیسیته است. بی شک حقیقت یکی‌ست، اما از آنِ هیچکس نیست. به خصوص از آنِ کلیساها یا حکومتها (اتا ها) !

🔅اگر «ایمان» همان «شناخت» و«دانش» می‌بود ، دیگر نه از فضیلتی برخوردار می بود و نه رحمتی محسوب می شد. همین نکات دربارۀ خداناباوران (آتئیست ها) نیز مصداق دارد. عدم وجود خدا همانقدر اثبات ناشدنی ست که وجودِ او. خداناباوری هم گونه ای اعتقاد و باورمندی ی منفی ست ازاین‌رو نمی توان آنرا کمتر از خداباوری بیرون از دایرۀ اعتقاد و ایمان شمرد.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/R2xHA
🌾 @Sedanet

✅ #رضا_بابایی در قسمتی از یادداشت خود با عنوان "فقه، تصوف و روشنفکری دینی" می‌نویسد:

"... شریعتی می‌گوید مثنوی سه بار من را از خودکشی نجات داد. سروش بدون مولانا، چنین نام‌آور نمی‌شد. اگر عطار و سنایی و مولوی و محیی‌الدین را از روشنفکران دینی بگیرند، گویی جوانکی بی‌پناه را در سنگستان تنهایی رها کرده‌اند. دلدادگی روشنفکری دینی به عرفان و تصوف، بیشتر از وام او به فلسفه‌های جدید نیست؛ اما اگر فلسفه و کلام، کالبد روشنفکری دینی است، تصوف و عرفان روح آن است؛ هم آنگاه که در موضع نقد و آسیب‌شناسی است و هم آنگاه که در مقام ایجاب و آفرینش‌گری است. روشنفکران دینی، آنجا که می‌خواهند دربارۀ حقیقت ایمان و نسبت دین با آن سخن بگوید، چیزی بیش از مثنوی مولوی و منطق الطیر عطار و حدیقۀ سنایی نمی‌گویند؛ حتی اگر این کتاب‌ها را نخوانده باشند یا مذاق عرفانی نداشته باشند. تصوف ، گرایشی عام در همۀ ادیان است که می‌کوشد آموزه‌ها و باورهای دینی را درونی کند و در برابر بسندگی به ظواهر بایستد. از همین رو است که دستگاه فقاهت بیش از هر دانش و گرایش دیگری به تصوف یا چیزی شبیه آن نیازمند است..."

✅ سپس #محمد_تقی_سبحانی در نوشتاری با عنوان "تصوف و روشنفکری دینی؛ از ناسازواری تا همگرائی" در صدد پاسخ به آن بر می‌آید:

"... روشنفکری دینی پس از انقلاب به نقد دین و فقاهت و‌حکومت اسلامی روی آورده و دین شخصی، نسبی‌گرائی، معنویت‌‌خواهی سکولار را به عنوان سرپل‌های عبور از شریعت، الهیات، منابع وحیانی و نظام مرجعیت و روحانیت قرار داده است. در این فضا، بی گمان میراث صوفیانه می توانست دست‌مایه خوبی برای فروشکستن حرمت‌های شرعی و عرف‌های ‌اجتماعی و گذشتن از قواعد فهم دینی و ضوابط زیست مومنانه باشد. آری، شریعت‌گریزی، تاویل‌گرائی ، خرد‌ناباوری، درون‌گرائی و شطح‌پروری بهترین دستاویز روشنفکران دینی برای جذب جوانان سرگردان و بی‌پناهِ عصر پساانقلاب بود و کسی چون سروش به خوبی در این میدان، همه ظرفیت و توان را به کار زد و دین را به وادی دل، معرفت دینی را به دامن قبض و بسط، و وحی را به رویای رسولان[صوفیان] حوالت داد..."

✅ بعد از آن #محسن_زندی نیز در مطلبی با عنوان "نقدها را بوَد آیا که عیاری گیرند؟)" به نقد دو یادداشت فوق می‌پردازد.

🎥 وسواس فکری و عملی
🌾 @Sedanet | @vidoal

☘️ ضرورت تجدید حیات مبحث “توحید اجتماعی-سیاسی” در گفتمان نواندیشی دینی
✍️ #محمد_قطبی

🔅 بنا بر تجربه حکومت دینی، پس از آنکه نواندیشان دینی پس از انقلاب (سروش، شبستری، ملکیان و شاگردان آنان) از اسلام اجتماعی-سیاسی به اسلام فردی بازگشتند، مبحث توحید نیز دوباره به سمت بحث های فردی و وجودی بازگشت تا عرصه نواندیشی دینی از انسان های چندساحتی (فعال در حوزه معرفت، سیاست و اجتماع) چون چمران، حنیف نژاد و هدی صابرها که توحید اجتماعی-سیاسی نقش بارزی در عقاید و اعمالشان داشت خالی شود.

🔅 به عقیده نگارنده نحله نواندیشی دینی نیاز به تجدید حیات مبحث "توحید اجتماعی-سیاسی" و بازخوانی آثار نسل اول در این زمینه دارد تا تمام دین به معنویت، اخلاق و مناسک مسکن گون و آرامش بخش در دنیای مدرن استحاله نشده و با تاکید بر جنبه های رهایی بخش دین در سیاست و اجتماع، زمینه هایی برای پیدایش دوباره انسان های موحد چندساحتی(مقصود موحد در تمامی عرصه های فردی، وجودی، سیاسی و اجتماعی نظیر چمران ها و هدی صابرها ست) از میان علاقه مندان به این نحله ایجاد شود.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/oI5hS
🌾 @Sedanet

☘️ رضاشاه روحت شاد؟
✍️ #مرتضی_مردیها

🔅 بعد از آن گردهمایی غافلگیرانه کنار مزار کوروش کبیر، برخی مراکز ذیربط سفارش تحقیق می‌دادند که بررسی شود این رستاخیز عطف نظر به سلطنت از چه رو است. نیز اخیراً بعد از شعارهایی که در ناآرامی‌های سال قبل شنیده شد، و نیز پژواک پهن‌تر آن در مجازستان، مبنی بر به قول پادشاه فقید "مرگ بر ما که گفتیم مرگ بر شاه" برخی روشنفکران (t.me/sedanet/3610) به تکاپو افتاده‌اند که نخیر، ابداً چنین نیست، و این حرف‌ها از آن روست که‌ جوانان آن روزها نبوده و ندیده‌اند، که اگر شاهد آن همه بدی بودند بازگشت آن را آرزو نمی‌کردند و نه نیز در پی تحقق دوباره آن قدمی برمی‌داشتند.

🔅 این‌که سلطنت از پس این فترت دوباره در ایران برقرار شود، به نظر احتمال بسیار کمی دارد. به‌علاوه که حکومت باید مقابل مردم مقادیری حیا و در عرصۀ بین‌الملل مقادیری حیثیت داشته باشد، و به روال متداول دنیای معاصر درپی آسان‌تر و انسانی‌ترکردن زندگی مردم و پیشرفت کشور باشد؛ اگر این احراز شود، دیگر شکل حکومت از اهمیت زیادی برخوردار نیست. بر این اساس می‌توان چنین انگاشت که آن سخنان، در ابراز اشتیاق به پادشاهی و پادشاهان، چه بسا بیشتر راهی برای نشان‌دادن عمق نارضایتی، و حتی مقادیری نفرت، از وضع موجود، و ابراز آرزوی آبرو و اعتبار در جهان باشد. پس رویکرد به رویالیسم بیشتر موضوعی عارضی است تا ذاتی؛ نگرانی‌ها را به کانون مصایب منتقل کنیم.

🔅 با همۀ این اوصاف، دو چیز در این دعوا شایان تأمل است: یکی این‌که آن دوران حقیقتاً چقدر و چرا بد بود؟ و دیگر این‌که، این اظهارات مبنی بر خیلی بدبودن آن، چه مبنایی دارد؟

🔅 قبل از هر چیز بایستی گفت مگر قرار است هر کسی چیزی را به چشم دیده باشد و تجربه مستقیم از آن داشته باشد تا راجع به آن نظر درست بدهد! اگر جوانان در زمان شاه نبوده‌اند ما هم در زمان رضاشاه نبوده‌ایم؛ و البته در زمان تمامی شاهان دیگر، از قاجار به قبل. در این‌صورت ما که نبوده‌ایم و ندیده‌ایم چگونه آنها را نقد می‌کنیم؟ به جوانان هم همین حق را بدهیم که چیزی را که ندیده‌اند، از روی مطالعات و مشاهدات به‌واسطه خود، راجع به آن نظر بدهند.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/bT2yR
🌾 @Sedanet | @mardihamorteza

🍃به خواست خداوند متعال، نشریه «اطلاعات حكمت و معرفت» از این پس در قامت «فصلنامه» منتشر خواهد شد.

با توجه به دشواری هایی كه در ماه های اخیر برای تهیه كاغذ و دیگر هزینه های چاپ پیش آمده است،
حمایت خوانندگان گرامی كه سرمایه‌های اصلی نشریه‌اند، بسیار كارساز خواهد بود.

از علاقه‌مندان نشریه استدعا داریم كه برای «اشتراك سالیانه» نشریه، به شرحی كه ذیلا اعلام مى‌شود، اقدام فرمایند.

تحریریه نشریه اطلاعات حكمت و معرفت

✨ → @Doostanehekmatmarefat
🖼 t.me/sedanet1/99

🎥 #برنه_بران ؛ قدرت آسیب‌پذیری
به همراه زیرنویس همزمان فارسی و انگلیسی
🌾 @Sedanet

#مصطفی_ملکیان : روزمرگی در زندگی باعث می‌شود هیچ امر استثنایی رخ ندهد؛ و این رخ ندادن حادثه‌ی استثنایی باعث می‌شود که ما خودمان را نشناسیم . . .

سخنرانی اگزیستانسیالیسم
🌾 @Sedanet

☘️ دین‌گریزی
✍️ #رضا_بابایی - 19 مهر 97

🔅 مفهوم «دین‌گریزی»، تحلیل‌گران ایرانی را به سه گروه تقسیم می‌کند:

۱. منکران. این گروه معتقد است که دین‌گریزی در جامعۀ امروز ایران، بی‌معنا و تبلیغات دشمنان است، مگر در حدی که پیشتر و همیشه بوده است، و اگر اکنون اندکی بیش از سابق هم باشد، به دلیل وضعیت دین در جهان امروز است. بنابراین ارتباطی به مسائل داخلی ایران ندارد.

۲. پذیرندگان توطئه‌اندیش. این گروه، دین‌گریزی را در جامعۀ امروز ایران، کم‌وبیش می‌پذیرد؛ اما منشأ آن را توطئۀ دشمنان خارجی و عمال داخلی آنها می‌داند.

۳. پذیرندگان درون‌نگر. یعنی کسانی که اوضاع داخلی کشور را عامل اصلی دین‌گریزی شتابان و گسترده می‌شمارند.

گروه سوم نیز دو گونه‌اند:

۱-۳. آنان که درد دین دارند و دین‌گریزی را از آن جهت که دین‌گریزی است، آفت می‌شمارند.

۲-۳. آنان که به دین‌گریزی، تنها به عنوان پدیده‌ای اجتماعی می‌نگرند و بیشتر در پی تحلیل‌های جامعه‌شناختی یا روان‌شناختی‌‌اند؛ بدون هیچ گونه احساس خرسندی یا ناخرسندی نسبت به اصل دین.

در اینجا می‌خواهم نکته‌ای را از زبان گروه آخر(۳-۲) بگویم.
این گروه بدون آنکه درد دین یا حتی اعتقادی به خدا داشته باشد، روند دین‌گریزی و دین‌ستیزی را در جامعۀ ایرانی نگران‌کننده می‌داند یا دست‌کم طبیعی و هماهنگ با تحولات جهانی نمی‌بیند؛ زیرا بیرون از ظرفیت ساختارها و مناسبات داخلی است و بیشتر در ذیل پدیدۀ «گسست نسلی» می‌گنجد. دین‌گریزی، اگر علل غیر فرهنگی یا گفتمانی یا پارادایمی داشته باشد و ماهیت واکنشی آن بیشتر از بن‌مایه‌های فکری و فرهنگی باشد، ویرانگری آن کمتر از خرافات دینی نیست؛ زیرا این نوع دین‌گریزی، از تغییر ماهیت فرهنگی جامعه خبر نمی‌دهد؛ بلکه بسیار شبیه دین‌گرایی بی‌سابقه و ناگهانی ایرانیان در سال‌های ۵۶ و ۵۷ در واکنش به رژیم سکولار پهلوی است. در آن سال‌ها نیز ایرانیان در واکنش به رژیمی که به هر دلیلی با آن هماهنگ نبودند، از نمادهای دینی مانند مسجد و حجاب و ریش و روحانی‌محوری و شعارهایی مانند الله اکبر، پرچم‌های سیاسی ساختند و بر شاه تاختند. اکنون نیز بخشی از جامعه با همان انگیزه‌ها به سوی نمادهای ضد دین رفته‌اند که به‌قطع حاصلی جز آشفتگی بیشتر و هدررفت سرمایه‌های اجتماعی نخواهد داشت. جامعۀ رشدیافته و فرهیخته، برای رسیدن به مقاصد سیاسی خود، جز به تغییر فرهنگ عمومی و سپس نهادهای سیاسی از راه‌های مدنی نمی‌اندیشد و گام نخست در این تغییرات، پرهیز از هر گونه دیوسازی از نهادهای سنتی است؛ چه آن نهاد سنتی، سلطنت باشد و چه دین و چه ملی‌گرایی. گام‌های پسین آسان‌تر است؛ اما گام اول نیاز به فرهنگی پیشرو، فعال و زنده دارد که متأسفانه جامعۀ ایرانی فعلا فاقد آن است. این فقدان نیز، بیش از هر چیز محصول اوضاع اقتصادی کشور و وضعیت فرهنگی منطقه و نابختیاری در سطح جهانی است.


🌾 @Sedanet | @RezaBabaei43
🖼 t.me/sedanet1/100

🎥 مناظره #یاسر_میردامادی و #اسفندیار_طبری در برنامه پرگار: آیا فلسفه پیشرفت می کند؟

🔅آیا فلسفه پیشرفت می کند؟ اگر در فلسفه پیشرفت می بینیم چرا پرسش های بنیادی فلسفی همان است که از ابتدا بوده و اگر فلسفه پیشرفت نمی کند فیلسوفان امروزی چکار می کنند؟ اگر سقراط را در کلاس فیزیک در دانشگاهی امروزی بگذارید احتمالا بر اثر میزان نادانسته ها خود را می بازد. ولی اگر او را در کلاس فلسفه بگذارید شاید بهتر از دیگر شاگردان وارد بحث با استاد شود. این مقایسه به ما چه می گوید؟ آیا نمی توان گفت فلسفه پیشرفت نمی کند؟ اگر در فلسفه پیشرفت نمی بینیم پس این همه استاد و دپارتمان و نشریات فلسفی مشغول به چه کارند؟ آیا صرفا اندیشه های آبای فلسفه را به اشکال نو یا نسبتا نو بیان و تدریس می کنند؟

🔅 ناگفته پیداست که بسیاری از اهالی فلسفه با رای موسوم به عدم پیشرفت فلسفه مخالفند. بعضی از آنان لفظ پیشرفت را نارسا می دانند و برخی معتقدند به واقع شاهد پیشرفت در فلسفه هستیم. از نظر آنان اگر پرسش های اساسی فلسفی مثل معنای زندگی، وجود یا عدم وجود خدا و کم و کیف اراده و اختیار انسانی، بی پاسخ قطعی مانده این ناشی از سرشت فکر فلسفی ست. ولی اگر این پرسش ها نه مایه ی اجماع بلکه زمینه ی اختلاف بیشتر بین فلاسفه شده یک فرد عامی حق ندارد بگوید ما را با اندیشه های اولیه ی فلسفی بگذارید و به حرفه ای دیگر بچسبید؟ مهمان های برنامه: اسفندیار طبری؛ استاد فلسفه و یاسر میردامادی؛ پژوهشگر فلسفه و دین.

صوت و فیلم این مناظره👇
✨ → 3danet.ir/sHx3x
🌾 @Sedanet

🎙 خوب گوش کنید بچه ها، حاصل 70 سال کتاب خواندن...
👤 #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
کلاس درس ۸ خرداد ۱۳۹۷
🌾 @Sedanet