☘️ مکاتب اخلاقی از نگاه #مصطفی_ملکیان

🔅در زمینۀ اخلاق می‌توان سه رتبۀ «مکاتب»، «نظام‌ها» و «نظریات» را که در طول تاریخ فرهنگ بشری پدید آمدند از یکدیگر متمایز کرد. یعنی در طول تاریخ فرهنگ بشری مکاتب فراوانی در اخلاق ظهور کرده‌اند، در دل هر مکتب نیز نظام‌های فراوانی پدید آمدند و در دل هر نظامی نیز نظریات فراوانی متحقق شدند. در بحث کنونی صرفاً به مکاتب می‌پردازم. به گمان من در طول تاریخ به حصر عقلی سه مکتب اخلاقی بیشتر ظهور پیدا نکرده است که عبارتند از: ۱- مکتب وظیفه‌نگر، ۲- مکتب نتیجه‌نگر یا پیامدنگر ۳- مکتب فضیلت‌نگر. یعنی محل توجه هر فیلسوف اخلاقی یا وظیفه است یا نتیجه یا فضیلت.

🔅ما در زندگی در دو حوزه نیاز به اخلاق داریم: نخست در حوزۀ «تصمیم» یا به تعبیر رایج‌تر تصمیم‌گیری و دوم در حوزه داوری. حوزه اول راجع به این است که خود فرد چه تصمیمی می‌گیرد تا کاری را انجام دهد و در حوزه دوم کاری انجام شده، اعم از اینکه خود فرد آن را انجام داده یا دیگری، و فرد می‌خواهد داوری کند که آیا این کار به لحاظ اخلاقی قابل دفاع است یا توجیهپذیر نیست.

🔅بنابراین تصمیم قبل از عمل و داوری بعد از عمل صورت می‌گیرد. شرط اول برای اینکه تصمیم و داوری ما از نظر اخلاقی قابل دفاع باشند، این است که یک معیار یا ترازو یا ملاک و نوعی وحدت رویه داشته باشیم، در غیر این صورت یک بام و چند هوا (به نظر من سه هوا) می‌شویم. این یک بام و چند هوایی چند عیب فلسفی و یک عیب روانشناختی دارد، عیب روانشناختی این است که به نوعی بوالهوسی اخلاقی منجر می‌شود.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/w6YHE
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian

🎙 کار غلط، رابطه غلط را باید تمام کرد. درد می‌کشید، رنج می‌کشید، باید بکشید...
👤 دکتر فرهنگ هلاکویی
🌾 @Sedanet

☘️ ما همه زنگی‌ایم آیا؟ و یا کمی بدتر!
✍️ #اردشیر_منصوری

🔅در سال‌های اخیر ماجرای زلزلۀ لیسبون و حواشی آن بارها در جراید و سایت‌ها منتشر شد، اینک یادآوری آن و مرور درس‌آموخته‌هایش خالی از لطف نیست.در تاریخ چنین ثبت شده است که ساعت حدود 9 صبح اول نوامبر 1755 که مصادف با یک روز تعطیل بود و بسیاری مؤمنان در کلیساها به عبادت مشغول بودند، در لیسبون (پایتخت کشور پرتغال) زلزلۀ شدیدی رخ داد که ابتدا در اثر آن، و سپس در اثر امواج مهیبی که از اقیانوس هجوم آوردند (که بعدها به سونامی موسوم شد)، بیش از 80 هزار انسان به طرز فجیعی کشته شدند و 80 درصد این شهر نابود شد.

🔅فاجعه بود و بسیار دردناک. شدت حیرت و اندوه، ذهن روشنفکر فرانسوی آن روزگار، جناب ولتر را چنان به درد آورده بود که منظومه‌ای سرود و طی آن به فیلسوفان وقت که به «نظام احسن در جهان» قایل بودند و نیز به خداوند قادر و خیرخواه باور داشتند تسخر زد و به نوعی آنان را به محاجه فرا خواند: اگر بلاهای طبیعی، چنانکه دستگاه دینی کاتولیک در آن زمانه ترویج می‌کرد، عقوبت و کیفر گناهان انسان‌اند که خداوند از سر عدل نازل می‌کند، چرا در لیسبون که در آن روز تعداد پرشماری از مؤمنان در کلیسای باشکوه آن شهر به عبادت مشغول بودند، و نه در پاریس، که به تعبیر طنزآلود ولتر در شهوت غرق بود، و چرا با آن ابعاد گسترده که شامل کودکان شیرخواری می‌شد که پستان مادر به دهان کشته شده بودند، و نه فقط محدود به گناهگاران؟ چرا در ساعت 9 صبح که زمان عبادت بود و نه مثلاً شامگاهی که فجوری رخ می‌داد و ...

🔅منظومۀ ولتر که منتشر شد، روسو، دیگر متفکر عصر روشنگری که از قضا هم خداباور بود و هم تمدن‌ستیز و طبیعت‌گرا، بدان پاسخی داد: «خداوند مقرر ساخته است كه آدميان روی زمین زندگي كنند. چه چيزي مرگ و رنج را در زلزله باعث مي‌شود؟ شهرها؛ شدت تجمع آدمیان در شهر. پس نظم فيزيكي جهان به ما چه مي‌گويد؟ كه آن مراكز فساد و محروميت مكان‌هايي نيستند كه انسان‌ها قرار بود در آنجا به‌سر برند. آدمي را مقرر است كه در مجاورت طبيعت بزيد. زمين‌لرزه كلام خدايي است كه از طريق نظم فيزيكي، نظم اخلاقي را به ياد ما مي‌آورد.»

🔅فارغ از داوری در بارۀ ابعاد مناقشۀ بین ولتر و روسو، درسی که از سخن روسو (متفکر متمرکز بر اخلاق و تعلیم-تربیت) می‌توان گرفت ژرف است و درخور تأمل: مصائب ناشی از رخدادهای طبیعی، نه بلای الهی، بلکه ناشی از خطای انسانی‌اند که در فاجعۀ لیسبون و آنچه در دروازه‌قرآن شیراز رخ داد، محرز است: سازه، بدون در نظر گرفتن رفتارهای گهگاهی طبیعت، تراکم انسانی! عوامل بحران‌ساز متعدداند، اما ام‌المشکلات در این حوادث «جمعیت» است، «جمعیت انسانیِ بیش از ظرفیت زمین»...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/O1dBW
🌾 @Sedanet | @Ardeshirmansouri

🎥با استناد به فلسفه‌های علم که همگی برای تبیین نگرش ریاضی محض به جهان شکل گرفته‌اند و تمام تلاششان توضیح و تبیین این نگرش است، نمی‌توان از تأسیس علم دینی سخن گفت...

👤 #حمید_طالب‌زاده

🌾 @Sedanet | @gnoe_ir

☘️ سخنرانی #مصطفی_ملکیان در جلسه‌ی بررسی کتاب «شمس تبریز» نوشته مهدی سالاری نسب

🔅در ابتدای امر، پیش از پرداختن به کتاب شمس تبریز به نویسندگی آقای سالاری ­نسب، به نکته‌ای کوتاه اشاره می‌کنم مبنی بر این‌که به نظر می‌آید روشی که برای معرفی و شناساندن متفکران در ایران متعارف است، روشی نیست که با آخرین دستاوردهای اندیشه‌نگاری سازگار باشد و چون پرداختن به آن، در این مقال نمی‌گنجد از آن عبور می‌کنم.

🔅در باب نوشته‌های آقای سالاری نسب، به گمان من، هر کس که کتاب ایشان را مدنظر قرار دهد، آینده درخشانی را از جهت ادب و خصوصاً ادب عرفانی، برای ایشان تصور می‌کند. در ارتباط با کتاب شمس تبریز، چند نکته قابل‌تأمل است. این نکات اگرچه کلی‌اند اما، به نظر من کلی بودن این نکات، وضوح آن‌ها را کم نمی‌کند و نکات بسیار واضحی هستند.

🔅نکته اول که باید لحاظ کرد این است که در بررسی یک متفکر اول باید نوع متفکر را احراز کرد. درواقع بر مبنای یک تقسیم‌بندی کلی که شامل پنج دسته است، تمامی افرادی که در طول تاریخ فرهنگ بشری سخنی گفته‌اند یا اثری از خود به یادگار گذاشته‌اند (متفکر)، دریکی از این پنج دسته که به شرح آن می‌پردازم جای می‌گیرند؛ بنابراین حائز اهمیت است که بدانیم متفکری که در مقام معرفی او هستیم جزو کدام‌یک از این پنج دسته است و در کدام دسته می‌گنجد؛ زیرا بر مبنای این دسته‌بندی بهتر می‌توانیم سخن متفکر را فهم کنیم؛ پیش‌فرض‌های سخن او را دریابیم و بتوانیم لوازم سخن او را بر دوش وی بگذاریم...

صوت و متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/qybth
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian

🎥 چرا از معاشرت و گپ و گفت‌های روزمره در عیددیدنی‌ها و مهمانی‌ها گریزانیم؟
🌾 @Sedanet
🌾 @persianschooloflife

☘️ ضدتوصیه‌های پسانوروزی:

سعی کنیم حال و هوای نوروزی را تا یکی دو هفته دیگر کش بدهیم، من تضمین می‌کنم که میزان بهره‌وری کاهش نیابد.

درعین حال، از این‌که تعطیلات تمام شده غصه نخوریم، تنوع رمز خوش‌احوالی ما است.

تلاش کنیم برای عصرهای شنبه برنامه خوشایندی تدارک کنیم تا مقداری از عبوسی عصر جمعه و صبح شنبه کسر شود.

رژیم خبری را کماکان ادامه دهیم. علاقه زیاد به خبر دور از خودآزاری نیست. دنبال سرگرمی‌های بهتر باشیم.

از القای افکار آخرالزمانیِ "هرسال دریغ از پارسال" و "دیگر تمام شد" دست برداریم. اگر این‌طور بود لابد تا حالا واقعاً هم تمام شده بود.

از تحریک خودمان با وعدة تغییراتِ بزرگِ خوب خودداری کنیم. اگر تا حالا نشده است لابد بعدا هم نمی‌شود.

از تلف‌شدن وقتمان خیلی ناراحتی نکنیم. وقت اصولاً برای تلف‌کردن است. مشکل اصلی وقتی است که نتوانیم به‌خوبی وقتمان را تلف کنیم.

فراموش نکنیم هدف ما در زندگی شادی است، پس تناقض است که به‌خاطر کاستی اسباب شادی خیلی غصه بخوریم.

رسالت تاریخی روشنفکری اندکی شادکردن خود و اطرافیان است. قضیه را بیش از حد جدی نکنیم.

فکرکردن اغلب راهی برای حل مشکلات نیست، سرگشتگی میان مشکلات لاینحل است. گاهی دنبال راه‌های فکرنکردن باشیم.

🗞 از صفحۀ فیس‌بوک #مرتضی_مردیها

🌾 @sedanet | @mardihamorteza

☘️ مستند بازی‌های مغز (دوبله فارسی)
کاری از شبکه نشنال جئوگرافیک

🔅بازی‌های مغز نام مجموعه‌ای تلوزیونی است که به موضوعات مورد مطالعه در علوم شناختی می‌پردازد. علوم شناختی حوزه‌ای بین رشته‌ای – شامل رشته‌های روانشناسی، علوم اعصاب، زبان‌شناسی، مردم‌شناسی، فلسفه‌ی ذهن و هوش مصنوعی – است که به مطالعه‌ی این موضوع جذاب می‌پردازد که ذهن چگونه کار می‌کند. یکی از مهم ترین چیزهایی که این مستند به آن می‌پردازد خطاهای ذهن است؛ خطاهای ادراکی، خطاهای حافظه، اشتباهات در استدلال کردن، سوگیری در تصمیم گیری‌ها و … .

🔅البته این مستند محدود به خطاهای ذهن نیست. در این مجموعه آزمایش‌های روانشناختی فراوانی مورد گزارش و بررسی قرار می‌گیرد و اطلاعات گسترده ای در مورد چگونگی پردازش‌های ذهنی و عوامل موثر بر آن در اختیار بیننده قرار می‌گیرد. مثلا اینکه مغز چگونه خشمگین می‌شود، رقابت کردن چه تاثیری بر مغز می‌گذارد، آیا سلامت جسمانی بر عملکرد ذهن موثر است یا خیر، آیا زنان و مردان توانایی‌های ذهنی متفاوتی دارند، چرا انسان‌ها به خرافات باور می‌آورند، کم‌خوابی چه تاثیری بر مغز می‌گذارد، ما چگونه می‌توانیم تخیل کنیم، ذهن حیوانات چگونه کار می‌کند، مغز چگونه تکامل یافته است و موضوعات فراوان دیگری که همگی به ذهن مرتبط هستند. امیدوارم از دیدن این مجموعه لذت ببرید.

مشاهده و دانلود 18 قسمت (ادامه دارد)👇
✨ → 3danet.ir/P0eST
🌾 @Sedanet

instagram.com/p/Bv3s5aKHChp/


➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام:
@News_sedanet

➖ صدانت در اینستاگرام:
instagram.com/3danet

➖ صدانت در آپارات:
aparat.com/3danet

➖ صدانت در تویتر:
twitter.com/3danet_ir

➖ صدانت در تلگرام:
@Sedanet

➖ صدانت در فیسبوک:
fb.com/3danet

☘️ معرفی و دانلود نهمین شماره «مجله ۴۲ : علم و دین»

🔅شماره‌ی ۹ مجله‌ی ۴۲ به رابطه‌ی «علم و دین» اختصاص دارد. در بخش «سخن سردبیر»، زهیر باقری نوع‌پرست به این پرسش پرداخته که آیا توفیق علمی تمدن‌ اروپای مسیحی و تمدن اسلامی قابل تکرار است و می‌توان بدون استقلال علم از دین، علم را پیش برد؟ در این نوشته، رویکردهایی که نقش تمدن اسلامی را به «واسطه‌گری‌» فرومی‌کاهند نقد می‌شوند و بررسی میشود چرا علم مدرن نه در تمدن چین باستان و نه در تمدن اسلامی –که به لحاظ علمی تمدن‌هایی پیشرفته بوده‌اند – بلکه در تمدن اروپای مسیحی شکل می‌گیرد. در مطلبی تحت عنوان «چیستی علم و دین و ارتباط آنها با یکدیگر» به قلم هلن د کروز و برگردان ناهید خاصی، تاریخچه‌ای از رویکردهای معاصر به رابطه‌ی بین علم و دین ارائه می‌شود.

🔅نگرش اندیشمندان سده‌های نوزدهم و بیستم مانند آگوست کنت، مارکس، و فروید به رابطه‌ی علم و دین جای خود را به نگرش‌های متاخرتری داده‌اند که از دقت و ظرافت بیشتری برخوردارند. در این نوشتار ضمن پرداختن به این رویکردهای متاخر، به مطالعه دین در رشته‌های مختلف علمی همچون روانشناسی و علوم شناختی در دوران معاصر اشاره شده و دینداری دانشمندان و دانشگاهیان در غرب نیز مورد بررسی قرار گرفته است. در مطلبی تحت عنوان «آیا باورمند به فرگشت می‌تواند به خدا اعتقاد داشته باشد؟» استیو استوارت ویلیامز با بررسی‌های خود سعی دارد نشان دهد فرگشت با تصور سنتی از خداوند قابل جمع نیست. در این راستا او نشان می‌دهد چگونه نظریه‌ی داروین، استدلالی که هیوم در «گفتگوهایی در باب دین طبیعی» علیه برهان نظم طراحی کرد را به تمام و کمال رساند. این مقاله توسط امیرحسین زاهدی به فارسی برگردانده شده است...

فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/PqJz4
🌾 @Sedanet

🎥 انگیزه چیست؟ – راس هریس
✍️ حسین محمدی‌زاده

🔅 راس هریس، روان‌درمانگر رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد، تلقی عموم ما از انگیزه را تلقی‌ای ناکارآمد می‌داند. او پیشنهاد می‌دهد انگیزه را با خارج شدن از کُنج راحت خود و عمل کردن مطابق ارزش‌های‌تان بازتعریف کنید. شما را به دیدن این ویدئو دعوت می‌کنیم:
t.me/sedanet1/164
================
🔹 کارهای بیشترِ حسین محمدی‌زاده را می‌توانید در آپارات دنبال کنید.
================

🎙Can Atheists Pray to God? A Philosophical Appraisal
👤Yaser Mirdamadi

🔅A well-established dichotomy, shared by both theists and atheists, has it that in order to offer a petitionary prayer to God one must be theist, implying that atheists (including agnostics) cannot pray to God. A number of philosophers, from different doctrinal backgrounds, have recently cast doubt on this, taking it to be a false dichotomy.

🔅In this talk, Mr Mirdamadi reformulates the issue and defends a modified version of the possibility as well as desirability of atheist praying to God. He argues that this position opens the new avenue of theist-atheist dialogue –– a dialogue which is a desideratum especially after the new waves of religious fundamentalism, on the one hand, and the rise of militant atheism, on the other.

Mp3 file👇

✨ → 3danet.ir/MBZ5K
🌾 @Sedanet

☘️ بی‌دینی محبوب‌ترین تعلق دینی در امریکا

🔅طبق مقاله اخیر نیویورک تایمز، در سال ۲۰۱۸ که در همین ماه منتشر شد برای اولین بار، «بی‌‌دینی» به عنوان محبوب‌ترین تعلق دینی در آمریکا از تمام فرق دیگر پیشی گرفت.البته اگر درصد تعلق به فرق مختلف مسیحی را یکی کنیم، همچنان مسیحیت در صدر است.

🔅این نمودار از تحلیل گرایشات موجود در گزارش‌های The General Social Survey مرکز «افکار سنجی ملی» وابسته به دانشگاه شیکاگو: NORC at the University of Chicago به دست آمده است.

🌾 @Sedanet

☘️ گفت‌وگو با عادل مشایخی درباره ابتذال؛ شجاعت زیستن در جهان بدونِ دیگری

🔅علی ورامینی-محسن آزموده/ مرگ مرتضی پاشایی، خواننده پرطرفدار پاپ و اتفاقاتی که در مراسم تشیع جنازه او افتاد یکی از نقاط عطفِ فکری در دهه نود است. بعد از این اتفاق و سخنرانی یوسف اباذری در نقد این وضعیت بود که بحث ابتذال و امر مبتذل در ایران بیش از همیشه مورد توجه نخبگان فکری قرار گرفت. اگر نقطه عزیمت اباذری در آن سخنرانی را به خاطر بیاوریم و با آنچه به لحاظ تاریخی خاستگاه پدید آمدن واژه ابتذال «banalité» است قیاس کنیم می‌بینم که وقتی از این مفهوم صحبت می‌کنیم اصلاً مشخص نیست که از چه مفهومی سخن می‌گوئیم و حد و ابعاد آن کجاست. خاستگاه ابتذال به لحاظ تاریخی از طبقه فرادستِ اشراف قرن نوزدهم می‌آید و اباذری در قرن بیست‌ویکم آن پدیده‌ای که به امر سیاسی و طبقه فرودست توجهی ندارد را مبتذل می‌خواند. مبهم بودن مفهوم ابتذال هم‌چنین باعث شده تا بعضا این مفهوم کاربردی اخلاقی پیدا کند و حتی فراتر از آن به واکنش‌های هیستریک تبدیل شوند.

🔅نمونه‌ی آن را به کرّات دیده‌ایم که در فضای مه آلوده، فضایی که تشخیص سره از ناسره بسیار دشوار می‌نماید، هرکسی دیگری را مبتذل خطاب می‌کند. در حالی که ابتذال هر روز بیشتر لقلقه زبان روشنفکران، منتقدان، هنرمندان و .. بود هم‌زمان شاهد گسترده‌تر شدن امر مبتذل (به آن معنایی که اباذری سعی داشت ایضاح کند) بودیم. در سالی که گذشت، به‌خصوص در حوزه هنر، آش به‌قدری شور شد و حد و مرز ابتذال چنان گسترش پیدا کرد که حتی آن‌کسی را هم که به عنوان نماد ابتذال (به معنای خالی کردن عرصه عمومی از امر سیاسی و رهایی بخش) می‌دانستند، سعی کرد خود را از دیگرانی که پر و بال به آن‌ها داده بود تبری بجوید.

🔅در این وضعیت به‌نظر می‌رسد اولین و مهم‌ترین گام، سخن گفتن از ابتذال در یک صورت‌بندی قابل ارجاع و فارغ از ایهام است. اگر بتوان به هم‌چین صورت‌بندی‌ای رسید، دیگر می‌توان در جایی مشخص ایستاد و ابتداً از خود صورت‌بندی دفاع و یا آن را نقد کرد و سپس با استمداد از آن به سراغ نقد پدیده‌ها و وضعیت‌ها رفت. در همین راستا به سراغ «عادل مشایخی»، مترجم، مدرس و پژوهشگر فلسفه رفتیم تا مفهومِ ابتذال را با او واکاوی کنیم. مشایخی در این گفت‌وگو صورت‌بندی بسیار واضحی از ابتذال ارائه می‌دهد. او نقبی به هایدگر می‌زند و «دیگریِ بزرگ» را شرح می‌دهد و سپس با استمداد از فوکو توضیح می‌دهد که تکنولوژی‌های قدرت چگونه سوژه را به این دیگری بزرگ قلاب می‌زنند و آن را منقاد می‌کنند.

🔅در حقیقت مشایخی ابتذال را در نسبت با منقاد شدن و رهایی از انقیاد صورت‌بندی می‌کند. او مشخصاً در رابطه با هنر معتقد است "هنر واقعی، هنری است که امکان سوژه شدن را فراهم می آورد. به این شکل که توان جدیدی در ما ایجاد می کند." برای فهم بیشتر این صورت‌بندی مشروح گفت‌وگوی مفصل ما با مشایخی را در ادامه می‌توانید بخوانید، اما پیش از آن باید از «مسعود کریمی»، مدیر نشر «ناهید» و دیگر همکارانش تشکر کرد که شرایط انجام این گفت‌وگو را با لطف و مهری فراوان فراهم کردند.

متن کامل به همراه فایل pdf👇
✨ → 3danet.ir/orB6a
🌾 @Sedanet | @zamaneyebarkhord

☘️ آیا انسان گوشت و پوست و خون‌‌دار در حال احتضار نیست؟
پرسشی انتقادی از #مصطفی_ملکیان
✍️ #حسام‌الدین_خاکپور

🔅بی‌‌تردید ایشان، فقر، فلاکت، فحشا، فساد، نابرابری، دزدی‌، و درد و رنج‌های دیگر را بسیار بیشتر از ما می‌بینند و می‌‌فهمند و لیکن چرا در این ایام به شدت جانکاه، به مانند بسیاری دیگر از متفکران ره خموشی پیش گرفته‌‌اند؟ آیا رسالت روشنفکری که در مقام عمل نتواسته دردی از انسان بکاهد، وافی به مقصود شده است؟ مگر نه این است که تزوتان تودوروف، ژان پل سارتر و ادوارد سعید و… تاکید دارند که یکی از مهمترین ویژگی‌های روشنفکر رسیدگی عملی به مسائل مردم است؟ اندیشمندان دیگری نیز همچون آرون، لمرت، باتامور و گاست اصرار دارند که روشنفکر نباید به دستگاه سیاسی بپیوندد تا بتواند در مقام دفاع از مردم به نقد سیستم سیاسی و ساختار عریض و طویلش بپردازد.

🔅اگرچه خوشبختانه شما هنوز هم به آن دستگاه نپیوسته‌ای امّا هیچ کورسویی از نقدتان از آن دستگاه که بانی اصلی رنج‌های انسان زجرکشیده‌ی این سرزمین است به چشم نمی‌خورد؟ آیا جز کوله‌‌باری از کتاب و سخنرانی که گرهی از کار فروبسته‌‌ی ما نگشوده، چیزی عاید انسان گوشت و پوست و خون‌‌دار شده است؟ آیا تاکید بر اخلاق درونی و فردی برای انسانی که زیر ارابه‌‌ی ظلم و ستم و آوار خرافه به ستوه آمده است، دردی از قربانی را درمان می‌کند؟ آیا دردِ اصلیِ امروزِ مردم ما این است که شما بر آن پافشاری مدام می‌کنید؟؟؟ آیا وقت نیست که با تمام توان عاملان این همه قربانیِ عریان و این قربانگاه قبیح را نشانه رفت و به رگبار نقد و مقابله بست؟ آیا وقت آن نرسیده که در برابر این همه درد و رنج و زجر و تباهی و ناامیدی، دادی از بیدادی کرد؟

🔅لب کلام اهمیت دوجانبه ساختار و عامل است. تناقض نظری و عملی ایشان آنجا رخ می‌‌نمایاند که هرگاه سیاسیون ندای اصلاح ساختار را سر داده‌‌اند، وی به حمایت از آنها برخواسته است. نمونه‌‌ی بسیار نزدیک آن، حمایت وی از ریاست‌‌جمهوری آقای روحانی بود. وی چه استدلال‌‌ها که در حمایت از آقای روحانی اقامه نکرد و حتی وظیفه‌‌ی اخلاقی خود دانست که از وی پشتیبانی کند. این «رخداد گفتمانی» به تعبیر فوکو، بخشی از اندیشه‌‌ی ایشان و گفتمان اصالت فرهنگ را زیر سوال می-برد. توضیح اینکه اگر ساختار و سیستم مهم نیست چرا از تغییراتی که به دست رئیسان این ساختارها- قرار بود انجام گیرد و هرگز نگرفت_، حمایت کردند؟ شما که می‌‌دانستید شأن مدیریتی ریاست‌‌جمهوری، اصلاح فرهنگ نیست که به نزد خود استاد سویه‌‌های اخلاقی بسیار دارد و قدرت نیز از این سویه‌‌های اخلاقی خالی است.

🔅مگر نه این است که رئیس جمهورهای مورد حمایت شما، قصد ایجاد یا تقویت ساختارهایی داشتند که زمینه‌‌ی اصلاح فرهنگی را برای امثال شما بهتر فراهم می‌‌کرد. پس اگر ساختار نیز مهم است و اتفاقاً در دنیای کنونی ایده‌‌ی امثال نوبرت الیاس و آنتونی گیدنز مصاب‌‌تر است که در فرآیند ساخت‌‌یابی بر دیالکتیک ساختار و عامل تأکید می‌‌نهند، چرا در نقد ساختارهایی که رمقی از زندگی برای مردم باقی نگذاشته‌‌اند، سخنی جدی به میان نمی‌‌آورید؟ چرا هشدارهای اعتراض‌‌آمیز بیان نمی‌‌دارید؟ در این شرایط، اگزیستانسالیم، چه دردی از انسان گوشت و پوست و خون‌‌دار دوا می‌‌کند؟

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/lckRP
🌾 @Sedanet

🎥 زندگی ارزش‌محور در مقابلِ زندگی هدف‌محور - راس هریس
✍️ حسین محمدی‌زاده

🔅 از نظر راس هریس، روان‌درمانگر رویکرد اکت، زیستن بر مدار «دست‌یابی به اهداف» به ناکامی خواهد انجامید. او خشنودی را حاصل زیستن با ارزش‌های‌مان می‌داند.

================
🔹 کارهای بیشترِ حسین محمدی‌زاده را می‌توانید در آپارات دنبال کنید.
================

🎙حکم سنگسار در قرآن
#عبدالکریم_سروش
🌾 @Sedanet

☘️ اخلاقی زیستن در گفتارهایی از #مصطفی_ملکیان ، #مقصود_فراستخواه و #امیر_اکرمی | هفتمین همایش نظام اخلاقی مولانا

🔅محسن آزموده| متاسفانه اخلاق در عرف جامعه ما به معنای مجموعه‌ای از باید و نبایدهای نیک‌خواهانه اما بدون مبنا فروکاسته شده و وقتی کسی دم از اخلاق می‌زند، ذهن همگان به سمت انبانی از نصایح و توصیه‌های خسته‌کننده و ملال‌آور سوق می‌یابد. این در حالی است که اخلاق در واقع سیمان مناسبات اجتماعی است و از قضا هنجارها و اصول اخلاقی، اموری من‎عندی و باری به هر جهت نیستند و اساسا بر عقلانیت و خرد استوار هستند. از این حیث تامل در ضرورت اخلاقی زیستن و دشواره‌های آن، کوششی بایسته برای ارتقای کیفیت زندگی انسانی در سطح فردی و جمعی است. هفتمین همایش نظام اخلاقی مولانا، عصر جمعه ۲۳ فروردین به موضوع موانع و مشکلات اخلاقی زیستن اختصاص داشت. در این همایش که به همت موسسه سروش مولانا در سالن همایش‌های کتابخانه ملی برگزار شد، شماری از پژوهشگران و دانشوران تراز اول ایرانی درباره این موضوع از جنبه‌های مختلف سخنرانی کردند. مهناز قانعی‌راد موانع و ممدات روانشناختی غیرمعرفتی اخلاقی زیستن را بررسی کرد و میلاد نوری به نقش مثبت یا منفی عشق در اخلاقی زیستن پرداخت، محسن جوادی تاثیر حب ذات را در اخلاقی زیستن بررسی و مقصود فراستخواه مساله را از جنبه جامعه‌شناختی مورد تحلیل قرار داد. امیر اکرمی نیز موضوع را از منظر مولانا مورد بحث قرار داد و مصطفی ملکیان موانع و ممدات روانشناختی معرفتی اخلاقی زیستن را تحلیل کرد. در صفحه پیش‌رو به دلیل کوتاهی مجال تنها گفتارهای سه نفر از این پژوهشگران یعنی مصطفی ملکیان، مقصود فراستخواه و امیر اکرمی عرضه می‌شود و امیدواریم در فرصتی دیگر بتوانیم گزارشی از سخنرانی پژوهشگران دیگر نیز ارایه دهیم.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/k27be
🌾 @Sedanet
🌾 @Mfarasatkhah
🌾 @Souroshmolana
🌾 @Mostafamalekian
🌾 @Zamaneyebarkhord

بهمن 97 عبدالکریم سروش در سخنرانی‌ای (صوت کامل) آیت الله خمینی را با محمدرضا پهلوی مقایسه می‌کند (صوت قسمت مورد نظر). این مقایسه واکنش‌ها و نقدهایی را به دنبال داشت. پیش از این، مرتضی مردیها در نوشتاری به نقد این سخنان پرداخت. مصطفی ملکیان نیز در فایلی صوتی به این سخنان واکنش نشان داد.

🌾 @Sedanet

☘️ درس‌گفتارهای تاریخ فلسفه‌ی قرون وسطی از دکتر علی کرباسی‌زاده‌ اصفهانی

🔅یکی از واحدهای درسی رسمی گروه‌های فلسفه در تمام دانشگاه‌ها درس «تاریخ فلسفه‌ی قرون وسطی» است. اصطلاح قرون وسطی، اصطلاح مورخان برای یادکردِ دوره‌ای است که از پایان امپراتوری روم در قرن پنجم میلادی شروع می‌شود و تا سقوط قسطنطنیه و پایان امپراتوری روم شرقی (یا بیزانس) در ۱۴۵۳ ادامه می‌یابد. در واقع به عنوان عصری که بین دوره‌ی یونانی – رومی، که دوره‌ی قدیم خوانده شده‌است، و دوره‌ی جدید و معاصر قرار دارد. بدین جهت این دوره، قرون وسطی نامیده می‌شود.

🔅به لحاظ تاریخ فلسفه‌ای عده‌ای موافق نظر مورخان‌اند و عده‌ای دیگر ابتدای فلسفه‌ی قرون وسطی را تا قرون اول یا دوم میلادی به عقب می‌برند. به سبب هماهنگی نوع فلسفه‌ای که با مسیحیت از این دوره شروع می‌شود و تا رنسانس ادامه می‌یابد. در مقابل اینان مورخانی هم معتقدند که دوره‌ی آباء کلیسا عصر خاصی است با خصوصیات فرهنگی متفاوت.

🔅با وجود تمام این اختلافات، آن‌چه دیگر امروزه مورد تردید نیست، این است که مرور اندیشه‌ی غرب با پرش و جهش از این دوره‌ی تاریخی، چنان که زمانی کسانی می‌پنداشتند، تنها به امتناع فهم درست از کلیت اندیشه‌ی غرب می‌انجامد. فهم موضوعات، رویکردها، مسائل و دیگر تمایزات این دوره‌ی فلسفی اهمیت و مدخلیت تامی در دوره‌های متاخر و متاثر از آن‌ها تا زمانه‌ی معاصر ما دارد.

🔅دکتر علی کرباسی‌زاده اصفهانی استاد دانشگاه اصفهان در این دوره‌ی درسی مروری بر مهم ترین صفحات این دوره‌ی تاریخی از منظر فلسفه‌ی آن داشته‌اند. نقطه‌ی آغاز این درس‌گفتارها اواخر دوره‌ی هلنی و یونانی‌مآبی است و پایان آن آباء کلیسا و متفکران دوره‌ی گذار به رنسانس. البته جا‌به‌جا اشارت‌هایی به ربط و نسبت نظرات متفکران این دوره با ادوار دیگر فلسفی نیز دارد که از این بابت بسیار مغتنم است.

صوت 30 جلسه - کامل👇
✨ → 3danet.ir/kQlDU
🌾 @Sedanet