🎙 درس‌گفتارهای «تاریخ فلسفه‌ی یونان باستان»
👤 مهدی قوام‌صفری | 50 جلسه

🔅درس‌گفتارهای «تاریخ فلسفه‌ی یونان باستان» از دو قسمت کلی تشکیل شده است. فلسفه‌ی یونان باستان و فلسفه‌ی هلنیستی یا یونانی‌مآبی. فلسفه یونان باستان از حدود قرن ۶ پیش از میلاد آغاز می‌شود و با طیف گسترده‌ای از موضوعات را شامل است. یونان در نزد بسیاری محققین و مورخان، زادگاه فلسفه محسوب می‌گردد و بسیاری از آثار ارزشمند فلسفی حاصل تلاش فیلسوفان شهیر یونانی است. بیشتر متفکران فلسفه‌ی غرب را با فلاسفه یونانی آغاز می‌کنند و درواقع می‌پندارند که افکار و نظرات این فیلسوفان خصوصاً افلاطون و ارسطو تأثیرات شگرفی بر کلیت و تمامیت فلسفه غرب داشته است. همان‌طور که تأثیر این فیلسوفان بر جریان فلسفه‌ی اسلامی نیز بدون منکر و مخالفی است. در این قسمت شروع با تالس است و خاتمه به افلاطون.

🔅اما بخش دوم فلسفه یونانی‌مآبی یا فلسفه یونانی‌گری یا فلسفه هلنیستی، دوره‌ای از فلسفه غرب است که در تمدن هلنی، پس از ارسطو توسعه یافت و با آغاز دوره نوافلاطونی پایان می‌یابد. فلسفه‌ی کلاسیک یونان باستان، با ارسطو به پایان می‌رسد. با مرگ افلاطون و سپس ارسطو، علیرغم اینکه شاگردان آن دو تا مدت‌های مدید در مدرسه‌ی افلاطون (آکادمی) و مدرسه‌ی ارسطو در باغ کنار معبد آپولون (لوکی)، اندیشه‌های آنان را تدریس می‌کردند و بر آن‌ها شرح و تفسیر می‌نوشتند، اما هیچ‌کدام از دو مکتب افلاطونی و ارسطویی نتوانست آن‌گونه که بایدوشاید رونق یابد و بر فضای فکری آتن حکم‌فرما گردد. در مقابل آن‌ها، مکتب‌های دیگری ظهور کردند که تدریجی اندیشه‌های افلاطون و ارسطو را به حاشیه راندند و به مکاتب عصر هلنیسم معروف‌اند. مهم‌ترین آن‌ها، مکتب‌های رواقی، اپیکوری و شک گرایی بودند.

🔅مدرس این دوره دکتر #مهدی_قوام_صفری استاد دانشگاه تهران و از محققان برجسته‌ی فلسفه‌ی یونان‌اند؛ و درس گفتار ارائه‌شده حاصل تلفیقی از دوره‌های درسی ایشان در دانشگاه تهران است.

صوت کامل جلسات👇
✨ → 3danet.ir/bUAq0
🌾 @Sedanet

🎥 دکتر آذرخش مکری: افسردگی، سرخوردگی و اعتیاد
🌾 @Sedanet

🎙 سخنرانی محسن رنانی در مراسم هشتمین سالگرد وداع با عزت‌الله و هاله سحابی با عنوان «علت شکست نوگرایان در توسعه آفرینی در ایران: از امیرکبیر تا موسوی»

👤 #محسن_رنانی
۹ خرداد ۱۳۹۸ در کانون توحید

رضاشاه، امیرکبیر، مصدق، شریعتی، شاملو، سروش، موسوی، خاتمی و آیت الله خمینی سرمایه‌های نمادین بودند اما توسعه‌خواه نبودند.

سروش روشنفکر نوگرای انقلابی بود؛
میرحسین یک نوگرای انقلابی بود؛
خاتمی یک نوگرای محافظه‌کار بود؛
میرحسین و سروش چون اهل گفتگو نبودند و خاتمی چون اهل هزینه دادن نبود، تحول‌های توسعه آفرین ایجاد نکردند.

نوگرایان توسعه‌خواه ویژگی‌های خاصی دارند؛ روادار، صبور، عقلانی و ریسک‌پذیر هستند، ظرفیت گذشت (آماده هزینه دادن) و مهارت گفتگو دارند...

سحابی، بازرگان و فروغی شاید اینگونه بوده باشند...

دریافت فایل صوتی👇
✨ → 3danet.ir/PZCVi
🌾 @Sedanet
🌾 @Renani_Mohsen

🎥 مراد فرهادپور: نخبه‌گرایی و نقد عامه‌پسندی
متن کامل این گفت‌وگو را در آنگاهِ ۸ -کرانه‌های عامه‌پسندی- بخوانید.
🌾 @Sedanet

instagram.com/p/ByQnyzHn4t4


➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام:
@News_sedanet

➖ صدانت در اینستاگرام:
instagram.com/3danet

➖ صدانت در آپارات:
aparat.com/3danet

➖ صدانت در تویتر:
twitter.com/3danet_ir

➖ صدانت در تلگرام:
@Sedanet

➖ صدانت در فیسبوک:
fb.com/3danet

☘️ بحث اخلاقی نصیحت كردن نیست
✍️ #محسن_آزموده

🔅یك تصور رایج اما نادرست در میان عموم این است كه گفتار یا بحث اخلاقی، مترادف با مجموعه‎ای از نصایح و توصیه‌های قشنگ اما غیركاربردی، خسته‌‎كننده، ملال‎انگیز و احساسی و عاطفی است كه ربطی به زندگی روزمره و واقعی ندارد. وقتی می‎گوییم فلانی معلم اخلاق است، مخاطب به سرعت تصویر آدمی مهربان اما پرچانه به ذهنش متبادر می‎شود كه مدام از موضعی بالا در حال حرف زدن و نصیحت كردن است كه این كار را بكن و آن كار را نكن، این حرف را بزن و آن حرف را نزن، این رفتار خوب است و آن رفتار زشت و ناپسند و... تصور عمومی هم این است كه این معلمان اخلاق، كسانی هستند كه خودشان كمتر از بقیه به حرف‎های‌شان عمل می‎كنند.

🔅شكل‎گیری این تصور قالبی اما غلط، از اخلاق و معلم اخلاق، نیز بدون علت نیست. در تاریخ فرهنگی ما معمولا مكتوباتی كه موضوع‎شان اخلاق است، سرشارند از همین اندرزها و توصیه‎ها. یعنی كتاب‎های «اخلاقی» بدون بحثی جدی و دقیق از چرایی اخلاقی زیستن مجموعه‎ای از «باید»ها و «نباید»ها را بیان می‎كنند. البته لابه‌لای این اندرزها حكایات یا سخنانی قصار هم بیان می‎شود یا به پیامدها و نتایج اخلاقی عمل كردن/نكردن اشاره می‎شود، اما به‌ندرت شاهدیم بحثی مستقل درباره مبانی اخلاق یا تمایز اخلاق با سایر نظام‌های هنجارگذار مثل آداب و رسوم و فرهنگ و دین و... صورت بگیرد.

🔅 برای روشن‎تر شدن بحث باید درنظر داشت كه اخلاق تنها یكی از منابع هنجارگذار در زندگی انسان است. منبع هنجارگذار، انبانی است كه احكام و گزاره‎های هنجاری، یعنی دستوراتی كه مستلزم عمل هستند و در آنها باید و نباید وجود دارد، از آن در می‎آید. یكی از پژوهشگران نامدار اخلاق در ایران، میان 6 منبع هنجارگذار تمایز گذاشته است: 1. آداب و رسوم، 2. عرف و عادات اجتماع، 3. مناسك و شعایر دینی، 4. زیبایی‎شناسی، 5. مصلحت‎اندیشی و 6. اخلاق. به‌عبارت دیگر، هر جمله یا عبارتی كه مستلزم یك باید یا نباید است، در توجیه نهایی، دست‌كم به یكی از این منابع 6گانه متكی است، اگرچه ممكن است در تعداد بیشتری از این منابع به این حكم هنجاری (باید و نباید) سفارش شده باشد یا امكانش هست كه گاهی میان این منابع، تعارض یا حتی تضاد اتفاق بیفتد، یعنی ممكن است كاری به لحاظ اخلاقی درست باشد، اما از دید عرف و عادات جامعه غلط باشد و...

🔅 آنچه اخلاق را از سایر منابع هنجارگذار متمایز می‎سازد، ملاك و مناط عقلی آن است؛ یعنی اگر در سایر منابع هنجارگذار، علت و توجیه حكم هنجاری، از جایی بیرون از انسان آمده است، مثلا از تاریخ یا فرهنگ یا...، در اخلاق، علت و توجیه عمل، درونی و عقلانی بودن آن است. حالا این عقلانی بودن می‎تواند براساس هر یك از مكاتب سه‌گانه اخلاق، یعنی فضیلت‎گرایی یا پیامدگرایی یا وظیفه‎گرایی تلقی شود یا ممكن است در نتیجه بحثی استدلالی درنهایت به این نتیجه برسیم كه از نظر اخلاقی (یعنی عقلی) هیچ ملاك مطلقی برای اخلاقی بودن نداریم، اما نباید فراموش كرد كه در هر صورت، پذیرش یا عدم پذیرش هر یك از رویكردها، با استدلال عقلی و توجیه عقلانی ارایه شده، نه براساس صرف مصلحت‎اندیشی (كه خودش می‎تواند ذیل پیامدگرایی، مورد بحث قرار بگیرد) یا به دلیل اینكه گذشتگان گفته‎اند یا جامعه چنین می‎پسندد یا... بنابراین صرف تكیه بر مجموعه‌ای از آداب و رسوم متفاوت در فرهنگ‎های مختلف، به معنای نسبی بودن اخلاق نیست، گو اینكه اخلاق در این دو، صرفا اشتراك لفظی است، یعنی در بحث تخصصی، اخلاقی بودن، به معنای عقلانی بودن و خوداتكایی عمل به یك هنجار است، اما در بحث روزمره، ممكن است اخلاق به آداب و رسومی اطلاق شود كه مردمان یك منطقه، مطابق آن عمل می‎كنند.

🔅كوتاه سخن آنكه بحث «اخلاقی» به معنای دقیق لفظ، نه آن طور كه در افواه رواج یافته، بحث عقلانی و استدلالی از قاعده‎های عمل در زندگی روزمره در عرصه‎های مختلف است، اینكه چرا و به كدام دلیل خردپسندانه «باید راست بگوییم» یا «نباید در امانت خیانت كنیم» یا «به اموال دیگران دست‎اندازی نكنیم.» گزاره‎هایی از این دست، ممكن است در نظام‎های معرفتی و معنایی دیگر نیز بیان شوند (كه می‎شوند)، اما این اخلاق است كه می‎كوشد توجیه عقلانی آنها را ارایه كند.

🌾 @Sedanet
🌾 @zamaneyebarkhord

☘️ اخلاق اقلیمی: در فضیلت و ضرورتِ خام‌گیاهخواری در عصر حاضر
✍️ محمدعلی طباطبایی (مهر داد)

🔅"کشتن حیوانات برای خوردن آن‌ها انسانی نیست و فرقی با جنایت ندارد. الان این وسط انسان چکاره است؟ خداست؟ پیغمبر است؟ انسان هم زیستمندی است مثل دیگر زیستمندان زمین، او هم حق دارد برای تنازع بقا جاندارانی دیگر را بخورد. اصلا اگر همانقدر بخواهیم رمانتیک به عالم هستی نگاه کنیم چرا نباید دلمان برای گیاهان بسوزد؟ برای موزهایی که هزاران کیلومتر از زادگاه‌شان دور می‌شوند"

🔅استدلال‌های بالا، که معمولا از افواه عموم شنیده می‌شود و متأسفانه گاهی معدودی از جامعۀ دانشگاهیان هم آن را تکرار می‌کنند، «لوس و رقیق» هستند؛ اما به هیچ عنوان استدلال‌هایی نیستند که فیلسوفان اخلاق در دفاع از گیاهخواری به آنها تکیه می‌کنند. همۀ ما، به عنوان انسان‌های صاحب عقل و وجدان، با یک تأمل ساده درمی‌یابیم که از میان تمام موجودات هستی (اعم از جمادات، نباتات و حیوانات)، تنها حیوانات هستند که مانند ما انسان‌ها دارای سیستم عصبی هستند و درد و رنج را، همان گونه که ما حس می‌کنیم، احساس می‌کنند.

🔅بنابراین هیچ گیاهخواری هم نسبت به آنها چنان حساسیت‌هایی ندارد. بنابراین، اگر بخواهیم از منظر اخلاقی به قضیه نگاه کنیم، داستان حیوانات داستانی کاملا متفاوت از سایر موجودات این جهان هستی و کاملا مشابه ما انسان‌ها است و همان‌قدر که ما انسان‌ها دربارۀ تبعیض‌های جنسیتی و نژادی حساسیت اخلاقی داریم، باید در مورد این تبعیض هم به لحاظ اخلاقی حساس باشیم.

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/LXFKC
🌾 @Sedanet

🎥 اهدافت رو پیش خودت نگهدار
همراه زیرنویس فارسی و انگلیسی
مشاهده در آپارات صدانت
دانلود از انبار صدانت در تلگرام
👤 Derek Siver | TED
🌾 @Sedanet

🎥 مستند سالک فکرت
زندگی علمی، فرهنگی و شخصی غلامحسین ابراهیمی دینانی
پخش از شبکه 1 - 16 خرداد 98
مدت زمان : ۹۶ دقیقه
مشاهده در آپارات صدانت
دانلود از انبار صدانت در تلگرام
🌾 @Sedanet
🌾 @DrEbrahimiDinani

☘️ سم هریس، خداناباوری معتقد به معنویت
✍️ اندرو انتونی
برگردان: عرفان ثابتی

🔅 به نظر هریس، بین مطالعه‌ی عینیِ ذهن و تجربه‌ی ذهنیِ فرار از هیاهوی دائمیِ آن تناقضی وجود ندارد. او هر دو روش را راهی برای فهم شعور یا آگاهی می‌داند. او می‌گوید، «این که ما این‌جاییم و هر لحظه دنیا را در پرتو آگاهیِ خود تجربه می‌کنیم واقعیتی عمیقاً مرموز و ژرف است. هر چه بیشتر به آن توجه کنیم، شباهت تجربه‌ی ما به ادعاهای بنیان‌گذاران ادیان در قرون و اعصار گذشته بیشتر می‌شود.»

🔅به نظر او، غرب می‌تواند چیزهایی زیادی از شرق بیاموزد-نه از اسلام بلکه از سنت‌های مراقبه در ادیان هندو و بودایی. او می‌گوید، «ما مثل خوابگردها ناآگاه‌ایم. وقتی مراقبه را یاد بگیریم، می‌فهمیم که امکان دیگری هم وجود دارد، و می‌توان هر لحظه از تجربه‌ی خود چنان آگاه بود که از مصائب روزمره رهایی یافت. مراقبه چیزی نیست جز تمرین یادگیریِ شکستن طلسم و به خود آمدن.»

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/A1aak
🌾 @Sedanet

🎙 مناظره "روحانیت در بحران"

👤 احمد منتظری
👤 ناصر نقویان
👤 مهدی ابوطالبی
👤 محمدرضا باقرزاده

دانشگاه صنعتی شریف
تاریخ 14 اردیبهشت 98

🌾 @Sedanet

🎥 دانش سرگرمی یا دانش نجات‌بخشی
👤 #عبدالکریم_سروش

🌾 @Sedanet
🌾 @SchoolofRumi

☘️ توسعه در ایران، شدنی یا ناشدنی؟!
✍️ #غلامعلی_کشانی

🔅 امتناع یا عدم امتناع توسعه، پرسشی که سال‌هاست برای جدی‌ترین اندیشه‌ورزان ایرانیِ معتقد به مهندسیِ اجتماعیِ بزرگ-مقیاس (کلان) مطرح بوده. مهم ترین پرسشِ اقتصاد و سیاست و اجتماع و تاریخِ ۲۰۰ ساله ی اخیرِ ایران هم همین بوده. در این پرسش‌ها، الگوی توسعه، الگوی غالبِ اروپایی و ابزار اقتصادیِ آن تولیدِ انبوه و بازار آزاد بوده. اما این پرسش در ۱۰۰ ساله‌ی اخیر با بی‌توجهی‌ها و سهل‌‌انگاری‌هایی بزرگ مطرح شده...

متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/B2x92
🌾 @Sedanet | @GahFerestGhKeshani

instagram.com/p/ByflJ2FnvNv


➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام:
@News_sedanet

➖ صدانت در اینستاگرام:
instagram.com/3danet

➖ صدانت در آپارات:
aparat.com/3danet

➖ صدانت در تویتر:
twitter.com/3danet_ir

➖ صدانت در تلگرام:
@Sedanet

➖ صدانت در فیسبوک:
fb.com/3danet

☘️ ممنوعیّتِ روسری!
✍️ #امیرحسین_ترکاشوند

آیا می‌دانید در صدر اسلام کنیزان، چه مسلمان و مؤمنه و چه غیر مسلمان، اجازه نداشتند روسری به سر کنند و مقرراتِ سخت‌گیرانهٔ ممنوعیتِ روسری در حق آن‌ها جاری بود!؟

برخی، داشتن یا نداشتن روسری را به عفّت و حیا نسبت می‌دهند؛ بر این اساس آیا می‌توان ادعا کرد که پیشوایان فریقین در صدر اسلام مروّج بی‌حیایی و بی‌عفتی بودند که از پوشیدن روسری توسط کنیزانِ نمازخوان و مسلمان نهی و بلکه جلوگیری می‌کردند!؟
حاشا و کلا

🌾 @Sedanet | @Baznegari

🗞 ویژه نامه پرسش روزنامه اصفهان زیبا
پرونده ای برای زیست معنوی

همراه با نوشتارها و گفتارهایی از:
دکتر بیژن عبدالکریمی
استاد مصطفی ملکیان
دکتر ناصر مهدوی
دکتر محمدرضا نصر اصفهانی
دکتر امیرحسین خداپرست
سید محمدعلی ایازی
محمدرضا واعظ شهرستانی

دریافت فایل pdf

🌾 @Sedanet

☘️ تلقیاتِ پدیداریِ دو سوژه معرفتی: حیدری-وکیلی
✍️ مجید زمانی

🔅 یاسر میردامادی: جناب حجّت الاسلام مجید زمانی، پژوهشگر فلسفه و دانش‌آموخته‌ی درس خارج فقهِ آیت‌الله سیّد کمال حیدری، در این نوشته به دفاع از نظریه‌ی استادش موسوم به «نظریه جواز تعبّد به جمیع ادیان و مذاهب» می‌پردازد. او برای دفاع از نظریه‌ی آیت‌الله سیّد کمال حیدری پرسش‌های بنیادین معرفت‌شناختی‌ای پیش روی منتقدان این نظریّه می‌افکند. این پرسش‌های معرفت‌شناختی، صرف نظر از بحث خاصّ مجید زمانی در این نوشته، به طور کلّ نیز واجد ارزش اند. نکته‌ی مهمّ در فهم نظریه‌ «جواز تعبّد» آن است که این نظریه نمی‌گوید که «هر کس در هر باوری که دارد موجّه است». چنین رأیی آشکارا نسبی‌انگارانه است و گرچه طرفدارانی در گذشته و حال (از یونان باستان تا کنون) در میان فیلسوفان داشته و دارد اما نظریه‌ «جواز تعبّد» نظریّه‌ای نسبی‌انگارانه نیست.

🔅 نظریّه‌ «جواز تعبّد» هم‌چنین سر از «کثرت‌انگاری صدق» در نمی‌آورد، زیرا نمی‌گوید که همه‌ی ادیان و مذاهب به یکسان (و یا اصلاً) صادقند. لبّ لباب نظریّه‌ «جواز تعبدّ» امّا آن است که گرچه شاید در مقام «ثبوت» تنها یک دین یا مذهب، از دیگر ادیان و مذاهب به صدق (مطابقت با واقع) نزدیک‌تر باشد اما در مقام «اثبات» پیروان اندیشه‌ورز هر دین و مذهبی ممکن است دلایلی به سود باور دینی و مذهبی خود داشته باشند که باور آن‌ها را، تحت شرایطی، برای خودشان موجّه (گرچه نه لزوماً صادق) سازد. چنین توجیهی، تحت شرایطی برای پیروان آن ادیان و مذاهب معذّر است و نزد خدای عادل و حکیم دست‌کم درجاتی از رستگاری را برای صاحبان آن توجیه به دنبال می‌آورد. مجید زمانی برای دفاع از نظریه‌ «جواز تعبّد» در مقابل انتقادها، به ویژه استدلال می‌کند که نظریّه‌ی «جواز تعبّد» به جریان فکری موسوم به «معرفت‌شناسی فضیلت‌» نزدیک است. این نوشته می‌تواند برای کسانی که به کلام جدید، فلسفه‌ دین، الهیّات فلسفی، تحوّلات فکر شیعی معاصر و به طور کلّ اسلام مدرن علاقمندند، در خور مطالعه باشد.

متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/5zhJJ
🌾 @Sedanet | @dinonline

🎥 افسردگی، راز مشترک ما
👤 #اندرو_سالمون

از مجموعه سخنرانی‌های TED
زیرنویس فارسی و انگلیسی همزمان

مشاهده با کیفیت‌های بالاتر در آپارات

🌾 @Sedanet

🔅 انسانِ متمدن می‌فهمد که بخش اندکی از فلاکت‌های عالم محصول حکومت‌هاست؛ هرچقدر که حکومت بد باشد.بدی‌هایی که در عرصه زندگی وجود دارد،خیلی گسترده‌تر است.بخش بیشتری از فلاکت‌های ما از همدیگر است،از رفتار خود ما با یکدیگر.فراتر از آن،بخش عمده‌ی فلاکت‌های این عالم،ناشی از بی‌تناسبیِ موجودِ حساسِ ظریفِ مُدرکی به اسم انسان با دنیای مادی است؛ ناشی از ساختِ این دنیاست. ‌

👤#مرتضی_مردیها
از سخنرانی «علیت در زندگی روزمره»

🌾 @Sedanet
🌾 @Mardihamorteza

☘️ گفتگو روزنامه جمهوری اسلامی با آیت الله سروش محلاتی در اردیبهشت 95

⚡️به نظر شما به لحاظ فقهی حضور پلیس نامحسوس برای تامین امنیت اخلاقی جامعه توجیهی دارد؟

#سروش_محلاتی : فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ در هنگام آغاز این طرح، موضوع «حفظ عفت عمومی» را مطرح کرده‌اند، ولی چنین تلقی‌ای ازجهت اخلاقی و از نظر فقهی کاملا مخدوش است جون عدم رعایت حجاب، در ذیل «بی عفتی» قرار نمی‌گیرد و ما شرعا حق نداریم، شخصی را که حجاب کامل ندارد را مورد چنین اتهامی قرار دهیم. این اتهام، شرعا موجب تعزیر و گاه موجب حد شرعی است. به علاوه بسیار غیرمنطقی است که برای برخورد با یک #گناه_کوچک ، از عنوان یک گناه بسیار بزرگ استفاده کنیم.

⚡️به نظر شما اساسا برخورد با پدیده بدحجابی را می‌توان تحت عنوان «تامین امنیت اخلاقی» قرار داد؟

- این یک عنوان نه توجیه حقوقی دارد و نه توجیه فقهی. چون اگر مساله ای در قلمرو اخلاق قرار دارد، خارج از مسئولیت پلیس است. پلیس وظیفه‌اش برخورد با جرم است نه برخورد با بداخلاقی. به علاوه معلوم نیست که پلیس می خواهد جلوی مزاحمت های اخلاقی دیگران را بگیرد که در این صورت هرچند تامین امنیت مطرح است، ولی ربطی به اخلاق ندارد. یا پلیس می‌خواهد جلوی تخلف اخلاقی خود فرد را بگیرد که در این صورت چرا تعبیر «تامین امنیت» را بکار می برند؟

⚡️براساس این طرح وبه طبق گفته فرمانده پلیس اگرسرنشینانی خودرویی کشف حجاب کنند آن خودرو متوقف می شود آیا این کار با ضوابط فقهی انطباق دارد؟

- هیچ فقهی نمی تواند این کار را مشروع و جایز بداند چون مجازات باید متوجه شخص مجرم باشد لذا معنی ندارد که برای جرم یک سرنشین راننده خودرو مجازات شود!

ممکن است خانمی که کشف حجاب در خودرو کرده یک مسافر باشد و اصلا راننده خودرو او را نشناسد! ممکن است راننده به او اعتراض کرده واصلا به این کار راضی نباشد! چطور می توان راننده را مقصر دانست؟ از طرف دیگر این گونه مجازات به معنای آن است که هر راننده خودرویی برای اینکه وسیله نقلیه اش را توقیف نکنند به هر وسیله ای که شده باید جلوی کشف حجاب سرنشین را بگیرد تا مبادا خودش مجازات شود!

⚡️برای توجیه فقهی این اقدام پلیس گفته می شود که پلیس وظیفه اقدام در برابر « جرم مشهود» دارد و مواردی از قبیل بدحجابی از جرایم مشهود است همین طور است؟

- بله در مواردی پلیس حق برخورد با جرم مشهود را دارد ولی مقصود این است که اگر جرم علنی باشد و پلیس هم در صحنه وقوع جرم حضور داشته باشد اقدام به جلوگیری از جرم و یا برخورد با مجرم و یا دستگیری مجرم می‌کند ولی دراین طرح موضوع چیز دیگری است پلیس در برابر جرم مشهود هیچ اقدامی برای جلوگیری از وقوع جرم ندارد او فقط شماره خودرو را ثبت می کند تا بعدا خودرو توقیف شود این کار خارج ازبحث برخورد با جرایم مشهود است. اساسا گماردن مامور مخفی برای جرم مشهود یک تناقض است. اگر موضوع جرم مشهود است پس باید پلیس علنی و رسمی باشد و با حضور خود جلوی آن مجرم را بگیرد. این تناقضات نشان می دهد که این طرح به شکل کامل و دقیق مورد بررسی قرار نگرفته است.

متن کامل گفتگو 👇
✨ → 3danet.ir/IIe7c
🌾 @Sedanet