🍁 غیبت دین و زبان الکن دینداران
✍️ #محسن_حسام_مظاهری 1398/9/10
🔅اگر بخواهیم چند ویژگی مهم برای ناآرامیهای آبان 98 برشمریم، به گمان من، یکی از آنها «غیبت دین و زبان الکن دینداران» است. در این چند هفتهی اخیر، دین بزرگترین غایب عرصهی عمومی بوده است. نه معترضان (که نوعاً از قشر فرودست و محروماند و بهطور سنتی بدنهی اصلی دینداران عامه را تشکیل میدهند) شعار دینی سر دادند و نه حتی حاکمیت طبق سنت مألوف و همیشگی چندان از کیسهی دین برای مقابله خرج کرد. هیچ ادبیات مذهبی چه له و چه علیه اعتراضات تولید نشد. در تجمعات اعتراضی و آشوبها نه کسی «الله اکبر» گفت، نه «یا حسین». حتی سخنرانان تجمع حکومتی پایتخت هم اینبار دو فرماندهی نظامی بودند؛ برخلاف روال تجمعات مشابه قبل مثل 9 دی که یک روحانی خطابه کرد و پشتبندش هم یک مداح مشهور نوحه خواند.
🔅این چند هفته نه کسی از حماسهی عاشورا گفت و نه ارجاعی به خطبههای نهجالبلاغه داد. تنها باری هم که از متن دینی سخن به میان آمد، وقتی بود که مفسری کجفهم به استناد متن مقدس، خشونت و ارعاب و قتل را علیه معترضان تجویز کرد و چند خطیب حکومتی، معترضان را به حکم محاربه تهدید کردند.
🔅متولیان رسمی دین نیز در سکوت (و ترس) ترجیح دادند شاهدان خاموش صحنه باشند. خون دهها نفر بر زمین ریخته شد، اما دریغ از یک تعطیلی درس، یک بیانیه، یا حتی انتقادی گذرا در آغاز درس خارج. مراجع تقلید سنتی که پیشتر برای تعطیلی یک مناسبت مذهبی درجهچندم از همهی روابط و کانالهای ارتباطی و نفوذشان در قدرت استفاده کرده و در انذار نمایش یک فیلم یا سریال، حکومت را تهدید به ایجاد عاشورایی دیگر کرده بودند، حالا روزهی سکوت گرفتهاند. مراجع تقلید سیاسی که در مسایل جزیی اجرایی کشور نیز گاه خود را مکلف به اعلام موضع صریح میدانند، حالا تکلیفی احساس نمیکنند. طلاب حوزه که به بهانهی هر رخداد سیاسی آمادهاند در حیاط فیضیه تحصن کنند، حالا کنج حجره نشستهاند.
🔅تشیع که در بسیاری از مقاطع تاریخ، مذهب محرومان و ملجأ مطرودان قدرت بوده، گویا حالا زبانش در دفاع از مظلوم الکن است. درست در مقطعی که اوج توسعه و قدرت تشیع است، علی، حسین و زینب از صحنه غایباند. نامهایی که چهل سال قبل اسطورههای انقلابی مستضعفان بودند. چهل سال قبل، روحانیت، این قدرت و نفوذ سیاسی و اقتصادی امروز را نداشت، اما زبان تودهی محروم بود. چهل سال قبل، روحانیت چیز چندانی برای ازدستدادن نداشت و میتوانست رهبری اعتراضات مردمی را برعهده گیرد. حالا ولی خیلی چیزها برای ازدستدادن دارد. چهل سال قبل، مساجد و بقاع و اماکن مقدس ایناندازه بزرگ و وسیع و باشکوه و مجلل نبودند، اما پناهگاه تودهی محروم بهشمار میرفتند. نه آنکه متولیانشان در هر ناآرامی نگران تعرض و حملهی معترضان باشند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/5lRKA
🌾 @Sedanet
🌾 @Mohsenhesammazaheri
✍️ #محسن_حسام_مظاهری 1398/9/10
🔅اگر بخواهیم چند ویژگی مهم برای ناآرامیهای آبان 98 برشمریم، به گمان من، یکی از آنها «غیبت دین و زبان الکن دینداران» است. در این چند هفتهی اخیر، دین بزرگترین غایب عرصهی عمومی بوده است. نه معترضان (که نوعاً از قشر فرودست و محروماند و بهطور سنتی بدنهی اصلی دینداران عامه را تشکیل میدهند) شعار دینی سر دادند و نه حتی حاکمیت طبق سنت مألوف و همیشگی چندان از کیسهی دین برای مقابله خرج کرد. هیچ ادبیات مذهبی چه له و چه علیه اعتراضات تولید نشد. در تجمعات اعتراضی و آشوبها نه کسی «الله اکبر» گفت، نه «یا حسین». حتی سخنرانان تجمع حکومتی پایتخت هم اینبار دو فرماندهی نظامی بودند؛ برخلاف روال تجمعات مشابه قبل مثل 9 دی که یک روحانی خطابه کرد و پشتبندش هم یک مداح مشهور نوحه خواند.
🔅این چند هفته نه کسی از حماسهی عاشورا گفت و نه ارجاعی به خطبههای نهجالبلاغه داد. تنها باری هم که از متن دینی سخن به میان آمد، وقتی بود که مفسری کجفهم به استناد متن مقدس، خشونت و ارعاب و قتل را علیه معترضان تجویز کرد و چند خطیب حکومتی، معترضان را به حکم محاربه تهدید کردند.
🔅متولیان رسمی دین نیز در سکوت (و ترس) ترجیح دادند شاهدان خاموش صحنه باشند. خون دهها نفر بر زمین ریخته شد، اما دریغ از یک تعطیلی درس، یک بیانیه، یا حتی انتقادی گذرا در آغاز درس خارج. مراجع تقلید سنتی که پیشتر برای تعطیلی یک مناسبت مذهبی درجهچندم از همهی روابط و کانالهای ارتباطی و نفوذشان در قدرت استفاده کرده و در انذار نمایش یک فیلم یا سریال، حکومت را تهدید به ایجاد عاشورایی دیگر کرده بودند، حالا روزهی سکوت گرفتهاند. مراجع تقلید سیاسی که در مسایل جزیی اجرایی کشور نیز گاه خود را مکلف به اعلام موضع صریح میدانند، حالا تکلیفی احساس نمیکنند. طلاب حوزه که به بهانهی هر رخداد سیاسی آمادهاند در حیاط فیضیه تحصن کنند، حالا کنج حجره نشستهاند.
🔅تشیع که در بسیاری از مقاطع تاریخ، مذهب محرومان و ملجأ مطرودان قدرت بوده، گویا حالا زبانش در دفاع از مظلوم الکن است. درست در مقطعی که اوج توسعه و قدرت تشیع است، علی، حسین و زینب از صحنه غایباند. نامهایی که چهل سال قبل اسطورههای انقلابی مستضعفان بودند. چهل سال قبل، روحانیت، این قدرت و نفوذ سیاسی و اقتصادی امروز را نداشت، اما زبان تودهی محروم بود. چهل سال قبل، روحانیت چیز چندانی برای ازدستدادن نداشت و میتوانست رهبری اعتراضات مردمی را برعهده گیرد. حالا ولی خیلی چیزها برای ازدستدادن دارد. چهل سال قبل، مساجد و بقاع و اماکن مقدس ایناندازه بزرگ و وسیع و باشکوه و مجلل نبودند، اما پناهگاه تودهی محروم بهشمار میرفتند. نه آنکه متولیانشان در هر ناآرامی نگران تعرض و حملهی معترضان باشند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/5lRKA
🌾 @Sedanet
🌾 @Mohsenhesammazaheri
🎥 برنامه پرگار با حضور #آرش_نراقی و #یاسر_میردامادی
🔹 انحصارگرایی و کثرتگرایی دینی
🔅این موضع که تنها دین من دین راستین است تا چه حد قابل دفاع است؟ آیا منحصر دانستن دین خود، زمینهی متهم کردن دیگران به ارتداد و الحاد نمی شود؟
نزاعهای دینی در لباس های متفاوت ظاهر شده اند اما پیروان ادیان درگیر همیشه بر این بنیاد که دین خود را برتر و راستین تر پنداشته اند در آنها شرکت جسته اند. تلاش برای یافتن اشتراکات دینی هم آنگونه که تاریخ بشر نشان داده تا حدی برای افزایش مدارا به کار آمده ولی نه برای امکان صادق دانستن چشم اندازی که دیگر ادیان ارائه می دهند. انحصارگرایی دینی به معنای تنها راستین دانستن دین خود به چه پیامدهای نظری و چه رفتاری نزد دینداران می انجامد؟
🔅 آیا می توان دین خود را منحصر دانست و از ملحد یا مرتد دانستن دیگران پرهیز کرد؟ آیا می توان اعتقاد به خدای راستین را در انحصار خود دانست و امکان رستگاری پیروان دیگر ادیان و یا دیگر آدمیان را گشوده دید؟ ولی آیا انحصار دینی ضرورتا به پیامدهایی که امروزه در جوامع دینداران می بینیم می انجامد یا می توان از نظر اعتقادی انحصارگرا بود و آزار دیگران را پیشه نکرد؟
🌐 متن، صوت و فیلم کامل
🌾 @Sedanet
🌾 @YMirdamadi
🌾 @Arash_naraghi
🔹 انحصارگرایی و کثرتگرایی دینی
🔅این موضع که تنها دین من دین راستین است تا چه حد قابل دفاع است؟ آیا منحصر دانستن دین خود، زمینهی متهم کردن دیگران به ارتداد و الحاد نمی شود؟
نزاعهای دینی در لباس های متفاوت ظاهر شده اند اما پیروان ادیان درگیر همیشه بر این بنیاد که دین خود را برتر و راستین تر پنداشته اند در آنها شرکت جسته اند. تلاش برای یافتن اشتراکات دینی هم آنگونه که تاریخ بشر نشان داده تا حدی برای افزایش مدارا به کار آمده ولی نه برای امکان صادق دانستن چشم اندازی که دیگر ادیان ارائه می دهند. انحصارگرایی دینی به معنای تنها راستین دانستن دین خود به چه پیامدهای نظری و چه رفتاری نزد دینداران می انجامد؟
🔅 آیا می توان دین خود را منحصر دانست و از ملحد یا مرتد دانستن دیگران پرهیز کرد؟ آیا می توان اعتقاد به خدای راستین را در انحصار خود دانست و امکان رستگاری پیروان دیگر ادیان و یا دیگر آدمیان را گشوده دید؟ ولی آیا انحصار دینی ضرورتا به پیامدهایی که امروزه در جوامع دینداران می بینیم می انجامد یا می توان از نظر اعتقادی انحصارگرا بود و آزار دیگران را پیشه نکرد؟
🌐 متن، صوت و فیلم کامل
🌾 @Sedanet
🌾 @YMirdamadi
🌾 @Arash_naraghi
3danet.net
انحصارگرایی و کثرتگرایی دینی | نراقی و میردامادی
مناظره آرش نراقی و یاسر میردامادی درباره انحصارگرایی و کثرتگرایی دینی، حقانیت ادیان، رستگاری، تجلی امر الهی و نسبت باور دینی با مدارا.
🍁 انحصارگرایی محققانه در قلمرو دین
✍️ #آرش_نراقی | ۱ دسامبر ۲۰۱۹
کالج موراوین، پنسیلوانیا
🔅آیا انحصارگرایی دینی از حیث معرفتی و اخلاقی موضع قابل دفاعی است؟ آیا کثرت گرایی دینی در قیاس با انحصارگرایی دینی موضع برتر و سنجیده تری است؟ در این نوشتار مایلم به اختصار استدلال کنم که دست کم صورتی از انحصارگرایی دینی از حیث اخلاقی و معرفتی قابل دفاع است و از جهات مهمی بر کثرت گرایی دینی برتری دارد. در بخش نخست مقاله تقریری از این نظریه را مطرح می کنم، و در بخش دوّم به اختصار کاستی های نظریه کثرت گرایی دینی را مورد بررسی قرار خواهم داد...
متن کامل+PDF👇
✨ → 3danet.ir/8OKUj
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi
✍️ #آرش_نراقی | ۱ دسامبر ۲۰۱۹
کالج موراوین، پنسیلوانیا
🔅آیا انحصارگرایی دینی از حیث معرفتی و اخلاقی موضع قابل دفاعی است؟ آیا کثرت گرایی دینی در قیاس با انحصارگرایی دینی موضع برتر و سنجیده تری است؟ در این نوشتار مایلم به اختصار استدلال کنم که دست کم صورتی از انحصارگرایی دینی از حیث اخلاقی و معرفتی قابل دفاع است و از جهات مهمی بر کثرت گرایی دینی برتری دارد. در بخش نخست مقاله تقریری از این نظریه را مطرح می کنم، و در بخش دوّم به اختصار کاستی های نظریه کثرت گرایی دینی را مورد بررسی قرار خواهم داد...
متن کامل+PDF👇
✨ → 3danet.ir/8OKUj
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi
🍁 کثرتانگاری یا وحدتِ ادیان؟
✍️ #محمود_رضوانی
🔅برنامهی اخیرِ پرگار با عنوانِ «"تنها دینِ من بر حق است" به چه میانجامد؟» با حضورِ آقایان نراقی و میردامادی به موضوعِ کثرتانگاری و انحصارگراییِ دینی میپردازد. در سطورِ آتی میکوشم برداشتِ خود از این بحث را در نسبت با نظریهی «وحدتِ درونی و متعالیِ ادیان»{به اختصار "وحدتِ ادیان"} به تقریرِ اصحاب حکمتِ خالده و بالاخص فریتیوف شوئون به نگارش درآورم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/oqcc7
🌾 @Sedanet
✍️ #محمود_رضوانی
🔅برنامهی اخیرِ پرگار با عنوانِ «"تنها دینِ من بر حق است" به چه میانجامد؟» با حضورِ آقایان نراقی و میردامادی به موضوعِ کثرتانگاری و انحصارگراییِ دینی میپردازد. در سطورِ آتی میکوشم برداشتِ خود از این بحث را در نسبت با نظریهی «وحدتِ درونی و متعالیِ ادیان»{به اختصار "وحدتِ ادیان"} به تقریرِ اصحاب حکمتِ خالده و بالاخص فریتیوف شوئون به نگارش درآورم...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/oqcc7
🌾 @Sedanet
instagram.com/p/B5r6qEDnJ0G
➖ اطلاعرسانی نشستهای فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام
➖ صدانت در اینستاگرام
➖ صدانت در آپارات
➖ صدانت در یوتوب
➖ صدانت در تویتر
➖ صدانت در تلگرام
➖ صدانت در فیسبوک
➖ اطلاعرسانی نشستهای فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام
➖ صدانت در اینستاگرام
➖ صدانت در آپارات
➖ صدانت در یوتوب
➖ صدانت در تویتر
➖ صدانت در تلگرام
➖ صدانت در فیسبوک
Instagram
وبسایت فرهنگی صدانت
. #ابراهیم_سلطانی : یونانیان باستان معتقد بودند وقتی خدایان میخواهند انسانها را تنبیه کنند، یکی از آرزوهایشان را برآورده میکنند. آرزوها تا تحقق نیافتهاند، مایهٔ شور و شوقاند. تحقق که یافتند پیشپاافتاده میشوند. به آرزوهایمان زندهایم. به آرزوهایمان…
🔹نگاهی انتقادی به جریان روشنفكری معاصر
🍁جلال؛ روشنفکر بیدکان
✍️ عظیم محمود آبادی
«دلیر باش در به کار گرفتن فهم خویش! این است شعار روشننگری».
ایمانوئل کانت
🔅شاید کمتر کسی باشد که تردید کند در اینکه روشنفکری ما دستکم نسبت به دهههای پیش و به ویژه قبل از انقلاب تبدیل به جریانی نحیف و ضعیف شده است. اقبالی که نسبت به سخنرانیهای شریعتی و کتابهای آلاحمد میشد کجا و تیراژ کتابهایی که امروز نام و نشان روشنفکران بر تارکشان میدرخشد کجا؟ حتی در دهههای نخستین پس از انقلاب نیز شاهد بروز و ظهور برخی چهرههای روشنفکری چون دکتر عبدالکریم سروش بودیم که گرچه تاثیرشان در جامعه نسبت به سلف خود کمتر بود، اما در اصل تاثیرگذاریشان نمیتوان تردید و تشکیک کرد.
روشنفکرانی مشهور و محبوب اما بیاثر
حال اما با جریانی از روشنفکری مواجه هستیم که چهرههای آن هر چند به غایت مشهور و حتی محبوب هستند، اما این مشهوریت و محبوبیت فاقد کمترین اثرگذاری جدی در صحنه واقعی جامعه است.واقعیت این است که این نوع از شهرت و محبوبیت که در شماری از چهرههای امروز جریان روشنفکری میبینیم بیشتر از جنس شهرت و محبوبیت سلبریتیهاست که حداکثر نقش زینتالمجالس را ایفا میکنند. چهرههایی که بیشتر از آنکه به کار «روشننگری» جامعه بیایند، با حضورشان به گرم کردن محافل، مراسم، جشن تولدها، تشییع جنازهها، به صف ایستادن روی سنها برای اهدای جایزهها و… میپردازند. البته در خلال این مهمانیها و جشنها و عزاها، سخنرانیهایی را هم انجام میدهند و به بحث در مورد فلسفه، اخلاق، دین، روانشناسی، سیاست و… میپردازند.
🔅چرا روشنفکری ما اثرگذاری خود را از دست داده است؟
🔅اما چرا روشنفکری ما به اینجا رسید؟ چه شد که از یک نیروی مهم فکری – اجتماعی تبدیل به عناصری مشهور اما ناکارآمد شد؟ نیروهایی که نه قادر به نقشی تعیینکننده در تحولات سیاسی – اجتماعی هستند و نه به لحاظ فکری توانستهاند گرهای از کار فروبسته جامعه بگشایند؟
🔅این در حالی است که به لحاظ حجم و تنوع موضوعات، احتمالا میتوانیم روشنفکری امروزمان را بسیار پرکارتر از گذشته بدانیم. در میان این جریان میتوان چهرههایی را یافت که به کمتر حوزهای از حوزههای فکری، فلسفی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، ادبی، روانشناختی، هنری، زیباییشناختی و… ورود نکردهاند، اما با این وجود شاهد عقیم بودن جریان روشنفکری دستکم در مقایسه با زایشهای این جریان در دهههای گذشته هستیم.
🔅اما اگر بخواهیم جوابی برای این پرسش مهم پیدا کنیم – که چرا روشنفکری امروز ما به جریانی تقریبا بلااثر تبدیل شده است؟- باید آن را در نیرو و توان این جریان برای نقش اصلیاش یعنی هدایتگری جامعه یا همان «روشننگری» بجوییم.
🔅نقشی که شاید بتوان گفت دیری است از دست این جریان خارج شده و گویی به جای هدایتگری بیشتر درصدد دنبالهروی از امواج اجتماعی است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/Nir7p
🌾 @Sedanet
🍁جلال؛ روشنفکر بیدکان
✍️ عظیم محمود آبادی
«دلیر باش در به کار گرفتن فهم خویش! این است شعار روشننگری».
ایمانوئل کانت
🔅شاید کمتر کسی باشد که تردید کند در اینکه روشنفکری ما دستکم نسبت به دهههای پیش و به ویژه قبل از انقلاب تبدیل به جریانی نحیف و ضعیف شده است. اقبالی که نسبت به سخنرانیهای شریعتی و کتابهای آلاحمد میشد کجا و تیراژ کتابهایی که امروز نام و نشان روشنفکران بر تارکشان میدرخشد کجا؟ حتی در دهههای نخستین پس از انقلاب نیز شاهد بروز و ظهور برخی چهرههای روشنفکری چون دکتر عبدالکریم سروش بودیم که گرچه تاثیرشان در جامعه نسبت به سلف خود کمتر بود، اما در اصل تاثیرگذاریشان نمیتوان تردید و تشکیک کرد.
روشنفکرانی مشهور و محبوب اما بیاثر
حال اما با جریانی از روشنفکری مواجه هستیم که چهرههای آن هر چند به غایت مشهور و حتی محبوب هستند، اما این مشهوریت و محبوبیت فاقد کمترین اثرگذاری جدی در صحنه واقعی جامعه است.واقعیت این است که این نوع از شهرت و محبوبیت که در شماری از چهرههای امروز جریان روشنفکری میبینیم بیشتر از جنس شهرت و محبوبیت سلبریتیهاست که حداکثر نقش زینتالمجالس را ایفا میکنند. چهرههایی که بیشتر از آنکه به کار «روشننگری» جامعه بیایند، با حضورشان به گرم کردن محافل، مراسم، جشن تولدها، تشییع جنازهها، به صف ایستادن روی سنها برای اهدای جایزهها و… میپردازند. البته در خلال این مهمانیها و جشنها و عزاها، سخنرانیهایی را هم انجام میدهند و به بحث در مورد فلسفه، اخلاق، دین، روانشناسی، سیاست و… میپردازند.
🔅چرا روشنفکری ما اثرگذاری خود را از دست داده است؟
🔅اما چرا روشنفکری ما به اینجا رسید؟ چه شد که از یک نیروی مهم فکری – اجتماعی تبدیل به عناصری مشهور اما ناکارآمد شد؟ نیروهایی که نه قادر به نقشی تعیینکننده در تحولات سیاسی – اجتماعی هستند و نه به لحاظ فکری توانستهاند گرهای از کار فروبسته جامعه بگشایند؟
🔅این در حالی است که به لحاظ حجم و تنوع موضوعات، احتمالا میتوانیم روشنفکری امروزمان را بسیار پرکارتر از گذشته بدانیم. در میان این جریان میتوان چهرههایی را یافت که به کمتر حوزهای از حوزههای فکری، فلسفی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، ادبی، روانشناختی، هنری، زیباییشناختی و… ورود نکردهاند، اما با این وجود شاهد عقیم بودن جریان روشنفکری دستکم در مقایسه با زایشهای این جریان در دهههای گذشته هستیم.
🔅اما اگر بخواهیم جوابی برای این پرسش مهم پیدا کنیم – که چرا روشنفکری امروز ما به جریانی تقریبا بلااثر تبدیل شده است؟- باید آن را در نیرو و توان این جریان برای نقش اصلیاش یعنی هدایتگری جامعه یا همان «روشننگری» بجوییم.
🔅نقشی که شاید بتوان گفت دیری است از دست این جریان خارج شده و گویی به جای هدایتگری بیشتر درصدد دنبالهروی از امواج اجتماعی است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/Nir7p
🌾 @Sedanet
🍁فلسفه علیه نسبیباوری
👤 #کاوه_بهبهانی | ۷ آذر ۹۸
🔅فلسفه از همان آغاز در جدالی سقراطی با نسبیباوری (در قالب سوفیسم) بود. نسبیباوری و جزماندیشی هر دو آفت تعقل و ژرفاندیشیاند. در این نشست از شیوع نسبیباوری به ویژه در میان سلبریتیهای نوظهور و آفت آن برای تفکر سخن رفته است...
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/R4S5q
🌾 @Sedanet | @Sophia_Kaveh
👤 #کاوه_بهبهانی | ۷ آذر ۹۸
🔅فلسفه از همان آغاز در جدالی سقراطی با نسبیباوری (در قالب سوفیسم) بود. نسبیباوری و جزماندیشی هر دو آفت تعقل و ژرفاندیشیاند. در این نشست از شیوع نسبیباوری به ویژه در میان سلبریتیهای نوظهور و آفت آن برای تفکر سخن رفته است...
صوت کامل👇
✨ → 3danet.ir/R4S5q
🌾 @Sedanet | @Sophia_Kaveh
🍁حدود شرعی حجاب، بازخوانی نظریهی حجاب حداقلی
👥 #امیرحسین_ترکاشوند | #محمدعلی_وطندوست
🔅۱۱ آذرماه ۱۳۹۸، امیرحسین ترکاشوند، نویسنده کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر» و محمدعلی وطندوست ، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد طی مناظره و گفتوگوی علمی تحت عنوان «حدود شرعی حجاب؛ بازخوانی نظریه حجاب حداقلی» در دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد، به بررسی نظریه حجاب حداقلی پرداختند...
صوت کامل + گزارش متن👇
✨ → 3danet.ir/Uap0Y
🌾 @Sedanet
🌾 @baznegari
🌾 @dinofalsafe
👥 #امیرحسین_ترکاشوند | #محمدعلی_وطندوست
🔅۱۱ آذرماه ۱۳۹۸، امیرحسین ترکاشوند، نویسنده کتاب «حجاب شرعی در عصر پیامبر» و محمدعلی وطندوست ، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد طی مناظره و گفتوگوی علمی تحت عنوان «حدود شرعی حجاب؛ بازخوانی نظریه حجاب حداقلی» در دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد، به بررسی نظریه حجاب حداقلی پرداختند...
صوت کامل + گزارش متن👇
✨ → 3danet.ir/Uap0Y
🌾 @Sedanet
🌾 @baznegari
🌾 @dinofalsafe
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 حسن محدثی: کاهش فواصل خیزشهای اجتماعی در ایران (13 دی 96)
مشاهده این کلیپ در آپارات
مشاهده این کلیپ در یوتوب
مشاهده این کلیپ در اینستاگرام
فیلم و صوت کامل این مناظره
🌾 @sedanet
🌾 @NewHasanMohaddesi
مشاهده این کلیپ در آپارات
مشاهده این کلیپ در یوتوب
مشاهده این کلیپ در اینستاگرام
فیلم و صوت کامل این مناظره
🌾 @sedanet
🌾 @NewHasanMohaddesi
🍁 نشست «فلسفه، جامعه و صلح»
👤با حضور:
#مصطفی_ملکیان
#صدیقه_وسمقی
#مقصود_فراستخواه
به همت «گروه علمی_تخصصی صلح انجمن جامعه شناسی ایران» | خانه گفتمان شهر (خانه وارطان) | ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۸
صوت کامل نشست، صوت جداگانه هر سخنران و پرسش و پاسخ👇
✨ → 3danet.ir/EzsCR
🌾 @Sedanet
🌾 @Mfarasatkhah
🌾 @Mostafamalekian
🌾 @sociologyofpeace
👤با حضور:
#مصطفی_ملکیان
#صدیقه_وسمقی
#مقصود_فراستخواه
به همت «گروه علمی_تخصصی صلح انجمن جامعه شناسی ایران» | خانه گفتمان شهر (خانه وارطان) | ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۸
صوت کامل نشست، صوت جداگانه هر سخنران و پرسش و پاسخ👇
✨ → 3danet.ir/EzsCR
🌾 @Sedanet
🌾 @Mfarasatkhah
🌾 @Mostafamalekian
🌾 @sociologyofpeace
🍁 سلامت معنوی؛ زندگی اصیل
گفتوگو با دکتر #عارف_نظری
متخصص روانکاوی فرادرونفردی (ترنسپرسونال)
مصاحبه کننده: نغمه پروان
منبع: نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت» شماره ١۴۵
🔅سلامت معنوی، یکی از انواع سلامت است که رفتهرفته در کنار انواع دیگر سلامت، یعنی سلامت روانی، جسمی، اجتماعی و فرهنگی جای گرفته و امروزه به یکی از مؤلفههای اصلی داشتن زندگی خوب و اصیل بدل گشته است. در گفتوگوی حاضر دکتر عارف نظری روانکاو ترنسپرسونال۱ از چندوچون و حدودوثغور این مؤلفۀ تازهوارد به دنیای روانشناسی یعنی «سلامت معنوی» سخن میگوید و به بیان موانعی میپردازد که آدمی بر سر راه دستیابی به این نوع از سلامت با آنها مواجه است و در انتها نیز راهکارهای چندی در رفع این موانع ارائه میکند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/jSqE0
🌾 @Sedanet
🌾 @Doostanehekmatmarefat
گفتوگو با دکتر #عارف_نظری
متخصص روانکاوی فرادرونفردی (ترنسپرسونال)
مصاحبه کننده: نغمه پروان
منبع: نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت» شماره ١۴۵
🔅سلامت معنوی، یکی از انواع سلامت است که رفتهرفته در کنار انواع دیگر سلامت، یعنی سلامت روانی، جسمی، اجتماعی و فرهنگی جای گرفته و امروزه به یکی از مؤلفههای اصلی داشتن زندگی خوب و اصیل بدل گشته است. در گفتوگوی حاضر دکتر عارف نظری روانکاو ترنسپرسونال۱ از چندوچون و حدودوثغور این مؤلفۀ تازهوارد به دنیای روانشناسی یعنی «سلامت معنوی» سخن میگوید و به بیان موانعی میپردازد که آدمی بر سر راه دستیابی به این نوع از سلامت با آنها مواجه است و در انتها نیز راهکارهای چندی در رفع این موانع ارائه میکند...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/jSqE0
🌾 @Sedanet
🌾 @Doostanehekmatmarefat
صدانت
گفتوگو نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت» با دکتر عارف نظری تحت عنوان «سلامت معنوی؛ زندگی اصیل» • صدانت
در گفتوگوی حاضر دکتر عارف نظری روانکاو ترنسپرسونال از چندوچون و حدودوثغور این مؤلفۀ تازهوارد به دنیای روانشناسی یعنی «سلامت معنوی» سخن میگوید...
🍁 نشست مؤسسه سروش مولانا با عنوان “از زندگی اخلاقی چه انتظاری میتوان داشت؟”به مناسبت روز جهانی فلسفه در پنجشنبه ۳۰ آبان ۹۸ با حضور دکتر ابوالقاسم فنائی، دکتر جواد حیدری، دکتر امیرحسین خداپرست و دکتر محمود مقدّسی
صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/hD3dl
🌾 @Sedanet
🌾 @theworldasIsee
🌾 @Abolghasemfanaei
🌾 @sorooshemewlana
صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/hD3dl
🌾 @Sedanet
🌾 @theworldasIsee
🌾 @Abolghasemfanaei
🌾 @sorooshemewlana
instagram.com/p/B52C8z4n8Uv
➖ اطلاعرسانی نشستهای فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام
➖ صدانت در اینستاگرام
➖ صدانت در آپارات
➖ صدانت در یوتوب
➖ صدانت در تویتر
➖ صدانت در تلگرام
➖ صدانت در فیسبوک
➖ اطلاعرسانی نشستهای فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام
➖ صدانت در اینستاگرام
➖ صدانت در آپارات
➖ صدانت در یوتوب
➖ صدانت در تویتر
➖ صدانت در تلگرام
➖ صدانت در فیسبوک
Instagram
@3danet
.
تلخ ترین لحظه عاشقی وقتی است که محبوبات را در آغوش میگیری اما نمیابیاش، تناش در حلقه بازوان تو مانده اما خودش رفته است. تنگتر میفشاریش تا در آنچه از او مانده عصارهای از حضورش به تنات بتراود، اما هرچه بیشتر میفشاریش کمتر مییابیش. در پیشات از پیشات…
تلخ ترین لحظه عاشقی وقتی است که محبوبات را در آغوش میگیری اما نمیابیاش، تناش در حلقه بازوان تو مانده اما خودش رفته است. تنگتر میفشاریش تا در آنچه از او مانده عصارهای از حضورش به تنات بتراود، اما هرچه بیشتر میفشاریش کمتر مییابیش. در پیشات از پیشات…
🍁 علل اعتراضات بنزین و رسیدن کشور به وضعیت جاری
👤 #محمد_فاضلی
🔅 محمد فاضلی: 19 آذر 1398، در مؤسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، علل اعتراضات بنزین و رسیدن کشور به وضعیت جاری را توضیح دادم. اصل سخنام این بود: حکومت در عرصه سیاست، بیطرف نیست و همین امر باعث وضع فعلی شده است.
دریافت صوت و اسلایدها در صدانت
مشاهده فیلم تدوینشده اسلایدها همراه با صوت در آپارات
مشاهده فیلم تدوینشده اسلایدها همراه با صوت در یوتوب
🌾 @Sedanet
🌾 @fazeli_mohammad
👤 #محمد_فاضلی
🔅 محمد فاضلی: 19 آذر 1398، در مؤسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، علل اعتراضات بنزین و رسیدن کشور به وضعیت جاری را توضیح دادم. اصل سخنام این بود: حکومت در عرصه سیاست، بیطرف نیست و همین امر باعث وضع فعلی شده است.
دریافت صوت و اسلایدها در صدانت
مشاهده فیلم تدوینشده اسلایدها همراه با صوت در آپارات
مشاهده فیلم تدوینشده اسلایدها همراه با صوت در یوتوب
🌾 @Sedanet
🌾 @fazeli_mohammad
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 57 سال فاصله سنی، گفتگو یک پسر بچه و یک مرد درباره زندگی (همراه با زیرنویس فارسی و انگلیسی همزمان)
مشاهده در یوتوب
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
مشاهده در یوتوب
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ترامپ و سوگیریهای شناختی؛ اثر دانینگ کروگر
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمۀ مرکز شناخت
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
🌾 @shenakhtcenter
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمۀ مرکز شناخت
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
🌾 @shenakhtcenter
🍁 به مناسبتِ تولّدِ دکتر عبدالکریم سروش
✍️نوشته اینستاگامی #مجید_زمانی (پژوهشگرِ فلسفه تحلیلی)
🔅مرحوم دكتور #عبدالعزيز_حموده از نوانديشانِ معاصرِ عرب و استادِ ادبیاتِ انگلیسی در دانشگاه قاهره بود. ایشان دو کتابِ بسیار مهم دارند به نامهای المرایا المقعره(آینههای مقعر) و المرایا المحدبه(آینههای محدب)، مؤلف در این دو کتاب به خوبی نشان داده که چگونه عدهای با استمدادِ از صنایعِ ادبی و بلاغی، ارزشِ یک مدعا را برزگتر و یا کوچکتر از آنچه هست نشان دادهاند. همانگونه که آینهی مقعر، تصویر را کوچکتر از آنچه هست نشان میدهد و آینهی محدب،تصویر را بزرگتر از آنچه هست بازمینُمایاند.
🔅المرایا المقعره، روشهایِ ادبی و خطابیای را بررسی میکند که به وسیلهی آنها میتوان به پایین آوردنِ ارزشِ یک مدعا پرداخت.
🔅المرایا المحدبه بررسی میکند که چهگونه میتوان با استمدادِ از روشهای بلاغیِ خاص و صنایعِ دانشِ بدیع یک مدّعا را در چشم مخاطب بزرگ جلوه داد و مُدَّعي را باعظمت و باابهّت نشان داد و بدین وسیله نقدِ او سخت جلوه نُماید.
🔅خواندنِ این دو کتاب لازم است تا در بررسیِ هر اندیشهای صرفن به مدّعا و دلایل نظر اندازیم تا از یکطرف فریبِ لفّاظیِ لفاظان را نخوریم و از طرفِ دیگر به وسیلهی تقدُّس بخشیدن به سَلَف، شهامتِ نقد را از ما نستانند.
🔅ترجمهی این دو کتاب به زبانهای مختلف ضرورت دارد، و موضوعِ این دو کتاب از یکطرف منطق و تفکرِ نقادانه است و از طرفِ دیگر آنتروپولوژی و جامعهشناسی.
🔅انتقادی که بر جنابِ دکتر #عبدالکریم_سروش وارد است، ایشان با تسلّطِ زیاد بر مباحثِ ادبی و بلاغی، بعضاً از چارچوبِ روشِ تحلیلی و نظریهپردازیِ علمی خارج میشوند و با استمداد از شعر و بلاغت،ارزشِ علمیِ یک مدّعا را بالا یا پایین میآورند. اگر ایشان میخواهند در جایگاهِ یک فیلسوفِ تحلیلی نظریهپردازی کنند،لازم است متدِ تحلیلِ فلسفی را رعایت کنند و بحثهای علمی را با مباحثِ ادبی خلط ننمایند. بحثهای ادبی و شواهدِ شعری در جایِ خودش ارزشمند است و در تبحرِ آقای سروش بر ادبیاتِ فارسی هیچ شک و تردیدی وجود ندارد و آثار و سخنرانیهای ایشان گواهِ این مطلب است، امّا در بحثِ تحلیلی باید دقّت نمود که: «شعرْ خواهرِ زشتِ فلسفه است».
پ.ن: تصویرِ اول دکتر حموده و دکتر سروش، تصویرِ دوم دو کتابِ مهمِ مرحومِ حموده که در متن ذکری از آنها رفت.
🌾 @Sedanet
✍️نوشته اینستاگامی #مجید_زمانی (پژوهشگرِ فلسفه تحلیلی)
🔅مرحوم دكتور #عبدالعزيز_حموده از نوانديشانِ معاصرِ عرب و استادِ ادبیاتِ انگلیسی در دانشگاه قاهره بود. ایشان دو کتابِ بسیار مهم دارند به نامهای المرایا المقعره(آینههای مقعر) و المرایا المحدبه(آینههای محدب)، مؤلف در این دو کتاب به خوبی نشان داده که چگونه عدهای با استمدادِ از صنایعِ ادبی و بلاغی، ارزشِ یک مدعا را برزگتر و یا کوچکتر از آنچه هست نشان دادهاند. همانگونه که آینهی مقعر، تصویر را کوچکتر از آنچه هست نشان میدهد و آینهی محدب،تصویر را بزرگتر از آنچه هست بازمینُمایاند.
🔅المرایا المقعره، روشهایِ ادبی و خطابیای را بررسی میکند که به وسیلهی آنها میتوان به پایین آوردنِ ارزشِ یک مدعا پرداخت.
🔅المرایا المحدبه بررسی میکند که چهگونه میتوان با استمدادِ از روشهای بلاغیِ خاص و صنایعِ دانشِ بدیع یک مدّعا را در چشم مخاطب بزرگ جلوه داد و مُدَّعي را باعظمت و باابهّت نشان داد و بدین وسیله نقدِ او سخت جلوه نُماید.
🔅خواندنِ این دو کتاب لازم است تا در بررسیِ هر اندیشهای صرفن به مدّعا و دلایل نظر اندازیم تا از یکطرف فریبِ لفّاظیِ لفاظان را نخوریم و از طرفِ دیگر به وسیلهی تقدُّس بخشیدن به سَلَف، شهامتِ نقد را از ما نستانند.
🔅ترجمهی این دو کتاب به زبانهای مختلف ضرورت دارد، و موضوعِ این دو کتاب از یکطرف منطق و تفکرِ نقادانه است و از طرفِ دیگر آنتروپولوژی و جامعهشناسی.
🔅انتقادی که بر جنابِ دکتر #عبدالکریم_سروش وارد است، ایشان با تسلّطِ زیاد بر مباحثِ ادبی و بلاغی، بعضاً از چارچوبِ روشِ تحلیلی و نظریهپردازیِ علمی خارج میشوند و با استمداد از شعر و بلاغت،ارزشِ علمیِ یک مدّعا را بالا یا پایین میآورند. اگر ایشان میخواهند در جایگاهِ یک فیلسوفِ تحلیلی نظریهپردازی کنند،لازم است متدِ تحلیلِ فلسفی را رعایت کنند و بحثهای علمی را با مباحثِ ادبی خلط ننمایند. بحثهای ادبی و شواهدِ شعری در جایِ خودش ارزشمند است و در تبحرِ آقای سروش بر ادبیاتِ فارسی هیچ شک و تردیدی وجود ندارد و آثار و سخنرانیهای ایشان گواهِ این مطلب است، امّا در بحثِ تحلیلی باید دقّت نمود که: «شعرْ خواهرِ زشتِ فلسفه است».
پ.ن: تصویرِ اول دکتر حموده و دکتر سروش، تصویرِ دوم دو کتابِ مهمِ مرحومِ حموده که در متن ذکری از آنها رفت.
🌾 @Sedanet
Instagram
@sheikhmajid_al
... به مناسبتِ تولّدِ دکتر #عبدالکریم_سروش مرحوم دكتور #عبدالعزيز_حمودة از نوانديشانِ معاصرِ عرب و استادِ ادبیاتِ انگلیسی در دانشگاه قاهره بود. ایشان دو کتابِ بسیار مهم دارند به نامهای المرایا المقعرة(آینههای مقعر) و المرایا المحدبة(آینههای محدب)، مؤلف…
🍁معرفی کتاب معنای متن، پژوهشی در علوم قرآن اثر نصرحامد ابوزید
ترجمه: مرتضی کریمینیا
✍️ ایمان تاجی
🔅نصر حامد ابوزید (1943-2010) را می توان یکی از جنجالی ترین روشنفکران جهان معاصر عرب نامید. نوشته های او منجر به اخراجش از سمت استادی زبان و ادبیات عرب از دانشگاه قاهره و در نهایت تکفیر او و حکم ارتدادش شد. پس از مشکلات ایجاد شده برای او در مصر او به لیدن هلند رفت و در آن جا به مطالعاتش در باب قرآن ادامه داد. مهم ترین حوزه ی مطالعاتی و نظریه پردازی ابوزید قرآن بود و نگاه نسبتا نو او به این کتاب مقدس زمینههای تکفیر او را فراهم کرد.
🔅کتاب "مفهوم النص: دراسه فی علوم القرآن" یکی از مهم ترین آثار اوست که اولین بار در سال 1990 در بیروت چاپ شد. در این کتاب او با مثال های مختلف و شواهد گوناگون و به تفصیل دیدگاه خود را در رابطه با قرآن ارائه می دهد. او در این کتاب موضوعات سنتی مورد بحث در باب قرآن نظیر مکی و مدنی، اسباب نزول و ناسخ و منسوخ را مطرح کرده، اما از دیدگاهی جدید آن ها را تحلیل می کند. او این موضوعات را به خدمت می گیرد تا نظریه ی خود را در بطن تمامی آن ها به جریان بیندازد و مقصود خود را بر تمامی مفهوم های سنتی قرآنی عرضه کند. نگاه ابوزید به متن قرآن نگاهی ادبی است. او قرآن را به مثابه یک متن (Text) می انگارد و ژرف کاوی های خود را با این پیش فرض جلو می برد.
🔅خلاصه کلام ابوزید آن است که متن قرآن در دیالوگ فعال با فرهنگ و جامعه شکل گرفته است و این کتاب محصولی فرهنگی است. از منظر او قرآن به شدت متاثر از جامعه و فرهنگ و اتفاقات پیرامونی خود بوده است. ابوزید نقطه ی قوت هر شاهکار ادبی را پیوندش با واقعیت می داند و قرآن را نیز از این قاعده مستثنی نمی کند. او می گوید که هیچ متنی در خلا و فارغ از زمان و مکان خود شکل نمی گیرد بلکه هر متنی آینه ی زبان و فرهنگ مولف و مخاطبان خود است. البته باید توجه کرد که این رابطه ی قرآن و فرهنگ رابطه ای دوطرفه است نه یک مونولوگ یک طرفه، بدین معنا که قرآن بازتابی صرف و منفعلانه از واقعیت زمانه اش نیست. از دیدگاه او سیر توالی نزول قرآن به طوری است که ابتدا مناسبات با جامعه را به شیوه ای موثر بازسازی و پالایش می کند (که بیشتر در آیات مکی این رویکرد وجود دارد) و پس از آن که متن غالب جامعه شد در واقعیات اطراف خود اثر می گذارد (نظیر اکثر آیات مدنی). از دیدگاه ابوزید، قرآن هرچند که منشا وحیانی دارد اما متن آن در دیالکتیک با جامعه شکل گرفته است (البته نه به معنای هگلی آن). این دیدگاه ابوزید نسبت به متن مقدس نتایجی را در پی دارد که از آن جمله می توان به اعتباری انگاشتن فقه و احکام برآمده از قرآن اشاره کرد چرا که این دستورات برخاسته از آن جامعه خاص و در آن مقطع زمانی ویژه بوده است و با شناخت کامل و دقیق رابطه ی متن و جامعه می توان به خاستگاه های آن پی برد.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/erobx
🌾 @Sedanet
ترجمه: مرتضی کریمینیا
✍️ ایمان تاجی
🔅نصر حامد ابوزید (1943-2010) را می توان یکی از جنجالی ترین روشنفکران جهان معاصر عرب نامید. نوشته های او منجر به اخراجش از سمت استادی زبان و ادبیات عرب از دانشگاه قاهره و در نهایت تکفیر او و حکم ارتدادش شد. پس از مشکلات ایجاد شده برای او در مصر او به لیدن هلند رفت و در آن جا به مطالعاتش در باب قرآن ادامه داد. مهم ترین حوزه ی مطالعاتی و نظریه پردازی ابوزید قرآن بود و نگاه نسبتا نو او به این کتاب مقدس زمینههای تکفیر او را فراهم کرد.
🔅کتاب "مفهوم النص: دراسه فی علوم القرآن" یکی از مهم ترین آثار اوست که اولین بار در سال 1990 در بیروت چاپ شد. در این کتاب او با مثال های مختلف و شواهد گوناگون و به تفصیل دیدگاه خود را در رابطه با قرآن ارائه می دهد. او در این کتاب موضوعات سنتی مورد بحث در باب قرآن نظیر مکی و مدنی، اسباب نزول و ناسخ و منسوخ را مطرح کرده، اما از دیدگاهی جدید آن ها را تحلیل می کند. او این موضوعات را به خدمت می گیرد تا نظریه ی خود را در بطن تمامی آن ها به جریان بیندازد و مقصود خود را بر تمامی مفهوم های سنتی قرآنی عرضه کند. نگاه ابوزید به متن قرآن نگاهی ادبی است. او قرآن را به مثابه یک متن (Text) می انگارد و ژرف کاوی های خود را با این پیش فرض جلو می برد.
🔅خلاصه کلام ابوزید آن است که متن قرآن در دیالوگ فعال با فرهنگ و جامعه شکل گرفته است و این کتاب محصولی فرهنگی است. از منظر او قرآن به شدت متاثر از جامعه و فرهنگ و اتفاقات پیرامونی خود بوده است. ابوزید نقطه ی قوت هر شاهکار ادبی را پیوندش با واقعیت می داند و قرآن را نیز از این قاعده مستثنی نمی کند. او می گوید که هیچ متنی در خلا و فارغ از زمان و مکان خود شکل نمی گیرد بلکه هر متنی آینه ی زبان و فرهنگ مولف و مخاطبان خود است. البته باید توجه کرد که این رابطه ی قرآن و فرهنگ رابطه ای دوطرفه است نه یک مونولوگ یک طرفه، بدین معنا که قرآن بازتابی صرف و منفعلانه از واقعیت زمانه اش نیست. از دیدگاه او سیر توالی نزول قرآن به طوری است که ابتدا مناسبات با جامعه را به شیوه ای موثر بازسازی و پالایش می کند (که بیشتر در آیات مکی این رویکرد وجود دارد) و پس از آن که متن غالب جامعه شد در واقعیات اطراف خود اثر می گذارد (نظیر اکثر آیات مدنی). از دیدگاه ابوزید، قرآن هرچند که منشا وحیانی دارد اما متن آن در دیالکتیک با جامعه شکل گرفته است (البته نه به معنای هگلی آن). این دیدگاه ابوزید نسبت به متن مقدس نتایجی را در پی دارد که از آن جمله می توان به اعتباری انگاشتن فقه و احکام برآمده از قرآن اشاره کرد چرا که این دستورات برخاسته از آن جامعه خاص و در آن مقطع زمانی ویژه بوده است و با شناخت کامل و دقیق رابطه ی متن و جامعه می توان به خاستگاه های آن پی برد.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/erobx
🌾 @Sedanet
🍁جشن هجدهمین سالگرد تاسیس موسسه دارالاکرام با حضور محمدعلی موحد، مصطفی ملکیان و محمدرضا شفیعی کدکنی
مرکز همایشهای بین المللی نیایش | 21 آذر 98
متن و صوت کامل + گزارش تصویری👇
✨ → 3danet.ir/g6Mtc
🌾 @Sedanet | @Darolekram
مرکز همایشهای بین المللی نیایش | 21 آذر 98
متن و صوت کامل + گزارش تصویری👇
✨ → 3danet.ir/g6Mtc
🌾 @Sedanet | @Darolekram