کتابخانه سیمرغ
73.1K subscribers
15.3K photos
1.18K videos
7.37K files
470 links
Download Telegram
📕#فرهنگ_سیاسی_ایران

#محمود_سریع_القلم

کتاب فرهنگ سیاسی ایران نوشته دکتر سریع‌القلم همانطور که از نامش پیداست فرهنگ سیاسی در ایران را بررسی کرده است. نویسنده کتاب معتقد است که فرهنگ سیاسی در ایران بدلیل تاریخ طولانی حکومت‌های عشایری دارای خط مشی عشیرتی است. حتی پس از انقراض سلسله قاجاریه بعنوان آخرین سلسله عشایری ایران این فرهنگ سیاسی این بار در درون شهرها ادامه یافته است. مواردی مثل بی اعتمادی به دیگران، طایفه‌گرایی، دشمن دانستن دگر اندیشان، نگاه پدرانه به جامعه، خشونت و فرهنگ حذف مخالف، توهم توطئه، ارزش ندادن به فرد و ابزار دانستن آن، عدم توانایی در رسیدن به تفاهم با دیگران و غیره همگی مربوط به فرهنگ عشایری هستند که در جامعه ایران نهادینه شده‌اند و یک جامعه مکانیکی بوجود آورده‌اند که بدلیل همین خصلت‌های عشیرتی جامعه‌ای بی‌ثبات است و توانایی کثرت‌گرائی ندارد. افراد در این جامعه بدلیل ناامنی که از جانب دیگران و از جانب ساختار غیر منسجم حس می‌کنند بشدت فردگرا می‌شوند تا بوسیله کسب قدرت و ثروت از میزانی از امنیت در این بی‌ثباتی برخوردار باشند که این خود به نوعی بی اخلاقی و در نظر نگرفتن دیگران منجر می‌شود.
نویسنده اعتقاد دارد که با استقلال اقتصادی افراد که با تقویت بخش خصوصی حاصل می‌شود، طبقه متوسط جامعه قدرتمندتر خواهد شد که این باعث ایجاد تشکل‌هایی برای نمایندگی و دفاع از افراد این طبقه می‌شود و به مرور باعث تقویت تعامل با دیگر بازیگران عرصه سیاسی می‌شود و باعث می‌شود که دولت کم کم به نقش ناظر تبدیل شود و فردیت مثبت یعنی شخصیت دادن به افراد و شکوفائی استعدادهای آنها و همچنین نهادینه شدن قانون محقق شود.

♦️@seemorghbook
👍15
📕#فرهنگ_سیاسی_ایران

#محمود_سریع_القلم

کتاب فرهنگ سیاسی ایران نوشته دکتر سریع‌القلم همانطور که از نامش پیداست فرهنگ سیاسی در ایران را بررسی کرده است. نویسنده کتاب معتقد است که فرهنگ سیاسی در ایران بدلیل تاریخ طولانی حکومت‌های عشایری دارای خط مشی عشیرتی است. حتی پس از انقراض سلسله قاجاریه بعنوان آخرین سلسله عشایری ایران این فرهنگ سیاسی این بار در درون شهرها ادامه یافته است. مواردی مثل بی اعتمادی به دیگران، طایفه‌گرایی، دشمن دانستن دگر اندیشان، نگاه پدرانه به جامعه، خشونت و فرهنگ حذف مخالف، توهم توطئه، ارزش ندادن به فرد و ابزار دانستن آن، عدم توانایی در رسیدن به تفاهم با دیگران و غیره همگی مربوط به فرهنگ عشایری هستند که در جامعه ایران نهادینه شده‌اند و یک جامعه مکانیکی بوجود آورده‌اند که بدلیل همین خصلت‌های عشیرتی جامعه‌ای بی‌ثبات است و توانایی کثرت‌گرائی ندارد. افراد در این جامعه بدلیل ناامنی که از جانب دیگران و از جانب ساختار غیر منسجم حس می‌کنند بشدت فردگرا می‌شوند تا بوسیله کسب قدرت و ثروت از میزانی از امنیت در این بی‌ثباتی برخوردار باشند که این خود به نوعی بی اخلاقی و در نظر نگرفتن دیگران منجر می‌شود.
نویسنده اعتقاد دارد که با استقلال اقتصادی افراد که با تقویت بخش خصوصی حاصل می‌شود، طبقه متوسط جامعه قدرتمندتر خواهد شد که این باعث ایجاد تشکل‌هایی برای نمایندگی و دفاع از افراد این طبقه می‌شود و به مرور باعث تقویت تعامل با دیگر بازیگران عرصه سیاسی می‌شود و باعث می‌شود که دولت کم کم به نقش ناظر تبدیل شود و فردیت مثبت یعنی شخصیت دادن به افراد و شکوفائی استعدادهای آنها و همچنین نهادینه شدن قانون محقق شود.

♦️@seemorghbook
10👍1