شوراهای صنفی دانشجویان کشور

🔴مسئولین خوابگاه های چمران و فاطمیه؛ قانون گذاران و متولیان دانشگاه تهران
🔴امروز بر آن شدیم تا با شما بی واسطه و صریح سخن گوییم و این متن، نه تقاضا نامه و نه شکواییه که دادخواهی کسانی است که روح عدالت طلبشان از تبعیضی که هر دم بیش از پیش بر زنان روا می‌رود به درد آمده است، تبعیضی که خود عامل اصلی مصیبت‌های اجتماعی فراوان و ناهنجاری‌هایی است که هر روز خبرساز است اما نه تنها درمان نمی‌گردد، که هر لحظه افزونی می‌گیرد.
♦️♦️صاحب منصبان دانشگاهی،آنجا که سخن از ستم و تبعیض است، جهل بی درنگ با چهره ها و زیور های گوناگون پا درمیان می‌گذارد، گاه صورتک خیر خواهی بر چهره دارد و گاه پرچم دار اخلاقی نمایشی است... و دریغ که این بار، تبعیض برای ما نه در فضایی غیر متعهد و ناآگاه، بلکه در اتمسفری به جریان در آمده که داعیه دار دانش و فرهی است.
♦️♦️حضرات و جنابان، در روزگار ما، بر هیچ انسان دانا و آگاهی پوشیده نیست که زنان و مردان در احساس، شعور، توانایی عقلی و اراده ی انسانی، بی شک برابرند و بنا بر همین اصل، عقل سلیم حکم می‌کند حقوق انسانی دو جنس یکسان باشد و هیچ وجودی اجازه‌ی محدود نمودن و پایمال کردن حقوق مسلم دیگری را نداشته‌باشد.
♦️♦️اما گویی دانشگاه دیگر سنگر آزادی نیست و ریشه‌های تبعیض، نه در فرهنگ باطل و اصلاح نشده، که در دل محیط آکادمیک رشد و نمو می یابد .
♦️♦️مسئولین و سیاست گذاران ، وقتی سخن از تبعیض جنسیتی به میان می‌آید لازم نیست امر خارق‌العاده‌ای در جریان باشد، دانه‌ای کوچک کافیست تا درختی تناور از آن حاصل گردد و چه خاکی حاصلخیز تر از خاک دانشگاهی که اعتبار تثبیت شده‌ای در ذهن شهرنشین و روستانشین، فقیر و غنی و بی سواد و تحصیل کرده دارد . آنجا که در خوابگاه، یعنی محل سکونت 4 ساله‌ی دانشجویان دختر، قوانین و سنت‌هایی در تضاد با قوانین خوابگاه پسران جاری است .
♦️♦️حضرات خیرخواه، برایمان توضیح دهید چرا باید بپذیریم دلیل محدودیت غیر منطقی ساعات ورود و خروج دختران، تأمین امنیت آن‌هاست؛ درحالی که، خوابگاه چمران با قرار داشتن در دور افتاده‌ترین و صعب‌الوصول‌ترین نقطه‌ی مکانی ممکن، توسط متولیان این قانون برای حدود 2000 دانشجوی کارشناسی دختر، تعیین شده‌است؟ جایی که پس از ساعت 8 و نیم شب، به ندرت اتوبوسی گذر می‌کند و برای طی مسیر خوابگاه راهی وجود ندارد جز استفاده از تاکسی‌های دربست با نرخ هایی که رانندگان در شرایط معذوریت دختران با وجدان های بیدار خود تصویب می‌کنند؛ یا متوسل شدن به خودروهای شخصی برای پرداخت هزینه‌ی کمتر در حالی که هیچ ضمانتی برای حفظ امنیت آن‌ها وجود ندارد.
♦️♦️ما را مجاب کنید چگونه در آیین نامه‌ی ضوابط و مقررات سکونت در خوابگاه های دانشجویی دانشگاه تهران ادعا کرده اید:« برقراری امنیت و جو سرشار از ارامش و اعتماد در خوابگاه از اهمیتی مضاعف برخوردار است» و بر «اهمیت حفظ سلامت این محیط و تأمین حقوق دانشگاهیان و حفظ کرامت دانشجویان» تاکید ورزیده‌اید و در عمل کمر به پایمال کردن‌ شأن انسانی دختران دانشجو بسته‌اید؟ با اجبار در پر کردن فرم تأخیر، فرم تعهد، سؤال درباره ی علت تأخیر،(!) تهدید به برخورد قانونی درصورت بیش از سه بار تأخیر با ادبیاتی شایان توجه:« با دانشجویانی که ماهیانه بیش از سه مورد تأخیر در مراجعه به خوابگاه یا غیبت غیر موجه داشته باشند برابر مقررات انضباطی برخورد و نهایتاً دانشجو از خوابگاه محروم خواهد شد» که به هیچ وجه، نشانی از احترام به دانشجو ندارد، چگونه به «تأمین حقوق دانشگاهیان» و «حفظ کرامت دانشجویان» می‌پردازید؟ مقررات انضباطی چیست و چرا به طور مشخص به آن اشاره نشده‌است؟ آیا این باز گذاشتن دست مسئول امر برای برخورد مطابق با سلیقه‌ی خود نیست؟
♦️♦️آقایان و حضرات مسئول ، به ما بگویید، آیا تماس تلفنی مسئولین خوابگاه با اولیای دانشجویان و شایعه پراکنی و بزرگنمایی بی‌جا در شرح ماوقع که موجب بروز تنش‌ها، اختلافات خانوادگی و ایجاد دیوار بی‌اعتمادی بین دانشجو و خانواده‌ی وی می‌شود، می‌تواند حتی ذره‌ای در راستای «برقراری امنیت و جو سرشار از آرامش و اعتماد» قرار گیرد؟
♦️♦️رؤسا، بزرگان و فرمان فرمایان دانشگاهی، زمانی‌ که تنها برای دختران و زنان، قانونی مصوب و محدودیتی اعمال می‌کنید، سخن گفتن از تأمین امنیت و سلامت توجیهی بیش نیست، چرا که هر زن بر این اساس که از عقل و ادراکی برابر با همتایان مذکر خود بهره‌مند است، توان درک موقعیت و تصمیم‌گیری در مورد امور مربوط به خود را دارد و دخالت بی دلیل خوابگاه و دانشگاه در زندگی شخصی وی جز زیر سؤال بردن استقلال، آزادی عمل و عزت نفس وی، نمی‌تواند هدفی درپی داشته باشد .
🔴🔴پس حسن نیت خود را به وضوح با تأمین امکانات هر چه بیشتر - مانند احداث خط تاکسی خوابگاه، افزایش ساعات کاری سرویس‌ها و اقداماتی از این قبیل - ثابت کنید؛

3.4K views09:07