خواهر نازنین محمدنژاد، در آخرین توییت خود از اوضاع نگران کننده این فعال دانشجویی خبر داد و عنوان کرده است که «مسئولیت جان و سلامت نازنین با اطلاعات سپاه است».

در حالی قریب به سه هفته از نگهداری وی در سلول انفرادی اطلاعات سپاه می گذرد که با وجود پیگیری های صورت گرفته توسط خانواده اش تاکنون هیچ اطلاعی مبنی بر علت بازداشت وی، شرایط نگهداری یا تعیین قرار وثیقه به آنها داده نشده است و خانواده وی در بی اطلاعی کامل و نگرانی در رابطه با وضعیت سلامت او به سر می برند.

وی همچنین از کلیه حقوق بدیهی خود همچون حق دسترسی به وکیل در این مدت محروم بوده است.

نازنین محمدنژاد در تاریخ ۱۸ آذرماه با یورش نیروهای اطلاعات سپاه در منزلش در تهران بازداشت شد.

دانشگاه تعطیل است و مسئولین دانشگاه و وزارت علوم در همدستی کامل با این تعطیلی امنیتیِ دانشگاه، تاکنون هیچ واکنشی در رابطه با دستگیری و وضعیت این فعال دانشجویی و بازداشت و احکام قضایی دیگر دانشجویان نشان نداده اند.

سلامتی نازنین محمدنژاد در خطر است و مسئولیت آن علاوه بر نهادهای امنیتی، متوجه وزارت علوم و مسئولین دانشگاه نیز هست.

1⃣3⃣1⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴خبر

محمد خانی، مترجم، پژوهشگر و دانشجوی مقطع دکتری دانشگاه علامه طباطبائی با اتهامات اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام توسط قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۴ سال حبس تعزیری، ۲ سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی، ۶ ماه کار اجباری با کودکان “توان‌خواه ذهنی” و توقیف تمامی اموال شخصی ضبط شده به مدت دو سال محکوم شد.

1⃣3⃣1⃣6⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 زمان و شعبه دادگاه تجدیدنظر پریسا رفیعی تعیین شد

پریسا رفیعی، فعال صنفی دانشگاه تهران که هم‌اکنون در زندان اوین محبوس است، در ماه‌های گذشته با پرونده‌ی جدیدی تحت عنوان تبلیغ علیه نظام روبرو شد. این پرونده به دلیل نامه‌ی سرگشاده‌ی پریسا رفیعی برای او گشوده شد که طی آن مواجهات غیرقانونی در دوران بازداشت خود را شرح داده بود.
طی دادگاهی که برای بررسی این اتهام برگزار شد پریسا از اتهام وارده تبرئه گشت. اما با اعتراض دادستانی به رای صادره پرونده به شعبه‌ی ۳۶ دادگاه تجدیدنظر ارجاع شد و تاریخ برگزاری دادگاه ۲۲ دی‌ماه جاری اعلام گردید.
این از معدود دفعاتی است که به‌جای متهم دادستانی به رای صادره اعتراض می‌زند.

به نظر می‌رسد مسولان قضایی می‌خواهند با پرونده سازی بر اساس اتهامات واهی، سرکوب شدید فعالین دانشجویی در دوران تعطیلی امنیتی دانشگاه‌ها را پیش ببرند.


1⃣3⃣1⃣7⃣
🆔 @senfi_uni_iran

امروز نامه‌ای با امضا شوراهای صنفی دانشگاههایی از سراسر کشور با محور مسایل و مشکلات مربوط به آموزش مجازی تحویل دبیرخانه وزارت علوم شد

1⃣3⃣1⃣9⃣
🆔 @senfi_uni_iran

در تاریخ ۷بهمن۱۳۹۹ نامه‌ای با امضا شوراهای صنفی دانشگاههایی از سراسر کشور با محور مسایل و مشکلات مربوط به آموزش مجازی تحویل دبیرخانه وزارت علوم شد

متن نامه به شرح زیر است:

باسمه تعالی
وزیر محترم علوم تحقیقات و فناوری
با سلام
تداوم بحران همه گیری کرونا و در پی آن آموزش مجازی میلیون ها دانش آموز و دانشجو را از دسترسی به آموزشی با کیفیت و برابر محروم کرده است. بنا بر اعلام یکی از معاونین وزارت آموزش و پرورش حدود 5 میلیون دانش آموز به زیرساخت یا وسیله ی الکترونیک مناسب برای استفاده از آموزش های مجازی دسترسی ندارند. همچنان ما آمار دقیقی از جمعیت دانشجویی محروم از آموزش مجازی در اختیار نداریم اما مشاهده میدانی فعالین و شوراهای صنفی نشان از محرومیت ها و مشکلات عمده در دسترسی دانشجویان به آموزش مجازی دارد. همچنان بعد از یک سال هیچ برنامه ی مشخصی در جهت ارائه بسته های رایگان دانشجویی وجود ندارد. بسترهای الکترونیک در نظر گرفته شده از سمت دانشگاه ها بعضا دچار اشکالات اساسی هستند که استفاده از این بسترها را ناممکن می کند. تعداد قابل توجهی از دانشجویان ناگزیرند کلاس ها، پژوهش ها و کارهای علمی خود را بیرون از این بسترها و با هزینه های سرسام آور پی بگیرند. این درحالیست که در زمان آموزش حضوری نیز بسته های اینترنتی توسط دانشگاه ها برای کارهای پژوهشی در دانشگاه در اختیار دانشجویان بوده است. دانشجویان با مشکلات جدی در تهیه ی منابع برای کلاس های درس رو به رو هستند. در حالی که در زمان حضور در دانشگاه امکان استفاده از کتابخانه وجود داشت، اکنون دانشجویان میان پرداخت هزینه ی تهیه ی کتاب ها یا از دست دادن نمرات بایستی دست به انتخاب بزنند.
پرسش ما این است که در نزدیک به یک سال از تعطیلی عمده ی خدمات رفاهی در دانشگاه ها و ذخیره ی این بودجه ها چرا هیچ اعتباری برای اینترنت رایگان و حمایت از دانشجویان صورت نگرفته است؟ چرا در این میان اخبار محرومیت دانشجویان از آموزش های مجازی باعث تغییر سیاسیت های آن وزارت خانه نشده است؟ در این حدود یک سال دانشجویان در میان درد ها و محرومیت هایشان رها شده اند و ما با خبرهای خودکشی یا مرگ یا فروپاشی دوستانمان سیاه پوش می شویم.
جناب آقای غلامی
در آستانه برگزاری امتحانات پایان نیمسال اول سال تحصیلی جاری و با وجود محرومیت ها و محدودیت های عمده در جریان آموزش مجازی ما شاهد سخت گیری هایی بی سابقه تر از دوران آموزش حضوری هستیم. این روند تاب و طاقت دانشجویان را به سر آورده است و ما با موجی از یآس،اضطراب و خشم در میان هم صنفانمان رو به رو هستیم. بدین وسیله ما شوراهای صنفی سراسر کشور با هشدار نسبت به پیامد های گسترده چنین قوانین بی ارتباط با وضعیت بحرانی کنونی و یادآوری حق مسلم برخورداری از آموزش رایگان شش خواست صریح خود را برای پیگیری فوری جنابعالی به شرح ذیل اعلام می نماییم.
1- عدم حذف دانشجویان بابت غیبت های طول ترم با توجه به مشکلات متعددی که در شرح فوق به آن ها اشاره شد.
2- در نظر گرفتن فعالیت های جایگزین به جای نمره حضور و مشارکت در کلاس برای عدم تضییع حقوق دانشجویانی که به هر دلیلی از شرکت در کلاس درس محروم بوده اند.
3- عدم تعیین منابع کلاسی و امتحانی که جز با پرداخت هزینه از سمت دانشجویان قابل تامین نیست.
4- حق امکان حذف ترم بدون احتساب در سنوات
5- بی اثر کردن مشروطی و عدم درج در سوابق تحصیلی
6- به رسمیت شناختن کمیته های دانشجویی منتخب شوراهای صنفی برای پیگیری مشکلات فراوان موجود در آموزش مجازی در سطح دانشگاه ها و الزام دانشگاه ها برای دریافت نظرات شوراهای صنفی و بررسی آن ها پیش از تصمیم گیری های مربوط به ترم آینده تحصیلی


1⃣3⃣1⃣9⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 خبر

صبح امروز ۸بهمن۱۳۹۹ شهاب‌الدین نظری خودش را برای اجرای حکم ۱سال حبس به زندان اوین معرفی کرد

شهاب‌الدین نظری فارغ‌التحصیل دانشگاه آزاد شیراز و فعال سیاسی و مدنی استان خوزستان با حکم قطعی شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی به یک سال حبس تعزیری محکوم شده است

1⃣3⃣2⃣0⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 خبر

بعد از گذشت ۵۶ روز از بازداشت نازنین محمد‌نژاد فعال دانشجویی دانشگاه‌های تهران و علامه طباطبایی در سلول انفرادی، امروز با تودیع وثیقه سنگین یک میلیارد و دویست میلیون تومانی به‌طور موقت آزاد شد

1⃣3⃣2⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴🔴حکم 6ساله ی سها مرتضایی تایید شد!


بنا به توییت مصطفی نیلی، وکیل سها مرتضایی، فعال صنفی دانشجویی و دبیر اسبق شورای صنفی دانشگاه تهران، شعبه 54 دادگاه تجدیدنظر مستقر در دادگاه انقلاب محکومیت 6ساله ی #سها_مرتضایی را به اتهام اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی تایید کرد. این حکم پس از بازداشت ۶۶روزه‌ی مرتضایی در ابان ٩٨ از خوابگاه دانشگاه تهران صادر شده است.

تحصن در دانشگاه در اعتراض به محرومیت از تحصیل در مقطع دکتری، تجمع اعتراض به لایحه پوشش در دانشگاه تهران، اعتراض‌های آبان ٩٨ دانشگاه تهران و فعالیت در شورای صنفی از مصادیق این رای است.


1⃣3⃣2⃣3⃣
🆔 @senfi_uni_iran

#خبر

🔴🔴حکم ۵ سال حبس دادگاه بدوی #کامیار_ذوقی در دادگاه تجدیدنظر به صورت غیابی، عینا تایید شد.


#کامیار_ذوقی فعال صنفی دانشجویی و دانشجوی انسان شناسی دانشگاه تهران، در دادگاه تجدید نظر به صورت غیابی به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی به ۱ سال حبس تعزیری و ۴ سال حبس تعلیقی محکوم شد. کامیار ذوقی، در جریان اعتراضات آبان ۹۸ بازداشت شده بود.

فعالیت در شورای صنفی، تجمع اعتراض به لایحه پوشش در دانشگاه تهران، حضور در تجمعات۱۶ آذر و اعتراضات آبان ۹۸ دانشگاه تهران، از مصادیق عنوان شده برای صدور این رای است.

با حاشیه امن ایجاد شده برای دستگاه سرکوب در دوران تعطیلی امنیتی دانشگاه‌ها و انقلاب فرهنگی دوم، دانشجویان در سکوت سرکوب می‌شوند.


1⃣3⃣2⃣4⃣
🆔 @senfi_uni_iran

از این ظلم فریادی کن!

در روزهای گذشته حکم ۶ سال زندان سها مرتضایی دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه تهران عینا در دادگاه تجدید نظر تایید شده است.
مصادیق اتهام‌های او انجام فعالیت‌های صنفی و پیگیری حقوق دانشجویان و محکومیت برخوردهای امنیتی از جمله در سال ۹۶ و تحصن یک نفره در اعتراض به محرومیت از تحصیل بوده است. او با خودش برای اقدام علیه امنیت ملی تبانی کرده بود! سها که رتبه ۱۰ آزمون دکترا در رشته علوم سیاسی را کسب کرده بود با ممانعت حراست دانشگاه تهران و نیروهای امنیتی برای ادامه تحصیل رو به رو شد. در میانه‌ی اعتراضات آبان ۹۸ در خوابگاه دانشجویی و با همکاری مسئولین دانشگاه تهران بازداشت شد و دوران طولانی بازداشت و انفرادی را برای چندمین بار پشت سر گذاشت. آبان و دی ۹۸ ماه های پر التهاب دانشگاه بود که دانشجویان کنار مردم معترض ایستادند و دسته دسته بازداشت شدند. از جمله آن‌ها مرجان اسحاقی دانشجوی دانشکده‌ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، مصطفی هاشمی زاده دانشجوی مهندسی عمران و امیر محمد شریفی دانشجوی نقشه برداری دانشگاه تهران.
همچنین در روزهای اخیر پریسا رفیعی فعال صنفی دانشگاه تهران که در پس از اعتراضات دی ماه ۹۶ بازداشت شده بود و هم اکنون در زندان اوین دوران محکومیت ناعدلانه خود را می‌گذراند. پیش از این در نامه‌ای سرگشاده از برخورد بازجوها در شرایط بازداشتش صحبت کرده بود که علی رغم تبرئه در دادگاه بدوی با شکایت مستقیم دادستان در دادگاه تجدید نظر به ۱۵ ماه حبس محکوم شد.
محمد شباهتی در ماه‌های گذشته به صورت غیابی به ۶ سال حبس محکوم شده است و الهام صمیمی پس از بازداشت با وثیقه ای سنگین خارج از زندان به سر می‌برد. این تنها بخشی از موارد بازداشت و صدور احکام علیه دانشجویان است و این درحالی است که می دانیم علی یونسی و امیرحسین مرادی دانشجویان دانشگاه شریف از بهار سال گذشته همچنان در بازداشت به سر می برند و کاملا فراموش شده اند. دو دانشجویی که با اتهامات واهی از حق تحصیلشان نیز در این مدت محروم شده اند. به همه این‌ها باید لیست طولانی دیگری از سایر دانشجویان تحت حکم را نیز افزود.
گفتنی است که محذوف ترین و بی‌صدا ترین دانشجویان که رسانه‌ها و ساختارهای مرکزگرا از پرداختن به وضعیت آنها اجتناب می‌کنند همواره تحت ستم های مضاعف و بی‌تفاوتی مرکزنشینان از حداقل ها هم محروم بوده اند. صابر شیخ عبدالله دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی به دار آویخته می‌شود، فرزاد سامانی و صهیب بادروج، دانشجویان کُرد دانشگاه خوارزمی بازداشت می‌شوند و شهاب الدین نظری، دانشجوی دانشگاه آزاد شیراز و فعال خوزستانی جهت تحمل یک سال حبس راهی زندان می‌شود.
کاملا مشخص است که عفوهای موقت تغییر رویه ای در دستگاه قضایی نبوده است و نه تنها تغییری در شرایط به وجود نیامده که در کنار عفوهای موقت با تشدید سرکوب فعالین دانشجویی رو به رو هستیم. بازداشت های طولانی وفشارهای روحی و جسمی با هیچ مانور تبلیغاتی قابل لاپوشانی نیست.
اصولا چرا باید بازداشتی انجام و زندگی و تحصیل دانشجویان نابود شود و پس از آن عفو آن ها شاهانه به صنف دانشجویان تقدیم شود؟
مسئولین دانشگاه ها در این سال ها با سکوت، همراهی و لاپوشانی بازداشت‌ها خیانتی تاریخی را مرتکب شده.اند که در زمان مناسب ابعاد این خیانت روشن خواهد شد. از بد دوران شاهدیم که موازی این سرکوب‌ها دانشجویان سفارشی که منافع خاصی در حمایت از حذف دگراندیشان و حق خواهان از درون و بیرون دانشگاه کسب می‌کنند از هیچ لجن پراکنی علیه فعالین دانشجویی دریغ نمی‌کنند. حتی برخی شوراهای صنفی کشور که روزی سنگر خونین مقاومت دانشجویان در برابر تعرض امنیتی به حریم دانشگاه بود امروز با حذف فیزیکی و ساختاری دانشجویان منتقد در اختیار افرادی قرار گرفته است که در حال کامل کردن طرح سرکوب با منفعل کردن و از کار انداختن ظرفیت‌های حقیقی آن در دفاع از حقوق دانشجویی و حمایت از امنیت دانشجویان هستند. هر چند امیدواریم مقاومت های صنفی در دانشگاه‌ها و افشاگری فعالین دانشجویی این خواب خطرناک و سیاه را آشفته کند اما این هشداری جدی برای تمام دانشجویان است. کسانی که به بهانه ی سیاسی بودن احکام از موضع گیری اجتناب می کنند کاملا سیاسی عمل می کنند! اگر قبول کنیم فعالیت ها و حق خواهی‌های دانشجویان جزو حقوق ابتدایی آن ها نبوده است و آن‌ها را اسنثنا کنیم، همدست خوانش امنیتی از فعالیت های دانشجویی خواهیم بود. آن‌ها از ما هستند و هیچ جرمی مرتکب نشده‌اند غیر این که خواسته‌اند صدای هم صنفانشان در دانشگاه و مردم رنج کشیده بیرون دانشگاه باشند.

ادامه در پست بعد ⏬


1⃣3⃣2⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

ادامه پست قبل ⏫

به راستی چه کسی پاسخ گوی تعرض به حریم دانشگاه و جرم انگاری فعالیت های صنفی و دانشجویی است؟ چگونه است که در سکوت و در آیین نامه جدید سراسر امنیتی کمیته انضباطی دانشجویان که عملا در جهت خاموش کردن صدای اعتراض دانشجویان تدوین شده است، حضور و نظر نهاد های امنیتی برای تصمیم در مورد ادامه تحصیل آن ها به رسمیت شناخته شده است؟
این یکی از سیاه ترین برهه های تاریخی برای دانشگاه و دانشجویان است. تنها راه ما در برابر این روند اتحاد نیروهای مستقل دانشجویی و هم صدایی برای توقف کلی روند سرکوب و آزار دانشجویان است.
سرکوب با شدت در جریان و زندگی های زیادی را در این سال‌ها تباه کرده است. هر صدایی در عادی سازی این روند یا توجیه آن بی شک صدایی مشکوک و وابسته به جریان سرکوب است و هر سکوتی از جانب کسانی که تریبون‌های دانشجویی را در اختیار دارند همدستی با سرکوب است.

1⃣3⃣2⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⛔️حکمی جدید برای لیلا حسین زاده دانشجوی انسان‌شناسی دانشگاه تهران


🔴بنا به گفته ی امیر رئیسیان وکیل دادگستری، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران حکم پرونده جدید #لیلا_حسین‌زاده را صادر کرد. پنج سال حبس به اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرایمی علیه امنیت». از مصادیق این اتهام
«تبریک تولد به یک دانشجوی دیگر»!

🔴حسین‌زاده هم‌چنین به ۲سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم شده است.

1⃣3⃣2⃣6⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴بازداشت پویا جانیپور، فعال صنفی دانشگاه علم و صنعت

#پویا_جانیپور از فعالین صنفی دانشجویی و دبیر اسبق کمیسیون اسکان شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت، شب ۴ اسفند طی حمله ماموران امنیتی به منزل شخصی اش بازداشت شده است.

گفتنی است از علت بازداشت، نهاد بازداشت کننده و محل نگهداری این فعال صنفی اطلاعی در دست نیست.

1⃣3⃣2⃣7⃣
🆔@senfi_uni_iran

🔴 #خبر

#پویا_جانیپور دبیر اسبق کمیسیون اسکان شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت که ۴ اسفند طی حمله ماموران امنیتی به منزل شخصی اش بازداشت شده بود‌، با قرار کفالت از زندان آزاد شد.


1⃣3⃣2⃣8⃣
🆔@senfi_uni_iran

علیرغم گذشت ۵ روز از بازداشت کامیار فکور هنوز وی آزاد نشده و در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

کامیار فکور دانشجوی کارشناسی جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه پیام نور بابل که روز ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ در تجمع اعتراض به دستمزد۱۴۰۰ در مقابل وزارت کار و امور اجتماعی بازداشت شد هنوز دربازداشت نهادهای امنیتی است
در کمال تاسف به روایت شاهدان عینی بازداشت کامیار فکور به همراه ضرب و شتم از طرف نیروهای امنیتی بود که منجر به اسیب بدنی برای این دانشجو شده است

1⃣3⃣2⃣9⃣
🆔 @senfi_uni_iran

"دانشگاه یک بنگاه اقتصادی است"
✍️ هومن محمدی زاده

از زمانی که دکتر اشرفی زاده معاون آموزشی سابق دانشگاه خواجه نصیر این جمله را گفت چند ماهی میگذرد گرچه این جمله بار منفی بسیاری با خود حمل میکرد و نارضایتی بسیاری از فعالان و دانشجویان را با خود به همراه داشت اما در آن یک تفاوت مهم با رویکرد وزارت علوم، سازمان امور دانشجویان، دانشگاه های دیگر و حتی رویه پیشین خود معاونت آموزشی دیده میشد، اینبار دیگر از نقاب عدالت آموزشی، حقوق دانشجو و شعارهای کلیشه‌ای خبری نبود و معاون آموزشی صادقانه و صریحا نقش دانشگاه را در نظام آموزشی کشور به نمایش گذاشت گرچه چند ماه بعد دکتر اشرفی زاده از سمت خود برکنار شد اما این صداقت کلام در آخرین صحبت‌های دکتر اشرفی زاده تا مدت‌ها در ذهن برخی از ما باقی خواهد ماند.
دانشگاه به عنوان بنگاه اقتصادی سه مشخصه اصلی دارد، اول اینکه دانشگاه به سمت خودگردانی پیش میرود یعنی هزینه‌های آموزشی خود را به طریقی باید از جیب دانشجویان درآورد. دوم اینکه همین خودگردانی، دانشگاه را به نطام گسترده بازار پیوند میزند و در نتیجه دانشگاه نیز به منبع درآمدی برای مسئولان دولتی و یا سرمایه‌گذاران بخش خصوصی تبدیل میگردد و شاخصه سوم آن این است که هویت دانشجو اینبار به عنوان مشتریان این بنگاه تعریف میشود و نه چیز دیگر. این سیاستی است که از سال ها پیش در کشور پیش برده میشد گرچه گاهی نقاب عدالت آموزشی بر چهره خود میزد.
همین سیاست دانشگاه‌ها در دوران آموزش مجازی به خوبی نشان میدهد که این رویه متوقف نگردیده و بی‌شک با حضوری شدن آموزش، این سیاست‌ها شدیدتر از قبل دنبال خواهد شد.
سلف دانشگاه جای خود را به رستوران مکمل خواهد داد.
هزینه اجاره بهای خوابگاه به سمت آزاد شدن پیش خواهد رفت.
با افزایش ظرفیت دانشجوهای شبانه نسبت به روزانه دوگانه روزانه/شبانه به مرور از بین خواهد رفت و همه دانشجویان ملزم به پرداخت هزینه برای اخذ ترم و واحد خواهند شد.
کیفیت آموزشی افت میکند و درعوض کسب دانش و مهارت به کلاس‌های خصوصی و خارج از برنامه که توسط انجمن‌ها، تشکل‌ها، جهاد دانشگاهی و بخش‌های خصوصی خارج از دانشگاه برگزار میشود، محدود خواهد شد.
سیاست اعمال جریمه‌های آموزشی با شدت بیشتری دنبال خواهد شد.
اموزش مجازی حذف نمیشود بلکه به دلیل کاهش هزینه برای دانشگاه در کنار آموزش حضوری دنبال میشود و به تدریج همه امکانات دانشگاهی به سمت پولی شدن پیش میروند.
این بدبینی نیست بلکه چشم اندازی است که واقعیت های موجود، ما را به آن جهت سوق میدهد.
اما در این میدان تخاصم این دانشجویانند که در دو سوی میتوانند بایستند
در یک سو دانشجویانی که به پشتوانه ثروت و یا موقعیتشان در قدرت چشمان خود را به روی همه ستم‌های طبقاتی، کارگران، زحمتکشان و دانشجویان بی‌بضاعت می‌بندند، روزها با ژست مبارزه در تشکل‌ها حلقه برگزار میکنند و شب ها در مقابل چشمان محرومان به خوشگذرانی و کافه گردی مشغول میشوند.
آن ها چنین وضعیتی را پذیرا هستند چراکه خیال میکنند با صرف پول بیشتر از کیفیت و رفاه بیشتری نیز برخوردار خواهند شد.
بدیهیست که چنین وضعیتی دست‌ اندازی به حیات آنان نیست بلکه عامل بقای آن‌ها و پدرانشان است.
این دانشجویان محروم هستنند که اینبار کارگری در کارخانه‌ها را به تحصیل در دانشگاه ترجیح خواهند داد
و تحصیل و آموزش عالی، این تنها امید و حق کودکان و نوجوانان حاشیه نشین و محروم، به رویایی دست‌ نیافتنی برای آنان بدل خواهد شد. مرکز تجاری دانشگاه میماند برای عده‌ای که بروند آموزش و مدرک را از آن جا خریداری کنند و آن را به ژن خوب و هوش خدادایشان نسبت دهند.
گروهی هم با ترس و محافظه کاری مشمئز کننده خود میکوشند در کنار نیروهای سرکوبگر در مقابل جریانات رادیکال و پیشرو ایستادگی کنند، در مقابل تجمعات دانشجویی می‌ایستند و شعار میدهند که فعالیت صنفی نباید سیاسی شود.
با ژست مدیریتی و دیپلماتیک در جلسات معاونت‌ها حاضر میشوند و عوض دفاع از حقوق دانشجویان خواسته معاونت‌ها را به شکل املا گونه‌ای جای مطالبات دانشجویان صورت جلسه میکنند و به آنها افتحار هم میکنند.
اما در سوی دیگر دانشجویانی هستند که خود را در کنار رنجبران و دانشجویان محروم قرار میدهند، ستم به انها را ستم به خود میدانند و حاضر نیستند لحظه ای در مقابل این سیاست‌های تحمیلی چه در درون دانشگاه چه پشت نرده‌های دانشگاه سکوت کنند.
امروز میبایست صریح تر از دیروز خط و مشی خود را معین کنیم باید درعقیده و جبهه خود صادق باشیم
اینکه زندگی خود را به مقاومت و ایستادگی در کنار محرومان و ستم‌دیدگان پیوند بزنیم و یا در حالی که عزیزان و رفقایمان پشت میله‌های زندان و زیر تیغ اعدامند به زندگی بی‌مسئولانه و انگل‌وار خود بسنده کنیم.


1️⃣3️⃣3️⃣0️⃣
🆔 @senfi_uni_iran