#تکمیلی

دانشجویان دانشگاه صنعتی قوچان امروز در اعتراضی به وضعیت سنوات تحصیلی در مقابل ساختمان ریاست این دانشگاه تجمع کردند.

در این اعتراض دانشجویان ضمن درخواست افزایش سنوات تحصیلی ، خواستار رعایت عدالت آموزشی و استفاده از فرصت های برابر همانند سایر دانشگاه ها شدند .
مسئولین این دانشگاه با بیان اینکه چون هیئت امنای این دانشگاه به صورت مشترک با چند دانشگاه هم منطقه می باشد ، این قضیه را به هیئت امنا منتقل خواهند کرد و در جلسه ی آتی ( خرداد ماه ) به آن رسیدگی خواهد شد .
گفتنی است که روز گذشته نیز دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد ( دارای هیئت امنای مشترک با دانشگاه صنعتی قوچان ) تجمع اعتراضی ای به کاهش سنوات آموزشی برگزار کرده اند .
لازم به ذکر است که در چندسال اخیر نقش هیئت امناهای دانشگاه ها و تصمیمات سلیقه ای آن ها در روند پولی سازی دانشگاه ها چندین برابر شده و عملا هیئت رئیسه دانشگاه ها را عاجز از تصمیم گیری کرده و در دسترس نبودن ، مشترک بودن هیئت امنای چندین دانشگاه و عدم برگزاری جلسات به صورت منظم و کوتاه مدت ، باعث پاسخگو نبودن این افراد در برابر مشکلات دانشجویان می‌باشد .

#پولی_سازی_آموزش
#کاهش_سنوات_مجاز
#اعتراض_دانشجویان

5⃣7⃣6⃣

🆔@senfi_uni_iran

⭕ سخنرانی دکتر اباذری استاد دانشگاه تهران در اعتراض به بازداشت دانشجویان و معلمان و احکام سنگین صادر شده برای آنان در دادگاههای قضایی

سایر اساتید سکوت کرده اند!

5⃣7⃣7⃣

🆔@senfi_uni_iran

⭕ تجمع دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند
در اعتراض به کاهش سنوات مجاز تحصیل دانشجویان

#پولی_سازی_آموزش
#کاهش_سنوات_مجاز
#اعتراض_دانشجویان

5⃣7⃣8⃣

🆔@senfi_uni_iran

#تکمیلی

⭕ بیانیه دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز که در اعتراض به کاهش سنوات مجاز تحصیل دانشجویان تجمع کرده بودند

بسم الله الرحمن الرحیم

در سال های اخیر سیاست کالایی سازی آموزش و پولی شدن دانشگاه به شدت در دستور کار وزارت علوم قرار گرفته است. از افزایش قیمت غذا و هزینه خوابگاه گرفته تا کاهش سنوات رفاهی و تحصیلی در چند سال گذشته همه و همه دلالت بر این موضوع دارد.
تحصیل رایگان حق تمام دانشجویان بوده و کتمان این اصل نشان از ظلمی آشکار بر آنهاست.

لذا ما دانشجویان دانشگاه سهند بر آن شدیم تا اعتراض شدید خود را به مسئله کاهش سنوات مجاز اعلام کرده و بر احقاق خواسته های بر حق خود استوار هستیم.

این خواسته ها به شرح زیر می باشد:
۱- عدم تمییز سنوات تحصیلی و رفاهی (چرا که اگر دانشجویی دارای شرایط بهره مندی از سنوات تحصیلی باشد قطعا باید از امکانات رفاهی نیز بهره مند گردد.)
۲- افزایش سنوات تحصیلی مقطع کارشناسی و دکتری به مدت ۱۰ نیمسال و کارشناسی ارشد به مدت ۶ نیمسال.



والسلام علیکم و رحمه الله
(جمع کثیری از دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز)

#پولی_سازی_آموزش
#کاهش_سنوات_مجاز
#اعتراض_دانشجویان

5⃣7⃣9⃣

🆔@senfi_uni_iran

⭕ دانشجویان دانشگاه صنعتی کرمانشاه در اعتراض به پولی سازی آموزش، کاهش سنوات مجاز، وضعیت نا مناسب رفاهی و آموزشی تجمع کردند.
«دانشجو بیکاره، پول از کجا بیاره»

5⃣8⃣0⃣

🆔@senfi_uni_iran

⭕ دانشجویان دانشگاه صنعتی کرمانشاه در اعتراض به پولی سازی آموزش، کاهش سنوات مجاز، وضعیت نا مناسب رفاهی و آموزشی تجمع کردند.

«خواسته ی زحمتکشان، آموزش رایگان»

#پولی_سازی_آموزش

🆔@senfi_uni_iran

⭕ دانشجویان دانشگاه صنعتی کرمانشاه در اعتراض به پولی سازی آموزش، کاهش سنوات مجاز، وضعیت نا مناسب رفاهی و آموزشی تجمع کردند.

«تلاش مسئولان، سرکوب دانشجویان»

#سرکوب_دانشجویان

🆔@senfi_uni_iran

⭕ دومین روز از تجمع دانشجویان دانشگاه صنعتی کرمانشاه در اعتراض به پولی سازی آموزش و وضعیت نامناسب تغذیه و سرویس دانشگاه

«مسئول بی کفایت، ترک محل خدمت»

🆔@senfi_uni_iran

سخنان دبیر شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل بابت عدم داشتن جهت گیری در شورای صنفی و مشکلات ایجاد شده

5⃣8⃣2⃣

🆔@senfi_uni_iran

#تکمیلی

25 اردیبهشت ماه دانشجویان دانشگاه صنعتی کرمانشاه در اعتراض به شرایط نا به سامان دانشگاه با تجمع در لابی دانشکده آی تی به سر دادن شعار پرداختند. دانشجویان به بسیاری از مشکلات موجود از جمله کاهش سنوات مجاز تحصیل دانشجویان و پولی شدن تحصیل، کیفیت پایین غذاها و سرویس ها، وضعیت بسیار بد خوابگاهها و عدم پاسخگویی مسئولان دانشگاه اعتراض داشتند.

لازم به ذکر است پس از گذشت دو ساعت از تجمع و حضور دانشجویان دانشگاه صنعتی کرمانشاه، رئیس دانشگاه و مسئولین حاضر به پاسخگویی به مطالبات صنفی دانشجویان شدند.

در ادامه رئیس دانشگاه در جمع دانشجویان و اعضای شورای صنفی دانشگاه در رابطه با سنوات مجاز تحصیل دانشجویان قول داد که در جلسه ی آتی هیأت امنای دانشگاه مطرح خواهد کرد تا که با افزایش سنوات مجاز دانشجویان کارشناسی به 9 یا 10 نیمسال، مشکل دانشجویان حل شود.

#پولی_سازی_آموزش
#کاهش_سنوات_مجاز
#اعتراض_دانشجویان

5⃣8⃣3⃣

🆔@senfi_uni_iran

اگر اخبار دانشگاهی را در این مدت دنبال کرده باشید عموما از اعتراضات و تحصن های مختلفی از دانشگاه های مختلف خبر میدهد که اکثرا به خاطر کاهشی در سنوات آموزشی برای دانشجویان ورودی 93 و 94 است که در آیین نامه ی آموزشی ایجاد شده و حال در زمانی که این دانشجویان در آستانه ی ورود به ترم 9 تحصیلی هستند خود نمایی میکند . اگر آیین نامه آموزشی سال 93 را بررسی کنیم خواهیم دید که مدت زمان مجاز تحصیلی برای دانشجویان دوره ی کارشناسی 8 ترم عنوان شده و در شرایط خاص با درخواست دانشجو و موافقت کمیسیون آموزش امکان افزایش دو ترم تحصیلی ( نه صرفا به صورت رایگان و بلکه با توجه به تصمیم هیئت امنای دانشگاه در مورد هزینه ی ترم اضافی ) وجود دارد . ولی دانشجویان و شوراهای صنفی بار ها اعلام کرده اند که مدت زمان منصفانه برای گذراندن مناسب دوره ی کارشناسی ( گذراندن دروس و تحقیق و توسعه ی پروژه و مورد مطالعاتی) همان ده ترم میباشد که میبایست این دو ترم نیز هم از لحاظ آموزشی و هم رفاهی همانند ترم های عادی محاسبه شود. در همین زمان ، وزیر علوم و تحقیقات در مصاحبه ای اعلام کرده اند که نامه ای به دانشگاه ها زده اند که در صورت موافقت دانشگاه ، دو ترم به سنوات دانشجویان اضافه شود که عملا تاکیدی بر همان آیین نامه ی آموزشی میباشد و تغییری در روند گنگ و نامشخص ایجاد نکرده است و این آیین نامه و آیین نامه های مشابه با امکان اختیار به اعضای شورای آموزشی در برخی دانشگاه ها با بهانه های مختلف باعث تبعیض و فشار بیشتر بر روی دانشجویان میشود که این فشار ها و شرایط نامناسب دیگر باعث کاهش سطح کیفیت خروجی های دانشگاه ها میشود .
شرایط مشابه این اختیارات و تبعیض هارا میتوان در عملکرد هیئت امناهای دانشگاه های مختلف دید که تصمیمات مختلف و بعضا متناقضی در مورد مشکلات یکسان گرفته اند که باعث بی عدالتی و عدم برابری دانشجویان دانشگاه های مختلف شده است . نمونه ی واضح این تصمیمات متناقض هیئت امنا ها را میتوان در مورد همین مسئله ی سنوات دید که در برخی از دانشگاه ها رایگان و در برخی دیگر پولی میباشد .
حال از وزیر علوم به عنوان عالی رتبه ترین مقام تصمیم گیرنده در خصوص دانشگاه‌ها انتظار میرود که مسئله حساس و مهمی همچون مسئله سنوات که دانشجویان کثیری را درگیر خود کرده است، به عهده دانشگاه‌ها نگذارد و با موضع گیری‌های نه چندان شفاف، صدای اعتراضات دانشجویان را نادیده نگیرد. بی شک انتظار شوراهای صنفی دانشجویان از ایشان اعلام موضع صریح و شفاف و رفع مشکل سنوات دانشجویان در قالب آیین‌نامه کلی برای تمامی دانشگاه‌ها می‌باشد.


#پولی_سازی_آموزش
#کاهش_سنوات_مجاز
#اعتراض_دانشجویان



5️⃣8️⃣4️⃣

🆔 @senfi_uni_iran

"نقدی به شوراها و دانشجویان"
پویا جانی پور، دبیر کمیسیون اسکان شورای صنفی علم و صنعت
عملکرد شوراهای صنفی سراسر کشور در چند سال گذشته در جاهایی قابل تحسین بوده و نگارنده در این یادداشت قصد طرح این موضوعات را ندارد.
به عکس قصد دارم تا از شوراهای صنفی و همینطور دانشجویان انتقاد کنم.
در نزدیک به یک سال فعالیت در شورا ی صنفی بعضی اتفاقات به قدری مضحک بوده است که کار از تعجب گذشته و خنده دار شده است. از این جمله اتفاقات با خبر شدن از این موضوع است که دانشجویان بسیاری از دانشگاه ها شورای صنفی دانشگاه خود را نمی شناسند، به غیر از مشکل بی اعتنایی بسیاری از دانشجویان به شناخت این نهاد، در تعدادی از دانشگاه ها فعالیت شورای صنفی در فردای روز انتخابات تمام می شود ! یعنی دانشجویان این شوراهای صنفی را نمی شناسند چرا که تمام فعالیت آنها به خوش و بش در اتاق شورای صنفی، گرفتن مزایا از دانشگاه و بعضا لابی با دانشگاه و سازمان دانشجویان! خلاصه شده است.(فرقی بین دانشگاه های تهران و شهرستان هم در این موارد نیست و هر دانشگاهی که منفعت دانشجو را به منفعت خود بفروشد مصداق تشکل قدرت ساخته است)
مورد دیگر بی سوادی خیلی از ما فعالین صنفی است. چطور می توان خود را فعال نامید اما از کتاب فراری بود؟ چطور می توانیم خود را فعال صنفی بدانیم ولی ساده ترین فعالیت های خصوصی سازی وزارت علوم را درک نکرد و از سیاست هایی مثل "سلف های آزاد" حمایت کرد؟
بگذارید صادق باشیم، فعالیت صنفی در دانشگاه های تهران به خاطر توجه رسانه ای به این دانشگاه ها راحت تر از شهرستان هاست و اینکه چرا دانشگاه های شهرستان(مخصوصا شهرستان های کوچک که هرروز مشکلاتشان بیشتر و بیشتر می شود) سکان فعالیت صنفی کشوری را به دست نمی گیرند تعجب آوراست.
دانشگاه هایی وجود دارند که به دانشجویان خود 3-4 ترم خوابگاه می دهند و دانشجویان مجبورند بعد از آن در محله های جرم خیز خانه کرایه کنند که بستر بسیار مناسبی! برای اعتیاد است و شنیده ها حاکی از آن است که چگونه مصرف مواد مخدر بین دانشجویان در حال افزایش است، با این حال هیچ صدای اعتراضی از بسیاری از شوراها بلند نمی شود.
اینها تنها نمونه هایی از مسائل تاسف بار ما شوراهای سراسر کشور است.
با جدیت باید اعلام کنم که دانشجویان اگر در انتخابات شوراهای صنفی شرکت نکنند و یا به افرادی رای بدهند که به دلایل گوناگون سیاسی، قومی و... و نه حقوق صنفی دانشجويان در انتخابات شرکت کرده اند به خود و دیگران خیانت کرده اند.
یکی از مشکلات شوراهای صنفی در سالی که گذشت منفعت طلبی عده ای( هر چند محدود) در شوراهای صنفی بود و اگر دانشجویان در انتخابات بعدی این افراد را از شوراهای صنفی خارج نکنند به هیچ عنوان نمی توان در مقابل این سیل #کالایی_سازی آموزش ایستادگی کرد.
2⃣4⃣7⃣
🆔 @senfi_uni_iran

♨️شوراهای صنفی در بزنگاه تاریخ

✍️امیرحسین سعادت
دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی

♦️این روزها انتخابات شوراهای صنفی بسیاری از دانشگاه‌ها در حال برگزاری است و به نظر می‌رسد که با تنش و حساسیت بالاتری در نسبت با سال‌های پیش همراه است . این از آن روست که شوراهای صنفی در سال‌های اخیر اثبات کرده‌اند که برآمده از دل جامعه خود، فریاد آن بر سر سیاست هستند.

▫️باری، از یک سو فعالین صنفی دانشگاه‌ها در دی‌ماه امسال نشانه گرفته شدند و هزینه‌های سنگینی را متحمل می شوند و از سوی دیگر بسیاری از مسئولین وزارت علوم و دانشگاه‌ها از هیچ تلاشی جهت سنگ‌اندازی در مسیر تشکیل شوراهای صنفی و مصادره و جهت‌دهی به آنها فروگذاری نکردند.( ایجاد محدودیت های آیین نامه ای در مسیر تشکیل شوراهای صنفی و یا ایجاد سازوکاری مثل تشکیل شوراهای صنفی مناطق به جای تشکیل اتحادیه شوراهای صنفی که سالهاست با آن مخالفت کرده اند ، دو نمونه است )
▪️در روی دیگر سکه، دوگانه سنتی/ انحصاری سیاست در دست احزاب اصولگرا و اصلاح‌طلب نیز فعال شده‌اند و بسیاری(و نه همه) از نمایندگان تشکیلاتی آنها درون دانشگاه‌ها تلاشی جدی را در گرفتن کرسی‌های این نهاد دانشجویی آغازکردند و با انواع برچسب‌زنی‌ها و انگ‌زنی‌ها به فعالین صنفی کشور ،درست در زمان سرکوب، کار خود را پیش می‌برند . دو سر طیفی که از طرفی بیانیه صادر می‌کنند و از طرف دیگر در قالب روزنامه ها و نشریات و کانال های تلگرامی علیه شوراهای صنفی کشور ، کیهان نویسی می کنند .

▫️در اینجا اما بیش از این قصد ورود به این فضا و دامن زدن به کنش‌های بی مایه سیاسی و ائتلاف نانوشته دو سر طیف به اصطلاح رقیب در مسموم‌سازی فضا علیه فعالین صنفی و تاریخ شوراهای صنفی دانشجویان را ندارم. آنچه برای بسیاری از ما اهمیت بنیادین دارد این است که شورای صنفی نهالی جوان در رساندن حرف محذوفان و مطرودان جامعه است. شوراهای صنفی امروز به عنوان نهادی تاریخ‌دار و دارای گفتمان مستقل خود کمتر دستمایه صاحبان رسمی قدرت/سیاست کشور قرارگرفته‌اند و هویت آن به نام طردشدگان این سیستم سیاسی در فضای دانشگاه‌ها تا حد زیادی به تثبیت رسیده‌است . درست در همین نقطه است که تلاش‌های احزاب سیاسی ، مقامات اجرایی مرتبط با دانشگاه‌ها و نهادهای امنیتی در مصادره و فضاسازی و جهت دهی و انگ زنی علیه شوراهای صنفی و فعالین آن با انواع سازوکارهایِ اگرچه غیراخلاقی اما واکنشی طبیعی به نظر می‌رسد.

▪️در هرحال اگر قرار باشد مفهومی به نام دموکراسی را معیار مقایسه قرار دهیم، می‌توان ادعا کرد که انتخابات شوراهای صنفی نزدیک‌ترین معیار به این مفهوم در فضای دانشگاه‌ها است. شوراهای صنفی دانشجویی نه مانند تشکیلات بسیج دانشگاهی دارای فرمانده و ساختار بالا به پایینی انحصاری اعضای آن است، نه مانند انجمن‌های اسلامی دارای اساسنامه داخلی و انتخابات درون تشکیلاتی بین اعضای خود . شوراهای صنفی نه به مانند بسیج دانشجویی برآیند تصمیمات برون دانشگاهی فرماندهان آن است و نه مانند از انجمن‌های اسلامی وابسته به احزاب سیاسی خارج دانشگاه و خط دهی آن ها.

🔸《نهاد شورای صنفی دانشجویان یکبار در سال انتخابات دارد، همه دانشجویان می‌توانند کاندید شوند و همه آن ها می‌توانند رای دهند، از هر جناح، دسته و گروهی که خود را ذیل آن تعریف کنند و از همه مهمتر چه بسیار دانشجویانی که خود را متعلق به هیچ یک از دو طرف این طیف نمی‌دانند و بخش بزرگی از بدنه دانشجویی شوراها را تشکیل می‌دهند. از این حیث است که تمام قد از ماهیت مستقل‌ این نهاد دانشجویی در نسبت با تشکل‌های سیاسی دانشگاه‌ها دفاع می‌کنیم》
▫️ همان هایی که حالا یادشان به این نهاد افتاده است و رقابتی عقیم را کلید زده اند تا مگر به واسطه آن هویت خود را بازسازی کنند و راهی برای تضمین منافع به خطر افتاده خود در دانشگاه ها بیایند .

▪️بگذارید روراست باشیم، پس از سرکوب گسترده فعالین صنفی به بهانه اعتراضات دیماه در قالب احضاریه ها و کمیته ها و بازداشت ها واحکام قضایی سنگین ، امکان تأثیرگذاری موثرتر بخشی از فعالین صنفی سلب شده است و در چنین فضایی ،بسیاری از ما امروز نسبت به آینده نهاد شورای صنفی دانشجویان نگران هستیم؛ از مصادره آن به دست جناح‌های سیاسی ، از اینکه مبادا شوراهای صنفی که در سخت‌ترین شرایط سرکوب نیز پشت دانشجویان ایستادند و گفتمان خود را پیش بردند از هویت واقعی خود عقب‌نشینی کنند نگران هستیم. اما عمیقاً به یک واقعیت باور داریم، امروز اگر شورای صنفی‌ای خلاف هویت گفتمانی ریشه‌دار خود عمل کند، مقبولیت و مشروعیت خود را از جانب عمومیت دانشجویان به عنوان بدنه اجتماعی خود از دست خواهد داد.

▪️ما دیگر به سختی می‌توانیم متصور شویم که شورای صنفی ای شکل بگیرد که #عدالت_آموزشی و مقاومت در برابر #پولی_سازی و #خصوصی_سازی آموزش و #تبعیض_جنستی و... را در تمامی ابعاد آن پیگیری نکند یا به جناح‌های سیاسی داخل و خارج دانشگاه یا ساختار مدیریتی دانشگاه‌ها وابستگی پیدا کند و همچنان دارای مقبولیت و مشروعیت از جانب بدنه دانشجویی خود باشد.

▫️ امروز اگر شورای صنفی‌ای شکل بگیرد که پیگیر مصداق‌هایی همچون مسئله #سنوات_تحصیلی ، انواع #جریمه_زورکی های دانشگاه ، مسائل انضباطی ، مسائل دانشجویان خوابگاهی ، قوانین تبعیض آمیز علیه زنانِ دانشجو و در یک کلام ستم ساختاری پول و قدرت علیه ستم دیدگان سیستم دانشگاهی در نسبت با کلیت فضای جامعه و مطرودان آن نباشد، بدل به نهادی علیه تاریخ خود و ضد جامعه خواهد شد که قبل از هرچیز از جانب بدنه اجتماعی که هویت خود را مستقیما از آن دارد ، پس زده خواهد شد .

▪️این همان نقطه‌ای است که برای ما ذیل مفهوم امید معنادار می شود. امیدی که نه دقیقا به ساختار سیاسی کشور و شخصیت‌های آن بلکه به جامعه خود و مردمان خود داریم. امیدی که در بستر نهادی ساحت دانشگاه در قالب شوراهای صنفی ، نمایندگان آن و تمامی ما دانشجویان به عنوان پشتوانه دانشجویی آن ها معنادار می شود.


5️⃣8️⃣5️⃣


🆔@senfi_uni_iran

🔴🔴اطلاعیه:

اعضای محترم شوراهای صنفی و فعالین صنفی

نظر به کارشکنی بعضی از مسئولین دانشگاه ها در روند تشکیل شوراهای صنفی ، به اطلاع می رساند بر اساس تبصره ۱ ماده ۱۵ آیین نامه شوراهای صنفی کشور و ماده ۱۹ شیوه نامه اجرایی شوراهای صنفی دانشجویان، حد نصاب آرای دانشجویان در دور اول(۲۵‎٪ مشارکت و کسب نصف به علاوه یک آرا توسط داوطلبین) الزامی بوده و در صورت عدم کسب حد نصاب در دور اول، دور دوم انتخابات فارغ از درصد مشارکت و تعداد آرا، برگزار شده و تنها کسب اکثریت آرا ملاک انتخاب خواهد بود. لذا هرگونه محدودیت دیگر در رسیدن به حد نصاب فاقد اعتبار قانونی است و به منزله کارشکنی مسئولین دانشگاه ها تلقی می گردد . در صورت بروز چنین تخلفی مراتب را ابتدا به هئیت ادمین کانال شوراهای صنفی کشور و سپس به شورای مرکزی نظارت وزارت علوم و سازمان دانشجویان اطلاع دهید .

لازم به ذکر است ، ایجاد محدودیت های غیرمنطقی حد نصاب در آیین نامه به زودی از جانب شوراهای صنفی و از طریق وزارت علوم پیگیری خواهد شد . رسیدن آرا یک واحد طی یک روز به ۲۵٪ از کل دانشجویان آن واحد دانشگاهی ، زمانی که معمولا ۲۵٪ از دانشجویان یک واحد در یک روز حتی کلاس هم ندارند ، یک قانون غیرمنطقی و ناموجه است .

تحریریه کانال شوراهای صنفی کشور


5️⃣8️⃣6️⃣


🆔 @senfi_uni_iran

⭕ تجمع دانشجویان دانشگاه صنعتی شیراز در اعتراض به انتقال دانشگاه به مکانی جدید که به گفته ی دانشجویان به دلیل کمبود بودجه امکانات کافی ندارد و ساختمان هایش نیمه کاره است

5⃣8⃣7⃣

🆔@senfi_uni_iran

🔴محمدجواد معتمدی نژاد ، دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی که دیروز برای سرکشی به اعتصاب کامیون‌داران به پایانه بار تهران رفته بود بازداشت شد و چند ساعت بعد با اتهام اخلال در نظم و آسایش عمومی و قرار التزام ۵۰ میلیونی آزاد شد.
#بازداشت_دانشجویان

5⃣8⃣8⃣


🆔 @senfi_uni_iran

🔴 بازاری شدن و عوام زدگی علم در جامعه ایرانی

✍🏻حسین کاشیان

📍سهل الوصول شدن ورود به دانشگاه، سیل عظیمی از متقاضیان مدرک گرا، کیفیت نازل آموزش عالی، پولی شدن نظام آموزشی کشور و تبدیل آن به بنگاهی اقتصادی، جملگی واقعیات تلخی هستند که در یک کلام آینده جوانان ایران را فدای سیاست ها و مطامع اربابان قدرت و ثروت گردانده است. برشمردن آسیب هایی که در این چرخه بیمارگون بوجود آمده بسیار است که نمونه های بارز آن رواج پدیده پایان نامه نویسی و سفارش مقاله، شارلاتانیزم علمی از طریق تبلیغ مکرر work shop، سخنرانی ها و ..... فلان استاد و بهمان دکتر با هزینه های گزاف است، امری که حاصلش عمدتا چیزی جز احتکار انواع گواهی ها و مدارک در دست فارغ تحصیلان جویای کار نیست. به سخنی آنچه امروز شاهد آن هستیم تسلط روحیه سودا گری، استیلای گفتار بازار (سود و منفعت بیشتر) و عوام زدگی علم و دانش است؛ و از آن جایی که آدمی آن چه به دستش می رسد را به میل خود در می آورد لاجرم ما با علمی رو به رو هستیم که در انحصار عوام درآمده و آن را باب طبع خود در آورده است.

🔹 در واقع دانش را هم چون کالایی در سبد خرید خود می چپانند و به جای صرف وقت و زحمت در راه تحصلی حقیقی، آن را خریداری می کنند، درست مثل انبوهی از چیزهای لوکسی که هوس می کنند در ازای پول بخرند! فروشندگان علم نیز که از گسترش روزافزون این نیاز آگاهند، هم قیمت برنامه های آموزشی را بالا می برند و هم هر روزه آن را در قالب کالایی جدید(مد روز) و در پکیجی تازه عرضه می کنند. اما در کنار تمام این پلشتی ها، بی شک دریغ ناک ترین بخش ماجرا و بدترین پیامد وضع موجود، مخدوش کردن چهره علم و عالم و خفه شدن صدای نخبگان است.

🔹 روزگاری تحصیل و معرفت آموزی کار خطیری بود که تنها از پس تعدادی از آدمیان که به واقع عاشق بودند و اشتیاق دانستن داشته اند بر می آمد، همان کسانی که دود چراغ می خوردند و فارغ از انگیزه های مادی، دانش را از برای دانش می طلبیدند، نه احیانا جهت ارتقای رتبه دانشگاهی یا اضافه حقوق و ....

🔸 عالم در میان مردمان و در کوچه و بازار اعتباری داشت و کلام و رفتارش نفوذ بسیار. اما حالا در جایی که تمام آن اهالی کوچه و بازار مدرکی به زیر بغل گرفته و فرو رفته در جهلی مرکب، خود را صاحبان علم و دانش می پندارند، کسی دیگر وقعی به عاشق حقیقی علم و دوستدار دانایی نمی گذارد، در حقیقت او اصلا به جا آورده نمی شود، زیرا با عوام زدگی دانش و در هیاهوی آن مدرک به دستان بازار، صدایش دیگر به کسی نمی رسد و در شلوغی جامعه موبوکرات(رجاله سالار) گم می شود.

5⃣8⃣9⃣

🆔@senfi_uni_iran