نتایج آزمون کارشناسی ارشداعلام شد.
آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
ضیا نبوی رتبه ۹جامعه شناسی
مردود به علت #نقص_درپرونده
‌🆔 @senfi_uni_iran
6⃣7⃣4⃣

نتایج آزمون کارشناسی ارشداعلام شد.
آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
علی پورهشتلی با رتبه یک
مردود به علت #نقص_درپرونده
‌🆔 @senfi_uni_iran
6⃣7⃣5⃣

نتایج آزمون کارشناسی ارشداعلام شد.
آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
امیر رئسیان،
مردود به علت #نقص_درپرونده
‌🆔 @senfi_uni_iran
6⃣7⃣6⃣

نتایج آزمون کارشناسی ارشداعلام شد.
آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
فرهاد شفیع زاده مردود به علت #نقص_درپرونده
‌🆔 @senfi_uni_iran
6⃣7⃣7⃣

⭕ خصوصی سازی آموزش عمومی در ایران"(استدلال ها، روندها، پیامدها)
سخنران: آقاي رضا اميدي
🗓 پنجشنبه ١٥ شهريور ماه
📌 موسسه مطالعات دين و اقتصاد

6⃣7⃣8⃣
🆔 @senfi_uni_iran

نتایج آزمون دکتری اعلام شد.
آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
روزبه آقاجری مردود به علت #نقص_درپرونده
6⃣7⃣9⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

دانشجویان گرامی
با سلام

جهت پیگیری هر چه بهتر وضعیت تحصیلی دانشجویان #ستاره_دار و #محروم_از_تحصیل و تسهیل اطلاع رسانی و دادخواهی این عزیزان ، شوراهای صنفی کشور آیدی زیر را در اختیار عموم قرار میدهد.

@senfi_uni_ir_admin

چنانچه در کارنامه انتخاب رشته کنکور کارشناسی ارشد یا دکتری خود با مورد #نقض_پرونده مواجه شده اید، به آیدی مندرج در این پیام اطلاع دهید و مستندات لازم را ارسال نمایید.
با تشکر
کانال شوراهای صنفی دانشجویان کشور

6⃣8⃣0⃣
🆔 @senfi_uni_iran

فایل صوتی جلسه اقتصاد ايران با عنوان «خصوصی سازی آموزش عمومی در ایران -استدلال ها، روندها، پیامدها» با سخنرانی آقایان دکتر فرشاد مومنی و دکتر رضا اميدي

6⃣8⃣1⃣
🆔 @senfi_uni_iran

▫ اسلاید «خصوصی سازی آموزش عمومی در ایران -استدلال ها، روندها، پیامدها»
دکتر رضا اميدی
🎙 فایل صوتی در پست قبل

6⃣8⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟ مصطفی فیضی، دانشجوی دانشگاه بوعلی‌سینای همدان

مردود به علت #نقص_درپرونده
6⃣8⃣3⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
بهزاد کاظمی، داوطلب گرایش حقوق عمومی کارشناسی ارشد
مردود به علت #نقص_درپرونده
6⃣8⃣4⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

آیاجایگزینی واژگان #نقص_درپرونده با #دانشجوی_ستاره‌دار منع حق تحصیل را قانونی میکند؟
عبداله نظمی، داوطلب مدیریت کسب و کار (MBA) کارشناسی ارشد
مردود به علت #نقص_درپرونده
6⃣8⃣5⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

⭕طبق اخبار رسیده، کارن وارطانیان متولد ۱۳۷۲ و اهل تهران، دانشجوی ترم ۹ داروسازی دانشگاه اراک، در دی ماه بازداشت و پس از ۱۷ روز آزاد میشود. وی ۶ شهریور به دادگاه احضار ، پس از تفهیم اتهام بازداشت و ۲ روز بعد به فشافویه منتقل میشود. او دچار بیماری گشادی دریچه قلب است ، در زندان دچار بیماری قلبی شده، به بیمارستان رجایی منتقل میشود. وی سپس بدون درمان کافی به زندان برگردانده شده است و اجازه ملاقات با خانواده را نیز ندارد.

6⃣8⃣6⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

♨ بار دیگر آغاز سال تحصیلی و تکرار افزایش هزینه های تحصیل
مروری تاریخی و مطالبه ما ؟!
( به یاد فعالین صنفی دانشجویی دربند و رفیقانی که برایشان حکم زندان صادر شده است)

📝 امیرحسین سعادت، دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی و دانشجوی برنامه ریزی رفاه اجتماعی

زمان گذشته است و چیزهای زیادی تغییر کرده است، اما آنچه هیچگاه تغییر نمی کند افزایش هزینه های تحصیل -همچون دیگر هزینه های حیات- بر شانه های مردمان این سرزمین است.
از مرور آمارهای زجرآوری همچون نسبت 7 درصدی سهم آموزش عالی رایگان به آموزش پولی ، نسبت کمتر از 50 درصدی سهم دولت های ایران در تامین هزینه کل آموزش عمومی در نسبت با میانگین جهانی آن (90درصد) . سهم کمتر از 3 درصدی بودجه آموزش به جی دی پی (در نسبت با میانگین جهانی بالای 6 درصد) که بگذریم ، ملموس ترین مثالی که از دل این اعداد بیرون آمده است، شاید افزایش هر ساله بیش از 10 درصدی شهریه ها ، اسکان و تغذیه دانشگاه هاست. این درصد افزایشی جز در سال 95 ( به مدد فعالیت های صنفی دانشجویان ) تقریبا در همه سال ها تکرار شده است. خبرها از دانشگاه های مختلف حاکی ار آن است که مقدار این عدد امسال حتی از 10 درصد هم فراتر رفته و به 15 درصد نزدیک می شود.

اما دلیل و هدف متولیان آموزش از این افزایش هرساله هزینه های تحصیل چیست؟ احتمالا اولین جوابی که به ذهن صاحبان ایده می رسد و حتی در من و شما هم تا حد زیادی درونی شده است، 2 واژه است : " کمبود بودجه" . بگذریم از اینکه مسئله اساسا کمبود بوجه نیست، بلکه چگونگی تقسیم و تخصیص بودجه بر اساس اولویت های سیاستگذاران است.
بگذارید از خلال یک روایت کمی وارد جزئیات شویم. خاطرم هست که در همان سال های 93_94 که جلسات متعددی فی ما بین شوراهای صنفی دانشجویان، سازمان امور دانشجویان و صندوق رفاه دانشجویان شکل گرفت و یکی از موضوعات محوری آن ها، همین مسئله افزایش هزینه های اسکان و تغذیه و شهریه بود. در یکی از مهمترین جلسات که در محل صندوق رفاه دانشجویان و با حضور رئیس صندوق ، معاونین و نمایندگان بیش از 15 شورای صنفی از دانشگاه های مختلف کشور برگزار شد و حول این موضوع صحبت می شد، به یکباره جمله ای از زبان یکی از مسئولین حاضر در جلسه شنیده شد: " افزایش شهریه ها و هزینه های اسکان و تغذیه تابع افزایش تورم است " .
تمام است. همین یک جمله برای درک تمام منطق سیاستگذاری آموزشی در این کشور کافی ست. آموزش در این کشور ، دیگر نه یک خدمت رفاهی پایه ای که دولت موظف به برقراری آن در سطح عمومی و به صورت رایگان و برابر است ، بلکه کالایی است برآمده از منطق بازار، برای فروش ، دارای تولید کننده و مصرف کننده و مثل تمام کالاهای مصرفی متاثر از افت و خیز بازار و رکود و تورم. اینبار که به سوپرمارکت محل رفتید و متوجه شدید پفک نمکی که تا دوماه پیش 1000 تومان بوده است 2000 تومان شده است، به یاد آموزش بی افتید. انگار نه انگار که دولت از محل درآمدهای خود ( به طور خاص فروش نفت و مواد معدنی که خاک و سرمایه ملی مردمان این سرزمین است و مالیاتی که از درآمد کارشان می پردازند ) موظف به تامین رفاه عمومی از جمله در حوزه آموزش است. انگار نه انگار که دولت هزینه این خدمات را قبل تر گرفته است. انگار نه انگار که دولت در قبال دریافت این منابع، طبق همین قانون اساسی فعلی متعهد به تامین رفاه شده است. بگذارید اینگونه بگویم: اساسا فلسفه تشکیل دولت در این سرزمین زیر سوال رفته است!
بگذریم، روایت را ادامه دهم، مسئولین محترم آموزش عالی در آن جلسات در پاسخ اعتراضات و پیگیری ها، راه حلی نیز داشتند: "افزایش وام های دانشجویی و تسهیل در روند پرداخت آن با بهره کم " به عبارت دیگر ، هزینه ها را افزایش می دهیم اما نگران نباشید، پولش را بعدا می گیریم.علل حساب شما به ما بدهکار می شوید و ضامن و سفته تان گروی ما. مهلتتان هم که تمام شد ، پیامک تهدیدآمیز برای ضامنتان ارسال می شود تا آبرویتان برود و مشخصاتتان به عنوان یک بدهکار بانکی به بانک مرکزی ارسال می شود تا از سایرخدمات بانکی نیز منع شوید (رجوع کنید به پست 364 کانال ). راه حلشان یک تکمله هم داشت : " با مسئولین دانشگاه ها صحبت می کنیم تا چنانچه دانشجویی قدرت پرداخت این هزینه ها را نداشت علاوه بر پرداخت وام از طرف صندوق رفاه، به نوعی پرداخت ها را قسط بندی کنند ". در نتیجه همین روند بود که در کنار پولی سازی و تجاری سازی و خصوصی سازی و کالایی سازی و امنیتی سازی آموزش، کلیدواژه ای دیگر به ادبیات فعالین صنفی افزوده شد: "بدهکارسازی دانشجو" (ر.ک پست های 257 _364_102_178 )

❗ادامه در پست بعدی❗

اعتراض و مقاومت فعالین صنفی در آن زمان باعث شد تا به مدت دو نیم سال تحصیلی افزایش این هزینه ها متوقف یا دست کم به کمترین میزان خود در چندسال اخیرش برسد (ر.ک پست 348) اما طولی نکشید که آنچه گفتند را واقعا اجرا کردند. مسئولین وزارت علوم و سازمان دانشجویان پشت سر هم مصاحبه می کردند و از مشکلات کمبود بودجه می نالند، بلافاصله رییس صندوق رفاه دانشجویان از افزایش وام های دانشجویی می گوید ( پست 26 و یادداشت 23 آپریل 2016 را جستجو کنید) و کمی بعد پرداختی ات بابت هرآنچه خدمات آموزشی نام داشته است افزایش یافته است و در حیاط دانشگاه ها که قدم می زنی، فروشگاه های لباس و نوشت افزار و ترشیجات (در جشن های ورودی و فارع التحصیلی و مناسبت های مختلف در اکثر دانشگاه ها) و حتی نمایشگاه ماشین( برای مثال برپایی نمایشگاه ام وی ام در حیاط پردیس دانشگاه علامه در سال 96)را می بینی که طی قردادهایی فی مابین دانشگاه و فلان آقای شیک پوش امضا شده است تا دانشگاه کسب درآمد کند.

صبر کنید، بازی ادامه دارد، پای خیرین و نیکوکاران به دانشگاه باز می شود تا سایه سنگین منتشان بر استاد و دانشجو برقرار شود و نامشان بر سردر دانشگاه ها جاویدان. روی در و دیواردانشگاه پلاک های طلایی رنگی نصب می شود و تو متوجه می شوی سلف را فلان خیر ساخته است (ب .م سلف اساتید دانشگاه علامه طباطبایی وقف بنیاد مصلی نژاد است)، کتابخانه دانشگاهت را فلان نیکوکار تجهیز کرده است( ب.م کتابخانه مرکزی دانشکاه علامه توسط بنیاد قلمچی تجهیز شده است) و دیوارخوابگاهت وقف فلان مرحوم است (ب.م جداره شرقی خوابگاه دخترانه چمران دانشگاه تهران وقف بنیاد مصلی نژاد است!). همه ی اینها را بگذارید کنار فروش زیرساخت ها و تجهیزات دانشگاه برای برطرف کردن کسری بودجه ( ب.م حداقل 3 مجتمع خوابگاهی دانشگاه علامه طباطبایی از سال 93تا کنون به فروش رسیده است) و واگذاری خدمات آموزشی به بخش خصوصی. آری، آنقدر وضعیت آموزشی کشور به مانند یک کلاف سردرگم شده است که از هرجایش شروع می کنی، نمی توانی از گره های کورش در نقاط دیگر بگذری. چنانچه اگر تمام آنچه گفته شد را به منطق شکاف بین مرکز_پیرامون و تبعیض و محرومیت تشدید شده در دانشکاه های دور از مرکز اضافه کنیم، واقعیت بسیار پیچیده تر و دردناک تر خود را بر ما عرضه می کند که شرح مصیبتش صدها یادداشت و کنفرانس و سخنرانی و اعتراض می طلبد.

اما اکنون و در آغار سال تحصیلی جدید، این یاداشت به دنبال یادآوری یک نکته مشخص نوشته شده است : " فعالین صنفی و تمامی دانشجویان باید بدانند که افزایش هزینه های تحصیل ( مشخصا افزایش شهریه واحدهای تحصیلی دانشجویان شبانه ،هزینه خوابگاه ها، قیمت غذا، جریمه سنوات تحصیلی، قیمت ارزاق، هزینه ای که بابت دروس افتاده یا حذف شده اخذ می شود ) امسال نیز تکرار خواهد شد و چه بسا شدیدتر و درست در زمانی که سایر عرصه های حیات بر دانشجو و خانواده اش تنگ تر شده است. لکن پرداخت وام و یا قسط بندی شهریه ها امری مرسوم و بخشی از برنامه ریزی سیاستگذار است .آنچه اهمیت دارد مقاومت در برابر افزایش هزینه ها است و آنچه باید مورد مطالبه قرار گیرد کاهش هزینه های تحصیل است نه پرداخت وام یا قسط بندی که موجب بدهکاری دانشجو به این دکٌان آموزشی می شود.

6⃣8⃣7⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

🔶خصوصی‌سازی نظام آموزشی، مهم‌ترین شاخص شکاف طبقاتی در ایران



☑️به گزارش خبرنگار ایرناپلاس، نشست «خصوصی‌سازی آموزش عمومی در ایران» در مؤسسه مطالعات دین و اقتصاد برگزار شد. در این نشست رضا امیدی، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه سیاست‌گذاری اجتماعی به سخنرانی پرداخت و از استدلال‌ها، روندها و پیامدهای خصوصی‌سازی در عرصه آموزش عمومی سخن گفت. 

✔️رضا امیدی، پژوهشگر حوزه سیاست‌گذاری اجتماعی معتقد است خصوصی‌سازی نظام آموزشی در کشور، مهم‌ترین شاخص ایجاد شکاف طبقاتی در ایران است و حق طبیعی مردم نسبت به آموزش با خصوصی‌سازی بدل به امتیاز طبقاتی می‌شود.

✔️وی در این نشست اشاره میکند که اغلب، کمبود منابع مالی دولت را توجیهی برای خصوصی‌سازی آموزش می‌دانند. به این استدلال باید این‌طور پاسخ داد که بالاترین نرخ روندهای خصوصی‌سازی درست در زمان‌هایی در تاریخ ایران صورت گرفته که درآمدهای دولتی و منابع مالی دولت بیشینه بوده‌اند. 

✔️✔️امیدی سپس به ارائه آمارهایی از تأمین هزینه‌های آموزش در ایران پرداخت و از خلال مجموع این آمارها استنتاج کرد که امروز 55-60 درصد هزینه تأمین آموزش عمومی به مردم واگذار شده و دولت ایران کمتر از 50 درصد از هزینه‌های آموزش عمومی را متقبل می‌شود. 
این استاد دانشگاه در ادامه استدلال‌های خود، علیه استدلالی که می‌گوید «دولت توان تأمین هزینه‌های آموزش را ندارد» به بودجه تخصیص یافته برای شیر در مدارس اشاره کرد و گفت: در سال 96، 180 میلیارد تومان بودجه تخصیص یافته برای تأمین شیر در مدارس بوده است که این بودجه تا بهمن‌ماه 96 تأمین نشده و بنابراین، مدارس امکان تهیه شیر برای دانش‌آموزان خود را نداشته‌اند. در همان زمان دولت 13-14 هزار میلیارد تومان برای تسویه‌حساب با مؤسسات مالی هزینه می‌کند. این روند مثالی است که نشان می‌دهد مشکل نه در تأمین بودجه بلکه در تمرکز سیاست‌گذاری‌ها برای تخصیص بودجه است. 

▪گزارش کامل نشست را با لمس دکمه اینستنت ویو مطالعه نمایید:

https://telegra.ph/خصوصی‌سازی-نظام-آموزشی-مهم‌ترین-شاخص-شکاف-طبقاتی-در-ایران-09-11-2

6⃣8⃣8⃣
🆔 @senfi_uni_iran

♨️ ‏بنابر اخبار واصله، ۱۹ ام شهریور جمعی از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی تهران، در اعتراض به تعطیلی خوابگاه در مهر ماه که به بهانه تعمیرات صورت گرفته، دست به برگزاری تجمعی اعتراضی زدند.
این تعطیلی در حالی به دانشجویان غیربومی تحمیل میگردد که در آستانه شروع کلاس های تحصیلی خود قرار دارند و دانشگاه در سه ماهه تعطیلات تابستان فرصت کافی برای انجام تعمیرات مد نظر خود داشته است و بدین صورت تنها دانشجویان غیر بومی خود را تحت فشار امکانات اولیه تحصیل خود قرار میدهد.

http://yon.ir/khabghahbe

6⃣8⃣9⃣
🆔@senfi_uni_iran

▪️علی آقاعلیخانی، دانشجوی دانشگاه مهرام قزوین به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۳ ماه حبس قطعی در شعبه اول دادگاه تجدید نظر استان قزوین محکوم شد.

6⃣9⃣0⃣
🆔 @senfi_uni_iran

♨کار دانشجویی ابزاری مدیریتی در دست مدیران

📝 احد هاشمی، دبیر شورای صنفی دانشجویان دانشگاه نیشابور

امروزه گرفتن شهریه های هنگفت حلقه تحصیل را بر قشر ضعیف جامعه تنگ تر میکند. حال برای تسکین این درد، ساز و کار های به ظاهر حمایتی تحت عنوان کار دانشجویی که خود پر از ایراد است را پیشنهاد میدهند؛

کار دانشجویی و مکانیزم آن در دانشگاه ها همواره با نقد‌های فراوانی از سوی دانشجویان رو به رو بوده است و تقریباٌ از یک فرصت مناسب برای بهبود زندگی دانشجویان نیازمند به یک ابزار مدیریتی در اختیار مدیران دانشگاهی تغییر جهت داده است. در نگاه سطحی هم میتوان فهمید که پشت این طرح ها چه سیاست های نادرستی وجود دارد، با این حال بررسی‌ها نشان می‌دهد که در اکثر دانشگاه‌ها شرایطی مثل اداره امور خوابگاه ها، نظارت بر امکان فضای سبز، اداره امور سالن‌های ورزشی، نظارت بر حوزه‌هایی نظیر تغذیه، اداره امور کتابخانه‌های خوابگاهی، نظارت بر سامانه‌های حمل و نقل دانشجویی و بعضاً پیش برد منافع مدیران دانشگاهی به عنوان کار‌های دانشجویی تعریف و در ازای آن‌ها به دانشجویان مجری حق الزحمه پرداخت می‌شود که ساعتی هزاری و اندی می باشد که در مقایسه با شهریه دانشجویان مقداری بی ارزش می باشد.

این وظایف در حالی به دانشجویان محول می‌شود و اداره آن‌ها از سوی دانشجویان پیش می‌رود که نه تنها رسالت اصلی اجرای آن بر عهده کارکنان دولتی و خصوصی دانشگاه هاست بلکه اساساً با رسالت اصلی دانشجویان که همان پژوهش و مطالعه و تحقیق است، تناسبی ندارد. این روند به خوبی ضعف در نوع برخورد با کار‌های دانشجویی را نمایان و اثبات می‌کند که آنچه در ایران تحت عنوان کار دانشجویی مطرح می‌شود، بیش از این‌ها به بهره کشی از دانشجویان شباهت دارد که نه تنها سود کافی به آن‌ها نمی‌رساند بلکه دانشجویان فعال را از درس و رسالت اصلی به میزان قابل توجهی دور می‌کند.

6⃣9⃣1⃣
‌🆔 @senfi_uni_iran

🛑لَنگی‌های یک "گام بلند"

"گامی بلند به سوی حل مسئله‌ی دانشجویان ستاره‌دار"⁉️

🖋 عباس شهرابی

🔸 در لایحه آمده است که افراد دارای سابقه‌ی محکومیت قطعی کیفری به جرایم سازمان‌یافته، قاچاق انسان، محاربه و جاسوسی از حمایت این لایحه بی‌بهره‌اند. در شرایطی که نظام قضایی فعلی در زمینه‌ی رعایت معیارهای دادرسی عادلانه به شدت هدف انتقاد است، چه تضمینی برای رعایت حقوق متهم در روند دادرسی وجود دارد؟

🔸 تکیه‌ی نظام‌های کیفریِ مترقی عمدتاً بر احیای پیوندهای اجتماعیِ مجرم است. بیرون‌انداختن مجرم از جامعه به واسطه‌ی محروم‌کردن او از حقوق اجتماعی اساساً نقضِ منطق وجودی نظام قضایی مدرن است. دورکردن مجرم از موهبت‌های زندگی اجتماعی معنایی جز تثبیت او در موقعیت به اصطلاح مجرمانه‌اش ندارد.

🔸 تا آن‌جایی که به آموزش مربوط می‌شود، جدای از نهادهای امنیتی که در هر قلمرویی از جامعه مداخله می‌کنند، «شورای عالی انقلاب فرهنگی» صحنه‌گردان اصلی است، نه قوه‌ی مجریه و مجلس. شورای عالی انقلاب فرهنگی است که خط و خطوط کلّی دانشگاه را تعیین می‌کند و در مقابل، به هیچ سازوکار نظارتیِ مردمی‌ای پاسخگو نیستند. گویا از دل مصوبات همین شوراست که مقوله‌ی «ستاره‌دار» بیرون آمده است.

🔸 صورت‌های گوناگون پولی‌سازیْ امکان برخورداری از آموزش عالی رایگان را محدود و محدودتر کرده‌اند. سرعت و گستره‌ی این روند در دولت حسن روحانی – که حالا می‌خواهد خود را سردمدار دفاع از حق تحصیل جا بزند – بیش‌تر شده است. به این ترتیب، دانشگاه بیش از پیش به محیطی خاصِ توانگران و عاری از تهی‌دستان بدل می‌شود. ما در کنار شکل‌های سیاسی و ایدئولوژیکِ محرومیت از تحصیل، با شکل پنهان محرومیت از تحصیل هم مواجهیم. «محرومیت پنهان»، به عنوان عمیق‌ترین سطح محرومیت از حق تحصیل، حاکی از آن است که نه تنها فعالان سیاسی یا گروه‌های مذهبیِ تحت تبعیض، بلکه تهی‌دستان نیز از این حق محروم شده‌اند.

🔸 تضمین حق تحصیل همگانی مستلزم تحولات سیاسی‌ای است که لایحه‌بردار نیستند. در وهله‌ی اول، حق تحصیل برای دگراندیشان، فعالان سیاسی از هر مسلک و تمام گروه‌های مذهبی در قانون و به نحوی که تبصره‌بردار نباشد باید تصریح شود. این مستلزم تغییرات معنادارتری از صِرف صدور چند لایحه و اصلاحات قانونی موضعی است.

🔸 درباره‌ی جرایمی مثل قاچاق انسان یا جرایم سازمان‌یافته به صِرف محکومیت قطعی نمی‌توان برای طرد فرد خاطی از موهبت‌های اجتماعی نمی‌توان بسنده کرد. جز شورایی برآمده از دانشگاه – متشکل از اساتید و دانشجویان و کارکنان و چند حقوق‌دان مستقل – شایسته نیست نهاد دیگری پرونده‌ی این افراد را بررسی کند و صلاحیتشان برای ورود به دانشگاه را بسنجد.

🔸 نزدیک‌شدن به چنین مرحله‌ای نه با چشم امید بستن به ابتکارات و لوایح دولت بلکه با گسترشِ حوزه‌ی عمل جنبش دانشجویی صنفی به فراسوی مقاومت تدافعی در برابر پولی‌سازی و طرح داعیه‌ی اداره‌ی شورایی دانشگاه‌هاست.

✳️ منبع:
https://t.co/2Doyx1Rjja

6⃣9⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran