🔴#نجمه_واحدی دقایقی پیش از بازداشت موقت آزاد شد. ‼️

7⃣5⃣4⃣
🆔 @snfi_uni_iran

⚫️🔴محذوف رسانه، مغفول مسئولین:
دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)

🖋نویسنده: الف. م

🔻🔻🔻
چند سالی است که شنیده هایمان از دانشگاه بین المللی قزوین عمدتا از مجاری محدود، غیر مستقل و غیر دانشجویی است. بدین سبب لازم دیدیم روایت خود را از آنچه بر ما گذشت و میگذرد را در قالب گزارشی با محوریت صنفی و رفاهی به استحضار برسانیم.
در این گزارش سعی شده است ضمن ارائه تاریخچه ای مختصر از فراز های تاریخی دانشگاه، به معضلاتی که امروز گریبانگیر دانشگاه است نیز در حد ممکن پرداخته شود.
🔻🔻🔻
◀️مشروح در اینستنت ویو:
https://goo.gl/BNkYhy

7️⃣5️⃣5️⃣
🆔@senfi_uni_iran

🔴🔴 شوراهای صنفی دانشجویان، یک مرور تاریخی

(قسمت اول)

تا همین چند سال پیش، زمانی که صحبت از شورای صنفی و فعالیت صنفی می شد، بسیاری نمی‌دانستند موضوع از چه قرار است یا شورای صنفی چطور جایی و فعالیت صنفی چطور کنشی‌ست.امروز اما اوضاع تغییر کرده است...
دانشگاه‌ها از سال‌ها قبل بیش از پیش مورد حمله خصوصی سازی و کاهش امکانات رفاهی قرار گرفته است. از اوایل دهه نود زمزمه‌هایی از گوشه کنار دانشگاه‌ها به گوش می‌رسد. آنچه که رخ می‌دهد، فعالیت صنفی و شوراهای صنفی را به امری جدی‌تر نسبت به قبل از دهه نود برای دانشجویان بدل می‌کند. با آغاز دهه نود، همگام با دیگر ساحت های جامعه، شاهد اوج گرفتن مشکلات دانشگاه در حیطه‌های رفاهی، آموزشی و ... هستیم که در نتیجه آن فعالین صنفی در صدد تشکیل شوراهای صنفی برای بازگرداندن امکانات حداقلی‌ به دانشگاه بر می‌آیند. تجمعات دانشجویان و فشار بیش‌تر فعالین صنفی در برابر این هجمه همه سویه، شوراهای صنفی و فعالیت صنفی را بدل به میدان کنش‌گری و سنگری برای ایستادگی در برابر تکه تکه شدن آموزش عالی بدل کرد.

همین امر ضرورت مروری بر تاریخ شکل‌گیری شوراهای صنفی دانشجویان کشور در دهه 90 و مسیری که تاکنون طی کرده است را بر ما گوشزد می‌کند،مروری که فقدان آن در بحبوحه‌ی فعالیت‌های روزمره را باید از انتقادهای جدی به عملکرد شوراهای صنفی دانشجویان کشور دانست. از این رو کانال شوراهای صنفی دانشجویان کشور طی چند قسمت متوالی مروری بر تاریخ شکل‌گیری شوراهای صنفی دانشجویان در دهه 90، چالش‌ها، نقاط ضعف‌ و دستاوردهای آن خواهد داشت.

اوایل دهه 90 کمتر دانشگاهی توانست موفق به بازگشایی یا فعال سازی شورای صنفی‌ خود شود. آن دسته از دانشگاه‌‌هایی هم که موفق به حفظ یا بازگشایی شوراهای خود شدند، با وضعیتی اخته برای هر حرکت خود روبرو شدند . آنچه که شهودی است و پیگیری و فعالیت صنفی را دست و پا بسته می‌کند، نقشی است که دولت‌ها برای شوراهای صنفی تعیین کرده است. کارکرد شوراها به پیگیری مسائل جزئی رفاهی در هزارتوی بوروکراسی دانشگاه و در اتاق های این مدیر و آن معاون تقلیل می‌یابد. شوراهای صنفی دانشگاه‌های مختلف، سرگردان در پی حل مشکلات ریز و درشت دانشجویان پلکان دانشگاه را بالا و پایین می‌رفتند. این دوندگی‌ها شوراهای صنفی را مبدل به بخشی از فرایند بوروکراتیک دانشگاه کرده بود، چنان چه گویی خود در قامت یک مسئول در کنار مسئولان دیگر دانشگاه قرار می گرفت، و دست دانشجوی معترض را از گریبان سیاست و سیاست‌گذاری که حیات روزمره‌اش را مختل کرده بیش از پیش کوتاه می کرد.
عدم کارکرد و ابتر بودن آیین‌نامه شوراهای صنفی، عدم جدیت مسئولان دانشگاه‌ها در رویارویی با مطالبات دانشجویان و شورای صنفی و سنگ اندازی آنها در مسیر شکل‌گیری این نهاد، منتج از پیکره‌ی ترسیم شده از سوی قوانین بالادستی برای شوراهاست. در این اوضاع دانشجویان نیز گرایش چندانی به حضور و فعالیت در شوراها پیدا نمی‌کنند. اینها در حالیست که ساختار پیچیده و نقص های فراوان مشکلات صنفی هم مانع فعالیت سامانمند اعضای شوراهای صنفی می شد.

اوایل سال 93 است. طبق آمار رسمی در این سال فقط 13 درصد از آموزش عالی کشور غیر پولی‌ست. این در حالی‌ست که طبق آمار غیررسمی نزدیک به 7 درصد آموزش عالی غیرپولی‌ست. در چنین شرایطی و با عوامل یاد شده و بسیاری مسائل دیگر که در این مقال نمی‌گنجد، فعالین صنفی دانشگاه‌های مختلف را به فکر پیوستن به هم، گفتگو و هم‌اندیشی بر سر مشکلات و مطالبات مشترک می‌اندازد تا بتوانند از این پیکره‌ فرسوده راهی به جلو باز کنند. جستجوها و آزمون و خطاهای بسیاری صورت می‌گیرد تا آنکه شهریور ماه 93 بیانیه‌ای با امضای 14 شورای صنفی دانشگاه‌های مختلف کشور با عنوان «تشکیل کمیته تاسیس اتحادیه شوراهای صنفی کشور» توجه فعالین دانشگاهی را به خود جلب می‌کند {اتحادیه ای که تا به امروز هم مانع شکل گیری رسمی آن شده اند}. ( www.irna.ir/fa/News/81320393)
راهی تازه آغاز می شود. بار دیگر از دل تاریخ فرزندی زاده می‌شود که سر سازگاری با منطق فعلی جهان و سیاست‌گذارانش ندارد.
(ادامه دارد ...)

#مرور_تاریخی
#تاریخ_صنفی

7⃣5⃣6⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻
#تحصن_سراسری_معلمان

پس از تحصن سراسری معلمان ایران در 22ام مهر، به فاصله یکماه دومین تحصن سراسری معلمان و فرهنگیان شریف امروز و فردا 22 و 23 آبان در مدارس سراسر کشور ادامه دارد. فرهنگیان ایران که برای سالها جلودار مبارزات و تلاشها جهت احقاق حقوق خود ، اصلاح سیستم آموزشی کشور و جلوگیری از نقض حقوق دانش آموزان و اقلیت ها و فرودستان بوده اند، اخیرا ضربات شلاق سرکوب و به بند کشیده شدن ، اخراج و تبعید را تند تر ، سخت تر و عمیق تر بر پیکره خویش میبینند اما همچنان بی محابا و البته سرشار از نجابت به رویارویی با آنچه اگاهانه ظلم در حق خود و فزرندان و آینده ایران یافته اند میپردازند. این فرهنگ سازان به درستی فریاد اعتراض خود را به نمایندگی از همه اهالی فرهنگ بر آورده اند:
1.اعتراض به پولی سازی آموزش
2.اعتراض به پایین بودن حقوق و دستمزد
3اعتراض به گرانی و تورم
4.اعتراض به زندانی کردن معلمان
5.اعتراض به نقض حق تحصیل رایگان و عمومی
6.مطالبه مدارس امن و ایمن و استاندارد
7.اعتراض به کاهش قدرت خرید معلمان در کنار سایر اقشار و جامعه
8.مطالبه رفع تبعیض از ساختار نظام آموزشی
9.دفاع از تحصن و تشکل یابی به عنوان یک حق مسلم
10.اعتراض به غارت صندوق ذخیره فرهنگیان
11.مطالبه بیمه فراگیر و کار آمد
12.اعتراض به عدم اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری
13.اعتراض به طرح معلم تمام وقت
14.اعتراض به عدم اجرای طرح رتبه بندی
15.مطالبه آزادی معلمان در بند
🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻
معلمان ایران در دو روز اخیر محکم تر از گذشته همراه با هم صنفان در بند خود ، و همگام با هر وجدان بیدار و حق طلب دیگری ، صدای رسای خود را در اعتراض به حقوق مسلم خود و جامعه، از ابتدایی ترین آنها یعنی حق برخورداری از امکان زندگی شرافتمندانه و معیشت مناسب ، تا فراگیر ترین مطالبات، اعتراض به گرانی ها و تورم کاهش قدرت خرید اقشار جامعه به ویژه طبقات پایین برآورده اند. مطالبه ایشان از اساسی و قانونی ترین حقوق یعنی حق برخورداری از آموزش رایگان و برابر برای همه(اصل 30 ام قانون اساسی) و حق تشکل یابی و اعتراض مسالمت آمیز(اصل 27ام) تا اعتراض به غارت ها و تبعیض ها را در بر میگیرد.
🔻🔻🔻🔻🔻🔻
ما دانش آموزان دیروز و دانشجویان امروز، هر لحظه بیش از پیش شاهد وارد آمدن زخم ها بر پیکره اصناف و اقشار جامعه هستیم و معلمان به راستی قشری شریف برای نمایاندن این زخم ها هستند. سرنوشت ما در این درد های مشترک به یکدیگر پیوند خورده است: کالایی سازی آموزش و بنگاه داری از آموزش عمومی تا آموزش عالی ، سرکوب فعالین صنفی و مدنی و برخورد های امنیتی و قهر امیز با اعتراضات قانونی و مسالمت آمیز، عدم دادرسی عادلانه و سوگیری روند قضایی علیه دانشجویان و معلیمن فعال صنفی، سرکوب تشکل یابی مصرح در قانون اساسی کشور، چندپاره کردن احاد جامعه و ممنوعیت های گوناگون برای برخی اقلیت ها ، منع حق تحصیل و حق برخورداری از شغل و منزلت اجتماعی و ده ها درد و فریاد مشترک.
گرچه همگی از این بی عدالتی ها به ستوه آمده ایم، چنان گذشته، ما دانشجویان تا اخرین لحظه در کنار حق طلبی این قشر مظلوم و نستوه خواهیم ماند.
🔻🔻🔻
کانال شوراهای صنفی دانشجویان کشور همبستگی خود را با مطالبات به حق و صنفی معلمان و تحصن ایشان و مخالفت قاطع با هر گونه تضعیف نهاد های آموزشی و کالایی سازی و امنیتی کردن آموزش عالی و تعلیم و تربیت و تمام ساحت های آن اعلام میدارد.

۲۳ آبان ۹۷

#دانشجو_کارگر_معلم_اتحاد
7⃣5⃣7⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⬛️🔲درباره‌ی ضرورت و ماهیت فعالیت دانشجویی صنفی

🖋محمد صادقی و عباس شهرابی فراهانی


⬛️جنبش دانشجویی صنفی در دهه‌ی 1390، پس از آن‌که تشکل‌های دانشجویی اصلاح‌طلب در گفتمان دولت اعتدال حل شده بودند، موفق شد خود را به قدرتمندترین صدای موجود در دانشگاه بدل کند. این جنبش پس از مدتی توانست گفتمان خاص خود را شکل دهد و به دستاوردهای عملی مشخصی برسد. نوشتار پیش رو تلاشی است در جهت فهم کلیّت روند فعالیت صنفی در دهه‌ی 1390 و زمینه‌چینی برای پُرکردن خلأهای موجود آن. نویسندگان این نوشتار خود را با کلیت جریانی که در سال‌های اخیر تحت عنوان جنبش دانشجویی صنفی شناخته شده است، هم‌سو می‌دانند، اما نظراتشان در این‌جا الزاماً موضع تک‌تک فعالان صنفی را (اعم از اعضای شورای صنفی یا فعالانی که عضو شورا نیستند) پوشش نمی‌دهد، بلکه مشخصاً دیدگاه نویسندگان در رابطه با ماهیت فعالیت صنفی، نقش شوراهای صنفی و برخی مسائل پیرامون آن است. در ابتدا تلاش می‌کنیم تصویری کلّی ترسیم کنیم از شرایط تاریخی و سیاسی‌ای که در سال‌های اخیر فعالیت صنفی را ضروری کرده است. پس از آن، می‌کوشیم با دست‌گذاشتن بر برخی مسائل پیرامون فعالیت صنفی – از جمله معنای «صنف» در این شکل از فعالیت صنفی، گفتمان خاص آن، نسبت آن با سایر تشکل‌ها و گفتمان‌های موجود و همچنین با دولت و دوگانه‌ی مسئله‌دار فعالان صنفی و شورای صنفی– فهم خودمان را از این مسائل تشریح کنیم.

↩️مشروح در اینستنت ویو
https://telegra.ph/درباره‌ی-ضرورت-و-ماهیت-فعالیت-دانشجویی-صنفی-11-15

7⃣6⃣0⃣
🆔@senfi_uni_iran

🔵شکایت پیمانکار سلف دانشگاه حکیم سبزواری از دبیر سابقِ شورای صنفی🔵


🔶🔸پس از اعتراضاتِ اخیرِ دانشجویان در مورد مسائل صنفی که نهایتا به تجمع منجر شد، دبیر اسبقِ شورای صنفی؛ آقای علیرضا زمانی در حالی که قبل از تجمع به عنوان یک دانشجویی عادی، انتقاداتی را به مشکلات سلف داشت و سعی داشت با برقراری ارتباط دوستانه با مسئولین این مشکلات تا قبل از رسیدن به بحران زودتر حل شود و به همین منظور دیداری با ناظر سالن و مسئول امور تغذیه داشت، پس از کوچکترین نقد به ایشان در مورد کیفیت پائین غذای سلف و بالا بودن قیمت‌های اقلام بی‌کیفیت در تریا و... از سوی پیمانکار به عنوان متهم شناخته شده و از ایشان شکایت شد!
🔶🔸جالب اینجاست که پیمانکار محترم سلف اصلا در محل حضور نداشت و نه تنها برای نظارت بیشتر و بالا بردن و ارتقای مسئولیت محوله به ایشان، هیچ‌گونه تلاشی انجام نداد، بلکه با کوچکترین نقد وارد شده به ایشان جبهه‌گیری کرد و به خود حق داد از دانشجو به دلیل مطالبه حق قانونیِ خود شکایت کند!


↩️متن بیانیه دبیر سابق شورا در اینستنت ویو:

https://telegra.ph/بیانیه-دبیر-اسبق-شورای-صنفی-دانشگاه-حکیم-سبزواری-11-17

7⃣6⃣1⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴🔴تحصن دانشجویان دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران هم راستا با اعتراض معلمین و کارگران در لابی دانشکده.

#دانشجو_کارگر_معلم_اتحاد

7⃣6⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

قرائت بیانیه در حمایت از کارگران هفت تپه
دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی ۹۷/۸/۲۸
#بیانیه_همبستگی
#خصوصی_سازی_آموزش
#هفت_تپه
#کارگر
#اتحاد_با_کارگران_٧تپه_فولاد

7⃣6⃣4⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🛑 ساعت ۱۴:۳۰ روز ٢٧ آبان مرخصی #رویا_صغیری، دانشجوی دانشگاه مدنی تبریز به اتمام رسید و برای گذراندن باقیمانده حکم ۲۳ماهه اش، خود را به زندان تبریز معرفی کرد.

🛑مسئولین وزارت علوم کماکان از ادای مسئولیت خود در قبال احکام دانشجویان سر باز میزنند.

#بازداشت_دانشجویان

7⃣6⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran