#تکمیلی

🛑دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی روز گذشته در اعتراض به وضعیت صنفی، رفاهی و آموزشی موجود دست به تجمع زدند. از جمله شعارهای دانشجویان، "مسئول بی کفایت/ترک محل خدمت،" حقوق یک دانشجو امکانات کافی کو ؟؟"،" خواسته ی ما صنفیه/ بی قانونی کافیه"، " دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد" و خطاب به ریاست دانشگاه شعار "نائینی استعفا استعفا" را سر دادند. رئیس دانشگاه، جناب اقای نائینی در خلال تجمع با حضور در بین متجمعین تجمع را غیر قانونی خواند و به جای رسیدگی به مطالبات دانشجویان، تنها دست به ارعاب ایشان زد.
🛑همچنین در پایان تجمع بیانیه کشوری شوراهای صنفی به مناسبت روز دانشجو قرائت شد.


8⃣1⃣1⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🛑علی کامرانی، دانشجوی دانشگاه شهید مدنی تبریز، پس از گذراندن حکم حبس خود امروز از زندان تبریز آزاد شد.

8⃣1⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 مسئولین دانشگاه سیستان و بلوچستان حق انتخاب واحد را از دانشجویان سلب کردند

«دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفائی کشور به‌طور رایگان گسترش دهد》
اصل سی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

متاسفانه ایام انتخاب واحد رسید و باز دانشگاه اجازه انتخاب واحد را از دانشجویان سلب کرد.
این کار باعث میشود که خیلی از دانشجویان بخاطر عدم توانایی پرداخت شهریه خوابگاه از تحصیل باز بمانند و این خلاف قانون اساسی اصل سی ام هست.
بر همه مشهود هست که استان سیستان و بلوچستان از محروم ترین استان های کشور هست و خیلی از دانشجویان که برای اینده بهتر از شهر و روستا های محروم خود روی به دانشگاه ها و تحصیل روی آوردند ولی انگار با وضع موجود خیلی ها به این نتیجه میرسند که نه! برای پیشرفت هیچ راهی نیست در دانشگاه ها هم چیزی که مطرح هست ثروت هست و جای برای افراد بی بضاعت در دانشگاه ها نیست و خبری از برابری آموزش در دانشگاه سیستان و بلوچستان نیست.!


↩ منبع: @shorasenfiusb

8⃣1⃣4⃣

🆔 @senfi_uni_iran

🛑 بیانیه شورای صنفی دانشگاه ارومیه درخصوص اعتراض صنفی روز گذشته دانشجویان

بسمه تعالی

🔶 شورای صنفی به عنوان نهاد برخاسته از بدنه دانشجو همواره برای ایجاد تعامل بهتر دانشجویان با مدیریت دانشگاه تلاش نموده تا دانشگاهیان در فضایی به دور از جنجال و حاشیه به فعالیت در محیطی آرام و با #رفاه بپردازند،اما گاهی شاهد حرکاتی از سوی مسئولین است که دانشجو احساس میکند مورد احترام قرار نگرفته و یا به خواسته های اوتوجه نمیشود. ضعف در سیستم مدیریتی و عدم مدیریت صحیح باعث ایجاد نارضایتی و به تبع آن مسیر های قانونی دیگر همچون تجمع مسالمت آمیز و اعتصاب میشود.
امروز شاهد اتفاق مهمی در روزهای پایانی نیمسال اول در دانشگاه ارومیه بودیم، دانشجویان دانشگاه ارومیه در اعتراض به مسائل #صنفی و همچنین کیفیت بد غذاها دست به اعتصاب غذا زده و سینی غذا ها را روی زمین چیدند تا شاید بتوانند از این طریق نارضایتی خود را به گوش مسئولین برسانند،
#شورای_صنفی نیز با دانشجویان همراه بوده و تمام قد به حمایت از آنها پرداخته و لحظه ای از احقاق حقوق دانشجویان عقب نخواهد نشست؛
توصیه ما به مسئولین این است که نگاهی به عملکرد خود داشته باشند و به معنای واقعی کلمه، ببینند دانشجو چه میخواهد؟ آیا فرار از رویارویی با دانشجویان میتواند حلّال مشکلات باشد یا بدتر، موجب دل آزردگی قشر دانشجو میشود؟ امروز باز هم در در همان بحبوحه اعتراض، مسئولین رده بالای دانشگاه، از ریاست دانشگاه گرفته تا معاونین حاضر به حضور در جمع دانشجویان نشدند! اعتراض دانشجویان به کیفیت غذا تنها مشتی از خروار مشکلاتی بود که به یکباره بصورت اعتصاب ظاهر شد و شاید تلنگری باشد برای کسانیکه مدیریت را در دست گرفته اند اما حاضر به هم صحبت شدن با ولی نعمتشان نیستند. شورای صنفی دانشجویان به عنوان نماینده دانشجویان فهیم دانشگاه ارومیه اعتراضات امروز را مطلقا صنفی میداند و سواستفاده سیاسی بیگانگان از این حرکت را محکوم میکند، در پایان همگی منتظر اقدامات موثر از طرف مدیریت محترم هستیم تا تصمیمات لازم را جهت رضایت دانشجویان اتخاذ کنند.
دانشجویان هم این نکته را از یاد نبرند که همواره #اتحاد رمز پیروزی بوده است.

والسلام علی من اتبع الهدی

🔹 شورای صنفی دانشجویان دانشگاه ارومیه

#اقتدار_صنفی
#شورای_صنفی_دانشجویان
منبع:کانال شورای صنفی دانشگاه ارومیه
@senfi_urmia

8⃣1⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

#تکمیلی

🛑 بیانیه فعالان صنفی و دانشجویی دانشگاه ارومیه در دومین روز تجمع صنفی

امروزه در دانشگاه ها و ازجمله در دانشگاه ارومیه حرف زدن از وضعیت رفاهی دانشجویان صحبت از وضعیتی نا آشنا و جدید نیست. وضعیتی است که سالها آن را زندگی کرده ایم.ما دانشجویان تنها محصلینی نیستیم که به صورت صلب و سیستماتیک در سر کلاس های درس حاضر شویم و امتحانات
فرمالیته ای را پاس کنیم. بلکه آگاهیم به محیط اجتماعی که در آن زندگی میکنیم. این محیط اجتماعی دانشگاه است و وضعیت تغذیه و سکونت همه و همه سطح کمی و کیفی زیست اجتماعی مان در دانشگاه است.
صدای اعتراض امروز به این وضعیت، سالهاست انباشته شده است.و هر بار آن را به گوش همه خواهیم رساند.و چیزی را مطالبه خواهیم کرد که حق مان برای ادامه حیاتمان است. پس لازم است
به سیاست های سیستمی اشاره کنیم که در دانشگاه ارومیه و تمام دانشگاه های کشور در حال اجرا میباشد: یعنی سیاست خصوصی سازی.که منطقی بجز منطق سود و گرفتن پول از دانشجویان نمیشناسد.
دانشگاه که مکانی آموزشی است نباید به مکانی برای درآمدزایی فرد یا افرادی خاص تبدیل شود.این بنگاه اقتصادی ،نتیجه ضروری فرآیند خصوصی سازی است.وسیاست های پشت آن تابع منطقی فراگیرتر است که تنها حامی منافع بخش های خصوصی می باشد.اینان پیمانکاران خصوصی اند که هر ساله با دانشگاه قرارداد میبندند و با دانشجویان همچون مشتریان بنگاهی برخورد می کنند.به همین خاطر است که آن ها حامی منافع دانشجویان نیستند و همواره در تضاد با یکدیگر باقی خواهند
ماند.واگذاری ارائه خدمات مربوط به امور تغذیه و خوابگاه ها به پیمانکاران خصوصی، برای آن ها انباشت پول و برای ما دانشجویان کاهش کیفیت زیستمان و خالی شدن جیب هایمان را به همراه داشته است.سپردن این خدمات به بخش های خصوصی باعث کاهش توان چانه زنی دانشجویان شده است. ودانشگاه از زیر بار مسئولیت خود شانه خالی کرده است.
وضعیتی که امروزه در دانشگاه به بار
آمده است وضعیتی است که در جامعه نیز هرروز نمود خود را آشکار تر میکند.و دانشگاه به عنوان جزئی از کلیت جامعه تمام مناسبات سودزایی را بازتولید میکند.کیفیت پایین غذا از بدیهی ترین مشکلات ماست اما همه میدانیم که ترم به ترم وسال به سال هزینه خوابگاه ها بالا می رود ، کرایه اتوبوس ها
زیاد می شود، سقف مجاز سنوات تحصیلی پایین تر میاید.تعداد روزهای آموزشی دانشگاه کمتر و کمتر میشود.همه این مسائل حکایت از این دارد که آموزش رایگان دیگر حق همگانی نیست.
خواسته ما مشخص است.اینکه آموزش و امکانات رفاهی کالایی برای مبادله در بازار نیست.کالایی برای سود آوری نیست.اما آیا دانشگاه می خواهد سطح کیفی تغذیه دانشجویان را با تاسیس رستوران های خصوصی و بازاری افزایش دهد؟! رستوران هایی که تنها در قبال پولی بیشتر غذایی بهتر را ارائه خواهند داد.اما ما دانشجویان توان مالی برای غذا خوردن در طبقه ی بالای سلف مرکزی را نداریم.دانشجویی هستیم که هیچ منبع درآمدی ندارد.دانشجویی که توان مالی خانواده اش کفاف تامین غذایی بهتر از غذاهای بی کیفیت را ندارد.
به راستی چه بر سر دانشگاه آمده است؟! می خواهند دانشجویان را از هم جدا کنند؟!آنان که پول دارند از خدماتی بهتر بهره ببرند و آنان که ندارند از کمترین سطح کیفی این خدمات بهره مند شوند؟! قرار است دانشگاه هم طبقاتی شود؟! چرا که بر اساس خاستگاه طبقاتی مان به دانشگاه آمده ایم و بر اساس همین خاستگاه طبقاتی دانشگاه کیفیت خوراک و مسکن مان را تعیین میکند.
سیستم آموزشی تبدیل به ملاکی برای استخدام و شغل آینده و سطح درآمد فردایمان شده است.اما ما همین امروز طرد شده ایم و همین امروز جیب هایمان خالی گشته است.مسئولین از برابری فرصت های آموزشی برای همگان دم می زنند اما تا زمانی که دانشگاه بازار باشد و همه چیز در آن مبادله شود، آموزش هم مبادله می شود و در نهایت این دیگر دانشجویان اند که باید همچون کالا مبادله شوند.

و اما وظیفه ما دانشجویان چیست؟! مطالبه گری است.ایستادن و مقابله در برابر این روند خصوصی سازی است. کافی است به دانشگاه های دیگر کشور نگاهی کنیم تا به حقانیت اعتراضمان پی ببریم.از دانشگاه هنر اسلامی و سهند تبریز گرفته تا تربیت مدرس و علامه تهران ، از دانشگاه نوشیروانی بابل گرفته تا دانشگاه اهواز وارومیه و بسیاری جاهای دیگر هر روزه صدای اعتراضشان به این وضعیت بلند می شود.
ایستادن و مقابله و نارضایتی از وضعیت زیستمان باید در حرکت های نمادین اعتراضی که تلاقی قدرت جمعی دانشجویان است، نشان داده شود.

8⃣1⃣7⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 ویدیوئی از دومین روز تجمع دانشجویان دانشگاه ارومیه در اعتراض به مشکلات صنفی، پولیسازی آموزش و خصوصی سازی

8⃣1⃣8⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⬛️ امیر چمنی دانشجوی رشته حقوق دانشگاه پیام نور تبریز امروز توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود بازداشت و به زندان تبریز انتقال یافت.

🔲 این درحالیست که طبق قرار شعبه 11 اجرای احکام تبریز، جهت اجرای حکم حبس شش ماهه اش اول دی ماه میبایست خود را به زندان معرفی میکرد ولی پیش از موعد جهت اجرای حکم دستگیر شد.

8⃣1⃣9⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴🔴در ضرورت برگزاری منظم شورای عمومی برای شوراهای صنفی دانشجویی

🖋لیلا حسین زاده



نهاد شورای صنفی چنانچه آیین نامه ی از بالا تنظیم شده و دستوری وزارت علوم از آن توقع دارد، بناست بعنوان بخشی از بدنه ی بروکراتیک دانشگاه به عنوان «بازوی نظارتی و مشورتی» مسئولین در قبال برخی مسائل دانشجویان عمل کند. طبق همان آیین نامه قرار است اعضای شورای صنفی نمایندگان مطالبات دانشجویان باشند. ولی چگونه شورای صنفی که هیچ پشتوانه ی اجرایی ندارد و صرفاً مسئولیتش در سطح «مشورت» تعریف شده می تواند مطالبات را نمایندگی کند؟ چگونه تعداد محدود اعضای شورا بدون ارتباط مستمر با عموم دانشجویان تضمین می کنند که نمایندگان آنها هستند؟ چگونه شوراهای صنفی می توانند در مقابل بسیاری از مسائل دانشگاه که در حیطه ی اختیارات دانشگاه نیست و طبق معمول راساً از وزارت علوم دستور آن رسیده، مقاومت کنند یا صدای کسانی را که حیات دانشجوییشان متاثر از این دستورات است به آمرین بالادستیِ خارج از دانشگاه ها برسانند؟

◀️متن کامل در اینستنت ویو:
https://telegra.ph/در-ضرورت-برگزاری-منظم-شورای-عمومی-برای-شوراهای-صنفی-دانشجویی-12-19

↩️منبع: هفته نامه سرو دانشگاه زنجان
@anjoman_Znu

8⃣2⃣0⃣
🆔@senfi_uni_iran