#فوری

🔴پس از گذشت سه ساعت از حضور دانشجویان، دکتر صدیقی حاضر به پاسخگویی نشده اند؛ دانشجویان همچنان منتظر حضور ایشان در میان خودشان هستند‌.


8⃣3⃣1⃣
🆔@senfi_uni_iran

#فوری

🔴🔴دکتر صدیقی بدون حاضر شدن در میان دانشجویان از سازمان امور دانشجویان خارج شدند!

🔴دانشجویان همچنان در سازمان حضور دارند و منتظر پاسخگویی مسئولین سازمان هستند. حراست سازمان به دانشجویان دستور خروج از سازمان را داده و دانشجویان را تهدید به دخالت نیروی انتظامی کردند.
🔴 دانشجویان هم اکنون در سازمان امور دانشجویان محبوس شده اند‌.

🔴🔴بدیهیست در صورت به وقوع پیوستن هر اتفاقی، وزیر علوم و معاون ایشان مسبب آن خواهند بود.


8⃣3⃣3⃣
🆔@senfi_uni_iran

🛑 در ضرورت تشکیل شورای صنفی در دانشگاه آزاد 🛑



طی روزهای گذشته دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات شاهد جمعیت کثیری از دانشجویانی بود که کلاس‌های خود را تعطیل کردند و در اعتراض به بی‌کفایتی مؤثرِ مسئولین در حادثۀ واژگونی اتوبوس دانشگاه و کشته و مجروح شدن دوستان و همکلاسی‌هایشان، دست به تجمع اعتراضی زدند. شعارهایی که در این تجمع سر داده شد، نشان می‌دهد که دانشجویان، مسئولین دانشگاه آزاد را مسبّب مستقیم حادثۀ اخیر می‌دانند. آنها نه فقط مطالبۀ استعفا و عذرخواهی آنها را مطرح کرده‌اند، بلکه با سر دادن شعار «مسئول بی‌لیاقت/محاکمه، محاکمه» مشخصاً خواستار محاکمۀ قانونی ایشان شده‌اند. دلیل خشم دانشجویان، این است که حادثۀ اخیر را کاملاً پیش‌بینی‌پذیر می‌دانند و طی این سال‌ها، به دفعات در مورد وضعیت جاده و اتوبوس این دانشگاه – هرچند به صورت منفرد- گوشزد کرده بودند.

حادثۀ روز سه‌شنبه از سویی محلّ منازعات بی‌پایان دو جناح شد: جناح‌های اصلاح‌طلب - که اکنون در سوگ از دست دادن تملّک دانشگاه نشسته‌اند و مرگ 10 انسان را فرصتی مغتنم برای طرح دعواهای جناحی تشخیص ‌داده‌اند- و اصول‌گریانی که مشغول رُفت و روب فتح‌الفتوح خود هستند. این در حالی است که دانشگاه آزاد، از بزرگترین نهادهایی است که هر دو جناح در تبدیل کردنش به «بنگاهی» درآمدزا و مدرک‌ساز سهیم بوده‌اند: از اصلاح‌طلبانی که سنگ‌بنای ساخت ساختمان‌های دانشگاه در دامنۀ کوه‌ را گذاشتند و ایدۀ تاچریِ ساخت دانشگاه‌ها دور از مراکز شهر و قطع پیوند دانشجویان با جنبش‌های شهری را پیاده کردند تا اصول‌گرایانی که طی 6 سال تصرف ریاست آن، از طرفی سیاست‌های بنگاه‌داری دانشگاه را ادامه داده‌اند و از طرف دیگر در پی تصرف کامل مناصب دانشگاه آزاد بوده‌اند و با تنظیم آیین‌نامه‌های انضباطی گرفته تا ضرب و شتم دانشجویان توسط حراست، همّ و غمشان را بر اسلامی‌تر کردن ظواهر این دانشگاه گذاشته‌اند.


محمدمهدی طهرانچی، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، در پاسخ به این سوال که چرا تاکنون به اعتراضات دانشجویان به وضعیت حمل و نقل دانشگاه پاسخی داده نشده است، گفته است که «در این مدتی که من مسئولیت دانشگاه آزاد را بر عهده گرفتم، عمده اعتراض بچه‌ها در زمینه نوع رفتار رانندگان بوده است» (عصر ایران). پاسخ طهرانچی به این سوال، شباهت مهمی با ادعای کاملاً نادرست و شتابزدۀ معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه در روز حادثه دارد که آن را ناشی از «سکتۀ راننده» دانسته بود. هر دو ادعا با شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت کشته شدن 10 نفر، دیواری کوتاه‌تر از رانندگان اتوبوس‌ها پیدا نکرده‌اند. آنها اشاره نمی‌کنند که حتی اگر سال‌ها است رانندگان اتوبوس‌ها خواب‌آلوده‌اند یا رعایت ایمنی را نمی‌کنند، باز هم مسئولینی مقصرند که در روند سپردن خدمات دانشگاه به پیمان‌کاران، نهایتاً تمام نگرانی‌شان این بوده که کدام شرکت پیمانکار درآمدزایی بیشتری را پیشنهاد می‌دهد؛ گویی در روند منقاصات نه فقط خدمات دانشگاه، که حتی حیات و جانِ دانشجویان نیز به «کالا»یی برای فروش تبدیل شده است. این در حالی است که حتی افراد غیرمتخصص هم می‌‌دانند که این اتوبوس‌ها، مخصوص خیابان‌های درون‌شهری هستند و استفاده از آنها در جادۀ پرپیچ و خم و شیب‌دار دانشگاه علوم و تحقیقات که بیشتر به جاده‌های برون‌شهری شبیه است، از اساس غیرایمن است و احتمال حوادث رانندگی را چندین برابر می‌کند.   

اما پاسخ طهرانچی نشان می‌دهد که اگرچه خودِ او همیشه با اتومبیل و راننده شخصی کاملاً ایمن این مسیر را طی می‌کند، دستِ کم از نارضایتی دانشجویان از وضعیت حمل و نقل دانشگاه باخبر بوده است. سوال اینجاست که چرا تاکنون کوچکترین وقعی به این اعتراضات ننهاده است؟ به دفعات ثابت شده است که مسئولین ساده‌انگارانه و به سهولت اعتراضات منفرد را نادیده می‌گیرند و افراد معترض نیز اغلب توانایی و وقت پیگیری مستمر مطالباتشان را نداشته‌اند و به پیگیری‌های مقطعی بسنده کرده‌اند. این‌بار نادیده گرفتن اعتراضات دانشجویان و عدم پیگیری مطالبات به بهای سنگین کشته شدن 10 نفر و مجروح شدن شماری دیگر منجر شد. این حادثۀ دردناک حاصل محقق نشدن یکی از اساسی‌ترین حقوق دانشجویان دانشگاه آزاد، یعنی حق تشکیل شورای صنفی مستقل و مطالبه‌گر است که بتواند اعتراضات پراکندۀ دانشجویان را به ساده‌ترین مسائل صنفی خود، به شکلی تشکّل‌یافته مطرح کند و حقوق دانشجویان را تا تحقق کامل آن پیگیری نماید. دانشگاه آزاد اما در تمام این سال‌ها با امنیتی کردن فضای دانشگاه و هرچه «بنگاهی» کردن آن، مانع شکل‌گیری چنین تشکّلی شده است. ده نفر در این حادثه از دست رفتند و دیگر بازنخواهند گشت، اما ضرورت به رسمیت شناختن این بدیهی‌ترین حق دانشجویان در هر واحد دانشگاهی بیش از پیش تصریح شده است: حق تشکیل شورای صنفی مستقل.


8⃣3⃣4⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻🔻
دانشجویان دانشگاه تهران چرا به سازمان امور دانشجویان رفته اند؟



در ما‌ه های اخیر شاهد سنگ‌اندازی‌های
گوناگون در برابر فعالیت صنفی از جمله تشکیل شوراهای صنفی بوده‌ایم.
در کمتر از یک‌سال اخیر خوانش سلیقه‌ای و انحرافی از شیوه‌نامه‌ی شوراهای صنفی در رابطه با حد نصاب ۲۵ درصد که امکان شکل‌گیری شورای صنفی را سلب می‌کند در دانشگاه تهران و برخی دیگر از دانشگاه‌های تهران شوراهای صنفی را با مشکلات عدیده‌ای مواجه کرده‌است.
به‌علاوه مشکلات متعدد قطعی اینترنت و سامانه‌ی اینترنتی انتخابات از دیگر مسائلی بود که در انتخابات اخیر برخی واحدهای دانشگاه تهران امکان برآورده شدن همین خوانش غیرعقلانی از شیوه‌نامه را نیز سلب می‌کرد.
به‌طور انضمامی‌تر می‌توان به انتخابات شورای خوابگاه‌های دخترانه‌ی دانشگاه تهران و دانشکده اقتصاد اشاره کرد. ایجاد ابهام تعمدی در تعداد اعضای شورای خوابگاه‌ دختران، سهمیه بندی آن بدون اطلاع قبلی و تنها حق دادن ۳ رأی برای شورای صنفی ۹ نفره، نسبت‌دادن اتهام تخلف‌های واهی و بی‌اساس به برخی از دانشجویان که از جانب کاندیداهای جناح‌های وابسته به قدرت و با همکاری مسؤلان و حراست دانشگاه و از سر کینه‌توزی فرافکنی شد و هم‌چنین احضار دانشجویان به کمیته‌ی انضباطی بر اساس همین اتهام‌های بی‌پایه از جمله این کارشکنی‌های متعدد است.
در ادامه‌ی این سنگ‌اندازی‌ها و با کارشکنی علنی مسؤلان دانشگاه، انتخابات خوابگاه دختران این دانشگاه منحل اعلام شد و شورای دانشکده‌ی اقتصاد تنها به بهانه‌ی کسری پنج رأی پذیرفته نشد (در حالی‌که اعلام آرای اخذ شده به‌طور عمومی صورت نمیگیرد و تعداد زیادی از دانشجویان به سبب اختلال سیستم نتوانستند رأی دهند.)

این‌ها تنها مثال‌های مختصری هستند از آنچه می‌توان سرکوب فعالیت صنفی نام برد.

امروز جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران در اعتراض به این‌دست مسائل و پاسخ نگرفتن از مسؤلان دانشگاه به سازمان امور دانشجویان مراجعه کردند که نه تنها پاسخی دریافت نکردند و هیچ مسؤلی حاضر به پاسخ‌گویی نبود، بلکه در برخوردی وحشیانه دانشجویان را درون ساختمان حبس و تهدید کردند.
لازم به یادآوری مقاومت دانشجویان برای وادار کردن مسؤلان به انجام وظیفه‌ی روشنشان، یعنی پاسخ‌گویی به دانشجو، ادامه خواهد داشت و دانشجویان به‌این سادگی دست از مطالبات خود بر نمی‌دارند.

🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺

8⃣3⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

#فوری

🔴⭕️سرانجام ساعتی پیش براساس تصمیم دانشجویان متجمع، نمایندگانی با دکتر علم - معاون سازمان- دیدار کردند و براساس سخنان جلسه مقرر گردید فردا قبل از ظهر دو جلسه یکی با حضور دکتر صدیقی و دیگری با حضور دکتر علم جهت دستیابی به نتیجه برگزار شود.

8⃣3⃣7⃣
🆔 @senfi_uni_iran

♨️♨️چه خبر از انتخابات شورای صنفی تربیت مدرس؟!
🔻🔻🔻


به گزارش فعالین صنفی دانشگاه تربیت مدرس، انتخابات شورای صنفی دانشجویان این دانشگاه با سنگ‌اندازی‌های معاونت دانشجویی مواجه شده است. تخلفات گسترده معاونت دانشجویی از آئین‌نامه و شیوه‌نامه اجرایی شورای صنفی، عرصه را بر فعالین صنفی مستقل تنگ کرده است و به تبع آن، ظن آن می‌رود که دانشجویان این دانشگاه در دوره بعدی از داشتن شورایی مستقل و پاسدار منافع ایشان محروم شوند. چه بسا کسانی (چه در داخل و چه در خارج از دانشگاه) با این اقدامات در پی آنند که شورای صنفی دانشجویان، پایگاه ثانویه تشکلی به اصطلاح سیاسی شود!
در وهله نخست، این معاونت با تخطی از ماده 1 شیوه‌نامه اجرایی (مصوب 95) که به صراحت بر تشکیل شورای صنفی 9 نفره در دانشگاه تربیت مدرس (با توجه به تعداد دانشجویان آن) تاکید دارد، تعداد اعضای شورای صنفی دوره آتی را 7 نفره مصوب کرده است. این در حالی است که در این دانشگاه تنها یک شورای صنفی به عنوان شورای موسسه تشکیل می‌شود و با توجه به این مورد، استناد به بند 1 همان ماده محلی از اعراب ندارد. فعالین صنفی معتقدند این حرکت اقدامی است از سوی مجموعه معاونت دانشجویی در راستای کاهش توان چانه‌زنی دانشجویان که در یکسال اخیر به سبب حضور شورای صنفی‌ای مستقل و پیگیر، روندی صعودی داشته و از بسیاری از ناکارآمدی‌های مجموعه مدیریتی و اداری دانشگاه پرده برداشته است. این گمان، زمانی تقویت می‌شود که بدانیم در همان ترکیب 7نفره هم، تنها 4 نفر از پردیس مرکزی دانشگاه حضور خواهند داشت و 3 سهمیه برای دانشجویان دانشکده‌های کشاورزی و منابع طبیعی این دانشگاه اختصاص داده شده است. در حالی که دانشجویان این دانشکده‌ها به سبب دوری از پردیس مرکزی تبعآً امکان پیگیری مستمر امور را نخواهند داشت. لذا روشن است که مدیریت دانشگاه تمام توان خود را به کار بسته تا از تشکیل شورایی مستقل ممانعت کند.


♨️ماجرای رد صلاحیت‌ها ...!

معاونت دانشجویی دانشگاه، سال گذشته در آستانه انتخابات شورای صنفی، صلاحیت 4 نفر از کاندیداها را به دلایلی واهی رد کرد که پس از اعتراض و پیگیری ایشان، صلاحیت 2 تن از آن‌ها در شورای نظارت مورد تایید قرار گرفت. امسال نیز بنا بر همان سنت ناصواب، 5 تن از دانشجویان علیرغم صلاحیت کامل آموزشی و انضباطی (مبتنی بر آن‌چه که در آئین‌نامه و شیوه‌نامه شورای صنفی آمده است) مجاز به شرکت در انتخابات نشدند و اعتراض ایشان نیز ثمربخش واقع نشد.
ماجرا از این قرار است که مجموعه مدیریتی دانشگاه کمر همت بسته تا از حضور دانشجویان مستقل و متعهد در شورای صنفی جلوگیری نماید و در این راستا از هیچ اقدامی پرهیز نمی‌کند. مطابق با ماده 9 و 10 شیوه‌نامه، کمیته انضباطی و معاونت آموزشی دانشگاه تنها مراجع تایید صلاحیت دانشجویان کاندیدا هستند. کمیته انضباطی دانشگاه داشتن یا نداشتن «محکومیت قطعی» در «همان دانشگاه» را بررسی می‌کند و معاونت آموزشی شرط معدل را گواهی می‌دهد. بنا بر قانون، استعلام از دانشگاه مقطع قبلی، حراست دانشگاه و نهادهای امنیتی خارج از دانشگاه، اقدامی فراقانونی است که شورای نظارت دانشگاه در دستور کار خود قرار داده است.
ریاست دانشگاه در جلسه گفتگوی صنفی مورخ 03/10/97 در پاسخ به اعتراض دانشجویان، اینگونه پاسخ داد که «ما برای بررسی صلاحیت عمومی دانشجویان» تصمیم به این اقدام گرفته‌ایم. این صحبت رئیس دانشگاه گواه مشخصی بود بر دخالت غرض‌ورزانه مجموعه مدیریتی دانشگاه در انتخابات شورای صنفی دانشجویان و تایید کننده فرض‌های مطرح شده در سطور بالا. اینگونه تحرکات دموکراسی‌ستیز -که حتی خلاف قانون‌های خودنوشته در وزارت علوم است- مشخصاً استقلال دانشگاه را زیر سوال برده و مسیر امنیتی‌ شدن هرچه بیشتر دانشگاه را هموار می‌کند.

8⃣3⃣8⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴🔴 بیانیه شورای صنفی دانشکده نفت آبادان در رابطه با موضوع واگذاری دانشگاه صنعت نفت به وزارت علوم

جناب دکتر روحانی، رییس جمهور محترم
ما دانشجویان دانشگاه صنعت نفت از همان مردمی هستیم که میخواهید نقد کنیم و اشکال بگیریم ، نقد خود را به صورت صریح خدمت شما اعلام میکنیم ، از جنابعالی خواستاریم بند مذکور در لایحه بودجه ۹۸ را که در تضاد با قانون است حذف کنید چرا که اجرای مصوبه در تضاد با قانون از جانب دولت ، ما دانشجویان و تمام مردم ایران را از اجرای قانون و قانون مداری ناامید میکند.

قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت:
جزء ث_امور منابع انسانی و فناوری
بند ۱_حفظ و تقویت مراکز و موسسات آموزشی ، #دانشگاهی ،تحقیقاتی ، پژوهشی و مطالعاتی جهت ارتقای سطح علمی و عملیاتی و مهارتهای فنی و کاربردی مورد نیاز صنعت نفت ، گاز ، پتروشیمی و پالایشگاهی با رعایت استاندارد های آموزش عالی کشور.

↩منبع: @AIT_senfi

🔴 متن کامل بیانیه را در قسمت Instant View بخوانید🔴
👇

https://telegra.ph/%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%85-12-31


8⃣3⃣9⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔷🔷گزارشی از جلسات روز سه شنبه 11 دی نمایندگان شوراهای صنفی دانشگاه های تهران با رییس و معاون سازمان امور دانشجویان🔷🔷


🔵پس از اعتراض دانشجویان دانشگاه تهران نسبت به مشکلات ایجاد شده در انتخابات شوراهای صنفی آن دانشگاه که با پیگیری و حضور دانشجویان دانشگاه های دیگر تا ساعات پایانی روز دوشنبه در برابر سازمان امور دانشجویان همراه بود، جلساتی روز سه شنبه با حضور جناب آقای دکتر صدیقی (معاون دانشجویی وزیر و رئیس سازمان امور دانشجویان) و دکتر علم (معاون امور داخل سازمان دانشجویان) برگزار شد. در جلسه اول پنج نماینده از دانشگاه تهران با دکتر علم به تفصیل به مسائل پیش آمده در جریان انتخابات واحدهای دانشگاه تهران پرداختند. جهت جلسه دوم با حضور دکتر صدیقی، بنا به تصمیم دانشجویان، نمایندگانی از دانشگاه های تهران، تربیت مدرس، علامه و خواجه نصیر در جلسه حضور یافتند که در ابتدای ورود به سازمان امور دانشجویان، برخوردهای غیرحرفه ای توسط حراست سازمان (عمدا یا سهوا) فضا را بار دیگر کمی ملتهب کرد، اما نهایتا با تشکیل جلسات پیش تر هماهنگ شده نتایج حاصله به شرح زیر است:

1⃣ ارائه گزارش شوراهای صنفی حاضر در جلسه از دست اندازی ها و کارشکنی ها در روند تشکلیل شوراهای صنفی به ویژه قانون غیرمنطقی حدنصاب 25% (این قانون تشکیل شوراهای صنفی را مشروط به اخذ رای 25% از کل دانشجویان یک واحد دانشگاهی تنها در ظرف چندساعت رای گیری می کند)
2⃣ ارائه ی پیش نویس اصلاحیه جدید آیین نامه شوراهای صنفی دانشجویان از جانب سازمان امور دانشجویان به صورت عمومی در سایت آن سازمان و نظرخواهی شورایی(پایین به بالا و غیرتحمیلی) در مورد آن
3⃣ بررسی ساز و کار مناسب برای ابلاغ مستقیم دستورالعمل ها و آیین نامه های مرتبط با امور صنفی_رفاهی دانشگاه به شوراهای صنفی دانشجویان
4⃣ هماهنگی مجموعه سازمان اموردانشجویان با معاونین دانشجویی برای همکاری بیشتر در مورد برگزاری انتخابات شوراهای صنفی و همکاری با اعضا و فعالین صنفی
5⃣ بررسی و پیگیری موارد تخلف ذکر شده ی دانشگاه های مختلف در ارتباط با برگزاری انتخابات شوراهای صنفی در اسرع وقت توسط جناب آقای دکتر علم ، معاون امور داخل سازمان دانشجویان
6⃣ اعلام و ابلاغ این نکته که هرگونه استعلام از حراست دانشگاه و یا هر نهاد دانشگاهی یا غیر دانشگاهی دیگر به جز کمیته انضباطی دانشجویان در بررسی صلاحیت داوطلبین شرکت در انتخابات شوراهای صنفی دانشجویان غیرقانونی و خلاف آیین نامه ها و قوانین بالادستی است و رد صلاحیت احتمالی هر داوطلبی تنها مشروط به داشتن حکم قطعی انضباطی در دانشگاه و یا نداشتن شرایط آموزشی و تحصیلی لازم آن داوطلب است که از آموزش دانشگاه قابل استعلام است( متاسفانه در کمال تعجب خلاف این روند در تعدادی از دانشگاه ها رخ داده است و داوطلبینی به صورت سلیقه ای و تحت عناوینی همچون عدم رعایت شئون دانشجویی خط خورده اند.)

🔵لازم به ذکر است که مشکلات و موارد احتمالی تخلف انجام گرفته در دانشگاه های تهران، علامه طباطبایی و تربیت مدرس به صورت ریز و مصداقی در اختیار مجموعه سازمان امور دانشجویان قرار گرفت و قول پیگیری و حل مشکلات در روز های اول هفته آینده گرفته شد.
🔵 در آخر طرفین بر لزوم به کارگیری و بازسازی فضای تعامل و تساهل در ارتباط با یکدیگر و تسریع در روند پیگیری های مرتبط با امور صنفی دانشجویان تاکید کردند.

🔵🔵دانشجویان در ادامه پیگیری ها و طی جلسات آتی با مسئولین و دیگر راهکارهای موجود، پیگیر مطالبات به حق خویش خواهند بود.


8⃣4⃣0⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 سقوط آسانسور در خوابگاه دخترانه!

دیشب 10 دی ماه، آسانسور خوابگاه دخترانه دانشگاه هنر اصفهان از طبقه چهارم سقوط کرد اما خوشبختانه کسی از دانشجویان داخل آسانسور آسیب جدی ندیده است.

دانشگاه هنر اصفهان در چند سال گذشته خوابگاه دولتی خود را به فروش رسانده است و در حال حاضر هر سال تحصیلی جدید با خوابگاهای خودگران قرارداد جدید منعقد می کند. در نتیجه چنین عملکردی دانشجویان ناگزیرند هزینه های زیادی را برای اسکان خود متقبل شوند.
اواخر آبان ماه سال جاری در محل همین خوابگاه آتش سوزی رخ داد و طبق گزارشات آتش نشان ها این ساختمان فاقد استاندارد های خوابگاهی است.

با وجود همه ی این موارد مسئولین هیچ تصمیم محکمی برای بهبود وضعیت رفاهی دانشجویان و تدارک دیدن ساختمان‌ امن و استاندارد برای دانشجویان دختر نگرفته اند. لازم بذکر است تجمعی نیز توسط دانشجویان در این دانشگاه برگزار شد که تا به امروز، خواسته ی دانشجویان مبنی بر بازدید ریاست دانشگاه از خوابگاه دخترانه محقق نشده است.
8⃣4⃣1⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⭕️⭕️كیفیتی که خصوصی شد!
مختصری در ردّ ایده‌ی «رستوران آزاد»

🖋تهمتن افتخاری



چندی پیش دانشجویان دانشگاه پلی‌تکنیک تجمعی بزرگ در اعتراض به کیفیت بد غذای سلف و همچنین حذف غذای روز پنجشنبه برپا کردند. رئیس دانشگاه پلی تکنیک در پاسخ به اعتراضات آن‌ها گفت: «به‌زودی رستوران آزاد را راه می‌اندازیم.» که با شعار "پولی‌تکنیک نمیخوایم نمیخوایم" دانشجویان مواجه شد.
از همان روزها زمزمه‌های راه‌اندازی رستوران آزاد یا به تعبیر شورای صنفی "رستوران مکمل!" در دانشگاه چمران اهواز شنیده شد.


↩️متن کامل در اینستنت ویو

https://telegra.ph/%D9%83%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C-%D8%B4%D8%AF-01-02

8⃣4⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

◾️◾️◾️
⬛️ یکسال پس از دیماه 96....
◾️◾️◾️


درست یک‌سال پیش در همین روزها بود که دردهای انباشت شده مردمان این سرزمین راه خود را تا رسیدن به فریادی مشترک طی کرد. فریاد عدالت‌خواهی و دادخواهی، فریاد قربانیان دنیای سیاست علیه سیاستگذران، فریاد بلند بی صدایان، فریادی که خود جنبش خود را نمایندگی می‌کرد و تصمیم گرفته بود تاریخ را از فاتحان بستاند و به دستان خود خلق کند. جنبش فرودستان، جنبش مردمان به حاشیه رانده شده، جنبش مردمان بی‌رسانه، جنبش مردمان بی‌مجوز.

درست یک‌سال پیش بود که دردی فروخفته از دلِ تاریخی مشترک سر برون آورد و صدای خیابان‌ها به جای صدای سخنران‌ها و مدعیان نمایندگی مردم نشست. رفته‌رفته زنان، کارگران، کشاورزان، معلمان، بازنشستگان، رانندگان، اقلیت نام‌گرفته‌گان، دانش‌آموزان و دانشجویان جای خود را در خیابان‌ها پیدا کردند و حلقه‌ی متصل به همی را شکل دادند که صدایی واحد داشت.

اما بار دیگر به کارگیری قدرت انتظامی و انواع سازوکارِ سرکوب، تنها پاسخ صاحبان و قاضیان به این فریاد و بازداشت، حکم، شلاق و شکنجه تنها راه حلشان برای عقب راندن مردم است. راهکاری که خود به خوبی می‌دانند تنها به تعویق انداختن فریادی رساتر و گرم‌تر کردن آتشی زیر خاکستر است.

آری همین روزهای دی ماه سال گذشته است که بسیاری از فعالین صنفی دانشجویی در کنار دیگر فعالین صنفی بازداشت و راهی انفرادی‌ها می‌شوند تا زیرِ دستِ این بازجو و آن بازجو بابت فعالیت‌های صنفی‌شان درون دانشگاه هم جواب پس بدهند! شاهد این مدعا نیز همین کاغذهای احکام 6،7،8،12 ساله‌ای‌ست که به رفیقانمان داده‌اند و به وضوح می‌بینیم که چگونه شرکت در تجمعات آموزشی وسنوات، اعتراضات به پولی‌سازی سرویس‌ها، وضعیت خوابگاه‌ها و طرح کارورزی را بدل به مصداق جرم کرده‌اند تا براساس آن قطر پرونده‌هایی که ساخته‌اند را اندازه گیرند و وزنش کنند و بر همان اساس نیز مشتی عدد را به سوی زندگی انسان‌ها پرتاب کنند تا به خیال خود در زمان درست با جریان صنفی دانشگاه که حالا دیگر چندسالی می‌شود خارچشم صاحبان سیاست‌ها شده تسویه حساب کنند و صدایش را خفه سازند.

امروز اما خوب می‌دانند نه حساب کتابشان در تسویه حساب درست از آب درآمده و نه صدای اعتراض و فریاد حق‌طلبی دانشجویان خفه شده است. امروز جریان صنفی_ دانشجویی اگرچه زخم خورده است اما به حیاتش ادامه می‌دهد و خشم‌های فروخورده شده در آستانه لبریز شدن است. امروز صدها اعتراض صنفی ریز ودرشت به مشکلات صنفی _دانشجویی در میدان دانشگاه ادامه دارد و هر روز بر صدای آنها افزوده می‌شود آنچنان که در بیرون از دانشگاه چنین است.

آری، یک‌سال پس از دی‌ماه 96 آنهایی که باید بدانند خود به خوبی به این نکته پی‌برده‌اند تا زمانی که دست درازی به حقوق مردم، به سفره مردم، به کار مردم ادامه داشته‌باشد و تا زمانی که هر روز هزینه‌های بیشتری در تمام ساحت‌های آموزش، مسکن، اشتغال، بهداشت و درمان، تامین اجتماعی و محیط‌زیستی به زندگی مردم تحمیل می‌شود و حاصل کارشان خرج معدود مرفهان و راضیان و حافظان وضع موجود می‌شود، مقاومت در برابر این وضعیت و عاملان آن نیز ادامه خواهد داشت و محدود به زمان نمانده است و نخواهد ماند.


8⃣4⃣3⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴🔴بیانیه شوراهای صنفی دانشگاه های تهران نسبت به انتخابات کلان منطقه و شورای نظارت مرکزی وزارت علوم




آنچه از سال 95 شاهد آنیم سرکوب ساختاری شوراهای صنفی با ایجاد سازو کارهای موازی جهت بی کارکرد کردن شوراهای صنفی دانشجویی است. این رفتارها با تصویب و ابلاغ ایین نامه ای خلاف ایین نامه پیشنهادی شوراها در سال 95، ایجاد شورای فرمایشی نظارت مرکزی وزارت علوم متشکل از تعداد محدودی از نمایندگان از میان تمام شوراهای کشور جهت مقابله با تشکیل اتحادیه شوراهای صنفی کشوری و همچنین لغو و عدم اجازه برگزاری نشست کشوری شوراها طی دوسال گذشته، همه در راستای یک هدف مشترک بوده است و آن سرکوب قدرت و استقلال نهادی و ایجاد واحدهایی کوچک و از کار افتاده به نام شورای صنفی است.

طبق همین روال، در روزهای گذشته سازمان امور دانشجویان با تاکید بر تشکیل شورای نظارت مرکزی وزارت علوم، اقدام به برگزاری انتخابات کلان مناطق کرده است و روز گذشته نیز با برگزاری جلسه ای در جهت دور دوم انتخابات کلان منطقه ی یک، بر تعیین نماینده شورای صنفی از دانشگاه های تهران تاکید کردند که امضا کنندگان این اطلاعیه یعنی شوراهای صنفی دانشگاه های تهران به مانند دور اول، با تحریم انتخابات، اعلام نموده ایم که دیگر کافی است! تا به کی با تعریف سازو کارهای کج و آیین نامه های کور، کوچک سازی و نهایتا حذف شوراهای صنفی به عنوان تنها نهاد دانشجویی مستقل باقی مانده در دانشگاه ها را در سر میپرورانید؟ تا به کی در برابر مطالبات معقول شوراها به دنبال ایجاد ساز و کارهای موازی جهت عقیم سازی شوراها هستید؟ هربار که سخن از اتحادیه و نشست شوراها کرده ایم با دیوارهای بلند و بالای شما مواجه گشته ایم. اتحادیه ای که با عضویت تمام فعالین و شوراهای صنفی جهت انسجام و تصمیم در مورد مسائل صنف دانشجویان توسط خودشان باشد. ولی گویا احقاق حق تعیین سرنوشت ما دانشجویان همواره مسئولان را متلاطم میکند که با تمام توان، سنگ اندازیها را انجام میدهند.

لذا ما شوراهای صنفی دانشگاه های تهران تمام غرضورزی های روا گشته بر شوراها را محکوم میکنیم و اعلام میداریم تا دستیابی به سازوکاری دموکراتیک که همانا تشکیل اتحادیه کشوری شوراها با رای جمیع شوراهاست سازو کار عقیم کلان مناطق را تحریم میکنیم؛ چرا که سرزمین پهناور ایران با این میزان جمعیت دانشجویی را محدود به چهار منطقه کرده اید و در جلساتتان به ازای چهار نماینده دانشجویی، هفت عضو از سازمان امور دانشجویان و وزارت علوم شرکت میکنند تا حتی در این مرحله نیز عملا آرای نمایندگان دانشجویی فاقد اعتبار باشد.

ما اعتراض داریم و تا حذف این رویه ها و سیاست گذاریها، ایستاده بر حقمان با صدای رسا و شفاف میگوییم: این سیاستگذاریها را متوقف کنید، بگذارید شوراهای صنفی به عنوان نمایندگان مستقیم دانشجویان و در کنار آن ها خود برای خویشتن خویش تصمیم گیری کنند و منکر استقلالشان نشوید.



🔴شوراهای صنفی امضاکننده :

1) دانشگاه تهران
2) دانشگاه صنعتی شریف
3) دانشگاه تربیت مدرس
4) دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی
5) دانشگاه امیرکبیر
6) دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
7) دانشگاه فرهنگیان
8) دانشگاه هنر تهران
9) دانشگاه خوارزمی
10) دانشگاه علم و صنعت
11) دانشگاه علامه طباطبائی

8⃣4⃣4⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⬛️ چرا در برابر تشکیل اتحادیه شوراهای صنفی دانشجویان ایستاده اند؟
شوراهای کلان مناطق از کجا می آید و چه تاریخی دارد؟

🔳سخنی با اعضا و فعالین صنفی دانشجویان




◾️سال ها از پی هم می آیند و می روند اما به نظر می رسد یکی از اشتراک نظرهای جدی تصمیم گیرندگان نظام آموزشی کشور تلاش برای عقیم سازی و محدود سازی شوراهای صنفی دانشجویان بوده تا پازل خصوصی سازی و پولی سازی دانشگاه با خنثی کردن نیروی مقابلش تکمیل گردد.
◾️سنگ اندازی های آیین نامه ای در مسیر تشکیل شوراها، محدودیت های آیین نامه ای در انجام فعالیت های شوراهای صنفی و کاهش توان و قدرت چانه زنی آن ها، عدم همکاری دانشگاه ها در تعامل و همکاری با شوراها، طرد و رد شوراها به بهانه سیاسی کاری آن ها، ایجاد محدودیت در دسترسی به قانون نوشته های یک طرفه دانشجویی و عمل بر اساس آنها، تلاش برای جلوگیری از هرگونه گردهمایی شوراهای صنفی دانشجویان کشور و جلوگیری از تشکیل اتحادیه مستقل شوراهای صنفی دانشجویان کشور تنها بخشی از این محدود سازی ها و سنگ اندازی هاست.

◀️متن کامل در اینستنت ویو:
https://telegra.ph/تشکیل-شوراهای-کلان-مناطق-از-کجا-آمده-است-و-چه-تاریخی-دارد-01-08


8⃣4⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⬛️فرزند کارگرانیم، کنارشان می مانیم

🔴در حمایت از افشاگری اسماعیل بخشی


هر کجا مشتی گره شد، مشتِ من
زخمی هر تازیانه، پشتِ من
هر کجا فریاد آزادی، منم
من در این فریادها دم می‏زنم


اسماعیل بخشی نماینده‌ی شورای کارگری شرکت نیشکر هفت تپه، طی نامه‌ای پرده از شکنجه شدنش در دوره‌ی بازداشت برداشت و وزیر اطلاعات را به مناظره فراخواند. آنچه اسماعیل بخشی در نامه‌ی خود افشا کرد عصاره و حد نهایی بسیاری از اتفاقاتی بود که در طول یک سال گذشته بر تعدادی از دانشجویان «در کنار دیگر گروه های معترض» رفت. بازداشت‌های بدون حکم دستگیری، ضرب‌و‌شتم هنگام بازداشت، انفرادی‌های طولانی مدت، بازجویی با چشمان بسته و انواع تهدید و ارعاب و ضرب‌وشتم در دوران بازجویی از جمله مصادیق شکنجه و موارد غیرقانونی‌ای بود که در بازداشت برخی فعالین صنفی_دانشجویی نیز اتفاق افتاد و اکنون به میانجی نامه‌ی اسماعیل بخشی برخی از آنان همچون رویا صغیری و سپیده قلیان به افشای آن پرداخته‌اند.
در این‌ میان اما واکنش مسئولان امر چه بود؟ وزیر اطلاعاتی پاسخگو، مجلسی پیگیر و قوه‏‌ قضاییه‌‏ای شفاف همه دست به دست هم دادند تا نشان دهند که هرگز خبری از «شکنجه» در این سیستم نبوده، نیست و نخواهد بود. اگر هم به اصطلاح «درگیری»ها و «خود-سری»هایی در این زندان و آن زندان یا این بازجویی و فلان بازجویی صورت گرفته تخلفاتِ ناصواب فردی‏‌ای‏ست که در هر سیستمی پیش‌آمده و ممکن است پیش بیاید و نمی‏توان و نباید به پای کل سیستم سیاسی نوشت! آنچه اتفاق افتاد نام درستش «نمایش زرد» دموکراسی است.
برای ما دانشجویان که به تجربه‏‌ی تاریخیِ سرکوبِ دانشجویان از «انقلاب فرهنگی» تا «بازداشت‏های دی‌ماه» می‏نگریم، تنها واکنش در برابر این «نمایش زرد» چیزی نیست جز طوفانِ خنده ها[ی تلخ] !
شکنجه، اعتراف، زندان و... هر چقدر هم که ذاتی و طبیعی حکومت‏ها باشند، برای ما هرگز طبیعی و عادی نمی‏شوند. از این‏رو تکرار بارها و بارها از شکنجه برای ما چیزی نیست که در برابرش ساکت بنشینیم و به حسابِ «منطق طبیعی سیستم» بگذاریم. آنها دقیقا همین را می‏خواهند که «شکنجه»، «بازداشت» و «زندان» برای ما عادی شود و اصل بودن «حقوق بدیهی انسانی»مان را از یاد ببریم؛ که ما "دانشجویانیم"، "معلمانیم"، "بازنشستگانیم"، "پرستارانیم"، "زنان‌ایم"، "اقوامیم"، "اقلیت‏های دینی‏ ایم"، "روزنامه ‏نگارانیم"، "دانش‏ آموزانیم"، "کارگرانیم"و خواهانِ «آزادی» و «برابری» توأمان در این شبِ تاریک.
بارها شعار دادیم و بر آن هستیم که «فرزند کارگرانیم، کنارشان می‏مانیم» و امروز ما خود به عنوان زخم‌‏خورده‌گان «شکنجه» و «زندان» به خاطر فریاد «برابری و آزادی»، اسماعیل بخشی را همسنگری می‏دانیم که لحظه‌ای تنهایش نخواهیم گذاشت همچنان که کارگران «هفت‏ تپه» و «فولاد» را تنها نگذاشتیم. به او و دیگر کارگران مبارز می‏گوییم که هنوز هم «زمین زیر پای‏تان می‏لرزد»، چه اینکه مشت‏های گره کرده، پاها و حنجره‏‌های آکنده از فریادتان در بدن‏های ما کنشگران صنفی دانشگاهی به عنوان فرزندانتان تکثیر شده‌است. ما چنانچه در مقاومت علیه امواج پولی‌سازی و خصوصی‌سازیِ همه ساحت‌های زندگیمان هم‌سنگریم، در تحمل حبس و شکنجه نیز هم‌سرنوشتیم و در ایستادن بر حقمان تا آخر هم‌پیمانیم.


◀️متن کامل در اینستنت ویو:
https://telegra.ph/فرزند-کارگرانیم-کنار-اسماعیل-بخشی-می-مانیم-01-10

8️⃣4️⃣6️⃣
🆔 @senfi_uni_iran