شوراهای صنفی دانشجویان کشور

🔹🔹🔹یک خداحافظی ساده...

دوستان، همراهان، رفقا، هم‌صنفان
سلام

بی‌شک آرمان فعالیت‌های صنفی در دانشگاه‌ها چیزی نیست جز حق‌طلبی، حقیقت‌جویی، دفاع از حق تحصیل، افزایش سطح رفاه عمومی دانشجویان و مطالبه گری آگاهانه، منطقی و در چارچوب اخلاق از نهاد قدرت به نفع بدنه دانشجویی و این امر ممکن نمی‌شود مگر با همراهی همه، کنار هم بودن و اعتقاد به خرد جمعی.

در یک سالی که گذشت با اتحادمان به همگان نشان دادیم می‌توان با آگاهی از تفاوت های فکری‌، بر سر مطالبات صنفی مشترک به اجماع رسید و برای طرح، پیگیری و دستیابی به این مطالبات؛ اندیشید، تبادل‌نظر کرد، به تصمیمی واحد رسید و عمل کرد.

یک سالی که گذشت با همدلی ای که داشتیم ثابت کردیم، می‌توانیم بر سر مطالبات صنفی، بدیهی و به‌حق خودمان محکم، شفاف و قاطعانه بایستیم و از مسیرهای عاقلانه، قانونی و مبتنی بر اخلاق و خرد جمعی این مطالبات را پیگیری کنیم.

در طی یک سالی که گذشت در کنار هم توانستیم برای فعالیت و کنشگری صنفی _ دانشجویی تعریف روشنی پیدا کنیم: عدم تعلق به جناح‌های سیاسی خارج و داخل دانشگاه‌ها، عدم موضع‌گیری سیاسی در رخدادهای سیاسی، پرهیز و جلوگیری قاطعانه از هرگونه وابستگی شوراهای صنفی به‌عنوان یک‌نهاد مدنی برآمده از دل جامعه خود، به ساختار مدیریتی دانشگاه‌ها و تعلق تمام و کمال به بدنه دانشجویی که خود از دل آن بیرون آمده ایم؛ این موارد روش و شیوه ما که نه بلکه تعریف، گفتمان و هویت ماست.

یک سالی که گذشت، کنار هم برای حل کردن بخش بزرگی از مشکلات مشترکمان قدم برداشتیم، بیان کردیم و قلم زدیم ...
ما در حد توان در برابر خصوصی‌سازی‌ بی‌رویه دانشگاه‌ها که برخلاف قانون اساسی کشور است و موجب پولی شدن آموزش عالی و بالا رفتن هزینه‌های تحصیل دانشجویان می‌شود، ایستادگی کردیم.
در برابر قانون ناروا و تبعیض‌آمیز بومی گزینی، پذیرش و تفکیک جنسیتی ناعادلانه رشته محل‌های دانشگاه‌ها، موضع گرفتیم و البته برای همگان روشن و واضح است بیش از این‌ها باید در برابر سیاست‌گذاری‌های غیرعقلانی این‌چنینی ایستادگی کرد.
ما در اصلاح و تغییر شیوه‌نامه اجرایی انضباطی به‌اندازه توان تلاش کردیم.

ما قانون غیرمنطقی سنوات تحصیلی را تا اندازه توان اصلاح کردیم.

ما پیگیری‌های ریز و درشت زیادی انجام دادیم که بعضی اجرا شد، بعضی دیگر به قول‌ها و وعده‌ها موکول شد که باید پیگیری شود. و البته در برابر بعضی از خواسته‌های به‌حق ما نیز مخالفت‌های قاطعانه ای شد!

یک سالی که گذشت و یا بهتر بگوییم پس از سه سالی که گذشت، همه در کنار هم و با کمک هم، 52 شورای صنفی دانشجویی دانشگاه‌های کشور، آیین‌نامه‌ای را تغییر دادیم که سد راه تعامل، گفتگو و امکان‌ حل معضلات، مشکلات و مطالبات صنفی مشترک بود؛ ما به آیین‌نامه‌ای رسیدیم که باوجود وقوف به نواقص و ایراداتش و فاصله‌ای که با ایده آل‌های ما دارد، باور داریم به‌مراتب بیشتر از گذشته شوراهای صنفی را به‌عنوان نماینده همه دانشجویان در رفع مشکلات یاری می‌دهد؛ آیین‌نامه‌ای که برای مسئولین محترم دانشگاه‌ها نیز، علاوه بر لازم‌الاجرا بودن؛ منطقی‌تر، تعامل برانگیز تر و مسئولانه‌تر خواهد بود.

و از همه مهم‌تر: در مدتی که گذشت، هوای یکدیگر را داشتیم، با هم بودن را آموختیم و تمرین کردیم و اجازه ندادیم اختلاف‌ نظرها و گرایش‌های شخصی از هم دورمان کند.
آری، در مدتی که گذشت، ما باهم بودیم...

اکنون و پس از ابلاغ آیین‌نامه شوراهای صنفی کشور، این‌جانبان امیرحسین سعادت، احسان محمدی و محمد بای با وجود همه دوستی‌ها، دل‌بستگی‌ها و دغدغه هایمان خداحافظی خود را از کلیه فعالیت‌های صنفی چه در داخل دانشگاه‌های خود و چه از همراهی دوستانمان در شوراهای صنفی سراسر کشور اعلام می‌کنیم.
چراکه باور داریم راهی که شروع‌شده است، نه متکی به افراد است و نه تقلیل یافته به نظرات اشخاص محدود.
بی‌شک دغدغه مطالبات صنفی دانشجویان لحظه‌ای ما را آسوده نخواهد گذاشت اما کناره‌گیری خود را مؤثر در تداوم این راه می‌دانیم و با تمام دل‌بستگی هایمان خود را به نفع «ما» کنار می‌کشیم.
از صمیم قلب برای تمامی دوستان و همراهانمان آرزوی موفقیت می‌کنیم و بابت تمام قصورها و کم کاری های احتمالی مان عذرخواهی می کنیم.

امیر حسین سعادت - احسان محمدی - محمد بای

3.32K views16:49