#یادداشت

فراموش نکنیم !
رحمان رضایی. فعال صنفی دانشگاه تهران

دانشجویان دانشگاه های کشور در سالهای اخیر و با اعتراض صنفی به درستی دست بر مساله ای گذاشته اند که نه تنها زیست خود بلکه زیست خانواده ها و جامعه شان را به خطر انداخته است.
افزایش هزینه های تحصیل در دانشگاه های دولتی و افزایش بی شمار و در برخی موارد بی کیفیت دانشگاه های پولی، موجب شده است که دانشجویان فشارهای زیادی را بخاطر روشن نبودن آینده و عدم امنیت شغلی متحمل شوند.
اما دانشجویان دانشگاه های کشور تا هنگامی که منطق حاکم بر این فشارها و لزوم اتحاد و مقاومت در برابر آنها را درنیابد صرفا فعالینی هستند شکست خورده که پس از شکست نیز ناامید از ایجاد هر تغییری می شوند.
فراموش نکنیم که این فشار نه تنها بر ما که بر دیگر دانشگاهیان و جامعه تاثیر می گذارد.
هنگامی که ما دانشجویان وادار به کارهای پاره وقت با دستمزد پایین در رستوران ها و فروشگاه ها می شویم و نرخ نیروی کار در بازار را کمتر از پیش می کنیم. و همه این ها نه از سر شوق کار کردن بلکه از سر فشارهای هر روزه، افزایش نرخ کتاب و وسایل آموزشی، نرخ تغذیه و اسکان نشات می گیرد و متاسفانه بهره برنده ما دانشجویان و جامعه نیستیم.
برای نمونه از دیگر دانشگاهیان می توان به افزایش فشار کاری کارکنان دانشگاه با افزایش تعداد دانشجویان و هم چنین افزایش فشار کاری بر اساتید بخاطر افزایش تعداد دانشجویان و مهم تر از آن ارزیابی اساتید با توجه به میزان سود زا بودن پروژه هایشان و ایجاد منطق رقابتی درون مجموعه دانشگاه اشاره کرد.
منطقی که سود آن به جیب کارفرمایان و قانون گذارن می رود و فشار کاری و عدم امنیت شغلی آن گریبانگیر دانشجویان و دانشگاهیان می شود.

بدون شک آموختن از تجربه های دیگر کشورها می تواند کمک های هرچند اندک به ما بکند.
#یادداشت
1⃣7⃣0⃣
@senfi_uni_iran

🚫هیچ کس بی مسئولیت نیست.🚫

⚠️در شهریور امسال در نشست معاونین دانشجویی دانشگاه های کشور صحبت از حذف یارانه تغذیه و تبدیل آن به وام دانشجویی برای افزایش فشار بر زیست دانشجویان شد.

🔴دانشگاه #تهران به عنوان پیش قراول این طرح و دیگر طرح های مرتبط با کالایی سازی آموزش و افزایش فشارها پس از اینکه رستوران آزاد پرشیکا را در مجموعه خوابگاه ها احداث کرد، در این ترم با سکوت دانشجویان و بی اعتنایی شان به مسائل اطرافشان قدمی بزرگتر در راستای حذف سلف دانشجویی برداشته شده است. سلف مهر دانشگاه تهران مربوط به دانشجویان پردیس مرکزی دانشگاه به بهانه تعمیر سلف اساتید تبدیل به رستوران آزاد شده است که با اندکی دقت در بنر بالا و ورود به سلف متوجه خواهید شد که یک سوم فضای سلف تبدیل به رستورانی آزاد شده است و فاجعه تر اینکه صدای اعتراضی از دانشجویان و شوراهای صنفی این دانشگاه بلند نشده است.

دانشگاه تهران دست به #حربه عجیبی زده است و اینکه با وجود اعتراضات دانشجویی هم چنان تفکیک جنسیتی در سلف دانشجویی پابرجاست اما در رستوران آزاد این تفکیک برداشته شده است تا به صورت داهیانه ای پروژه های کلان خود را پیش ببرد ( این گوشه ای است از انحرافی که در اعتراضات برابری جنسیتی رخ داده است).

🔴بی شک دانشجویانی که به بهانه کیفیت پایین سلف مشتری این رستوران ها می شوند دوشادوش مسولین در راستای حذف تدریجی یارانه تغذیه قدم بر می دارند،چرا که می توانند نارضایتی خود از کیفیت سلف را با همیاری دیگر دانشجویان فریاد بزنند.
آیا باید این واقعیت تلخ را بپذیریم که دانشجویان طبقات پایین جامعه زیر فشار قوانین بالادستی از جمله بومی گزینی در آموزش عالی و پولی شدن هر چه بیشتر آموزش عمومی و عالی دیگر توان ورود به دانشگاه های برتر را ندارند.

💢تلاش و اتحاد ما برای احقاق حقوق بنیادین جامعه از جمله آموزش رایگان و برابری و عدالت آموزشی باید استوارتر از قبل باشد که بتوانیم در برابر این هجمه عظیم علیه جامعه مقاومت کنیم.
#یادداشت
#تغذیه
1⃣7⃣1⃣
@senfi_uni_iran

⛔️برخورد سلبی یا ایجابی؟⛔️
پویا جانی پور، عضو شورای مرکز شورای صنفی علم و صنعت
از شروع دور جدید شوراهای صنفی بارها از طرف جناح های مختلف این نهاد مورد اتهام قرار گرفته است که در مورد موضوع #سیگار بی تفاوت است.
لازم است تا قبل از شروع بحث توضیحاتی را ارائه کنیم:
از نظر محققان نیکوتین سیگار بسیار اعتیاد آور تر از بسیاری از مواد مخدر سنتی از جمله ماریجوآنا و مواد الکلی است. همچنین ترک آن به تبع سخت تر و نیازمند به شرایط خاصی برای ترک کردن است.
موارد مورد نیاز برای ترک سیگار هم ذهنی و هم جسمی و هم فرهنگی است. برای ترک درست سیگار فرد نیاز به محیطی آرام و بدون استرس، غذای خوب، خواب مناسب، محیط مناسب و... و مهم تر از همه مشاور زبده در زمینه ی ترک سیگار دارد.
پیرو پاراگراف قبل باید از مسئولین محترم چند سوال پرسید:
آیا دانشجویانی که از سیگار استفاده میکنند از محیطی مناسب و بدون استرس در خوابگاه ها بهرمند هستند؟
آیا شرایط غذایی برای آنها مناسب است؟ آیا دانشگاه فراغت لازم برای دانشجویان در زمینه بر طرف کردن نیاز های هرم مازلو را انجام داده است؟ آیا دانشگاه محیط لازم برای نیاز به مشارکت در گروه را برای دانشجویان فراهم آورده است؟
باید از مسئولین پرسید که آیا مراکز مشاوره دانشگاه توانسته اند محلی امن برای دانشجویان فراهم کرده تا ایشان به آنجا مراجعه فرمایند و برای ترک سیگار (در صورت علاقمندی) کمک بگیرند؟ آیا هیچ آموزشی در مورد مضرات و فواید سیگار و مقایسه ی آنها در دانشگاه برگزار شده؟
خیلی از دانشجویان به دلیل عدم امنیت و اطمینان خاطر از شخصی ماندن اطلاعاتشان به مشاورین سطح دانشگاه مراجعه نمی کنند و مرکز مشاوره وزارت علوم در چند سال تنها کار نمایشی انجام شده اش پخش پرسش نامه ای در خوابگاه های دخترانه بوده که از آنها خواسته تا نوع روابط عاطفی و جنسی! هم اتاقی های خود را گزارش دهند (این مصداق تجسس در حریم شخصی افراد است)
دانشگاه ها در این چند سال بدون فهم درست از ریشه گرایش دانشجویان به مواد مخدر و سیگار تنها به روش های سلبی ( برخورد از طریق حراست، کمیته انظباطی و...) روی آورده و از کمترین کارهای آموزشی و ریشه ای فرار کرده اند.
هر ساله از دانشجویان در بدو ورود به دانشگاه پرسش نامه هایی در مورد بهداشت روان گرفته می شود و آنها را اکثرا مجبور به این می کنند(با تهدید به ندادن اجازه برای انتخاب واحد در صورت انجام ندادن این تست روان و...) تا در این پرسش نامه دروغ تحویل مراکز مشاوره دهند تا مبادا در آینده از این پاسخ ها بر علیه آنها در کمیته های انظباطی استفاده شود.
سیاست های برنامه توسعه برای خصوصی سازی خوابگاه های دانشجویی و شانه خالی کردن از وظیفه دولت برای #آموزش_رایگان سبب شده است تا خوابگاه در بعضی دانشگاه های کشور 3 الی 4 ترم به دانشجویان تعلق گیرد و دانشجویان مجبور می شوند تا در محیط های ناامن شهر (که هزینه اجاره بهای کمتری دارد) مسکن تهیه کنند که این خود باعث قرار گرفتن آنها در معرض مواد مخدر است. تصمیم دولت برای کاهش هزینه های آموزش از طریق بومی گزینی نه تنها راه حلی برای این مساله نیست که به پاک کردن صورت مساله می ماند.
عدم حمایت دانشگاه از دانشجویان در مواقع ضروری (فوت یکی از نزدیکان، شکست عشقی، مشکلات معیشت منجر به کار بیرون از دانشگاه و...) باعث می شود تا دانشجویان پس از شکست تحصیلی (افتادن دروس، مشروطی و...) به سمت مواد مخدر روی بیاورند.
البته انجام این موارد چندان دور از ذهن نیست. وقتی که در عموم دانشگاه های کشور سرپرست مراکز روان درمانی دانشگاه نه یک روان درمانگر که دکترای رشته های مهندسی و... هستند که بر حسب اتفاق به این مسئولیت گمارده شده اند و نه به خاطر صلاحیت پزشکی و حتی مدیریتی.
در هر صورت باید توضیح داد که تا وقتی مسئولین مربوطه درک لازم را برای کارهای ایجابی پیدا نکرده اند و با این مسائل به طرق امنیتی برخورد می کنند شوراهای صنفی در این کار سلبی شرکت نکرده و همچنان مسئولین را نسبت به عواقب آن انذار میدهند.
#یادداشت
#درمان
1⃣7⃣2⃣
@senfi_uni_iran

#خبر_تکمیلی

⚫️ دانشجو یا منبع درآمد خزانه وزارت علوم

◻️بعد مطلع شدن از شرط معدل برای اخذ درس موازنه انرژی و مواد به این فکر فرو رفتم که آیا این یک شوخی مضحک است یا قصد با پنبه بریدن سر دانشجو را دارند.

◼️قانون ظالمانه سنوات، دانشجویان کارشناسی را بعد از گذراندن 8 نیمسال ملزم به پرداخت هزینه های گزاف می کند. در نظام آموزشی که با مشکلات عدیده پایه ای و مدیریتی مواجه است چگونه امکان پذیر است دانشجویی که هر ترم برخی از دروس پیش نیاز او ارائه نمی شود یا با اتفاقی بدیع و غریب شرط معدل برای اخذ آن گذاشته می شود در طی 4 سال و قبل از سنواتی شدن فارغ التحصیل شود؟ آیا واقعا هدف از تمام این پیشامدها سوق دادن به سمت کالایی سازی و تجاری سازی دانشگاه نیست!؟

◻️مسئولین آموزشی دانشگاه، برطبق چه اساسی شرط معدل برای اخذ درس لحاظ کرده اید؟ اگر امکانات لازم برای ارائه درس به تعداد مورد نیاز ندارید به چه علت بیش از ظرفیت دانشگاه، دانشجو پذیرفته اید؟ چرا دانشجو باید چوب بی تدبیری شما را بخورد؟

◼️متولیان محترم نظام آموزشی کشور! آیا واقعا روزی که قانون سنوات تصویب شد به وضعیت بغرنج نظام آموزشی ایران و نبود ابتدایی ترین امکانات در برخی از دانشگاه های کشور لحظه ای تأمل نکردید؟ یا که به این مسئله واقف بوده اید و هدفی جز حذف تدریجی نظام آموزشی رایگان را نداشته اید و به دنبال بنگاه سازی در دانشگاه هستید؟

◻️به نظر می رسد که این روند برای کالایی سازی هرچه بیشتر آموزش آغاز شده است.  شورای صنفی دانشگاه نوشیروانی ضمن محکوم کردن این روند بیان می دارد که در صورت اصلاح این رویه بدنه دانشجویی را برای گرفتن حق خود به هر صورت قانونی هدایت خواهد کرد
#خبر_تکمیلی
منبع: کانال شورای صنفی دانشگاه نوشیروانی بابل
@showrayesenfi



1⃣7⃣3⃣

https://telegram.me/senfi_uni_iran

#خبر_مهم
🔵هم اکنون #تجمع اعتراض آمیز دانشجویان خوابگاه کوی پسران دانشگاه تهران نسبت به #رزرو و #موعد پرداخت و نیز #هزینه های بالای خوابگاه #سنواتی ها.
#لغو_قانون_سنوات
1⃣7⃣4⃣
@senfi_uni_iran

#خبر_تکمیلی
دانشجویان که در بدترین شرایط آب و هوایی دست به تجمع برای بدیهی‌ترین مطالبات خویش زده بودند، در پایان منشور مطالبات خویش را قرائت نمودند.
@senfi_uni_iran

#خبر_تکمیلی
تجمع اعتراضی دانشجویان ساکن کوی دانشگاه تهران


غروب روز جمعه، کوی دانشگاه شاهد اعتراضات صنفی و اقتصادی دانشجویان دانشگاه تهران بود. این تجمع از اعتراض به جابجایی اجباری اتاق‌ها شروع شد؛ اما از این مطالبه جزئی فراتر رفته و روند تجاری‌سازی را هدف گرفت.
دانشجویان در ابتدا با تجمع در لابی خوابگاه امام علی(ع) در مورد منشور مطالبات‌شان به توافق رسیدند و سپس با راهپیمایی در خیابان‌های کوی شعارهای زیر را سر دادند:
نه کاری، نه باری / پول از کجا بیاریم؟
در دانشگاه بیگاری / بعد از تحصیل بیکاری
جریمه زورکی / نداریم نمی‌دیم
دانشگاه پولکی / تخلیه زورکی
خواسته ما صنفیه / بی‌قانونی کافیه
آموزش رایگان / حق مسلم ماست
راهپیمایی بیش از یک ساعت طول کشید. اما هیچ کدام از مسئولین به وظیفه خود عمل نکرده و برای پاسخگویی به مطالبات دانشجویان در کوی حضور نیافتند.
در حالیکه تعداد معترضان به بیش از یکصد نفر رسیده بود، «منشور مطالبات ساکنان کوی دانشگاه» قرائت شد. حاضران تأکید کردند که تا حصول این مطالبات، به اعتراضات خویش ادامه خواهند داد. انتظار می‌رود با بازگشایی دانشگاه در ترم جدید، شمار حامیان این حرکت افزایش یابد.
منشور مطالبات ساکنان کوی دانشگاه به شرح زیر است:
1- نظر به اینکه ارائه پایان‌نامه در دوره‌های تحصیلات تکمیلی، مستلزم انجام تحقیقات و مطالعات جدی و زمان‌بر است، ما ساکنان کوی دانشگاه مخالف تحمیل هرگونه فشار معیشتی بر دانشجویان سنواتی هستیم. اخذ هزینه‌های سنگین به بهانه‌هایی همچون دیرکرد پایان‌نامه یا جریمه ترم شش، به بازی گرفتن حق سکونت دانشجویان سنواتی و اقداماتی از این دست محکوم است.
2- نظر به اینکه به موجب نصّ صریح قانون اساسی حق انتخاب محل سکونت برای آحاد ملت به رسمیت شناخته شده است، ما ساکنان کوی دانشگاه مخالف هرگونه تخلیه اتاق و جا‌به‌جایی اجباری هستیم. مسئولین حق ندارند در نقش چوپان کذایی ظاهر شده و به اصطلاح «گله دانشجویان» را به ضرب و زور بخشنامه‌های دل‌بخواهی، از این ساختمان به آن ساختمان دربه‌در کنند.
3- نظر به اینکه عدم پذیرش دانشجویان شبانه در خوابگاه، آنان را به بازیچه آز و طمع رانت‌خواران بخش املاک تبدیل کرده است ما ساکنان کوی دانشگاه خواهان به رسمیت شناختن حق سکونت این دانشجویان هستیم. متاسفانه دانشجویان شبانه ناچارند برای تامین هزینه اجاره بهای منزل به انواع مشاغل سخت و شیفت‌های کاری طولانی تن داده و به همین خاطر دچار افت تحصیلی شوند. این در حالی است که خوابگاه‌های دانشجویی برای پذیرش این افراد ظرفیت خالی دارند. ما اعلام می‌کنیم که مسئولین به جای پلمپ کردن درب خوابگاه‌های خالی، موظفند این ظرفیت را به هم‌دانشگاهی‌های شبانه‌مان اختصاص دهند.
4- نظر به اینکه صندوق رفاه وظیفه دارد جمعیت چند میلیونی دانشجویان را تحت پوشش قرار دهد ما ساکنان کوی دانشگاه لازم می‌دانیم با صدای بلند اعتراض خویش را به سهم ناکافی این صندوق از بودجه سال 96 اعلام کنیم. متاسفانه شاهدیم که دولت با این قبیل سیاست‌های ریاضتی، از پاسخگویی به مطالبه برحق آموزش رایگان همگانی پا پس کشیده و به توجیهات غیرواقعی همچون «خالی بودن خزانه» متوسل می‌شود. آن هم در حالی که طبق آمارهای رسمی بانک جهانی، اقتصاد ایران هجدهمین اقتصاد بزرگ دنیاست.
5- نظر به اینکه ادغام صندوق رفاه در صندوق کارآفرینی امید موجب تضییع حقوق دانشجویان شده است، ما ساکنان کوی دانشگاه مخالفت خود را با سیطره بانک‌های تجاری بر نظام رفاهی آموزش عالی اعلام می‌کنیم. این ادغام تاکنون منجر شده است به: اخذ اجاره‌ بهای خوابگاه پیش از موعد قانونی (نقض ماده 2 دستورالعمل اجاره خوابگاه‌ها)، محرومیت دانشجویان از حقوق صنفی خویش به دلیل مقروض بودن به نظام بانکی، ارائه طرح‌هایی همچون حذف یارانه تغذیه، تبدیل فضاهای آموزشی به محیط‌های تجاری و ...
ما ضمن اعتراض به همدستی صندوق رفاه با رویه‌های تجارت‌محور و سودپرستانه خواهان آن هستیم که قانون اجاره بهای خوابگاه به وضعیت سال 1383 برگشته و هزینه سکونت پس از پایان دوران تحصیلی ستانده شود؛ و نه به عنوان مجوزی برای ثبت‌نام!!
6- نظر به اینکه شوراهای صنفی تنها مدافعان حقوق معیشتی دانشجویان هستند، ما ساکنان کوی دانشگاه خواهان بازتشکیل شوراها در اولین فرصت هستیم. مسئولان حق سنگ‌اندازی و مانع‌تراشی برای انتخاب و فعالیت شوراهای صنفی را ندارند چرا که تعلیق شوراها در حقیقت به معنای تضییع حقوق ما است.
ایشان افزودند:
** تا زمان تحقق این مطالبات برحق، ادامه تجمعات و اعتراضات صنفی وظیفه هر دانشجوی آگاه و متعهد است **
@senfi_uni_iran
https://goo.gl/MvJIdr

مقاله ای با عنوان " 38 سال پس از انقلاب : از ایده ی آموزش رایگان تا 13% دانشجوی دولتی" پویا جانی پور

"تازه شراره های جنگ ویرانگر ایران و عراق از زمین بلند شده بود که زمزمه های پولی شدن دانشگاه ها شروع شد ( و این چقدر آدمی را به یاد ایده ی میلتون فریدمن در مورد خصوصی سازی می اندازد) اولین اقدام در این مورد تشکیل دانشگاه های آزاد بود. دومین گام در سال 67 و با تاسیس دانشگاه پیام نور شروع شد . دانشگاهی که بنا بود به صورت از راه دور و یا عموما در روزهای تعطیل پنج شنبه و جمعه به آموزش کارمندان دولت اشتغال داشته باشد ولی در حال حاضر یکی از بزرگترین دانشگاه های خصوصی ایران است.
ادامه در فایل زیر
پی نوشت: این مقاله قبلا در نشریه صنفی "دانشگاه امروز" به چاپ رسیده است.
#مقاله
#کالایی_سازی_آموزش
#آموزش_رایگان
1⃣7⃣5⃣
@senfi_uni_iran

شماره21 ام نشریه"چوب خط"شورای صنفی دانشگاه صنعتی اصفهان
@senfi_iut
💠اعتراض به معاونت آموزشی
💠مقایسه ای برخدمات اینترنتی ارائه شده توسط دانشگاه
💠برخوردسلبی یا ایجابی؟
💠#نه_به_شادی_آری_به_دخانیات

❓چرا زیست دانشجویی سخت‌تر میشود؟
(نعمتی، فعال صنفی دانشگاه تهران)

🔴ساختمان 14-15 #خوابگاه_کوی دانشگاه تهران را در تابستان به بهانه تعمیرات تخلیه کردند و اجازه ثبت خوابگاه تابستان در این ساختمان داده نشد. حال قرار است همین رویه درباره ساختمان 16-17 اعمال شود ابتدا در ترم 2 سال 95 اجازه ثبت درساختمان 16 داده نمی‌شود و بعد در تابستان ساختمان 17 هم تخلیه می‌شود. اما آیا ساختمان 14-15 تعمیر شد؟

خیر❗️

⭕️ بنا به گفته معاونت دانشجویی خوابگاه‌های دانشگاه تهران تنها موکت‌ها و یخچال‌های خوابگاه شسته شد، در حالی که موتورخانه شوفاژ نیاز به تعمیرات جدی دارد، کل ساختمان نزدیک به #70_سال_قدمت دارد و اگر بنا به تعمیرات حداقلی هم باشد باید کل کف سازی و لوله کشی فاضلاب، تعمیر شود. همچنین تمام ساختمان دارای سوراخ و سنبه‌های فراوانی برای زندگی شاهانه سوسک‌ها است که باید لکه گیری شوند، یعنی کل ساختمان باید یک تعمیرات ساختمانی حداقلی شود تا بتوان آن را قابل سکونت کرد، اما این کار توسط دانشگاه انجام نمی‌شود و به بهانه نبودن بودجه کافی و اعتبارات یا توجیهاتی از این دست این تعمیرات انجام نمی‌شود و فقط به شستشوی موکت و یخچال در بهترین حالت اکتفا می‌شود. چگونه است که با وجود بالارفتن اجاره بهای خوابگاه کیفیت زندگی خوابگاهی هر روز بدتر از دیروز می‌شود؟ چگونه است که با وجود افزایش هزینه‌های خوابگاه همچنان دانشگاه توجیه نبودن بودجه را می‌کند؟ این اعمال پیامد این است که #صندوق_رفاه دانشجویان که یک صندوق حمایتی است با صندوق کارآفرینی امید که یک بنگاه سرمایه‌گذاری است تفاهم نامه امضا کرده است. در پی این همکاری هم پول‌های اجاره بهای دانشجویان توسط صندوق کارآفرینی امید سرمایه‌گذاری می‌شود و هم اینکه دانشجویان در صورت گرفتن وام دانشجویی بدهکار بانکی شناخته شده و دیگر نمی‌توانند از بانکها وام بگیرند!

☑️از سوی دیگر وقتی قاسم شیروانی مدرس کارآفرینی در بهمن 94 در ایلام داشتن امنیت مالی را سمی مهلک دانسته و می‌گوید احساس امنیت مالی باعث می‌شود که توجهی به استقلال مالی خود نداشته باشیم، طبیعی است که وضعیت خوابگاه تا حدی غیر قابل سکونت شود که دانشجو مجبور باشد برای گذران زیست دانشجویی خانه اجاره کند، تازه پس از اجاره خانه است که مصیبت آغاز می‌شود دانشجو برای پرداخت کرایه خانه باید از صبح تا شب کار کند، دچار افت تحصیلی می‌شود، سنواتی می‌شود و بسیاری اتفاق ناگوار دیگر...

🔴 آری این چنین است که تعمیرات خوابگاه انجام نمی‌گیرد و زندگی خوابگاهی دشوار و دشوار می‌شود. از سوی دیگر با جابجایی‌های اجباری ساختمان‌های خوابگاه با دانشجویان برخوردی رمه وار دارند و این نیز باز از همان سیاست سخت‌ کردن شرایط زندگی خوابگاهی نشأت می‌گیرد. این رویه مبنایش بر از بین بردن امنیت اقتصادی دانشجویان است تا دانشجویان بجای کتاب خواندن و آگاه شدن تنها مجبور باشند نیروی کار خود را با توجه به بیکاری گسترده و عرضه بالای نیروی کار به حراج بگذارند و ارزش‌اضافی‌ای تولید کنند که ایران را هجدهمین اقتصاد جهان کند!

#توضیح
#تجاری_سازی_دانشگاه
#صدوق_کارآفرینی_امید
1⃣7⃣8⃣

🔴 لطفاً کمی سعی کنید ما را خر کنید !

پدرام پذیره – عضو سابق شورای صنفی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

🔸بعد از چند روز از شهرستان به خوابگاه آمدم. ورودی ساختمان کاغذی با این مضمون چسبیده بود که به لطف مسئولین زین پس می‌توانیم صبحانه هفتگی و روزانه از سلف جدید «پگاه» رزرو کنیم. قبل از این هم می‌توانستیم به جای رزرو در سلف کوی، شام خود را در «پرشیکا» رزور کنیم. «یه ریز بیشتر پول میدی، غذای بهتر میخوری» این هم استدلالی بود که بسیاری را به آن رستوران شیک می‌کشاند. و صد البته افت کیفیت غذای سلف اصلی را نیز از قدیمی‌های کوی می‌توان پرسید. بگذریم از سرعت ساخت رستوران و صبحانه‌فروشی مذکور که نشان داد اگر این همت در ساختمان‌های در دست ساخت نیز بود، حال دانشجویان کارشناسی هم در کوی جای داشتند. با این روند دور نیست روزی که یک ساختمان که با «پ» شروع شود نیز در کوی ساخته شود و با «کمی پول بیشتر» در آنجا مجبور نباشیم حمام با آب ولرم بگیریم.

«دانشگاه تهران، دانشگاه مادر است» ! پس اگر دانشجوی دانشگاه دیگری هستید نگران نباشید؛ قطعا با ادامه این روند می‌توانید در سال‌های آتی پاراگراف بالا را در دانشگاه خودتان نیز تجربه کنید. شاید چند ساختمان خوابگاه‌تان را گرفتند و چند سال بعدش دانشکده‌ای در آنجا تاسیس کردند. شاید در حالی که پذیرش دانشجوی روزانه‌تان کم می‌شود، ظرفیت دیگر پذیرش‌های (شبانه، پردیس و امثال هم) دانشگا‌ه‌تان افزایش یابد. شاید گفتند که صندوق رفاه «الکی» می‌گوید و بجای آخر ترم، اول ترم باید پول خوابگاه‌تان را بدهید. شاید هم روزی برسد که آنقدر بومی گزیدند، که دیگر نیازی به خوابگاه نباشد. و یا شاید هم مسئولین دانشگاه‌های مختلف گوی سبقت را از یکدیگر می‌ربایند و هر کدام رکوردی جدید بجای می‌گذارند.

اما اگر سرِ نخ تمام این روندها را بگیریم به امری واحد می‌رسیم که توضیحش تکرار مکررات است. «تجاری‌سازی دانشگاه» عبارتی است که تمامی‌مان در این چند سال زیاد شنیدیم. گاهی اسمش قانون سنوات است، گاهی اقتصاد مبتنی بر دانش، گاهی هزینه برای واحد افتاده، گاهی بومی‌گزینی است، گاهی مقاله‌فروشی، گاهی سلف موازی و اوقات باقی مانده نیز هزاران هزار مسئله دیگر. شاید مضحک به نظر بیاید ولی کمی تأمل برای فهم این کافیست که جیر جیر تخت طبقه بالای من در خوابگاه حین نوشتن همین متن نیز، در نهایت به همین عبارت تکراری می‌رسد.

روند تجاری‌سازی ادامه دارد و همگی در اشکال مختلف با آن درگیر هستیم و بسیاری از مواقع لب به اعتراض گشودیم. نامه‌ها زدیم و بی‌توجهی‌ها دیدیم و چاره‌ای جز این نداشتیم که به صحن دانشگاه بیاییم بلکه از آنجا به حرفمان گوش کنند. غریزه بقا بود که ما را مجاب می‌کرد کمی راه گلو برای نفس کشیدن را باز کنیم. اما طنز تاریخ آنجاست که بعضاً مسئولین حتی سعی نمی‌کنند ما را خر کنند! ما خود می‌دانیم برای نیل به اهدافمان راه طولانی‌ای در پیش داریم اما انتظار داریم کمی حفظ ظاهر شود و در سایت رسمی از آوردن چنین اهدافی بدین صداقت و شرافت دوری کنند؛ «...به منظور تبديل دانش به ثروت، تجاري‌سازي دستاوردهاي پژوهشي و ايجاد شبكه فناوري بين صنعت و دانشگاه را از طريق ارائه خدمات متناسب در هر حوزه ايجاد نموده است.»(سایت دانشگاه تهران، قسمت معرفی مرکز کارآفرینی) قول می‌دهیم حرفتان را جدی نگیریم بیایید و حداقل "الکی" بگویید نه به کالایی‌سازی آموزش!

جمله‌ای منتسب به گوبلز، وزیر تبلیغات هیتلر به این مضمون وجود دارد که دروغ هر چقدر بزرگ‌تر باشد، قبول آن برای مردم راحت‌تر است، اما حال دوستان ایده‌ای خلاقانه را در دانشگاه کلید زده‌اند: واقعیت هر قدر بی‌شرمانه باشد، صداقت در بیانش می‌تواند آن را تطهیر سازد.

#یادداشت
1⃣7⃣9⃣
@senfi_uni_iran

براساس اخبار رسیده، در روز 12 بهمن ماه افرادی (نیروی انتظامی و اعضای فرمانداری) با هجوم بردن به واحد نور دانشگاه علم و صنعت ایران در استان مازندران، با شکستن قفل کلاس ها و اطاق هاي دانشگاه، تجهيزات دانشگاه را بيرون ريخته و این واحد دانشگاهی را تصرف نموده اند!
در پي اقدام این افراد يکي از کارکنان دانشگاه و يکي از دانشجويان به دلیل ضرب و شتم با افراد مهاجم مصدوم شده و به بيمارستان منتقل شدند که دانشجوی مصدوم به طور سرپایی درمان و کارمند دانشگاه در بیمارستان بستري شده است.

این اتفاق به قدری شوک آور و عجیب است که حتی امکان وقوع آن هم به دور از ذهن است❗️❗️
توجه به این نکنه ضروری است که حمله به واحد نور دانشگاه علم و صنعت توسط "نهادی نظامی"، در دولتی که با شعار مخالفت با نظامی گری روی کار آمد رخ داده است! این اتفاق مبین این نکته است که دولت و علی الخصوص وزارت محترم! علوم حتی توانایی حفظ دانشگاه ها را هم نداشته و کار به جایی رسیده است که نهادهای انتظامی که از دیرباز به دخالت در امور دانشگاه ها می پرداختند، اکنون دانشگاه ها را تصرف می کنند❗️❗️❗️
این اتفاق که به دلیل مشکلات ملکی دانشگاه و فرمانداری اتفاق افتاده باعث شده تا جلسه دفاع چند دانشجو در روز 12 بهمن به هم خورده و این موضوعات باعث تشنج و سلب آسایش دانشجویان شده است.

شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت، ضمن محکوم کردن این اتفاق، واحد نور دانشگاه علم و صنعت را جزئی از مجموعه ی دانشگاه دانستنه و همانطور که در دوره های پیش پیگیر حل مشکلات این واحد بوده، اکنون نیز به حمایت از دانشجویان این واحد پرداخته و این اتفاق را از تمامی نهادهای دانشگاهی و دولتی ذی ربط پیگیری کرده و اطلاع رسانی می کند.
لازم به ذکر است این موضوع لزوم حضور شورای صنفی را در واحد های مختلف بیش از پیش نشان می دهد و شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت تا چند روز آینده نمایندگان صنفی این واحد را از همین کانال معرفی خواهد کرد.
مرجع خبر:
کانال تلگرام شورای صنفی دانشگاه علمو صنعت
@shora_iust
#خبر
1⃣8⃣0⃣
@senfi_uni_iran

🔴 اصل ٣٠ قانون اساسي :
#دولت موظف است وسایل آموزش و پروش رایگان رابرای همه ملت تا پایان دوره متوسطه و وسایل‌ #تحصیلات_عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به طور #رایگان‌ فراهم سازد
1⃣8⃣1⃣
@senfi_uni_iran

#اطلاعیه
کانال شوراهای صنفی کشور اعلام می‌کند که «تمامی دانشجویان کشور» می‌توانند با ارسال متون صنفی خود، چه در رابطه با دانشگاه خود و چه در رابطه با مسائل کلان صنفی-آموزشی، ما را از نشر دیدگاه‌های مختلف بهره‌مند سازنند. همچنین ما به دنبال پوشش‌ تمامی اخبار و اعتراضات صنفی دانشگاه شما هستیم، پس ما را در این مورد یاری کنید.
ارتباط با کانال:
مجید مسافر – دبیر شورای صنفی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه‌ طباطبایی @majid_mosafer
محمد اسماعیلی – نائب دبیر شورای صنفی دانشگاه شهر کرد @mohammad93987
پویا جانی‌پور - دبیر اسکان شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت ایران @pouya_bamdad
محمد امین حسینی – دبیر شورای صنفی دانشگاه نوشیروانی بابل @Mohammadaminhosseini
مهرداد عیدی‌پور – دبیر دانشکده مهندسی دانشگاه خلیج فارس بوشهر @mehrdad_eidipour
همکاران:
میلاد روان‌بخش – فعال صنفی دانشگاه بهشتی @Milad_mrsbu
پدرام پذیره – فعال صنفی دانشگاه تهران @pedrampazireh
1⃣8⃣2⃣
@senfi_uni_iran

اقدام جدید مسئولان دانشگاه صنعتی شاهرود

👇👇👇👇