✅ چهار سوال کلیدی
✅چهار جواب روشن
۱- چرا خامنه‌‌ای تمام عیاز از حمله ۷ اکتبر(۱۵ مهر ۱۴۰۲) حمایت کرد؟
بعد از اعتراضات ۱۴۰۱ همه‌ی شواهد خبر از آغاز دور جدید اعترضات می‌داد و ساعت صفر در حال نزدیک‌ شدن بود. خامنه‌ای می‌خواست با جنگ‌افروزی خارجی و استفاد دجالگرانه از موضوع فلسطین آن را متوقف کند.محاسبه‌ای که اشتباه از آب درآمد و جرقه‌ی جنگی بزرگ در منطقه را زد و رژیم آخوندی را علیرغم بردهای تاکتیکی مقطعی به بازنده استراتژیک آن تبدیل کرد

۲-چرا با مرگ خامنه‌ای، رژيم آخوندی سرنگون نشد و توانست این ضربه را از سر بگذراند؟
زیرا مرگ خامنه‌ای در بستر جنگ اتفاق افتاد. جنگی که به طور اتوماتیک اختلافات مرگبار در بدنه‌ی حاکمیت را به وحدتی موقتی تبدیل کرد و اعتراضات را نیز قفل نمود. کما اینکه به محض آتش‌بس، جنگ شدید باندها، اعتراضات و ... آغاز شد.
۳-با توجه به اینکه در تفاهم‌نامه امتیاز خاصی به آمریکا داده نشد، چرا مجتبی خامنه‌ای بجای آن که آن را پیروزی بزرگ اعلام کرده و سود تبلیغاتی آن را ببرد، گفت «علی‌الاصول» با آن مخالف بوده است؟
زیرا بخشی از رژیم معتقد است جنگ تنها راه برون رفت از بحران‌های ذکر شده است(اعتراضات، فقدان خامنه‌ای و...). مجتبی جزو همین بخش است. در حالی که بخش دیگر معتقد است ادامه جنگ نیز درمان این مشکلات نیست و می‌تواند خطرناک‌تر باشد.
۴-چرا نهایتا در حالی که تفاهم‌نامه امضا شده بود، رژیم ایران برخلاف تفاهم‌نامه، با حمله به کشتی‌ها جنگ را آغاز کرد؟
زیرا با فرونشستن جنگ، خلاء قدرت با شدت بیشتری بارز شد. شقه و شکاف در بالاترین سطح ، آغاز اعتراضات، مطرح شدن اهمیت سازمانیافتگی و سلاح(مجاهدین خلق) نشان داد که بدون جنگ سرنگونی شتاب بیشتری می‌گیرد.

روشنک شفقی، از کادر های درمانی بود که توی ۱۸ و ۱۹ دی به مجروح‌ها کمک می‌کرد ولی در نهایت توسط مزدوران جمهوری اسلامی شناسایی شد و با آمپول هوا کشتنش.

عقل عرزشی:

یک هموطن خطاب به اژه‌ای: بزودی تورو از این تیربرق آویزون میکنیم، انتقام تک تک جاویدنامان رو از شما قاتلان بی‌رحم میگیریم!

سنتکام اعلام کرد در پاسخ به حمله موشکی سپاه دهها مرکز فرماندهی مرتبط با موشکی و پهپادی رژیم ایران را هدف قرار دادیم . #سنتکام #ایران

🔴محمدتقی نقدعلی، رئیس مجمع نمایندگان اصفهان، اجرای اعدام‌های پرونده «میدان علیخانی» را اقدامی «بازدارنده» برای جلوگیری از تکرار اعتراضات توصیف کرد؛ اظهاراتی که از نگاه منتقدان، اعترافی آشکار به استفاده از مجازات اعدام برای ایجاد رعب و مهار نارضایتی‌های عمومی است.

صبح ۶ مرداد، ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی در ملأعام اعدام شدند. هم‌زمان، نیروهای امنیتی با استقرار گسترده در محل، فضای شهر را امنیتی کردند. با وجود این، شماری از شهروندان با شعار «بی‌شرف، بی‌شرف» به اعدام‌ها اعتراض کردند که با دخالت یگان ویژه، شلیک هوایی، استفاده از شوکر
و گاز اشک‌آور متفرق شدند.