«گِل می‌گیرم سرم؛ فریاد اعتراض به گرانی و نداری»
مردی در اوج درماندگی و اعتراض، از دردهای انباشته مردم می‌گوید؛ از اعتیاد جوانان، فقر، گرانی، سفره‌های خالی، پدران شرمنده و مادرانی که توان تأمین نیازهای خانواده را ندارند

گِل می‌گیرم سرم برای آن جوانی که گرفتار اعتیاد شده است.
گِل می‌گیرم سرم برای فقر، برای گرانی و برای مردمی که زیر فشار زندگی کمر خم کرده‌اند.
گِل می‌گیرم سرم برای مادری که نمی‌داند نان شب فرزندانش را از کجا تهیه کند.
گِل می‌گیرم سرم برای پدری که شرمنده زن و بچه‌اش شده و دستش از تأمین ساده‌ترین نیازهای خانواده کوتاه مانده است.
گِل می‌گیرم سرم برای حاشیه‌نشینان، برای بیکاران، برای کارگران و بازنشستگانی که هر روز فقیرتر از دیروز می‌شوند.
گِل می‌گیرم سرم برای جوانانی که امیدشان را از دست داده‌اند و آینده‌ای پیش روی خود نمی‌بینند.
گِل می‌گیرم سرم برای همه دردها و بدبختی‌هایی که بر سر این مردم آوار شده است.
خدایا! تا کی این همه رنج؟🩸🩸

🔴 بر باعث و بانیش تا قیام قیامت لعنت