ما سوگوار یک تاریخیم و بیضایی راوی این تاریخ و اساطیر و فرهنگ قدرتمندش بود. دقیقا در عصری که دشمنی با فردوسی و ایران باستان نشانه‌ی روشنفکری بود او از معدود کسانی بود که بدون لکنت تاریخ را روایت کرد. حالا در نبود او کار ایران‌دوستان سنگین‌تر است. دلقک‌ها و رجاله‌ها و لکاته‌های فرهنگی/سیاسی همچنان در کمین نام و فرهنگ و تاریخ ایران نشسته‌اند.