‏في الليل
لا تتركيني وحيدًا
ترعبني العتمة
صوتي مصباحٌ مكسور
والنجومُ
إن غابت ضحكتكِ،
مرايا جارحة.
------------------
شب هنگام
تنهایم نگذار
تاریکی می‌ترساند مرا
صدایم چراغی شکسته،
وستارگان
آنگاه که لبخندت ناپدید شود
آینه‌هایی بُرنده‌اند.

#سوزان_علیوان
ترجمه: #محبوبه_افشاری
@sherarabimoaser

■"مسافر بلا حقائب"

من لا مكان
لا وجه، لا تاريخ لي، من لا مكان
تحت السماء، وفي عويل الريح أسمعها تناديني:
"تعال" !
لا وجه، لا تاريخ.. أسمعها تناديني: "تعال"!
عبر التلال
مستنقع التاريخ يعبره رجال
عدد الرمال
والأرض مازالت ، وما زال الرجال
يلهو بهم عبث الظلال
مستنقع التاريخ والأرض الحزينة والرجال
عبر التلال
ولعل قد مرت علي.. على آلاف الليال
وأنا -سدى- في الريح أسمعها تناديني "تعال"
عبر التلال
وأنا وآلاف السنين
متثائب، ضجر، حزين
من لا مكان
تحت السماءْ
في داخلي نفسي تموت، بلا رجاء
وأنا آلاف السنين
متثائب ، ضجر، حزين
سأكون! لا جدوى، سأبقى دائماً من لا مكان
لا وجه، لا تاريخ لي، من لا مكان
الضوء يصدمني، وضوضاء المدينة من بعيد
نَفْسُ الحياة يعيد رصف طريقها، سأم جديد
أقوى من الموت العنيد
سأم جديد
وأسير لا ألوي على شيء، وآلاف السنين
لا شيء ينتظر المسافر غير حاضره الحزين
وحل وطين
وعيون آلاف الجنادب والسنين
وتلوح أسوار المدينة، أي نفع أرتجيه؟
من عالم ما زال والأمس الكريه
يحيا، وليس يقول: "إيه"
يحيا على جيف معطرة الجباه
نفس الحياة يعيد رصف طريقها، سأم جديد
أقوى من الموت العنيد
تحت السماء
بلا رجاء
في داخلي نفسي تموت
كالعنكبوت
نفسي تموت
وعلى الجدار
ضوء النهار
يمتص أعوامي، ويبصقها دما، ضوء النهار
أبداً لأجلي، لم يكن هذا النهار
الباب أغلق الهم يكن هذا النهار
أبدا لأجلي لم يكن هذا النهار
سأكون! لا جدوى، سأبقى دائماً من لا مكان
لا وجه، لا تاريخ لي، من لا مكان.
-------------------------
■‌«مسافری بی‌چمدان»


از بی‌مکان
نه چهره‌ای دارم وُ نه تاریخی، از بی‌مکانم.
زیر آسمان و در مویه‌ی باد
او را می‌شنوم، صدایم می‌زند: بیا!
نه چهره‌ای، نه تاریخی.... او را می‌شنوم،
ندایم می‌دهد: بیا!
از ماورای پشته‌ها،
باتلاق تاریخ را
عبور می‌کنند مردانی به فراوانی ماسه‌ها...
و زمین و مردان را،
هم‌چنان به بازی می‌گیرد؛ عبثِ سایه‌ها.
.
باتلاق تاریخ وُ زمین حزین و مردان،
از ماورای پشته‌ها.
شاید بر من هزاران شبان گذشته
و من- بیهوده - در باد
می‌شنوم او را از ماورای پشته‌ها،
صدایم می‌زند: بیا.
حال آن‌که من و هزاران هزار سال
خمیازه‌کنان، پُر ستوه و حزین،
از لامکان
زیر آسمان.
در نهانم،
می‌میرد روحم بی‌هیچ امیدی
و من هزاران هزار سال
خمیازه‌کنان، پر ستوه و حزین
خواهم بود بی‌هیچ ثمری، تا ابد از ناکجا.
نه رخساری دارم و نه تاریخی، از بی‌مکانم
نورها و غوغای شهر،
مرا می‌کوبد از دور...
و خودِ زندگی
چینش مسیرش
بر می‌انگیزاند ملالی تازه‌؛
قوی‌تر از مرگِ نستوه.
ملالی تازه؛
ره می‌پویم؛ مرا نیست اندیشه‌ی چیزی.
و هزاران سال هیچ چیز،
انتظار نمی‌کشد مسافر را
جز کنونِ اندوهناکش...
گل‌ولای،
و چشمانِ هزاران ملخ و سال‌ها...

هویدا می‌شوند دیواره‌های شهر،
در انتظار کدامین سود باشم؟
از جهانی که،
برجای‌ست هنوز وُ از دیروز منفوری که،
زنده می‌ماند و نمی‌گوید: ناگوارا.
زنده می‌ماند‌ بر لاشه‌های پیشانیْ معطر.
و خود زندگی
چینش مسیرش،
بر می‌انگیزاند ملالی تازه
قوی‌تر از مرگ نستوه.
زیر آسمان
بی‌هیچ امیدی/ به‌سان عنکبوت
می‌میرد روانم درونم و
می‌میرد روانم و بر دیوار روشنایی روز
روزگارانم می‌مکد و
خون تف می‌کند آن‌ها را
روشنایی روز؛
هرگز این روز نبوده برایم
دَر بسته گشت
هرگز این روز نبوده برایم
هرگز این روز نبوده برایم...
خواهم بود بی‌هیچ ثمری، همیشه از بی‌مکان.
نه رخساری خواهم داشت و نه تاریخی؛
از بی‌مکان.

‌#عبدالوهاب_البیاتی
ترجمه: #صالح_بوعذار
@sherarabimoaser

كنت في كربلاء
قال ليَ الشيخ: إن الحسين مات من أجل جرعة ماء.
..
وتسائلت كيف السيوف استباحت بني الأكرمين؟
فأجاب الذي بصّرته السماء
إنه الذهبُ المتلألئ في كل عين
..
إن تكن كلماتُ الحسين
وسيوف الحسين
وجلالُ الحسين
سقطت دون أن تنقذ الحق من ذهب الأمراء
أفتقدر أن تنقذ الحق ثرثرةُ الشعراء؟!
والفراتُ لسانٌ من دمٍ لا يجدُ الشفتين!
------------------

در کربلا بودم
شیخ به من گفت: حسین به‌خاطر جرعه‌ای آب شهید شد.
..
پرسیدم چگونه شمشیرها حُرمت فرزند کریمان را شکستند؟
آن‌که آسمان را در بقچه‌اش داشت، پاسخ داد
او طلای درخشنده در هر چشمی است
..
اگر سخنان حسین
و شمشیرهای حسین
و شوکت و جلال حسین
بی‌آن‌که حق را از طلایِ امرا برهانند، جان دادند
چگونه پرگویی شاعران می‌تواند حق را نجات دهد؟!
وقتی‌که فرات زبانی از خون است و لبانی نمی‌یابد!

#أمل_دنقل / الورقة السابعة ( من أوراق أبي النواس)
ترجمه: #محمد_حمادی

■ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا تَالِيَ كِتَابِ اللَّهِ وَ تَرْجُمَانَه
@sherarabimoaser

حي على العزاء..
@sherarabimoaser

ياحسيـن بضمايرنـه
صــــحنه بـــــيك آمــــــنّه

لا صيحة عواطف هاي
لا دعـوه ومجــرد راي
هـذي مـن مبادئنـه
صِحـنـه بـیـك آمــــــــــــنّـه

با وجدانمان فریاد برآوردیم
که به تو ایمان آوردیم یا حسین
که این نه فریادی از روی احساس و عواطف است
و نه فراخوان و دیدگاهی محض
بلکه از اصول و مبانی ما نشأت می‌گیرد

شاعر: عبدالرسول محيي الدين
مداح: ياسين الرميثي
۱۹۷۷ میلادی/ نجف اشرف
@sherarabimoaser

ما أنت طائفة
إنما أمة للنهوض
تواجه ما سوف يأتي
إذ الشر يعلن دولته بالطبول
أنا لست أبكي
فإنك تأبى بكاء الرجال
ولكنها ذرفتني أمام الضريح عيوني
يطاف برأسك فوق الرماح
ورأس فلسطين أيضاً يطاف به
في بلاد العروبة
------------------
تو یک فرقه نیستی
بلکه امتی برای قیامی
که در برابر آن‌چه خواهد آمد ایستادگی می‌کند
آن‌جا که شر دولت خود را با کوبیدن طبل‌ها اعلام کند
من نمی‌گریم
زیراکه تو گریستن را برای مردان نمی‌پسندی
چشمانم اما مرا کنار ضریح باریدند

سرت را بر بالای نیزه‌ها طواف می‌دهند
و سرِ فلسطین را نیز در سرزمین‌های عربی می‌گردانند

■بخشی از شعر بلند "در باب ایستادن میان آسمان‌ها و سرِ امام حسین (ع)"
#مظفر_النواب
ترجمه: #محمد_حمادی

پ.ن: امروز در خبرها آمده بود که آمار شهدای تجاوزات رژیم‌صهیونیستی به نوار غزه به ۱۱ نفر رسید؛ ۱۰۰ نفر نیز تاکنون زخمی شده‌اند.

منبع: خبرگزاری تسنیم
@sherarabimoaser

مقتل‌خوانی قدیمی شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) با صدای مداح عراقی زنده‌یاد عبدالزهرا کعبی
@sherarabimoaser

ظاهراً آخرین نامه‌ای که از کربلا به مدینه فرستاده شد چنین بود:
از حسین بن علی به محمد (حنفیه) پسر علی و هر کس از قبیله بنی هاشم که نزد اوست.

بِسْمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحیم
امّا بَعد: فَکانَّ الدُّنیا لَمْ تَکُنْ وَ کانَّ الْآخِرَةَ لَمْ تَزَلْ وَ السَّلام؛

به نام خدای بخشنده مهربان،
امّا بعد، پس گویی هرگز دنیایی نبوده و گویا هماره آخرت است والسلام.
‌
کامل الزيارات، جلد۱ ، صفحه۷۵
‌

🔺دو چکامه برای پسرم علی


1⃣
ماه حزینم!
دریا
مُرد و
نهان
کرد
امواج سیاهش
قلعه‌های سندباد را.
و دگر هم‌آواز نمی‌شوند؛
فرزندانش با مرغان دریا
پژواک گلو گرفته بازگشت و
و خاکستر، کفن کرد افق را.

پس بهر که،
خنیاگری کنند زنان جادوگر؟
در حالی‌که دریا مرد وُ
شناور گشته
بر پیشانی‌اش
علف و دنیاهایی.
در قلعه‌ها -
خاطراتی داشتیم آن هنگام که،
آواز می‌خواند خنیاگر-
جزیزه‌ی ما
غرقه گشت و
آواز گریستن،

پرکشیدند چکاوکان.
.
ماه حزینم!
در صندوقچه نهان است گنج
پنهانش کرد
سندباد
در انتهای باغ،
زیر درختچه‌ی لیمو.
اما تهی‌ست.
وینک
خاکستر و برف و برگ و تاریکی‌ها،
پوشانده آن را
و کائنات،
پوشیده می‌شوند با شولای مه.

آیا
این‌گونه خواهیم مرد در سرزمین ویران؟
این‌گونه خاموش می‌گردد فانوس کودکی در خاک؟
آیا
این‌گونه
خاموش می‌گردد
خورشید روز و
دگر آتشی نخواهد بود در آتشدان تهی‌دستان؟


2⃣

می‌خسبند شهرهایی،
بی‌هیچ سپیده‌‌ای

فریاد برآوردم نامت در خیابان‌هایشان؛
و پاسخم گفت تاریکی
و درباره‌ات پرسیدم باد را،
که در قلب سکون مویه می‌کرد وُ
دیدم، سیمایت در آینه‌ها و چشم‌ها
در شیشه‌ی پنجره‌های سپیده‌دم دور،
و در کارت‌پستال‌ها.

شهرهایی بی‌هیچ سپیده‌ای،
که می‌پوشاندشان یخ‌بندان.
و گنجشکان بهار،
کلیساهایش را ترک گفته
پس آواز می‌خوانی برای که؟
در حالی‌که
بستند قهوه‌خانه‌ها درهاشان
پس نماز می‌گزاری که را؟
ای دل‌شکسته،
حال‌آن‌که،
شب مُرد

بازگشتند کالسکه‌ها بی‌اسبان،
در حالی‌که،
می‌پوشاندشان برف و بوران
و مرده بودند کالسکه‌چی‌ها...

این‌گونه آیا می‌گذرند سال‌ها؟
و ما رانده می‌شویم از تبعیدگاهی
به تبعیدگاهی دگر
و از دری به دری دگر...

و پژمرده می‌گردیم
آن‌گونه که،
پژمرده می‌گردند
در خاک، زنبق‌ها...

ماه من!
ما
بی‌نوا
می‌میریم...
و می‌رود قطارمان برای همیشه...

.
#عبدالوهاب_البیاتی
ترجمه: #صالح_بوعذار
@sherarabimoaser

الی الله
سفرة الی الله
حسیناه بدمنة حسیناه،
مشینا دربک مشینا، الی الله...
القارات سبعة ضجت،
والکربلا حسین حجت
الی الله...
شراع السفينة، يمشي بينه الکربلة راح
اعلی باب المدينة، سر لگينه ملتقي ارواح
سألنه الكره الارضية، منو اهل العزوبية؟
الزيارة اربعينية تگول الشاهد
عراق حسين مد سفره، من الموصل الی البصرة
لحد ما توصل الحضرة
عراقك واحد
الحسين، جننه الحسين
عناوين، حبنه العناوين
مجانين، اعقل مجانين بالحسين
نار الكرم للضيف وجت
والكربلا حسين حجت
علمنه بدينه ومن بدينه نعرف منين
یموسم عشگنه بي حصدنا خير الحسين
زرعنه بكل شبر راية
حصدنه اجيال مشاية
قليلة کلمة هوايه قليله هواية
الحسبنه تتعب عيونه
مطر مو بشر شافونه
عجيب شلون حسبونه مطر مشاية
شيحسبون خلهم يحسبون
يزيدون ربعك يزيدون
يتعبون والله يتعبون شيحسبون
ریح العشگ بالکون عجت
والكربلا حسين حجت
نشوف المواکب عدها واجب تخدم الجاي
ویگلوه فدوه اهدیلنه خطوة و أنته مشاي
ابوالموکب دعه هوایه
یربي ارزقني مشایه
یکض بشایل الرایه و یبوسه بجدمه
العجائب سبعة ندریها
خدمتك زادت اعلیها
السبعة اتعجبت بیها عجیبه الخدمه
الیخدمون، کشخه یخدمون
ینادون حیهم ینادون
یسهرون لجلك یسهرون الیخدمون
های الخدم چم عین بچت
والکربلا حسین حجت
اجت كل هویه، صابئيه والمسيحيين
تشوف الطوائف بالمواقف تعشگ حسين
ترا الأزديه و السنه
مشی لحسين تتعنه
تشوف بكربله الجنه يسيد الجنه
یاالمجنن بنی آدم
حسين موحد العالم
بچف للذله ما سالم الك تتعنه
ديانات، تزورك ديانات
كرامات، شافت كرامات
رسالات، بدمك رسالات، ديانات
چم طائفة بحبك احتجت
والکربلا حسین حجت
وبیوم اربعينك چف یمینك ینطی للناس
البیرق یعگده العنده شده عنده عباس
المریض ابابه یتعافه
والاعمه یشوف اذا شافه
گمر حیرنه بأوصافه دخیل ابوفاضل
الیحلفه بعمة الساده
مباشر یأخذ مراده
تره بروحه الكرم عاده و نعم یاالكافل
اجيناك، نبچی أجيناك
نخيناك، نخدم نخيناك
عرفناك خيمه عرفناك وجيناك
السابع سما صيحتنه رجت
والکربلا حسين حجت‌
‌

به سوی خدا
سفری به سوی خدا
ای حسين تو در خونمان جاری هستی...
قدم گذاشتیم؛ در راه تو قدم گذاشتیم!به سوی خدا...
در قاره‌های هفتگانه غوغا به پا شد؛
و به زیارت کربلای حسین شتافتند!
به سوی خدا...
بادبان کشتی ما را به سوی کربلا می‌برد
بر دروازه شهر رازی یافتیم؛ میعادگاه جان‌ها را
از جهانیان پرسیدیم اهل جود و کرم کیستند؟
زیارت اربعین شهادت میدهد
که عراقِ حسین از موصل تا بصره سفره‌ی خدمت گشود؛
از لحظه حرکت تا رسیدن به بارگاه مقدس
عراقِ تو یکپارچه است...
حسین؛حسین ما را مجنون کرد...
علمداران؛ عشقمان آن علمدارانند...
دیوانه‌ایم؛ عاقل‌ترین دیوانگانِ حسین...
آتش مهمان‌نوازی روشن شد
و همگان به سوی کربلای حسین شتافتند
پرچم ما در دستمان بود و آغاز راه را بلد بودیم
ای موسم عشقی که در آن عشق حسین را درو کردیم
در هر وجب بیرقی کاشتیم
و نسل‌های پیاده‌رو درو کردیم
حتی کلمه "بسیار" هم در برابر ما بسیار اندک است
آن که ما را بشمرد چشمانش عاجز می‌شوند
ما را نه همچون آدمیان بلکه همچون باران می‌بینند
عجیب است که چگونه ما را که همچون بارانِ پیاده‌ایم شمردند
چه می‌خواهند بشمارند؟
بگذار بشمارند...
افزون می‌شوند یارانت افزون می‌شوند...
خسته میشوند؛ آخر چگونه می‌خواهند بشمارند...
عطر عشق در جهان افشان شد
و عاشقان به زیارت کربلای حسین شتافتند.
موکب‌ها را می‌بینیم که خدمت به زائران را واجب می‌دانند
و می‌گویند ای زائر قربان تو گردیم! حالا که پیاده خدمت ارباب می‌روی، قدمی را به ما هدیه کن!
موکب‌دار بسیار دعا می‌کرد
که پروردگارا پیاده‌روی حسینی را به من روزی بده!
و متمسک به زائر پرچمدار می‌شود و قدمش را می‌بوسد
عجایب هفتگانه را می‌شناختیم
و خدمت به تو به آنها اضافه شد
که خدمت عاشقانت تمام عجایب هفتگانه را به شگفت واداشت
خدمت می‌کنند زیبا خدمت می‌کنند
فریاد می‌زنند شعار "زنده باد" را فریاد می‌زنند؛
و از برای تو شب‌زنده‌داری می‌کنند
خدمت‌کنندگان تو چه چشم‌هایی را به گریه انداختند...
و به زیارت کربلای حسین شتافتند
تمام هویت‌ها آمدند؛ از صائبی تا مسیحی
در موقعیت‌های مختلف طوایف مختلف را که عشاق حسینند میبینی
ایزدی‌ها و سنی‌ها
با وجود مسافت‌های دراز، راهی می‌شوند
تا در کربلا آقای بهشت را ببینند
ای که تمام آدمیان را مجنون کردی
حسین! ای موحد عالم!
ای دستی که برای ذلت و حقارت دراز نشد
تمام آیین‌ها تو را زیارت میکنند
آری آنها کرامت‌های تو را دیدند
رسالت‌ها در خون تو جاری‌ست و دیانت‌ها
چند طایفه به آیین عشق تو گرویدند
و به زیارت کربلای حسین شتافتند؟
و در روز اربعين تو دست مبارک أیْمنت به مردم می‌بخشاید
آنکه مشکلی دارد گوشه بیرق را گره بزند
آنکه مشکلی دارد؛ عباس را نیز دارد...
مریض در جوار او شفا می‌یابد
و کورچشم به جمال عباس بینا می‌شود
ماهی است که با وجنات و سکناتش ما را حیران کرد
آن‌کس که او را به عمه سادات قسم بدهد
همان‌جا به مراد دلش می‌رسد
میدانید که کَرَم، عادت عباس است!
آمدیم؛ گریه‌کنان به سوی تو آمدیم...
از تو حاجتی خواستیم و حاجتمان این بود که ما را به خادمی بپذیری...
چرا که تو را خیمه‌ای برای خود شناختیم و به سوی تو پناه آوردیم...
فریاد و ضجه ما به آسمان هفتم رسید
و همگان به زیارت کربلای حسین شتافتند.

مداح حسینی: حیدر بیاتی
شاعر: مصطفی عیساوی
ترجمه: #رجاء_سلامی
@sherarabimoaser

مَوت في عِزّ خیرٌ من حیاة في ذلّ.

مرگ با عزت بهتر از زندگی ننگین است.

سيد الشهدا (ع) ❤️
(بلاغة الحسین، ص 282)
@sherarabimoaser

أَتَزعُمُ أَنَّكَ جُرمٌ صَغير
وَفيكَ اِنطَوى العالَمُ الأَكبَرُ

#امام_علی_(ع)

بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست
در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی

#مولانا
@sherarabimoaser

أنا صرخة الألم في حنجرتك.
والأغنية الجميلة التي ترددين..
-------------------
من فریادِ درد در گلویِ توام وُ
نغمه‌ی زیبایی که سرمی‌دهی..

#ریاض_الصالح_الحسین
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser

وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
------------------
و چه بسا چيزى را ناخوش داريد، در حالى كه خير شما در آن است.

آیه 216 سوره بقره
@sherarabimoaser

لا تكتبي لي جواباً،
لا تكترثي لا تقولي شيئاً،
إنني أعود إليك مثلما يعود اليتيم، إلى ملجأه الوحيد،
وسأظل أعود!
----------------------
پاسخی برایم ننویس
بی اعتنایی کن،
سخنی نگو...
من به سوی تو بازمی‌گردم
همچو یتیمی که به تنها پناهگاهش بازمی‌گردد
و مدام باز خواهم گشت

از: #غسان_كنفاني
به: #غادة_السمان
ترجمه: #فؤاد_راهی_مالکی
@sherarabimoaser

فتحتُ النوافذ
لم يدخلها أحد
لا هواء، لا فراشة، لا أغنية تائهة..

فتحتُ قلبي
لم يدخله أحد
لا نهر، لا رصاصة، لا طير..
-----------------
پنجره‌ها را گشودم
احدی از آن وارد نشد
نه هوایی، نه پروانه‌ای، نه ترانه‌ای سرگردان..

قلبم را گشودم
احدی وارد آن نشد
نه رودی، نه گلوله‌ای، نه پرنده‌ای..

#رياض_الصالح_الحسين
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser

إنَّ ابنَ آدمَ لَحَريصٌ على ما مُنِع.
----------------------
انسان نسبت به چیزی که از آن منع می‌شود، طمع می‌ورزد.

رسول خدا (ص)
منبع: كنز العمّال : ۴۴۰۹۵