در نیم قرن اخیر تنها دولتمردی که در اوج قدرت و محبوبیت، کرسی قدرت راترک کرد و رستگار شد #نلسون_ماندلا بود.
بقیه ماندند، یا مردند یا مردار شدند...
✍ #عبدالحسین_نیکگهر، از مترجمان برجسته جامعهشناشی
منبع: فیسبوک ایشان
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
بقیه ماندند، یا مردند یا مردار شدند...
✍ #عبدالحسین_نیکگهر، از مترجمان برجسته جامعهشناشی
منبع: فیسبوک ایشان
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🎒دختری ۲۱ ساله با سفر به ۱۹۶ کشور جهان نام خود را در گینس ثبت کرد
👝لکسی آلفورد ۲۱ ساله با سفر به ۱۹۶ کشور جهان به عنوان جوانترین فرد نام خود را در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسانده است. این به معنای آن است که او هر سال به ۹ کشور سفر کرده است./BBC
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👝لکسی آلفورد ۲۱ ساله با سفر به ۱۹۶ کشور جهان به عنوان جوانترین فرد نام خود را در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسانده است. این به معنای آن است که او هر سال به ۹ کشور سفر کرده است./BBC
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴از #سلبریتی_ساختن تا #سلبریتی_شدن
@SOCIAL_SCIENCE
✍فردین علیخواه
✍🏼تا قبل از گسترش اینترنت و به طور خاص شبکه های اجتماعی، مشهور شدن تا اندازه زیادی به رسانه های جمعی مانند سینما و تلویزیون وابسته بود. این کمپانی ها بودند که باید تصمیم می گرفتند روی چه کسی سرمایه گذاری کرده و او را تبدیل به سلبریتی کنند. فرد تا حمایت و نظر مثبت کمپانی ها را جلب نمی کرد نمی توانست چهره ای مشهور شود. به همین دلیل برخی در قرن بیستم تلویزیون را کارخانه ساخت سلبریتی نامیدند. کم نبودند افرادی که برای حضور کوتاهی در سینما و تلویزیون، ماهها و سالها در پیاده روهای لس آنجلس و حوالی کمپانی های فیلم سازی بزرگ پرسه می زدند.
اولین بار در تلویزیون، برنامه های معروف به واقع نما یا رئالیتی تی. وی. قواعد را کمی تغییر دادند. آدم های معمولی جامعه می توانستند در این برنامه ها که عمدتا سرگرمی، مسابقه یا گفتگومحور بودند شرکت کنند، دیگران آنها را ببینند و به تدریج تبدیل به چهره های مشهور شوند. برنامه هایی مانند «جنی جونز شو» ، « جری اسپرینگر شو» و «بیگ بورادر» در سال های دهه 1990 از آن جمله اند. برخی از شرکت کنندگان در این برنامه ها تبدیل به چهره های مشهوری شدند. با این وجود مشهور شدن این چهره ها نیازمند واسطه گری و حضور کمپانی های بزرگ و چهره های مشهور دیگر بود. امکانات، تجهیزات و فرصت را آنان باید در اختیار این افراد معمولی جامعه قرار می دادند.
با گسترش شبکه های اجتماعی و به ویژه یوتویوب و اینستاگرام، افراد معمولی جامعه دیگر نیازی به شبکه های تلویزیونی ندارند. آنان در واقع ارتش یکنفره هستند. آنچه فرد نیاز دارد داشتن یک موبایل مناسب و اتصال به اینترنت است. در خانه یا اتاق از خودش فیلم می گیرد و از طریق شبکه های اجتماعی منتشر می کند. «الانا لای» یا «ناتانت شوآنت» در امریکا، «قندیل بلوچ» در پاکستان(که متأسفانه توسط برادرش به قتل رسید)، و یا «لی جونگ بیوم» در کره دیگر نیاز به تلویزیون های کشورشان ندارند. همه آنان صرفا با تکیه بر یوتویوب و یا انستاگرام تبدیل به ستاره های یوتویوب یا اینستاگرام شدند. نکته قابل تأمل آنکه پس از شهرت، این رسانه های جمعی مانند تلویزیون هستند که به سراغ آنان آمده اند و برای شرکت در برنامه ها یا اجرای برنامه به آنان پیشنهادهای بسیار خوب داده اند. به همین دلیل امروزه می توان از اینستاگرام، فیسبوک یا یوتویوب به عنوان تسهیل کننده های سلبریتی شدن و نه کارخانه های ساخت سلبریتی نام برد. استفاده از این شبکه های اجتماعی قابلیت و فرصت دیده شدن افراد معمولی را تا اندازه زیادی بالا برده است.
برخی از محققان از اصطلاحاتی مانند « سلبریتی ساختن» و « سلبریتی شدن» صحبت می کنند. سلبریتی ساختن مجموعه اقدامات و فعالیت هایی بود که کمپانی ها برای مشهور شدن یک فرد انجام می دادند ولی سلبریتی شدن مجموعه کارهایی است که خود فرد برای کسب شهرت از طریق شبکه های اجتماعی انجام می دهد.
با این مقدمه باید گفت که برنامه هایی مانند «عصر جدید» آخرین تلاش های تلویزیون به عنوان یک ابزار قدیمی برای سلبریتی ساختن است.
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍فردین علیخواه
✍🏼تا قبل از گسترش اینترنت و به طور خاص شبکه های اجتماعی، مشهور شدن تا اندازه زیادی به رسانه های جمعی مانند سینما و تلویزیون وابسته بود. این کمپانی ها بودند که باید تصمیم می گرفتند روی چه کسی سرمایه گذاری کرده و او را تبدیل به سلبریتی کنند. فرد تا حمایت و نظر مثبت کمپانی ها را جلب نمی کرد نمی توانست چهره ای مشهور شود. به همین دلیل برخی در قرن بیستم تلویزیون را کارخانه ساخت سلبریتی نامیدند. کم نبودند افرادی که برای حضور کوتاهی در سینما و تلویزیون، ماهها و سالها در پیاده روهای لس آنجلس و حوالی کمپانی های فیلم سازی بزرگ پرسه می زدند.
اولین بار در تلویزیون، برنامه های معروف به واقع نما یا رئالیتی تی. وی. قواعد را کمی تغییر دادند. آدم های معمولی جامعه می توانستند در این برنامه ها که عمدتا سرگرمی، مسابقه یا گفتگومحور بودند شرکت کنند، دیگران آنها را ببینند و به تدریج تبدیل به چهره های مشهور شوند. برنامه هایی مانند «جنی جونز شو» ، « جری اسپرینگر شو» و «بیگ بورادر» در سال های دهه 1990 از آن جمله اند. برخی از شرکت کنندگان در این برنامه ها تبدیل به چهره های مشهوری شدند. با این وجود مشهور شدن این چهره ها نیازمند واسطه گری و حضور کمپانی های بزرگ و چهره های مشهور دیگر بود. امکانات، تجهیزات و فرصت را آنان باید در اختیار این افراد معمولی جامعه قرار می دادند.
با گسترش شبکه های اجتماعی و به ویژه یوتویوب و اینستاگرام، افراد معمولی جامعه دیگر نیازی به شبکه های تلویزیونی ندارند. آنان در واقع ارتش یکنفره هستند. آنچه فرد نیاز دارد داشتن یک موبایل مناسب و اتصال به اینترنت است. در خانه یا اتاق از خودش فیلم می گیرد و از طریق شبکه های اجتماعی منتشر می کند. «الانا لای» یا «ناتانت شوآنت» در امریکا، «قندیل بلوچ» در پاکستان(که متأسفانه توسط برادرش به قتل رسید)، و یا «لی جونگ بیوم» در کره دیگر نیاز به تلویزیون های کشورشان ندارند. همه آنان صرفا با تکیه بر یوتویوب و یا انستاگرام تبدیل به ستاره های یوتویوب یا اینستاگرام شدند. نکته قابل تأمل آنکه پس از شهرت، این رسانه های جمعی مانند تلویزیون هستند که به سراغ آنان آمده اند و برای شرکت در برنامه ها یا اجرای برنامه به آنان پیشنهادهای بسیار خوب داده اند. به همین دلیل امروزه می توان از اینستاگرام، فیسبوک یا یوتویوب به عنوان تسهیل کننده های سلبریتی شدن و نه کارخانه های ساخت سلبریتی نام برد. استفاده از این شبکه های اجتماعی قابلیت و فرصت دیده شدن افراد معمولی را تا اندازه زیادی بالا برده است.
برخی از محققان از اصطلاحاتی مانند « سلبریتی ساختن» و « سلبریتی شدن» صحبت می کنند. سلبریتی ساختن مجموعه اقدامات و فعالیت هایی بود که کمپانی ها برای مشهور شدن یک فرد انجام می دادند ولی سلبریتی شدن مجموعه کارهایی است که خود فرد برای کسب شهرت از طریق شبکه های اجتماعی انجام می دهد.
با این مقدمه باید گفت که برنامه هایی مانند «عصر جدید» آخرین تلاش های تلویزیون به عنوان یک ابزار قدیمی برای سلبریتی ساختن است.
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
مرضیه ابراهیمی یکی از قربانیان اسید پاشی در توییتر خود نوشت:
«من هنوز هم در اين شهر قدم ميزنم...
هنوز هم ركاب ميزنم در چهارباغِ زيباي اصفهان...
و ميخندم...
زن حذف شدني نبود و نيست و نخواهد بود...»
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
«من هنوز هم در اين شهر قدم ميزنم...
هنوز هم ركاب ميزنم در چهارباغِ زيباي اصفهان...
و ميخندم...
زن حذف شدني نبود و نيست و نخواهد بود...»
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
تا زمانی که نسلی از زنان آزاده
به وجود نیایند،
هرگز نسلی از مردان بزرگ را
نخواهیم دید ...
#رابرت_اینگرسل
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
به وجود نیایند،
هرگز نسلی از مردان بزرگ را
نخواهیم دید ...
#رابرت_اینگرسل
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 فیلسوف شجاع و بیپروا، دکتر « #بیژن_عبدالکریمی» خطاب به مجری برنامه در شبکه چهار:
«تمدن بدون عقلانیت نمیشه، با این هیاهوها، با این لمپن بازیها، با این پوپولیست، تمدن ایجاد نمیشه. شما تمدن میخواهید؟ بدون آزادی مگه میشه؟ بدون شکوفایی استعدادها مگه میشه؟ شما یک جاهل خونهای درست کردید تو ارشاد، یک مشت خوارج و... کتاب رو خفه میکنید... داره نابود میشه این ملت...»
✅حتما ببینید و برای دیگران بفرستید
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
«تمدن بدون عقلانیت نمیشه، با این هیاهوها، با این لمپن بازیها، با این پوپولیست، تمدن ایجاد نمیشه. شما تمدن میخواهید؟ بدون آزادی مگه میشه؟ بدون شکوفایی استعدادها مگه میشه؟ شما یک جاهل خونهای درست کردید تو ارشاد، یک مشت خوارج و... کتاب رو خفه میکنید... داره نابود میشه این ملت...»
✅حتما ببینید و برای دیگران بفرستید
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅ لطفا لینک کانال تلگرامی " #علوم_اجتماعی، #مسائلروز" را برای دوستان و علاقمندان ارسال کنید و در گروهها به اشتراک بگذارید.🙏
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🌐لینک مستقیم ما در #اینستاگرام 🔰
http://instagram.com/social.sciences1
👇👇👇👇
https://telegram.me/joinchat/B8dgVjzw2lSWh3ZSpj1VhQ
🌐لینک مستقیم ما در #اینستاگرام 🔰
http://instagram.com/social.sciences1
برخی کتاب رایگان نمیخوانند،
چون رایگان است.
کتاب پولی هم نمیخوانند،
چون گران است.
فقط حرف میزنند،
چون مفت است ...!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
چون رایگان است.
کتاب پولی هم نمیخوانند،
چون گران است.
فقط حرف میزنند،
چون مفت است ...!
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴نگاهی به مدرک تحصیلی کارمندان دولت
🔻از مجموع بیش از دو میلیون و ۲۰۰ هزار کارمندی که در دستگاههای اجرایی ایران فعالیت میکنند، حدود ۷۹۰ هزار نفر کمتر از لیسانس و ۱۵۰ هزار نفر زیر دیپلم هستند./ ایسنا
✍ باورتان میشه این جماعت بیسواد بر این مملکت حکومت میکنند. تازه خیلیها که مدارک آنچنانی دارند با جعل و کلاهبرداری و... گرفتند!
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔻از مجموع بیش از دو میلیون و ۲۰۰ هزار کارمندی که در دستگاههای اجرایی ایران فعالیت میکنند، حدود ۷۹۰ هزار نفر کمتر از لیسانس و ۱۵۰ هزار نفر زیر دیپلم هستند./ ایسنا
✍ باورتان میشه این جماعت بیسواد بر این مملکت حکومت میکنند. تازه خیلیها که مدارک آنچنانی دارند با جعل و کلاهبرداری و... گرفتند!
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ
ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ،
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﻪ؛
ﻓﻘﻂ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ ...
#ﻣﻮﺭﺍﺕ_ﻣﻨﺘﺶ
@SOCIAL_SCIENCE
ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ،
ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﻪ؛
ﻓﻘﻂ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻨﺪ ...
#ﻣﻮﺭﺍﺕ_ﻣﻨﺘﺶ
@SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚠️ بیداد #روسپیگری، #تنفروشی و انکار آن!
🎬این ویدئوی کوتاه، حاوی گزارشی وحشتناک از آمار و نتایج پژوهشهای #ژاله_شادیطلب، استاد جامعهشناسی در سال ۱۳۸۶ و خانم #فرحناز_سلیمی، مدیر #جمعیت_آفتاب در سال ۱۳۹۵ در مورد #روسپیگری و #تن_فروشی #زنان در ایران است.
🔴همچنین #تن_فروشی #پسران به زنان مسن و ثروتمند!
منبع: آموزشکده توانا
✅حتما حتما ببینید و برای دیگران بفرستید و در گروهها به اشتراک بگذارید...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
🎬این ویدئوی کوتاه، حاوی گزارشی وحشتناک از آمار و نتایج پژوهشهای #ژاله_شادیطلب، استاد جامعهشناسی در سال ۱۳۸۶ و خانم #فرحناز_سلیمی، مدیر #جمعیت_آفتاب در سال ۱۳۹۵ در مورد #روسپیگری و #تن_فروشی #زنان در ایران است.
🔴همچنین #تن_فروشی #پسران به زنان مسن و ثروتمند!
منبع: آموزشکده توانا
✅حتما حتما ببینید و برای دیگران بفرستید و در گروهها به اشتراک بگذارید...
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
همه کورند؛ تمام شهر، تمام مملکت!
اگر کسی هم میبیند پیش خودش نگه میدارد و بروز نمیدهد ...
📕 کوری
✍🏻 #ژوزه_ساراماگو
@SOCIAL_SCIENCE
اگر کسی هم میبیند پیش خودش نگه میدارد و بروز نمیدهد ...
📕 کوری
✍🏻 #ژوزه_ساراماگو
@SOCIAL_SCIENCE
📸تصویر مدرک فارغ التحصيلی #آلبریت_انیشتین در ۱۸ سالگی!
🔻نمرات این نابغه قرن که از ده نمره کسب کرده، قابل تأمل است!
🔻همیشه معدل و نمرات درسی دانش آموزان را نمی توان معیار موفقیت فرد به شمار آورد.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔻نمرات این نابغه قرن که از ده نمره کسب کرده، قابل تأمل است!
🔻همیشه معدل و نمرات درسی دانش آموزان را نمی توان معیار موفقیت فرد به شمار آورد.
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 #روشنفکر کیست؟
#روشنفکری چیست؟
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #ادوارد_سعید
✅وظیفه روشنفکر نقد نهادهای قدرت است.
یک اصل مهم که در طول تاریخ و در عرض جغرافیا به اثبات رسیده، اینست که قدرت بدون نقد فساد می آورد.
✅اخلاقی ترین آدم ها هم وقتی در بالای پلکان قدرت بنشینند، اگر به طور جدی با نظارت و نقد کنترل نشوند، دچار خودشیفتگی می شوند و پس از این به باتلاق ایدئوکراسی فرو می غلتند [مذهب حافظ قدرت] و پس از آن هرچه بر دیگران مکروه و حرام است، بر سلطان مباح می گردد!
به همین دلیل در جامعه، روشنفکر نقد می کند و نقد می کند تا نهادهای قدرت سالم بمانند.
✅یکی از ویژگی هایی که روشنفکر را از روشنفکرنما یاهمان روشنفکر_مآب جدا می کند این است که روشنفکر مآب نقد نمی کند، بلکه نق می زند”.
✅نقد کردن کار آسانی نیست. نقد کردن تخصص و مهارت و صرف وقت و انرژی می خواهد. اما شما می توانید راجع به هر چیزی نق بزنید بدون این که کمترین وقتی صرف مطالعه و پژوهش آن کرده باشید!
✅نق زدن: یک فرایند "هیجان مدار" است. یعنی ما با نق زدن آرام تر می شویم، خشم و غم مان را با دیگران در میان می گذریم و "درد دل می کنیم، اما نقد کردن یک فرایند مسأله مدار است، ما هنگام نقد، خودمان را سبک نمی کنیم، بلکه مساله را حلاجی و زیر و رو می کنیم.
"نق زدن” مخاطب تعریف شده ای ندارد، کافی است گوش مفت بیابی، آن وقت می توانی شروع به نق زدن کنی، ولی نقد کردن، مخاطب تعریف شده ای دارد.
✅مخاطبِ روشنفکر پیش از همه، خود نهادهای قدرت اند و سپس کارشناسان، گروه های ذی نفع، رسانه ها و سایر نقدکنندگان.
نقد کردن علاوه بر نیاز به دانش و مهارت و صرف وقت و انرژی، نیاز به شهامت و "شجاعت" دارد؛ شجاعت پرداخت هزینه !
✅شما می توانید در هر مهمانی که می نشینید و هر تاکسی که سوار می شوید نق بزنید، کسی کاری به کار شما ندارد.
ولی اگر نقد خود را برای نهادهای قدرت و رسانه ها ارسال کنید، باید آمادگی پرداخت هزینه را هم داشته باشید؛ بنابرین یکی دیگر از ویژگی های روشنفکران که آن ها را از روشنفکرمآبان جدا می کند، شجاعت است.
البته اینجا لازم است راجع به گروهی از روشنفکران توضیح دهم که کار سخت تری در پیش می گیرند و آن آگاه سازی توده های مردم است.
✅کسی که قرار است توده های مردم را آگاه نماید، از یک سو باید دارای دانش و مهارت نقد باشد و از سویی باید بتواند با زبان غیر تخصصی سخن بگوید.
این کار شبیه بندبازی است. اگر کمی تخصصی تر سخن بگوید، مخاطبانش سخنش را نمی فهمند و اگر کمی عوامانه تر سخن بگوید، به سرعت دچار پوپولیسم عوام زدگی می شود!
بسیاری از روشنفکران که به این قلمرو پا گذاشتند یا از این طرف یا از آن طرف فرو افتادند.
با این حال این قلمرو پر خطر را نباید خالی گذاشت؛ چرا که با خالی گذاشتن این قلمرو، جا را برای پوپولیست های واقعی باز می کنیم، کسانی که به جای نوشتن کلمه "مار"، شکل "مار"را طراحی می کنند.
ویژگی مهم روشنفکران این است که تشکّل و شبکه سازی می کنند، روشنفکر اهل انزوا و در خود فرورفتن نیست.
او از جامعه قهر نمی کند و ناامید نیز نمی شود؛ چرا که از ابتدا هم توقع تغییرات دراماتیک نداشته است. روشنفکرمآب ها ناامید و سرخورده اند.
✅شاید برخی از آن ها روشنفکرهایی بوده اند که توقع زیادی از مردم و جامعه داشته اند، آن ها به دنبال اتوپیا مدینه فاضل بوده اند و ناکام مانده اند.
روشنفکر به حرکت دائمی و پله پله اجتماع امیدوار است؛ بنابراین تماسش را با جامعه حفظ می کند و تیم و تشکّل می سازد. منظور از تشکل، محفل نیست، بلکه نهادهای مدنی است، نهادهای مدنی شناسنامه دار که به طور دائمی رشد می کنند و با جامعه ی بیرون از خود ارتباط برقرار می کنند، اثر می گذارند و اثر می پذیرند.
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
#روشنفکری چیست؟
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #ادوارد_سعید
✅وظیفه روشنفکر نقد نهادهای قدرت است.
یک اصل مهم که در طول تاریخ و در عرض جغرافیا به اثبات رسیده، اینست که قدرت بدون نقد فساد می آورد.
✅اخلاقی ترین آدم ها هم وقتی در بالای پلکان قدرت بنشینند، اگر به طور جدی با نظارت و نقد کنترل نشوند، دچار خودشیفتگی می شوند و پس از این به باتلاق ایدئوکراسی فرو می غلتند [مذهب حافظ قدرت] و پس از آن هرچه بر دیگران مکروه و حرام است، بر سلطان مباح می گردد!
به همین دلیل در جامعه، روشنفکر نقد می کند و نقد می کند تا نهادهای قدرت سالم بمانند.
✅یکی از ویژگی هایی که روشنفکر را از روشنفکرنما یاهمان روشنفکر_مآب جدا می کند این است که روشنفکر مآب نقد نمی کند، بلکه نق می زند”.
✅نقد کردن کار آسانی نیست. نقد کردن تخصص و مهارت و صرف وقت و انرژی می خواهد. اما شما می توانید راجع به هر چیزی نق بزنید بدون این که کمترین وقتی صرف مطالعه و پژوهش آن کرده باشید!
✅نق زدن: یک فرایند "هیجان مدار" است. یعنی ما با نق زدن آرام تر می شویم، خشم و غم مان را با دیگران در میان می گذریم و "درد دل می کنیم، اما نقد کردن یک فرایند مسأله مدار است، ما هنگام نقد، خودمان را سبک نمی کنیم، بلکه مساله را حلاجی و زیر و رو می کنیم.
"نق زدن” مخاطب تعریف شده ای ندارد، کافی است گوش مفت بیابی، آن وقت می توانی شروع به نق زدن کنی، ولی نقد کردن، مخاطب تعریف شده ای دارد.
✅مخاطبِ روشنفکر پیش از همه، خود نهادهای قدرت اند و سپس کارشناسان، گروه های ذی نفع، رسانه ها و سایر نقدکنندگان.
نقد کردن علاوه بر نیاز به دانش و مهارت و صرف وقت و انرژی، نیاز به شهامت و "شجاعت" دارد؛ شجاعت پرداخت هزینه !
✅شما می توانید در هر مهمانی که می نشینید و هر تاکسی که سوار می شوید نق بزنید، کسی کاری به کار شما ندارد.
ولی اگر نقد خود را برای نهادهای قدرت و رسانه ها ارسال کنید، باید آمادگی پرداخت هزینه را هم داشته باشید؛ بنابرین یکی دیگر از ویژگی های روشنفکران که آن ها را از روشنفکرمآبان جدا می کند، شجاعت است.
البته اینجا لازم است راجع به گروهی از روشنفکران توضیح دهم که کار سخت تری در پیش می گیرند و آن آگاه سازی توده های مردم است.
✅کسی که قرار است توده های مردم را آگاه نماید، از یک سو باید دارای دانش و مهارت نقد باشد و از سویی باید بتواند با زبان غیر تخصصی سخن بگوید.
این کار شبیه بندبازی است. اگر کمی تخصصی تر سخن بگوید، مخاطبانش سخنش را نمی فهمند و اگر کمی عوامانه تر سخن بگوید، به سرعت دچار پوپولیسم عوام زدگی می شود!
بسیاری از روشنفکران که به این قلمرو پا گذاشتند یا از این طرف یا از آن طرف فرو افتادند.
با این حال این قلمرو پر خطر را نباید خالی گذاشت؛ چرا که با خالی گذاشتن این قلمرو، جا را برای پوپولیست های واقعی باز می کنیم، کسانی که به جای نوشتن کلمه "مار"، شکل "مار"را طراحی می کنند.
ویژگی مهم روشنفکران این است که تشکّل و شبکه سازی می کنند، روشنفکر اهل انزوا و در خود فرورفتن نیست.
او از جامعه قهر نمی کند و ناامید نیز نمی شود؛ چرا که از ابتدا هم توقع تغییرات دراماتیک نداشته است. روشنفکرمآب ها ناامید و سرخورده اند.
✅شاید برخی از آن ها روشنفکرهایی بوده اند که توقع زیادی از مردم و جامعه داشته اند، آن ها به دنبال اتوپیا مدینه فاضل بوده اند و ناکام مانده اند.
روشنفکر به حرکت دائمی و پله پله اجتماع امیدوار است؛ بنابراین تماسش را با جامعه حفظ می کند و تیم و تشکّل می سازد. منظور از تشکل، محفل نیست، بلکه نهادهای مدنی است، نهادهای مدنی شناسنامه دار که به طور دائمی رشد می کنند و با جامعه ی بیرون از خود ارتباط برقرار می کنند، اثر می گذارند و اثر می پذیرند.
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
👉🏾 @SOCIAL_SCIENCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 #گیتی_معینی در سرای قلم از #فساد #جنسی در عالم #سینما می گوید!
🔴وقتی مردی ۶۰ ساله به دختری ۱۸ ساله پیشنهاد می دهد و او بخاطر رفتن جلوی دوربین می پذیرد! به هر بهایی می خواهند معروف بشوند! بعد مثل تفاله پرتت می کنند بیرون!
🔻همه می توانند خوش باشند و لذت ببرند ولی یک لحظه را باید فکر کنند (هنگام مرگ)که چقدر باید پاشنه بر زمین کوبید تا این خوشی ها بیاد بیرون!...
✅حتما ببینید و برای دیگران بفرستید.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴وقتی مردی ۶۰ ساله به دختری ۱۸ ساله پیشنهاد می دهد و او بخاطر رفتن جلوی دوربین می پذیرد! به هر بهایی می خواهند معروف بشوند! بعد مثل تفاله پرتت می کنند بیرون!
🔻همه می توانند خوش باشند و لذت ببرند ولی یک لحظه را باید فکر کنند (هنگام مرگ)که چقدر باید پاشنه بر زمین کوبید تا این خوشی ها بیاد بیرون!...
✅حتما ببینید و برای دیگران بفرستید.
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
▪️لطفا این صفحه را بخوانید. صفحهای از کتاب جامعهشناسی،پایه یازدهم رشته ادبیات وعلوم انسانی دبیرستان است. من باکلیات آنچه دراین صفحه نوشته شده است کاری ندارم وهر کس میتواند قضاوت خودش را از آن داشته باشد. ولی چگونه باید پذیرفت که «انقلاب اسلامی درایران در شکل گیری ویا گسترش اندیشه های پسامدرن» نقش داشته است؟ انقلاب اسلامی و پست مدرنیسم؟ جالب آنکه هیچ منبعی هم برای این ادعا ذکر نشده است. درضمن ای کاش مؤلفان محترم وقت می کردند وبین کلمات به شکل مناسبی از ویرگول استفاده می کردند تا دانش آموزان گیج نشوند.
▪️معمولا دانشجویان قدیمی ام که در دبیرستانها معلم جامعه شناسی شدهاند از این کتابها عکس می گیرند وبرایم می فرستند وفقط یک سوال از من می پرسند: واقعا ماچطور باید این کتاب ها را که نام جامعهشناسی را هم یدک می کشند درس بدهیم؟ به عنوان معلمانی که باید این کتابها را درس بدهند می پرسند که آیا چنین متونی مشوق تفکرانتقادی است که معمولا از کتب جامعه شناسی انتظار می رود؟
به راستی این روزها چند درصد معلمان با محتوای کتب مختلف علوم انسانی موافق وبا رضایت کامل آنها را تدریس می کنند؟
✍ #فردین_علیخواه
👉 @SOCIAL_SCIENCE
▪️معمولا دانشجویان قدیمی ام که در دبیرستانها معلم جامعه شناسی شدهاند از این کتابها عکس می گیرند وبرایم می فرستند وفقط یک سوال از من می پرسند: واقعا ماچطور باید این کتاب ها را که نام جامعهشناسی را هم یدک می کشند درس بدهیم؟ به عنوان معلمانی که باید این کتابها را درس بدهند می پرسند که آیا چنین متونی مشوق تفکرانتقادی است که معمولا از کتب جامعه شناسی انتظار می رود؟
به راستی این روزها چند درصد معلمان با محتوای کتب مختلف علوم انسانی موافق وبا رضایت کامل آنها را تدریس می کنند؟
✍ #فردین_علیخواه
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️ #کودکآزاری در رتبه نخست خشونتهای خانگی قرار دارد
🔴به گفته رئیس اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی کشور براساس آمار و دادههای موجود، در گروه #خشونتهای_خانگی، #کودکآزاری در رتبه نخست و بعد از آن #همسرآزاری، #سالمندآزاری و #معلولآزاری قرار دارد./ایرنا
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴به گفته رئیس اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی کشور براساس آمار و دادههای موجود، در گروه #خشونتهای_خانگی، #کودکآزاری در رتبه نخست و بعد از آن #همسرآزاری، #سالمندآزاری و #معلولآزاری قرار دارد./ایرنا
👥علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅ وزارت آموزش و پرورش #آمریکا در راستای فرهنگ سازی برای دانش آموزان یک درس از کتاب های درسی خود را به معرفی #مریم_میرزاخانی نابغهی ایرانی رشتهی #ریاضی اختصاص داده است.
🔴 حالا اگر #مریم_میرزاخانی در ایران بود به احتمال زیاد به جرم #بدحجابی و #بیحجابی بازداشت میشدند!
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
🔴 حالا اگر #مریم_میرزاخانی در ایران بود به احتمال زیاد به جرم #بدحجابی و #بیحجابی بازداشت میشدند!
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
📸همه با هم سیییییب
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #فردین_علیخواه|جامعه شناس
آیا شما هم قبل از عکس گرفتن از دیگران، از آنها می خواهید که همه با هم بگویند سییییب؟ ظاهرا این روزها اگر کسی در عکسی لبخند نزند کمی عجیب به نظر می آید مگر آنکه از پیش آنرا به عنوان ژست انتخاب کرده باشد. ولی همیشه اینطور نبوده است. اگر در خانه آلبومی داشته باشیم و آنرا از آخر به اول ورق بزنیم و به صورت اقوام و نزدیکانمان نگاه کنیم متوجه نکتۀ ملموسی در عکس ها می شویم، اینکه هر چه به سمت زمان های دورتر و قدیم تر می رویم به ندرت در عکس ها لبخند می بینیم. نه تنها در عکس های کودکان که انتظار می رود خندان باشند بلکه نکته جالب آن است که حتی عروس ها و دامادها هم درعکس های عروسی بسیار جدی اند و صورت شان سرد است. این موضوع تنها شامل عکس های ایرانیان نیست. برخی تحقیقات نشان می دهد که در کشورهای اروپایی نیز لبخند زدن در عکس به تدریج در سال های دهه 1920 و 1930 دیده می شود. برخی از محققان تلاش کرده اند تا برای این موضوع پاسخی پیدا کنند. در این زمینه معمولا هم به عوامل اجتماعی و فرهنگی و هم به ویژگی های خود ابزار یعنی دوربین عکاسی اشاره می شود. به راستی دلیل لبخند نزدن در مقابل دوربین ها چه بوده است؟
مانند همه ابزارها، در قدیم دوربین وسیله ای عمومی و در دسترس همگان نبود. عکس در متن، در جریان زندگی روزمره، و در لحظه گرفته نمی شد. افراد برای روزِ عکس گرفتن برنامه ریزی می کردند. آنان لباس های رسمی می پوشیدند. هنوز هم خیلی از سالمندان به هنگام عکس گرفتن لباس های مهمانی شان را می پوشند و بعید می دانم که در آلبوم هایمان عکسی از پدربزرگ و مادربزرگ هایمان با پیژامه راحتی داشته باشیم. دوربین کم و برای خودش شکوه و جلالی داشت. عکاس هم همینطور. جدید بودن، ابهام و ناشناختگی، نوعی هراس از تکنولوژی یا تکنو- فوبیا ایجاد می کرد. به این معنا که بهت و حیرت آدم ها در مقابل دوربین به عنوان وسیله ای جدید و عجیب نمایان می شد و بدون آنکه خودشان بخواهند در مقابل دوربین گونه هایشان به لرزه می افتاد. در بعضی از عکس های قدیمی چنین فوبیایی را می توان به وضوح در چهره ها دید. در برخی از نگاهها نوعی حیرت مرموز نسبت به دوربین دیده می شود. هم اکنون بعضی ها در مقابل دوربین های بزرگ فیلمبرداری چنین می شوند.
نکته دیگر آنکه آتلیه ها مکان هایی رسمی تلقی می شدند که غریبه ای به نام عکاس هم در آنجا حضور داشت. لبخند زدن در مقابل یک فرد غریبه آن هم در یک مکان نسبتا عمومی مانند عکاسی از نظر اجتماعی چندان پذیرفته نبود. باید توجه داشت که در سال های دورتر، لبخند زدن و خندیدن در فضاهای عمومی نوعی رفتار نابهنجار تلقی می شد. این رفتار برای زنان به مراتب ناپسندتر بود. خندیدن، رفتاری سطحی، و در موقعیت های رسمی غیرمؤدبانه تلقی می شد. به قولی، زن که اصلا نمی خندد و مرد هم بدون دلیل نمی خندد! خندۀ بی دلیل نشانه دیوانگی محسوب می شد و خندیدن در مقابل دوربین از مصداق های همان خنده بی دلیل بود. آدم ها می دانستند که این عکس ماندگار است و دوست نداشتند که عکسی از آنها بماند که در آن «مانند دیوانگان در حال خنده باشند!»
برخی معتقدند که اولین دوربین ها در مقایسه با امروز وقت بیشتری برای عمل لازم داشتند. مسأله فقط فشار دادن یک دگمه کوچک و پس از چندثانیه صدای شات دوربین نبود. از طرف دیگر حفظ خنده یا لبخند به مدتی طولانی در مقابل دوربین هم کاری دشوار بود. حتی امروزه هم در عکس های دسته جمعی مان عکاس از ما می خواهد که به شکل کشیده ای بگوییم سییییییییب! در واقع تظاهر به خندیدن کاری دشوار است و گونه ها را به درد می آورد. در نتیجه در بسیاری از این عکس ها خنده دیده نمی شود.
برخی از محققان به تأثیر سنت نقاشی بر عکاسی نیز اشاره کرده اند. اینکه آنچه در مقابل دوربین می بینیم تأثیر نقاشی پرتره بر فن عکاسی است. از نقاش به عکاس رسیده ایم ولی فیگورها به همان شکلِ حینِ نقاشی از صورت باقی مانده است. معمولا در نقاشی ها افراد لبخند نمی زدند و با صورتی سرد به نقاش خیره می شدند.
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
@SOCIAL_SCIENCE
✍ #فردین_علیخواه|جامعه شناس
آیا شما هم قبل از عکس گرفتن از دیگران، از آنها می خواهید که همه با هم بگویند سییییب؟ ظاهرا این روزها اگر کسی در عکسی لبخند نزند کمی عجیب به نظر می آید مگر آنکه از پیش آنرا به عنوان ژست انتخاب کرده باشد. ولی همیشه اینطور نبوده است. اگر در خانه آلبومی داشته باشیم و آنرا از آخر به اول ورق بزنیم و به صورت اقوام و نزدیکانمان نگاه کنیم متوجه نکتۀ ملموسی در عکس ها می شویم، اینکه هر چه به سمت زمان های دورتر و قدیم تر می رویم به ندرت در عکس ها لبخند می بینیم. نه تنها در عکس های کودکان که انتظار می رود خندان باشند بلکه نکته جالب آن است که حتی عروس ها و دامادها هم درعکس های عروسی بسیار جدی اند و صورت شان سرد است. این موضوع تنها شامل عکس های ایرانیان نیست. برخی تحقیقات نشان می دهد که در کشورهای اروپایی نیز لبخند زدن در عکس به تدریج در سال های دهه 1920 و 1930 دیده می شود. برخی از محققان تلاش کرده اند تا برای این موضوع پاسخی پیدا کنند. در این زمینه معمولا هم به عوامل اجتماعی و فرهنگی و هم به ویژگی های خود ابزار یعنی دوربین عکاسی اشاره می شود. به راستی دلیل لبخند نزدن در مقابل دوربین ها چه بوده است؟
مانند همه ابزارها، در قدیم دوربین وسیله ای عمومی و در دسترس همگان نبود. عکس در متن، در جریان زندگی روزمره، و در لحظه گرفته نمی شد. افراد برای روزِ عکس گرفتن برنامه ریزی می کردند. آنان لباس های رسمی می پوشیدند. هنوز هم خیلی از سالمندان به هنگام عکس گرفتن لباس های مهمانی شان را می پوشند و بعید می دانم که در آلبوم هایمان عکسی از پدربزرگ و مادربزرگ هایمان با پیژامه راحتی داشته باشیم. دوربین کم و برای خودش شکوه و جلالی داشت. عکاس هم همینطور. جدید بودن، ابهام و ناشناختگی، نوعی هراس از تکنولوژی یا تکنو- فوبیا ایجاد می کرد. به این معنا که بهت و حیرت آدم ها در مقابل دوربین به عنوان وسیله ای جدید و عجیب نمایان می شد و بدون آنکه خودشان بخواهند در مقابل دوربین گونه هایشان به لرزه می افتاد. در بعضی از عکس های قدیمی چنین فوبیایی را می توان به وضوح در چهره ها دید. در برخی از نگاهها نوعی حیرت مرموز نسبت به دوربین دیده می شود. هم اکنون بعضی ها در مقابل دوربین های بزرگ فیلمبرداری چنین می شوند.
نکته دیگر آنکه آتلیه ها مکان هایی رسمی تلقی می شدند که غریبه ای به نام عکاس هم در آنجا حضور داشت. لبخند زدن در مقابل یک فرد غریبه آن هم در یک مکان نسبتا عمومی مانند عکاسی از نظر اجتماعی چندان پذیرفته نبود. باید توجه داشت که در سال های دورتر، لبخند زدن و خندیدن در فضاهای عمومی نوعی رفتار نابهنجار تلقی می شد. این رفتار برای زنان به مراتب ناپسندتر بود. خندیدن، رفتاری سطحی، و در موقعیت های رسمی غیرمؤدبانه تلقی می شد. به قولی، زن که اصلا نمی خندد و مرد هم بدون دلیل نمی خندد! خندۀ بی دلیل نشانه دیوانگی محسوب می شد و خندیدن در مقابل دوربین از مصداق های همان خنده بی دلیل بود. آدم ها می دانستند که این عکس ماندگار است و دوست نداشتند که عکسی از آنها بماند که در آن «مانند دیوانگان در حال خنده باشند!»
برخی معتقدند که اولین دوربین ها در مقایسه با امروز وقت بیشتری برای عمل لازم داشتند. مسأله فقط فشار دادن یک دگمه کوچک و پس از چندثانیه صدای شات دوربین نبود. از طرف دیگر حفظ خنده یا لبخند به مدتی طولانی در مقابل دوربین هم کاری دشوار بود. حتی امروزه هم در عکس های دسته جمعی مان عکاس از ما می خواهد که به شکل کشیده ای بگوییم سییییییییب! در واقع تظاهر به خندیدن کاری دشوار است و گونه ها را به درد می آورد. در نتیجه در بسیاری از این عکس ها خنده دیده نمی شود.
برخی از محققان به تأثیر سنت نقاشی بر عکاسی نیز اشاره کرده اند. اینکه آنچه در مقابل دوربین می بینیم تأثیر نقاشی پرتره بر فن عکاسی است. از نقاش به عکاس رسیده ایم ولی فیگورها به همان شکلِ حینِ نقاشی از صورت باقی مانده است. معمولا در نقاشی ها افراد لبخند نمی زدند و با صورتی سرد به نقاش خیره می شدند.
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
⚠️۷۵ درصد کشفیات #تریاک جهان مربوط به #ایران است
دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر:
🔴 ۷۵ درصد کشفیات تریاک جهان مربوط به ایران است و ۶۱ درصد #مرفین جهان و ۱۷ درصد #هروئین جهان را بر اساس آمار سازمان ملل، #ایران کشف میکند.
🔺در سال ۲۰۱۷ ایران ۲۱ تن هروئین کشف کرد ولی کل #اروپا با بیش از ۵۰ کشور حدود ۴ تن هروئین کشف کرد./مهر
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر:
🔴 ۷۵ درصد کشفیات تریاک جهان مربوط به ایران است و ۶۱ درصد #مرفین جهان و ۱۷ درصد #هروئین جهان را بر اساس آمار سازمان ملل، #ایران کشف میکند.
🔺در سال ۲۰۱۷ ایران ۲۱ تن هروئین کشف کرد ولی کل #اروپا با بیش از ۵۰ کشور حدود ۴ تن هروئین کشف کرد./مهر
علوم اجتماعی،مسائلروز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE