🔹 ده نکته درباره ویژگی های کلاب هاوس ایرانی!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ با گذشت نیم سال از ورود کلاب هاوس به فضای رسانه ای کشور اکنون می توان داوری دقیق تری از پیامدهای این اپلیکیشن بر فضای مجازی کشور به دست دارد. واقعیت این است که پدیده های مدرن از یک سو حاوی ماهیتی هستند که آن ها را قادر می سازد تا بر جهان اجتماعی تاثیر بگذارند و از سوی دیگر همچون مظروفی تلقی می شوند که در ظرف آیین و فرهنگ کشورها و اقوام مختلف ریخته شده و رنگ و بوی آن جا را می گیرند. بر همین اساس است که در روزگار رونق مفهوم؛ " مدرنیته های چندگانه" می توان از ویژگی های پدیده تجدد ایرانی سخن گفت. همان مدرنیته ای که رنگ جامعه ایرانی گرفته و متناسب با خصایص فرهنگی کشور تبلور یافته است. سخن از کلاب هاوس ایرانی هم ناظر به انعکاس مجموعه ای از روحیات و خلقیات ایرانیان در این رسانه است که می تواند متفاوت با سایر جوامع باشد. با این مقدمه می توان بخشی از تاثیرات اجتماعی کلاب هاوس ایرانی را به شرح زیر فهرست کرد:
🖌 کلاب هاوس مجال نوین و فراخی را برای گفت و گو در جامعه ایران فراهم آورده و امکان همنشینی ایرانیان از اطراف جهان را میسر ساخته است!
🖌 فضای این رسانه همچنان در چنبره بحث های زرد سیاسی گرفتار است و اتاق های مبتنی بر بحث های نظری از رونق کمتری برخوردارند!
🖌 کلاب هاوس به طور ذاتی از قطبیت سیاسی کاست و انقلابی ها را در کنار براندازان نشاند اما نتوانست به انجام گفت و گویی روشمند و سازنده که آشکار کننده اختلافات واقعی میان این دو طیف باشد منجر شود!
🖌 کلاب هاوس بر اساس ماهیت خود رسانه ای کوتاه پاسخ است بنابراین نمی تواند به تداوم یک گفت و گوی اقناعی، چند بعدی و به طور طبیعی طولانی مدت امکان دهد!
🖌 پراکنده گویی، جدال لفظی، زیاده گویی، ناشکیبایی و غیر استدلالی سخن گفتن از مجموعه آفات جامعه ایرانی است که در اتاق های کلاب هاوس ایرانیان به خوبی قابل مشاهده است!
🖌 کلاب هاوس ایرانی از آن جایی که بر بستری از جریان های فکری کشور شکل نگرفته قادر نیست به شکل گیری گفتمانی حول حل انبوه مسائل ایرانی بینجامد لذا بیشتر خاصیتی تفننی و سرگرم کننده یافته است!
🖌 برگزاری معدود اتاق های هدفمند و کارشناسی در زمره نقاط قوت کلاب هاوس ایرانی محسوب می شود که توانسته اند میل به دانستن را با توانایی گفت و گوی سازنده نخبگانی در هم آمیخته و تجارب دلنشینی در این زمینه خلق نمایند!
🖌 در جامعه بدون گفت و گویی که نتوانسته مهارت های هم صحبتی را از مدارس به بچه ها بیاموزد و ضعیف تاریخی جامعه در قبال حکومت ها نیز مجال مشارکت مدنی را از شهروندان ستانده است طبیعی است که ابزاری مانند کلاب هاوس نتواند مورد بهره برداری مناسب قرار گیرد!
🖌 در جامعه ای که همچنان گفت و گوهای شفاهی بر مطالعات مکتوب چیرگی دارد، برگزاری اتاق های تاریخ شفاهی در کلاب هاوس از رونق قابل توجهی برخوردار شده و می تواند در جلب حساسیت ایرانیان نسبت به اهمیت تاریخ موثر باشد!
🖌 با فروکش کردن التهابات سیاسی که معمولا در آستانه انتخابات مختلف قابل مشاهده است بیم آن می رود که کلاب هاوس هم از مدار توجه بخشی از ایرانیان خارج شده و نتواند نقش ماندگاری در تحول جامعه ایرانی ایفا نماید. آن جاست که باید به انتظار ظهور رسانه ای جذاب تر در افق پیشرفت فن آوری دنیای امروز نشست!
@solati_mehran
#کلاب_هاوس
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ با گذشت نیم سال از ورود کلاب هاوس به فضای رسانه ای کشور اکنون می توان داوری دقیق تری از پیامدهای این اپلیکیشن بر فضای مجازی کشور به دست دارد. واقعیت این است که پدیده های مدرن از یک سو حاوی ماهیتی هستند که آن ها را قادر می سازد تا بر جهان اجتماعی تاثیر بگذارند و از سوی دیگر همچون مظروفی تلقی می شوند که در ظرف آیین و فرهنگ کشورها و اقوام مختلف ریخته شده و رنگ و بوی آن جا را می گیرند. بر همین اساس است که در روزگار رونق مفهوم؛ " مدرنیته های چندگانه" می توان از ویژگی های پدیده تجدد ایرانی سخن گفت. همان مدرنیته ای که رنگ جامعه ایرانی گرفته و متناسب با خصایص فرهنگی کشور تبلور یافته است. سخن از کلاب هاوس ایرانی هم ناظر به انعکاس مجموعه ای از روحیات و خلقیات ایرانیان در این رسانه است که می تواند متفاوت با سایر جوامع باشد. با این مقدمه می توان بخشی از تاثیرات اجتماعی کلاب هاوس ایرانی را به شرح زیر فهرست کرد:
🖌 کلاب هاوس مجال نوین و فراخی را برای گفت و گو در جامعه ایران فراهم آورده و امکان همنشینی ایرانیان از اطراف جهان را میسر ساخته است!
🖌 فضای این رسانه همچنان در چنبره بحث های زرد سیاسی گرفتار است و اتاق های مبتنی بر بحث های نظری از رونق کمتری برخوردارند!
🖌 کلاب هاوس به طور ذاتی از قطبیت سیاسی کاست و انقلابی ها را در کنار براندازان نشاند اما نتوانست به انجام گفت و گویی روشمند و سازنده که آشکار کننده اختلافات واقعی میان این دو طیف باشد منجر شود!
🖌 کلاب هاوس بر اساس ماهیت خود رسانه ای کوتاه پاسخ است بنابراین نمی تواند به تداوم یک گفت و گوی اقناعی، چند بعدی و به طور طبیعی طولانی مدت امکان دهد!
🖌 پراکنده گویی، جدال لفظی، زیاده گویی، ناشکیبایی و غیر استدلالی سخن گفتن از مجموعه آفات جامعه ایرانی است که در اتاق های کلاب هاوس ایرانیان به خوبی قابل مشاهده است!
🖌 کلاب هاوس ایرانی از آن جایی که بر بستری از جریان های فکری کشور شکل نگرفته قادر نیست به شکل گیری گفتمانی حول حل انبوه مسائل ایرانی بینجامد لذا بیشتر خاصیتی تفننی و سرگرم کننده یافته است!
🖌 برگزاری معدود اتاق های هدفمند و کارشناسی در زمره نقاط قوت کلاب هاوس ایرانی محسوب می شود که توانسته اند میل به دانستن را با توانایی گفت و گوی سازنده نخبگانی در هم آمیخته و تجارب دلنشینی در این زمینه خلق نمایند!
🖌 در جامعه بدون گفت و گویی که نتوانسته مهارت های هم صحبتی را از مدارس به بچه ها بیاموزد و ضعیف تاریخی جامعه در قبال حکومت ها نیز مجال مشارکت مدنی را از شهروندان ستانده است طبیعی است که ابزاری مانند کلاب هاوس نتواند مورد بهره برداری مناسب قرار گیرد!
🖌 در جامعه ای که همچنان گفت و گوهای شفاهی بر مطالعات مکتوب چیرگی دارد، برگزاری اتاق های تاریخ شفاهی در کلاب هاوس از رونق قابل توجهی برخوردار شده و می تواند در جلب حساسیت ایرانیان نسبت به اهمیت تاریخ موثر باشد!
🖌 با فروکش کردن التهابات سیاسی که معمولا در آستانه انتخابات مختلف قابل مشاهده است بیم آن می رود که کلاب هاوس هم از مدار توجه بخشی از ایرانیان خارج شده و نتواند نقش ماندگاری در تحول جامعه ایرانی ایفا نماید. آن جاست که باید به انتظار ظهور رسانه ای جذاب تر در افق پیشرفت فن آوری دنیای امروز نشست!
@solati_mehran
#کلاب_هاوس
Forwarded from MMMojahedi 🍀 محمدمهدی مجاهدی (🍀 MMMojahedi)
داوری سیاسی و منطق موقعیت:
به مناسبت درگذشت ابوالحسن بنیصدر
جدا از اتهامات بیدلیل، در داوری کارنامهی سیاسی ابوالحسن بنیصدر، چهار اشکال به او میگیرند که شاید تا حدودی (و تنها تا حدودی) پر بیراه نباشد، ولی از دقت تهی ست:
۱. در بریدن از روحانیت انقلابی و حزب جمهوری و همراهی با مجاهدین خلق خطا کرد.
۲. تابآوری جاا را دستکم گرفت.
۳. در ارزیابی از توانمندیهای سیاسی و معرفتی و مدیریتی و پایگاه اجتماعی مؤثرش، بیش از اندازه خودباور و خوشباور بود.
۴. خروجش از ایران خطا بود.
درمورد اول، شاید حق با منتقدان باشد، با دو تبصرهی مهم: اولا، بریدن او از روحانیان دو سویه بود، و داوری درمورد آغازگر این جدایی چندان روشن و آسان نیست. ثانیا، تا وقتی آن سازمان هنوز رسما ورودش به فاز مسلحانه را اعلام نکرده بود، این تصمیم بنیصدر در آن منطق موقعیت، صرفا یک «انتخاب سیاسی» بود. ولی همراهی او با آن سازمان پس از شروع رسمی فاز مسلحانهی آن سازمان «تصمیمی استراتژیک» بود که حکمش متفاوت است. ولی این مرحله خیلی زود به پایان رسید، وزانپس، بنیصدر تا آخر عمر در دورترین نقطه از سازمان ایستاد و از همراهی اوپوزیسیون جاا با دشمنان خارجی ایران یا کوشش برای برانگیختن انقلابی دیگر مخالفت کرد.
درمورد دوم، باید منصفانه گفت این اشتباه خطای اختصاصی او نبود. در آن بحبوحهی آشوبناک، کمتر کسی از دوست و دشمن میتوانست تصور کند که جاا چندان دیر میپاید. بقای جاا ازجمله مرهون ورود سازمان مجاهدین و جداییطلبان به فاز مسلحانه و پیروزی بزرگ جاا در فتح خرمشهر بود. سرکوب اپوزیسیون مسلح و جداییطلب و پیروزی بر دشمن متجاوز همیشه بهترین مقوم نظامهای نوبنیاد است تا ضعفها را بپوشانند و جای پای خود را محکم کنند.
خطای سوم خطای اختصاصی او نبود. این هنر یا مفسدهی همهی انقلابها ست که انقلابیون خود را فعال مایشاء و مالک مایکون و علامهی دهر میپندارند. در همان سالها، دانشجویان یکلاقبا و روحانیون تازهبهمسندرسیده و مهاجران تازهبهشهرآمده و روشنفکران چپ و اسلامی به کمتر از نابودی امپریالیسم و ارتجاع چپ و راست در کل عالم رضایت نمیدادند، اوهام و ایدههای خود را جانشین علوم انسانی میدانستند، و تجربههای بشری را همانقدر بههیچ میگرفتند که قدرتهای جهانی و منطقهای را. آن «کیش شخصیت» و خودبزرگبینی و قدی و قلدری که به بنیصدر نسبت میدهند، در آن میانه، خیلی از «کیش شخصیت» و خودبزرگبینی و قدی و قلدری دیگر انقلابیان پیشرو گلدرشتتر (و بیمایهتر و بیوجهتر) نبود. مشی مهدی بازرگان و برخی اطرافیان او درخششی موقت و دولتی مستعجل و مستثنایی مؤید اصل بود.
در این مورد که آیا بهتر بود او میماند و اعدام میشد (حاکم شرع او را «باغی» اعلام کرده بود) یا میرفت و به قول خودش، «انقلاب اسلامی» را «در هجرت» دنبال میکرد، ملاک داوری مبهم و داوری دشوار است. ولی اگر منطق «موقعیت انقلابی» را در نظر بگیریم، به نظر میرسد ماندن و رفتن او هر دو به یک اندازه میتوانست کنشی انقلابی باشد و در آن فضای انقلابی، به هجرت و اصلاح انقلاب یا جهاد و شهادتطلبی تعبیر شود، با این تفاوت که او حق داشت به حفظ جان خود هم بیندیشد، وانگهی، امیدوار بود با سقوط قریبالوقوع روحانیون، زود به دفتر کارش در تهران برگردد.
باری، با رفتن بنیصدر، حالا اولینهای جاا همگی یکسره در خاک خفتهاند. جاا چنان که امروز آن را میشناسیم، چنان با دورهی تأسیس متفاوت شده است که «گر تو ببینی نشناسیش باز.» این سرنوشت گریزناپذیر انقلابها البته میتواند سرچشمهی خطاهای ادراکی بسیار برای تحلیلگران شود. ازجمله این که کارنامهی شخصیتهای کلیدی آن دورهی پرآشوب را بر اساس پیامدهای تصمیمها و کنشهای ایشان چنان که امروز بر ما آشکار شده است، ارزیابی کنند.
در وضعیت آشوبناک، مانند انقلاب، قواعد وضعیت نرمال یکسره از کار میافتد و کنشگران برای پیگیری
اهدافی که دارند، ناچار بیشتر به حدس و طبع خود اعتماد میکنند. ولی پیامدهای کنشهای آنها معمولا هیچ شباهتی به آنچه آنان میخواستند، ندارد. این پیامدها نهتنها نیندیشیده (unthought of)، بلکه اغلب در آن منطق موقعیت، «نیندیشیدنی» (unthinkable) بوده است. پیامدهای آن کنشها و تصمیمها مانند نامهای سربسته است که آیندگان آن را میگشایند و باید آن را فارغ از مهر و کین، رمزگشایانه و عبرتآموزانه بخوانند.
این تبصره میتواند چشمها و دلها را از غبار پارهای داوریهای نسنجیده و ناروا درمورد گذشتگان بشوید و افقی را فراسوی نفرین و آفرین، به سوی جور دیگر دیدن و سنجیدن کنشهای ایشان فرا روی ما بگشاید.
والذین جاءوا من بعدهم یقولون ربنا اغفر لنا و لاخواننا الذین سبقونا بالایمان و لاتجعل فی قلوبنا غلا للذین امنوا ربنا انک رئوف رحیم.
۱۴۰۰/۰۷/۱۷، محمدمهدی مجاهدی
@mmojahedi
به مناسبت درگذشت ابوالحسن بنیصدر
جدا از اتهامات بیدلیل، در داوری کارنامهی سیاسی ابوالحسن بنیصدر، چهار اشکال به او میگیرند که شاید تا حدودی (و تنها تا حدودی) پر بیراه نباشد، ولی از دقت تهی ست:
۱. در بریدن از روحانیت انقلابی و حزب جمهوری و همراهی با مجاهدین خلق خطا کرد.
۲. تابآوری جاا را دستکم گرفت.
۳. در ارزیابی از توانمندیهای سیاسی و معرفتی و مدیریتی و پایگاه اجتماعی مؤثرش، بیش از اندازه خودباور و خوشباور بود.
۴. خروجش از ایران خطا بود.
درمورد اول، شاید حق با منتقدان باشد، با دو تبصرهی مهم: اولا، بریدن او از روحانیان دو سویه بود، و داوری درمورد آغازگر این جدایی چندان روشن و آسان نیست. ثانیا، تا وقتی آن سازمان هنوز رسما ورودش به فاز مسلحانه را اعلام نکرده بود، این تصمیم بنیصدر در آن منطق موقعیت، صرفا یک «انتخاب سیاسی» بود. ولی همراهی او با آن سازمان پس از شروع رسمی فاز مسلحانهی آن سازمان «تصمیمی استراتژیک» بود که حکمش متفاوت است. ولی این مرحله خیلی زود به پایان رسید، وزانپس، بنیصدر تا آخر عمر در دورترین نقطه از سازمان ایستاد و از همراهی اوپوزیسیون جاا با دشمنان خارجی ایران یا کوشش برای برانگیختن انقلابی دیگر مخالفت کرد.
درمورد دوم، باید منصفانه گفت این اشتباه خطای اختصاصی او نبود. در آن بحبوحهی آشوبناک، کمتر کسی از دوست و دشمن میتوانست تصور کند که جاا چندان دیر میپاید. بقای جاا ازجمله مرهون ورود سازمان مجاهدین و جداییطلبان به فاز مسلحانه و پیروزی بزرگ جاا در فتح خرمشهر بود. سرکوب اپوزیسیون مسلح و جداییطلب و پیروزی بر دشمن متجاوز همیشه بهترین مقوم نظامهای نوبنیاد است تا ضعفها را بپوشانند و جای پای خود را محکم کنند.
خطای سوم خطای اختصاصی او نبود. این هنر یا مفسدهی همهی انقلابها ست که انقلابیون خود را فعال مایشاء و مالک مایکون و علامهی دهر میپندارند. در همان سالها، دانشجویان یکلاقبا و روحانیون تازهبهمسندرسیده و مهاجران تازهبهشهرآمده و روشنفکران چپ و اسلامی به کمتر از نابودی امپریالیسم و ارتجاع چپ و راست در کل عالم رضایت نمیدادند، اوهام و ایدههای خود را جانشین علوم انسانی میدانستند، و تجربههای بشری را همانقدر بههیچ میگرفتند که قدرتهای جهانی و منطقهای را. آن «کیش شخصیت» و خودبزرگبینی و قدی و قلدری که به بنیصدر نسبت میدهند، در آن میانه، خیلی از «کیش شخصیت» و خودبزرگبینی و قدی و قلدری دیگر انقلابیان پیشرو گلدرشتتر (و بیمایهتر و بیوجهتر) نبود. مشی مهدی بازرگان و برخی اطرافیان او درخششی موقت و دولتی مستعجل و مستثنایی مؤید اصل بود.
در این مورد که آیا بهتر بود او میماند و اعدام میشد (حاکم شرع او را «باغی» اعلام کرده بود) یا میرفت و به قول خودش، «انقلاب اسلامی» را «در هجرت» دنبال میکرد، ملاک داوری مبهم و داوری دشوار است. ولی اگر منطق «موقعیت انقلابی» را در نظر بگیریم، به نظر میرسد ماندن و رفتن او هر دو به یک اندازه میتوانست کنشی انقلابی باشد و در آن فضای انقلابی، به هجرت و اصلاح انقلاب یا جهاد و شهادتطلبی تعبیر شود، با این تفاوت که او حق داشت به حفظ جان خود هم بیندیشد، وانگهی، امیدوار بود با سقوط قریبالوقوع روحانیون، زود به دفتر کارش در تهران برگردد.
باری، با رفتن بنیصدر، حالا اولینهای جاا همگی یکسره در خاک خفتهاند. جاا چنان که امروز آن را میشناسیم، چنان با دورهی تأسیس متفاوت شده است که «گر تو ببینی نشناسیش باز.» این سرنوشت گریزناپذیر انقلابها البته میتواند سرچشمهی خطاهای ادراکی بسیار برای تحلیلگران شود. ازجمله این که کارنامهی شخصیتهای کلیدی آن دورهی پرآشوب را بر اساس پیامدهای تصمیمها و کنشهای ایشان چنان که امروز بر ما آشکار شده است، ارزیابی کنند.
در وضعیت آشوبناک، مانند انقلاب، قواعد وضعیت نرمال یکسره از کار میافتد و کنشگران برای پیگیری
اهدافی که دارند، ناچار بیشتر به حدس و طبع خود اعتماد میکنند. ولی پیامدهای کنشهای آنها معمولا هیچ شباهتی به آنچه آنان میخواستند، ندارد. این پیامدها نهتنها نیندیشیده (unthought of)، بلکه اغلب در آن منطق موقعیت، «نیندیشیدنی» (unthinkable) بوده است. پیامدهای آن کنشها و تصمیمها مانند نامهای سربسته است که آیندگان آن را میگشایند و باید آن را فارغ از مهر و کین، رمزگشایانه و عبرتآموزانه بخوانند.
این تبصره میتواند چشمها و دلها را از غبار پارهای داوریهای نسنجیده و ناروا درمورد گذشتگان بشوید و افقی را فراسوی نفرین و آفرین، به سوی جور دیگر دیدن و سنجیدن کنشهای ایشان فرا روی ما بگشاید.
والذین جاءوا من بعدهم یقولون ربنا اغفر لنا و لاخواننا الذین سبقونا بالایمان و لاتجعل فی قلوبنا غلا للذین امنوا ربنا انک رئوف رحیم.
۱۴۰۰/۰۷/۱۷، محمدمهدی مجاهدی
@mmojahedi
Forwarded from مهران صولتی
🔹 ضرورت خوانش "حافظ" در افق امروز!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱بیستم مهرماه روز حافظ است و به همین مناسبت مراسم حافظ خوانی و موسیقی در محافل و مجالسی در سراسر ایران برپا می شود. من توفیق انس دیرینه و عمیق با حافظ نداشته ام ولی حدود بیست سال پیش با جوانی همسفر بودم که فقط دیوانی از او را به همراه داشت و می گفت هر زمان که دچار دلمردگی می شود سوار بر اتوبوس مسیر طولانی تهران تا شیراز را می پیماید تا به نشاط و آرامشی مجدد دست یابد. آن زمان بود که دریافتم چه ذخائری در این فرهنگ نهفته است! اما به نظر می رسد که در ایران ما همچنان در کمند حافظ، سعدی، مثنوی و شاهنامه خوانی گرفتار مانده ایم. درست است که توجه به این مواریث فرهنگی در جامعه و محافل و مجالس آن بسیار است ولی این نمی تواند غایت بهره گیری ما از این سرمایه های فرهنگی محسوب شود. به طور مثال در جامعه ای که به شدت از وجود آفات دینی همچون اجبار و تظاهر رنج می برد، در کشوری که هویت ملی دچار مناقشه بوده و به نسل های آتی منتقل نمی شود، در سرزمینی که همچنان با برخی خوانش های قشری و تنگ نظرانه از خدا و دین مواجهیم و ... این حافظ، سعدی، فردوسی و مولوی هستند که می توانند با پشتوانه نفوذ عمیق خود در فرهنگ مردمان این مرزوبوم، راهی به سوی تحقق جامعه ای انسانی تر و اخلاقی تر بگشایند. همه اینها هم در گرو حرکت به سوی خوانش هایی از سنت در افق مدرنیته است. به عبارت ساده تر باید حافظ و سایر سرمایه های فرهنگی کشور را به روزگار امروزین خود بیاوریم و از آنها درمانی برای دردهای خود بجوییم. ظریفی می گفت غربیان اگر چه امروز بسیار مدرن اند ولی فوق العاده سنتی نیز هستند! دلیلش هم این است که بر خلاف بی اعتنایی بسیاری از کشورها به میراث فرهنگی خود، در دوران پس از رنسانس به گذشته خود بازگشته و آن را در افق امروز و آینده روایت کرده اند. گواهش هم عبارت از بازخوانی های متعدد از فلاسفه یونان همچون افلاطون و ارسطو و همچنین حکمای قرون وسطی از جمله آگوستین و آکویناس می باشد. اما به نظر می رسد ما نتوانسته ایم در این مسیر گام های بلندی به سوی بازخوانی تاریخ خود در افق امروز و نیازهای آن برداریم. از همین رو همچنان گفتمان غالب جامعه ما توجه مراسمی و مناسکی به گذشته خویش است. اگر تا دیروز زیر کرسی های قدیمی تفالی به حافظ می زدیم امروزه در کافی شاپ ها چنین می کنیم! این نشان می دهد که ما هنوز چندان از جای خود نجنبیده ایم. هنوز به تاریخی بودن مسائل خود و ضرورت خوانش جدید از گذشته پی نبرده ایم. هنوز هم " توجه به سنت" را با " توقف در سنت" اشتباه می گیریم! و همین است که اگر چه زمانه ما دگرگون شده است، هنوز هم مسائل ما تکرار دوران گذشته هستند. بنابراین به نظر می رسد لازمه جستجوی راهی برای خروج از وضع پرآسیب کنونی که شباهت هایی با زمانه حافظ نیز دارد نیازمند حرکت به سوی آمیزش افق های امروز و دیروز ماست. خوانش هایی از سنت که می تواند هم گذشته ما را معنادار سازد و هم آینده ما را استوار!
به امید آن روز...
#حافظ
#سنت
#مدرنیته
#باز_نشر
@solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱بیستم مهرماه روز حافظ است و به همین مناسبت مراسم حافظ خوانی و موسیقی در محافل و مجالسی در سراسر ایران برپا می شود. من توفیق انس دیرینه و عمیق با حافظ نداشته ام ولی حدود بیست سال پیش با جوانی همسفر بودم که فقط دیوانی از او را به همراه داشت و می گفت هر زمان که دچار دلمردگی می شود سوار بر اتوبوس مسیر طولانی تهران تا شیراز را می پیماید تا به نشاط و آرامشی مجدد دست یابد. آن زمان بود که دریافتم چه ذخائری در این فرهنگ نهفته است! اما به نظر می رسد که در ایران ما همچنان در کمند حافظ، سعدی، مثنوی و شاهنامه خوانی گرفتار مانده ایم. درست است که توجه به این مواریث فرهنگی در جامعه و محافل و مجالس آن بسیار است ولی این نمی تواند غایت بهره گیری ما از این سرمایه های فرهنگی محسوب شود. به طور مثال در جامعه ای که به شدت از وجود آفات دینی همچون اجبار و تظاهر رنج می برد، در کشوری که هویت ملی دچار مناقشه بوده و به نسل های آتی منتقل نمی شود، در سرزمینی که همچنان با برخی خوانش های قشری و تنگ نظرانه از خدا و دین مواجهیم و ... این حافظ، سعدی، فردوسی و مولوی هستند که می توانند با پشتوانه نفوذ عمیق خود در فرهنگ مردمان این مرزوبوم، راهی به سوی تحقق جامعه ای انسانی تر و اخلاقی تر بگشایند. همه اینها هم در گرو حرکت به سوی خوانش هایی از سنت در افق مدرنیته است. به عبارت ساده تر باید حافظ و سایر سرمایه های فرهنگی کشور را به روزگار امروزین خود بیاوریم و از آنها درمانی برای دردهای خود بجوییم. ظریفی می گفت غربیان اگر چه امروز بسیار مدرن اند ولی فوق العاده سنتی نیز هستند! دلیلش هم این است که بر خلاف بی اعتنایی بسیاری از کشورها به میراث فرهنگی خود، در دوران پس از رنسانس به گذشته خود بازگشته و آن را در افق امروز و آینده روایت کرده اند. گواهش هم عبارت از بازخوانی های متعدد از فلاسفه یونان همچون افلاطون و ارسطو و همچنین حکمای قرون وسطی از جمله آگوستین و آکویناس می باشد. اما به نظر می رسد ما نتوانسته ایم در این مسیر گام های بلندی به سوی بازخوانی تاریخ خود در افق امروز و نیازهای آن برداریم. از همین رو همچنان گفتمان غالب جامعه ما توجه مراسمی و مناسکی به گذشته خویش است. اگر تا دیروز زیر کرسی های قدیمی تفالی به حافظ می زدیم امروزه در کافی شاپ ها چنین می کنیم! این نشان می دهد که ما هنوز چندان از جای خود نجنبیده ایم. هنوز به تاریخی بودن مسائل خود و ضرورت خوانش جدید از گذشته پی نبرده ایم. هنوز هم " توجه به سنت" را با " توقف در سنت" اشتباه می گیریم! و همین است که اگر چه زمانه ما دگرگون شده است، هنوز هم مسائل ما تکرار دوران گذشته هستند. بنابراین به نظر می رسد لازمه جستجوی راهی برای خروج از وضع پرآسیب کنونی که شباهت هایی با زمانه حافظ نیز دارد نیازمند حرکت به سوی آمیزش افق های امروز و دیروز ماست. خوانش هایی از سنت که می تواند هم گذشته ما را معنادار سازد و هم آینده ما را استوار!
به امید آن روز...
#حافظ
#سنت
#مدرنیته
#باز_نشر
@solati_mehran
Forwarded from اتچ بات
🔹 مهران صولتی در این سخنرانی کوتاه به نکات زیر اشاره می کند:
🔸 دو روایت از مدرنیته: گسست و پیوست
🔸 نمایشی و مناسکی شدن بزرگداشت حافظ در ایران
🔸 فربه شدن عرفان و مهجور ماندن تفکر علمی
🔸 ضرورت خوانش حافظ در افق امروز
مدت زمان فایل: ۲۰ دقیقه
#حافظ
#کافه_ویرگول
@solati_mehran
🔸 دو روایت از مدرنیته: گسست و پیوست
🔸 نمایشی و مناسکی شدن بزرگداشت حافظ در ایران
🔸 فربه شدن عرفان و مهجور ماندن تفکر علمی
🔸 ضرورت خوانش حافظ در افق امروز
مدت زمان فایل: ۲۰ دقیقه
#حافظ
#کافه_ویرگول
@solati_mehran
Telegram
attach 📎
Forwarded from مهران صولتی
🔹 ده تفاوت میان چین و ایران در مسیر توسعه!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ حدود چهل سال پیش محسن امین زاده؛ معاون وزیر خارجه در دولت اصلاحات، با مرحوم هاشمی رفسنجانی راهی چین می شوند و آنجا در دیدار با رییس جمهور چین، از عزم این کشور برای ورود به عرصه توسعه جهت جبران عقب ماندگی های خود با همسایه دیرینه شان ژاپن می شنوند. در دوران پس از انقلاب چین کشور دوست و برادر ایران بوده است. حتی در مقطعی هیاتی از طرف حزب موتلفه به آن سرزمین رفت تا آیین و رموز حکمرانی را از چشم بادامی های فعال در حزب کمونیست چین بیاموزد. امین زاده در برشی از سخنرانی خود( کلیپ پیوست) تاسف می خورد که چرا ایرانیان حرکت در مسیر توسعه را از چینی ها نیاموختند و تصریح می کند که نمی داند چرا ایران توسعه نیافته است! اگر چه پرواضح است که قوانین توسعه ثابت ولی مدل های آن بر اساس ویژگی های فرهنگی- اجتماعی کشورهای مختلف متفاوت می باشند. اما تفاوت های چین و ایران در این بازه چهل ساله چه بوده است؟
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که تعامل سازنده با جهان شرط لازم برای توسعه است ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ تقابل با جهان را تمرین می کرد!
🖌 چهل سال پیش چین نظم حاکم بر جهان را پذیرفت( اقتصاد پیش شرط سیاست است) ولی ایران به دنبال آفرینش نظم جدیدی در جهان بود!
🖌 چهل سال پیش چین اختلافات داخلی خود در حزب کمونیست را برای گذار به توسعه کنار گذاشت ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ شاهد اوج گرفتن اختلافات داخلی بود!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که رشد اقتصادی بر عدالت اجتماعی مقدم است( عدالت بدون رشد همان توزیع عادلانه فقر است) ولی در ایران هنوز هم نسبت میان این دو روشن نیست!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که اگر چه رابطه با امریکا توسعه نمی آورد ولی چالش با امریکا قبل از تبدیل شدن هر کشوری به یک ابر قدرت اقتصادی قطعا ضد توسعه است!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که ابتدا اقتصاد خود را بسازد و سپس بر جهان تاثیر بگذارد ولی ایران ابتدا می خواست جهان را تغییر دهد و سپس خود را بسازد!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که سیاست خارجی باید به اقتصاد داخلی یارانه پرداخت کنند ولی در ایران هنوز هم اقتصاد داخلی به سیاست خارجی یارانه پرداخت می کند!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که اصول توسعه در سراسر جهان مشترک ولی مدل های آن متفاوت است ولی در ایران نه تنها اصول توسعه پذیرفته نشده بلکه موجودیت آن نیز همچنان مورد اختلاف است!
🖌 چهل سال پیش چینی ها تاریخ گذشته خود را رها کردند تا آینده ای بهتر را بسازند ولی در ایران به گذشته تاریخی خود آویختند تا توجیهی برای کاستی های آینده خود بسازند!
🖌 چهل سال پیش چین شجاعانه اشتباهات خود را پذیرفت تا به توسعه دست یابد ولی در ایران چهل سال است که انکار یا توجیه اشتباهات ما را رها نمی کند!
@solati_mehran
#توسعه
#ایران
#چین
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ حدود چهل سال پیش محسن امین زاده؛ معاون وزیر خارجه در دولت اصلاحات، با مرحوم هاشمی رفسنجانی راهی چین می شوند و آنجا در دیدار با رییس جمهور چین، از عزم این کشور برای ورود به عرصه توسعه جهت جبران عقب ماندگی های خود با همسایه دیرینه شان ژاپن می شنوند. در دوران پس از انقلاب چین کشور دوست و برادر ایران بوده است. حتی در مقطعی هیاتی از طرف حزب موتلفه به آن سرزمین رفت تا آیین و رموز حکمرانی را از چشم بادامی های فعال در حزب کمونیست چین بیاموزد. امین زاده در برشی از سخنرانی خود( کلیپ پیوست) تاسف می خورد که چرا ایرانیان حرکت در مسیر توسعه را از چینی ها نیاموختند و تصریح می کند که نمی داند چرا ایران توسعه نیافته است! اگر چه پرواضح است که قوانین توسعه ثابت ولی مدل های آن بر اساس ویژگی های فرهنگی- اجتماعی کشورهای مختلف متفاوت می باشند. اما تفاوت های چین و ایران در این بازه چهل ساله چه بوده است؟
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که تعامل سازنده با جهان شرط لازم برای توسعه است ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ تقابل با جهان را تمرین می کرد!
🖌 چهل سال پیش چین نظم حاکم بر جهان را پذیرفت( اقتصاد پیش شرط سیاست است) ولی ایران به دنبال آفرینش نظم جدیدی در جهان بود!
🖌 چهل سال پیش چین اختلافات داخلی خود در حزب کمونیست را برای گذار به توسعه کنار گذاشت ولی ایران به دنبال انقلاب ۵۷ شاهد اوج گرفتن اختلافات داخلی بود!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که رشد اقتصادی بر عدالت اجتماعی مقدم است( عدالت بدون رشد همان توزیع عادلانه فقر است) ولی در ایران هنوز هم نسبت میان این دو روشن نیست!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که اگر چه رابطه با امریکا توسعه نمی آورد ولی چالش با امریکا قبل از تبدیل شدن هر کشوری به یک ابر قدرت اقتصادی قطعا ضد توسعه است!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که ابتدا اقتصاد خود را بسازد و سپس بر جهان تاثیر بگذارد ولی ایران ابتدا می خواست جهان را تغییر دهد و سپس خود را بسازد!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که سیاست خارجی باید به اقتصاد داخلی یارانه پرداخت کنند ولی در ایران هنوز هم اقتصاد داخلی به سیاست خارجی یارانه پرداخت می کند!
🖌 چهل سال پیش چین دریافت که اصول توسعه در سراسر جهان مشترک ولی مدل های آن متفاوت است ولی در ایران نه تنها اصول توسعه پذیرفته نشده بلکه موجودیت آن نیز همچنان مورد اختلاف است!
🖌 چهل سال پیش چینی ها تاریخ گذشته خود را رها کردند تا آینده ای بهتر را بسازند ولی در ایران به گذشته تاریخی خود آویختند تا توجیهی برای کاستی های آینده خود بسازند!
🖌 چهل سال پیش چین شجاعانه اشتباهات خود را پذیرفت تا به توسعه دست یابد ولی در ایران چهل سال است که انکار یا توجیه اشتباهات ما را رها نمی کند!
@solati_mehran
#توسعه
#ایران
#چین
Telegram
attach 📎
Forwarded from Ashkan
با سلام.
اخیرا زلزله ای به بزرگی ۵/۵ ریشتر شهرستان محروم اندیکا را لرزاند که خسارات فراوانی با توجه به اینکه این منطقه دارای بافت مسکونی فرسوده و خانه های کاه گلی بود به بار آورد.شهرستان اندیکا بنا به اعلام رسمی وزارت کشور محروم ترین شهرستان استان خوزستان و قطعا جز سه شهرستان محروم کشور است.
اکنون با توجه به خرابی خانه ها و نداشتن سرپناه مناسب و سرمای پیش رو مردم محروم این منطقه نیازمند یاری هموطنان خود هستند.
لیست نیازمندی های ضروری زلزله زدگان شهرستان اندیکا:
۱- چادر
۲-پتو
۳-مخزن آب
۴-کفش مناسب پیاده روی
۵-مواد غذایی خشک
۶-پانل های خورشیدی
۷-لباس گرم
۸-چراغ قوه
❇️انجمن های مردم نهاد شهرستان اندیکا
۱- انجمن آسمان آبی و زمین سبز
۲- انجمن پاییز سبز اندیکا
شماره حساب جهت کمک های نقدی ۶۰۳۷۹۹۷۵۰۷۹۲۹۹۵۹ به نام اشکان اسدی مدیر عامل انجمن
شماره تلفن جهت هماهنگی:09167889121
آدرس: خوزستان- شهرستان اندیکا-بخش آبژدان-جنب ساختمان اداری فنی و حرفه ای- دفتر انجمن های مردم نهاد شهرستان اندیکا.
اخیرا زلزله ای به بزرگی ۵/۵ ریشتر شهرستان محروم اندیکا را لرزاند که خسارات فراوانی با توجه به اینکه این منطقه دارای بافت مسکونی فرسوده و خانه های کاه گلی بود به بار آورد.شهرستان اندیکا بنا به اعلام رسمی وزارت کشور محروم ترین شهرستان استان خوزستان و قطعا جز سه شهرستان محروم کشور است.
اکنون با توجه به خرابی خانه ها و نداشتن سرپناه مناسب و سرمای پیش رو مردم محروم این منطقه نیازمند یاری هموطنان خود هستند.
لیست نیازمندی های ضروری زلزله زدگان شهرستان اندیکا:
۱- چادر
۲-پتو
۳-مخزن آب
۴-کفش مناسب پیاده روی
۵-مواد غذایی خشک
۶-پانل های خورشیدی
۷-لباس گرم
۸-چراغ قوه
❇️انجمن های مردم نهاد شهرستان اندیکا
۱- انجمن آسمان آبی و زمین سبز
۲- انجمن پاییز سبز اندیکا
شماره حساب جهت کمک های نقدی ۶۰۳۷۹۹۷۵۰۷۹۲۹۹۵۹ به نام اشکان اسدی مدیر عامل انجمن
شماره تلفن جهت هماهنگی:09167889121
آدرس: خوزستان- شهرستان اندیکا-بخش آبژدان-جنب ساختمان اداری فنی و حرفه ای- دفتر انجمن های مردم نهاد شهرستان اندیکا.
👍1
🔹 پیام های یک سیلی نواخته شده!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ نواخته شدن سیلی به گوش استاندار آذربایجان شرقی در روزهای اخیر بازتاب گسترده ای در فضای رسانه ای کشور داشته است. بیشتر از آن رو که معمولا نظام سیاسی ایران طی سالیان گذشته همواره کوشیده است تا با وسواس فوق العاده ای میان دو عرصه رسمی و غیر رسمی فاصله افکنده و ضمن مراقبت ویژه از حوزه نخست، عرصه دوم را با انتساب به توطئه اندیشی بیگانگان بی اعتبار سازد. اما آن چه این رویداد را از اهمیت افزون تری برخوردار می سازد تبدیل این میدان درگیری به افراد منتسب به یک جناح سیاسی می باشد. همان چیزی که می تواند شائبه موجود یعنی تداوم نبرد قدرت در یک حکومت یکدست را بیش از پیش تقویت نماید. در هر صورت این رویداد کم نظیر حاوی پیام هایی است که تامل در آن می تواند بخشی از واقعیت های جامعه ایران در هنگامه کنونی را روشن نماید:
🔹 فقدان حاکمیت قانون، طولانی شدن زمان رسیدگی قضایی و بی فرجام ماندن برخی از دعاوی حقوقی موجب افزایش انتقام گیری های شخصی در میان مردم شده است. برخی خبرها از به نتیجه نرسیدن پاره ای شکایت ها در این داستان هم حکایت دارد!
🔹 شعف ایجاد شده در میان برخی از مردم نسبت به این رویداد ناشی از افزایش احساس بی قدرتی سیاسی نسبت به انجام برخی تغییرات در آیین حکمرانی می باشد. مردمی که از بهبود آینده خود ناامید شده اند ممکن است حتی به مسیر تقدیس خشونت هم کشیده شوند!
🔹 پروژه یکدست سازی حکومت از طریق حذف رقیبان سیاسی آن هم در جامعه ای که فی نفسه متنوع و متکثر است اراده ای محکوم به شکست است. اکنون روشن شده است که پیامد این سیاست فرصت سوز، نه افزایش کارآمدی بلکه اتلاف بسیاری از سرمایه های انسانی و اجتماعی بوده است!
🔹 گره زدن پیروزی یک جناح سیاسی با ارزش های انقلابی اگر چه می تواند توجیهی برای حذف رقبای سیاسی محسوب شود ولی با فقدان مراقبت کافی از عرصه رسمی قدرت ممکن است به بی اعتباری همان ارزش های انقلابی نزد هواداران جناح سیاسی مورد نظر بینجامد!
🔹 به رغم بی اطلاعی یا انکار واقعیت های اجتماعی موجود از سوی مقامات بلند پایه سیاسی، تحولات نضج گرفته زیر پوست جامعه از چنان ژرفایی برخوردار شده اند که بروز و ظهور آن در قالب هایی از فساد، خشونت، وجدان گریزی و اخلاق ستیزی می تواند برای هر ناظری شگفت انگیز جلوه کند!
@solati_mehran
#سیلی
#استاندار
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ نواخته شدن سیلی به گوش استاندار آذربایجان شرقی در روزهای اخیر بازتاب گسترده ای در فضای رسانه ای کشور داشته است. بیشتر از آن رو که معمولا نظام سیاسی ایران طی سالیان گذشته همواره کوشیده است تا با وسواس فوق العاده ای میان دو عرصه رسمی و غیر رسمی فاصله افکنده و ضمن مراقبت ویژه از حوزه نخست، عرصه دوم را با انتساب به توطئه اندیشی بیگانگان بی اعتبار سازد. اما آن چه این رویداد را از اهمیت افزون تری برخوردار می سازد تبدیل این میدان درگیری به افراد منتسب به یک جناح سیاسی می باشد. همان چیزی که می تواند شائبه موجود یعنی تداوم نبرد قدرت در یک حکومت یکدست را بیش از پیش تقویت نماید. در هر صورت این رویداد کم نظیر حاوی پیام هایی است که تامل در آن می تواند بخشی از واقعیت های جامعه ایران در هنگامه کنونی را روشن نماید:
🔹 فقدان حاکمیت قانون، طولانی شدن زمان رسیدگی قضایی و بی فرجام ماندن برخی از دعاوی حقوقی موجب افزایش انتقام گیری های شخصی در میان مردم شده است. برخی خبرها از به نتیجه نرسیدن پاره ای شکایت ها در این داستان هم حکایت دارد!
🔹 شعف ایجاد شده در میان برخی از مردم نسبت به این رویداد ناشی از افزایش احساس بی قدرتی سیاسی نسبت به انجام برخی تغییرات در آیین حکمرانی می باشد. مردمی که از بهبود آینده خود ناامید شده اند ممکن است حتی به مسیر تقدیس خشونت هم کشیده شوند!
🔹 پروژه یکدست سازی حکومت از طریق حذف رقیبان سیاسی آن هم در جامعه ای که فی نفسه متنوع و متکثر است اراده ای محکوم به شکست است. اکنون روشن شده است که پیامد این سیاست فرصت سوز، نه افزایش کارآمدی بلکه اتلاف بسیاری از سرمایه های انسانی و اجتماعی بوده است!
🔹 گره زدن پیروزی یک جناح سیاسی با ارزش های انقلابی اگر چه می تواند توجیهی برای حذف رقبای سیاسی محسوب شود ولی با فقدان مراقبت کافی از عرصه رسمی قدرت ممکن است به بی اعتباری همان ارزش های انقلابی نزد هواداران جناح سیاسی مورد نظر بینجامد!
🔹 به رغم بی اطلاعی یا انکار واقعیت های اجتماعی موجود از سوی مقامات بلند پایه سیاسی، تحولات نضج گرفته زیر پوست جامعه از چنان ژرفایی برخوردار شده اند که بروز و ظهور آن در قالب هایی از فساد، خشونت، وجدان گریزی و اخلاق ستیزی می تواند برای هر ناظری شگفت انگیز جلوه کند!
@solati_mehran
#سیلی
#استاندار
https://instagram.com/solati_mehran
سلام دوستان عزیز
در صفحه اینستاگرام" مهران صولتی" به معرفی کتاب هایی که خوانده ام و آن ها را ارزشمند یافته ام می پردازم. امیدوارم که مفید واقع شود. پیشاپیش از همراهی شما سپاسگزارم
سلام دوستان عزیز
در صفحه اینستاگرام" مهران صولتی" به معرفی کتاب هایی که خوانده ام و آن ها را ارزشمند یافته ام می پردازم. امیدوارم که مفید واقع شود. پیشاپیش از همراهی شما سپاسگزارم
مهران صولتی pinned «https://instagram.com/solati_mehran سلام دوستان عزیز در صفحه اینستاگرام" مهران صولتی" به معرفی کتاب هایی که خوانده ام و آن ها را ارزشمند یافته ام می پردازم. امیدوارم که مفید واقع شود. پیشاپیش از همراهی شما سپاسگزارم»
🔹 در مسیر توسعه کجا به بیراهه رفتیم؟!
✍ مهران صولتی
☘ در جهان امروز نقش شهروندان در توسعه شهری امری محتوم و بدیهی شمرده می شود. انتخاب شهردار، گسترش نقش شهرداری ها در روند سیاست گذاری های آموزشی- بهداشتی، توسعه محلات و مشارکت شهروندان در فرآیندهای تصمیم سازی از اهم اموری است که به بهبود عملکرد مدیریت شهری و در نهایت افزایش حس رضایت مندی شهروندان می انجامد. در ایران اما ما هنوز در ابتدای راه بوده و نیازمند تقریر صحیح صورت مساله برای دستیابی به پاسخی درست هستیم. بنابراین نیازمند پاسخ به همان پرسش بنیادینی هستیم که عنوان این یادداشت را تشکیل می دهد. پاسخی که می تواند چشم انداز آینده مشارکت شهروندان در توسعه شهری را روشن تر سازد. بر همین اساس در ابتدا باید از دو پارادایم اساسی سخن گفت که چیرگی هر یک می تواند نتایج کاملا متفاوتی را به همراه آورد. از اولی به عنوان پارادایم " سازه محور" و از دومی به عنوان پارادایم" انسان محور" یاد می کنیم:
1⃣ پارادایم سازه محور: در این پارادایم ساخت و ساز از اهمیت کانونی برخوردار است. شهر خود یک سازه بزرگ است که قرار است به مکانی برای مصرف شهروندان تبدیل شود. همین است که کلید واژه هایی مانند پاساژ، مال، برج، ویترین، نمایش و سرمایه بیش از همه در آن تکرار می شود. شهروندان به مثابه موجوداتی تصور می شوند که قرار است از نمایش بهترین کالاها در طول روز برخوردار شده و آنگاه شب را با رویای خریدهای فردا به صبح برسانند. ژان بودریار فیلسوف پست مدرن در کتاب جامعه مصرفی، امر مصرف را به عنوان مجموعه ای از نشانه های هماهنگ با یکدیگر به تصویر می کشد که خریدار را تشویق می کنند با خرید اشیاء مرتبط با یکدیگر ناخواسته به افزایش مصرف دامن زده و این نوع خرید را به عنوان نیازی ضروری برای فرد جا بیندازند. فرد در این پارادایم نه سوژه بلکه ابژه ای در خدمت نظام سرمایه داری است که هویت اش در نسبت با مصرف تعریف می شود و نمی تواند نقشی جدی در تغییر محیط اجتماعی خود ایفا نماید. در این پارادایم فضاهای عمومی به نفع ایجاد سازه های جدید مصادره شده و حتی پارک ها و فضاهای تفریحی شهروندان برای ساخت مجتمع های تجاری هزینه می شوند. در این دیدگاه از مقوله ای به نام " حق به شهر" ( تعبیر هاروی) برای شهروندان خبری نیست و رابطه میان شهر و آن ها یک سویه، مکانیکی، مصرفی و به زیان شهروندان تعریف می شود.
2⃣ پارادایم انسان محور: در این پارادایم انسان و روابط اجتماعی او از اهمیت کانونی برخوردار است. شهر این جا نه یک سازه بزرگ بلکه عرصه ای برای معنا آفرینی شهروندان تلقی می شود. از همین رو کلید واژه هایی مانند انسان، جامعه، میدان، خیابان، فضای عمومی و گفت و گو با فراوانی بیشتری در آن حضور دارند. در این دیدگاه شهروندان بیش از آن که مصرف کننده باشد، تولید کننده اند و فعالانه آفریننده معانی، نمادها و نشانه های اجتماعی تلقی می شوند. از همین رو شهروندان سوژه هایی هستند که نه تنها می توانند از چیرگی محیط سرمایه سالار بگریزند بلکه از توان لازم برای مقاومت در مقابل آن نیز برخوردارند. این پارادایم میان انسان و جامعه پیوندی وثیق قائل است و نگاه فرد گرایانه به انسان را ناقص و تک بعدی ارزیابی می کند. امکان رویارویی حضوری شهروندان برای به اشتراک گذاشتن دردها، دغدغه ها و تجربه های شان اهمیت می یابد و افزایش فضاهای عمومی برای فراهم آوردن مواجهه شهروندان با یکدیگر از اولویت های سیاست های شهر سازی اعلام می شود. شهر پدیده ای تلقی می شود که فراتر از ساخت و ساز، نیازمند ساز و کارهایی برای نقش آفرینی شهروندان در راستای ارتباطی متقابل، پویا و ارگانیکی با شهر می باشد.
یکصد سال است که ایرانیان شاهد چیرگی پارادایم اول بر زیست جمعی و فردی خود هستند. پیش از آن و به ویژه در عصر ناصری هم شاهد آموزش علومی در دارالفنون بودیم که آشکارا صبغه کاربردی داشتند. رویکردی که در عصر پهلوی اول به اوج رسید و پیشرفت فیزیکی و رشد صنعتی در دستور کار قرار گرفت. شهرسازی و رشد تهران نیز بیش از همه محصول این دوره است. در همه دوره های بعد حتی پس از انقلاب هم ایران شاهد سیطره پارادایم" سازه محور" بر عرصه سیاست گذاری و تصمیم گیری بوده است. ترافیک، آلودگی هوا، تخریب محیط زیست، زمین خواری، آلودگی صوتی، حاشیه نشینی و آسیب های اجتماعی هم از کمترین پیامدهای مخرب این رویکرد بر زیست شهری شهروندان بوده است. آن چه بود اما عزم شاهان پهلوی در جهت مدرن سازی جامعه ایران ذیل این پارادایم و با لحاظ شاخص هایی مانند رشد اقتصادی، اقتصاد نفتی، الگوهای جهانی، تکنوکراسی و پیشرفت تکنولوژیک بود. امری که به دلیل نادیده گرفتن نقش انسان و جامعه در فرآیند سیاست گذاری های حکومت به بن بست و انقلاب انجامید. در دوران پس از انقلاب اما به دلیل غرب ستیزی مندرج در بسیاری از تصمیم گیری ها اوضاع به گونه ای متفاوت رقم خورد.
✍ مهران صولتی
☘ در جهان امروز نقش شهروندان در توسعه شهری امری محتوم و بدیهی شمرده می شود. انتخاب شهردار، گسترش نقش شهرداری ها در روند سیاست گذاری های آموزشی- بهداشتی، توسعه محلات و مشارکت شهروندان در فرآیندهای تصمیم سازی از اهم اموری است که به بهبود عملکرد مدیریت شهری و در نهایت افزایش حس رضایت مندی شهروندان می انجامد. در ایران اما ما هنوز در ابتدای راه بوده و نیازمند تقریر صحیح صورت مساله برای دستیابی به پاسخی درست هستیم. بنابراین نیازمند پاسخ به همان پرسش بنیادینی هستیم که عنوان این یادداشت را تشکیل می دهد. پاسخی که می تواند چشم انداز آینده مشارکت شهروندان در توسعه شهری را روشن تر سازد. بر همین اساس در ابتدا باید از دو پارادایم اساسی سخن گفت که چیرگی هر یک می تواند نتایج کاملا متفاوتی را به همراه آورد. از اولی به عنوان پارادایم " سازه محور" و از دومی به عنوان پارادایم" انسان محور" یاد می کنیم:
1⃣ پارادایم سازه محور: در این پارادایم ساخت و ساز از اهمیت کانونی برخوردار است. شهر خود یک سازه بزرگ است که قرار است به مکانی برای مصرف شهروندان تبدیل شود. همین است که کلید واژه هایی مانند پاساژ، مال، برج، ویترین، نمایش و سرمایه بیش از همه در آن تکرار می شود. شهروندان به مثابه موجوداتی تصور می شوند که قرار است از نمایش بهترین کالاها در طول روز برخوردار شده و آنگاه شب را با رویای خریدهای فردا به صبح برسانند. ژان بودریار فیلسوف پست مدرن در کتاب جامعه مصرفی، امر مصرف را به عنوان مجموعه ای از نشانه های هماهنگ با یکدیگر به تصویر می کشد که خریدار را تشویق می کنند با خرید اشیاء مرتبط با یکدیگر ناخواسته به افزایش مصرف دامن زده و این نوع خرید را به عنوان نیازی ضروری برای فرد جا بیندازند. فرد در این پارادایم نه سوژه بلکه ابژه ای در خدمت نظام سرمایه داری است که هویت اش در نسبت با مصرف تعریف می شود و نمی تواند نقشی جدی در تغییر محیط اجتماعی خود ایفا نماید. در این پارادایم فضاهای عمومی به نفع ایجاد سازه های جدید مصادره شده و حتی پارک ها و فضاهای تفریحی شهروندان برای ساخت مجتمع های تجاری هزینه می شوند. در این دیدگاه از مقوله ای به نام " حق به شهر" ( تعبیر هاروی) برای شهروندان خبری نیست و رابطه میان شهر و آن ها یک سویه، مکانیکی، مصرفی و به زیان شهروندان تعریف می شود.
2⃣ پارادایم انسان محور: در این پارادایم انسان و روابط اجتماعی او از اهمیت کانونی برخوردار است. شهر این جا نه یک سازه بزرگ بلکه عرصه ای برای معنا آفرینی شهروندان تلقی می شود. از همین رو کلید واژه هایی مانند انسان، جامعه، میدان، خیابان، فضای عمومی و گفت و گو با فراوانی بیشتری در آن حضور دارند. در این دیدگاه شهروندان بیش از آن که مصرف کننده باشد، تولید کننده اند و فعالانه آفریننده معانی، نمادها و نشانه های اجتماعی تلقی می شوند. از همین رو شهروندان سوژه هایی هستند که نه تنها می توانند از چیرگی محیط سرمایه سالار بگریزند بلکه از توان لازم برای مقاومت در مقابل آن نیز برخوردارند. این پارادایم میان انسان و جامعه پیوندی وثیق قائل است و نگاه فرد گرایانه به انسان را ناقص و تک بعدی ارزیابی می کند. امکان رویارویی حضوری شهروندان برای به اشتراک گذاشتن دردها، دغدغه ها و تجربه های شان اهمیت می یابد و افزایش فضاهای عمومی برای فراهم آوردن مواجهه شهروندان با یکدیگر از اولویت های سیاست های شهر سازی اعلام می شود. شهر پدیده ای تلقی می شود که فراتر از ساخت و ساز، نیازمند ساز و کارهایی برای نقش آفرینی شهروندان در راستای ارتباطی متقابل، پویا و ارگانیکی با شهر می باشد.
یکصد سال است که ایرانیان شاهد چیرگی پارادایم اول بر زیست جمعی و فردی خود هستند. پیش از آن و به ویژه در عصر ناصری هم شاهد آموزش علومی در دارالفنون بودیم که آشکارا صبغه کاربردی داشتند. رویکردی که در عصر پهلوی اول به اوج رسید و پیشرفت فیزیکی و رشد صنعتی در دستور کار قرار گرفت. شهرسازی و رشد تهران نیز بیش از همه محصول این دوره است. در همه دوره های بعد حتی پس از انقلاب هم ایران شاهد سیطره پارادایم" سازه محور" بر عرصه سیاست گذاری و تصمیم گیری بوده است. ترافیک، آلودگی هوا، تخریب محیط زیست، زمین خواری، آلودگی صوتی، حاشیه نشینی و آسیب های اجتماعی هم از کمترین پیامدهای مخرب این رویکرد بر زیست شهری شهروندان بوده است. آن چه بود اما عزم شاهان پهلوی در جهت مدرن سازی جامعه ایران ذیل این پارادایم و با لحاظ شاخص هایی مانند رشد اقتصادی، اقتصاد نفتی، الگوهای جهانی، تکنوکراسی و پیشرفت تکنولوژیک بود. امری که به دلیل نادیده گرفتن نقش انسان و جامعه در فرآیند سیاست گذاری های حکومت به بن بست و انقلاب انجامید. در دوران پس از انقلاب اما به دلیل غرب ستیزی مندرج در بسیاری از تصمیم گیری ها اوضاع به گونه ای متفاوت رقم خورد.
در چهار دهه گذشته پیشرفتی هم اگر بوده بی برنامه و آشفته انجام گرفته، آن چنان که مضار اش بیش از مزایای اش بوده است. در بقیه ایام هم اتلاف وقت برای طراحی الگوی پیشرفت بومی و ورود کشور به عرصه مناقشه با قدرت های جهانی همان اندک توان مملکت برای نوسازی زیر ساخت های فیزیکی ایران را تحلیل برد. اگر اوضاع به سامان بود و حرکت در مسیر درست آن انجام می گرفت می شد انتظار داشت که پارادایم سازه محور با تاثیر پذیرفتن از امواج قدرتمند و فراگیر پارادایم انسان محور در جهان پس از جنگ جهانی دوم، تعدیل شده و با تمرکز بر انسان، جامعه، روابط اجتماعی، سوژه گی شهروندان و الزامات توسعه پایدار دوران متفاوتی را رقم زند. دورانی که می توانست زاینده شهروند خودآگاه، متعهد، قانون مند، مشارکت جو و توسعه گرا باشد. ما هنوز اما در همان منزل اول باقی مانده ایم!
@solati_mehran
#توسعه
#شهروندی
@solati_mehran
#توسعه
#شهروندی
Forwarded from Mohammad rajabi
💭 دانستن درباره ایران معاصر به شناخت هرچه بیشتر اکنون ما یاری میرساند. در لایو نظریههای گذار به دموکراسی و ایران معاصر ما مسیری را طی خواهیم کرد که دانستن آن برای هر ایرانی واجب است. پس در این نشست با ما همراه باشید.
🗓️زمان :یکشنبه ۱۶ آبان
🕰️ساعت ۲۰ به وقت تهران
🌐لایو اینستاگرام صفحه نیمروز:
@nimruz.ir
🗓️زمان :یکشنبه ۱۶ آبان
🕰️ساعت ۲۰ به وقت تهران
🌐لایو اینستاگرام صفحه نیمروز:
@nimruz.ir
Audio
🔹 نظریه های گذار به دموکراسی و ایران معاصر!
🎤 مهران صولتی در این سخنرانی کوتاه به دعوت کانون ایرانشهر دانشگاه علامه طباطبایی به نکات زیر اشاره می کند:
🔸 نظریه های گذار به دموکراسی در جامعه شناسی سیاسی
🔸 اندیشمندان ایرانی و تجربه دموکراسی
🔸 کدام رویدادهای سیاسی در ایران معاصر می توانستند به دموکراسی بینجامند؟
۱۶ آبان ۱۴۰۰
#دموکراسی
#ایران_معاصر
@solati_mehran
🎤 مهران صولتی در این سخنرانی کوتاه به دعوت کانون ایرانشهر دانشگاه علامه طباطبایی به نکات زیر اشاره می کند:
🔸 نظریه های گذار به دموکراسی در جامعه شناسی سیاسی
🔸 اندیشمندان ایرانی و تجربه دموکراسی
🔸 کدام رویدادهای سیاسی در ایران معاصر می توانستند به دموکراسی بینجامند؟
۱۶ آبان ۱۴۰۰
#دموکراسی
#ایران_معاصر
@solati_mehran
Forwarded from کارگزاران سازندگی- نيشابور
⭕ حزب کارگزاران سازندگی نیشابور و فیروزه برگزار می کند:
گفتگویی درباره:
🔴 آموزش و پرورش: وضعیت کنونی
🔹با حضور:
👤 دکتر مهران صولتی؛ جامعه شناس
👤 عبدالرضا قندهاری؛ عضو شورای شهرستان حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
🗓️ سهشنبه؛ ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۰
🕗 ساعت ۲۰
📱به صورت زنده در صفحه اینستاگرام حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
♦️حزب کارگزاران سازندگی نیشابور و فیروزه
🆔@kargozaran_neyshabur
گفتگویی درباره:
🔴 آموزش و پرورش: وضعیت کنونی
🔹با حضور:
👤 دکتر مهران صولتی؛ جامعه شناس
👤 عبدالرضا قندهاری؛ عضو شورای شهرستان حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
🗓️ سهشنبه؛ ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۰
🕗 ساعت ۲۰
📱به صورت زنده در صفحه اینستاگرام حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
♦️حزب کارگزاران سازندگی نیشابور و فیروزه
🆔@kargozaran_neyshabur
Audio
🔹 آموزش و پرورش ایران از چه مشکلاتی رنج می برد؟
🎤 مهران صولتی در این سخنرانی که به دعوت شعبه نیشابور حزب کارگزاران درباره توصیف وضعیت کنونی آموزش و پرورش کشور برگزار شد، مشکلات فعلی این دستگاه را عبارت از؛ سیاست زدگی، ایدئولوژیک بودن، کنکور زدگی و ناکارآمدی دانست!
۱۸ آبان ۱۴۰۰
#آموزش_و_پرورش
#نیشابور
#کارگزاران
@solati_mehran
🎤 مهران صولتی در این سخنرانی که به دعوت شعبه نیشابور حزب کارگزاران درباره توصیف وضعیت کنونی آموزش و پرورش کشور برگزار شد، مشکلات فعلی این دستگاه را عبارت از؛ سیاست زدگی، ایدئولوژیک بودن، کنکور زدگی و ناکارآمدی دانست!
۱۸ آبان ۱۴۰۰
#آموزش_و_پرورش
#نیشابور
#کارگزاران
@solati_mehran
🔹 مصاحبه خواندنی دکتر مسعود نیلی با خبرگزاری تسنیم پیرامون وضعیت اسفناک عدالت اجتماعی در دوران پس از انقلاب 👇👇
Forwarded from مسعود نیلی Masoud Nili
عدالت اجتماعی
متن زیر مصاحبۀ من با خبرگزاری تسنیم پیرامون موضوع عدالت اجتماعی، فقر و توزیع درآمد است. در این مصاحبه به این مسئله پرداخته شده است که چرا با وجود اولویت بالای عدالت اجتماعی برای سیاستگذاران، نابرابری در ایران حتی از کشورهای سرمایهداری نیز بیشتر است. در همین راستا، به خطای راهبردی دولتها در ایران در مواجهه با مسئلۀ کاهش فقر و نابرابری اشاره و راهبردی برای اصلاح این خطا ارائه شده است.
https://bit.ly/3qwhTdL
متن زیر مصاحبۀ من با خبرگزاری تسنیم پیرامون موضوع عدالت اجتماعی، فقر و توزیع درآمد است. در این مصاحبه به این مسئله پرداخته شده است که چرا با وجود اولویت بالای عدالت اجتماعی برای سیاستگذاران، نابرابری در ایران حتی از کشورهای سرمایهداری نیز بیشتر است. در همین راستا، به خطای راهبردی دولتها در ایران در مواجهه با مسئلۀ کاهش فقر و نابرابری اشاره و راهبردی برای اصلاح این خطا ارائه شده است.
https://bit.ly/3qwhTdL
Telegraph
عدالت اجتماعی
تسنیم: آیا شما با عدالت اجتماعی مخالفتی دارید؟ اگر نه، تقریر شما از مفهوم عدالت اجتماعی چیست؟ دکتر نیلی: من به عدالت اجتماعی اعتقاد دارم. البته عدالت اجتماعی مفهومی بسیار گسترده و در درجۀ اول حقوقی است و بعد اقتصادی. منتها آن مواردی که ما در اقتصاد به آن…
Forwarded from کارگزاران سازندگی- نيشابور
♦️حزب کارگزاران سازندگی نیشابور و فیروزه برگزار می کند:
گفتگویی درباره:
🔴 آموزش و پرورش: ساختارهای معیوب و امکان اصلاح آن
🔹با حضور:
👤 دکتر مهران صولتی؛ جامعهشناس
و
👤 عبدالرضا قندهاری؛ عضو شورای شهرستان حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
🗓️ سهشنبه؛ ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۰
🕤 ساعت ۲۱:۳۰
📱 به صورت زنده از صفحه اینستاگرام حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
♦️حزب کارگزاران سازندگی نیشابور و فیروزه
🆔@kargozaran_neyshabur
گفتگویی درباره:
🔴 آموزش و پرورش: ساختارهای معیوب و امکان اصلاح آن
🔹با حضور:
👤 دکتر مهران صولتی؛ جامعهشناس
و
👤 عبدالرضا قندهاری؛ عضو شورای شهرستان حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
🗓️ سهشنبه؛ ۲۵ آبان ماه ۱۴۰۰
🕤 ساعت ۲۱:۳۰
📱 به صورت زنده از صفحه اینستاگرام حزب کارگزاران سازندگی نیشابور
♦️حزب کارگزاران سازندگی نیشابور و فیروزه
🆔@kargozaran_neyshabur
Audio
🔹 آموزش و پرورش؛ ساختارهای معیوب و امکان اصلاح!
🎤 مهران صولتی در این سخنرانی که به دعوت شعبه نیشابور حزب کارگزاران انجام گرفت به نکات زیر اشاره کرد:
🔸 ضرورت نگاه سیستمی به آموزش و پرورش
🔸 روابط معیوب حوزه های سیاست، اقتصاد و خانواده، با آموزش و پرورش
🔸 معلمان الهام بخش چه ویژگی هایی دارند؟
🔸 چه امکاناتی برای اصلاح وضعیت موجود وجود دارد؟
۲۵ آبان ۱۴۰۰
#آموزش_و_پرورش
#معلمان_الهام_بخش
#کارگزاران
@solati_mehran
🎤 مهران صولتی در این سخنرانی که به دعوت شعبه نیشابور حزب کارگزاران انجام گرفت به نکات زیر اشاره کرد:
🔸 ضرورت نگاه سیستمی به آموزش و پرورش
🔸 روابط معیوب حوزه های سیاست، اقتصاد و خانواده، با آموزش و پرورش
🔸 معلمان الهام بخش چه ویژگی هایی دارند؟
🔸 چه امکاناتی برای اصلاح وضعیت موجود وجود دارد؟
۲۵ آبان ۱۴۰۰
#آموزش_و_پرورش
#معلمان_الهام_بخش
#کارگزاران
@solati_mehran