🔹 برای " گذار به دموکراسی" ، به روحانی نیازمندیم!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱از مشروطه تا کنون، بیش از یکصد سال است که ایرانیان در عطش دستیابی به دموکراسی، همچنان افتان و خیزان به سوی آینده رهسپارند. در این مدت میل به دموکراسی، بارها خود را در مصادیقی از جمله حاکمیت قانون، اصلاحات اداری، آزادی، عدالت خواهی، استقلال طلبی و ... متبلور ساخته و تاریخ ایران مدرن را رقم زده است. در مورد راه های گذار به دموکراسی رویکردهای متعدد و متفاوتی در نظریه های جامعه شناسی سیاسی وجود دارد. مطابق یک رویکرد کلاسیک و بدیهی انگاشته شده تا سی سال گذشته، برای نیل به دموکراسی تامین شرایط و الزامات ساختاری زیر مورد نیاز است؛
🔹رفاه اقتصادی، رشد فردگرایی، سطح بالای سواد، گسترش شهرنشینی، تقویت رسانه های جمعی، تلطیف منازعات سیاسی و ...
هر چند که نمی توان تحقق شرایط فوق را برای تسریع در فرآیند گذار به دموکراسی انکار کرد ولی این رویکرد نتوانست آخرین موج گذار به دموکراسی را در کشورهایی از جمله کره جنوبی، برزیل، آرژانتین، اروگوئه، شیلی و ... تبیین کند. اما رویکرد دیگری که برای توضیح آخرین موج گذار به دموکراسی( هانتینگتون) در جهان بسیار مناسب است یک پیش فرض ضروری دارد؛
🔹حضور میانه روها در ساختار قدرت برای پیگیری و نمایندگی مطالبات مردم و جامعه مدنی!
بر اساس این تحلیل میانه رو ها می توانند با هدف جلوگیری از یکدست شدن قدرت، در حاکمیت حضور یابند و با دادن تضمین هایی به تندروها مبنی بر عدم حذف همیشگی آنها از ساختار قدرت بتوانند حدی از حقوق و آزادی های جامعه را تامین نمایند. به نظر می رسد این رویکرد می تواند سازگاری بیشتری با تحولات ایران داشته باشد. تجربه فاجعه بار هشت سال ریاست جمهوری احمدی نژاد نشان داد که حذف میانه روها از حاکمیت و یکدست شدن قدرت خودکامگی، افزایش فساد و نقض حقوق شهروندی در ابعاد گسترده را به همراه داشته است، به عکس وجود شکاف در ساختار قدرت به علت حضور اصلاح طلبان یا اعتدال گرایان، می تواند موجب شکل گیری فضای تنفس برای جامعه، گشایش های سیاسی-فرهنگی و افزایش نظارت پذیری قوای سه گانه در کشور شود. از منظر دستاوردهای اقتصادی هم می توان بخش عمده ای از توفیقات دولت خاتمی و روحانی از جمله ارتباط سازنده با جهان، کاهش تورم، رشد سرمایه گذاری خارجی، افزایش شفافیت اقتصادی و بهبود شاخص توسعه انسانی را با حضور میانه روها در ساختار قدرت مرتبط دانست. لذا به نظرمی رسد در وضعیتی که هنوز با جامعه مدنی ضعیف و شکننده ای مواجهیم و بحران های فراوانی از جمله منابع آب، محیط زیست، بانک ها، اقتصاد دولتی، آسیب های اجتماعی، تهدیدهای خارجی و عدم اجماع بر سر راه های خروج از بحران( برجام داخلی)، ما را احاطه کرده اند، حضور حسن روحانی در ساختار قدرت و تداوم دوره ریاست جمهوری وی، برای گذار به دموکراسی و تحقق فردایی بهتر برای ایران اسلامی اهمیتی حیاتی و استراتژیک دارد...
(اگر با ایده اصلی این یادداشت موافقید آن را با دیگران هم به اشتراک بگذارید)
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱از مشروطه تا کنون، بیش از یکصد سال است که ایرانیان در عطش دستیابی به دموکراسی، همچنان افتان و خیزان به سوی آینده رهسپارند. در این مدت میل به دموکراسی، بارها خود را در مصادیقی از جمله حاکمیت قانون، اصلاحات اداری، آزادی، عدالت خواهی، استقلال طلبی و ... متبلور ساخته و تاریخ ایران مدرن را رقم زده است. در مورد راه های گذار به دموکراسی رویکردهای متعدد و متفاوتی در نظریه های جامعه شناسی سیاسی وجود دارد. مطابق یک رویکرد کلاسیک و بدیهی انگاشته شده تا سی سال گذشته، برای نیل به دموکراسی تامین شرایط و الزامات ساختاری زیر مورد نیاز است؛
🔹رفاه اقتصادی، رشد فردگرایی، سطح بالای سواد، گسترش شهرنشینی، تقویت رسانه های جمعی، تلطیف منازعات سیاسی و ...
هر چند که نمی توان تحقق شرایط فوق را برای تسریع در فرآیند گذار به دموکراسی انکار کرد ولی این رویکرد نتوانست آخرین موج گذار به دموکراسی را در کشورهایی از جمله کره جنوبی، برزیل، آرژانتین، اروگوئه، شیلی و ... تبیین کند. اما رویکرد دیگری که برای توضیح آخرین موج گذار به دموکراسی( هانتینگتون) در جهان بسیار مناسب است یک پیش فرض ضروری دارد؛
🔹حضور میانه روها در ساختار قدرت برای پیگیری و نمایندگی مطالبات مردم و جامعه مدنی!
بر اساس این تحلیل میانه رو ها می توانند با هدف جلوگیری از یکدست شدن قدرت، در حاکمیت حضور یابند و با دادن تضمین هایی به تندروها مبنی بر عدم حذف همیشگی آنها از ساختار قدرت بتوانند حدی از حقوق و آزادی های جامعه را تامین نمایند. به نظر می رسد این رویکرد می تواند سازگاری بیشتری با تحولات ایران داشته باشد. تجربه فاجعه بار هشت سال ریاست جمهوری احمدی نژاد نشان داد که حذف میانه روها از حاکمیت و یکدست شدن قدرت خودکامگی، افزایش فساد و نقض حقوق شهروندی در ابعاد گسترده را به همراه داشته است، به عکس وجود شکاف در ساختار قدرت به علت حضور اصلاح طلبان یا اعتدال گرایان، می تواند موجب شکل گیری فضای تنفس برای جامعه، گشایش های سیاسی-فرهنگی و افزایش نظارت پذیری قوای سه گانه در کشور شود. از منظر دستاوردهای اقتصادی هم می توان بخش عمده ای از توفیقات دولت خاتمی و روحانی از جمله ارتباط سازنده با جهان، کاهش تورم، رشد سرمایه گذاری خارجی، افزایش شفافیت اقتصادی و بهبود شاخص توسعه انسانی را با حضور میانه روها در ساختار قدرت مرتبط دانست. لذا به نظرمی رسد در وضعیتی که هنوز با جامعه مدنی ضعیف و شکننده ای مواجهیم و بحران های فراوانی از جمله منابع آب، محیط زیست، بانک ها، اقتصاد دولتی، آسیب های اجتماعی، تهدیدهای خارجی و عدم اجماع بر سر راه های خروج از بحران( برجام داخلی)، ما را احاطه کرده اند، حضور حسن روحانی در ساختار قدرت و تداوم دوره ریاست جمهوری وی، برای گذار به دموکراسی و تحقق فردایی بهتر برای ایران اسلامی اهمیتی حیاتی و استراتژیک دارد...
(اگر با ایده اصلی این یادداشت موافقید آن را با دیگران هم به اشتراک بگذارید)
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔹بازی دوسر برد روحانی با آمدن احمدی نژاد!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱احمدی نژاد آمد! مرد پیش بینی ناپذیر سیاست ایران پس از کش و قوس های بسیار بالاخره گام به وزارت کشور نهاد و برای انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرد. به نظر می رسد حضور احمدی نژاد می تواند چهار ضلعی انتخابات را در کنار روحانی، قالیباف و رییسی کامل کرده و معادلات جدیدی را در این عرصه رقم زند. بدیهی است که تایید یا رد صلاحیت احمدی نژاد در روزهای آتی می تواند سپهر سیاست وانتخابات ایران را به طور جدی تحت الشعاع قرار دهد. از همین رو، و در ادامه با بررسی دو احتمال؛ ماندن یا رفتن احمدی نژاد نشان خواهم داد که چگونه این ثبت نام می تواند در هر دوحالت به نفع روحانی پایان پذیرد.
1⃣ احمدی نژاد تایید شود: در این صورت اصولگرایان دچار یک پارادوکس ویران گر می شوند! باید به حضور رقیبی رضایت دهند که موجودیتش به عنوان نامزد ریاست جمهوری، " نفی" سازوکار رسمی و غیر رسمی حاکم بر این انتخابات و معادلات سیاسی تلقی می شود! از همین رو خواهند کوشید تا در مناظره های انتخاباتی یکپارچه به افشاگری علیه احمدی نژاد اقدام کنند( اقدامی که به دلیل حمایت جناحی مصرانه از ایشان در مقاطعی، یک تناقض ذاتی نزد افکار عمومی تلقی می شود!)، بنابراین اصولگرایان با نقد احمدی نژاد هم از روحانی غافل می مانند و هم بر مخالفت اصیل اصلاح طلبان با احمدی نژاد صحه می گذارند. نتیجه آنکه روحانی برنده مناظره ها خواهد بود.
2⃣ احمدی نژاد رد شود: در این حالت طرفداران احمدی نژاد به دلیل آنکه رد صلاحیت وی را ناشی از تلاش شورای نگهبان و اصولگرایان تلقی می کنند آمادگی آن را خواهند داشت تا بخشی از آرای شان را به سبد روحانی بریزند. تا زمان رد شدن قطعی احمدی نژاد، وی آنچنان فضای سیاسی کشور را غبارآلود می کند که رییسی فرصتی برای معرفی خود به جامعه نخواهد داشت( در مورد نتایج ورود قالیباف هنوز نمی توان به طور روشن نظر داد). از طرف دیگر شعارهای پوپولیستی احمدی نژاد چنان سطح مطالبات را بالا خواهد برد که وعده های سایر اصولگرایان از جمله رییسی و قالیباف، جلوه ای نزد مخاطبان این جریان نخواهد داشت! بازهم نتیجه مشخص است؛ روحانی می تواند برنده بازی ردصلاحیت احمدی نژاد شود.
🔹نکته نهایی: جمهوری اسلامی در چهاردهه گذشته نشان داده است که اجازه نمی دهد از یک سوراخ دوبار گزیده شود! بنابراین جسارت احمدی نژاد در به بازی گرفتن منطق قدرت در ایران( برگزاری بهداشتی و پیش بینی شده انتخابات!)، می تواند آثار و نتایج ماندگاری بر عرصه سیاست ایران داشته باشد. حتی اگر این حضور نمادین و نافرجام باشد!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱احمدی نژاد آمد! مرد پیش بینی ناپذیر سیاست ایران پس از کش و قوس های بسیار بالاخره گام به وزارت کشور نهاد و برای انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرد. به نظر می رسد حضور احمدی نژاد می تواند چهار ضلعی انتخابات را در کنار روحانی، قالیباف و رییسی کامل کرده و معادلات جدیدی را در این عرصه رقم زند. بدیهی است که تایید یا رد صلاحیت احمدی نژاد در روزهای آتی می تواند سپهر سیاست وانتخابات ایران را به طور جدی تحت الشعاع قرار دهد. از همین رو، و در ادامه با بررسی دو احتمال؛ ماندن یا رفتن احمدی نژاد نشان خواهم داد که چگونه این ثبت نام می تواند در هر دوحالت به نفع روحانی پایان پذیرد.
1⃣ احمدی نژاد تایید شود: در این صورت اصولگرایان دچار یک پارادوکس ویران گر می شوند! باید به حضور رقیبی رضایت دهند که موجودیتش به عنوان نامزد ریاست جمهوری، " نفی" سازوکار رسمی و غیر رسمی حاکم بر این انتخابات و معادلات سیاسی تلقی می شود! از همین رو خواهند کوشید تا در مناظره های انتخاباتی یکپارچه به افشاگری علیه احمدی نژاد اقدام کنند( اقدامی که به دلیل حمایت جناحی مصرانه از ایشان در مقاطعی، یک تناقض ذاتی نزد افکار عمومی تلقی می شود!)، بنابراین اصولگرایان با نقد احمدی نژاد هم از روحانی غافل می مانند و هم بر مخالفت اصیل اصلاح طلبان با احمدی نژاد صحه می گذارند. نتیجه آنکه روحانی برنده مناظره ها خواهد بود.
2⃣ احمدی نژاد رد شود: در این حالت طرفداران احمدی نژاد به دلیل آنکه رد صلاحیت وی را ناشی از تلاش شورای نگهبان و اصولگرایان تلقی می کنند آمادگی آن را خواهند داشت تا بخشی از آرای شان را به سبد روحانی بریزند. تا زمان رد شدن قطعی احمدی نژاد، وی آنچنان فضای سیاسی کشور را غبارآلود می کند که رییسی فرصتی برای معرفی خود به جامعه نخواهد داشت( در مورد نتایج ورود قالیباف هنوز نمی توان به طور روشن نظر داد). از طرف دیگر شعارهای پوپولیستی احمدی نژاد چنان سطح مطالبات را بالا خواهد برد که وعده های سایر اصولگرایان از جمله رییسی و قالیباف، جلوه ای نزد مخاطبان این جریان نخواهد داشت! بازهم نتیجه مشخص است؛ روحانی می تواند برنده بازی ردصلاحیت احمدی نژاد شود.
🔹نکته نهایی: جمهوری اسلامی در چهاردهه گذشته نشان داده است که اجازه نمی دهد از یک سوراخ دوبار گزیده شود! بنابراین جسارت احمدی نژاد در به بازی گرفتن منطق قدرت در ایران( برگزاری بهداشتی و پیش بینی شده انتخابات!)، می تواند آثار و نتایج ماندگاری بر عرصه سیاست ایران داشته باشد. حتی اگر این حضور نمادین و نافرجام باشد!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔷🔹 ثبت نام می کنم ، پس هستم!! 🔹🔷
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱حضور گسترده ایرانیان در سالن وزارت کشور برای ثبت نام به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری، صحنه های فانتزی بسیاری خلق کرده است. دستمایه ای برای فضای مجازی که ابتدا به خنده و سپس ابراز تاسف می انجامد! فرهیختگان از سقوط نمادین مظهر جمهوریت نظام گلایه کرده و سیاسیون به درستی از پیام پنهان این شوی تبلیغاتی پرده بر می دارند( شهروندان ناخواسته به ضرورت وجود فیلترینگ شورای نگهبان در پالایش نامزدها پی می برند!) اما من در ادامه بنا دارم تا از سهم یک " فقدان بزرگ" در این حضور گسترده برای ثبت نام سخن به میان آورم. انقلاب اسلامی از دل یک مشارکت عظیم مردمی زاده شد. انقلابی که هر چند پیروز شد ولی نتوانست مسیر گذار از " مشارکت توده ای " به " مشارکت مدنی " را هموار نماید! نیاز به مشارکت مدنی در دهه شصت به دلیل چیرگی فضای خاص انقلاب و جنگ محسوس نبود ولی با ورود به دهه هفتاد با شاخصه هایی همچون رشد فردیت و شهرنشینی، بهبود سطح آموزش، افزایش رسانه ها و گسترش حضور اجتماعی زنان که همه نوعی میل طبیعی به دیده شدن را اقتضاء می کرد دچار نارسایی شد. فقدان تعبیه زیر ساخت های" مشارکت مدنی" موجبات گشوده شدن کانال هایی برای دیده شدن های فردی را فراهم آورد؛ رشد تصاعدی مصرف مواد آرایشی، جراحی بینی، بی هنجاری در پوشش و ... از گریز شتابان نسل جوان از چیرگی ایدئولوژی یکدست کننده موجود حکایت می کرد(همچنین مصرف تظاهری به محملی برای پررنگ شدن شکاف های منزلتی میان طبقات مختلف تبدیل شد!). حتی راهپیمایی های رسمی هم مجالی برای خودنمایی شهروندان پشت میکروفن های صداو سیما بود! ظهور شبکه های اجتماعی در سال های اخیر این میل به دیده شدن را افزایش داده است( رشد فزاینده نامزدهای این دوره با این پدیده قابل توضیح است). سلفی ها و دابسمش ها در کنار خودنمایی بخشی از نوکیسه ها در به رخ کشیدن متظاهرانه سبک زندگی خود، همگی نشانه هایی از وجود یک فقدان بزرگ به نام مشارکت مدنی می باشد!
در شرایطی که کشور از وجود مسائل و بحران هایی همچون؛ کنش گری در محیط زیست، مشارکت اندک اقتصادی، فساد سیستمی، کاهش سرمایه اجتماعی و بی اعتمادی عمومی رنج می برد، بی اعتنایی نسبت به تسهیل فرآیند مشارکت اجتماعی شهروندان در راستای بهره گیری از ظرفیت های یک جامعه متکثر، می تواند موجب ورود تفاوت های موجود به مسیر افزایش شکاف های اجتماعی و ناامیدی از بهبود وضعیت کشور در آینده شود!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱حضور گسترده ایرانیان در سالن وزارت کشور برای ثبت نام به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری، صحنه های فانتزی بسیاری خلق کرده است. دستمایه ای برای فضای مجازی که ابتدا به خنده و سپس ابراز تاسف می انجامد! فرهیختگان از سقوط نمادین مظهر جمهوریت نظام گلایه کرده و سیاسیون به درستی از پیام پنهان این شوی تبلیغاتی پرده بر می دارند( شهروندان ناخواسته به ضرورت وجود فیلترینگ شورای نگهبان در پالایش نامزدها پی می برند!) اما من در ادامه بنا دارم تا از سهم یک " فقدان بزرگ" در این حضور گسترده برای ثبت نام سخن به میان آورم. انقلاب اسلامی از دل یک مشارکت عظیم مردمی زاده شد. انقلابی که هر چند پیروز شد ولی نتوانست مسیر گذار از " مشارکت توده ای " به " مشارکت مدنی " را هموار نماید! نیاز به مشارکت مدنی در دهه شصت به دلیل چیرگی فضای خاص انقلاب و جنگ محسوس نبود ولی با ورود به دهه هفتاد با شاخصه هایی همچون رشد فردیت و شهرنشینی، بهبود سطح آموزش، افزایش رسانه ها و گسترش حضور اجتماعی زنان که همه نوعی میل طبیعی به دیده شدن را اقتضاء می کرد دچار نارسایی شد. فقدان تعبیه زیر ساخت های" مشارکت مدنی" موجبات گشوده شدن کانال هایی برای دیده شدن های فردی را فراهم آورد؛ رشد تصاعدی مصرف مواد آرایشی، جراحی بینی، بی هنجاری در پوشش و ... از گریز شتابان نسل جوان از چیرگی ایدئولوژی یکدست کننده موجود حکایت می کرد(همچنین مصرف تظاهری به محملی برای پررنگ شدن شکاف های منزلتی میان طبقات مختلف تبدیل شد!). حتی راهپیمایی های رسمی هم مجالی برای خودنمایی شهروندان پشت میکروفن های صداو سیما بود! ظهور شبکه های اجتماعی در سال های اخیر این میل به دیده شدن را افزایش داده است( رشد فزاینده نامزدهای این دوره با این پدیده قابل توضیح است). سلفی ها و دابسمش ها در کنار خودنمایی بخشی از نوکیسه ها در به رخ کشیدن متظاهرانه سبک زندگی خود، همگی نشانه هایی از وجود یک فقدان بزرگ به نام مشارکت مدنی می باشد!
در شرایطی که کشور از وجود مسائل و بحران هایی همچون؛ کنش گری در محیط زیست، مشارکت اندک اقتصادی، فساد سیستمی، کاهش سرمایه اجتماعی و بی اعتمادی عمومی رنج می برد، بی اعتنایی نسبت به تسهیل فرآیند مشارکت اجتماعی شهروندان در راستای بهره گیری از ظرفیت های یک جامعه متکثر، می تواند موجب ورود تفاوت های موجود به مسیر افزایش شکاف های اجتماعی و ناامیدی از بهبود وضعیت کشور در آینده شود!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔹 درس های رفراندوم ترکیه برای ما! 🔹
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱رفراندوم سرنوشت ساز ترکیه با رای مثبت به افزایش قدرت اردوغان و تسهیل روند دیکتاتوری وی پایان پذیرفت. هرچند که پیروزی اردوغان در این رفراندوم با رای شکننده و پر شائبه ای صورت گرفت ولی ترکیب واجدین شرایط اهمیتی افزون تر از نتیجه آن دارد! کل نوار ساحلی ترکیه و شهرهایی همچون استانبول، آنکارا و ازمیر که پیش از این موافق اردوغان بوده اند در این رفراندوم به او " نه" گفتند و به عکس نواحی مرکزی متشکل از شهرهای کوچک و روستاها که بیشتر بافتی سنتی، مذهبی و کمتر دانشگاهی بودند مسحور کاریزمای اردوغان شده و به او " آری" گفتند. همچنین تحریم انتخابات از سوی هفت میلیون ترک هم نقش مهمی در پیروزی اردوغان ایفا کرد! صرف نظر از زمینه های متفاوت فرهنگی میان ترکیه و ایران، کیفیت آرای این رفراندوم می تواند برای ما و در فصل انتخابات حاوی پیام هایی باشد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنم:
✏️ دموکراسی عبارت است از؛ "راه های معین برای رسیدن به نتایج نامعین". آنچه می تواند دموکراسی را از غلتیدن در ورطه دیکتاتوری هایی از جنس اردوغان یا ترامپ بازدارد؛ مشارکت و مسئولیت پذیری شهروندان است. شهروندانی که دریافته اند اندکی سهل انگاری در وظیفه مدنی شان می تواند سرنوشت خود و نسل های آینده یک کشور را به مخاطره بیفکند!
✏️ توسعه زمانی می تواند پایدار باشد که بتواند با پرهیز از دوقطبی های سنتی - مدرن/ روستایی - شهری / حاشیه - متن، مجموعه ای وسیع از ظرفیت های انسانی و اجتماعی شهروندان را در خدمت آفرینش فردایی بهتر بسیج کند. بنابراین پژواک بخشیدن به صدای کلیت جامعه و کاهش شکاف های میان این دو بخش می تواند گذار به دموکراسی را مطمئن تر سازد!
✏️ دیکتاتورها همواره می کوشند تا امنیت را مهمترین نیاز جامعه و پیشرفت را اساسی ترین دستاورد کشور جلوه دهند. لذا سعی می کنند تا با دامن زدن به خطر تروریسم، مسائلی از قبیل آزادی و حقوق بشر را لوکس و تزئینی معرفی کنند( اقدامات یک سال گذشته اردوغان در ترکیه!). در مرحله بعد هم می توانند به جامعه القا کنند که پیش نیاز امنیت و پیشرفت تمرکز قدرت در یک شخص است!
✏️ تحریم انتخابات زمانی می تواند اخلاقی باشد که تحریم کنندگان آشکارا و بدون عافیت طلبی بکوشند تا ضمن نقد وضع موجود،جایگزین های خود را به مردم معرفی کنند! دموکراسی امری پسینی است یعنی با مشارکت فعال و صبورانه شهروندان ساخته می شود. بنابراین تحریم یک بازی بدون تلاش برای خلق یک بازی مشخص دیگر، مصداق بارزی از مسئولیت گریزی محسوب می شود!
✏️ پوپولیسم همچنان یک خطر مهم برای جهان تلقی می شود! شکاف های عمیق اجتماعی، قطبی شدن جامعه، ناامیدی نسبت به آینده و ذره ای شدن جامعه می تواند دستاویز مهمی برای قدرت گرفتن پوپولیست ها باشد! در چنین مواردی حتی حمله به پوپولیسم می تواند موجب تقویت و فراگیری آن شود! بهترین کار این است که ضمن ترمیم نارسایی های ساختاری مولد پوپولیسم، تناقض های آن را هر چه بیشتر برای مردم آشکار کرد!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱رفراندوم سرنوشت ساز ترکیه با رای مثبت به افزایش قدرت اردوغان و تسهیل روند دیکتاتوری وی پایان پذیرفت. هرچند که پیروزی اردوغان در این رفراندوم با رای شکننده و پر شائبه ای صورت گرفت ولی ترکیب واجدین شرایط اهمیتی افزون تر از نتیجه آن دارد! کل نوار ساحلی ترکیه و شهرهایی همچون استانبول، آنکارا و ازمیر که پیش از این موافق اردوغان بوده اند در این رفراندوم به او " نه" گفتند و به عکس نواحی مرکزی متشکل از شهرهای کوچک و روستاها که بیشتر بافتی سنتی، مذهبی و کمتر دانشگاهی بودند مسحور کاریزمای اردوغان شده و به او " آری" گفتند. همچنین تحریم انتخابات از سوی هفت میلیون ترک هم نقش مهمی در پیروزی اردوغان ایفا کرد! صرف نظر از زمینه های متفاوت فرهنگی میان ترکیه و ایران، کیفیت آرای این رفراندوم می تواند برای ما و در فصل انتخابات حاوی پیام هایی باشد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنم:
✏️ دموکراسی عبارت است از؛ "راه های معین برای رسیدن به نتایج نامعین". آنچه می تواند دموکراسی را از غلتیدن در ورطه دیکتاتوری هایی از جنس اردوغان یا ترامپ بازدارد؛ مشارکت و مسئولیت پذیری شهروندان است. شهروندانی که دریافته اند اندکی سهل انگاری در وظیفه مدنی شان می تواند سرنوشت خود و نسل های آینده یک کشور را به مخاطره بیفکند!
✏️ توسعه زمانی می تواند پایدار باشد که بتواند با پرهیز از دوقطبی های سنتی - مدرن/ روستایی - شهری / حاشیه - متن، مجموعه ای وسیع از ظرفیت های انسانی و اجتماعی شهروندان را در خدمت آفرینش فردایی بهتر بسیج کند. بنابراین پژواک بخشیدن به صدای کلیت جامعه و کاهش شکاف های میان این دو بخش می تواند گذار به دموکراسی را مطمئن تر سازد!
✏️ دیکتاتورها همواره می کوشند تا امنیت را مهمترین نیاز جامعه و پیشرفت را اساسی ترین دستاورد کشور جلوه دهند. لذا سعی می کنند تا با دامن زدن به خطر تروریسم، مسائلی از قبیل آزادی و حقوق بشر را لوکس و تزئینی معرفی کنند( اقدامات یک سال گذشته اردوغان در ترکیه!). در مرحله بعد هم می توانند به جامعه القا کنند که پیش نیاز امنیت و پیشرفت تمرکز قدرت در یک شخص است!
✏️ تحریم انتخابات زمانی می تواند اخلاقی باشد که تحریم کنندگان آشکارا و بدون عافیت طلبی بکوشند تا ضمن نقد وضع موجود،جایگزین های خود را به مردم معرفی کنند! دموکراسی امری پسینی است یعنی با مشارکت فعال و صبورانه شهروندان ساخته می شود. بنابراین تحریم یک بازی بدون تلاش برای خلق یک بازی مشخص دیگر، مصداق بارزی از مسئولیت گریزی محسوب می شود!
✏️ پوپولیسم همچنان یک خطر مهم برای جهان تلقی می شود! شکاف های عمیق اجتماعی، قطبی شدن جامعه، ناامیدی نسبت به آینده و ذره ای شدن جامعه می تواند دستاویز مهمی برای قدرت گرفتن پوپولیست ها باشد! در چنین مواردی حتی حمله به پوپولیسم می تواند موجب تقویت و فراگیری آن شود! بهترین کار این است که ضمن ترمیم نارسایی های ساختاری مولد پوپولیسم، تناقض های آن را هر چه بیشتر برای مردم آشکار کرد!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
Audio
سخنرانی مهران صولتی در جمع فرهنگیان با عنوان؛ "انتخابات و بحران های موجود کشور" - فروردین ۹۶
@solati_mehran
@solati_mehran
🔹 پیام های تایید صلاحیت شش نامزد برای انتخابات ریاست جمهوری!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱مطابق اعلام رسمی ستاد انتخابات کشور شش نامزد یعنی آقایان روحانی، قالیباف، رییسی، جهانگیری، هاشمی طباو میرسلیم توسط شورای نگهبان تایید صلاحیت شده و در میدان رقابت باقی ماندند. برخی از پیام های مندرج در این تایید صلاحیت برای جامعه به شرح زیر هستند:
✏️ اولویت نظام تا اطلاع ثانوی مدیریت فضای سیاسی کشور و پرهیز از برهم خوردن آرامش کشور است! در همین راستابرگزاری یک انتخابات قابل کنترل و پیش بینی پذیر در مراحل تبلیغات، برگزاری و اعلام نتایج بر برگزاری یک انتخابات پرشور ولی غیر قابل مدیریت، ترجیح دارد. چیدمان نامزدهای دو طرف و تصمیم به برگزاری غیر زنده مناظره ها هم در راستای چنین دغدغه ای انجام شده است هرچند که با روشن شدن ترکیب نامزدها احتمالا شاهد برگزاری مناظره های زنده خواهیم بود!
✏️ ویژگی بارز هر شش نامزد تایید صلاحیت شده، برخورداری از رفتار قابل پیش بینی و محاسبه پذیر می باشد، آنچنان که این اطمینان وجود دارد که هرگز از چارچوب مصالح نظام تخطی نمی کنند(رد صلاحیت زاکانی نشان داد که شورای نگهبان حتی ایجاد حاشیه امن برای روحانی را بر ریسک افشاگری های غیر مستند زاکانی در کورس رقابت انتخاباتی ترجیح می دهد!)
✏️ مطابق بسیاری از پیش بینی ها رد صلاحیت احمدی نژاد مهر تاییدی براین اصل نانوشته بود که " جمهوری اسلامی هرگز از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود!" و عنان مسئولیت حساس ریاست جمهوری را به یک فرد طاغی و ساختارشکن واگذار نمی کند! به عکس تایید صلاحیت احمدی نژاد می توانست چرخشی آشکار در منطق قدرت ایران پس از انقلاب محسوب شود که با شرایط موجود دور از دسترس به نظر می رسید!
✏️ تایید صلاحیت متوازن نامزدهای دو طرف نشان داد که شورای نگهبان با جدیت به دنبال ارائه تصویری از خود به عنوان داوری بی طرف و مورد اعتماد مردم می باشد. از همین رو کوشیده است تا حتی به قیمت مصونیت بیشتر روحانی در مناظره ها، از هر گونه شائبه طرفداری از یک جناح تبری جوید که به نوبه خود می تواند گامی به جلو تلقی می شود!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱مطابق اعلام رسمی ستاد انتخابات کشور شش نامزد یعنی آقایان روحانی، قالیباف، رییسی، جهانگیری، هاشمی طباو میرسلیم توسط شورای نگهبان تایید صلاحیت شده و در میدان رقابت باقی ماندند. برخی از پیام های مندرج در این تایید صلاحیت برای جامعه به شرح زیر هستند:
✏️ اولویت نظام تا اطلاع ثانوی مدیریت فضای سیاسی کشور و پرهیز از برهم خوردن آرامش کشور است! در همین راستابرگزاری یک انتخابات قابل کنترل و پیش بینی پذیر در مراحل تبلیغات، برگزاری و اعلام نتایج بر برگزاری یک انتخابات پرشور ولی غیر قابل مدیریت، ترجیح دارد. چیدمان نامزدهای دو طرف و تصمیم به برگزاری غیر زنده مناظره ها هم در راستای چنین دغدغه ای انجام شده است هرچند که با روشن شدن ترکیب نامزدها احتمالا شاهد برگزاری مناظره های زنده خواهیم بود!
✏️ ویژگی بارز هر شش نامزد تایید صلاحیت شده، برخورداری از رفتار قابل پیش بینی و محاسبه پذیر می باشد، آنچنان که این اطمینان وجود دارد که هرگز از چارچوب مصالح نظام تخطی نمی کنند(رد صلاحیت زاکانی نشان داد که شورای نگهبان حتی ایجاد حاشیه امن برای روحانی را بر ریسک افشاگری های غیر مستند زاکانی در کورس رقابت انتخاباتی ترجیح می دهد!)
✏️ مطابق بسیاری از پیش بینی ها رد صلاحیت احمدی نژاد مهر تاییدی براین اصل نانوشته بود که " جمهوری اسلامی هرگز از یک سوراخ دوبار گزیده نمی شود!" و عنان مسئولیت حساس ریاست جمهوری را به یک فرد طاغی و ساختارشکن واگذار نمی کند! به عکس تایید صلاحیت احمدی نژاد می توانست چرخشی آشکار در منطق قدرت ایران پس از انقلاب محسوب شود که با شرایط موجود دور از دسترس به نظر می رسید!
✏️ تایید صلاحیت متوازن نامزدهای دو طرف نشان داد که شورای نگهبان با جدیت به دنبال ارائه تصویری از خود به عنوان داوری بی طرف و مورد اعتماد مردم می باشد. از همین رو کوشیده است تا حتی به قیمت مصونیت بیشتر روحانی در مناظره ها، از هر گونه شائبه طرفداری از یک جناح تبری جوید که به نوبه خود می تواند گامی به جلو تلقی می شود!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گزارش صداوسیمای خراسان رضوی درباره سی امین سالگرد درگذشت استاد محمد تقی شریعتی(سقراط خراسان)
Forwarded from کاربردی سازی علوم انسانی
🔹 چه کسانی از تداوم "دولت روحانی" سود می برند؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱در جامعه ای همچون ایران که طبقات اقتصادی و به تبع آن طبقات اجتماعی مشخصی ندارد و نوعی اختلاط و درهم ریختگی را در این زمینه تجربه می کند دولت های به قدرت رسیده هم برنامه های حزب مشخصی را نمایندگی نمی کنند. معمولا بر خلاف همه جای جهان، نامزدها ابتدا خود را در قامت افرادی مستقل و حامی توده مردم معرفی می کنند و سپس احزاب علم حمایت از آنها را برمی افرازند! در چنین وضعیتی آشکار است که رفتار عقلانی یک دولت می تواند مهمترین ویژگی آن تلقی شود. برای کشوری که همچنان از عدم اجماع بر سر بنیان های یک رقابت سیاسی مطمئن رنج می برد و روسای جمهوری آن بعد از گذشت هشت سال، یک به یک، به نداشتن صلاحیت برای تداوم فعالیت متهم می شوند! همین که یک دولت بکوشد تا تصمیم هایی خردمندانه، آرامش بخش و به دور از ماجراجویی اتخاذ کند کار سترگی انجام داده است! حسن روحانی از سر تدبیر یک دولت عقلانی را بنیان نهاد. دولتی که وجود و تداوم آن می تواند به نفع بخش عمده ای از مردم ایران تمام شود. در همین راستا می کوشم تا از سودمندی این دولت برای سیاسیون و جناح های کشور سخن بگویم:
✏️ اصلاح طلبان: دولت روحانی برای اصلاح طلبان فضایی برای تنفس و فرصتی برای تجدید قوا محسوب می شود! گرایشی که با در اختیار داشتن طیف وسیعی از هواداران و رهبران خوشنامی همچون خاتمی، "توسعه سیاسی" را لازمه خروج از بحران ها، گذار به دموکراسی، و دستیابی کشور به توسعه پایدار دانسته و بیش از همه جریان ها توانسته درکی واقع بینانه از روابط پیچیده بین المللی و شرایط داخلی ارائه دهد.
✏️ اصول گرایان: دولت روحانی از آنجا برای اصولگرایان یک موهبت محسوب می شود که می تواند با حاکم کردن عقلانیت بر فضای سیاسی کشور، از انحلال این طیف در تیزاب افراطیون و رادیکال ها جلوگیری نماید! در حقیقت وجود محافظه کاران پایبند به قواعد رقابت سیاسی و منافع ملی در هر کشوری یک ضرورت محسوب می شود زیرا می تواند سرعت توسعه را متناسب با زمینه های فرهنگی و تاریخی آن تنظیم نماید.
✏️انقلابیون: دولت روحانی برای معتقدان به قدرت نرم انقلاب و نفوذ منطقه ای ایران هم پرمنفعت است! درست در زمانی که تحریم ها به سمت و سوی محصور کردن ایران در دام مشکلات داخلی پیش می رفت، برجام توانست فرصت مجددی را برای افزایش قدرت نرم و منطقه ای ایران فراهم اورد.نفوذی که اگر توجیه پذیر و متناسب با ظرفیت های داخلی باشد می تواند موجب افزایش امنیت ملی و توانمندی هر چه بیشتر کشور شود.
🔹نکته پایانی: اگر ادعا کنیم که دولت روحانی از مسیر تنش زدایی با جهان و برقراری ارتباط سازنده توانسته مولفه هایی همچون امنیت ملی، شفافیت اقتصادی، تفاهم ملی و امید به آینده را در کشور ارتقاء دهد سخنی به گزاف نگفته ایم. بنابراین رای مجدد و بالای ایرانیان به تداوم فعالیت این دولت را می توان یک حرکت ملی برای دستیابی به یک خیر جمعی تلقی کرد.
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱در جامعه ای همچون ایران که طبقات اقتصادی و به تبع آن طبقات اجتماعی مشخصی ندارد و نوعی اختلاط و درهم ریختگی را در این زمینه تجربه می کند دولت های به قدرت رسیده هم برنامه های حزب مشخصی را نمایندگی نمی کنند. معمولا بر خلاف همه جای جهان، نامزدها ابتدا خود را در قامت افرادی مستقل و حامی توده مردم معرفی می کنند و سپس احزاب علم حمایت از آنها را برمی افرازند! در چنین وضعیتی آشکار است که رفتار عقلانی یک دولت می تواند مهمترین ویژگی آن تلقی شود. برای کشوری که همچنان از عدم اجماع بر سر بنیان های یک رقابت سیاسی مطمئن رنج می برد و روسای جمهوری آن بعد از گذشت هشت سال، یک به یک، به نداشتن صلاحیت برای تداوم فعالیت متهم می شوند! همین که یک دولت بکوشد تا تصمیم هایی خردمندانه، آرامش بخش و به دور از ماجراجویی اتخاذ کند کار سترگی انجام داده است! حسن روحانی از سر تدبیر یک دولت عقلانی را بنیان نهاد. دولتی که وجود و تداوم آن می تواند به نفع بخش عمده ای از مردم ایران تمام شود. در همین راستا می کوشم تا از سودمندی این دولت برای سیاسیون و جناح های کشور سخن بگویم:
✏️ اصلاح طلبان: دولت روحانی برای اصلاح طلبان فضایی برای تنفس و فرصتی برای تجدید قوا محسوب می شود! گرایشی که با در اختیار داشتن طیف وسیعی از هواداران و رهبران خوشنامی همچون خاتمی، "توسعه سیاسی" را لازمه خروج از بحران ها، گذار به دموکراسی، و دستیابی کشور به توسعه پایدار دانسته و بیش از همه جریان ها توانسته درکی واقع بینانه از روابط پیچیده بین المللی و شرایط داخلی ارائه دهد.
✏️ اصول گرایان: دولت روحانی از آنجا برای اصولگرایان یک موهبت محسوب می شود که می تواند با حاکم کردن عقلانیت بر فضای سیاسی کشور، از انحلال این طیف در تیزاب افراطیون و رادیکال ها جلوگیری نماید! در حقیقت وجود محافظه کاران پایبند به قواعد رقابت سیاسی و منافع ملی در هر کشوری یک ضرورت محسوب می شود زیرا می تواند سرعت توسعه را متناسب با زمینه های فرهنگی و تاریخی آن تنظیم نماید.
✏️انقلابیون: دولت روحانی برای معتقدان به قدرت نرم انقلاب و نفوذ منطقه ای ایران هم پرمنفعت است! درست در زمانی که تحریم ها به سمت و سوی محصور کردن ایران در دام مشکلات داخلی پیش می رفت، برجام توانست فرصت مجددی را برای افزایش قدرت نرم و منطقه ای ایران فراهم اورد.نفوذی که اگر توجیه پذیر و متناسب با ظرفیت های داخلی باشد می تواند موجب افزایش امنیت ملی و توانمندی هر چه بیشتر کشور شود.
🔹نکته پایانی: اگر ادعا کنیم که دولت روحانی از مسیر تنش زدایی با جهان و برقراری ارتباط سازنده توانسته مولفه هایی همچون امنیت ملی، شفافیت اقتصادی، تفاهم ملی و امید به آینده را در کشور ارتقاء دهد سخنی به گزاف نگفته ایم. بنابراین رای مجدد و بالای ایرانیان به تداوم فعالیت این دولت را می توان یک حرکت ملی برای دستیابی به یک خیر جمعی تلقی کرد.
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔹 ارزیابی نخستین حضور ابراهیم رییسی در قاب تلویزیون!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱حدود سی سال از دورانی می گذرد که یکی از چهره های روشنفکری دینی این دیار، "مدیریت علمی" را بجای" مدیریت فقهی" پیشنهاد کرد. استدلال هم این بود که فقه دارای غنای حکمی است نه برنامه ای ( به عبارت ساده تر فقه نمی تواند برای مدیریت امور دنیوی برنامه ارایه کند!). اگر چه در همان زمان بر سر طرح این موضوع غوغایی برخاست و افق داوری را تیره کرد ولی هر کس که دیشب گفتگوی ابراهیم رییسی را با شبکه دوم صداوسیما تماشا می کرد می توانست سیطره یک ذهنیت فقهی تمام عیار را بر کلیت سخنان وی تشخیص دهد! فقیهی که فاقد هر گونه برنامه ای برای نارسایی های گسترده اقتصادی، سیاسی و ... بود و صرفا از زبان احکام و باید و نبایدها برای پاسخ به پرسش ها بهره می گرفت. رییسی نگاهی بسیط به مسائل پیچیده داشت و آنها را بسیار ساده تصور می کرد! عدم حضور و فقدان تجربه اجرایی، صحنه شگفتی را خلق کرده بود که پیش از این فقط نزد احمدی نژاد و جلیلی قابل مشاهده بود! جلوه ای از " اراده گرایی" که قادر است همه مشکلات موجود از قبیل فقر و بیکاری را ریشه کن کند! رییس جمهوری که باید با همه قوا تعامل کرده و کلیه ظرفیت های کشور را در جهت ایجاد اشتغال کشور بسیج کند. واقعیت این است که مشکلات کشور، و نارسایی های ساختاری موجود عمیق تر و پیچیده تر از آن است که بتوان انتظار داشت شخصی مانند رییسی از عهده آنها برآید. رییسی دیشب نه در قامت رییس جمهور، بلکه بیشتر در قواره یک قاضی القضات ظاهر شد! نه تنها پیچیدگی های مسائل را مورد توجه قرار نداد بلکه ترجیح داد از آرمان ساختن جامعه ای بدون وجود فقر، فساد و تبعیض، بی اعتنا به لوازم آن سخن به میان آورد و وعده تحقق آن را بدهد! رییسی نشان داد که فقدان تجربه اجرایی تا چه حد می تواند ترکیبی پر تناقض از کلی گویی و شعارزدگی خلق کرده و بر عمق و گستره مشکلات موجود بیفزاید!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱حدود سی سال از دورانی می گذرد که یکی از چهره های روشنفکری دینی این دیار، "مدیریت علمی" را بجای" مدیریت فقهی" پیشنهاد کرد. استدلال هم این بود که فقه دارای غنای حکمی است نه برنامه ای ( به عبارت ساده تر فقه نمی تواند برای مدیریت امور دنیوی برنامه ارایه کند!). اگر چه در همان زمان بر سر طرح این موضوع غوغایی برخاست و افق داوری را تیره کرد ولی هر کس که دیشب گفتگوی ابراهیم رییسی را با شبکه دوم صداوسیما تماشا می کرد می توانست سیطره یک ذهنیت فقهی تمام عیار را بر کلیت سخنان وی تشخیص دهد! فقیهی که فاقد هر گونه برنامه ای برای نارسایی های گسترده اقتصادی، سیاسی و ... بود و صرفا از زبان احکام و باید و نبایدها برای پاسخ به پرسش ها بهره می گرفت. رییسی نگاهی بسیط به مسائل پیچیده داشت و آنها را بسیار ساده تصور می کرد! عدم حضور و فقدان تجربه اجرایی، صحنه شگفتی را خلق کرده بود که پیش از این فقط نزد احمدی نژاد و جلیلی قابل مشاهده بود! جلوه ای از " اراده گرایی" که قادر است همه مشکلات موجود از قبیل فقر و بیکاری را ریشه کن کند! رییس جمهوری که باید با همه قوا تعامل کرده و کلیه ظرفیت های کشور را در جهت ایجاد اشتغال کشور بسیج کند. واقعیت این است که مشکلات کشور، و نارسایی های ساختاری موجود عمیق تر و پیچیده تر از آن است که بتوان انتظار داشت شخصی مانند رییسی از عهده آنها برآید. رییسی دیشب نه در قامت رییس جمهور، بلکه بیشتر در قواره یک قاضی القضات ظاهر شد! نه تنها پیچیدگی های مسائل را مورد توجه قرار نداد بلکه ترجیح داد از آرمان ساختن جامعه ای بدون وجود فقر، فساد و تبعیض، بی اعتنا به لوازم آن سخن به میان آورد و وعده تحقق آن را بدهد! رییسی نشان داد که فقدان تجربه اجرایی تا چه حد می تواند ترکیبی پر تناقض از کلی گویی و شعارزدگی خلق کرده و بر عمق و گستره مشکلات موجود بیفزاید!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔷🔹 استراتژی های انتخاباتی قالیباف!🔹🔷
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱محمدباقر قالیباف شب گذشته در قاب تلویزیون ظاهر شد و در مدت کمتر از یک ساعت از استراتژی های انتخاباتی خود رونمایی کرد! راهبردهایی که اگر چه آشکارا" احمدی نژادی" به نظر می رسید ولی همچنان می تواند برای بخش های فرودست جامعه جذابیت داشته باشد. مضافا بر اینکه سعی شد تا در زرورقی از آمار و ارقام هم پیچیده شود! مهمترین استراتژی های قالیباف در مبارزات انتخاباتی را می توان به شرح زیر فهرست کرد:
✏️ برگزیدن عنوان " دولت مردم" : قالیباف کوشید تا با نام بردن از مردم، نوعی احساس نزدیکی با توده را به جامعه القا کند. دولتی که قرار است فراتر از مرز بندی های سیاسی صرفا منافع عموم مردم را مورد توجه قرار دهد!
✏️ اقلیتی به نام چهار درصد: قالیباف برای نمایش ژست مردم خواهی از خود، نیازمند ساختن دشمن موهومی به نام؛ اقلیت چهار درصدی بود! اقلیتی که زالو صفتانه خون مردم را می مکند و توان خدمت رسانی از " دولت مردم" را سلب می کنند!
✏️ معرفی بانک ها به عنوان دشمن: معمولا وجه مشترک تمام پوپولیست ها در سراسر جهان حمله به بانک ها است! نهادی که صرفا به انباشت پول می پردازد و از توزیع آن در جامعه جلوگیری می کند. نهادی که در ایران دیرکردهای غیر شرعی می گیرد و تولید کنندگان را به خاک سیاه می نشاند( روایت قالیباف از خودکشی تولید کننده ای که توان بازپرداخت اقساطش را نداشته است اوج مستند سازی وی به شمار می رفت!)
✏️ معرفی دولت به عنوان عامل ناکارآمدی: آخرین حلقه زنجیره هم ارزی وضع موجود دولت می باشد. قالیباف کوشید تا اقلیت چهار درصدی، بانک ها و بی توجهی به مردم را با ناکارامدی دولت روحانی پیوند زده و " دولت مردم" را به عنوان منجی وضع موجود معرفی کند. دولتی که می کوشد تا شعار " ما می توانیم" را محقق کند!
🔹نکته پایانی: قالیباف اگر چه کوشید تا با دادن وعده های بزرگ از قبیل ایجاد پنج میلیون شغل و پرداخت یارانه به جویندگان کار، گام بلندتری را نسبت به وعده های کلی گویانه احمدی نژاد(و اینک رییسی!) بردارد ولی به همان اندازه خود را در موضع دشوارتری قرار داد( اقتصاددانان در روزهای آتی عملی نبودن این وعده ها را به جامعه اعلام می کنند!). برای ارزیابی موفقیت یا شکست استراتژی های انتخاباتی قالیباف باید همچنان منتظر بمانیم...
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱محمدباقر قالیباف شب گذشته در قاب تلویزیون ظاهر شد و در مدت کمتر از یک ساعت از استراتژی های انتخاباتی خود رونمایی کرد! راهبردهایی که اگر چه آشکارا" احمدی نژادی" به نظر می رسید ولی همچنان می تواند برای بخش های فرودست جامعه جذابیت داشته باشد. مضافا بر اینکه سعی شد تا در زرورقی از آمار و ارقام هم پیچیده شود! مهمترین استراتژی های قالیباف در مبارزات انتخاباتی را می توان به شرح زیر فهرست کرد:
✏️ برگزیدن عنوان " دولت مردم" : قالیباف کوشید تا با نام بردن از مردم، نوعی احساس نزدیکی با توده را به جامعه القا کند. دولتی که قرار است فراتر از مرز بندی های سیاسی صرفا منافع عموم مردم را مورد توجه قرار دهد!
✏️ اقلیتی به نام چهار درصد: قالیباف برای نمایش ژست مردم خواهی از خود، نیازمند ساختن دشمن موهومی به نام؛ اقلیت چهار درصدی بود! اقلیتی که زالو صفتانه خون مردم را می مکند و توان خدمت رسانی از " دولت مردم" را سلب می کنند!
✏️ معرفی بانک ها به عنوان دشمن: معمولا وجه مشترک تمام پوپولیست ها در سراسر جهان حمله به بانک ها است! نهادی که صرفا به انباشت پول می پردازد و از توزیع آن در جامعه جلوگیری می کند. نهادی که در ایران دیرکردهای غیر شرعی می گیرد و تولید کنندگان را به خاک سیاه می نشاند( روایت قالیباف از خودکشی تولید کننده ای که توان بازپرداخت اقساطش را نداشته است اوج مستند سازی وی به شمار می رفت!)
✏️ معرفی دولت به عنوان عامل ناکارآمدی: آخرین حلقه زنجیره هم ارزی وضع موجود دولت می باشد. قالیباف کوشید تا اقلیت چهار درصدی، بانک ها و بی توجهی به مردم را با ناکارامدی دولت روحانی پیوند زده و " دولت مردم" را به عنوان منجی وضع موجود معرفی کند. دولتی که می کوشد تا شعار " ما می توانیم" را محقق کند!
🔹نکته پایانی: قالیباف اگر چه کوشید تا با دادن وعده های بزرگ از قبیل ایجاد پنج میلیون شغل و پرداخت یارانه به جویندگان کار، گام بلندتری را نسبت به وعده های کلی گویانه احمدی نژاد(و اینک رییسی!) بردارد ولی به همان اندازه خود را در موضع دشوارتری قرار داد( اقتصاددانان در روزهای آتی عملی نبودن این وعده ها را به جامعه اعلام می کنند!). برای ارزیابی موفقیت یا شکست استراتژی های انتخاباتی قالیباف باید همچنان منتظر بمانیم...
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔹 در مناظره اول، چیزی فراتر از پیروزی جهانگیری و روحانی اتفاق افتاد!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱جهانگیری بدون تردید پدیده مناظره اول بود. او نه تنها خود را در حد یک نامزد پوششی پایین نیاورد بلکه با برکشیدن خود تا حد یک نامزد شجاع، آگاه و صریح توانست هژمونی خود را بر میدان مناظره اول تحمیل کند. اهمیت حضور جهانگیری نه به خاطر تاسیس" قالیشویی اسحاق!"، بلکه به دلیل اثبات حقانیت جریانی ریشه دار بود که برخی تصور می کردند می توانند با اعمال محدودیت های امنیتی و فیزیکی آن را به حاشیه برانند( حتی برخی از درگذشت هاشمی به مثابه بی پناهی این جریان یاد کرده بودند!). ولی جهانگیری عملا نشان داد که در صورت باز شدن فضای سیاسی کشور اصلاح طلبان واجد توانمندترین و سالم ترین نیروهای موجود کشور هستند! مناظره اول از آن روکابوسی برای جریان اقتدارگرا به شمار می رود که همواره تلاش داشتند تا اصلاح طلبان را به جریان محذوف بعد از رویدادهای پس از انتخابات ۸۸ بدل سازند! جهانگیری همچنین توانست بعد از انصراف اخلاقی محمدرضا عارف در سال ۹۲( در حالی که اصولگرایان ارزشی به نفع هم کنار نرفتند!)، این بار در قامت سخنگوی اصلاحات، هم منادی شایسته ای برای بیان مظلومیت های آنها باشد و هم با انصراف به نفع روحانی در اوج، نشان دهد که اصلاح طلبان همواره منافع ملی را بر مصلحت های شخصی ترجیح می دهند. در همین راستا می توان امیدوار بود که در پی درخشش جهانگیری و نهایتا پیروزی قاطع تر روحانی در انتخابات، می توان رویکرد اصلاح طلبانه تری را از دولت دوم وی انتظار داشت. هم اکنون وضعیت کشور و بحران های موجود چنان خطیر است که حل آنها مستلزم ترمیم شکاف های سیاسی، توافق در بالاترین سطوح قدرت( برجام داخلی)، و افزایش سرمایه اجتماعی برای اخذ تصمیم های سخت جهت خروج از آن می باشد. همگی اینها هم در صورتی امکان پذیر است که شعار" ایران برای همه ایرانیان" در عمل محقق شده و آغوش کشور و نظام تصمیم گیری بیش از پیش به روی نیروهای توانمند و دلسوز از جمله اصلاح طلبان گشوده شود. بنابراین و در چشم اندازی وسیع تر، مناظره اول را می توان گام سوم احیای اصلاح طلبان در سال های اخیر به شمار آورد( گام اول پیروزی روحانی و گام دوم پیروزی لیست امید در مجلس دهم بود). اقدامی که می تواند ترجمان جایگاه مهم این جریان در حکومت و پایگاه مستحکم آنها در جامعه باشد.
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱جهانگیری بدون تردید پدیده مناظره اول بود. او نه تنها خود را در حد یک نامزد پوششی پایین نیاورد بلکه با برکشیدن خود تا حد یک نامزد شجاع، آگاه و صریح توانست هژمونی خود را بر میدان مناظره اول تحمیل کند. اهمیت حضور جهانگیری نه به خاطر تاسیس" قالیشویی اسحاق!"، بلکه به دلیل اثبات حقانیت جریانی ریشه دار بود که برخی تصور می کردند می توانند با اعمال محدودیت های امنیتی و فیزیکی آن را به حاشیه برانند( حتی برخی از درگذشت هاشمی به مثابه بی پناهی این جریان یاد کرده بودند!). ولی جهانگیری عملا نشان داد که در صورت باز شدن فضای سیاسی کشور اصلاح طلبان واجد توانمندترین و سالم ترین نیروهای موجود کشور هستند! مناظره اول از آن روکابوسی برای جریان اقتدارگرا به شمار می رود که همواره تلاش داشتند تا اصلاح طلبان را به جریان محذوف بعد از رویدادهای پس از انتخابات ۸۸ بدل سازند! جهانگیری همچنین توانست بعد از انصراف اخلاقی محمدرضا عارف در سال ۹۲( در حالی که اصولگرایان ارزشی به نفع هم کنار نرفتند!)، این بار در قامت سخنگوی اصلاحات، هم منادی شایسته ای برای بیان مظلومیت های آنها باشد و هم با انصراف به نفع روحانی در اوج، نشان دهد که اصلاح طلبان همواره منافع ملی را بر مصلحت های شخصی ترجیح می دهند. در همین راستا می توان امیدوار بود که در پی درخشش جهانگیری و نهایتا پیروزی قاطع تر روحانی در انتخابات، می توان رویکرد اصلاح طلبانه تری را از دولت دوم وی انتظار داشت. هم اکنون وضعیت کشور و بحران های موجود چنان خطیر است که حل آنها مستلزم ترمیم شکاف های سیاسی، توافق در بالاترین سطوح قدرت( برجام داخلی)، و افزایش سرمایه اجتماعی برای اخذ تصمیم های سخت جهت خروج از آن می باشد. همگی اینها هم در صورتی امکان پذیر است که شعار" ایران برای همه ایرانیان" در عمل محقق شده و آغوش کشور و نظام تصمیم گیری بیش از پیش به روی نیروهای توانمند و دلسوز از جمله اصلاح طلبان گشوده شود. بنابراین و در چشم اندازی وسیع تر، مناظره اول را می توان گام سوم احیای اصلاح طلبان در سال های اخیر به شمار آورد( گام اول پیروزی روحانی و گام دوم پیروزی لیست امید در مجلس دهم بود). اقدامی که می تواند ترجمان جایگاه مهم این جریان در حکومت و پایگاه مستحکم آنها در جامعه باشد.
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔹 چرا در مبارزات انتخاباتی ایران، "سیاست" از " اقتصاد" مهم تر است؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱گزارش حسن روحانی در برنامه تبلیغات تلویزیونی خود عمدتا اقتصادی بود. از کاهش تورم گرفته تا رونق کسب و کار و ... همگی دستاوردهای مهمی بودند که روحانی کوشید تا از کنار تک تک آنها به آسانی نگذرد. گزارش های اقتصادی اگرچه همواره دقیق و حساب شده تنظیم می شوند ولی به نظر نمی رسد بتوانند در فصل انتخابات چندان تحریک کننده و مشارکت آفرین باشند! مردم عمدتا برداشتی از وضعیت اقتصادی کشور دارند که بعید است با شنیدن چنین گزارش هایی تغییری در آن حاصل شود. به عکس" دلالت های سیاسی" وضعیت اقتصادی می تواند همواره برانگیزاننده باشد! در تدوین استراتژی های انتخاباتی سهم عواطف باید مورد توجه جدی قرار گیرد. بخش عمده ای از مردم به دلیل قرار گرفتن در یک فضای قطبی و پر شور انتخاباتی متمایل به رای دادن می شوند( در انتخابات شور بر شعور غلبه پیدا می کند!). در کشوری که سهم سیاست در تصمیم گیری های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بسیار زیاد، و حدود و ثغور مداخله های سیاسی همچنان پرابهام است، ارائه گزارش هایی می تواند برای مردم جذاب باشد که قادر است اندکی از موانع سیاسی معضلات اقتصادی همچون عدم سرمایه گذاری، فقدان تولید، افزایش بیکاری و رشد فزاینده فساد اقتصادی را شفاف سازد( نسبت دادن بخشی از بیکاری به ناامنی های سیاسی ناشی از حمله به سفارت عربستان نمونه مناسبی در این زمینه به شمار می رود!). در ایران امروز بخش عمده ای از مشکلات اقتصادی و بحران های اجتماعی، راهکارهای سیاسی دارند! عدم اجماع بر سر اولویت ها در ساختار قدرت، افزایش روند "طرد" از عرصه سیاست، حزبی نبودن انتخابات، وجود نهادهای موازی تصمیم گیری، وافزایش دشمنان منطقه ای از جمله عوامل سیاسی هستند که گاه و بیگاه بحران های اقتصادی و اجتماعی می آفرینند! بنابراین هر گزارش اقتصادی از پیشرفت های کشور باید پیش از هر چیز ناظر به بیان یک توافق پایدار در جهت فیصله یافتن یک بن بست سیاسی باشد، در غیر این صورت نخواهد توانست به اندازه کافی برانگیزاننده و اعتماد آفرین باشد! در فقدان چنین شرایطی، پوپولیست ها می توانند با موج سواری و دادن وعده های اقتصادی بی پایان، مردم را از عوامل سیاسی پدیدآورنده نارسایی های اقتصادی غافل، و آنها را به سوی خود جلب نمایند! نتیجه چنین روندی هم " درجا" زدن کشور و اتلاف هر چه بیشتر سرمایه ها و منابع عمومی آن است...
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱گزارش حسن روحانی در برنامه تبلیغات تلویزیونی خود عمدتا اقتصادی بود. از کاهش تورم گرفته تا رونق کسب و کار و ... همگی دستاوردهای مهمی بودند که روحانی کوشید تا از کنار تک تک آنها به آسانی نگذرد. گزارش های اقتصادی اگرچه همواره دقیق و حساب شده تنظیم می شوند ولی به نظر نمی رسد بتوانند در فصل انتخابات چندان تحریک کننده و مشارکت آفرین باشند! مردم عمدتا برداشتی از وضعیت اقتصادی کشور دارند که بعید است با شنیدن چنین گزارش هایی تغییری در آن حاصل شود. به عکس" دلالت های سیاسی" وضعیت اقتصادی می تواند همواره برانگیزاننده باشد! در تدوین استراتژی های انتخاباتی سهم عواطف باید مورد توجه جدی قرار گیرد. بخش عمده ای از مردم به دلیل قرار گرفتن در یک فضای قطبی و پر شور انتخاباتی متمایل به رای دادن می شوند( در انتخابات شور بر شعور غلبه پیدا می کند!). در کشوری که سهم سیاست در تصمیم گیری های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بسیار زیاد، و حدود و ثغور مداخله های سیاسی همچنان پرابهام است، ارائه گزارش هایی می تواند برای مردم جذاب باشد که قادر است اندکی از موانع سیاسی معضلات اقتصادی همچون عدم سرمایه گذاری، فقدان تولید، افزایش بیکاری و رشد فزاینده فساد اقتصادی را شفاف سازد( نسبت دادن بخشی از بیکاری به ناامنی های سیاسی ناشی از حمله به سفارت عربستان نمونه مناسبی در این زمینه به شمار می رود!). در ایران امروز بخش عمده ای از مشکلات اقتصادی و بحران های اجتماعی، راهکارهای سیاسی دارند! عدم اجماع بر سر اولویت ها در ساختار قدرت، افزایش روند "طرد" از عرصه سیاست، حزبی نبودن انتخابات، وجود نهادهای موازی تصمیم گیری، وافزایش دشمنان منطقه ای از جمله عوامل سیاسی هستند که گاه و بیگاه بحران های اقتصادی و اجتماعی می آفرینند! بنابراین هر گزارش اقتصادی از پیشرفت های کشور باید پیش از هر چیز ناظر به بیان یک توافق پایدار در جهت فیصله یافتن یک بن بست سیاسی باشد، در غیر این صورت نخواهد توانست به اندازه کافی برانگیزاننده و اعتماد آفرین باشد! در فقدان چنین شرایطی، پوپولیست ها می توانند با موج سواری و دادن وعده های اقتصادی بی پایان، مردم را از عوامل سیاسی پدیدآورنده نارسایی های اقتصادی غافل، و آنها را به سوی خود جلب نمایند! نتیجه چنین روندی هم " درجا" زدن کشور و اتلاف هر چه بیشتر سرمایه ها و منابع عمومی آن است...
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
در جامعه ای که ارزش های اخلاقی هر روز بیش از پیش فرسایش می یابند، " معلمی" به معنای دعوت به تحقق آرمان های بلند انسانی، دشوارترین و ارزشمندترین کار محسوب می شود!
@solati_mehran
@solati_mehran
🔹مهمترین انتظارات اصلاح طلبان از دولت دوم روحانی!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱با گذشت بیش از یک دهه، هنوز هم بخشی از فعالان سیاسی، به قدرت رسیدن پدیده ای همچون احمدی نژاد را محصول دولت خاتمی می دانند! دولتی که به رغم عملکرد قابل قبول اقتصادی در بازنمایی دستاوردهای خود به توده مردم آشکارا دچار ضعف و فترت بود! عاملی که در کنار بی انگیزگی دانشجویان، تعدد نامزدهای اصلاح طلب، و غفلت تصمیم سازان دولت از توجه کافی به حاشیه، جامعه را با انتخاب احمدی نژاد به نقطه صفر برگرداند! هم اکنون هم بیشترین نگرانی در انتخاب دوباره روحانی معطوف به تاکید رقبای وی به وجود نارسایی های اقتصادی، افزایش بیکاری و بی توجهی به اقشار فرودست می باشد. در این میان اگرچه اصلاح طلبان یکپارچه به حمایت از روحانی برخاسته اند ولی مناسب است که از فرصت طلایی انتخابات برای گفتگو با جامعه پیرامون مطالبات خود بهره گرفته و برگزاری یک انتخابات " برنامه محور" را تشویق نمایند. به نظر می رسد بخشی از مطالبات اصلاح طلبان از دولت بعدی روحانی می تواند به شرح زیر باشد:
1⃣دولت روحانی باید از اصلاحات" حکومت محور" به طرف اصلاحات "جامعه محور"حرکت کند. اصلاحاتی که می کوشد از انجماد در ساختار سیاسی پرهیز کرده و آن را به مطالبه ای مردمی تبدیل نماید. به نظر می رسد پروژه روحانی برای درهم شکستن بن بست های سیاسی کشور بدون نیاز به مشارکت مردم تا کنون قرین توفیق نبوده و او باید به تلفیقی کارآمد از؛ "مردم +حکومت "در این زمینه دست یابد.
2⃣دولت روحانی باید مجدانه به دنبال گشودن مسیرهایی برای تسهیل مشارکت پایدار مردم باشد. مشارکتی که متکی بر نهادهای مدنی و مصون از عوارض مشارکت توده ای و پوپولیستی باشد. همچنین این مشارکت باید به صورت داوطلبانه از بطن نخستین نهادهای اجتماعی همچون مدارس و مناطق بجوشد و با تاسیس انجمن ها و اتحادیه های صنفی تکمیل شود. اقدامی که می تواند به تدریج ساختار اجتماعی و سیاسی موجود را دموکراتیک و مشارکت محور سازد!
3⃣دولت روحانی باید به طور ویژه توجه به اقشار محذوف همچون حاشیه نشینان، آسیب دیدگان اجتماعی، معلولان، اقلیت های دینی و قومی و ... را در دستور کار قرار دهد تا بتواند از طریق گسترش قاعده هرم حامیان خود نهایت استفاده را از ظرفیت های مغفول اجتماعی ببرد. به نظر می رسد تعبیه سازوکاری برای پژواک یافتن صدای این اقشار در ساختار تصمیم گیری کشور می تواند نخستین گام در این زمینه باشد!
4⃣ روحانی به عنوان یک حقوقدان و پاسدار قانون اساسی باید چاره ای برای عدم حاکمیت قانون و " تودرتویی نهادی" ناشی از آن در کشور بیندیشد! بدون حاکمیت قانون، ایران همچنان یک جامعه کوتاه مدت باقی مانده و بسیاری از دستاوردهای دموکراتیک آن شکننده خواهد ماند! همچنین روحانی باید تلاش برای گفتگو و اجماع میان مردم و حکومت بر سر رفع برخی بحران های کشور همچون منابع آب، فساد سیستمی و سقوط سرمایه اجتماعی را در دستور کار خود قرار دهد.
5⃣روحانی باید به سمت تلفیقی موثر میان برخی دوگانه های موجود با هدف کاهش شکاف های اجتماعی حرکت نماید. دوگانه هایی از جمله ؛ متن-حاشیه/ سیاست داخلی-سیاست خارجی / دانشگاه-جامعه/ اقتصاد- جامعه/ امنیت- آزادی/ توسعه- عدالت/ بومی سازی-جهانی شدن/ و ... تاکنون نتوانسته اند به سنتزی کارآمد منجر شده، و لذا چونان زخمی سرباز و مستعد عفونی شدن باقی مانده اند! بنابراین تا هنوز فرصتی برای التیام این جراحت های تاریخی و پرهیز از فرسودگی جامعه باقی است باید چاره ای اندیشیده شود!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱با گذشت بیش از یک دهه، هنوز هم بخشی از فعالان سیاسی، به قدرت رسیدن پدیده ای همچون احمدی نژاد را محصول دولت خاتمی می دانند! دولتی که به رغم عملکرد قابل قبول اقتصادی در بازنمایی دستاوردهای خود به توده مردم آشکارا دچار ضعف و فترت بود! عاملی که در کنار بی انگیزگی دانشجویان، تعدد نامزدهای اصلاح طلب، و غفلت تصمیم سازان دولت از توجه کافی به حاشیه، جامعه را با انتخاب احمدی نژاد به نقطه صفر برگرداند! هم اکنون هم بیشترین نگرانی در انتخاب دوباره روحانی معطوف به تاکید رقبای وی به وجود نارسایی های اقتصادی، افزایش بیکاری و بی توجهی به اقشار فرودست می باشد. در این میان اگرچه اصلاح طلبان یکپارچه به حمایت از روحانی برخاسته اند ولی مناسب است که از فرصت طلایی انتخابات برای گفتگو با جامعه پیرامون مطالبات خود بهره گرفته و برگزاری یک انتخابات " برنامه محور" را تشویق نمایند. به نظر می رسد بخشی از مطالبات اصلاح طلبان از دولت بعدی روحانی می تواند به شرح زیر باشد:
1⃣دولت روحانی باید از اصلاحات" حکومت محور" به طرف اصلاحات "جامعه محور"حرکت کند. اصلاحاتی که می کوشد از انجماد در ساختار سیاسی پرهیز کرده و آن را به مطالبه ای مردمی تبدیل نماید. به نظر می رسد پروژه روحانی برای درهم شکستن بن بست های سیاسی کشور بدون نیاز به مشارکت مردم تا کنون قرین توفیق نبوده و او باید به تلفیقی کارآمد از؛ "مردم +حکومت "در این زمینه دست یابد.
2⃣دولت روحانی باید مجدانه به دنبال گشودن مسیرهایی برای تسهیل مشارکت پایدار مردم باشد. مشارکتی که متکی بر نهادهای مدنی و مصون از عوارض مشارکت توده ای و پوپولیستی باشد. همچنین این مشارکت باید به صورت داوطلبانه از بطن نخستین نهادهای اجتماعی همچون مدارس و مناطق بجوشد و با تاسیس انجمن ها و اتحادیه های صنفی تکمیل شود. اقدامی که می تواند به تدریج ساختار اجتماعی و سیاسی موجود را دموکراتیک و مشارکت محور سازد!
3⃣دولت روحانی باید به طور ویژه توجه به اقشار محذوف همچون حاشیه نشینان، آسیب دیدگان اجتماعی، معلولان، اقلیت های دینی و قومی و ... را در دستور کار قرار دهد تا بتواند از طریق گسترش قاعده هرم حامیان خود نهایت استفاده را از ظرفیت های مغفول اجتماعی ببرد. به نظر می رسد تعبیه سازوکاری برای پژواک یافتن صدای این اقشار در ساختار تصمیم گیری کشور می تواند نخستین گام در این زمینه باشد!
4⃣ روحانی به عنوان یک حقوقدان و پاسدار قانون اساسی باید چاره ای برای عدم حاکمیت قانون و " تودرتویی نهادی" ناشی از آن در کشور بیندیشد! بدون حاکمیت قانون، ایران همچنان یک جامعه کوتاه مدت باقی مانده و بسیاری از دستاوردهای دموکراتیک آن شکننده خواهد ماند! همچنین روحانی باید تلاش برای گفتگو و اجماع میان مردم و حکومت بر سر رفع برخی بحران های کشور همچون منابع آب، فساد سیستمی و سقوط سرمایه اجتماعی را در دستور کار خود قرار دهد.
5⃣روحانی باید به سمت تلفیقی موثر میان برخی دوگانه های موجود با هدف کاهش شکاف های اجتماعی حرکت نماید. دوگانه هایی از جمله ؛ متن-حاشیه/ سیاست داخلی-سیاست خارجی / دانشگاه-جامعه/ اقتصاد- جامعه/ امنیت- آزادی/ توسعه- عدالت/ بومی سازی-جهانی شدن/ و ... تاکنون نتوانسته اند به سنتزی کارآمد منجر شده، و لذا چونان زخمی سرباز و مستعد عفونی شدن باقی مانده اند! بنابراین تا هنوز فرصتی برای التیام این جراحت های تاریخی و پرهیز از فرسودگی جامعه باقی است باید چاره ای اندیشیده شود!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🏴کارگران معدن هم رفتند تا شاهدی باشند بر اینکه ریشه بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور، " سیاسی" و ناشی از جامعه مدنی ضعیف و فقدان اتحادیه های صنفی است!
@solati_mehran
@solati_mehran
🔹 انتخابات چگونه می تواند بر "منزلت" معلمان تاثیر بگذارد؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱در شهر ما منزل بزرگی در حاشیه یکی از خیابان های اصلی وجود دارد که محل تجمع معلمان انقلابی سال ۵۷ بوده است. فرهنگیان در این مکان جمع شده و به تسری انقلاب در میان سایر اقشار می پرداختند. هنوز هم برخی شهروندان عادی وقتی قرار است به نقش و منزلت والای فرهنگیان اشاره کنند به تاثیر شگرف فرهنگیان در وقوع انقلاب ۵۷ اشاره می کنند! متاسفانه در سال های بعد از انقلاب به دلیل خارج شدن آ.پ از اولویت دولت ها، مادی و کالایی شدن جامعه، بی توجهی به نقش الهام بخش معلمان و ... فرهنگیان دچار فراموشی شده و منزلت آنها رو به افول نهاد. هیچ کشوری نیست که چنین ارزان چوب حراج به سرمایه های انسانی خود زده و از تاثیر گذاری مثبت آنها بر نسل های آتی بکاهد! فرهنگیان از آنجا که باید منادی ارزش های بلند اخلاقی و انسانی در جامعه و برای نسل های آتی باشند فی نفسه نمی توانند نسبت به تحولاتی همچون اصلاحات یا انتخابات ، که حاوی خیر جمعی و حساسیت نسبت به تحولات جامعه هستند بی تفاوت باشند! جامعه در چنین برهه هایی است که می تواند نقش آفرینان صادق خود را بشناسد و منزلت آنها را تایید کند! در غیر این صورت اسیر شدن در شعاری کلیشه ای همچون؛ "همه شان مثل هم هستند!" نمی تواند جایگاه معلمان را در جامعه ارتقاء دهد. در سالهای گذشته فرهنگیان به درستی و بیش از معیشت دل نگران منزلت خود بوده اند ولی کمتر به این نکته توجه کرده اند که در هجوم توفان های برباددهنده سرمایه های انسانی و اجتماعی، نمی توان در حاشیه جامعه نشست و انتظار جدی گرفته شدن از سوی مردم یا حکومت را داشت! مهم نیست که فرهنگیان اصلاح طلب یا اصولگرا باشند. مهم این است که انتخابات را جدی گرفته و به جامعه نشان دهند که در قبال تحولات آن بی تفاوت نیستند! مهم این است که از حاشیه وارد متن شوند! فقط در این صورت است که می توان امید داشت معلمان همچنان برای جامعه " الهام بخش" باقی بمانند! مردم همواره برای کسانی که در بزنگاه های تاریخی احساس مسئولیت کرده و آنها را در انتخاب میان" اعتدال و پیشرفت" یا" افراط گرایی و انزوا" یاری کرده اند احترام قائل اند.
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱در شهر ما منزل بزرگی در حاشیه یکی از خیابان های اصلی وجود دارد که محل تجمع معلمان انقلابی سال ۵۷ بوده است. فرهنگیان در این مکان جمع شده و به تسری انقلاب در میان سایر اقشار می پرداختند. هنوز هم برخی شهروندان عادی وقتی قرار است به نقش و منزلت والای فرهنگیان اشاره کنند به تاثیر شگرف فرهنگیان در وقوع انقلاب ۵۷ اشاره می کنند! متاسفانه در سال های بعد از انقلاب به دلیل خارج شدن آ.پ از اولویت دولت ها، مادی و کالایی شدن جامعه، بی توجهی به نقش الهام بخش معلمان و ... فرهنگیان دچار فراموشی شده و منزلت آنها رو به افول نهاد. هیچ کشوری نیست که چنین ارزان چوب حراج به سرمایه های انسانی خود زده و از تاثیر گذاری مثبت آنها بر نسل های آتی بکاهد! فرهنگیان از آنجا که باید منادی ارزش های بلند اخلاقی و انسانی در جامعه و برای نسل های آتی باشند فی نفسه نمی توانند نسبت به تحولاتی همچون اصلاحات یا انتخابات ، که حاوی خیر جمعی و حساسیت نسبت به تحولات جامعه هستند بی تفاوت باشند! جامعه در چنین برهه هایی است که می تواند نقش آفرینان صادق خود را بشناسد و منزلت آنها را تایید کند! در غیر این صورت اسیر شدن در شعاری کلیشه ای همچون؛ "همه شان مثل هم هستند!" نمی تواند جایگاه معلمان را در جامعه ارتقاء دهد. در سالهای گذشته فرهنگیان به درستی و بیش از معیشت دل نگران منزلت خود بوده اند ولی کمتر به این نکته توجه کرده اند که در هجوم توفان های برباددهنده سرمایه های انسانی و اجتماعی، نمی توان در حاشیه جامعه نشست و انتظار جدی گرفته شدن از سوی مردم یا حکومت را داشت! مهم نیست که فرهنگیان اصلاح طلب یا اصولگرا باشند. مهم این است که انتخابات را جدی گرفته و به جامعه نشان دهند که در قبال تحولات آن بی تفاوت نیستند! مهم این است که از حاشیه وارد متن شوند! فقط در این صورت است که می توان امید داشت معلمان همچنان برای جامعه " الهام بخش" باقی بمانند! مردم همواره برای کسانی که در بزنگاه های تاریخی احساس مسئولیت کرده و آنها را در انتخاب میان" اعتدال و پیشرفت" یا" افراط گرایی و انزوا" یاری کرده اند احترام قائل اند.
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
🔹 تفاوت دوگانه سازی قالیباف و روحانی!🔹
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱مناظره به عنوان یک سنت در تاریخ مبارزات سیاسی و انتخاباتی سابقه ای طولانی دارد. سنتی که هم اکنون در انتخابات بسیاری از کشورهای جهان برگزار شده و جذابیت های زیادی برای مردم ایجاد می کند. فرصت مناظره در ایران هم از آن رو اهمیت فراوانی می یابد که برخی از اسرار پنهان و رازهای مگو از پرده بیرون می افتند و می توانند به ارتقای بینش سیاسی مردم کمک نمایند! توفیق هر یک از شرکت کنندگان مناظره هم در فرستادن پیام های صریح و شفاف برای مخاطبان و بینندگان است. پیام های صریحی که نه تنها می تواند موجب تقویت انگیزه طرفداران شود بلکه می تواند افراد بی انگیزه و مردد را به رای دادن دعوت کند. در مناظره دوم شاهد ایجاد دوگانه هایی از سوی قالیباف و روحانی بودیم که هم اکنون برآنیم تا به تحلیل آنها بنشینیم.
1⃣ قالیباف و دو گانه ۴%-۹۶% : مهمترین مشکل دوگانه قالیباف این است که صادقانه و مبتنی بر واقعیت های ایران نیست. صادقانه نیست چون قالیباف بدون تردید جزء ۴% از افرادی محسوب می شود که از ابتدا در مدیریت های کلان کشور حضور داشته است( محرومان نمی توانند ادعای همراهی او را با خودشان بپذیرند!). همچنین مبتنی بر واقعیت نیست چون هیچ تحقیق مستقل و علمی بر وجود آن گواهی نمی دهد و صرفا وارداتی و یک فانتزی می باشد! دو گانه قالیباف همچنین دارای ابعادی زیان بار است چون می تواند یک تخیل ذهنی را به عنوان یک شکاف اجتماعی جدید معرفی و باعث دمیدن یاس و نفرت در جامعه شود! در شرایطی که ایران برای اتخاذ تصمیم های سختی همانند برجام نیاز به وحدت دارد دوگانه قالیباف صرفا می تواند موجب انشقاق و شکاف بیشتر جامعه شود.
2⃣روحانی و دو گانه شیوه مدیریت کشور: مهمترین نقطه قوت دوگانه روحانی واقعی و تاریخی بودن ان است. دوگانه ای که سابقه آن به انقلاب مشروطه و بعد از آن شکل گرفتن دو گرایش اصولگرایان و اصلاح طلبان می باشد. دوگانه ای که کانون نزاع یکصد سال اخیر ایران شامل دوران بعد از انقلاب را روشن می کند! دوگانه ای که از تلاش های مصلحان ایران برای پیشرفت کشور و به عکس از مانع تراشی های اقتدارگرایان جهت کنترل جامعه پرده بر می دارد. روحانی در این مناظره کوشید تا به دور از عوام فریبی به مردم نشان دهد که نمی توان مدیریت پادگانی داشت ولی ژست مردم دوستی به خود گرفت! نمی توان از هر تلاشی برای تخریب برجام فروگذار نکرد ولی بعد از توافق با مبهم گویی از نحوه مواجهه خود با آن گریخت!
🔹نکته پایانی: روحانی در مناظره دوم نه تنها درخشید بلکه شجاعانه یک دوگانه کارآمد و راهگشا را به مردم معرفی کرد! دوگانه ای که باید به سمت تلفیق و هم افزایی پیش رود و بتواند آینده روشن تری را برای ایران رقم زند. عملکرد روحانی در دوره نخست نشان می دهد که حاضر نیست به قیمت در قدرت ماندن به تعمیق شکاف های اجتماعی و قربانی کردن منافع ملی بپردازد. درست برخلاف کسانی که امروز برای کسب رای حاضر شدند به هر وعده غیر واقعی و فریبنده ای متوسل شوند!
Telegram.me/solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱مناظره به عنوان یک سنت در تاریخ مبارزات سیاسی و انتخاباتی سابقه ای طولانی دارد. سنتی که هم اکنون در انتخابات بسیاری از کشورهای جهان برگزار شده و جذابیت های زیادی برای مردم ایجاد می کند. فرصت مناظره در ایران هم از آن رو اهمیت فراوانی می یابد که برخی از اسرار پنهان و رازهای مگو از پرده بیرون می افتند و می توانند به ارتقای بینش سیاسی مردم کمک نمایند! توفیق هر یک از شرکت کنندگان مناظره هم در فرستادن پیام های صریح و شفاف برای مخاطبان و بینندگان است. پیام های صریحی که نه تنها می تواند موجب تقویت انگیزه طرفداران شود بلکه می تواند افراد بی انگیزه و مردد را به رای دادن دعوت کند. در مناظره دوم شاهد ایجاد دوگانه هایی از سوی قالیباف و روحانی بودیم که هم اکنون برآنیم تا به تحلیل آنها بنشینیم.
1⃣ قالیباف و دو گانه ۴%-۹۶% : مهمترین مشکل دوگانه قالیباف این است که صادقانه و مبتنی بر واقعیت های ایران نیست. صادقانه نیست چون قالیباف بدون تردید جزء ۴% از افرادی محسوب می شود که از ابتدا در مدیریت های کلان کشور حضور داشته است( محرومان نمی توانند ادعای همراهی او را با خودشان بپذیرند!). همچنین مبتنی بر واقعیت نیست چون هیچ تحقیق مستقل و علمی بر وجود آن گواهی نمی دهد و صرفا وارداتی و یک فانتزی می باشد! دو گانه قالیباف همچنین دارای ابعادی زیان بار است چون می تواند یک تخیل ذهنی را به عنوان یک شکاف اجتماعی جدید معرفی و باعث دمیدن یاس و نفرت در جامعه شود! در شرایطی که ایران برای اتخاذ تصمیم های سختی همانند برجام نیاز به وحدت دارد دوگانه قالیباف صرفا می تواند موجب انشقاق و شکاف بیشتر جامعه شود.
2⃣روحانی و دو گانه شیوه مدیریت کشور: مهمترین نقطه قوت دوگانه روحانی واقعی و تاریخی بودن ان است. دوگانه ای که سابقه آن به انقلاب مشروطه و بعد از آن شکل گرفتن دو گرایش اصولگرایان و اصلاح طلبان می باشد. دوگانه ای که کانون نزاع یکصد سال اخیر ایران شامل دوران بعد از انقلاب را روشن می کند! دوگانه ای که از تلاش های مصلحان ایران برای پیشرفت کشور و به عکس از مانع تراشی های اقتدارگرایان جهت کنترل جامعه پرده بر می دارد. روحانی در این مناظره کوشید تا به دور از عوام فریبی به مردم نشان دهد که نمی توان مدیریت پادگانی داشت ولی ژست مردم دوستی به خود گرفت! نمی توان از هر تلاشی برای تخریب برجام فروگذار نکرد ولی بعد از توافق با مبهم گویی از نحوه مواجهه خود با آن گریخت!
🔹نکته پایانی: روحانی در مناظره دوم نه تنها درخشید بلکه شجاعانه یک دوگانه کارآمد و راهگشا را به مردم معرفی کرد! دوگانه ای که باید به سمت تلفیق و هم افزایی پیش رود و بتواند آینده روشن تری را برای ایران رقم زند. عملکرد روحانی در دوره نخست نشان می دهد که حاضر نیست به قیمت در قدرت ماندن به تعمیق شکاف های اجتماعی و قربانی کردن منافع ملی بپردازد. درست برخلاف کسانی که امروز برای کسب رای حاضر شدند به هر وعده غیر واقعی و فریبنده ای متوسل شوند!
Telegram.me/solati_mehran
Telegram
مهران صولتی
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
@mehran_solati : ارتباط با نویسنده
https://instagram.com/solati_mehran
Audio
فایل سخنرانی مهران صولتی با عنوان ؛ " اصلاح طلبان و دولت دوم روحانی" - ۱۷ اردیبهشت ۹۶
@solati_mehran
@solati_mehran