وقتی لایه networkبخواهد بسته را به لایه های بالاتر انتقال دهد نیاز دارد که مشخص کند پروتکل های لایه ترانسپورت را چطور ببیند . شکل زیر موضوع را مشخص میکند .

لایه شبکه برای ارسال ،لایه ترانسپورت را طبق شکل میبیند

اعدادی که برای TCPوUDPنوشته شده هگزا دسیمال است ..ما برای ارسال بسته های صوتی در لایه ترانسپورت UDPرا انتخاب میکنیم ..

در ادامه تفاوت های UDP وTCPرا بررسی خواهیم کرد ..

TCP
یک پروتکل است که این امکان را فراهم می آورد تا اطلاعات بین دو کامپیوتر با ضریب اطمینان بالاتری جا به جا شوند . که ارتباط از این نوع بسیار مطمئن می باشد. TCP در سیستم مبدا ، اطلاعاتی را که باید ارسال کند در یک بسته به نام بسته اطلاعاتی آماده کرده و ارسال می کند و در سیستم مقصد tcp اطلاعاتی که مورد نظر است را از بسته جدا می کند.
حال ببینیم udp چیست و چگونه عمل می کندUDP امکان جا به جایی اطلاعات را فراهم می کند البته با سرعت بالاتری نسبت به tcpولی udp ضریب اطمینان tcpرا ندارد.

تا اینجا هر آنچه توضیح داده شد مسایل مربوط به نحوه شکل گیری بسته های آی پی و نحوه ارسال آن بوده است .. از فصل آینده بروتکل هایRTPوRTCPرا که از اصلی ترین پروتکلهای VOIPهستند را شرح میدهیم

RTP&RTCP
سرويس هايي براي انتقال داده هايي با ويژگي هاي بلادرنگ مثل صوت و ويدئو ، فراهم مي كند . اين سرويس ها عبارتند از :
تعيين نوع payload ، شماره گذاري ترتيبي و time stamping اين پروتكل معمولا" به همراه پروتكل UDPبراي ارسال داده هاي خود استفاده مي كند

به تنهايي مكانيزمي براي مانيتور كردن كيفيت سرويس ( QoS ) ندارد. در واقع كار مانيتور كردن را به عهده پروتكل ديگري به نام ( Real-time Transport Control Protocol) نهاده و ميزان تضمين كيفيت سرويس بستگي به پروتكل همكار خود در لايه حمل مانند UDP دارد .

مهمترين ويژگي RTP كه منجر به انتخاب اين پروتكل توسط برنامه هاي كاربردي مانند كنفرانس هاي ويدئويي مي شود ، قابليت ارسال داده به چندين گيرنده در آن واحد مي باشد و اين دقيقا" همان امكاني است كه براي برگزاري كنفرانس هاي اينترنتي دنبال مي شود .

برای انتقال در زمان واقعی برنامه های کاربردی همچون صدا ،تصویر و غیره... طراحی شده است و بسته های اطلاعاتی خارج از نوبت را تشخیص میدهد.
نظارت بر کیفیت توزیع داده ها و کنترل اطلاعات را فراهم می کند و فشرده سازی هدر RTP موجب صرفه جویی در پهنای باند می شودو گزارش از دست دادن بسته را میدهد.

Rtp header

همانطور که در شکل بالا می بینید یک شماره ترتیبی (sequence number) وجود دارد که برای هر بسته یک شماره منحصر به فرد است و بسته بعدی یک شماره بالاتر می شود و برچسب زمانی هم مشخص کننده زمان ارسال است

بحث بعدی انشالله در مورد پروتکل SIPو H323خواهد بود و بعد از آن به نحوه کانفیگ گوشی های نرم افزاری و سخت افزاری خواهیم پرداخت

با توجه به اینکه میخواهیم یه نمونه واقعی از سیستم وویپ را بر بستر اینترنت تست کنیم نرم افزاری خدمت دوستان معرفی میکنیم که بعد از نصب نرم افزار بر روی گوشی موبایل و تنظیماتی که ما برایتان میفرستیم میتوانیم یک ارتباط تلفنی مثل تماس تلفنی SKYPیا WHATSAAPرا برقرار نماییم

دوستانی که علاقه مند به نحوه تنظیم و همچنین تست این مورد هستند میتوانند از طریق لینک ادمین به ما اطلاع دهند

با توجه به درخواست اکثر اعضا محترم کانال نرم افزار بالا را جهت نصب بر روی گوشی های اندروید قرار دادم ...نسخه iosهم وجود دارد میتوانید از گوگل پلی دانلود بفرمایید

جهت دریافت تنظیمات با ادمین در ارتباط باشید

سلام دوستان، در پست قبلي مفاهيم مربوط به VOIP و TDMoIP را خدمتتان معرفي نموديم. با توجه به مهاجرت شبكه هاي انتقال صدا از وضعيت TDM سابق به IP, سوئيچهاي تلفني نيز از وضعيت Circuit Switch سابق به Soft Switch تغيير يافته اند. اين موضوع بدين معني مي باشد كه تمامي فعاليتهاي مربوط به سوئيچينگ كانالهاي تلفني در لايه IP توسط SoftSwitch ها انجام مي شوند. شايد نام پروتكلهايي مانند SS7، V5، PRI ، CAS را شنيده باشيد. اين پروتكلها مربوط به سيگنالينگ كانالهاي تلفني بوده و با توسل به آنها امر آدرس دهي و مسير يابي در سيستم هاي تلفني بر پايه TDM امكان پذير مي باشد. به بيان ساده تر وقتي شما از طريق تلفن ثابت يا موبايل با دوستي تماس مي گيريد، پروتكلهاي سيگنالينگ با استفاده از شماره تلفن مقصد، مسير را برقرار نموده و تماس انجام خواهد شد. حال در دنياي جديد VOIP سيگنالينگهاي مصطلح SIP و H.248 يا Megaco مي باشند كه سافت سوئيچهاي جديد منصوبه در استانهايي مانند تهران، فارس، خراسان رضوي و ... از هر دو پروتكل پشتيباني مي نمايند.
در سيستمهاي سنتي سوئيچهاي تلفني، اصولا خطهاي تلفن به دو صورت قابل ارائه مي باشند.
در روش اول، خطهاي تلفن توسط زوجهاي مسي فيزيكي و يا اصطلاحا AB Wire ( دو سيم به هم تابيده A و B) به مشترك تلفن ارائه مي شوند كه حداكثر برد آنها هم حدودا ٣ يا ٤ كيلومتر مي باشد. به عنوان مثال شركتي كه نياز به ده خط تلفن دارد مي تواند با ده زوج سيم مسي خطوط تلفني خود را دريافت نموده و با اتصال مركز تلفن داخلي خود به اين خطوط تلفن شهري، آنها را مورد استفاده قرار دهد.
روش دوم نيز انتقال چندين خط بر روي لينك E1 مي باشد كه اين E1 نيز بروي زوج سيم، فيبر نوري و يا راديو قابل انتقال به محل مشترك مي باشد. به عنوان مثال سازماني كه نياز به ٣٠ خط تلفن شهري دارد مي تواند در خواست سرويس E1 را ارائه نموده و با اتصال مركز تلفن داخلي خود به اين E1 سي خط تلفن شهري خود را استفاده نمايد.
روشهاي بالا مربوط به سيستمهاي سنتي تلفن مي باشد اما در سافت سوئيچها از روشهاي ديگري مانند
SIP trunk, Voice Gateway و IAD
استفاده مي كنيم كه جزئيات أن را در پست آينده خدمتتان ارائه خواهيم نمود.