اعدادی که برای TCPوUDPنوشته شده هگزا دسیمال است ..ما برای ارسال بسته های صوتی در لایه ترانسپورت UDPرا انتخاب میکنیم ..

در ادامه تفاوت های UDP وTCPرا بررسی خواهیم کرد ..

TCP
یک پروتکل است که این امکان را فراهم می آورد تا اطلاعات بین دو کامپیوتر با ضریب اطمینان بالاتری جا به جا شوند . که ارتباط از این نوع بسیار مطمئن می باشد. TCP در سیستم مبدا ، اطلاعاتی را که باید ارسال کند در یک بسته به نام بسته اطلاعاتی آماده کرده و ارسال می کند و در سیستم مقصد tcp اطلاعاتی که مورد نظر است را از بسته جدا می کند.
حال ببینیم udp چیست و چگونه عمل می کندUDP امکان جا به جایی اطلاعات را فراهم می کند البته با سرعت بالاتری نسبت به tcpولی udp ضریب اطمینان tcpرا ندارد.

تا اینجا هر آنچه توضیح داده شد مسایل مربوط به نحوه شکل گیری بسته های آی پی و نحوه ارسال آن بوده است .. از فصل آینده بروتکل هایRTPوRTCPرا که از اصلی ترین پروتکلهای VOIPهستند را شرح میدهیم

RTP&RTCP
سرويس هايي براي انتقال داده هايي با ويژگي هاي بلادرنگ مثل صوت و ويدئو ، فراهم مي كند . اين سرويس ها عبارتند از :
تعيين نوع payload ، شماره گذاري ترتيبي و time stamping اين پروتكل معمولا" به همراه پروتكل UDPبراي ارسال داده هاي خود استفاده مي كند

به تنهايي مكانيزمي براي مانيتور كردن كيفيت سرويس ( QoS ) ندارد. در واقع كار مانيتور كردن را به عهده پروتكل ديگري به نام ( Real-time Transport Control Protocol) نهاده و ميزان تضمين كيفيت سرويس بستگي به پروتكل همكار خود در لايه حمل مانند UDP دارد .

مهمترين ويژگي RTP كه منجر به انتخاب اين پروتكل توسط برنامه هاي كاربردي مانند كنفرانس هاي ويدئويي مي شود ، قابليت ارسال داده به چندين گيرنده در آن واحد مي باشد و اين دقيقا" همان امكاني است كه براي برگزاري كنفرانس هاي اينترنتي دنبال مي شود .

برای انتقال در زمان واقعی برنامه های کاربردی همچون صدا ،تصویر و غیره... طراحی شده است و بسته های اطلاعاتی خارج از نوبت را تشخیص میدهد.
نظارت بر کیفیت توزیع داده ها و کنترل اطلاعات را فراهم می کند و فشرده سازی هدر RTP موجب صرفه جویی در پهنای باند می شودو گزارش از دست دادن بسته را میدهد.

Rtp header

همانطور که در شکل بالا می بینید یک شماره ترتیبی (sequence number) وجود دارد که برای هر بسته یک شماره منحصر به فرد است و بسته بعدی یک شماره بالاتر می شود و برچسب زمانی هم مشخص کننده زمان ارسال است

بحث بعدی انشالله در مورد پروتکل SIPو H323خواهد بود و بعد از آن به نحوه کانفیگ گوشی های نرم افزاری و سخت افزاری خواهیم پرداخت

با توجه به اینکه میخواهیم یه نمونه واقعی از سیستم وویپ را بر بستر اینترنت تست کنیم نرم افزاری خدمت دوستان معرفی میکنیم که بعد از نصب نرم افزار بر روی گوشی موبایل و تنظیماتی که ما برایتان میفرستیم میتوانیم یک ارتباط تلفنی مثل تماس تلفنی SKYPیا WHATSAAPرا برقرار نماییم

دوستانی که علاقه مند به نحوه تنظیم و همچنین تست این مورد هستند میتوانند از طریق لینک ادمین به ما اطلاع دهند

با توجه به درخواست اکثر اعضا محترم کانال نرم افزار بالا را جهت نصب بر روی گوشی های اندروید قرار دادم ...نسخه iosهم وجود دارد میتوانید از گوگل پلی دانلود بفرمایید

جهت دریافت تنظیمات با ادمین در ارتباط باشید

سلام دوستان، در پست قبلي مفاهيم مربوط به VOIP و TDMoIP را خدمتتان معرفي نموديم. با توجه به مهاجرت شبكه هاي انتقال صدا از وضعيت TDM سابق به IP, سوئيچهاي تلفني نيز از وضعيت Circuit Switch سابق به Soft Switch تغيير يافته اند. اين موضوع بدين معني مي باشد كه تمامي فعاليتهاي مربوط به سوئيچينگ كانالهاي تلفني در لايه IP توسط SoftSwitch ها انجام مي شوند. شايد نام پروتكلهايي مانند SS7، V5، PRI ، CAS را شنيده باشيد. اين پروتكلها مربوط به سيگنالينگ كانالهاي تلفني بوده و با توسل به آنها امر آدرس دهي و مسير يابي در سيستم هاي تلفني بر پايه TDM امكان پذير مي باشد. به بيان ساده تر وقتي شما از طريق تلفن ثابت يا موبايل با دوستي تماس مي گيريد، پروتكلهاي سيگنالينگ با استفاده از شماره تلفن مقصد، مسير را برقرار نموده و تماس انجام خواهد شد. حال در دنياي جديد VOIP سيگنالينگهاي مصطلح SIP و H.248 يا Megaco مي باشند كه سافت سوئيچهاي جديد منصوبه در استانهايي مانند تهران، فارس، خراسان رضوي و ... از هر دو پروتكل پشتيباني مي نمايند.
در سيستمهاي سنتي سوئيچهاي تلفني، اصولا خطهاي تلفن به دو صورت قابل ارائه مي باشند.
در روش اول، خطهاي تلفن توسط زوجهاي مسي فيزيكي و يا اصطلاحا AB Wire ( دو سيم به هم تابيده A و B) به مشترك تلفن ارائه مي شوند كه حداكثر برد آنها هم حدودا ٣ يا ٤ كيلومتر مي باشد. به عنوان مثال شركتي كه نياز به ده خط تلفن دارد مي تواند با ده زوج سيم مسي خطوط تلفني خود را دريافت نموده و با اتصال مركز تلفن داخلي خود به اين خطوط تلفن شهري، آنها را مورد استفاده قرار دهد.
روش دوم نيز انتقال چندين خط بر روي لينك E1 مي باشد كه اين E1 نيز بروي زوج سيم، فيبر نوري و يا راديو قابل انتقال به محل مشترك مي باشد. به عنوان مثال سازماني كه نياز به ٣٠ خط تلفن شهري دارد مي تواند در خواست سرويس E1 را ارائه نموده و با اتصال مركز تلفن داخلي خود به اين E1 سي خط تلفن شهري خود را استفاده نمايد.
روشهاي بالا مربوط به سيستمهاي سنتي تلفن مي باشد اما در سافت سوئيچها از روشهاي ديگري مانند
SIP trunk, Voice Gateway و IAD
استفاده مي كنيم كه جزئيات أن را در پست آينده خدمتتان ارائه خواهيم نمود.

مروری بر پروتکل های رایج ویپ:
پروتکل H323:
این پروتکل در سال 1996 توسط اتحادیه بین المللی مخابرات(ITU) جهت انتقال ارتباطات صوتی،تصویری، دیتا و فکس از طریق شبکه معرفی گردید.این پروتکل برای ویدئو کنفراس طراحی شد و برای ارتباطات تصویری به صورت یک استاندارد تبدیل شده است.
امروزه پروتکل H323 با ظهور پروتکل های پرطرفداری مثل SIP و IAX جایگاه خود را از دست داده است.
پروتکل MGCP:
این پروتکل که از آن به عنوان دروازه رسانه ها Media Gateway Control Protocol یاد میشود برای برگزاری کنفرانس های چند رسانه ای معرفی شد و با توسعه دو پروتکل Megaco , H.248 و ترکیب آنها تشکیل گردید. MGCP به سرعت قافیه را به پروتکل های SIP , IAX باخت.دلیل عمده آن عدم امکان تماس مستقیم تلفن های مبتنی بر این پروتکل با یکدیگر است. کمپانی سیسکو از این پروتکل در تلفن های تحت شبکه خود استفاده میکند.
پروتکل SIP:
این پروتکل در سال 1999 و پس از 3 سال اصلاحات پی در پی به بازار ویپ معرفی شد.SIP یک پروتکل سیگنالینگ در لایه Application است که به طور پیش فرض از پورت 5060 برای ارتباطات خود استفاده میکند و میتواند از هر دو پروتکل UDP و TCP برای انتقال داده ها استفاده کند.
واژه SIP در لغت مخفف Session Initiation Pratocol است و یکی از علت های موفقیت آن، دسترسی رایگان آن میباشد.
پروتکل SIP بسته های کنترلی را منتقل می کند و برای انتقال بسته های دیتا ( صوت و تصویر) از پروتکل RTP که ذاتا بر روی UDP کار می کند استفاده می کند.
پروتکل SIP طرحی برای ضمانت یک انتقال رمزگذاری شده امن دارد که از آن با نام TLSیاد میشود (Transport Layer security) که به منظور انتشار ارتباط بین تماس گیرنده و سرور دریافت کننده تماس مورد استفاده قرار میگیرد.
پروتکل IAX:
این پروتکل توسط کمپانی Digium و برمبنای استریسک ارائه گردید ولی توسط دیگر مراکز مخابراتی و سخت افزارهای دیگر هم پشتیانی میگردد.
پروتکل IAX در لغت مخفف Inter Asterisk Exchange است ویک پروتکل انتقال نظیر SIP میباشد که با استفاده از پروتکل UDP از طریق پورت 45x69 انتقال مدیا و سیگنالینگ را انجام میدهد.
این پروتکل از امنیت خوبی برخوردار است و قادر است جریانهای مدیا را بین End Point ها با تبادل کلید های داینامیک رمزگذاری کند.

سلام دوستان. همانطور که مستحضرید با توجه به گسترش شبکه های IP و MPLS، طراحی سوئيچهای نلفنی نیزبه سمت IP مهاجرت نموده و امروزه مفاهیمی مانند سافت سوِئیچ، NGN و IMS بسیار شنیده می شود.
سافت سوییچ فناوریی است که امکان ارایة خدمات مکالمه، خدمات باند وسیع و حتی خدمات بدون سیم را بر روی بستر شبکة IP فراهم می کند. با گسترش شبکه های IP، هزینة ارتباطات داده بر مبنای شبکه‌های IP بسیار کاهش یافته است و این مساله و همچنین مساله هم‌گرایی شبکه های داده و شبکه های تلفنی نگاه‌ها را به سمت امکان ارایه خدمات مکالمه بر مبنای شبکه IP معطوف داشته است. این مساله ابتدا در مخابرات راه دور و بین المللی مطرح شد زیرا مقایسه هزینة بالای این نوع مکالمه با روش‌های قبلی امکان ورود راه حل‌های جدید را فراهم می آورد. استفاده از فناوریVOIP هزینة مکالمات بین المللی را ده‌ها برابر کاهش داده است. فناوری VOIP در طول تکوین خود راه حل‌های مختلفی را آزموده است و فناوری سافت سوییچ الگوی کاملی از یک سامانه ی کاملVOIP است که تمامی خدمات موجود در شبکه های تلفنی موجود (سوییچ مداری) را فراهم می آورد و امکان ایجاد یک شبکه تلفنی کامل را بر مبنای VOIP فراهم می‌کند. فناوری سافت سوییچ بعنوان یک جایگزین برای سوئیچ‌هایTDM کلاس 4 و 5 مطرح است و امکان کنترل مکالمه و ارایة خدمات را بر روی شبکة IP فراهم می آورد. مهم‌ترین عاملی که ورود فناوری سافت سوییچ را به تاخیر انداخته بود آنست که این فناوری می بایست از ابتدا تمام شاخصهای فناوری سوییچ بسته ای را که حداقل در طول 25 سال به دست آمده است پشتیبانی می کرد. این مهم چند سالی است که محقق شده و محصولاتی عرضه شده اند که شاخص‌های لازم را برآورده می کنند و علاوه بر آن انواع دیگری از خدمات را فراهم می آورند که در سامانه های قبلی ارایه آنها ممکن نبوده است.
از نظر قابلیت اطمینان، مقیاس قابلیت اطمینان در سامانه های مخابراتی استاندارد 99.999% خدمات است. یعنی سامانه تنها در 0.001% از مواقع به خارج از حالت ارائه ی خدمات می رود. دستیابی به این استاندارد در سوئیچ های معمولی چندان کار مشکلی نیست. در حال حاضر بسیاری از محصولات سافت سوییچ نیز این شاخص را برآورده می کنند.
از نظر کیفیت خدمات نیز توسعة وسیع فناوری IP امکان ارایة‌کیفیت خدمات (QOS) را در حد سوئیچ های کلاس 4و5 فراهم آورده است. از نظر سیگنال دهی نیز فناوری سافت سوییچ با پشتیبانی پروتکل های متعدد برای اتصال با شبکه تلفنی PSTN مانند پشتیبانی کامل سیگنال دهی SS7 در لایه های مختلف سازگاری کامل با شبکة تلفنی PSTN را فراهم آورده است. از نظر قابلیت توسعه نیز این یکی از مزایای شبکة‌ سافت سوییچ نسبت به شبکة‌ سوییچ مداری است و این فناوری به دلیل مستقل بودن مسیر ترافیک داده و صدا از ترافیک سیگنال دهی و بدلیل ساختار قابل توسعه و انعطاف پذیر ی شبکةIP بسیار قابل توسعه است. نکتة قابل توجه در شبکة سافت سوییچ ایجاد بستر مناسب و انعطاف پذیر برای ارایة انواع خدمات مختلف است لذا شبکة سافت سوییچ علاوه بر پشتیبانی خدمات سنتی شبکة هوشمند (IN) امکان انواع خدمات جدید را فراهم می آورد. یکی دیگر از مزایای فناوری سافت سوییچ آنست که نسبت به فناوری سنتی سوییچ مداری در مرحله نگهداری و حتی در بعضی موارد در مرحله ایجاد ارزان‌تر است. فناوری سافت سوییچ در حال حاضر به یک فناوری بالغ تبدیل شده است و به سرعت در حال رشد و تکوین است.
ساختار شبکه سافت سو ییچ
شبکه سافت سوییچ مانند شبکة PSTN شامل اجزای اصلی شبکة دسترسی (Access) ، سوئیچ و شبکة ارتباطی است.
1- شبکه دسترسی
- شبکة دسترسی در حقیقت نقطة اتصال کاربران در شبکه است و وسیع ترین و پر هزینه ترین بخش شبکه را در بر می گیرد. این بخش امکان تبدیل فرمت داده (صوت، دورنگار یا داده و ویدئو) و پروتکل های لازم برای اتصال به شبکه را فراهم می آورد. این بخش در شبکة سوییچ نرم افزاری ، درواره‌ی رسانه(MG) نامیده می شود.
در این قسمت تنوع بسیار زیادی وجود داشته و در دو قسمت مرکزی و آبونه از بسترهای مختلف فیبر نوری، سیم مسی و بی سیم و یا ترکیبی از آنها استفاده نمود. سیستمهای IMS ACCESS، IAD ها، سیستمهای PON و همچنین سیستمهای اترنتی P2P از جمله تجهیزاتی هستند که در این لایه مورد استفاده واقع می شوند.
2- بخش سوئیچینگ