This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥شهرداری مشهد در واکنش به سیل:
🔹 نه، نه، نه! سیلی در کار نیست؛ «آبگرفتگیِ جُزئی» است
🔹 نه بابا، اینجوریا نیست؛ ماشینهای کارتُنی را آب بُرده، نه ماشین آهنی مردم!
🔹 فیلمی از این حوادث دارید بفرستید ما هم ببینیم!
🔹 روال طبیعی زندگی مردم در جریان است
-Entekhab-
@tartori
🔹 نه، نه، نه! سیلی در کار نیست؛ «آبگرفتگیِ جُزئی» است
🔹 نه بابا، اینجوریا نیست؛ ماشینهای کارتُنی را آب بُرده، نه ماشین آهنی مردم!
🔹 فیلمی از این حوادث دارید بفرستید ما هم ببینیم!
🔹 روال طبیعی زندگی مردم در جریان است
-Entekhab-
@tartori
😈3🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دقت و ظرافتِ رباتِ جراح، ساخته شدت توسط سونی.
این ربات که با بخیه زدنِ پوسته ب ذرت، دقت بالای خودش رو نشون میده، در جراحی حیوانات هم موفق بوده …
.
همچین رباتی قطعا برای زندگی در دیگر سیارات مفید خواهد بود.
_ناسا فارسی_
@tartori
این ربات که با بخیه زدنِ پوسته ب ذرت، دقت بالای خودش رو نشون میده، در جراحی حیوانات هم موفق بوده …
.
همچین رباتی قطعا برای زندگی در دیگر سیارات مفید خواهد بود.
_ناسا فارسی_
@tartori
👍2❤1🤩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حالا یه بارم رسیدیم اولای ایستگاه ۷ یهو برف گرفت مه شد دیگه چند قدم جلوترم نمی دیدیم.خدا بخیر گذروند :))
@tartori
@tartori
❤1😁1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مایلید بدانید ایرانی که قرار بود سرآمد کشورهای منطقه باشد چگونه به چنین وضعیت فلاکت باری در اقتصاد افتادهاست؟
نمونهای از افاضات یکی از تئوریسین های محبوب و مطلوب حکمرانان اقتصادی کشور را ببینید!
-حسین سلاح ورزی-
@tartori
نمونهای از افاضات یکی از تئوریسین های محبوب و مطلوب حکمرانان اقتصادی کشور را ببینید!
-حسین سلاح ورزی-
@tartori
🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
سیل مشهد ۳۷ میلیمتر : ۷ کشته
سیل دبی : ۲۵۴ میلیمتر : ۴ کشته
سیل دبی : دو شبانه روز
سیل مشهد : ۴۰ دقیقه
ارتفاع دبی از سطح دریا کمتر از ۵ متر و ارتفاع مشهد از سطح دریا بالای ۹۰۰ متر.
گوشت با منه ؟
_احسان شیاسی_
@tartori
سیل مشهد ۳۷ میلیمتر : ۷ کشته
سیل دبی : ۲۵۴ میلیمتر : ۴ کشته
سیل دبی : دو شبانه روز
سیل مشهد : ۴۰ دقیقه
ارتفاع دبی از سطح دریا کمتر از ۵ متر و ارتفاع مشهد از سطح دریا بالای ۹۰۰ متر.
گوشت با منه ؟
_احسان شیاسی_
@tartori
👍3
تارتوری
مایلید بدانید ایرانی که قرار بود سرآمد کشورهای منطقه باشد چگونه به چنین وضعیت فلاکت باری در اقتصاد افتادهاست؟ نمونهای از افاضات یکی از تئوریسین های محبوب و مطلوب حکمرانان اقتصادی کشور را ببینید! -حسین سلاح ورزی- @tartori
اون ماجرای ایجاد شغل با یک میلیون تومان کنسله، عدد رفت رو دو میلیارد تومن!
این عکسی که یاسرشون گذاشته برای کسب و کار کوچک مقیاس 34000 دلار نرخشه، معادل 2 میلیارد تومان:)))
_توییتر بورس_
@tartori
این عکسی که یاسرشون گذاشته برای کسب و کار کوچک مقیاس 34000 دلار نرخشه، معادل 2 میلیارد تومان:)))
_توییتر بورس_
@tartori
👍1
درباره شانیدار، نئاندرتالی که در کردستان عراق پیدا شد
——
بقایای این زن نئاندرتال در غاری در کردستان عراق پیدا شده که حدود ۲ ساعت با مرز ایران فاصله داره. این استخوانها سال ۲۰۱۸ پیدا شدن و قدمتش به ۷۵ هزار سال پیش برمیگرده. اینجا به چند نکته درباره این استخوانها اشاره میکنم.
وقتی که پیداش کردن، جمجمهش توسط سنگها خرد شده بوده و از اونجایی که دهها هزار سال از قدمتش میگذشته، رسوب زیادی این استخوان رو در بر گرفته بود بطوری که ضخامتش به چیزی حدود ۱ اینچ میرسید. جمجمهش حدود ۲۰۰ قطعه شده بود.
اما طی این پنج سالی که از این ماجرا میگذره، محققان با زحمت زیادی جمجمهی این زن نئاندرتال رو دوباره تکه تکه کنار هم قرار دادن دادن و بهم چسبوندن و این تصویر بازسازی شدهی سه بعدی که میبینید، شمایلیه از این زن که اسمش رو گذاشتن شانیدار زد که شانیدار همون اسم غاره.
نئاندرتالهای تقریبا ۴۰ هزار سال پیش از صحنهی زمین ناپدید شدن. جمجمهی نئاندرتالها و انسانها متفاوتن.
جمجمهی نئاندرتالها در قسمت ابرو برجستگی درشتتری داره و چونهی کوچیکتری هم دارن. و اینکه قسمت میانی صورت نئاندرتالها برجسهتره که باعث میشه بینیشون بزرگتر دیده بشه.
بعد از کشف این بقایا تو غار شانیدار، از یک چسب مخصوصی برای جدا کردن قطعههای استخوان و رسوب متصل به اونا از محیط غار استفاده کردن.
اینارو به صورت بلوکهای کوچیکی از رسوب و استخوان توی یک فویل پیچیدن و با دقت از غار بیرون آوردن. بعدش اینا رو به دانشگاه کمبریج منتقل کردن.
حدود ۹ ماه تمیز کردن و متصل کردن این قطعات بهم طول کشیده. یه چیزی شبیه به یک پازل بوده که باید خیلی دقیق جای این تکهها رو پیدا میکردن.
بعدش اسکن کردن و یک طرح اولیه از صورتش در آوردن و بعدتر براش پوست و مو و چشم و ویژگیهای دیگه به این طرح اضافه کردن.
این بازسازی انقدر زنده و خوب اجرا شد که اگه این نئاندرتال زنده میشد و لباس میپوشید و از کنار شما رد میشد، به احتمال زیاد نظر شما رو به خودش جلب نمیکرد.
اما در این بین، محققان سعی کردن با تکیه بر این بقایا، سرنخهایی در مورد هویت شانیدار زد رو هم پیدا کنن.
اومدن از پروتئینهای مینای دندان و اندازهی استخوانهاش برای تعیین جنسیتش و از دندانهاش برای تعیین سنش استفاده کردن. احتمال میدن که این زن أواسط دههی ۴۰ زندگیش بوده و شاید هم بزرگتر. استخوانها هم نشون میده که چیزی حدود ۱۵۰ سانتیمتر قد داشته.
و میگن این شخص کسی بوده که نسبتا عمر طولانی داشته و بخاطر همین، از نظر تجربه، ممکنه از افراد مهم قبیلهش بوده باشه.
مشخص شده که برخی از دندانهای جلویی شانیدار تا ریشههاشون ساییده شده بودن که نشون میده از دندونهاش کار میکشیده.
مثل یک دست سوم، بخصوص برای پرداخت پوست حیوانات، اونا رو به دندون میگرفته و با دستهاش مشغول میشده.
شانیدار همچنین نکتههایی رو در مورد فرهنگ و رفتار نئاندرتالها هم به محققا نشون داد. مثلا در زمان مرگ، به نظر میرسه که جسدش رو تو یک آبکندی یا خندق قرار دادن
که طی زمان بخاطر جریان آب ایجاد شده ولی بعدتر اون رو با دست گودتر کرده بودن.
بدنش رو به کنارهی خندق تکیه داده بودن و دست چپش زیر سرش حلقه شده بود. همچنین یه سنگ رو مثل کوسن گذاشته بودن پشت سرش.
شانیدار در دستهای از اجساد نئاندرتال پیدا شد که به نظر میرسه همگی در یک زمان در اون غار دفن شدن.
بقایاشون پشت یک صخرهی عمودی بلندی پیدا شد. شاید نئاندرتالها زمانهایی که برای تدفین آدمهاشون به این غار برمیگشتن، از این سنگ به عنوان یک نشانه استفاده میکردن.
نکتهی دیگه اینکه محققی به نام کریس هانت که روی این محل تحقیقاتی انجام داده میگه قراردادن این افراد کنار همدیگه توی این غار، نشون میده که قبل از مرگ این زن، انگار به اطرافیان گفتن که این نقطهی مشخص، جای مادربزرگتونه.
یعنی از قبل قبرش رو مشخص کرده بودن.
کنار شانیدار، نئاندرتال مذکری هم پیدا شده که از ناحیهی دست فلج بوده. این حدس رو هم میزنن که به احتمال زیاد این مرد تا حدی نابینا و ناشنوا هم بوده و مابین ۴۰ تا ۵۰ سال عمر کرده.
اینا نشون میده که ظاهرا کسی ازش مراقبت میکرده.
در کل این شواهد نشون میده که این گونهی هومو نئاندرتانسیس، گونهای همدل بودن.
علاوه بر این موارد، تونستن تکههایی میکروسکوپی از مواد غذایی زغالی مثل آجیل و علف و دانههای وحشی تو خاک نزدیک این بقایا پیدا کنن. اینا مشخص میکنه که ظاهرا نئاندرتالها در همون نزدیکی
غذا هم میپختن و کلا اون اطراف میپلیکدن. استفادهی مداوم و چند باره از مکانها هم در زندگی و هم در مرگ یک شاخصهی مهم برای نئاندرتالهاست. خیلی از چیزهایی که ما به عنوان ویژگیهای منحصربفرد انسانی در نظر میگیریم، مدتها قبل از ظهور ما وجود داشتن.
فریدهاب
@tartori
——
بقایای این زن نئاندرتال در غاری در کردستان عراق پیدا شده که حدود ۲ ساعت با مرز ایران فاصله داره. این استخوانها سال ۲۰۱۸ پیدا شدن و قدمتش به ۷۵ هزار سال پیش برمیگرده. اینجا به چند نکته درباره این استخوانها اشاره میکنم.
وقتی که پیداش کردن، جمجمهش توسط سنگها خرد شده بوده و از اونجایی که دهها هزار سال از قدمتش میگذشته، رسوب زیادی این استخوان رو در بر گرفته بود بطوری که ضخامتش به چیزی حدود ۱ اینچ میرسید. جمجمهش حدود ۲۰۰ قطعه شده بود.
اما طی این پنج سالی که از این ماجرا میگذره، محققان با زحمت زیادی جمجمهی این زن نئاندرتال رو دوباره تکه تکه کنار هم قرار دادن دادن و بهم چسبوندن و این تصویر بازسازی شدهی سه بعدی که میبینید، شمایلیه از این زن که اسمش رو گذاشتن شانیدار زد که شانیدار همون اسم غاره.
نئاندرتالهای تقریبا ۴۰ هزار سال پیش از صحنهی زمین ناپدید شدن. جمجمهی نئاندرتالها و انسانها متفاوتن.
جمجمهی نئاندرتالها در قسمت ابرو برجستگی درشتتری داره و چونهی کوچیکتری هم دارن. و اینکه قسمت میانی صورت نئاندرتالها برجسهتره که باعث میشه بینیشون بزرگتر دیده بشه.
بعد از کشف این بقایا تو غار شانیدار، از یک چسب مخصوصی برای جدا کردن قطعههای استخوان و رسوب متصل به اونا از محیط غار استفاده کردن.
اینارو به صورت بلوکهای کوچیکی از رسوب و استخوان توی یک فویل پیچیدن و با دقت از غار بیرون آوردن. بعدش اینا رو به دانشگاه کمبریج منتقل کردن.
حدود ۹ ماه تمیز کردن و متصل کردن این قطعات بهم طول کشیده. یه چیزی شبیه به یک پازل بوده که باید خیلی دقیق جای این تکهها رو پیدا میکردن.
بعدش اسکن کردن و یک طرح اولیه از صورتش در آوردن و بعدتر براش پوست و مو و چشم و ویژگیهای دیگه به این طرح اضافه کردن.
این بازسازی انقدر زنده و خوب اجرا شد که اگه این نئاندرتال زنده میشد و لباس میپوشید و از کنار شما رد میشد، به احتمال زیاد نظر شما رو به خودش جلب نمیکرد.
اما در این بین، محققان سعی کردن با تکیه بر این بقایا، سرنخهایی در مورد هویت شانیدار زد رو هم پیدا کنن.
اومدن از پروتئینهای مینای دندان و اندازهی استخوانهاش برای تعیین جنسیتش و از دندانهاش برای تعیین سنش استفاده کردن. احتمال میدن که این زن أواسط دههی ۴۰ زندگیش بوده و شاید هم بزرگتر. استخوانها هم نشون میده که چیزی حدود ۱۵۰ سانتیمتر قد داشته.
و میگن این شخص کسی بوده که نسبتا عمر طولانی داشته و بخاطر همین، از نظر تجربه، ممکنه از افراد مهم قبیلهش بوده باشه.
مشخص شده که برخی از دندانهای جلویی شانیدار تا ریشههاشون ساییده شده بودن که نشون میده از دندونهاش کار میکشیده.
مثل یک دست سوم، بخصوص برای پرداخت پوست حیوانات، اونا رو به دندون میگرفته و با دستهاش مشغول میشده.
شانیدار همچنین نکتههایی رو در مورد فرهنگ و رفتار نئاندرتالها هم به محققا نشون داد. مثلا در زمان مرگ، به نظر میرسه که جسدش رو تو یک آبکندی یا خندق قرار دادن
که طی زمان بخاطر جریان آب ایجاد شده ولی بعدتر اون رو با دست گودتر کرده بودن.
بدنش رو به کنارهی خندق تکیه داده بودن و دست چپش زیر سرش حلقه شده بود. همچنین یه سنگ رو مثل کوسن گذاشته بودن پشت سرش.
شانیدار در دستهای از اجساد نئاندرتال پیدا شد که به نظر میرسه همگی در یک زمان در اون غار دفن شدن.
بقایاشون پشت یک صخرهی عمودی بلندی پیدا شد. شاید نئاندرتالها زمانهایی که برای تدفین آدمهاشون به این غار برمیگشتن، از این سنگ به عنوان یک نشانه استفاده میکردن.
نکتهی دیگه اینکه محققی به نام کریس هانت که روی این محل تحقیقاتی انجام داده میگه قراردادن این افراد کنار همدیگه توی این غار، نشون میده که قبل از مرگ این زن، انگار به اطرافیان گفتن که این نقطهی مشخص، جای مادربزرگتونه.
یعنی از قبل قبرش رو مشخص کرده بودن.
کنار شانیدار، نئاندرتال مذکری هم پیدا شده که از ناحیهی دست فلج بوده. این حدس رو هم میزنن که به احتمال زیاد این مرد تا حدی نابینا و ناشنوا هم بوده و مابین ۴۰ تا ۵۰ سال عمر کرده.
اینا نشون میده که ظاهرا کسی ازش مراقبت میکرده.
در کل این شواهد نشون میده که این گونهی هومو نئاندرتانسیس، گونهای همدل بودن.
علاوه بر این موارد، تونستن تکههایی میکروسکوپی از مواد غذایی زغالی مثل آجیل و علف و دانههای وحشی تو خاک نزدیک این بقایا پیدا کنن. اینا مشخص میکنه که ظاهرا نئاندرتالها در همون نزدیکی
غذا هم میپختن و کلا اون اطراف میپلیکدن. استفادهی مداوم و چند باره از مکانها هم در زندگی و هم در مرگ یک شاخصهی مهم برای نئاندرتالهاست. خیلی از چیزهایی که ما به عنوان ویژگیهای منحصربفرد انسانی در نظر میگیریم، مدتها قبل از ظهور ما وجود داشتن.
فریدهاب
@tartori
👏5👍2👀1