Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
سه بازیکن دورتموند در مقابل ۱۰۰ تا بچه مدرسهای :)))
بچهها دو هیچ بردن. عین جوجه ماشینی میمونن 😅
@tartori
بچهها دو هیچ بردن. عین جوجه ماشینی میمونن 😅
@tartori
😁1
تهران اواخر دههی ۳۰ چند مالک و چند مستاجر داشت؟
در شهریور ۱۳۳۷ یکی از خبرنگاران مجلهی «اطلاعات بانوان» با امضای «خانهبهدوش» گزارشی را دربارهی جمعیت تهران، تعداد بیکاران، مالکان و مستاجران تهران به نقل از ادارهی آمار وزارت کشور وقت منتشر کرد.
بخشهایی از این گزارش را به نقل از همان مجله به تاریخ ۷ شهریور ۳۷ در پی میخوانید:
... طبق آخرین آماری که ادارهی آمار وزارت کشور در اختیار ما گذاشته ، جمعیت تهران و حومه رویهمرفته یک میلیون و هفتصد و نود و هفت هزار و چهارصد و بیست و نه نفر (۱.۷۹۷.۴۲۹) است. این جمعیت سیصد و نود و چهار هزار و دویست و چهل و دو (۳۹۴.۲۴۲) خانواده را تشکیل میدهند.
از این عده صد و سی و چهار هزار و ششصد و بیست و سه (۱۳۴.۶۲۳) خانوار مالک خانهای هستند که در آن نشستهاند و دویست و پنجاه و نه هزار و ششصد و نوزده (۲۵۹.۶۱۹) خانوار دیگر مالک خانهی خود نیستند یعنی اجارهنشین و خانهبهدوشاند.
از کلیهی سیصد و نود و چهار هزار و دویست و چهل و دو خانوار تهران بین سیصد و سی هزار و صد و هشتاد و چهار خانواده یک یا دو نفر نانآور مشغول به کار وجود دارد و بقیه که شصت و چهار هزار و پنجاه و هشت (۶۴.۰۵۸) خانوارند نانآور شاغل به کار ندارند.
تازه از این جمعیت عدهای واقعا بیکارند و جمعی نیز مثلا برای تحصیل به تهران آمدهاند و خرجشان از طرف پدر و مادرشان میرسد و تقریبا پنج شش هزار خانوار خرجشان از راه عایده ملک و اجارهبها میگذرد. ملاحظه میفرمایید که سرنوشت مسکن و ماوای دویست و شصت هزار خانوار در دست پنج شش هزار نفر است و در حدود نصف عواید این عدهی زیاد به جیب آن پنج شش هزار نفر میرود.
@tartori
در شهریور ۱۳۳۷ یکی از خبرنگاران مجلهی «اطلاعات بانوان» با امضای «خانهبهدوش» گزارشی را دربارهی جمعیت تهران، تعداد بیکاران، مالکان و مستاجران تهران به نقل از ادارهی آمار وزارت کشور وقت منتشر کرد.
بخشهایی از این گزارش را به نقل از همان مجله به تاریخ ۷ شهریور ۳۷ در پی میخوانید:
... طبق آخرین آماری که ادارهی آمار وزارت کشور در اختیار ما گذاشته ، جمعیت تهران و حومه رویهمرفته یک میلیون و هفتصد و نود و هفت هزار و چهارصد و بیست و نه نفر (۱.۷۹۷.۴۲۹) است. این جمعیت سیصد و نود و چهار هزار و دویست و چهل و دو (۳۹۴.۲۴۲) خانواده را تشکیل میدهند.
از این عده صد و سی و چهار هزار و ششصد و بیست و سه (۱۳۴.۶۲۳) خانوار مالک خانهای هستند که در آن نشستهاند و دویست و پنجاه و نه هزار و ششصد و نوزده (۲۵۹.۶۱۹) خانوار دیگر مالک خانهی خود نیستند یعنی اجارهنشین و خانهبهدوشاند.
از کلیهی سیصد و نود و چهار هزار و دویست و چهل و دو خانوار تهران بین سیصد و سی هزار و صد و هشتاد و چهار خانواده یک یا دو نفر نانآور مشغول به کار وجود دارد و بقیه که شصت و چهار هزار و پنجاه و هشت (۶۴.۰۵۸) خانوارند نانآور شاغل به کار ندارند.
تازه از این جمعیت عدهای واقعا بیکارند و جمعی نیز مثلا برای تحصیل به تهران آمدهاند و خرجشان از طرف پدر و مادرشان میرسد و تقریبا پنج شش هزار خانوار خرجشان از راه عایده ملک و اجارهبها میگذرد. ملاحظه میفرمایید که سرنوشت مسکن و ماوای دویست و شصت هزار خانوار در دست پنج شش هزار نفر است و در حدود نصف عواید این عدهی زیاد به جیب آن پنج شش هزار نفر میرود.
@tartori
👍1🤨1
آیا معنی این تابلو را میدانید ؟
این تابلو تنها در اتوبانهای آلمان نصب میشود و معنای خاصی دارد که شاید برای بسیاری از ما جالب باشد. این علامت نشان میدهد که در این بخش از اتوبان، هیچ محدودیت سرعتی وجود ندارد! به این معنا که رانندگان میتوانند به هر سرعتی که خود صلاح میدانند، پدال گاز را فشار دهند و از تجربه رانندگی با سرعت بالا لذت ببرند.
این بخشهای بدون محدودیت سرعت، که به عنوان "آزادراههای بدون محدودیت" شناخته میشوند، یکی از ویژگیهای منحصر به فرد سیستم حمل و نقل آلمان هستند.
@tartori
این تابلو تنها در اتوبانهای آلمان نصب میشود و معنای خاصی دارد که شاید برای بسیاری از ما جالب باشد. این علامت نشان میدهد که در این بخش از اتوبان، هیچ محدودیت سرعتی وجود ندارد! به این معنا که رانندگان میتوانند به هر سرعتی که خود صلاح میدانند، پدال گاز را فشار دهند و از تجربه رانندگی با سرعت بالا لذت ببرند.
این بخشهای بدون محدودیت سرعت، که به عنوان "آزادراههای بدون محدودیت" شناخته میشوند، یکی از ویژگیهای منحصر به فرد سیستم حمل و نقل آلمان هستند.
@tartori
👏1
محله پزشکان طهران کجا بود؟
تا دوره قاجار افرادی که به بیماری های صعب العلاج مبتلا می شدند بی درنگ نشانی پزشکان مشهوری که مطب آنها حوالی بازار بود را جستجو می کردند و به همین دلیل اطراف خیابان ناصرخسرو، محل رفت و آمد بیماران و تجمع داروفروش ها هم بوده است.
نصرالله حدادی، تهران پژوه، درباره زندگی معروف ترین پزشکان تهرانی در این محدوده می گوید:
«یکی از معروف ترین اطبایی که در محدوده بازار طبابت می کرد فردی به نام ماژور عبدالله خان احمدیه بود.
او تا سال ۱۳۱۴سرگرد و طبیب ارتش پهلوی اول بود و بعد از پایان دوران خدمت در ابتدای خیابان پامنار مشغول طبابت شد.
دکتر عبدالله انوار، تهران پژوه معاصر، روایت می کرد که در کودکی مشکل بلع داشته و در نهایت ماژور عبدالله خان بدون در اختیار داشتن امکانات پزشکی تشخیص می دهد که حدود یک وجب از روده اش باید بریده شود.
ماژور عبدالله خان یکی از حاذق ترین پزشکان تهرانی بود که به طور شگفت انگیزی اصل بیماری را تشخیص می داد و مردم را معالجه می کرد.
او دانش آموخته مدرسه دارالفنون بود و گفته می شود با داروهای گیاهی بیمارانش را درمان می کرد.»
ارسطو علاج، رئیس نخستین بیمارستان بلدیه تهران و از نخستین اطبای تشکیل دهنده گروه پزشکی دانشگاه تهران، یکی دیگر از مشهورترین پزشکانی بود که در محدوده اطراف بازار تهران و به طور دقیق تر در حوالی چهارراه سرچشمه و کوچه حاج محمود وزیری سابق زندگی می کرد.
نصرالله حدادی در این باره می گوید: «ارسطو علاج آخرین پزشکی بود که پروین اعتصامی را در فروردین ۱۳۲۰ ملاقات کرد. دکتر علاج هم از جمله افرادی بود که در تشخیص بیماری های سخت ید طولایی داشت و معمولا برای درمان افراد سرشناس و رجال سیاسی دوره پهلوی اول انتخاب می شد. خانه او در کوچه حاج محمود وزیری تا چند سال قبل سرپا بود اما هرگز ثبت ملی نشد و در نهایت آن را تخریب کردند.»
همشهری
@tartori
تا دوره قاجار افرادی که به بیماری های صعب العلاج مبتلا می شدند بی درنگ نشانی پزشکان مشهوری که مطب آنها حوالی بازار بود را جستجو می کردند و به همین دلیل اطراف خیابان ناصرخسرو، محل رفت و آمد بیماران و تجمع داروفروش ها هم بوده است.
نصرالله حدادی، تهران پژوه، درباره زندگی معروف ترین پزشکان تهرانی در این محدوده می گوید:
«یکی از معروف ترین اطبایی که در محدوده بازار طبابت می کرد فردی به نام ماژور عبدالله خان احمدیه بود.
او تا سال ۱۳۱۴سرگرد و طبیب ارتش پهلوی اول بود و بعد از پایان دوران خدمت در ابتدای خیابان پامنار مشغول طبابت شد.
دکتر عبدالله انوار، تهران پژوه معاصر، روایت می کرد که در کودکی مشکل بلع داشته و در نهایت ماژور عبدالله خان بدون در اختیار داشتن امکانات پزشکی تشخیص می دهد که حدود یک وجب از روده اش باید بریده شود.
ماژور عبدالله خان یکی از حاذق ترین پزشکان تهرانی بود که به طور شگفت انگیزی اصل بیماری را تشخیص می داد و مردم را معالجه می کرد.
او دانش آموخته مدرسه دارالفنون بود و گفته می شود با داروهای گیاهی بیمارانش را درمان می کرد.»
ارسطو علاج، رئیس نخستین بیمارستان بلدیه تهران و از نخستین اطبای تشکیل دهنده گروه پزشکی دانشگاه تهران، یکی دیگر از مشهورترین پزشکانی بود که در محدوده اطراف بازار تهران و به طور دقیق تر در حوالی چهارراه سرچشمه و کوچه حاج محمود وزیری سابق زندگی می کرد.
نصرالله حدادی در این باره می گوید: «ارسطو علاج آخرین پزشکی بود که پروین اعتصامی را در فروردین ۱۳۲۰ ملاقات کرد. دکتر علاج هم از جمله افرادی بود که در تشخیص بیماری های سخت ید طولایی داشت و معمولا برای درمان افراد سرشناس و رجال سیاسی دوره پهلوی اول انتخاب می شد. خانه او در کوچه حاج محمود وزیری تا چند سال قبل سرپا بود اما هرگز ثبت ملی نشد و در نهایت آن را تخریب کردند.»
همشهری
@tartori
👍1🙏1
احسان روحی، استاد تمام دانشگاه فردوسی مشهد که شهریور ۱۴۰۲ بنا به گفتهی خود مجبور به استعفا شد، حالا مشغول به تدریس در دانشگاه هوانوردی امبریریدل فلوریدا آمریکا است. او سال ۹۷ از طرف فرهنگستان علوم به عنوان دانشمند و پژوهشگر جوان برجسته مهندسی مکانیک انتخاب شده بود.
_Arash Hashemi_
@tartori
_Arash Hashemi_
@tartori
👏1😢1
دادستان بردسیر: با توجه به نارضایتی از شلوغی صفهای نان در سطح شهر، دستوری صادر شده که اتباع از نانواییهای تعیین شده در اردوگاه و به قیمت دولتی نان تهیه کنند.
روایت صحیح این است؛ حتی نان یارانهای اتباع هم قطع نشده. اینقدر با اتهام دروغین فاشیسم، وطن و هموطن خود را کوچک نکنید.
_احسان بداغی_
@tartori
روایت صحیح این است؛ حتی نان یارانهای اتباع هم قطع نشده. اینقدر با اتهام دروغین فاشیسم، وطن و هموطن خود را کوچک نکنید.
_احسان بداغی_
@tartori
😱1😈1