تارتوری
♦️ پزشکیان: 🔹 اگر باران نبارد، احتمالاً آب از آذر ماه در تهران جیرهبندی میشود 🔹 اگر باز هم نبارد، باید تهران را خالی کنیم -Entekhab- @tartori
.
ولی خیلی جدی گفته
تهران ماه دیگه آب نداره
تخلیه کنین ، پاشین برین شهرهای خودتون
انگار داره درباره کوچ فصلی فلامینگو ها از سیبری به تالاب انزلی صحبت میکنه
-عامو-
@tartori
ولی خیلی جدی گفته
تهران ماه دیگه آب نداره
تخلیه کنین ، پاشین برین شهرهای خودتون
انگار داره درباره کوچ فصلی فلامینگو ها از سیبری به تالاب انزلی صحبت میکنه
-عامو-
@tartori
😁6🤬2🤔1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مطالعه تکان دهنده، پیاده روی ممکن است بهترین ورزش بعد از ۶۰ سالگی نباشد که دانشمندان هاروارد شگفت زده شدند.
@tartori
@tartori
❤2👍1
امروز گزارش دادند که #تهران رکورددار مصرف #آب کشور است.
و اما چرا؟
چون مردم برای درمان،کار،آموزش...حتی کار قضایی باید به تهران بیایند!شما شهرهای دیگر را توسعه ندادید،حالا هم انگشت اتهام را سمت تهرانیها گرفتهاید.تازه ۴۰٪ لولههای آب تهران فرسوده است،این هم تقصیر
تهرانیهاست؟
•azade mokhtari•
@tartori
و اما چرا؟
چون مردم برای درمان،کار،آموزش...حتی کار قضایی باید به تهران بیایند!شما شهرهای دیگر را توسعه ندادید،حالا هم انگشت اتهام را سمت تهرانیها گرفتهاید.تازه ۴۰٪ لولههای آب تهران فرسوده است،این هم تقصیر
تهرانیهاست؟
•azade mokhtari•
@tartori
👏5
یه مصاحبه جذابی رو از گبور مته (Mate) میخوندم که میگفت؛
گاهی آدمها میان درمان چون حس میکنن آدم اشتباهین اما! ”هیچکس ذاتا اشتباه نیست“ و اون چیزی که ما اسمش رو میذاریم اختلال، زِرههایی هستن که روزگاری تو رو نجاتت میدادن اما، الان خفهت میکنن.
مته میگه؛
+ اون چیزی که امروز بهش میگی ”الگوی ناسالم“، یه روزی تنها راه روانت برای زنده موندن بوده. اون کنترلگری، اون خشم، اون دیوار سنگی شدن یا حتی اون میل بیپایان به موفقیت! هیچکدوم "بد" نیستن!، فقط کودک زخمی درونت هنوز فکر میکنه دنیا همونقدر ناامنه که اون موقع بود.
به عقیده ایشون؛
۱. ما خود واقعیمون رو با دفاعهامون اشتباه گرفتیم؛
زرههایی رو به تن داریم که یه روزی توی طوفان ناامنی، نجاتمون میدادن. ولی مشکل اینجاست که ما بعد از جنگ هم هنوز با همون لباس جنگ زندگی میکنیم و شناخت حقیقت یعنی برگردی پشتِ اون زره رو ببینی وو از خودت بپرسی: ”از چی میترسم؟ و چی پشت این خشم، سکوت، یا دیوار سنگی شدن چی پنهانه؟“
۲. شرم یعنی تو بدی...
مته میگه بیشتر ما با یه درد پنهان زندگی میکنیم؛ ”ناتوانی در مهربونی با خودمون“. ما یاد گرفتیم به جای درک، خودمون رو قضاوت کنیم و به جای کنجکاوی، خودمون رو سرزنش کنیم و اینطوری از خودمون دور شدیم و پیامد این دوری؛
+ تجربه شرمیه که مدام میگه؛ تو آدم اشتباهی هستی
۳. تا وقتی فرار کنی، شرم به دنبالته...
دکتر مته میگه؛ شرم، ما رو از دیدن خودمون دور میکنه و تا وقتی از شرمت فرار کنی، همونجا باقی میمونه اما وقتی آروم برگردی و بیقضاوت نگاهش کنی، اون قدرتش رو از دست میده و شفقت یعنی همین که با خودت میگی؛
”آره، درد دارم ولی، این منم.همونی که با همه زخمهاش هنوز ارزشمنده
۴. رنج، معلم بیدعوت اما واجبه!
یه جمله جالبی از آشیلوس هست که میگه؛
"ما باید در رنج، به حقیقت برسیم" و میگه؛
+ خیلی وقتها جدایی، گرفتاری، چالش و حتی موفقیتی که دیگه خوشحالت نمیکنه یه دعوت پنهان و یه فریاد از سمت زندگی واسه تکون دادنته تا بدونی؛ این مسیر تو نیست!.
۵. گبور مته از کودکی حرف میزنه و میگه؛
یه بچه وقتی رشد سالمی رو تجربه میکنه که احساساتش دیده، شنیده و بازتاب داده بشه و وقتی بچهای دیده نشه! و به اندازه کافی بغل نشه! شرم رو یاد میگیره و شرم با هدف قرار دادن شخصیت اون بهش یاد میده که؛ برای نجات خودت باید مخفی بشی.
+ شرم؛ از جایی شروع میشه که عشق باید میبود و نبود!
۶. در بزرگسالی، ما همون بچههای نادیده گرفته شدهایم که هنوز منتظرن یکی بفهمهشون!
مته میگه؛ اون چنگ زدنهای مکرر به رابطهها، اون ترس از رها شدنها، اون نیاز افراطی به تأیید و ... همه صدای همون کودکی آسیب دیدهست.
+ ما سفت میچسبیم چون یه روزی هیچکس نبوده که امن نگهمون داره
۷. هیچ رفتاری بیدلیل نیست!، حتی اونایی که ازشون خستهای؛
مته میگه؛ رفتارهای تکراری، فریاد بدن برای تسکینه و هربار که دستت میره سمت بطری، سیگار، دعوا یا گوشی درواقع داری یه دردی رو تسکین میدی و اون لحظه از خودت بپرس:
+ ”از چی دارم فرار میکنم!، چی رو دارم آروم میکنم
و در نهایت دکتر مته میگفت؛
+ هیچکسی کامل نیست! و منم با اینکه هشتاد و یک سالمه پر از نقصم اما کلی وقت دارم چون؛ ”رشد یه مسابقه نیست! یه سفره و هیچوقت واسه دیدن، واسه برگشتن و واسه مهربونی با خودت دیر نیست!“. هربار که به جای قضاوت، کنجکاوی رو انتخاب میکنی میفهمی که هیچوقت گم نشده بودی!
فقط مدتی بود که خودت رو نمیدیدی.
دکترامانی
@tartori
گاهی آدمها میان درمان چون حس میکنن آدم اشتباهین اما! ”هیچکس ذاتا اشتباه نیست“ و اون چیزی که ما اسمش رو میذاریم اختلال، زِرههایی هستن که روزگاری تو رو نجاتت میدادن اما، الان خفهت میکنن.
مته میگه؛
+ اون چیزی که امروز بهش میگی ”الگوی ناسالم“، یه روزی تنها راه روانت برای زنده موندن بوده. اون کنترلگری، اون خشم، اون دیوار سنگی شدن یا حتی اون میل بیپایان به موفقیت! هیچکدوم "بد" نیستن!، فقط کودک زخمی درونت هنوز فکر میکنه دنیا همونقدر ناامنه که اون موقع بود.
به عقیده ایشون؛
۱. ما خود واقعیمون رو با دفاعهامون اشتباه گرفتیم؛
زرههایی رو به تن داریم که یه روزی توی طوفان ناامنی، نجاتمون میدادن. ولی مشکل اینجاست که ما بعد از جنگ هم هنوز با همون لباس جنگ زندگی میکنیم و شناخت حقیقت یعنی برگردی پشتِ اون زره رو ببینی وو از خودت بپرسی: ”از چی میترسم؟ و چی پشت این خشم، سکوت، یا دیوار سنگی شدن چی پنهانه؟“
۲. شرم یعنی تو بدی...
مته میگه بیشتر ما با یه درد پنهان زندگی میکنیم؛ ”ناتوانی در مهربونی با خودمون“. ما یاد گرفتیم به جای درک، خودمون رو قضاوت کنیم و به جای کنجکاوی، خودمون رو سرزنش کنیم و اینطوری از خودمون دور شدیم و پیامد این دوری؛
+ تجربه شرمیه که مدام میگه؛ تو آدم اشتباهی هستی
۳. تا وقتی فرار کنی، شرم به دنبالته...
دکتر مته میگه؛ شرم، ما رو از دیدن خودمون دور میکنه و تا وقتی از شرمت فرار کنی، همونجا باقی میمونه اما وقتی آروم برگردی و بیقضاوت نگاهش کنی، اون قدرتش رو از دست میده و شفقت یعنی همین که با خودت میگی؛
”آره، درد دارم ولی، این منم.همونی که با همه زخمهاش هنوز ارزشمنده
۴. رنج، معلم بیدعوت اما واجبه!
یه جمله جالبی از آشیلوس هست که میگه؛
"ما باید در رنج، به حقیقت برسیم" و میگه؛
+ خیلی وقتها جدایی، گرفتاری، چالش و حتی موفقیتی که دیگه خوشحالت نمیکنه یه دعوت پنهان و یه فریاد از سمت زندگی واسه تکون دادنته تا بدونی؛ این مسیر تو نیست!.
۵. گبور مته از کودکی حرف میزنه و میگه؛
یه بچه وقتی رشد سالمی رو تجربه میکنه که احساساتش دیده، شنیده و بازتاب داده بشه و وقتی بچهای دیده نشه! و به اندازه کافی بغل نشه! شرم رو یاد میگیره و شرم با هدف قرار دادن شخصیت اون بهش یاد میده که؛ برای نجات خودت باید مخفی بشی.
+ شرم؛ از جایی شروع میشه که عشق باید میبود و نبود!
۶. در بزرگسالی، ما همون بچههای نادیده گرفته شدهایم که هنوز منتظرن یکی بفهمهشون!
مته میگه؛ اون چنگ زدنهای مکرر به رابطهها، اون ترس از رها شدنها، اون نیاز افراطی به تأیید و ... همه صدای همون کودکی آسیب دیدهست.
+ ما سفت میچسبیم چون یه روزی هیچکس نبوده که امن نگهمون داره
۷. هیچ رفتاری بیدلیل نیست!، حتی اونایی که ازشون خستهای؛
مته میگه؛ رفتارهای تکراری، فریاد بدن برای تسکینه و هربار که دستت میره سمت بطری، سیگار، دعوا یا گوشی درواقع داری یه دردی رو تسکین میدی و اون لحظه از خودت بپرس:
+ ”از چی دارم فرار میکنم!، چی رو دارم آروم میکنم
و در نهایت دکتر مته میگفت؛
+ هیچکسی کامل نیست! و منم با اینکه هشتاد و یک سالمه پر از نقصم اما کلی وقت دارم چون؛ ”رشد یه مسابقه نیست! یه سفره و هیچوقت واسه دیدن، واسه برگشتن و واسه مهربونی با خودت دیر نیست!“. هربار که به جای قضاوت، کنجکاوی رو انتخاب میکنی میفهمی که هیچوقت گم نشده بودی!
فقط مدتی بود که خودت رو نمیدیدی.
دکترامانی
@tartori