‏این پسر حاضر نیست تو مملکتی زندگی کنه که باباش رئیس قانونگذاران اون کشوره و میخواد مهاجرت کنه.
پدر این پسر با حقوق ماهی ۲۵ میلیون با مشقت داره تلاش میکنه تا پسرش بتونه مهاجرت کنه.
این پدر حتی با این حقوق ناچیز سیسمونی نوه قندعسلی را نیز از ترکیه خریده.
قدردان این مسئولین باشیم.



_محمد فراهانی_


@tartori

همه ما نیاز داریم که حس کنیم در زندگیمان، اوضاع در حال بهتر شدن است
پس هر لحظه کاری را انجام بده که به تو این حس را بدهد که ،یک چیزهایی در حال بهتر شدن هستند.امیدی که به این طریق در وجود تو زنده شود، میتواند کوهها را جابجا کند💫

@tartori

گویا شهرداری کرمان هم دل پری از دست مسئولین دارد!



-رضا امجد-

@tartori

‏اشرف مخلوقات خرس قطبی تو نروژه؛ می‌خوابه اگه کسی بیدارش کنه ۱۵۰۰ دلار جریمه باید بده.


_فرانی همیشگی_


@tartori

خطرناکترین و ترسناکترین تبلیغ دنیا به این تبلیغ تعلق داره👌


@tartori

با توجه به میانگین قیمت گوشت گوسفندی ثبت شده در مرکز آمار، در شروع سال ۱۳۹۶ با حداقل دستمزد می‌شد ۲۵.۷ کیلوگرم گوشت گوسفندی خرید که حداقل دستمزد نیرو در پایان دی ۱۴۰۲ به ۹.۹ کیلوگرم کاهش یافته است.


_موسسه مطالعات اقتصادی بامداد_


@tartori

خدارو شکر همه چی کامله فقط اونجامون 😐

@tartori

مثل این می‌ماند که بگویید، مرغ باید #گران شود تا مردم به سمت خاویار بروند.
خیر! اقتصاد باید بدون تورم و گرانی شود تا مردم بتوانند زندگی کنند.


_Azadeh Mokhtari_


@tartori

شب تولد عشق دلم رو هدیه دادم
به اون که عاشقم کرد
منو داد بر باد
هدیه رو وانکرده پس فرستاد ..

@tartori

یه بنده خدا می‌گفت آقایون حالیشون نیست، درست می‌گفت!
حرمت همسایگی برای گاز آخه؟؟؟


_Sh.Golzarfar_


@tartori

تصاویری از کار و رقص زنان شالیکار مازندرانی در منطقه سوادکوه که در فیلم مستند بسیار ارزشمند « باد صبا » ساخته آلبرت لاموریس (1347) به نمایش در آمد.


-ezalon-


هنوز هم بعد از تمام این‌ سال‌ها بر این باورم که هیچ‌کس ایران را به زیبایی #آلبر_لاموریس فرانسوی به قاب و تصویر نکشیده است.

مزار او در آرامستان دولاب تهران است و ای‌کاش به نحوی می‌توانستیم قدردان کار سترگ کارگردان «باد صبا» the lovers wind باشیم که جانش را بر این کار گذاشت.



-Saam Givrad-

@tartori

خورش_بامیه به عنوان غیر محبوب‌ترین غذای #ایران شناخته شد و در رتبه ۲۷ جهان جای گرفت


_Isna_


@tartori

‏اینکه کاربرها چطور به شرکتی که هم زمان دنیا جهان‌بخت و نیلی افشار و بیرانوند و خواهران منصوریان تبلیغش می‌کنن، اعتماد می‌کنند هم در نوع خودش جالبه.
مثلا با خودشون می‌گن این دیگه مو لای درزش نمی‌ره. ببین بیرانوند و اکبر عبدی و نیلی افشار توصیه‌ش کردن!



_Milad Nouri_


@tartori

زمانبندی اصولی برای آبیاری گیاه
#گلخونه

@tartori

♦️ سرگردانی مردم در فروشگاه‌های طرف قرارداد کالابرگ

فارس نوشت:
🔹برخی شهروندان در این خصوص عنوان کردند که فروشگاه‌های طرف قرارداد طرح کالابرگ و حتی فروشگاه‌های زنجیره‌ای برای طرح تشویقی کالابرگ فجرانه مردم را دست به سر می‌کنند.
🔹یک متصدی فروش در فروشگاه زنجیره‌ای در این باره گفته: هر روز ده‌ها نفر برای طرح فجرانه مراجعه می‌کنند در حالی که نمی‌توانیم به آنها خدمات بدهیم،‌ چون نرم‌افزار فارا قطع است و دستگاه بارکد خوان هم کار نمی‌کند.

@tartori

خدایا!
همین دعاهای این دختر بچه مستجاب بشه، دیگه چیزی نمیخوایم


@tartori

عاقبت #کوروش_کمپانی، فروشنده موبایل ارزانتر از قیمت بازار!
شرکت شبانه خالی شد و مدیران متواری شدند!
مردم در مسیر دادگاه!


_eMjEY_



پست اخطار برای عدم اعتماد به این شرکت در کانال


@tartori

در بین پولیت بوروی شوروی، استالین از نظر
سواد و دانش در پایین‌ترین سطح قرار داشت و همیشه نسبت به اطرافیانش حسرت و کینه داشت.
اونا هم بلد بودن حرف بزنن هم دانش بالایی داشتن. تصور کن کنار بوخارین و لنین و تروتسکی بشینی و فقط تو چماق به دست جمع باشی.

استالین آدم صبوری بود. خیلی صبور بود. از همه‌شون یاد گرفت. هم سواد سیاسی هم نوشتن. تا اینکه لنین سکته پشت سکته فلج شد و استالین ابتکار عمل رو دست گرفت و چند سال پس از اینکه رهبر شد همه‌ی یاران لنین رو اعدام کرد و چند دهه بعد حاکم یک سوم کره زمین بود.

هیتلر هم به همین شیوه.
کودکی و نوجوانی خیلی بدی داشت که میشه بهش گفت یک تجربه دردناک. جدای از عالم سیاست، تو حوزه‌ی ادبیات و علم و اینا هم اوضاع همینه.
آدمایی که چهره میشن، لزوما آدمای خوشبختی نبودن. یه چیزی اونا رو قلقلک داده، یه چیزی تحریکشون کرده،

از عقده گرفته تا کینه و حسرت و بی‌پولی و ناکامی و شکست، تا بقیه‌ی موانعی که زندگی سر راهشون گذشته.

سلین میگفت اگه میتونستم شبا بخوابم هیچوقت کتاب نمی‌نوشتم.

نیچه درگیر عشقی بود که هیچوقت بهش نرسید.

داستایفسکی احساساتی بود و نمیتونست با زنها رابطه درستی برقرار کنه.

صادق هدایت به باور خیلی‌ها مشکل جنسی و روانی داشت که باعث شده بود افسرده و بیمار بشه.

لینکلن و چالز داروین و روزولت و ... به شدت افسرده بودن.

از آدمای معاصر هم که دیگه شما خودتون خیلی‌ها رو میشناسین که چقدر درگیر دارو و درمانن اما این آدما یک نقطه‌ی مشترک با هم دارن:

اینا مشکلات رو به درون پرتاب نمی‌کنن و نمیرن یه گوشه بشینن تا بمیرن.
اینا از اون مشکلات یک دست مایه میسازن برای ثابت کردن خودشون.
برای اینکه به بقیه بگن میتونن. اینا نیاز به چالش دارن تا زنده بمونن.

تئودور روزولت رو اگه زندگیش رو بخونی، دو تا ریاست جمهوری رو پیروز شد و بعد که از سیاست کناره گیری کرد و شکست خورد، بی‌قرار و افسرده شده بود.

چطور میشه آدم بعد از این همه افتخار این شکلی بشه؟ برای مرد جنگی، سکون و رکود عین مرگه.
روزولت پا شد در ۶۰ سالگی رفت آمازون برای اکتشاف.

داستان خیلی از آدمای موفق همینه.
آدمایی هستن که قوی‌ان.
شکست عشقی، بی‌پولی، ناکامی و این چیزا از پا درشون نمیاره و برعکس، آتشی درونشون ایجاد میکنه که خودشون رو به همه ثابت کنن.

همین آدما جریان‌سازن، زندگی ماها ماحصل تاثیرات این آدمای بزرگ بر سیاست و فرهنگ و قوانین و ایناست.

خیلی وقتا برای پیشرفت و بالا رفتن، نیاز به یک هیولا داریم. هیولایی که خودمون رو باهاش محک بزنیم. باهاش بجنگیم. بیشتر مردم یک زندگی خطی رو دارن و تسلیم چالش‌های زندگی میشن.
افسردگی و درونی کردن این مشکلات هم باعث میشه یه جا تن به تقدیر بدن و منتظر مرگ باشن.

این یعنی اینکه ما ضعیفیم. مرد جنگی نیستیم. توان رویارویی نداریم.
ولی اونی که خودش رو جمع میکنه و از این مشکلات و عقده‌ها و کینه‌ها سوخت میسازه برای حرکت، میتونه تاثیرگذار باشه. و چه قدر باشکوهه دیدن این انسانهای بزرگ که دنبال چالش و هرج و مرج و هیاهو هستن برای قوی کردن خودشون.

خیلی از دانشمندان همین بودن که با وجود اینکه میدونستن آزمایشاتشون منجر به مرگشون میشه، ولی تا لحظه‌ی آخر مبارزه کردن و جنگیدن و بسیاری از داروهایی که ما مصرف میکنیم ماحصل زحمات این انسانهای بزرگه. کم نبودن از این آدمها در تاریخ در سطوح مختلف.

همیشه هم به خودم هم به اطرافیان میگم که سعی کن یاد بگیری از حسرت‌ها و کینه‌ها و عقده‌ها یک آتش بسازی که موتورت رو باهاش روشن کنی.

تن به افسردگی نده و به قوی بودنت افتخار کن و پیش برو. مطمئن باش تنها نیستی و نبودی.

بخش بزرگی از انسانهای پرافتخار تاریخ در هر زمینه‌ای، آدمایی مثل تو بودن.
آدمایی که درگیر فکر و خیال بودن، افسرده بودن، بیش فکری داشتن، عقده و کینه داشتن و … ولی اجازه ندادن این ضعف‌ها از پا درشون بیاره. و چقدر این انسانها باشکوهن.

این نوشته بهانه‌ای بود برای دیدن فیلم ناپلئون از ریدلی اسکات. و چه حیف که فیلم بدیه. وقتی میخوای کل جوانب زندگی یک انسان تاثیرگذار در تاریخ رو توی دو ساعت جا بدی، همین میشه که هیچیش در نمیاد.
نه شخصیت طرف نه جنگ‌هاش نه زندگی خصوصیش.

اما در کل دیدنش خالی از لطف نیست و منتظر میمونم که نسخه‌ی چهار ساعته‌ی اون رو ببینم.

@tartori