⚜مارگارت تاچر
نازیسم(سوسیالیسم ملی) و کمونیسم(سوسیالیسم بین المللی) دو روی یک سکه هستند.
@whynationsfail2019
نازیسم(سوسیالیسم ملی) و کمونیسم(سوسیالیسم بین المللی) دو روی یک سکه هستند.
@whynationsfail2019
👍4👎1
🗽مسئلهی تولید و افسانه فراوانی
⚜صادق آدینه
خاطرم هست در گذشته، در این حوالی که زندگی میکنم، یک حرفی را همه تکرار میکردند: سری اول کولرهای اُجنرال طوری ساخته شده بودند که بدون عمر باشند و تا ابد کار کنند ولیکن بعد از مدتی شرکت دید که اگر به این کار ادامه بدهد، بزودی ورشکست میشود چون دیگر مشتری نخواهد داشت، پس در سریهای بعدی از عمد قطعات بیدوام بکار برده است.
کولر گازی از وسائل ضروری منزل برای ساکنین جنوب است و نبودش مایه دردسر خیلیها میشد. من تا مدتها، تا اواخر دوره نوجوانی، هر وقت به این موضوع فکر میکردم که شرکت جنرال الکتریک میتوانست کولرهای با دوام و همیشگی بسازد، ناخودآگاه کمی عصبی میشدم تا اینکه در همان اواخر نوجوانی دست بر قضا، دست به آچاریام، بیشتر شد و کم کم متوجه شدم، واقعاً چنان چیزی اصلاً و مطلقاً ممکن نیست. در نهایت حتی با مرغوبترین قطعات باز هم کولر عمر مشخصی خواهد داشت. الان بنظر خیلی بدیهی است که عمر وسیله الکترونیکی محدود است ولی خب افسانهی همهگیر اُجنرال، بدجور فکر ما را مخدوش کرده بود. لازم است اضافه کنم کولرهای اُجنرال، حتی نمونههای بسیار قدیمی، مربوط به پیش از انقلاب، واقعاً از نمونههای چینی و کرهای امروزی بشدت و بطرز خارقالعادهای بهتر هستند، موتورهای سنگین و پر قدرت با حجم فشار هوای خنکِ به مراتب بیشتر. چیزی شبیه شورلت و این آشغالهای شاسی بلند چینی.
به هر حال، منظور اینکه پخش کردن یک شایعه کودکانه و کاشتن آن در ذهن مردم خیلی راحت است. تازگیها دیدم جایی نوشته بودند که به مدد تکنولوژی مسئله محدودیت تولید به کلی رفع شده است، و نمونه از پیدیاف آورده بودند، که خب چنین مثالی بنظرم توامان نشان دهنده سطح رقتانگیز دانش شخص در اقتصاد و علوم کامپیوتر است. هر کسی با کمترین مهارت رایانهای، میداند که ذخیره فایلها در هاردهای فیزیکی شخصی یا مراکز داده انجام میشود. یعنی در نهایت در یک قطعه فیزیکی که فضا اشغال میکند و ساختنی است. پس کماکان تولید پیدیاف محدودیت دارد، بیانتها نیست. البته قطعاً بسیار کمتر و به چشم نمیآید، ولی باز هم برقرار است (معایب ذاتی پیدیاف را هم باید در نظر بگیریم که نمیتواند جایگزین واقعی برای کتاب فیزیکی شود). محدودیت تولید، هیچوقت، در هیچ شرایطی، به هیچ شکلی و با کمک هر روش و وسیلهای هرگز نتواسته، نمیتواند و نخواهد توانست «کاملاً» رفع شود.
It's a fact for sure
@whynationsfail2019
⚜صادق آدینه
خاطرم هست در گذشته، در این حوالی که زندگی میکنم، یک حرفی را همه تکرار میکردند: سری اول کولرهای اُجنرال طوری ساخته شده بودند که بدون عمر باشند و تا ابد کار کنند ولیکن بعد از مدتی شرکت دید که اگر به این کار ادامه بدهد، بزودی ورشکست میشود چون دیگر مشتری نخواهد داشت، پس در سریهای بعدی از عمد قطعات بیدوام بکار برده است.
کولر گازی از وسائل ضروری منزل برای ساکنین جنوب است و نبودش مایه دردسر خیلیها میشد. من تا مدتها، تا اواخر دوره نوجوانی، هر وقت به این موضوع فکر میکردم که شرکت جنرال الکتریک میتوانست کولرهای با دوام و همیشگی بسازد، ناخودآگاه کمی عصبی میشدم تا اینکه در همان اواخر نوجوانی دست بر قضا، دست به آچاریام، بیشتر شد و کم کم متوجه شدم، واقعاً چنان چیزی اصلاً و مطلقاً ممکن نیست. در نهایت حتی با مرغوبترین قطعات باز هم کولر عمر مشخصی خواهد داشت. الان بنظر خیلی بدیهی است که عمر وسیله الکترونیکی محدود است ولی خب افسانهی همهگیر اُجنرال، بدجور فکر ما را مخدوش کرده بود. لازم است اضافه کنم کولرهای اُجنرال، حتی نمونههای بسیار قدیمی، مربوط به پیش از انقلاب، واقعاً از نمونههای چینی و کرهای امروزی بشدت و بطرز خارقالعادهای بهتر هستند، موتورهای سنگین و پر قدرت با حجم فشار هوای خنکِ به مراتب بیشتر. چیزی شبیه شورلت و این آشغالهای شاسی بلند چینی.
به هر حال، منظور اینکه پخش کردن یک شایعه کودکانه و کاشتن آن در ذهن مردم خیلی راحت است. تازگیها دیدم جایی نوشته بودند که به مدد تکنولوژی مسئله محدودیت تولید به کلی رفع شده است، و نمونه از پیدیاف آورده بودند، که خب چنین مثالی بنظرم توامان نشان دهنده سطح رقتانگیز دانش شخص در اقتصاد و علوم کامپیوتر است. هر کسی با کمترین مهارت رایانهای، میداند که ذخیره فایلها در هاردهای فیزیکی شخصی یا مراکز داده انجام میشود. یعنی در نهایت در یک قطعه فیزیکی که فضا اشغال میکند و ساختنی است. پس کماکان تولید پیدیاف محدودیت دارد، بیانتها نیست. البته قطعاً بسیار کمتر و به چشم نمیآید، ولی باز هم برقرار است (معایب ذاتی پیدیاف را هم باید در نظر بگیریم که نمیتواند جایگزین واقعی برای کتاب فیزیکی شود). محدودیت تولید، هیچوقت، در هیچ شرایطی، به هیچ شکلی و با کمک هر روش و وسیلهای هرگز نتواسته، نمیتواند و نخواهد توانست «کاملاً» رفع شود.
It's a fact for sure
@whynationsfail2019
🗽خطر مارکسیسم فرهنگی
⚜رضا دهدار
پُر واضح است که سوسیالیستهای انقلابی زمین جنگ را به حوزه فرهنگ تغییر دادهاند. مارکسیسم یک بستهای است که موارد مختلفی را زیر پوشش خود دارد. اقتصاد فقط بخشی از این بسته محسوب میشود. چپها بعد از شکست اقتصادی دوران شوروی کاملاً هویت جدیدی پیدا کرده و تغییرات زیادی در مانیفیست خود دادهاند. مشخصاً از سال ۱۹۶۳ میلادی مکتب فرانکفورت بدعت جدیدی را در فضای فکری چپ نهادینه کرد که کمی بعدتر به اسم چپ فرهنگی و یا همان مارکسیسم فرهنگی شناخته شد. تیودور ادورنو و خیلی از روشنفکران مهم غربی از آن موقع تا به امروز حامل این گفتمان هستند. مثلا در حال حاضر سکاندار اصلی این گفتمان دنیل دنت محسوب میشود. الان مهمترین بازوی قدرت چپها در بخش فرهنگی است. اگر نگاهی به کالاهای فرهنگِ تودهای چپ بیاندازید کاملا متوجه این مهم خواهید شد. سوسیالیستهای اصلاحطلب یک هدف مشخص دارند. آنها بعد از اینکه اقتصاد مارکسیستی مبتنی بر مالکیت اشتراکی به شکست منتهی شده و میشود، به این مسیر روی آوردهاند که با روشهایی، انواع مختلف مالیات و عوارضهای متعدد را بر مردم تحمیل کنیم با این شرط که مالکیت فردی هم برقرار باشد. دموکراتها در آمریکا یا حزب کارگر در انگلیس، یا حزب دموکرات مسیحی مرکل در آلمان، حزب لیبرال در کانادا و غیره که مدافع مالکیت اشتراکی نیستند و اتفاقاً بخشهایی از فرآیند بازار آزاد را هم پیاده کردهاند اما از آن طرف دهها مصوبه مداخلهجویانه را به شکل قانون درآوردند، از همین تغییر پارادایم پیروی می کنند.
@whynationsfail2019
⚜رضا دهدار
پُر واضح است که سوسیالیستهای انقلابی زمین جنگ را به حوزه فرهنگ تغییر دادهاند. مارکسیسم یک بستهای است که موارد مختلفی را زیر پوشش خود دارد. اقتصاد فقط بخشی از این بسته محسوب میشود. چپها بعد از شکست اقتصادی دوران شوروی کاملاً هویت جدیدی پیدا کرده و تغییرات زیادی در مانیفیست خود دادهاند. مشخصاً از سال ۱۹۶۳ میلادی مکتب فرانکفورت بدعت جدیدی را در فضای فکری چپ نهادینه کرد که کمی بعدتر به اسم چپ فرهنگی و یا همان مارکسیسم فرهنگی شناخته شد. تیودور ادورنو و خیلی از روشنفکران مهم غربی از آن موقع تا به امروز حامل این گفتمان هستند. مثلا در حال حاضر سکاندار اصلی این گفتمان دنیل دنت محسوب میشود. الان مهمترین بازوی قدرت چپها در بخش فرهنگی است. اگر نگاهی به کالاهای فرهنگِ تودهای چپ بیاندازید کاملا متوجه این مهم خواهید شد. سوسیالیستهای اصلاحطلب یک هدف مشخص دارند. آنها بعد از اینکه اقتصاد مارکسیستی مبتنی بر مالکیت اشتراکی به شکست منتهی شده و میشود، به این مسیر روی آوردهاند که با روشهایی، انواع مختلف مالیات و عوارضهای متعدد را بر مردم تحمیل کنیم با این شرط که مالکیت فردی هم برقرار باشد. دموکراتها در آمریکا یا حزب کارگر در انگلیس، یا حزب دموکرات مسیحی مرکل در آلمان، حزب لیبرال در کانادا و غیره که مدافع مالکیت اشتراکی نیستند و اتفاقاً بخشهایی از فرآیند بازار آزاد را هم پیاده کردهاند اما از آن طرف دهها مصوبه مداخلهجویانه را به شکل قانون درآوردند، از همین تغییر پارادایم پیروی می کنند.
@whynationsfail2019
👍1
⚜موسی غنینژاد
اندیشه است که رویکرد و رفتار را تعیین میکند. مشکل ما در ایران ایدئولوژی فراگیر است و تفکر ایدئولوژیک با تفکر علمی سازگار نیست.
@whynationsfail2019
اندیشه است که رویکرد و رفتار را تعیین میکند. مشکل ما در ایران ایدئولوژی فراگیر است و تفکر ایدئولوژیک با تفکر علمی سازگار نیست.
@whynationsfail2019
🗽دموکراسی و نابودی تمدن جدید
⚜علی فتاحی
اگر چه فراوانی تولیدکنندگان و تجارت کنندگان راه را بر لیبرالیسم باز نمود اما دموکراسی وصلهء ناجوری به لیبرالیسم بود زیرا دموکراسی نافی تمایز و تفاوت و گوناگونی علایق، اراده ها و تصمیم های بشر است، در حالیکه اساساً لیبرالیسم راهی بود تا اجازه دهد تفاوت های حیاتی انسان چهره نماید ولی تمایز های مصنوع ناپدید شود. ولی چرا دموکراسی راه را بر لیبرالیسم بست و اجازه نداد لیبرالیسم و آزادی بعنوان کشفی مهم و تاثیر گذار راه خود را در سده گذشته و حال ادامه دهد؟ در واقع همان رازی که در اکثر تمدنهای گذشته مخفی ماند و موجبات انهدام تمدنهای سابق را فراهم نمود اینک تمدن جدید را هدف قرار داده است. اگر چه در حال حاضر دموکراسی در حد سخن و نظر روشنفکری باقی مانده و کاملاً اجرایی نشده ولی اگر دموکراسی واقعا به منصه ظهور برسد فاتحه تمدن جدید خوانده شده است.
در واقع اینکه اکنون حتی در پیشرفتهترین کشورهای سرمایهداری دموکراسی فرع بر حیات اجتماعی است ولی در هر حال نشان میدهد هنوز آگاهانی در جهان امروز وجود دارند که خطر دموکراسی را کشف کرده اند و میدانند با برپایی دموکراسی حداکثری تمدن عصر حاضر به فنا می رود. به همین خاطر تمام انتخاباتها نوعی نمایش قدرت است و عیناً اعمال دموکراسی نیست. به عبارت دیگر همچنان لیبرالیسم مانع اصلی تحقق دموکراسی بنیان کن است، از اینرو فقدان دموکراسی مانع اصلی رشد اقتصادی نیست بلکه برعکس نفی لیبرالیسم اقتصادی موجبات توقف زندگی اقتصادی و رشد را محقق می نماید. در واقع سرمایهداری تضمین لیبرالیسم، و دموکراسی علیه تمدن است. اما وجه ممیز لیبرالیسم از دموکراسی در این است که لیبرالیسم به اجماع نظر صاحب نفوذ در یک جامعه آزاد اتکا دارد ولی دموکراسی به انتخاب آحاد تودهای تکیه دارد و بر حفظ سنن و دستاوردهای تاریخ بشر بی اعتناست. در حقیقت دموکراسی به خصوص در یک جامعه غیر آزاد سم مهلک و وسیله غلبه کسانی می شود که بر حماقت مردم تکیه دارند و از صاحب نفوذان و تاثیر گذاران در جامعه دوری می کنند. بنابراین دموکراسی دیدگاهی جمعگرا ولی لیبرالیسم نگاهی فردیتگرا و متکی بر آثار جمع بر فرد آزاد است در حالیکه دموکراسی مبتنی بر دنبال روی فرد از جمع است. با دموکراسی اراده فرد بازیچه، ولی در لیبرالیسم اراده فرد حجت بر تصمیم هاست.
به همین خاطر هر جامعه آزادی که با پذیرش دموکراسی هنوز به حیات خود ادامه می دهد نشانگر آنست که این انتخابات نیست که سرنوشت جامعه را معین می کند برعکس این انتخابگران تاریخی و سنتی و هضم اندیش است که حیات اجتماعی را تداوم میبخشد و چنانچه جامعهای واپسگرا باقی می ماند ریشه در نظام انتخاباتی آنها ندارد بلکه حاکی از ضعف اثر گذاری صاحب نفوذانی است که از درک نیازهای زمانه غافل هستند. از اینرو دموکراسی فعلا یک روپوش سیاسی است ولی وای به روزی که دموکراسی جایگزین اثر گذاری صاحب نفوذان با صلاحیت شود آنگاه لیبرالیسم به مسلخ می رود و تمدن جدید به زوال می افتد. یادمان باشد تمدن یونان باستان در عصر خود بسیار حیرت انگیز تر از تمدن معاصر نسبت به کل تاریخ تمدن است.
@whynationsfail2019
⚜علی فتاحی
اگر چه فراوانی تولیدکنندگان و تجارت کنندگان راه را بر لیبرالیسم باز نمود اما دموکراسی وصلهء ناجوری به لیبرالیسم بود زیرا دموکراسی نافی تمایز و تفاوت و گوناگونی علایق، اراده ها و تصمیم های بشر است، در حالیکه اساساً لیبرالیسم راهی بود تا اجازه دهد تفاوت های حیاتی انسان چهره نماید ولی تمایز های مصنوع ناپدید شود. ولی چرا دموکراسی راه را بر لیبرالیسم بست و اجازه نداد لیبرالیسم و آزادی بعنوان کشفی مهم و تاثیر گذار راه خود را در سده گذشته و حال ادامه دهد؟ در واقع همان رازی که در اکثر تمدنهای گذشته مخفی ماند و موجبات انهدام تمدنهای سابق را فراهم نمود اینک تمدن جدید را هدف قرار داده است. اگر چه در حال حاضر دموکراسی در حد سخن و نظر روشنفکری باقی مانده و کاملاً اجرایی نشده ولی اگر دموکراسی واقعا به منصه ظهور برسد فاتحه تمدن جدید خوانده شده است.
در واقع اینکه اکنون حتی در پیشرفتهترین کشورهای سرمایهداری دموکراسی فرع بر حیات اجتماعی است ولی در هر حال نشان میدهد هنوز آگاهانی در جهان امروز وجود دارند که خطر دموکراسی را کشف کرده اند و میدانند با برپایی دموکراسی حداکثری تمدن عصر حاضر به فنا می رود. به همین خاطر تمام انتخاباتها نوعی نمایش قدرت است و عیناً اعمال دموکراسی نیست. به عبارت دیگر همچنان لیبرالیسم مانع اصلی تحقق دموکراسی بنیان کن است، از اینرو فقدان دموکراسی مانع اصلی رشد اقتصادی نیست بلکه برعکس نفی لیبرالیسم اقتصادی موجبات توقف زندگی اقتصادی و رشد را محقق می نماید. در واقع سرمایهداری تضمین لیبرالیسم، و دموکراسی علیه تمدن است. اما وجه ممیز لیبرالیسم از دموکراسی در این است که لیبرالیسم به اجماع نظر صاحب نفوذ در یک جامعه آزاد اتکا دارد ولی دموکراسی به انتخاب آحاد تودهای تکیه دارد و بر حفظ سنن و دستاوردهای تاریخ بشر بی اعتناست. در حقیقت دموکراسی به خصوص در یک جامعه غیر آزاد سم مهلک و وسیله غلبه کسانی می شود که بر حماقت مردم تکیه دارند و از صاحب نفوذان و تاثیر گذاران در جامعه دوری می کنند. بنابراین دموکراسی دیدگاهی جمعگرا ولی لیبرالیسم نگاهی فردیتگرا و متکی بر آثار جمع بر فرد آزاد است در حالیکه دموکراسی مبتنی بر دنبال روی فرد از جمع است. با دموکراسی اراده فرد بازیچه، ولی در لیبرالیسم اراده فرد حجت بر تصمیم هاست.
به همین خاطر هر جامعه آزادی که با پذیرش دموکراسی هنوز به حیات خود ادامه می دهد نشانگر آنست که این انتخابات نیست که سرنوشت جامعه را معین می کند برعکس این انتخابگران تاریخی و سنتی و هضم اندیش است که حیات اجتماعی را تداوم میبخشد و چنانچه جامعهای واپسگرا باقی می ماند ریشه در نظام انتخاباتی آنها ندارد بلکه حاکی از ضعف اثر گذاری صاحب نفوذانی است که از درک نیازهای زمانه غافل هستند. از اینرو دموکراسی فعلا یک روپوش سیاسی است ولی وای به روزی که دموکراسی جایگزین اثر گذاری صاحب نفوذان با صلاحیت شود آنگاه لیبرالیسم به مسلخ می رود و تمدن جدید به زوال می افتد. یادمان باشد تمدن یونان باستان در عصر خود بسیار حیرت انگیز تر از تمدن معاصر نسبت به کل تاریخ تمدن است.
@whynationsfail2019
یک فنجان قهوه طی یکسال اخیر در ونزوئلا ۳۱۵۰٪ افزایش قیمت داشته است
سوسیالیسم به شما نکبت و فلاکت را هدیه میدهد.
@whynationsfail2019
سوسیالیسم به شما نکبت و فلاکت را هدیه میدهد.
@whynationsfail2019
🧨 خلیل ملکی؛ رهبر نیروی سوم
ملی شدن وسایل تولید که درباره نفت مورد پشتیبانی...واقع شده است، اصلی است که اولین بار کارل مارکس آن را بطور دقیق و به روشنی بیان کرده است. اینجانب مانند تمام روشنفکرانِ مترقی جهان کنونی، از ملی شدن کلیهء وسایل تولید و توزیع، جداً پشتیبانی می کنم و کوچکترین تباینی بین این عقیده و مذهب اسلام نمیبینم.
نهضت ملی ایران و عدالت اجتماعی/ص۴۹۱
@whynationsfail2019
ملی شدن وسایل تولید که درباره نفت مورد پشتیبانی...واقع شده است، اصلی است که اولین بار کارل مارکس آن را بطور دقیق و به روشنی بیان کرده است. اینجانب مانند تمام روشنفکرانِ مترقی جهان کنونی، از ملی شدن کلیهء وسایل تولید و توزیع، جداً پشتیبانی می کنم و کوچکترین تباینی بین این عقیده و مذهب اسلام نمیبینم.
نهضت ملی ایران و عدالت اجتماعی/ص۴۹۱
@whynationsfail2019
🗽فریدمن و ابطال نظریه پولی کینز
⚜بهنام قنبری
"کالای حیاتی و لوکسی همچون پول باید با احترام رفتار شود و نباید بازیچه امیال سیاستگذاران گردد". تمامی فلسفهء اقتصادی و فعالیتهای فکری میلتون فریدمن، اقتصاددان دوران ساز آمریکایی را می توان در جمله بالا خلاصه کرد. بر گواه آمارها و فکتهای تجربی عمده ترین دلیل "فلاکت" اقتصاد ایران در پنچ دهه اخیر، وجود دور باطل ساختار دولتی-مافیایی + سیاست های پول پاشی رانتی است. همین فرمول دور باطل است که به همراه کاتالیزور تحریمهای خارجی، پول داخلی را در این سالها به یکی از بیارزش ترین پول های دنیا مبدل کرده است.
فریدمن ابتدا سر و سامانی به تئوری مقداری پول کلاسیک میدهد و با مطالعه تاریخی و تجربی میزان رشد حجم پول و تغییرات قیمت ها، ضمن قبول تاثیرگذاری کوتاه مدت پول بر متغیرهای واقعی اقتصاد(نرخ بهره، نرخ بیکاری و تولید) به این نتیجه قطعی میرسد که اثر پول در بلندمدت خنثی است. فریدمن با نقد تئوری کینزی و نظریه های فشار تقاضا و فشار هزینه قدرت پول را نشان می دهد.
"واقعیت اصلی این است که تورم همیشه و همه جا یک پدیده پولی است. از نظر تاریخی، تغییرات اساسی قیمتها همزمان با تغییرات اساسی در مقدار پول نسبت به تولید به وقوع پیوسته است. من نسبت به این تعمیم استثنایی نمی شناسم".
فریدمن با ابطال سیاست های مالی کینزی-فیلیپسی در اقتصاد و نشان دادن اینکه این سیاستها در بلند مدت با بر هم زدن نظام قیمتها و آزادی اقتصادی در سطح خرد، در بعد کلان اقتصادی نیز به رکود-تورمی خواهد انجامید(اتفاقی که در دهه پنجاه، در اقتصادهای صنعتی رخ داد) به این نتیجه می رسد بهترین سیاست پولی این است که در واقع هیچ سیاستی نداشته باشیم.
"به عنوان پیشنهادی برای اصلاحات بلندمدت، من میل دارم مشاهده کنم که "بانک مرکزی" به شکل کنونی خود منحل شود و نظام بانکداری سپرده صد در صد ذخیره قانونی جایگزین آن گردد که در آن هیچ مقام پولی وجود ندارد تا با قدرت ارادی حجم پول را کنترل کند و به جای آن یک قاعده پولی ثابت در چارچوب حقوقی مشخص حاکم شود...من بر حسب شواهد قانع شده ام که تاسیس بانک مرکزی یک اشتباه بوده و در عمل به اهداف خود نرسیده". بنابراین همانطور که ایمانوئل کانت قدرت و همچنین محدودیتهای عقل را نشان داد تا برای ایمان جا باز بگذارد، فریدمن نیز با نمایش قدرت پول، محدودیت های آن را هم نشان داد تا برای آزادی اقتصادی جا باز کند.
@whynationsfail2019
⚜بهنام قنبری
"کالای حیاتی و لوکسی همچون پول باید با احترام رفتار شود و نباید بازیچه امیال سیاستگذاران گردد". تمامی فلسفهء اقتصادی و فعالیتهای فکری میلتون فریدمن، اقتصاددان دوران ساز آمریکایی را می توان در جمله بالا خلاصه کرد. بر گواه آمارها و فکتهای تجربی عمده ترین دلیل "فلاکت" اقتصاد ایران در پنچ دهه اخیر، وجود دور باطل ساختار دولتی-مافیایی + سیاست های پول پاشی رانتی است. همین فرمول دور باطل است که به همراه کاتالیزور تحریمهای خارجی، پول داخلی را در این سالها به یکی از بیارزش ترین پول های دنیا مبدل کرده است.
فریدمن ابتدا سر و سامانی به تئوری مقداری پول کلاسیک میدهد و با مطالعه تاریخی و تجربی میزان رشد حجم پول و تغییرات قیمت ها، ضمن قبول تاثیرگذاری کوتاه مدت پول بر متغیرهای واقعی اقتصاد(نرخ بهره، نرخ بیکاری و تولید) به این نتیجه قطعی میرسد که اثر پول در بلندمدت خنثی است. فریدمن با نقد تئوری کینزی و نظریه های فشار تقاضا و فشار هزینه قدرت پول را نشان می دهد.
"واقعیت اصلی این است که تورم همیشه و همه جا یک پدیده پولی است. از نظر تاریخی، تغییرات اساسی قیمتها همزمان با تغییرات اساسی در مقدار پول نسبت به تولید به وقوع پیوسته است. من نسبت به این تعمیم استثنایی نمی شناسم".
فریدمن با ابطال سیاست های مالی کینزی-فیلیپسی در اقتصاد و نشان دادن اینکه این سیاستها در بلند مدت با بر هم زدن نظام قیمتها و آزادی اقتصادی در سطح خرد، در بعد کلان اقتصادی نیز به رکود-تورمی خواهد انجامید(اتفاقی که در دهه پنجاه، در اقتصادهای صنعتی رخ داد) به این نتیجه می رسد بهترین سیاست پولی این است که در واقع هیچ سیاستی نداشته باشیم.
"به عنوان پیشنهادی برای اصلاحات بلندمدت، من میل دارم مشاهده کنم که "بانک مرکزی" به شکل کنونی خود منحل شود و نظام بانکداری سپرده صد در صد ذخیره قانونی جایگزین آن گردد که در آن هیچ مقام پولی وجود ندارد تا با قدرت ارادی حجم پول را کنترل کند و به جای آن یک قاعده پولی ثابت در چارچوب حقوقی مشخص حاکم شود...من بر حسب شواهد قانع شده ام که تاسیس بانک مرکزی یک اشتباه بوده و در عمل به اهداف خود نرسیده". بنابراین همانطور که ایمانوئل کانت قدرت و همچنین محدودیتهای عقل را نشان داد تا برای ایمان جا باز بگذارد، فریدمن نیز با نمایش قدرت پول، محدودیت های آن را هم نشان داد تا برای آزادی اقتصادی جا باز کند.
@whynationsfail2019
نزاکتسیاسی اسلحهای است که چپ استفاده میکند تا استدلالهایی که نمیشود رد کرد را نابود کند.
-چارلی کِرک
@whynationsfail2019
-چارلی کِرک
@whynationsfail2019
👍1
⚜آین رند
هدف اصلی کمونیستها، نابود کردن هر شکلی از استقلال است؛ کارِ مستقل، مالکیتِ مستقل، تفکرِ مستقل، یک ذهنِ مستقل یا یک فرد مستقل.
@whynationsfail2019
هدف اصلی کمونیستها، نابود کردن هر شکلی از استقلال است؛ کارِ مستقل، مالکیتِ مستقل، تفکرِ مستقل، یک ذهنِ مستقل یا یک فرد مستقل.
@whynationsfail2019
👍3
⚜مورای راتبارد
بله؛ نابرابری یک معضل است؛ البته تنها وقتی که ناشی از مداخلات دولت باشد.
@whynationsfail2019
بله؛ نابرابری یک معضل است؛ البته تنها وقتی که ناشی از مداخلات دولت باشد.
@whynationsfail2019
👍1