🗽دموکراسی و نابودی تمدن جدید
⚜علی فتاحی
اگر چه فراوانی تولیدکنندگان و تجارت کنندگان راه را بر لیبرالیسم باز نمود اما دموکراسی وصلهء ناجوری به لیبرالیسم بود زیرا دموکراسی نافی تمایز و تفاوت و گوناگونی علایق، اراده ها و تصمیم های بشر است، در حالیکه اساساً لیبرالیسم راهی بود تا اجازه دهد تفاوت های حیاتی انسان چهره نماید ولی تمایز های مصنوع ناپدید شود. ولی چرا دموکراسی راه را بر لیبرالیسم بست و اجازه نداد لیبرالیسم و آزادی بعنوان کشفی مهم و تاثیر گذار راه خود را در سده گذشته و حال ادامه دهد؟ در واقع همان رازی که در اکثر تمدنهای گذشته مخفی ماند و موجبات انهدام تمدنهای سابق را فراهم نمود اینک تمدن جدید را هدف قرار داده است. اگر چه در حال حاضر دموکراسی در حد سخن و نظر روشنفکری باقی مانده و کاملاً اجرایی نشده ولی اگر دموکراسی واقعا به منصه ظهور برسد فاتحه تمدن جدید خوانده شده است.
در واقع اینکه اکنون حتی در پیشرفتهترین کشورهای سرمایهداری دموکراسی فرع بر حیات اجتماعی است ولی در هر حال نشان میدهد هنوز آگاهانی در جهان امروز وجود دارند که خطر دموکراسی را کشف کرده اند و میدانند با برپایی دموکراسی حداکثری تمدن عصر حاضر به فنا می رود. به همین خاطر تمام انتخاباتها نوعی نمایش قدرت است و عیناً اعمال دموکراسی نیست. به عبارت دیگر همچنان لیبرالیسم مانع اصلی تحقق دموکراسی بنیان کن است، از اینرو فقدان دموکراسی مانع اصلی رشد اقتصادی نیست بلکه برعکس نفی لیبرالیسم اقتصادی موجبات توقف زندگی اقتصادی و رشد را محقق می نماید. در واقع سرمایهداری تضمین لیبرالیسم، و دموکراسی علیه تمدن است. اما وجه ممیز لیبرالیسم از دموکراسی در این است که لیبرالیسم به اجماع نظر صاحب نفوذ در یک جامعه آزاد اتکا دارد ولی دموکراسی به انتخاب آحاد تودهای تکیه دارد و بر حفظ سنن و دستاوردهای تاریخ بشر بی اعتناست. در حقیقت دموکراسی به خصوص در یک جامعه غیر آزاد سم مهلک و وسیله غلبه کسانی می شود که بر حماقت مردم تکیه دارند و از صاحب نفوذان و تاثیر گذاران در جامعه دوری می کنند. بنابراین دموکراسی دیدگاهی جمعگرا ولی لیبرالیسم نگاهی فردیتگرا و متکی بر آثار جمع بر فرد آزاد است در حالیکه دموکراسی مبتنی بر دنبال روی فرد از جمع است. با دموکراسی اراده فرد بازیچه، ولی در لیبرالیسم اراده فرد حجت بر تصمیم هاست.
به همین خاطر هر جامعه آزادی که با پذیرش دموکراسی هنوز به حیات خود ادامه می دهد نشانگر آنست که این انتخابات نیست که سرنوشت جامعه را معین می کند برعکس این انتخابگران تاریخی و سنتی و هضم اندیش است که حیات اجتماعی را تداوم میبخشد و چنانچه جامعهای واپسگرا باقی می ماند ریشه در نظام انتخاباتی آنها ندارد بلکه حاکی از ضعف اثر گذاری صاحب نفوذانی است که از درک نیازهای زمانه غافل هستند. از اینرو دموکراسی فعلا یک روپوش سیاسی است ولی وای به روزی که دموکراسی جایگزین اثر گذاری صاحب نفوذان با صلاحیت شود آنگاه لیبرالیسم به مسلخ می رود و تمدن جدید به زوال می افتد. یادمان باشد تمدن یونان باستان در عصر خود بسیار حیرت انگیز تر از تمدن معاصر نسبت به کل تاریخ تمدن است.
@whynationsfail2019
⚜علی فتاحی
اگر چه فراوانی تولیدکنندگان و تجارت کنندگان راه را بر لیبرالیسم باز نمود اما دموکراسی وصلهء ناجوری به لیبرالیسم بود زیرا دموکراسی نافی تمایز و تفاوت و گوناگونی علایق، اراده ها و تصمیم های بشر است، در حالیکه اساساً لیبرالیسم راهی بود تا اجازه دهد تفاوت های حیاتی انسان چهره نماید ولی تمایز های مصنوع ناپدید شود. ولی چرا دموکراسی راه را بر لیبرالیسم بست و اجازه نداد لیبرالیسم و آزادی بعنوان کشفی مهم و تاثیر گذار راه خود را در سده گذشته و حال ادامه دهد؟ در واقع همان رازی که در اکثر تمدنهای گذشته مخفی ماند و موجبات انهدام تمدنهای سابق را فراهم نمود اینک تمدن جدید را هدف قرار داده است. اگر چه در حال حاضر دموکراسی در حد سخن و نظر روشنفکری باقی مانده و کاملاً اجرایی نشده ولی اگر دموکراسی واقعا به منصه ظهور برسد فاتحه تمدن جدید خوانده شده است.
در واقع اینکه اکنون حتی در پیشرفتهترین کشورهای سرمایهداری دموکراسی فرع بر حیات اجتماعی است ولی در هر حال نشان میدهد هنوز آگاهانی در جهان امروز وجود دارند که خطر دموکراسی را کشف کرده اند و میدانند با برپایی دموکراسی حداکثری تمدن عصر حاضر به فنا می رود. به همین خاطر تمام انتخاباتها نوعی نمایش قدرت است و عیناً اعمال دموکراسی نیست. به عبارت دیگر همچنان لیبرالیسم مانع اصلی تحقق دموکراسی بنیان کن است، از اینرو فقدان دموکراسی مانع اصلی رشد اقتصادی نیست بلکه برعکس نفی لیبرالیسم اقتصادی موجبات توقف زندگی اقتصادی و رشد را محقق می نماید. در واقع سرمایهداری تضمین لیبرالیسم، و دموکراسی علیه تمدن است. اما وجه ممیز لیبرالیسم از دموکراسی در این است که لیبرالیسم به اجماع نظر صاحب نفوذ در یک جامعه آزاد اتکا دارد ولی دموکراسی به انتخاب آحاد تودهای تکیه دارد و بر حفظ سنن و دستاوردهای تاریخ بشر بی اعتناست. در حقیقت دموکراسی به خصوص در یک جامعه غیر آزاد سم مهلک و وسیله غلبه کسانی می شود که بر حماقت مردم تکیه دارند و از صاحب نفوذان و تاثیر گذاران در جامعه دوری می کنند. بنابراین دموکراسی دیدگاهی جمعگرا ولی لیبرالیسم نگاهی فردیتگرا و متکی بر آثار جمع بر فرد آزاد است در حالیکه دموکراسی مبتنی بر دنبال روی فرد از جمع است. با دموکراسی اراده فرد بازیچه، ولی در لیبرالیسم اراده فرد حجت بر تصمیم هاست.
به همین خاطر هر جامعه آزادی که با پذیرش دموکراسی هنوز به حیات خود ادامه می دهد نشانگر آنست که این انتخابات نیست که سرنوشت جامعه را معین می کند برعکس این انتخابگران تاریخی و سنتی و هضم اندیش است که حیات اجتماعی را تداوم میبخشد و چنانچه جامعهای واپسگرا باقی می ماند ریشه در نظام انتخاباتی آنها ندارد بلکه حاکی از ضعف اثر گذاری صاحب نفوذانی است که از درک نیازهای زمانه غافل هستند. از اینرو دموکراسی فعلا یک روپوش سیاسی است ولی وای به روزی که دموکراسی جایگزین اثر گذاری صاحب نفوذان با صلاحیت شود آنگاه لیبرالیسم به مسلخ می رود و تمدن جدید به زوال می افتد. یادمان باشد تمدن یونان باستان در عصر خود بسیار حیرت انگیز تر از تمدن معاصر نسبت به کل تاریخ تمدن است.
@whynationsfail2019
یک فنجان قهوه طی یکسال اخیر در ونزوئلا ۳۱۵۰٪ افزایش قیمت داشته است
سوسیالیسم به شما نکبت و فلاکت را هدیه میدهد.
@whynationsfail2019
سوسیالیسم به شما نکبت و فلاکت را هدیه میدهد.
@whynationsfail2019
🧨 خلیل ملکی؛ رهبر نیروی سوم
ملی شدن وسایل تولید که درباره نفت مورد پشتیبانی...واقع شده است، اصلی است که اولین بار کارل مارکس آن را بطور دقیق و به روشنی بیان کرده است. اینجانب مانند تمام روشنفکرانِ مترقی جهان کنونی، از ملی شدن کلیهء وسایل تولید و توزیع، جداً پشتیبانی می کنم و کوچکترین تباینی بین این عقیده و مذهب اسلام نمیبینم.
نهضت ملی ایران و عدالت اجتماعی/ص۴۹۱
@whynationsfail2019
ملی شدن وسایل تولید که درباره نفت مورد پشتیبانی...واقع شده است، اصلی است که اولین بار کارل مارکس آن را بطور دقیق و به روشنی بیان کرده است. اینجانب مانند تمام روشنفکرانِ مترقی جهان کنونی، از ملی شدن کلیهء وسایل تولید و توزیع، جداً پشتیبانی می کنم و کوچکترین تباینی بین این عقیده و مذهب اسلام نمیبینم.
نهضت ملی ایران و عدالت اجتماعی/ص۴۹۱
@whynationsfail2019
🗽فریدمن و ابطال نظریه پولی کینز
⚜بهنام قنبری
"کالای حیاتی و لوکسی همچون پول باید با احترام رفتار شود و نباید بازیچه امیال سیاستگذاران گردد". تمامی فلسفهء اقتصادی و فعالیتهای فکری میلتون فریدمن، اقتصاددان دوران ساز آمریکایی را می توان در جمله بالا خلاصه کرد. بر گواه آمارها و فکتهای تجربی عمده ترین دلیل "فلاکت" اقتصاد ایران در پنچ دهه اخیر، وجود دور باطل ساختار دولتی-مافیایی + سیاست های پول پاشی رانتی است. همین فرمول دور باطل است که به همراه کاتالیزور تحریمهای خارجی، پول داخلی را در این سالها به یکی از بیارزش ترین پول های دنیا مبدل کرده است.
فریدمن ابتدا سر و سامانی به تئوری مقداری پول کلاسیک میدهد و با مطالعه تاریخی و تجربی میزان رشد حجم پول و تغییرات قیمت ها، ضمن قبول تاثیرگذاری کوتاه مدت پول بر متغیرهای واقعی اقتصاد(نرخ بهره، نرخ بیکاری و تولید) به این نتیجه قطعی میرسد که اثر پول در بلندمدت خنثی است. فریدمن با نقد تئوری کینزی و نظریه های فشار تقاضا و فشار هزینه قدرت پول را نشان می دهد.
"واقعیت اصلی این است که تورم همیشه و همه جا یک پدیده پولی است. از نظر تاریخی، تغییرات اساسی قیمتها همزمان با تغییرات اساسی در مقدار پول نسبت به تولید به وقوع پیوسته است. من نسبت به این تعمیم استثنایی نمی شناسم".
فریدمن با ابطال سیاست های مالی کینزی-فیلیپسی در اقتصاد و نشان دادن اینکه این سیاستها در بلند مدت با بر هم زدن نظام قیمتها و آزادی اقتصادی در سطح خرد، در بعد کلان اقتصادی نیز به رکود-تورمی خواهد انجامید(اتفاقی که در دهه پنجاه، در اقتصادهای صنعتی رخ داد) به این نتیجه می رسد بهترین سیاست پولی این است که در واقع هیچ سیاستی نداشته باشیم.
"به عنوان پیشنهادی برای اصلاحات بلندمدت، من میل دارم مشاهده کنم که "بانک مرکزی" به شکل کنونی خود منحل شود و نظام بانکداری سپرده صد در صد ذخیره قانونی جایگزین آن گردد که در آن هیچ مقام پولی وجود ندارد تا با قدرت ارادی حجم پول را کنترل کند و به جای آن یک قاعده پولی ثابت در چارچوب حقوقی مشخص حاکم شود...من بر حسب شواهد قانع شده ام که تاسیس بانک مرکزی یک اشتباه بوده و در عمل به اهداف خود نرسیده". بنابراین همانطور که ایمانوئل کانت قدرت و همچنین محدودیتهای عقل را نشان داد تا برای ایمان جا باز بگذارد، فریدمن نیز با نمایش قدرت پول، محدودیت های آن را هم نشان داد تا برای آزادی اقتصادی جا باز کند.
@whynationsfail2019
⚜بهنام قنبری
"کالای حیاتی و لوکسی همچون پول باید با احترام رفتار شود و نباید بازیچه امیال سیاستگذاران گردد". تمامی فلسفهء اقتصادی و فعالیتهای فکری میلتون فریدمن، اقتصاددان دوران ساز آمریکایی را می توان در جمله بالا خلاصه کرد. بر گواه آمارها و فکتهای تجربی عمده ترین دلیل "فلاکت" اقتصاد ایران در پنچ دهه اخیر، وجود دور باطل ساختار دولتی-مافیایی + سیاست های پول پاشی رانتی است. همین فرمول دور باطل است که به همراه کاتالیزور تحریمهای خارجی، پول داخلی را در این سالها به یکی از بیارزش ترین پول های دنیا مبدل کرده است.
فریدمن ابتدا سر و سامانی به تئوری مقداری پول کلاسیک میدهد و با مطالعه تاریخی و تجربی میزان رشد حجم پول و تغییرات قیمت ها، ضمن قبول تاثیرگذاری کوتاه مدت پول بر متغیرهای واقعی اقتصاد(نرخ بهره، نرخ بیکاری و تولید) به این نتیجه قطعی میرسد که اثر پول در بلندمدت خنثی است. فریدمن با نقد تئوری کینزی و نظریه های فشار تقاضا و فشار هزینه قدرت پول را نشان می دهد.
"واقعیت اصلی این است که تورم همیشه و همه جا یک پدیده پولی است. از نظر تاریخی، تغییرات اساسی قیمتها همزمان با تغییرات اساسی در مقدار پول نسبت به تولید به وقوع پیوسته است. من نسبت به این تعمیم استثنایی نمی شناسم".
فریدمن با ابطال سیاست های مالی کینزی-فیلیپسی در اقتصاد و نشان دادن اینکه این سیاستها در بلند مدت با بر هم زدن نظام قیمتها و آزادی اقتصادی در سطح خرد، در بعد کلان اقتصادی نیز به رکود-تورمی خواهد انجامید(اتفاقی که در دهه پنجاه، در اقتصادهای صنعتی رخ داد) به این نتیجه می رسد بهترین سیاست پولی این است که در واقع هیچ سیاستی نداشته باشیم.
"به عنوان پیشنهادی برای اصلاحات بلندمدت، من میل دارم مشاهده کنم که "بانک مرکزی" به شکل کنونی خود منحل شود و نظام بانکداری سپرده صد در صد ذخیره قانونی جایگزین آن گردد که در آن هیچ مقام پولی وجود ندارد تا با قدرت ارادی حجم پول را کنترل کند و به جای آن یک قاعده پولی ثابت در چارچوب حقوقی مشخص حاکم شود...من بر حسب شواهد قانع شده ام که تاسیس بانک مرکزی یک اشتباه بوده و در عمل به اهداف خود نرسیده". بنابراین همانطور که ایمانوئل کانت قدرت و همچنین محدودیتهای عقل را نشان داد تا برای ایمان جا باز بگذارد، فریدمن نیز با نمایش قدرت پول، محدودیت های آن را هم نشان داد تا برای آزادی اقتصادی جا باز کند.
@whynationsfail2019
نزاکتسیاسی اسلحهای است که چپ استفاده میکند تا استدلالهایی که نمیشود رد کرد را نابود کند.
-چارلی کِرک
@whynationsfail2019
-چارلی کِرک
@whynationsfail2019
👍1
⚜آین رند
هدف اصلی کمونیستها، نابود کردن هر شکلی از استقلال است؛ کارِ مستقل، مالکیتِ مستقل، تفکرِ مستقل، یک ذهنِ مستقل یا یک فرد مستقل.
@whynationsfail2019
هدف اصلی کمونیستها، نابود کردن هر شکلی از استقلال است؛ کارِ مستقل، مالکیتِ مستقل، تفکرِ مستقل، یک ذهنِ مستقل یا یک فرد مستقل.
@whynationsfail2019
👍3
⚜مورای راتبارد
بله؛ نابرابری یک معضل است؛ البته تنها وقتی که ناشی از مداخلات دولت باشد.
@whynationsfail2019
بله؛ نابرابری یک معضل است؛ البته تنها وقتی که ناشی از مداخلات دولت باشد.
@whynationsfail2019
👍1
هدف سوسیالیسم تحمیل یک برنامهء اجباری توسط دولتمردان برای جایگزین کردن میلیونها برنامه از سوی مصرفکنندگان و کارآفرینان است.
@whynationsfail2019
@whynationsfail2019
👍1
هایک یا کینز؛ کدام را می خواهید؟
وقتی کینز خود را قرنطینه، و از انتشار کتاب مستطاب «نتایج اقتصادی صلح» پول خوبی درآورده بود، در بازار بورس هم سرمایهگذاری کرد. اقتصاد بعد از جنگ جهانی اول شکوفا شده بود و بازار بورس بطور ممتد صعود میکرد و همه در نهایت خوشبینی میگفتند این رشد تا ابد ادامه خواهد یافت. کینز هم به تئوری احتمالات علاقهمند شده بود و در دفترچه خود مرتب عدد مینوشت و ضربوتقسیم میکرد تا اینکه در "سهشنبه سیاه" بازار بورس سقوط کرد. کینز سرمایهاش را باخت.اما در همین زمان یک نفر بود که سقوط بازار بورس را بطور شگفتانگیزی پیشبینی کرده بود. فردریک هایک اقتصاددان اتریشی برخلاف همه خوشبینیهای کاذب، گفته بود رشد بازار بورس یک حباب است و در چند ماه آینده این حباب خواهد ترکید. دلیل آن را هم دخالتهای فدرال رزرو ـ بانک تازه تاسیس مرکزی آمریکا - در اقتصاد دانسته بود. خب شما باشید، حرف کدام یک را گوش میدهید؟ هایک، که پیشبینیاش برخلاف انتظار همگان درست درآمده بود یا کینز، که مغفول شده بود و خود مالباخته محسوب میشد؟
جالب است بدانید که تمام اقتصاد غرب ـ چه در آمریکا و چه در اروپا ـ بر پایه کشمکش میان این دو اقتصاددان و متفکر بزرگ شکل گرفته است. هر وقت صحبت از بازار آزاد و عدم دخالت دولت است، هایک سر برمیآورد و هر وقت صحبت از نیاز به دخالت دولت است، کینز به میدان میآید. اینکه در اروپا سیاستمداران و احزاب خود را سوسیال دموکرات مینامند، دست کم از منظر اقتصاد بیشتر یک عنوان بیمعنا است. چیزی به نام اقتصاد نئولیبرال یا اقتصاد سوسیال دموکرات در کار نیست. این کلمات بیشتر کاربرد عامیانه دارند. اقتصاد غرب یا هایکی است یا کینزی، و یا ملغمهای از هر دو. کینز هم یک سوسیالیست نبود.
هایک میگفت برای این که بدانیم چرا اقتصاد سقوط میکند، باید برگردیم عقب، و علت آن را جستجو کنیم. همیشه خواهیم دید که دولت مقصر است و با دخالت در بازار آزاد، اجازه نداده اقتصاد به راه طبیعی خود برود و خود را ترمیم و تصحیح کند. در رکود بزرگ و همینطور بحران ۲۰۰۸ هم میبینیم که دولت با پایین نگاه داشتن نرخ بهره و افزایش وامهای بیپشتوانه در نتیجه آن، باعث حباب در بازار شد. کینز که مشهور بود به این که از اشتباهاتش درس میگیرد، در واکنش به سقوط اقتصاد به راهی دقیقا معکوس هایک رفت. او معتقد بود دخالتهای اشتباه دولت ما را نباید به این نتیجه برساند که اقتصاد نیازی به دخالت دولت ندارد. اقتصاد همیشه نیازمند دخالتهای سنجیده و درست دولت است. هایک از سوی دیگر در دوران ریگان و تاچر به قهرمان «بازار آزاد» تبدیل شد. رونالد ریگان با او تلفنی صحبت میکرد و رهنمود میگرفت. در چند سال اخیر، محافظهکاران آمریکایی بعد از عبور این کشور از بحران ۲۰۰۸، به ویژه در دوران کارزارهای انتخاباتی دونالد ترامپ، دوباره کتاب مستطاب و مشهور هایک، «راه بردگی»، را بدست گرفتند و تبلیغ کردند. این کتاب تاثیرگذار کلاسیک پس از سالها در آمازون دوباره به یکی از پرفروشترین کتابها تبدیل شد. هایک در این کتاب یک استدلال اخلاقی را برمیکشد و میگوید دخالتهای دولت در اقتصاد عملاً باعث میشود آزادی مردم از دست برود و آنان به رعیت یا برده دولت تبدیل شوند.
@whynationsfail2019
وقتی کینز خود را قرنطینه، و از انتشار کتاب مستطاب «نتایج اقتصادی صلح» پول خوبی درآورده بود، در بازار بورس هم سرمایهگذاری کرد. اقتصاد بعد از جنگ جهانی اول شکوفا شده بود و بازار بورس بطور ممتد صعود میکرد و همه در نهایت خوشبینی میگفتند این رشد تا ابد ادامه خواهد یافت. کینز هم به تئوری احتمالات علاقهمند شده بود و در دفترچه خود مرتب عدد مینوشت و ضربوتقسیم میکرد تا اینکه در "سهشنبه سیاه" بازار بورس سقوط کرد. کینز سرمایهاش را باخت.اما در همین زمان یک نفر بود که سقوط بازار بورس را بطور شگفتانگیزی پیشبینی کرده بود. فردریک هایک اقتصاددان اتریشی برخلاف همه خوشبینیهای کاذب، گفته بود رشد بازار بورس یک حباب است و در چند ماه آینده این حباب خواهد ترکید. دلیل آن را هم دخالتهای فدرال رزرو ـ بانک تازه تاسیس مرکزی آمریکا - در اقتصاد دانسته بود. خب شما باشید، حرف کدام یک را گوش میدهید؟ هایک، که پیشبینیاش برخلاف انتظار همگان درست درآمده بود یا کینز، که مغفول شده بود و خود مالباخته محسوب میشد؟
جالب است بدانید که تمام اقتصاد غرب ـ چه در آمریکا و چه در اروپا ـ بر پایه کشمکش میان این دو اقتصاددان و متفکر بزرگ شکل گرفته است. هر وقت صحبت از بازار آزاد و عدم دخالت دولت است، هایک سر برمیآورد و هر وقت صحبت از نیاز به دخالت دولت است، کینز به میدان میآید. اینکه در اروپا سیاستمداران و احزاب خود را سوسیال دموکرات مینامند، دست کم از منظر اقتصاد بیشتر یک عنوان بیمعنا است. چیزی به نام اقتصاد نئولیبرال یا اقتصاد سوسیال دموکرات در کار نیست. این کلمات بیشتر کاربرد عامیانه دارند. اقتصاد غرب یا هایکی است یا کینزی، و یا ملغمهای از هر دو. کینز هم یک سوسیالیست نبود.
هایک میگفت برای این که بدانیم چرا اقتصاد سقوط میکند، باید برگردیم عقب، و علت آن را جستجو کنیم. همیشه خواهیم دید که دولت مقصر است و با دخالت در بازار آزاد، اجازه نداده اقتصاد به راه طبیعی خود برود و خود را ترمیم و تصحیح کند. در رکود بزرگ و همینطور بحران ۲۰۰۸ هم میبینیم که دولت با پایین نگاه داشتن نرخ بهره و افزایش وامهای بیپشتوانه در نتیجه آن، باعث حباب در بازار شد. کینز که مشهور بود به این که از اشتباهاتش درس میگیرد، در واکنش به سقوط اقتصاد به راهی دقیقا معکوس هایک رفت. او معتقد بود دخالتهای اشتباه دولت ما را نباید به این نتیجه برساند که اقتصاد نیازی به دخالت دولت ندارد. اقتصاد همیشه نیازمند دخالتهای سنجیده و درست دولت است. هایک از سوی دیگر در دوران ریگان و تاچر به قهرمان «بازار آزاد» تبدیل شد. رونالد ریگان با او تلفنی صحبت میکرد و رهنمود میگرفت. در چند سال اخیر، محافظهکاران آمریکایی بعد از عبور این کشور از بحران ۲۰۰۸، به ویژه در دوران کارزارهای انتخاباتی دونالد ترامپ، دوباره کتاب مستطاب و مشهور هایک، «راه بردگی»، را بدست گرفتند و تبلیغ کردند. این کتاب تاثیرگذار کلاسیک پس از سالها در آمازون دوباره به یکی از پرفروشترین کتابها تبدیل شد. هایک در این کتاب یک استدلال اخلاقی را برمیکشد و میگوید دخالتهای دولت در اقتصاد عملاً باعث میشود آزادی مردم از دست برود و آنان به رعیت یا برده دولت تبدیل شوند.
@whynationsfail2019
👍1
🗽پویایی فکری در مکتب اتریش
⚜رضا دهدار
روشن است که رویکرد هایک و میزس به بازار متفاوت بوده و تا حد زیادی، نوع رهیافتشان به بازار فرق دارد. هایک عقلباوری مورد نظر دکارت را به بهترین شکل ممکن نقد میکند و نشان میدهد که این نوع از عقلگراییمحض در نهایت به سوسیالیسم منتهی خواهد شد. در واقع کار سترگ هایک این بود که تصور عقلگرایانی که معتقد هستند، انسانها برای رفع احتیاجات خودشان، به صورت آگاهانه دست به ساخت نظمهای اجتماعی میزنند، مردود است، و هر برساخت اجتماعی مثل پول، بازار، دولت و قواعد اخلاقی و حقوقی و زبان و... با طرح پیشینی بوجود نیامدند بلکه در دل اعصار و به صورت خودجوش و تحولی ایجاد شدند. این استدلالهای هایک، علناً اقتصاد برنامهریزی متمرکز و مهندسی شده را زیر سوال میبرد.
اما هایک تحت تاثیر نظریه خردگریزی هیوم بود. جزم اندیشی هایک به دوگانه دولت و بازار هم سرایت کرد و معتقد بود ما بازار صددرصدی نداشتیم و نخواهیم داشت و بازار توان حل هر ریسکی را ندارد، پس وجود یک دولت حداقلی را تائید میکند. کار بزرگ هایک همان تسری فلسفه هیوم به فلسفه اقتصادی و رد نظریات اقتصاد سازمانی است.
اما کار بزرگ میزس که قطعا از هایک بهتر و مستدلتر است، تدوین نظریه پراگزئولوژی یا همان کنش انسانی است. اینکه فقط فرد کنش میکند نه جامعه یا دولت و متعاقب آن تنها فرد است که فکر میکند و تملک میکند و مسئولیت دارد. بنابراین کوچکترین دخالت دولتی، ضدیت با کنش انسانی شمرده شده و آزادی او را تحدید میکند. هم هایک و هم میزس به نقش یک دولت خیلی کوچک باور دارند. اما راتبارد و آنارشیستهای بازارگرا مثل هوپ، مغلطهها و تناقضات فکری و تئوریک میزس و هایک را زیر سوال میبرند و معتقدند اگر که تنها فرد به عنوان واقعیت مسلم و حقیقی شناخته میشود، پس نباید به برساختهای ذهنی فرد واقعی، اجازه دخل و تصرف و مزاحمت داد. در کلیت امر، استدلالهای هوپ و راتبارد مسنجمتر و مستدلتر هستند.
@whynationsfail2019
⚜رضا دهدار
روشن است که رویکرد هایک و میزس به بازار متفاوت بوده و تا حد زیادی، نوع رهیافتشان به بازار فرق دارد. هایک عقلباوری مورد نظر دکارت را به بهترین شکل ممکن نقد میکند و نشان میدهد که این نوع از عقلگراییمحض در نهایت به سوسیالیسم منتهی خواهد شد. در واقع کار سترگ هایک این بود که تصور عقلگرایانی که معتقد هستند، انسانها برای رفع احتیاجات خودشان، به صورت آگاهانه دست به ساخت نظمهای اجتماعی میزنند، مردود است، و هر برساخت اجتماعی مثل پول، بازار، دولت و قواعد اخلاقی و حقوقی و زبان و... با طرح پیشینی بوجود نیامدند بلکه در دل اعصار و به صورت خودجوش و تحولی ایجاد شدند. این استدلالهای هایک، علناً اقتصاد برنامهریزی متمرکز و مهندسی شده را زیر سوال میبرد.
اما هایک تحت تاثیر نظریه خردگریزی هیوم بود. جزم اندیشی هایک به دوگانه دولت و بازار هم سرایت کرد و معتقد بود ما بازار صددرصدی نداشتیم و نخواهیم داشت و بازار توان حل هر ریسکی را ندارد، پس وجود یک دولت حداقلی را تائید میکند. کار بزرگ هایک همان تسری فلسفه هیوم به فلسفه اقتصادی و رد نظریات اقتصاد سازمانی است.
اما کار بزرگ میزس که قطعا از هایک بهتر و مستدلتر است، تدوین نظریه پراگزئولوژی یا همان کنش انسانی است. اینکه فقط فرد کنش میکند نه جامعه یا دولت و متعاقب آن تنها فرد است که فکر میکند و تملک میکند و مسئولیت دارد. بنابراین کوچکترین دخالت دولتی، ضدیت با کنش انسانی شمرده شده و آزادی او را تحدید میکند. هم هایک و هم میزس به نقش یک دولت خیلی کوچک باور دارند. اما راتبارد و آنارشیستهای بازارگرا مثل هوپ، مغلطهها و تناقضات فکری و تئوریک میزس و هایک را زیر سوال میبرند و معتقدند اگر که تنها فرد به عنوان واقعیت مسلم و حقیقی شناخته میشود، پس نباید به برساختهای ذهنی فرد واقعی، اجازه دخل و تصرف و مزاحمت داد. در کلیت امر، استدلالهای هوپ و راتبارد مسنجمتر و مستدلتر هستند.
@whynationsfail2019
🗽دولت کوچک و بازارآزاد
⚜اسماعیل رزاق
براستی بورژوازی، اقتصاد بازار و نظم اقتصادی و اجتماعی به اصطلاح سرمایهدارانه، ابتدا در ونیز و هلند در شرایطی ظهور کرد که این مناطق خارج از قلمرو یک حکومت مقتدر بودند. ونیز و هلند به ترتیب خارج از سیطرهء امپراطوریهای روم و اسپانیا قرار داشتند یعنی اقتصاد بازار در خلأ قدرت فائقهء سیاسی جوانه زد و این تاجران بودند که بازارها را شکل دادند نه حاکمان.
هرجا که دادوستد سودانگیخته بازاری، محور حیات جمعی باشد، بطور خودجوش یک نظم اقتصادی و اجتماعی بالنده و پیچیده سربرمیآورد و یک شبکه تشریک مساعی اجتماعی درهم تنیده شکل میگیرد که از دلش ثروت و رفاه خلق میشود. نظیر ظهور اقتصاد بازار در حجاز قبل از پیامبر و در ونیز قرن سیزدهم و در بورگ هلند (بورژواها) که در هر سه مورد اقتصاد بازار در خلاء قدرت فائقه سیاسی بوده است. اولی بدور از قدرت امپراتوری ساسانی، و دیگران خارج از تسلط امپراطوری روم و اسپانیا.
به قولی چه در دوران باستان، چه قرون وسطی و چه دوران نوین، عصر چیرگی بازارآزاد دورانی بوده است که در آن واحدهای سیاسی کوچکِ دولتشهری و دولتهای حداقلی غلبه داشتهاند نه دولتهای فراگیر بزرگ. از میلتوس و آتن و شهرهای فنیقی گرفته تا بعدها ونیز و اتحادیه هانزه و بعد هم بریتانیای بازار دوست و کُلُنیهای انگلیسی در ایالات متحده.
@whynationsfail2019
⚜اسماعیل رزاق
براستی بورژوازی، اقتصاد بازار و نظم اقتصادی و اجتماعی به اصطلاح سرمایهدارانه، ابتدا در ونیز و هلند در شرایطی ظهور کرد که این مناطق خارج از قلمرو یک حکومت مقتدر بودند. ونیز و هلند به ترتیب خارج از سیطرهء امپراطوریهای روم و اسپانیا قرار داشتند یعنی اقتصاد بازار در خلأ قدرت فائقهء سیاسی جوانه زد و این تاجران بودند که بازارها را شکل دادند نه حاکمان.
هرجا که دادوستد سودانگیخته بازاری، محور حیات جمعی باشد، بطور خودجوش یک نظم اقتصادی و اجتماعی بالنده و پیچیده سربرمیآورد و یک شبکه تشریک مساعی اجتماعی درهم تنیده شکل میگیرد که از دلش ثروت و رفاه خلق میشود. نظیر ظهور اقتصاد بازار در حجاز قبل از پیامبر و در ونیز قرن سیزدهم و در بورگ هلند (بورژواها) که در هر سه مورد اقتصاد بازار در خلاء قدرت فائقه سیاسی بوده است. اولی بدور از قدرت امپراتوری ساسانی، و دیگران خارج از تسلط امپراطوری روم و اسپانیا.
به قولی چه در دوران باستان، چه قرون وسطی و چه دوران نوین، عصر چیرگی بازارآزاد دورانی بوده است که در آن واحدهای سیاسی کوچکِ دولتشهری و دولتهای حداقلی غلبه داشتهاند نه دولتهای فراگیر بزرگ. از میلتوس و آتن و شهرهای فنیقی گرفته تا بعدها ونیز و اتحادیه هانزه و بعد هم بریتانیای بازار دوست و کُلُنیهای انگلیسی در ایالات متحده.
@whynationsfail2019
♻واتسلاو هاول'
اگرچه من قلباً هوادار چپ میانه هستم، همیشه میدانستم تنها نظام اقتصادی که درست کار میکند، نظام بازار است. فقط این نظام اقتصادی طبیعی است، یگانه مدلی که منطقی است و تنها گزینهای که به کامیابی و رفاه منجر میشود؛ زیرا فقط این نظام است که بازتابدهندهٔ ماهیت طبیعی خود زندگی است. گوهر زندگی بسیار بیکران و به طور مرموزی چندین وجهی است؛ لذا به دلیل وسعت و گوناگونی زندگی، نمیتوان آن را از طریق سازمانهای اطلاعاتی مهار کرد یا برایش برنامهریزی کرد.
' نخستین رئیسجمهور چک
@whynationsfail2019
اگرچه من قلباً هوادار چپ میانه هستم، همیشه میدانستم تنها نظام اقتصادی که درست کار میکند، نظام بازار است. فقط این نظام اقتصادی طبیعی است، یگانه مدلی که منطقی است و تنها گزینهای که به کامیابی و رفاه منجر میشود؛ زیرا فقط این نظام است که بازتابدهندهٔ ماهیت طبیعی خود زندگی است. گوهر زندگی بسیار بیکران و به طور مرموزی چندین وجهی است؛ لذا به دلیل وسعت و گوناگونی زندگی، نمیتوان آن را از طریق سازمانهای اطلاعاتی مهار کرد یا برایش برنامهریزی کرد.
' نخستین رئیسجمهور چک
@whynationsfail2019