🗽نهاد پادشاهی یا حزب سیاسی؟
⚜رضا دهدار
دفاع برخی از شاه جنبه پارتیزانی دارد و نه اصولی. البته حق هم دارند، چون پهلوی بیش از اینکه یک نهاد سلطنتی مثل نهادهای سلطنتی ژاپن، انگلستان، نروژ و ... باشد، دقیقاً یک حزب سیاسی است. این نکته را پهلویطلبها هیچوقت درک نمیکنند. وقتی شاهی خودش را ملتزم به حدود قانون اساسی میکند، دیگر شاه سنتی یا کلاسیک نیست و باید به عنوان یک حافظ قانون اساسی-مشروطه- عمل کند و دست از سیاست بردارد.
ولی پهلوی این کار را نکرد و خود به صورت مستقیم زمام امور سیاسی و حتی اقتصادی را بر عهده گرفت و از این حیث، تیشه به ریشهء پادشاهی در ایران زد، چون پیش از اینکه خود را به یک نهاد سلطنتی تبدیل کند، به یک حزب سیاسی بدل کرد و در بازار رقابت احزاب و اندیشههای سیاسی آن دوران، پهلوی که معادل سلطنت بود به شدت افول درجه پیدا کرد و سلطنت هم در نهایت به کار خودش در ایران پایان داد.
پهلوی یا نباید امر سیاسی مدرن را میپذیرفت یا اگر پذیرفت دیگر نمیبایست اما و اگر میکرد. پس پهلوی، مثل یک شاه کلاسیک یا سنتی، از آن قدرت و اعتبار سابق برخوردار نبود. کاری که در اروپا بعد از نیمه دوم قرن شانزدهم به این طرف رخ داد، تبدیل شخص شاه به نهاد بود و برای همین سلطنت در اکثر کشورهای اروپایی ماندگار شد و البته در ایران خیر. در اروپا پادشاه دیگر به عنوان سمبل وحدت مردم عمل میکند، نه یک پارتیزان یا سیاستمدار حزبی.
اگر دقت کنید هر جغرافیایی که در خاورمیانه، پادشاهی را به زنجیر قانون اساسی بست، و بعد از آن دوره، باز هم شاه در امور سیاسی و اقتصادی مملکت دخالت کرد، عملاً نهاد سلطنت برچیده شد و آن ممالک وارد دوران تاریک و سیاه تاریخ خود شدند. مانند مصر، افغانستان، عراق و غیره. اما هر جغرافیایی که نهاد سلطنت را به همان شکل سنتی حفظ کرد، در حال حاضر به مراتب از کشورهایی مانند مصر و افغانستان اوضاع بهتری دارند. در این رابطه میتوان از امارات و اردن نام برد.
چیزی که روشنفکران نادان ایران درک نکرده و هنوز هم درک نمیکنند این است که یا نباید به سمت بنیادهای عصر مدرن رفت یا اگر هم گریزی نباشد، لازمه این کار تشکیل دولت-ملت به شکل فرانسوی آن نیست. چون در فرانسه وقتی که روبسپیر گردن شاه-لویی شانزدهم- را زد، عامل وحدت فرانسویها خودبخود از بین رفت و مهم ترین هویت اجتماعی و عامل اتحاد مردم از پادشاهی تبدیل به ایده منحط ناسیونالیسم شد.
@whynationsfail2019
⚜رضا دهدار
دفاع برخی از شاه جنبه پارتیزانی دارد و نه اصولی. البته حق هم دارند، چون پهلوی بیش از اینکه یک نهاد سلطنتی مثل نهادهای سلطنتی ژاپن، انگلستان، نروژ و ... باشد، دقیقاً یک حزب سیاسی است. این نکته را پهلویطلبها هیچوقت درک نمیکنند. وقتی شاهی خودش را ملتزم به حدود قانون اساسی میکند، دیگر شاه سنتی یا کلاسیک نیست و باید به عنوان یک حافظ قانون اساسی-مشروطه- عمل کند و دست از سیاست بردارد.
ولی پهلوی این کار را نکرد و خود به صورت مستقیم زمام امور سیاسی و حتی اقتصادی را بر عهده گرفت و از این حیث، تیشه به ریشهء پادشاهی در ایران زد، چون پیش از اینکه خود را به یک نهاد سلطنتی تبدیل کند، به یک حزب سیاسی بدل کرد و در بازار رقابت احزاب و اندیشههای سیاسی آن دوران، پهلوی که معادل سلطنت بود به شدت افول درجه پیدا کرد و سلطنت هم در نهایت به کار خودش در ایران پایان داد.
پهلوی یا نباید امر سیاسی مدرن را میپذیرفت یا اگر پذیرفت دیگر نمیبایست اما و اگر میکرد. پس پهلوی، مثل یک شاه کلاسیک یا سنتی، از آن قدرت و اعتبار سابق برخوردار نبود. کاری که در اروپا بعد از نیمه دوم قرن شانزدهم به این طرف رخ داد، تبدیل شخص شاه به نهاد بود و برای همین سلطنت در اکثر کشورهای اروپایی ماندگار شد و البته در ایران خیر. در اروپا پادشاه دیگر به عنوان سمبل وحدت مردم عمل میکند، نه یک پارتیزان یا سیاستمدار حزبی.
اگر دقت کنید هر جغرافیایی که در خاورمیانه، پادشاهی را به زنجیر قانون اساسی بست، و بعد از آن دوره، باز هم شاه در امور سیاسی و اقتصادی مملکت دخالت کرد، عملاً نهاد سلطنت برچیده شد و آن ممالک وارد دوران تاریک و سیاه تاریخ خود شدند. مانند مصر، افغانستان، عراق و غیره. اما هر جغرافیایی که نهاد سلطنت را به همان شکل سنتی حفظ کرد، در حال حاضر به مراتب از کشورهایی مانند مصر و افغانستان اوضاع بهتری دارند. در این رابطه میتوان از امارات و اردن نام برد.
چیزی که روشنفکران نادان ایران درک نکرده و هنوز هم درک نمیکنند این است که یا نباید به سمت بنیادهای عصر مدرن رفت یا اگر هم گریزی نباشد، لازمه این کار تشکیل دولت-ملت به شکل فرانسوی آن نیست. چون در فرانسه وقتی که روبسپیر گردن شاه-لویی شانزدهم- را زد، عامل وحدت فرانسویها خودبخود از بین رفت و مهم ترین هویت اجتماعی و عامل اتحاد مردم از پادشاهی تبدیل به ایده منحط ناسیونالیسم شد.
@whynationsfail2019
ایدئولوژی فمنیسم ضدخانواده، مردستیز و مخالف تفاوت های روشن فیزیولوژیکی است. این ایدئولوژی منحط در قرن بیستم شاخه ای فعال از مارکسیسم بوده است.
@whynationsfail2019
@whynationsfail2019
⚜ محمد قائد
[در باب سالهای قبل از انقلاب]دستگاه تبلیغات حکومت در بوق میدمید که منحرفانی، اسلام را با مارکسیسم درآمیختهاند. علی شریعتی چنان حق به جانب فریاد میزد که انگار شخصی به نام کارل مارکس آثار او را به اسم خودش چاپ کرده است. و مرتضی مطهری یک صبح بلند شد گفت اسلام مخالف مالکیت فرد بر ابزار تولید است. هر سه تن، که در وقت سخنرانی، جدا جدا راه خودشان را میرفتند، کمونیستها را خائن می دانستند اما هر چه میگشتند برای توضیح جهان تکیهگاهی محکمتر از مارکسیسم نمییافتند. جبههء ملی هم که معتقد بود شعار "موازنهء منفی" اکسیر اعظم است و نهضت آزادی که به "اسلام علمی و رحمانی" چسبیده بود.
@whynationsfail2019
[در باب سالهای قبل از انقلاب]دستگاه تبلیغات حکومت در بوق میدمید که منحرفانی، اسلام را با مارکسیسم درآمیختهاند. علی شریعتی چنان حق به جانب فریاد میزد که انگار شخصی به نام کارل مارکس آثار او را به اسم خودش چاپ کرده است. و مرتضی مطهری یک صبح بلند شد گفت اسلام مخالف مالکیت فرد بر ابزار تولید است. هر سه تن، که در وقت سخنرانی، جدا جدا راه خودشان را میرفتند، کمونیستها را خائن می دانستند اما هر چه میگشتند برای توضیح جهان تکیهگاهی محکمتر از مارکسیسم نمییافتند. جبههء ملی هم که معتقد بود شعار "موازنهء منفی" اکسیر اعظم است و نهضت آزادی که به "اسلام علمی و رحمانی" چسبیده بود.
@whynationsfail2019
👍1
Forwarded from LiberTorch (Pouya)
چنانکه فريدمن مدعی شده است پلوراليسم و تساهل همچون دو مقوله غيرپوزيتويستی بدور از مطلقگرايی اخلاقیاند و هر نوع مطلقگرايی اخلاقی به معنی عدم تساهل و ديكتاتوری ست. ولی اتفاقا برخلاف ادعای ایشان بايد گفت بدون وجود ارزشهای مطلق، پلوراليسم و تساهل نيز همچون ديگر آرای ايدئولوژيک فاقد يك مبنای استدلالی برای پذيرش خواهد بود و با آدمخواری و بردگی در يک سطح قرار خواهد گرفت. تنها در صورت وجود ارزشهای مطلق همچون حقوق بشر و حق مالكيت بر خويشتن است كه پلوراليسم و تساهل به واقعيتهای قابل اعتمادی تبديل خواهند شد.
👤 هانس هرمان هوپ
از مطلب "فریدمن و عدم تساهل":
🔗 http://kazive13.blogfa.com/post-138.aspx
@LibrT
👤 هانس هرمان هوپ
از مطلب "فریدمن و عدم تساهل":
🔗 http://kazive13.blogfa.com/post-138.aspx
@LibrT
قصر آینهء یزد، عمارت خصوصی آقای صرّاف زاده، از اعیان شهر یزد بوده که به شکل یک کوشک در وسط باغی عظیم بنا شده است. صرّاف زاده از بازرگانان و صرّافان خوشنام یزد بود که به جهت رعایت انصاف و دخیل بودن در کارهای خیر، شهرت و محبوبیّت زیادی در بین مردم و اعتبار ویژه ای در بازار یزد داشت. صرّاف زاده در صرّافخانه پدرش شروع به کار کرد، بعد از مدتی هم که کار صرّافی را یاد گرفت، مستقل شد و کار خود را شروع کرد. اموال وی از جمله این کوشک پس از انقلاب۵۷ مصادره شد.
قطعا دونالد ترامپ شخص ایدهآل و مورد پسند لیبرالها نیست چرا که در بحران کرونا حجم زیادی از نقدینگی را به اقتصاد تزریق کرد و همچنین بودجه ارتش را افزایش داد ولی باید به ترامپ و امثالهم به عنوان یک پدیده نگاه کرد. ترامپ با اینکه سیاستمداری حرفهای نبود اما کارهای مهمی در طی دورهء چهار ساله اش انجام داده که به لحاظ مدنی و اقتصادی در خور توجه است: ترامپ حمایتهای دولتی از همجنسگرایان را برداشت. قانون سوسیالیستی اوباماکر را لغو کرد. معاهده بینالمللی پاریس را نپذیرفت. چند قانون مهم و اساسی برای حمایت از مالکیت اسلحههای پیشرفته تنظیم کرد. بودجههای دولت فدرال در حمایت از ایالات کمدرآمدی مثل میسیسیپی را به شدت کاهش داد و به کنایه گفت تا پی کارشان بروند، او باراک حسین اوباما نیست که سر کیسه را بیخود برایشان شُل کند. بودجههای دولتی برای حمایت از سقط جنین را به طور تمام و کمال قطع کرد. آمریکا را از سازمان بهداشت جهانی، حیات خلوت حکومت کمونیستی چین خارج کرد. میزان مالیات را تا جایی که توانست کاهش داد و واقعا به دنبال حداقلیترین میزان ممکن برای پرداخت مالیات بود که قاضی تازه درگذشته دیوان عالی یعنی گیزنبرگ به آن رای منفی داده بود. خیلی از قوانین و ضوابط دست و پاگیر دولتی برای کسب و کار را کاهش داد، و بطور ویژه حامی نهاد خانواده بود و از همه مهمتر گفتمان پاکیزگی سیاسی، که از مصادیق مارکسیسم فرهنگی است را به چالش کشید.
*رضا دهدار
*رضا دهدار