This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
محمد هاشمی یک واقعیتی را بیان می کند که البته حرف جدید، و قصاری هم نیست...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نادر نادرپور؛ مترجم و نویسنده ایرانی در این ویدئو توضیح میدهد که واژه روشنفکر در ایران با حزب توده وارد ادبیات عامیانه شده است.
روشنفکری در ایران زاییده تفکر چپ است و عملاً یکی از پایه های عقب ماندگی ایران معاصر.
روشنفکری در ایران زاییده تفکر چپ است و عملاً یکی از پایه های عقب ماندگی ایران معاصر.
زمانی که دوتوکویل به آمریکا رفت شاهد ۱۳ میلیون انسان عمدتاً کشاورز و مقید به اصول مذهبی و کلیسا بود که در مقایسه با زادگاه خودش یعنی فرانسه، که چندی قبل راهبهها را به سکس با کشیشها وادار کرده بود، اختلاف عجیبی داشت. بنیان شکل گیری و استقلال آمریکا زمینههای دینی بسیاری دارد و در جنبش استقلال علاوه بر منافع مادی، منافع معنوی و دینی هم درگیر و عامل اتحاد بوده و امروزه هم در مذهب پروتستان، بیشترین تعداد شاخهها در آمریکا هستند. در حزب جمهوریخواه نیز یکی از شاخه های قوی، نئوکنسرواتیوها هستند که مسیحیت را به جد نمایندگی میکنند و همینطور جناح راست مسیحی در طرف دیگر قرار دارد. خلاصه آنکه آمریکای اورجینال در شهرهای بزرگ و هالیوود پیدا نمیشود بلکه آمریکا را باید در شهرهای کوچک و اجتماعات محلی آن مانند روستاها یافت. حالا اگر شما به تمام حقوق فردی و اجتماعی از آزادی تا مالکیت هم بنگرید، عمدتاً حاصل قرائتهای مذهبی جدید هستند، آن سنت سیاسی که حقوق طبیعی برای فرد در نظر میگیرد خود برخواسته از دیانت مسیحی است و از آسمان نیامده بلکه از دل سنت مسیحی بود که حقوق طبیعی و آزادی انسان زاده شد. پس یک سنت پویای سیاسی با اجتماعی از انسان های طبقه متوسط که به دنبال منافع خود بودند به علاوه مذهب وحدت بخش باعث بوجود آمدن سرزمینی شد که امروز به آن ایالات متحده میگویند.
🗽سراب نخبهگرایی مردم ایران
⚜رضا دهدار
پیشرفت اقتصادی را نمیشود مهندسی کرد. نمیشود الگوی واحدی را برای آن در نظر گرفت. فقط میتوان انسانها را آزاد گذاشت تا هر کس بنا بر شرایط شخصی خود به دنبال ترجیحات ذهنی و رفع نیازهایش برود. هیچ برنامه دقیقی که بتواند رشد کیفی اقتصاد را اندازه بگیرد، وجود ندارد. تنها بازار آزاد است که رشد کیفی ایجاد میکند.
مردم عموما فریب بزرگی اقتصادها را میخورند. جیدیپی اصلا شاخص خوبی برای توسعه کیفی نیست. لوکزامبورگ به مراتب بازار قدرتمندتری نسبت به چین دارد. لیختناشتاین هم همینطور. فراموش نکنیم که جیدیپی شوروی هم بالا بود و اقتصادانان غربی مانند ساموئلسون، مبهوت و شیفته آن شده، و معتقد بودند که در آینده، شوروی غرب را پشت سر خواهد گذاشت ولی عملاً شوروی فروپاشید به این خاطر که رشد مصنوعی دوامی ندارد.
عموم کشورهای در حال توسعه مانند چین، برزیل، آفریقای جنوبی و حتی ایران هم یک فرمت تقریبا مشابهاند. توسعه نخبهگرا هیچ جا شاخص کیفی را نمیسنجد. ایران از نظر جیدیپی وضعیت بهتری نسبت به نروژ دارد اما سطح کیفی زندگی نروژیها کجا و مردم ایران کجا؟ بروکراتها در این کشورها برای رشد اقتصادی برنامهریزی میکنند و هیچ بهایی به بازار آزاد نمیدهند. شرکتهای قدرتمند و بزرگ هم وصل به دولت هستند.
ایلان ماسک وقتی به آلمان میرود تا از کارخانه تسلا بازدید کند، نیازی ندارد تا خانم مرکل؛ صدراعظم آلمان را ملاقات کند اما وقتی به ترکیه میرود، حتماً باید با رجب طیب اردوغان دیدار کند. اقتصاد دولتی و نخبهگرا کلی با بازارآزاد توفیر دارد. برای همین وقتی ترامپ اقتصاد ایران را تحریم میکند، اوضاع بسیار وخیم میشود. اقتصاد چین با اینکه مثلاً بزرگترین بانکهای دنیا را دارد، باز هم این "ترین" اصلا کیفی نیست. چون دولتی است. به ضرب چماق دولت کار میکند. اگر آمریکا به بانک ملی چین چپ نگاه کند، دچار بحران میشود، چون تحت تاثیر مستقیم تنش سیاسی قرار میگیرد. چون بازار آزادی وجود ندارد.
مع الاسف مردم ایران هم دوست دارند تا یک دولت متخصص و نخبهسالار راس کار بیاید و همین مدل توسعه از بالا را پیش ببرد. مردم تقاضای این را ندارند تا در یک اقتصاد آزاد بتوانند کالا تولید، و بیزنس کنند. اینها که اکنون از آخوندها برگشتهاند، تقاضا دارند که یک نخبه کراواتیِ دانشگاهی برای آنها مدل توسعه را تعریف کند. با این دیدگاه مردم ایران در بهترین حالت به جایی میرسند که ترکیه یا برزیل رسید. هیچوقت بازار ایران مثل بازار کره جنوبی یا ژاپن نخواهد شد.
⚜رضا دهدار
پیشرفت اقتصادی را نمیشود مهندسی کرد. نمیشود الگوی واحدی را برای آن در نظر گرفت. فقط میتوان انسانها را آزاد گذاشت تا هر کس بنا بر شرایط شخصی خود به دنبال ترجیحات ذهنی و رفع نیازهایش برود. هیچ برنامه دقیقی که بتواند رشد کیفی اقتصاد را اندازه بگیرد، وجود ندارد. تنها بازار آزاد است که رشد کیفی ایجاد میکند.
مردم عموما فریب بزرگی اقتصادها را میخورند. جیدیپی اصلا شاخص خوبی برای توسعه کیفی نیست. لوکزامبورگ به مراتب بازار قدرتمندتری نسبت به چین دارد. لیختناشتاین هم همینطور. فراموش نکنیم که جیدیپی شوروی هم بالا بود و اقتصادانان غربی مانند ساموئلسون، مبهوت و شیفته آن شده، و معتقد بودند که در آینده، شوروی غرب را پشت سر خواهد گذاشت ولی عملاً شوروی فروپاشید به این خاطر که رشد مصنوعی دوامی ندارد.
عموم کشورهای در حال توسعه مانند چین، برزیل، آفریقای جنوبی و حتی ایران هم یک فرمت تقریبا مشابهاند. توسعه نخبهگرا هیچ جا شاخص کیفی را نمیسنجد. ایران از نظر جیدیپی وضعیت بهتری نسبت به نروژ دارد اما سطح کیفی زندگی نروژیها کجا و مردم ایران کجا؟ بروکراتها در این کشورها برای رشد اقتصادی برنامهریزی میکنند و هیچ بهایی به بازار آزاد نمیدهند. شرکتهای قدرتمند و بزرگ هم وصل به دولت هستند.
ایلان ماسک وقتی به آلمان میرود تا از کارخانه تسلا بازدید کند، نیازی ندارد تا خانم مرکل؛ صدراعظم آلمان را ملاقات کند اما وقتی به ترکیه میرود، حتماً باید با رجب طیب اردوغان دیدار کند. اقتصاد دولتی و نخبهگرا کلی با بازارآزاد توفیر دارد. برای همین وقتی ترامپ اقتصاد ایران را تحریم میکند، اوضاع بسیار وخیم میشود. اقتصاد چین با اینکه مثلاً بزرگترین بانکهای دنیا را دارد، باز هم این "ترین" اصلا کیفی نیست. چون دولتی است. به ضرب چماق دولت کار میکند. اگر آمریکا به بانک ملی چین چپ نگاه کند، دچار بحران میشود، چون تحت تاثیر مستقیم تنش سیاسی قرار میگیرد. چون بازار آزادی وجود ندارد.
مع الاسف مردم ایران هم دوست دارند تا یک دولت متخصص و نخبهسالار راس کار بیاید و همین مدل توسعه از بالا را پیش ببرد. مردم تقاضای این را ندارند تا در یک اقتصاد آزاد بتوانند کالا تولید، و بیزنس کنند. اینها که اکنون از آخوندها برگشتهاند، تقاضا دارند که یک نخبه کراواتیِ دانشگاهی برای آنها مدل توسعه را تعریف کند. با این دیدگاه مردم ایران در بهترین حالت به جایی میرسند که ترکیه یا برزیل رسید. هیچوقت بازار ایران مثل بازار کره جنوبی یا ژاپن نخواهد شد.
🗽طاعون بورکراسی اداری
مورچه کوچکی بود که هر روز صبح زود سرکار حاضر می شد و بلافاصله کار خود را شروع می کرد. مورچه خیلی کار می کرد و تولید زیادی داشت و از کارش راضی بود. سلطان جنگل (شیر) از فعالیت مورچه که بدون رئیس کار می کرد، متعجب بود. شیر فکر می کرد اگر مورچه می تواند بدون نظارت این همه تولید داشته باشد، به طور مسلم اگر رئیسی داشته باشد، تولید بیشتری خواهد داشت.
بنابراین شیر یک سوسک را که تجربه ریاست داشت و به نوشتن گزارشات خوب مشهور بود، به عنوان رئیس مورچه استخدام کرد. سوسک در اولین اقدام خود برای کنترل مورچه ساعت ورود و خروج نصب کرد. سوسک همچنین به همکاری نیاز داشت که گزارشات او را بنویسد و تایپ کند. سوسک بدین منظور و همچنین برای بایگانی و پاسخگویی به تلفنها یک عنکبوت استخدام کرد.
شیر از گزارش های سوسک راضی بود و از او خواست که از نمودار برای تجزیه و تحلیل نرخ و روند رشد تولیدی که توسط مورچه صورت می گیرد، استفاده کند. تا شیر بتواند این نمودار ها را در گزارش به مجمع مدیران جنگل به کار برد. سوسک برای انجام امور یک کامپیوتر و پرینتر لیزری خریداری کرد. سوسک برای اداره واحد تکنولوژی اطلاعات یک زنبور نیز استخدام کرد.
مورچه که زمانی بسیار فعال بود و در محیط کارش احساس آرامش می کرد، بورکراسی و جلسات متعددی که وقت او را می گرفت دوست نداشت. شیر به این نتیجه رسید که فردی را به عنوان مدیر داخلی واحدی که مورچه در آن کار می کرد، بکار گمارد. این پست به ملخ داده شد. اولین کار ملخ خریداری یک فرش و صندلی برای کارش بود. ملخ همچنین به کامپیوتر و کارمند نیاز داشت که آنها را از اداره قبلی خودش آورد تا به او در تهیه و کنترل بودجه و بهینه سازی برنامه ها کمک کند.
محیطی که مورچه در آن کار می کرد، حال به مکانی فاقد شور و نشاط تبدیل شده بود. دیگر هیچ کس نمی خندید و همه غمگین و نگران بودند. با مطالعه گزارش های رسیده شیر متوجه شد که تولیدات مورچه کمتر از قبل شده است.
بنابراین شیر یک جغد با پرستیژ را به عنوان مشاور عالی استخدام کرد و به او ماموریت داد تا امور را بررسی کرده، مشکلات را مشخص و راه حل ارائه نماید. جغد سه ماه وقت صرف کرد و گزارشی در چند جلد تهیه نمود و در آخر نتیجه گرفت که مشکلات پیش آمده ناشی از وجود تعداد زیاد کارمند است و باید تعدیل نیرو صورت گیرد. و بنابراین، شیر دستور داد که مورچه را اخراج نمایند زیرا مورچه دیگر انگیزهای برای کار نداشت.
مورچه کوچکی بود که هر روز صبح زود سرکار حاضر می شد و بلافاصله کار خود را شروع می کرد. مورچه خیلی کار می کرد و تولید زیادی داشت و از کارش راضی بود. سلطان جنگل (شیر) از فعالیت مورچه که بدون رئیس کار می کرد، متعجب بود. شیر فکر می کرد اگر مورچه می تواند بدون نظارت این همه تولید داشته باشد، به طور مسلم اگر رئیسی داشته باشد، تولید بیشتری خواهد داشت.
بنابراین شیر یک سوسک را که تجربه ریاست داشت و به نوشتن گزارشات خوب مشهور بود، به عنوان رئیس مورچه استخدام کرد. سوسک در اولین اقدام خود برای کنترل مورچه ساعت ورود و خروج نصب کرد. سوسک همچنین به همکاری نیاز داشت که گزارشات او را بنویسد و تایپ کند. سوسک بدین منظور و همچنین برای بایگانی و پاسخگویی به تلفنها یک عنکبوت استخدام کرد.
شیر از گزارش های سوسک راضی بود و از او خواست که از نمودار برای تجزیه و تحلیل نرخ و روند رشد تولیدی که توسط مورچه صورت می گیرد، استفاده کند. تا شیر بتواند این نمودار ها را در گزارش به مجمع مدیران جنگل به کار برد. سوسک برای انجام امور یک کامپیوتر و پرینتر لیزری خریداری کرد. سوسک برای اداره واحد تکنولوژی اطلاعات یک زنبور نیز استخدام کرد.
مورچه که زمانی بسیار فعال بود و در محیط کارش احساس آرامش می کرد، بورکراسی و جلسات متعددی که وقت او را می گرفت دوست نداشت. شیر به این نتیجه رسید که فردی را به عنوان مدیر داخلی واحدی که مورچه در آن کار می کرد، بکار گمارد. این پست به ملخ داده شد. اولین کار ملخ خریداری یک فرش و صندلی برای کارش بود. ملخ همچنین به کامپیوتر و کارمند نیاز داشت که آنها را از اداره قبلی خودش آورد تا به او در تهیه و کنترل بودجه و بهینه سازی برنامه ها کمک کند.
محیطی که مورچه در آن کار می کرد، حال به مکانی فاقد شور و نشاط تبدیل شده بود. دیگر هیچ کس نمی خندید و همه غمگین و نگران بودند. با مطالعه گزارش های رسیده شیر متوجه شد که تولیدات مورچه کمتر از قبل شده است.
بنابراین شیر یک جغد با پرستیژ را به عنوان مشاور عالی استخدام کرد و به او ماموریت داد تا امور را بررسی کرده، مشکلات را مشخص و راه حل ارائه نماید. جغد سه ماه وقت صرف کرد و گزارشی در چند جلد تهیه نمود و در آخر نتیجه گرفت که مشکلات پیش آمده ناشی از وجود تعداد زیاد کارمند است و باید تعدیل نیرو صورت گیرد. و بنابراین، شیر دستور داد که مورچه را اخراج نمایند زیرا مورچه دیگر انگیزهای برای کار نداشت.
🗽انسان همیشه کنشگر بوده است
⚜محمد خواجهزاده
آیا «تجارت فراگیر کالا»، «طریقه تولید و مصرف» را عوض کرد؟ یعنی تجارت مقدم بر تولید بود؟ بدون تولید، تاجران چه چیزی میفروختند؟ مشخص است که رابطه منطقی، تقدم تولید بر تجارت است. حالا باید دید چه شد که امکان تجارت به نقاط دوردست به صورت گستردهتری فراهم شد. جز رشد تکنولوژی تولید و جز رشد ارتباطات و وسایل حمل و نقل که معنای دیگرش شکلگیری تکنولوژی جدید در قالب راهآهن و تلگراف و امثالهم بود. حال در این فرآیند چه تحول معناداری در نقش و سرشت کنشگران به وجود آمد؟ بورژوا چه عصای معجزهآسایی داشت که زمیندار نداشت؟ معلوم است که هیچ تفاوتی از این منظر در کار نبود.
نیروی کار فعال بر روی زمین به واسطهی تحول در روابط تولید رفت، و در کارخانه مشغول به کار شد. آن تضاد منافع در بین فئودالها هم معضلی مختص به یک دوره خاص نبود. مگر همین حالا منافع شرکتهای بزرگ در تضاد نیست. کلی دعوای حقوقی و تبلیغ برای کاهش سهم بازار رقیب و از میدان به در کردن حریف در جریان است که اصلاً نسبتی با زمین و روابط فئودالی هم ندارد. من منکر فراگیر شدن تجارت جهانی در عصر جدید نیستم، اما توضیح و صورتبندی معطوف به گسست و مدرنیسم را نمیفهمم. آن عواملی که فئودالیته را دچار چالش کرد در هر مناسبات اقتصادی دیگری هم وجود دارد. پس به نظرم این رویکرد به تاریخ که تا قبل انقلاب صنعتی کُنش و منطق اقتصادی حاکم نبود که تا حدی طنین مارکسیستی هم دارد، قابل فهم نیست.
⚜محمد خواجهزاده
آیا «تجارت فراگیر کالا»، «طریقه تولید و مصرف» را عوض کرد؟ یعنی تجارت مقدم بر تولید بود؟ بدون تولید، تاجران چه چیزی میفروختند؟ مشخص است که رابطه منطقی، تقدم تولید بر تجارت است. حالا باید دید چه شد که امکان تجارت به نقاط دوردست به صورت گستردهتری فراهم شد. جز رشد تکنولوژی تولید و جز رشد ارتباطات و وسایل حمل و نقل که معنای دیگرش شکلگیری تکنولوژی جدید در قالب راهآهن و تلگراف و امثالهم بود. حال در این فرآیند چه تحول معناداری در نقش و سرشت کنشگران به وجود آمد؟ بورژوا چه عصای معجزهآسایی داشت که زمیندار نداشت؟ معلوم است که هیچ تفاوتی از این منظر در کار نبود.
نیروی کار فعال بر روی زمین به واسطهی تحول در روابط تولید رفت، و در کارخانه مشغول به کار شد. آن تضاد منافع در بین فئودالها هم معضلی مختص به یک دوره خاص نبود. مگر همین حالا منافع شرکتهای بزرگ در تضاد نیست. کلی دعوای حقوقی و تبلیغ برای کاهش سهم بازار رقیب و از میدان به در کردن حریف در جریان است که اصلاً نسبتی با زمین و روابط فئودالی هم ندارد. من منکر فراگیر شدن تجارت جهانی در عصر جدید نیستم، اما توضیح و صورتبندی معطوف به گسست و مدرنیسم را نمیفهمم. آن عواملی که فئودالیته را دچار چالش کرد در هر مناسبات اقتصادی دیگری هم وجود دارد. پس به نظرم این رویکرد به تاریخ که تا قبل انقلاب صنعتی کُنش و منطق اقتصادی حاکم نبود که تا حدی طنین مارکسیستی هم دارد، قابل فهم نیست.
صادق آدینه
اگر شخصی در سال ۱۳۶۹ شروع به کار کرده و مطابق قانون کار پس از ۳۰ سال در سال ۱۳۹۹ بازنشسته شده باشد، در این مدت مطابق قانون کار اجباراً میبایستی حق بیمه بازنشستگی خود را به یکی از سازمانهای بیمهگر (در اینجا تامین اجتماعی) میداده است. اگر این اجبار وجود نداشت و او شخصاً به فکر روز ناتوانی خود بود و در این سالها حق بیمه را بجای پرداخت به تامین اجتماعی، سکه طلا میخرید و آنها را زیر بالش خود قایم میکرد، اکنون در هنگام بازنشستگی صاحب ۳۷۰ عدد سکه طلا به ارزش روز ۴/۸ میلیارد تومان بود. در حالت پرداخت حق بیمه، در هنگام بازنشستگی مقرری ماهانه او بین ۳ تا ۵ میلیون است. اما در حالت خرید سکه ضمن خدمت، فروش آنها در روز بازنشستگی به قیمت ۴/۸ میلیارد تومان و سپردهگذاری پول در بانک با سود تضمینی ۱۸ درصد، ماهانه ۷۱ میلیون تومان سود عایدش میشد. نوشتن قانون برای کار کردن و اجباری کردن تامین اجتماعی در آن، واقعاً با نیت خوب و جهت بهتر کردن وضع زندگی، نیروی کار و سالخوردگان انجام شد ولی نتیجه و خروجی آن در نهایت به باور من، لشکری میلیونی از سالخوردگان شدیداً محتاج به مقرری ماهیانه بوده است.
یک ماه قطع مقرری = مرگ
اگر شخصی در سال ۱۳۶۹ شروع به کار کرده و مطابق قانون کار پس از ۳۰ سال در سال ۱۳۹۹ بازنشسته شده باشد، در این مدت مطابق قانون کار اجباراً میبایستی حق بیمه بازنشستگی خود را به یکی از سازمانهای بیمهگر (در اینجا تامین اجتماعی) میداده است. اگر این اجبار وجود نداشت و او شخصاً به فکر روز ناتوانی خود بود و در این سالها حق بیمه را بجای پرداخت به تامین اجتماعی، سکه طلا میخرید و آنها را زیر بالش خود قایم میکرد، اکنون در هنگام بازنشستگی صاحب ۳۷۰ عدد سکه طلا به ارزش روز ۴/۸ میلیارد تومان بود. در حالت پرداخت حق بیمه، در هنگام بازنشستگی مقرری ماهانه او بین ۳ تا ۵ میلیون است. اما در حالت خرید سکه ضمن خدمت، فروش آنها در روز بازنشستگی به قیمت ۴/۸ میلیارد تومان و سپردهگذاری پول در بانک با سود تضمینی ۱۸ درصد، ماهانه ۷۱ میلیون تومان سود عایدش میشد. نوشتن قانون برای کار کردن و اجباری کردن تامین اجتماعی در آن، واقعاً با نیت خوب و جهت بهتر کردن وضع زندگی، نیروی کار و سالخوردگان انجام شد ولی نتیجه و خروجی آن در نهایت به باور من، لشکری میلیونی از سالخوردگان شدیداً محتاج به مقرری ماهیانه بوده است.
یک ماه قطع مقرری = مرگ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شاخص هزینه زندگی(بیشترین ها/کمترین ها)
هاشمی رفسنجانی خاطرهای از سفر به کره شمالی تعریف میکند که برگفته از کتاب "عبور از بحران" اوست.
۲۵ شهریور ۱۳۶۰
عصر، به ملاقات رهبرشان کیمایل سونگ رفتیم. کاخ، خیلی مجلل و بزرگ است. چندبرابر کاخ نیاوران، تعجب از یک کشور کمونیستی است، خودشان ساختهاند. خیلی با ما گرم گرفت. یک ساعت و اندی مذاکره داشتیم. نقطه مشترک، ضدامپریالیسم بودن است. شاممفصلی تهیه کرده بودند، همه همراهان آمدند...مصاحبهای در همان کاخ کردم. درباره رواج فرهنگ غربی درلباس و رفتار خانمهای کره، تذکر دادم.
۲۵ شهریور ۱۳۶۰
عصر، به ملاقات رهبرشان کیمایل سونگ رفتیم. کاخ، خیلی مجلل و بزرگ است. چندبرابر کاخ نیاوران، تعجب از یک کشور کمونیستی است، خودشان ساختهاند. خیلی با ما گرم گرفت. یک ساعت و اندی مذاکره داشتیم. نقطه مشترک، ضدامپریالیسم بودن است. شاممفصلی تهیه کرده بودند، همه همراهان آمدند...مصاحبهای در همان کاخ کردم. درباره رواج فرهنگ غربی درلباس و رفتار خانمهای کره، تذکر دادم.
Forwarded from Radical | رادیکال
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
یاوهگویان!
همزمان با پاندمی کووید۱۹، بازار پیش بینیهای آماری، مطالعات آکادمیک و مدلهای ریاضی بیش از پیش داغ شد؛ مدلهایی که دولتهای جهان اول با اتکا به آن ها به عنوان بررسیها و «مطالعات علمی» برای چند صد میلیون انسان تصمیمگیری میکنند.
اما با گذشت زمان به نظر میرسد که این مدلها اشتباه از آب درآمدهاند، نه به مقدار کم، بلکه بسیار زیاد!
اما این بار اول نیست که چنین نتایجی برای این مدل ها رقم میخورد.
در این ویدئو با نگاهی انتقادی به کارنامه این مدلها پرداخته میشود.
تماشای این ویدئو با کیفیت بالا :
https://youtu.be/aFuBzgLpHjg
#john_stossel
#doomsayers
#lockdown
#covid19
#قرنطینه
#مدل_آماری
#تعطیلی_سراسری
لطفا این ویدیو را به اشتراک بگذارید
Please Share This Video
Join Radical | Challenge Your Friends
https://t.me/joinchat/AAAAAFhioi85VlLNL4puQg
همزمان با پاندمی کووید۱۹، بازار پیش بینیهای آماری، مطالعات آکادمیک و مدلهای ریاضی بیش از پیش داغ شد؛ مدلهایی که دولتهای جهان اول با اتکا به آن ها به عنوان بررسیها و «مطالعات علمی» برای چند صد میلیون انسان تصمیمگیری میکنند.
اما با گذشت زمان به نظر میرسد که این مدلها اشتباه از آب درآمدهاند، نه به مقدار کم، بلکه بسیار زیاد!
اما این بار اول نیست که چنین نتایجی برای این مدل ها رقم میخورد.
در این ویدئو با نگاهی انتقادی به کارنامه این مدلها پرداخته میشود.
تماشای این ویدئو با کیفیت بالا :
https://youtu.be/aFuBzgLpHjg
#john_stossel
#doomsayers
#lockdown
#covid19
#قرنطینه
#مدل_آماری
#تعطیلی_سراسری
لطفا این ویدیو را به اشتراک بگذارید
Please Share This Video
Join Radical | Challenge Your Friends
https://t.me/joinchat/AAAAAFhioi85VlLNL4puQg
👍1
اگر فرض اجباری بودن بیمه را هم بپذیریم به چه دلیلی باید بیمه دولتی باشد؟ هم اکنون دهها شرکت بیمه به ارائه خدمات در حوزه بیمه های مختلف اشتغال دارند و قاعدتاً بیمه های بازنشستگی هم از این قاعده مستثنی نیست. در حال حاضر مدیریت سازمان تامین اجتماعی که عملاً با سرمایه میلیونها شهروند و بنگاه اقتصادی ایجاد شده در اختیار دولتهاست که صرفا با ملاحظات سیاسی منابع این سازمان را در سالیان مختلف بلعیده اند و این صندوق را به ورطه افلاس انداخته اند. برای اصلاح وضعیت این صندوق هم راهی وجود ندارد مگر آنکه اولا مدیریت این صندوق از دست دولت یا هر نهاد حاکمیتی خارج، و به هیات امنای منتخب صاحبان اصلی صندوق ( بیمه شدگان) برگردانده شود. در مرحله بعدی هم باید کلیه مطالبات این سازمان از دولت یا نهادهای حاکمیتی به نرخ روز محاسبه شده و از طریق تهاتر با دارایی این دستگاهها، این مطالبات وصول شود. سوم اینکه نحوه پرداخت حقوق مستمری بگیران بر مبنای سهم حاصل از سرمایه هر کدام از مستمری بگیران از بازدهی سرمایه های حاصله پرداخت شود تا هر زمان بازدهی سرمایه گذاری بالاتر یا پایینتر رفت به تناسب حقوق و مزایا تغییر کند.
🗽عاقبت یک قرن کارمندپروری
⚜محمدرضا مردانیان
آن اوایل که همه در تکاپوی کشف واکسن کرونا بودند، یک نقل قول که نمیدانم چقدر معتبر بود از جانب یک اهل فن(بخوانید جانور آکادمیک) دست به دست میشد که حقوق من ماهی هزار و هفتصد یورو است و کریستیانو رونالدو میلیونها یورو دستمزد میگیرد و از امثال من توقع نجات انسانیت و کشف واکسن نداشته باشید.براستی این فرد چقدر کوتهفکر است که نه قدر موقعیتش را میداند و نه فرق فوتبال و علم را. خیلی بعدتر یعنی همین اواخر، بعد از کشف واکسن کرونا از سوی دو شرکت خصوصی در جهان سرمایهداری خونخوار و جهانخوار، با خود گفتم آن کودن خیلی هم بیراه نمیگفت، شاید بیانش بد بود اما حقیقتی تلخ را عیان کرد.
حقیقتی که یک قرن است میگوید کارمندپروری و همه چیز را به دولت سپردن و از او طلب کردن، نهایتش همین است. برابری بیچون و چرا، برنامهریزی مرکزی دولتی، حذف مالکیت فردی و هر آنچه چپ نویدش را میدهد منجر به کشف واکسن کرونا، سیستم عامل ویندوز، اسمارتفون و... نمیشود، نشده و نخواهد شد چون انگیزه را در فرد میکشد و از طبعناشناسیاش همین وضعیت قرن بیستمی پدیدار شده است. شما فی المثل فرق تویوتا و فورد را با لادا و مسکوویچ ببینید، و شهرت و اعتبارشان را.
اگر انگیزههایی مثل بالا رفتن ارزش سهام شرکت دارویی و جوایز نوبل و هر آنچه سود و فایدهی مادی است نبود، همه مثل همان کارمند، دستگاه را میزدند به برق و میگفتند ما نمیتوانیم و از ما نخواهید! نهایتش هم اگر چیزی کشف میشد با کلی تلفات و دروغ و صفهای طولانی و سهمیهبندی همراه بود، چنانکه دیدیم. تا اینجا که خواندید، یک کتاب طنز هم معرفی کنم که جناب بیژن اشتری ترجمه کرده: «شوروی ضد شوروی» از ولادیمیر واینوویچ، نشر ثالث. نویسنده شوخیهای جالبی با همین مسایلی که طرح کردم، انجام داده است.
⚜محمدرضا مردانیان
آن اوایل که همه در تکاپوی کشف واکسن کرونا بودند، یک نقل قول که نمیدانم چقدر معتبر بود از جانب یک اهل فن(بخوانید جانور آکادمیک) دست به دست میشد که حقوق من ماهی هزار و هفتصد یورو است و کریستیانو رونالدو میلیونها یورو دستمزد میگیرد و از امثال من توقع نجات انسانیت و کشف واکسن نداشته باشید.براستی این فرد چقدر کوتهفکر است که نه قدر موقعیتش را میداند و نه فرق فوتبال و علم را. خیلی بعدتر یعنی همین اواخر، بعد از کشف واکسن کرونا از سوی دو شرکت خصوصی در جهان سرمایهداری خونخوار و جهانخوار، با خود گفتم آن کودن خیلی هم بیراه نمیگفت، شاید بیانش بد بود اما حقیقتی تلخ را عیان کرد.
حقیقتی که یک قرن است میگوید کارمندپروری و همه چیز را به دولت سپردن و از او طلب کردن، نهایتش همین است. برابری بیچون و چرا، برنامهریزی مرکزی دولتی، حذف مالکیت فردی و هر آنچه چپ نویدش را میدهد منجر به کشف واکسن کرونا، سیستم عامل ویندوز، اسمارتفون و... نمیشود، نشده و نخواهد شد چون انگیزه را در فرد میکشد و از طبعناشناسیاش همین وضعیت قرن بیستمی پدیدار شده است. شما فی المثل فرق تویوتا و فورد را با لادا و مسکوویچ ببینید، و شهرت و اعتبارشان را.
اگر انگیزههایی مثل بالا رفتن ارزش سهام شرکت دارویی و جوایز نوبل و هر آنچه سود و فایدهی مادی است نبود، همه مثل همان کارمند، دستگاه را میزدند به برق و میگفتند ما نمیتوانیم و از ما نخواهید! نهایتش هم اگر چیزی کشف میشد با کلی تلفات و دروغ و صفهای طولانی و سهمیهبندی همراه بود، چنانکه دیدیم. تا اینجا که خواندید، یک کتاب طنز هم معرفی کنم که جناب بیژن اشتری ترجمه کرده: «شوروی ضد شوروی» از ولادیمیر واینوویچ، نشر ثالث. نویسنده شوخیهای جالبی با همین مسایلی که طرح کردم، انجام داده است.
👍1