سلاطین سکه و دلار و قیر اعدام شدند اما قیمت ها همچنان بالا می رود. اگر علت آشفتگی بازارها و افزایش قیمت های پولی، این سلاطین دولتخوانده بودند لاجرم باید با اعدام آنها اوضاع نُرمال و قیمت ها کنترل میشد اما...
این بلاهت عریان تنها حاصل فکر تصمیمگیرندگان دولتی نیست، بلکه افکار توده مردم آن را پشتیبانی می کند...
این بلاهت عریان تنها حاصل فکر تصمیمگیرندگان دولتی نیست، بلکه افکار توده مردم آن را پشتیبانی می کند...
🗽تغییر قانون ارث نوعی انقلاب بود
⚜محمد ایمانی
رسیدن تمام ارث به فرزند ارشد ذکور در خانوادههای اشرافی نه صرفا برای جلوگیری از تقسیم و تجزیه مالکیت در خانواده و حفظ خانواده بلکه برای محافظت از نظام اجتماعی و اقتصادی حاکم بر جامعهٔ آریستوکراتیک بود. تقسیم ارث میان همه فرزندان منجر به پراکنده شدن سرمایه و به هم ریختن مناسبات اقتصادی و اجتماعی میشد. در جامعهٔ آریستوکراتیک «خانواده» مهمترین نهاد اجتماعی بود و قانون ارث آن در واقع حافظ «تداوم خانواده» از طریق علایق خانوادگی، حفظ زمینها و البته یکپارچگی خانواده ذیل عضو ارشد جدید خانواده بود. با گذار از جامعهٔ آریستوکراتیک به جامعهٔ دموکراتیک و تغییر قانون ارث، دو اتفاق مهم افتاد. نخست آنکه با تقسیم ثروت خانواده بین فرزندان، میراث مشترک سنّت خانوادگی تجزیه شد، نهاد خانواده واقعیت و نیروی خود را از دست داد و روحیه خانوادهدوستی جای خود را به روحیه جدیدی داد که ویژگی مهم جامعه دموکراتیک بود: «فردگرایی». دربارهٔ دگرگونیهای عظیمی که این تغییر روحیه در جامعه ایجاد کرد میتوان یک جلد کتاب قطور نوشت. اما مهمتر از تحولاتی که در ساخت خانواده و اهمیّت آن و تغییر روحیات ایجاد شد، تغییر مناسبات مالکیت و تغییر رابطه انسانها با مالکیت بود. با تغییر این رابطه، تلاش برای حفظ مالکیت خانوادگی از بین رفت و نوعی «اخلاق اقتصادی جدید» حاکم شد و همراه با انقلاب صنعتی به ظهور طبقات اقتصادی جدیدی انجامید. تغییر قانون ارث آثار عمیقی بر ساختار و مناسبات اجتماعی و اقتصادی به جای گذاشت، تا جایی که میتوان آن را «انقلابی» در مناسبات اقتصادی و اجتماعی دانست.
⚜محمد ایمانی
رسیدن تمام ارث به فرزند ارشد ذکور در خانوادههای اشرافی نه صرفا برای جلوگیری از تقسیم و تجزیه مالکیت در خانواده و حفظ خانواده بلکه برای محافظت از نظام اجتماعی و اقتصادی حاکم بر جامعهٔ آریستوکراتیک بود. تقسیم ارث میان همه فرزندان منجر به پراکنده شدن سرمایه و به هم ریختن مناسبات اقتصادی و اجتماعی میشد. در جامعهٔ آریستوکراتیک «خانواده» مهمترین نهاد اجتماعی بود و قانون ارث آن در واقع حافظ «تداوم خانواده» از طریق علایق خانوادگی، حفظ زمینها و البته یکپارچگی خانواده ذیل عضو ارشد جدید خانواده بود. با گذار از جامعهٔ آریستوکراتیک به جامعهٔ دموکراتیک و تغییر قانون ارث، دو اتفاق مهم افتاد. نخست آنکه با تقسیم ثروت خانواده بین فرزندان، میراث مشترک سنّت خانوادگی تجزیه شد، نهاد خانواده واقعیت و نیروی خود را از دست داد و روحیه خانوادهدوستی جای خود را به روحیه جدیدی داد که ویژگی مهم جامعه دموکراتیک بود: «فردگرایی». دربارهٔ دگرگونیهای عظیمی که این تغییر روحیه در جامعه ایجاد کرد میتوان یک جلد کتاب قطور نوشت. اما مهمتر از تحولاتی که در ساخت خانواده و اهمیّت آن و تغییر روحیات ایجاد شد، تغییر مناسبات مالکیت و تغییر رابطه انسانها با مالکیت بود. با تغییر این رابطه، تلاش برای حفظ مالکیت خانوادگی از بین رفت و نوعی «اخلاق اقتصادی جدید» حاکم شد و همراه با انقلاب صنعتی به ظهور طبقات اقتصادی جدیدی انجامید. تغییر قانون ارث آثار عمیقی بر ساختار و مناسبات اجتماعی و اقتصادی به جای گذاشت، تا جایی که میتوان آن را «انقلابی» در مناسبات اقتصادی و اجتماعی دانست.
🗽تورم با گرانی متفاوت است'
پول هم مثل هر کالای دیگری با افزایش عرضه دچار کاهش ارزش میشود. اما در کنار تورمی که در اثر افزایش نقدینگی به صورت متداول قیمت همه کالاها را افزایش میدهد با گرانی بعضی کالاها هم مواجه هستیم که با تورم، متفاوت است. مثلا قیمت گوجه فرنگی در یک زمان از سال به دلیل عرضه کم ( ناشی از محدودیتهای کشت) در بازار افزایش می یابد و گران میشود. کالاهایی که به دلیل محدودیت عرضه ( ناشی از عوامل تولید) دچار افزایش قیمت میشوند، با برطرف شدن محدودیتهای عرضه به قیمتهای تعادلی قبلی برمیگردند. متاسفانه هنوز تفاوت بین این دو مفهوم برای بسیاری از مثلا اقتصاددانان ( یا به قول دکتر طبیبیان شبه اقتصاددانان) و مردم روشن نیست. و اما در مورد راهکار باید بدانیم که تورم و گرانی دو مسئله متفاوت هستند و دو راهکار متفاوت دارند. برای حل مسئله تورم، باید مسئله کسری بودجه دولت حل شود. یا حداقل کسری بودجه از طریق افزایش پایه پولی جبران نشود(اصطلاحا پولی شدن کسری بودجه). مسئله گرانی که معمولاً محدود به کالاهای محدود است باید از طریق برطرف کردن محدودیتهایی که به سمت عرضه تحمیل شده حل کرد. یکی از این محدودیتها قیمت گذاری دولتی برای کالاها است یا محدودیتهای طبیعی مثل محدودیتهای کشت.
'Alireza
پول هم مثل هر کالای دیگری با افزایش عرضه دچار کاهش ارزش میشود. اما در کنار تورمی که در اثر افزایش نقدینگی به صورت متداول قیمت همه کالاها را افزایش میدهد با گرانی بعضی کالاها هم مواجه هستیم که با تورم، متفاوت است. مثلا قیمت گوجه فرنگی در یک زمان از سال به دلیل عرضه کم ( ناشی از محدودیتهای کشت) در بازار افزایش می یابد و گران میشود. کالاهایی که به دلیل محدودیت عرضه ( ناشی از عوامل تولید) دچار افزایش قیمت میشوند، با برطرف شدن محدودیتهای عرضه به قیمتهای تعادلی قبلی برمیگردند. متاسفانه هنوز تفاوت بین این دو مفهوم برای بسیاری از مثلا اقتصاددانان ( یا به قول دکتر طبیبیان شبه اقتصاددانان) و مردم روشن نیست. و اما در مورد راهکار باید بدانیم که تورم و گرانی دو مسئله متفاوت هستند و دو راهکار متفاوت دارند. برای حل مسئله تورم، باید مسئله کسری بودجه دولت حل شود. یا حداقل کسری بودجه از طریق افزایش پایه پولی جبران نشود(اصطلاحا پولی شدن کسری بودجه). مسئله گرانی که معمولاً محدود به کالاهای محدود است باید از طریق برطرف کردن محدودیتهایی که به سمت عرضه تحمیل شده حل کرد. یکی از این محدودیتها قیمت گذاری دولتی برای کالاها است یا محدودیتهای طبیعی مثل محدودیتهای کشت.
'Alireza
Forwarded from AUSTRO LIBERTARIAN
Forwarded from اندیشه آزادی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💡 نقش تفکر صنعگرایی(مارکسیسم فرهنگی، نهیلیسم، نسبی گرایی) در به ابتذال کشاندن "فرهنگ عامه".
🔵 @andisheye_a_zadi
🔵 @andisheye_a_zadi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کمیته توسعه اقتصادی دولت(برره)
⚜توماس ساول
هیچ کدام از دولتهای چپ تاریخ به اندازه سرمایهداری در خدمت منافع فقرا نبوده است. حتی وقتی نوبت به بحث مورد علاقه چپها یعنی "تقسیم ثروت" میرسد، چپها تنها تئوریپردازی میکنند اما تنها بازار آزاد است که به آن جامه عمل میپوشاند. نیاز مبرم فقرا چیست؟ آنها نیاز دارند تا فقر تا حد ممکن کاهش یابد. حال چگونه میتوان این کار را در مقیاس جمعی و بزرگ انجام داد؟ آیا غیر از این است که با تکیه بر سیستم اقتصادیای که ثروت بسیار بیشتری ایجاد میکند؟ با این وجود چپ سیاسی مدتهاست که به نحوه تولید ثروت هیچ علاقهای ندارد. تا آنجا که به آنها مربوط میشود، ثروت وجود دارد و تنها سوال جالب چپها این است که چگونه میتوان ثروت موجود را بازتوزیع کرد.
هیچ کدام از دولتهای چپ تاریخ به اندازه سرمایهداری در خدمت منافع فقرا نبوده است. حتی وقتی نوبت به بحث مورد علاقه چپها یعنی "تقسیم ثروت" میرسد، چپها تنها تئوریپردازی میکنند اما تنها بازار آزاد است که به آن جامه عمل میپوشاند. نیاز مبرم فقرا چیست؟ آنها نیاز دارند تا فقر تا حد ممکن کاهش یابد. حال چگونه میتوان این کار را در مقیاس جمعی و بزرگ انجام داد؟ آیا غیر از این است که با تکیه بر سیستم اقتصادیای که ثروت بسیار بیشتری ایجاد میکند؟ با این وجود چپ سیاسی مدتهاست که به نحوه تولید ثروت هیچ علاقهای ندارد. تا آنجا که به آنها مربوط میشود، ثروت وجود دارد و تنها سوال جالب چپها این است که چگونه میتوان ثروت موجود را بازتوزیع کرد.