ویدئو و تصویر روز
694 subscribers
2.2K photos
28.1K videos
138 files
3.2K links
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooongo
.
آرشیو و دریافت ویدئو و تصاویر جالب
شما می‌توانید با عضویت در این کانال،
ضمن دریافت مطالب جالب، اون‌ها رو به اشتراک بزارید

http://T.me/xtooon

























@xtooon
Download Telegram
Forwarded from قرآن
📓
❖ پرسش آغازین

آیا انسان می‌تواند در دعا، شفاعت و خواسته‌هایش گرفتار همان چیزی شود که از خدا می‌طلبد؟ آیا ممکن است دعایی که از سر بی‌صبری یا بدون علم ادا می‌شود، خود نمونه‌ای از «شفاعت ناپسندیده» باشد و پیامدی ناخواسته برای خود دعا کننده به همراه داشته باشد؟ این پرسش با نگاهی به آیات مربوط به نوح (ع) و پیوند آن با آیه‌ی شفاعت در سوره‌ی نساء، راهی برای تأملی ژرف در رفتار و دعای انسان می‌گشاید

❖ شفاعت و مسئولیت دعا

خداوند در سوره نساء می‌فرماید:
«هر کس شفاعت پسندیده کند، برای او از آن نصیبی خواهد بود و هر کس شفاعت ناپسندیده‌ای کند، برای او از آن نیز سهمی خواهد بود، و خدا همواره بر هر چیزی تواناست»¹*
این آیه یک اصل بنیادین را آشکار می‌کند: دعا و شفاعت، تنها یک خواسته‌ی زبانی نیست، بلکه عملی اخلاقی و مسئولیت‌آفرین است. دعای ما می‌تواند ما را در خیر شریک کند یا در شر

❖ نوح و دو تجربه‌ی متفاوت در دعا

نوح (ع) دو نوع دعا از خود نشان داد:

۱- دعای او علیه کافران

نوح از خدا خواست که هیچ کافری بر زمین باقی نماند:
«پروردگارا، هیچ‌کس از کافران را بر روی زمین مگذار، چرا که اگر آنان را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز پلیدکار ناسپاس نزایند»²*
این دعا، هرچند از درد و تجربه‌ی تلخ پیامبر در برابر دشمنی کافران برمی‌خاست، نمونه‌ای از شفاعتی است که پیامدهای سنگین در خود داشت. درخواست نابودی یک گروه انسانی، در واقع فراتر رفتن از مرز «علم»ی بود که خداوند برای انسان گشوده است. از این رو می‌توان آن را مصداقی از همان «شفاعت سیّئه» دانست که آیه نساء هشدار می‌دهد

۲- دعای او برای نجات پسرش

در مقابل، نوح با درد پدری، خواستار نجات فرزندش شد:
«پروردگارا، پسرم از کسان من است، و قطعاً وعده‌ی تو راست است و تو بهترین داورانی»³*
اما پاسخ خداوند روشن و هشداردهنده بود:
«ای نوح، او در حقیقت از کسان تو نیست، او دارای کرداری ناشایسته است. پس چیزی را که بدان علم نداری، از من مخواه. من تو را اندرز می‌دهم که مبادا از نادانان باشی»³*

اینجاست که خدا پرده برمی‌دارد:

نوح در هر دو دعا به چیزی روی آورد که «علم» او نسبت به حقیقت آن ناقص بود. در اولی، نابودی همه‌ی کافران را خواست بی‌آنکه بداند مشیت الهی فراتر از قضاوت انسانی است. در دومی، نجات کسی را طلب کرد که حقیقت وجودی‌اش در مسیر ایمان نبود

❖ درس بزرگ: علم نداشتن در دعا

پس پیام الهی روشن است: انسان حق ندارد چیزی را بخواهد که به حقیقت آن علم ندارد. همان‌گونه که خدا به نوح فرمود: «چیزی را که بدان علم نداری از من مخواه.»³*
این هشدار نه تنها به پیامبران، بلکه به همه‌ی دعا کنندگان است. گاهی ما از خدا چیزی را می‌طلبیم که در ظاهر برایمان خیر به نظر می‌رسد، اما در حقیقت جز زیان برایمان ندارد. و چه بسا آنچه ناخوشایند ماست، خیر بزرگ در آن نهفته باشد ــ همان‌گونه که در جای دیگر قرآن آمده است: «چه بسا چیزی را خوش نداشته باشید، در حالی که برای شما بهتر است.» (بقره ۲۱۶) این اشاره، به ما می‌آموزد که دعا باید همواره در چارچوب تسلیم و آگاهی محدود انسان باشد

❖ جمع‌بندی

دعا تنها بیان خواسته نیست؛ مسئولیتی است که می‌تواند انسان را در خیر یا شر شریک کند. دعای نوح علیه کافران و دعای او برای پسرش، دو نمونه‌ی تاریخی‌اند از این‌که حتی پیامبران نیز می‌توانند در لحظات انسانی خود گرفتار خواسته‌هایی شوند که علم کافی به پیامد آن ندارند. خداوند با این ماجرا به همه‌ی انسان‌ها درس می‌دهد: پیش از هر دعا، باید اندیشید که آیا خواسته‌ی ما در مسیر خیر و در محدوده‌ی علم ماست یا نه
این نگاه، دعا را از سطح یک نیاز فردی به سطحی از مسئولیت اخلاقی و آگاهی الهی ارتقا می‌دهد

📚 مستندات

۱* «هر کس شفاعت پسندیده کند، برای او از آن نصیبی خواهد بود و هر کس شفاعت ناپسندیده‌ای کند، برای او از آن نیز سهمی خواهد بود و خدا همواره بر هر چیزی تواناست» نساء/۸۵

۲* «و نوح گفت: پروردگارا، هیچ‌کس از کافران را بر روی زمین مگذار. چرا که اگر آنان را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز پلیدکار ناسپاس نزایند» نوح/۲۶-۲۷

۳* «و نوح پروردگار خود را آواز داد و گفت: پروردگارا، پسرم از کسان من است، و قطعاً وعده‌ی تو راست است و تو بهترین داورانی. فرمود: ای نوح، او در حقیقت از کسان تو نیست، او دارای کرداری ناشایسته است. پس چیزی را که بدان علم نداری، از من مخواه. من تو را اندرز می‌دهم که مبادا از نادانان باشی. [نوح] گفت: پروردگارا، من به تو پناه می‌برم که از تو چیزی بخواهم که بدان علم ندارم، و اگر مرا نیامرزی و به من رحم نکنی از زیانکاران باشم» هود/۴۵-۴۷

📖متن

۱* «مَنْ يَشْفَعْ شَفٰاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْهٰا وَ مَنْ يَشْفَعْ شَفٰاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهٰا وَ كٰانَ اَللّٰهُ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتاً» نساء/۸۵
M.G✍️
📓 @qoranme
.
Forwarded from قرآن
📓
📌 مقاله: مدل ارث در قرآن؛ آزادی وصیت و حکمت تقسیم پیش‌فرض الهی

مقدمه

اگر روزی به این پرسش بیندیشیم که چرا قرآن در ارث، سهم پسر را دو برابر دختر قرار داده است، نخستین گاممان باید روشن باشد: آیا این تقسیم برای کاستن از کرامت زن است یا برای تنظیم مسئولیت‌های اقتصادی خانواده؟ چرا قرآن قبل از تقسیم ارث، مسئله‌ی وصیت را مطرح کرده و آن را بر تقسیم مقدم داشته است؟ و از همه مهم‌تر، آیا قرآن جایی سخن از تفاوت دیه‌ی زن و مرد گفته است؟
این پرسش‌ها دروازه‌ای هستند برای فهم نگاه عمیق قرآن به عدالت، آزادی وصیت‌دهنده، حفظ کرامت زن و سامان‌دهی مسئولیت‌های اقتصادی مرد در خانواده.

⚖️ پژوهش و بررسی

۱. آزادی وصیت‌دهنده؛ احترام به اختیار انسان

قرآن بارها تأکید می‌کند که تقسیم ارث پس از اجرای وصیت متوفی و پرداخت بدهی‌های او انجام می‌شود:

«… بعد از انجام وصيتى كه او كرده يا اداى دَين» ¹*

این یعنی اصل اول، اختیار صاحب مال است. او بهتر از هر کس دیگری به وضعیت فرزندان و بستگانش آگاه است، و می‌تواند با وصیت، اراده و خواست خود را اعمال کند.
بنابراین تقسیم قرآنی نه محدودیت، بلکه یک مدل پیش‌فرض (دیفالت) است برای کسانی که وصیتی نکرده‌اند. به تعبیر دیگر، قرآن بارِ دشوارِ تصمیم‌گیری درباره‌ی «سهم مازاد ذکور» را از دوش متوفی برمی‌دارد. کسی که وصیتی نکرده باشد، نگرانی ندارد، زیرا قرآن تقسیم را به شکل عادلانه و آماده تعیین کرده است

۲. چرا سهم پسر دو برابر است؟

آیه‌ی ١١ سوره نساء با صراحت می‌گوید:

«خداوند در باره فرزندانتان به شما سفارش مى‌كند: سهم پسر، همانند سهم دو دختر است…» ²*

این بیان قرآن، حقیقت را دقیق و مثبت می‌نمایاند: پسر دو برابر می‌برد، نه اینکه دختر نصف می‌برد.
این تفاوت نه از کاستی زن، بلکه از وظایف مالی مرد ناشی می‌شود. قرآن بارها تأکید کرده است:
مرد موظف است نفقه همسر و فرزندان را تأمین کند (نساء: ٣٤) ³*.
مرد باید مهریه را بپردازد (نساء: ٤) ⁴*.
مرد عهده‌دار تأمین هزینه‌های زندگی مشترک است.
در مقابل، زن از این وظایف معاف است؛ و اموال، ارث، و دارایی‌های او کاملاً مستقل باقی می‌ماند. بنابراین سهم دوبرابری پسر نه امتیاز، بلکه بار مسئولیت است.

۳. مزایای مدل قرآنی تقسیم ارث

حفظ عدالت و توازن: سهم بیشتر پسر در برابر مسئولیت مالی اوست، و سهم دختر بدون وظیفه‌ی اقتصادی است.
آزادی تصمیم وصیت‌دهنده: قرآن به صاحب مال فرصت می‌دهد تا مطابق شناخت و شرایطش تصمیم بگیرد.
برداشتن بار تقسیم از دوش متوفی: اگر وصیت نکند، نگرانی ندارد؛ قرآن یک مدل پایلوت آماده کرده است.
کرامت زن: سهم زن مستقل و محفوظ است؛ هیچ‌کس نمی‌تواند او را وادار به خرج مالش کند.
پرهیز از اختلافات خانوادگی: مدل پیش‌فرض الهی زمینه‌ی آرامش بعد از مرگ متوفی را فراهم می‌کند

۴. نگاه مرد به ارث خانواده همسر

مردی که همسر اختیار می‌کند، باید بداند که همسرش در خانواده‌اش سهمی کمتر از او می‌برد. پس نباید چشم‌داشتی به اموال خانواده همسر داشته باشد. قرآن می‌خواهد ملاک انتخاب همسر ایمان، اخلاق و محبت باشد، نه دارایی

۵. مسئله‌ی دیه در قرآن


در قرآن آیات متعددی درباره‌ی قصاص و دیه آمده است:

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید! بر شما نوشته شد که درباره کشته‌شدگان قصاص کنید: آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده، زن در برابر زن… و اگر کسی از طرف برادرش چیزی به او بخشیده شد، باید به طور پسندیده رفتار کند و دیه را به او به خوبی بپردازد…» (بقره: ١٧٨) ⁵*

نکته‌ی کلیدی این است که در هیچ جای قرآن تفاوتی میان دیه‌ی مرد و زن ذکر نشده است. قرآن تنها اصل قصاص و پرداخت دیه به خانواده‌ی مقتول را بیان کرده است. بنابراین هرگونه تفاوت جنسیتی در مقدار دیه، در قرآن مستند ندارد و در سنت یا فقه مطرح شده است.

✅ جمع‌بندی

۱. قرآن در مسئله‌ی ارث، نخست اختیار وصیت‌دهنده را مقدم می‌داند؛ او آزاد است مطابق آگاهی و خواست خود وصیت کند

۲. اگر وصیتی نباشد، مدل تقسیم قرآن به‌عنوان پیش‌فرض عمل می‌کند؛ مدلی که بار تصمیم‌گیری را از دوش متوفی برداشته و عدالت را برقرار می‌سازد

۳. سهم دوبرابری پسر نه به معنای کاهش کرامت زن، بلکه به دلیل مسئولیت‌های مالی سنگین مرد است. زن از این وظایف معاف است و سهمش محفوظ

۴. مرد نباید دارایی خانواده همسر را ملاک ازدواج قرار دهد

۵. در قرآن هیچ تفاوتی میان دیه زن و مرد نیامده است؛ تنها اصل قصاص و پرداخت دیه به بازماندگان ذکر شده است

این ساختار نشان می‌دهد که قرآن در عین حفظ عدالت و نظم اجتماعی، کرامت زن و اختیار انسان را پاس داشته است

📚 مستندات

¹* نساء: ١١
«… بعد از انجام وصيتى كه او كرده يا اداى دَين. شما نمى‌دانيد كدام يك از پدران و فرزندان شما براى شما سودمندترند. اين فريضه‌اى است از جانب خداوند؛ همانا خداوند داناى حكيم است.»

ادامه مستندات 👇

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
📓 @qoranme
.
Forwarded from قرآن
📓
آیا قرآن «زدن همسر» را تأیید می‌کند؟ بررسی جامع یک مسأله پرچالش

مقدمه

یکی از پرسش‌های چالش‌برانگیز در فهم قرآن این است: آیا آیه ٣٤ سوره نساء واقعاً اجازه «زدن همسر» را داده است؟ مخالفان، این آیه را دلیلی بر خشونت می‌دانند و می‌گویند با روح رحمت اسلام ناسازگار است. برخی دیگر هم به‌کلی منکر هرگونه معنای تنبیه بدنی در آن می‌شوند. اما آیا می‌توان با نگاهی جامع‌تر به قرآن، این موضوع را روشن کرد؟

١. اصل تنبیه بدنی در قرآن

قرآن در چند مورد، تنبیه بدنی را صریحاً مقرر کرده است:
در مورد زنا: «زن زناکار و مرد زناکار، هر یک را صد تازیانه بزنید…» (نور، ٢) ¹*
در مورد تهمت زنا (قذف): «و کسانی که به زنان پاکدامن تهمت زنند و چهار شاهد نیاورند، آنان را هشتاد تازیانه بزنید…» (نور، ٤) ²*
در مورد سرقت: «دست مرد دزد و زن دزد را ببرید…» (مائده، ٣٨) ³*
این آیات نشان می‌دهد که قرآن اصل تنبیه بدنی و جسمی را در نظام حقوقی پذیرفته است. اما این مجازات‌ها هرگز بی‌ضابطه نیستند؛ بلکه با شرایط بسیار سخت و دقیق همراهند

٢. بیشترین شدت: زنا و شرط چهار شاهد

شدیدترین تنبیه بدنی در قرآن مربوط به زناست: صد ضربه شلاق. با این حال، قرآن آن را تنها در صورتی مجاز می‌داند که چهار شاهد عادل شهادت دهند. بدون آن، حتی نسبت‌دادن چنین اتهامی خود موجب تنبیه است ²*
این نشان می‌دهد که قرآن هرچند اصل تنبیه را پذیرفته، اما برای جلوگیری از خشونت و بی‌عدالتی، سدهای محکمی در برابر آن قرار داده است

٣. نشوز: سطحی پایین‌تر از زنا

در آیه ٣٤ نساء، سخن از «نشوز» است؛ یعنی سرپیچی زن از مسئولیت‌های خانوادگی و ایجاد اختلال در نظم زندگی. طبیعتاً این رفتار به‌مراتب پایین‌تر از زناست. با این حال، چون خانواده را تهدید می‌کند، قرآن سه مرحله تدریجی برای مدیریت آن مقرر می‌کند:
١. موعظه: گفت‌وگو و نصیحت خیرخواهانه.
٢. هجرت در بستر: فاصله عاطفی و عدم هم‌خوابگی.
٣. ضَرب: تنبیه بدنی خفیف و متناسب

«… و زنانی را که از نافرمانی‌شان بیم دارید، پندشان دهید و در خوابگاه‌ها از آنان دوری کنید و [اگر باز هم اصلاح نشدند] بزنیدشان. پس اگر اطاعتتان کردند، دیگر بر آنان راهی مجویید…» (نساء، ٣٤) ⁴*

٤. آیا «ضَرب» یعنی تنبیه بدنی؟

مخالفان می‌گویند این واژه می‌تواند معنای «کناره‌گیری» یا «جدایی» داشته باشد. اما وقتی قرآن در مواردی دیگر تنبیه بدنی را پذیرفته و حتی آن را تشریع کرده است، طبیعی است که در اینجا هم «ضَرب» می‌تواند معنای تنبیه خفیف داشته باشد. با این حال، شدت و میزان آن، به‌مراتب کمتر از مجازات‌هایی مانند زناست.
این تفاوت نشان می‌دهد که قرآن بین «جرم اجتماعی» و «اختلال خانوادگی» مراتب قائل است

٥. قیود اجرای «ضَرب»

همان‌گونه که زنا تنها با چهار شاهد اثبات می‌شود، «نشوز» هم بدون مقدمات روشن نمی‌تواند بهانه‌ای برای خشونت باشد. شرایط عبارت‌اند از:
اثبات یا وجود قرائن روشن برای نشوز
طی کامل دو مرحله‌ی پیشین (موعظه و هجرت در بستر)
رعایت انصاف: «فَإِنۡ أَطَعۡنَكُمۡ فَلَا تَبۡغُواْ عَلَيۡهِنَّ سَبِيلٗا»؛ یعنی اگر اصلاح شدند، هیچ حقی برای ادامه فشار ندارید ⁴*
بنابراین، این «ضَرب» هرگز به معنای خشونت کور یا بی‌حساب‌وکتاب نیست

٦. دو مسیر نهایی

اگر نشوز ادامه یافت و اصلاح نشد، قرآن دو راه نهایی پیشنهاد می‌کند:
١. جدایی جوانمردانه به سبک پیامبر:

«ای پیامبر! به همسرانت بگو: اگر زندگی دنیا و زیور آن را می‌خواهید، بیایید شما را بهره‌مند سازم و شما را به نیکی رها کنم…» (احزاب، ٢٨) ⁵*
٢. داوری خانوادگی:

«و اگر از جدایی میان آن دو بیم داشتید، داوری از خانواده مرد و داوری از خانواده زن برگزینید. اگر بخواهند اصلاح کنند، خدا میانشان سازگاری می‌دهد…» (نساء، ٣٥) ⁶*
این دو روش نشان می‌دهد که قرآن حتی پس از مجاز بودن «ضَرب»، به‌هیچ‌وجه اجازه خشونت ادامه‌دار و بی‌پایان نمی‌دهد

جمع‌بندی

١. قرآن اصل تنبیه بدنی را پذیرفته است، اما همیشه با شرایط سخت و قیود روشن
٢. در سطح اجتماعی (مثل زنا)، بالاترین شدت را دارد ولی تنها با چهار شاهد معتبر
٣. در سطح خانوادگی (نشوز)، سه مرحله‌ی تدریجی دارد و نهایتاً «ضَرب» خفیف
٤. این «ضَرب» هرگز جایگاه خشونت بی‌ضابطه ندارد، بلکه بخشی از یک مدیریت مرحله‌ای است.
٥. قرآن برای پایان اختلاف، دو راه بزرگوارانه پیش می‌نهد: جدایی جوانمردانه یا داوری خانوادگی

بنابراین، چه کسانی که منکر «ضَرب» می‌شوند و چه آنان که آن را نشانه خشونت می‌دانند، باید توجه کنند که قرآن نه خشونت مطلق را می‌پذیرد و نه بی‌انضباطی مطلق را؛ بلکه یک راه‌حل متعادل، محدود و جوانمردانه ارائه داده است

مستندات

نور، ٢
زن زناکار و مرد زناکار، هر یک را صد تازیانه بزنید…
نور، ٤
و کسانی که به زنان پاکدامن تهمت زنند و چهار شاهد نیاورند، آنان را هشتاد تازیانه بزنید…

M.G✍

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
❤3
Forwarded from قرآن
.
📖 @qoranme
سوره نساء آیات (۳۴،۳۵)

مردان، برپاداران [قَوّٰامُونَ(قیام کنندگان)] امور زنانند، به دلیل آنکه خدا برخى را بر برخى برترى داده (بِمٰا فَضَّلَ اَللّٰهُ) و [نیز] به دلیل آنکه از اموالشان خرج کرده (و به دلیل اینکه نفقه می‌دهند [بِمٰا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوٰالِهِمْ]) . پس، زنان درستکار، فرمانبردارند [و] به پاس آنچه خدا [براى آنان] حفظ کرده، #اسرار [شوهران خود] را حفظ می‌کنند. و زنانى را که از نافرمانى آنان بیم دارید [نخست] #پندشان_دهید و [بعد] در #خوابگاه‌ها از ایشان دورى کنید و [اگر تاثیر نکرد] آنان را #بزنید؛ پس اگر شما را #اطاعت کردند [دیگر] بر آن‌ها #هیچ_راهى [براى سرزنش] مجویید، که خدا والاى بزرگ است. (۳۴)
و اگر از جدایى میان آن دو [زن و شوهر] بیم دارید پس داورى از خانوادهء آن [شوهر] و داورى از خانوادهء آن [زن] تعیین کنید. اگر سر سازگارى دارند، خدا میان آن دو سازگارى خواهد داد. آرى! خدا داناى آگاه است. (۳۵)

#متن_آیات:

اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ

اَلرِّجٰالُ قَوّٰامُونَ عَلَى اَلنِّسٰاءِ بِمٰا فَضَّلَ اَللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلىٰ بَعْضٍ وَ بِمٰا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوٰالِهِمْ فَالصّٰالِحٰاتُ قٰانِتٰاتٌ حٰافِظٰاتٌ لِلْغَيْبِ بِمٰا حَفِظَ اَللّٰهُ وَ اَللاّٰتِي تَخٰافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اُهْجُرُوهُنَّ فِي اَلْمَضٰاجِعِ وَ اِضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلاٰ تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلاً إِنَّ اَللّٰهَ كٰانَ عَلِيًّا كَبِيراً ﴿۳۴﴾
وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقٰاقَ بَيْنِهِمٰا فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِهٰا إِنْ يُرِيدٰا إِصْلاٰحاً يُوَفِّقِ اَللّٰهُ بَيْنَهُمٰا إِنَّ اَللّٰهَ كٰانَ عَلِيماً خَبِيراً ﴿۳۵﴾

عضویت در گروه و بیان دیدگاه

📖 @qoranme
.
💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
یک دقیقه اطلاعات عمومی
.
جنگ‌های مهم اسرائیل بعد از اعلام موجودیت (۱۴ مه ۱۹۴۸):

1️⃣.جنگ ۱۹۴۸ (جنگ استقلال برای اسرائیل / نکبه برای فلسطینی‌ها)
❗️ مه ۱۹۴۸ – مارس ۱۹۴۹
اسرائیل اعلام موجودیت کرد، ارتش‌های عرب حمله کردن. نتیجه: اسرائیل ۷۸٪ فلسطین تاریخی رو گرفت و حدود ۷۰۰ هزار فلسطینی آواره شدن.

2️⃣.بحران سوئز (جنگ ۱۹۵۶)
❗️ اکتبر – نوامبر ۱۹۵۶
اسرائیل با بریتانیا و فرانسه به مصر حمله کرد تا کانال سوئز رو دوباره بگیرن. اما با فشار آمریکا و شوروی عقب‌نشینی کردن.

3️⃣.جنگ شش‌روزه (۱۹۶۷)
❗️ ۵ – ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷
اسرائیل در یک حمله پیش‌دستانه، مصر، اردن و سوریه رو شکست داد. نتیجه: اشغال غ*زه، کرانه باختری، قدس شرقی، صحرای سینا و بلندی‌های جولان.

4️⃣.جنگ یوم‌کیپور / رمضان (۱۹۷۳)
❗️ ۶ – ۲۵ اکتبر ۱۹۷۳
مصر و سوریه به اسر*ائیل حمله ی غافلگیرانه کردن. اول موفق بودن، ولی اسر*ائیل با کمک آمریکا نتیجه رو برگردوند.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
آفرین بچه‌ی خوب
😂

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
مصاحبه حسین دهباشی با احمد منتظری فرزند آیت الله منتظری

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
Forwarded from قرآن
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📓
کیا با این برداشت موافق هستند؟

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
Forwarded from قرآن
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💍
با فوت زن، مالکیتش بر مهریه از بین نمی‌رود

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
👍1
Forwarded from قرآن
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📓
اول چشمتون رو ببندید و فیلم رو دانلود و پلی کنید و فقط گوش کنید بدون اینکه یک لحظه چشماتون رو باز کنید ،

بعداز اتمام فیلم یک نتیجه‌گیری توی دهنتون انجام بدید ،

حالا چشمتون رو باز کنید و دوباره فیلم رو پلی کنید و ببنید

کدام نمایش واقعی بود؟
فقط با صدا شنیدن واقعی بود یا صدا و تصویر باهم؟

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
Forwarded from قرآن
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🩺
فرهنگ ختنه

باز هم سوال درباره ختنه و پاسخی که شاید شنیده باشید. پاسخی که مبنای کاملاً علمی و تخصصی داره و فارغ از هرگونه نگاه مذهبی در کتاب اصلی پزشکی دنیا عنوان شده.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
فلاحت‌پیشه، رئیس اسبق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت:
من به ژاپن رفتم، فلان دستگاهی که بیش از هزار میلیارد دارد در سال بودجه می‌گیرد وظیفه داشت که ژاپنی‌ها را مسلمان کند، در طول ۶ سال یک نفر را مسلمان کرده بود بعد فهمیدیم او هم ژاپنی نیست، کارگر بوتانی است.

وی افزود:  همان شب سفارت من را دعوت کرد دیدم یکی از چهره‌های ماندگار، اساتید ماندگار دانشگاه‌های صنعتی کشور فوت شده بود، گفتند که او دینش را عوض کرده و به رسم ژاپنی‌ها گفته من را بسوزانید.
چهره ماندگار ما رفته در ژاپن دینش را عوض کرده، شما ۶ سال یک نفر را در ژاپن مسلمان کردید، این پول حرام است که دارید می‌گیرید. ماهی ۲۰ هزار دلار فقط کرایه جایی بود که آقایان گرفته بودند، این‌ها دکان است.

او در ادامه بیان کرد: بعد این طرف شما در اولیات زندگی می‌مانید، چقدر کمک کردند آقایان به حفظ دین ملت در اینجا؟ چقدر به دین ملت ضربه زدند؟

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
🔺نگاه قوانین ما به کرامت زن در حد ابزار جنسی است ▫️فائزه هاشمی: در خانواده هم زنان ما کرامت ندارند. مرد اگر هبه ای کند به همسرش می تواند از او پس بگیرد. درحالیکه طبق قانون اگر مرد به بچه ها یا پدر و مادرش چیزی هبه کند، قابل پس گرفتن نیست! یعنی ما حتی زن را جزو خانواده نمی بینیم. ▫️متاسفانه نگاه به زن یک ابزار جنسی برای تامین نیازهای جنسی مرد است. در همین حد و بقیه اش شعار است. آنجایی که باید کرامت و شخصیت واقعی زن را پاس بداریم در عمده قوانین‌مان وجود ندراد. دیه زن نصف دیه مرد است. شهادت زن نصف شهادت مرد ارزش دارد. حضانت عمدتا با پدر است. جد پدری نسبت به مادر برای گرفتن بچه ها اولویت دارد! آخه یعنی چی

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
👍1
Forwarded from قرآن
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💍

(قرارداد پیش از ازدواج) [Prenup]

توی آمریکا یعنی دو نفر قبل از ازدواج روی مسائل مالی و تقسیم دارایی‌ها به توافق می‌رسن و بصورت رسمی ثبتش می‌کنن.

پری‌ن‌آپ مشخص می‌کنه چه چیزی مال هر نفره و توی طلاق یا خدایی نکرده فوت، تکلیف دارایی‌ها چی‌می‌شه!
.
من و همسرم هیچ پری‌ن‌اپ‌ی امضا نکردیم، چون تصمیم گرفتیم همه‌چی رو با اعتماد و شفافیت شروع کنیم و زندگی مشترک مون رو با شریک شدن همه چی باهم شروع کنیم!

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
سخنگوی دولت در نشست سالیانه اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل:

خبرنگار الجزیره در نبرد ۱۲ روزه از من پرسید چرا مردم انقدر می‌گویند مـ.رگ بر آمریکا، گفتم به خاطر شهریور ۱۳۲۰ که سلطه غرب باعث فراری شدن شاه شد

در مرداد ۱۳۳۲ دولت مردمی کشور ساقط شد.

بعد پیروزی انقلاب مورد هجوم هواپیماهای آمریکایی در طبس قرار گرفت و از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ به شدت مورد هجوم کشوری بود که حمایت آمریکا را داشت.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
👎2🤮2❤1
Forwarded from قرآن
📓
آیا قرآن اصل را بر عزاداری برای گواهی‌دهندگان راه خدا قرار داده؟

مقدمه

آیا قرآن اصل را بر عزاداری برای گواهی‌دهندگان راه خدا [آنان که در این مسیر به قتل رسیده و در نزد پروردگارشان با رزقی نیکو در شادمانی به سر می‌برند] قرار داده است؟

پرسش بنیادین اینجاست: وقتی قرآن با صراحت بیان می‌کند که این گواهان زنده‌اند، در نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند و از فضل الهی شادمانند، آیا غرق شدن ما در اندوه و ماتم‌های تکراری، جز نشانه‌ای از ناآگاهی و غفلت از حقیقت است؟
امروز ما شاهدیم که فرهنگ عزاداری نه‌تنها در سطح فردی، بلکه در سطح اجتماعی به صورت یک جریان نهادینه گسترش یافته است. این در حالی است که حقیقت قرآنی خلاف این فرهنگ است. جامعه به اشتباه آنان را تنها پس از قتل «شهید» می‌خواند، در حالی که واقعیت این است که آنان در زمان حیات، گواهان زنده و شاهدان راه خدا بودند و با مرگشان پرچم گواهی به دست برادران دینی‌شان سپرده می‌شود

جایگاه گواهی‌دهندگان راه خدا در قرآن

قرآن با تأکید می‌فرماید: «هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند مرده مپندارید؛ بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند»¹*

این افراد پیش از قتل، گواهان و شاهدان راه خدا در میان جامعه بودند و حقیقت را آشکار می‌کردند. بعد از قتل، جامعه به اشتباه آنان را «شهید» می‌نامد، گویی شهادتشان فقط پس از مرگ محقق شده است، در حالی‌که قرآن تصریح دارد آنان پیش از مرگ، شاهدان زنده‌ی راه خدا بوده‌اند

با مرگ این گواهان، پرچم گواهی خاموش نمی‌شود، بلکه به دست برادران دینی‌شان منتقل می‌گردد. این ادامه‌ی راه، همان مسئولیتی است که مؤمنان باید بر عهده گیرند. در مقابل، اشاعه‌ی فرهنگ عزاداری، چهره‌ای وارونه از این حقیقت ارائه می‌دهد و پیام زنده بودن گواهان را به حاشیه می‌برد

شادی در برابر اندوه

آیات قرآن صریح است: مقتولان راه خدا «شادمانند به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است و برای کسانی که هنوز به آنان نپیوسته‌اند نیز شادمانی می‌کنند»²*

این تصویر قرآنی از آنان، تصویری سرشار از حیات، امید و آرامش است. اما جامعه، به جای تکیه بر شادی مقتولان، به عزاداری و غم‌پروری روی آورده است. این گسترش فرهنگ اندوه، در حقیقت فاصله گرفتن از فرهنگ قرآنی است

واقعیت آن است که آنان در زمان حیات، گواهان بودند و بعد از قتلشان نیز همچنان زنده‌اند. پس عزاداری برای کسانی که خداوند زنده و شادمان معرفی کرده، چیزی جز انکار حقیقت وحی و پذیرش روایت‌های خلاف قرآن نیست

ناباوران و منکران حقیقت

قرآن هشدار می‌دهد: «به کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده نگویید، بلکه زنده‌اند، ولی شما درک نمی‌کنید»³*

کسی که با وجود این آیات روشن، همچنان بر فرهنگ عزاداری پای می‌فشارد و بر این باور است که حقیقت این گواهان با مرگشان پایان یافته، در واقع در شمار منکران و ناباوران آیات خدا قرار دارد چنین کسانی از دایره‌ی ایمان و گواهی‌دهندگی بیرون می‌روند، چراکه پذیرش این آیات و زندگی مطابق با آن‌ها، اساس ایمان است

راز حیات و روزی نیکو

خداوند در سوره حج می‌فرماید: «کسانی که در راه خدا هجرت کردند، سپس کشته شدند یا مردند، خداوند قطعاً به آنان رزقی نیکو می‌بخشد و آنان را به جایگاهی درمی‌آورد که خود آن را می‌پسندند»⁴*

این نشان می‌دهد که این گواهان زنده، در آرامش و شادی نزد پروردگارند. جامعه اما به خطا آنان را پس از قتل، شهید می‌خواند، بی‌آنکه درک کند حقیقت گواهی آن‌ها پیش از مرگ آشکار بوده است. اگر ما فرهنگ عزاداری را اشاعه دهیم، در واقع تصویری معکوس از این حقیقت قرآنی عرضه می‌کنیم و جامعه را از درک پیام وحی محروم می‌سازیم

جمع‌بندی

حقیقت روشن قرآن این است که: گواهان و شاهدان راه خدا زنده‌اند، در نزد پروردگارشان روزی نیکو می‌یابند و در شادی به سر می‌برند

آنان در زمان حیات، گواهان واقعی بودند و بعد از قتل، جامعه به اشتباه آنان را تنها با عنوان «شهید» یاد می‌کند، در حالی که پرچم گواهی از همان ابتدا در دستان آنان برافراشته بود و پس از قتل، این پرچم به برادران دینی‌شان واگذار می‌شود

قرآن اصل را بر حیات و شادی قرار داده است، نه بر مرگ و اندوه. هرکس این آیات روشن را نپذیرد، از مؤمنان واقعی خارج و در شمار ناباوران و منکران آیات الهی قرار می‌گیرد

پس اگر می‌خواهیم گواهی‌دهندگان حقیقی آیات خدا باشیم، باید فرهنگ امید و شادمانی قرآنی را جایگزین فرهنگ عزاداری کنیم؛ فرهنگی که خداوند به صراحت آن را انکار کرده است

مستندات

¹* «و هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند مرده مپندار، بلکه زنده‌اند که نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند» (آل‌عمران/۱۶۹)

²* «شادمانند به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است، و خوشحال می‌شوند به خاطر کسانی که هنوز به آنان نپیوسته‌اند، که هیچ بیم و اندوهی بر ایشان نیست» (آل‌عمران/۱۷۰)

ادامه…
M.G ✍

@qoran_alive
.
❤1👍1
Forwarded from قرآن
📖

آیا قرآن اصل را بر عزاداری برای گواهی‌دهندگان راه خدا ـ آنان که در این مسیر به قتل رسیده و در نزد پروردگارشان با رزقی نیکو در شادمانی به سر می‌برند ـ قرار داده است؟


✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

مستند آیات

ترجمه

¹* «و هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند مرده مپندار، بلکه زنده‌اند که نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.» (آل‌عمران، آیه ۱۶۹)

²* «شادمانند به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است، و خوشحال می‌شوند به خاطر کسانی که هنوز به آنان نپیوسته‌اند، که هیچ بیم و اندوهی بر ایشان نیست.» (آل‌عمران، آیه ۱۷۰)

³* «و به کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده نگویید، بلکه زنده‌اند، ولی شما درک نمی‌کنید.» (بقره، آیه ۱۵۴)

⁴* «و کسانی که در راه خدا هجرت کردند، سپس کشته شدند یا مردند، خداوند قطعا به آنان رزقی نیکو می‌بخشد، و همانا خداوند بهترین روزی‌دهندگان است. قطعاً آنان را به جایگاهی درمی‌آورد که خود آن را می‌پسندند، و خداوند دانای بردبار است.» (حج، آیات ۵۸ و ۵۹)

متن عربی

📖 آل‌عمران، آیات ۱۶۹ و ۱۷۰:
«وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ اَلَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ * فَرِحِينَ بِمٰا آتٰاهُمُ اَللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاّٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ»

📖 بقره، آیه ۱۵۴:
«وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ أَمْوٰاتٌ بَلْ أَحْيٰاءٌ وَ لٰكِنْ لاٰ تَشْعُرُونَ»

📖 حج، آیات ۵۸ و ۵۹:
«وَ اَلَّذِينَ هٰاجَرُوا فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مٰاتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اَللّٰهُ رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اَللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ اَلرّٰازِقِينَ * لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلاً يَرْضَوْنَهُ وَ إِنَّ اَللّٰهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ»

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
👍1