Forwarded from قرآن
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📓
چقدر به عذاب الهی اعتقاد داریم؟
و آیا مرزی برای آن قائل هستیم؟
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
چقدر به عذاب الهی اعتقاد داریم؟
و آیا مرزی برای آن قائل هستیم؟
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
شما هم مثل امیرحسین صادقی روی اعتقاداتتون تجدید نظر می‌کنید؟
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.
شما هم مثل امیرحسین صادقی روی اعتقاداتتون تجدید نظر می‌کنید؟
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.
Forwarded from قرآن
📓
شباهت عذاب الهی و آزمایش الهی در قرآن؛ بازخوانی رابطه رفتار انسان و سنت‌های الهی
مقدمه
در فهم رایج، «عذاب الهی» نتیجه گناه و سرکشی انسان دانسته می‌شود، در حالی که «آزمایش الهی» معمولاً امری مستقل از رفتار انسان و صرفاً وسیله‌ای برای رشد و تربیت تلقی می‌شود. اما با تأمل در آیات قرآن، می‌توان این پرسش را مطرح کرد که آیا همه آزمون‌های الهی کاملاً مستقل از رفتار انسان هستند، یا اینکه برخی آزمون‌ها نیز در پاسخ به درخواست‌ها، پرسش‌ها، یا رفتارهای خود انسان پدید می‌آیند؟
قرآن نشان می‌دهد که میان عذاب و آزمایش، دست‌کم در یک جنبه، شباهتی بنیادین وجود دارد: هر دو می‌توانند در چارچوب سنت الهی، پاسخی به وضعیت و رفتار انسان باشند.
۱. عذاب الهی و رابطه مستقیم آن با رفتار انسان
قرآن بارها تأکید می‌کند که عذاب و مصیبت‌های کیفرگونه به اعمال خود انسان بازمی‌گردد:
درباره اقوام پیشین نیز همین اصل تکرار می‌شود. قوم نوح، عاد، ثمود و دیگر اقوام پس از تکذیب و سرکشی گرفتار عذاب شدند. بنابراین، در قرآن رابطه میان رفتار انسان و عذاب، رابطه‌ای آشکار و مستقیم است.
۲. آیا آزمایش الهی نیز می‌تواند نتیجه رفتار انسان باشد؟
قرآن نمونه‌هایی را بیان می‌کند که در آنها یک تجربه ویژه الهی پس از پرسش یا موضع‌گیری انسان رخ می‌دهد.
الف) حضرت ابراهیم و درخواست مشاهده زنده شدن مردگان
حضرت ابراهیم گفت:
در پی این درخواست، خداوند فرمان داد که چهار پرنده را بگیرد و فرایند احیای آنها را مشاهده کند.
در اینجا یک رخداد الهی در پاسخ به خواسته خود ابراهیم روی می‌دهد. این تجربه، هرچند عذاب نیست، اما از رفتار و درخواست خود ابراهیم جدا نیست. تجربه‌ای که برای رسیدن به «اطمینان قلب» پدید آمد، نتیجه پرسش او بود.
ب) آزمون ذبح فرزند
سال‌ها بعد، ابراهیم با آزمونی روبه‌رو شد که قرآن آن را «بلای آشکار» نامید:
قرآن تصریح نمی‌کند که این آزمون نتیجه درخواست پیشین ابراهیم برای مشاهده احیای مردگان بوده است؛ بنابراین نسبت دادن رابطه علّی قطعی میان این دو، فراتر از نص قرآن است.
اما از منظر سنت‌های الهی در قرآن، می‌توان این احتمال را مطرح کرد که درخواست مشاهده عینی قدرت خدا، ابراهیم را وارد مرحله‌ای تازه از تجربه ایمانی کرده باشد؛ مرحله‌ای که در آن، ایمان باید در عرصه عمل و تسلیم کامل آزموده شود.
این برداشت یک احتمال تفسیری است، نه یک حکم قطعی قرآنی.
ج) مردی که صد سال میراند و زنده شد
قرآن از مردی یاد می‌کند که از کنار شهری ویران گذشت و گفت:
بلافاصله خداوند او را صد سال میراند و سپس زنده کرد.
در این داستان، پیوند میان پرسش انسان و تجربه الهی بسیار روشن‌تر است. پرسش او درباره کیفیت احیای مردگان، به تجربه‌ای عینی از مرگ و حیات دوباره انجامید.
این رخداد عذاب معرفی نشده است؛ بلکه تجربه‌ای آموزشی و ایمانی است. با این حال، این تجربه نیز در پی پرسش خود شخص پدید آمد.
۳. شباهت عذاب و آزمایش در قرآن
با کنار هم قرار دادن این آیات، می‌توان به یک شباهت مهم میان عذاب و آزمایش رسید:
نخست:
هر دو از سنت‌های الهی‌اند و خارج از حکمت و اراده خداوند رخ نمی‌دهند.
دوم:
هر دو می‌توانند در پاسخ به وضعیت یا رفتار انسان پدید آیند.
عذاب، پاسخ به ظلم و سرکشی است.
برخی آزمون‌ها، پاسخ به پرسش، درخواست، یا موقعیت روحی انسان‌اند.
سوم:
هر دو موجب آشکار شدن حقیقت درونی انسان می‌شوند.
عذاب، حقیقت تکذیب و سرکشی را آشکار می‌کند و آزمایش، حقیقت ایمان، تسلیم و یقین را.
چهارم:
از نظر ظاهری، هر دو ممکن است به صورت حادثه‌ای سخت و غیرعادی ظاهر شوند، در حالی که حقیقت و غایت آنها متفاوت است.
نتیجه
قرآن به‌صراحت بیان می‌کند که عذاب الهی نتیجه اعمال انسان است. همچنین در برخی نمونه‌ها نشان می‌دهد که بعضی تجربه‌ها و آزمون‌های الهی نیز در پی پرسش‌ها یا موضع‌گیری‌های خود انسان رخ می‌دهند.
بنابراین، اگرچه نمی‌توان گفت همه آزمایش‌های الهی نتیجه رفتار انسان‌اند، اما بر اساس شواهد قرآنی می‌توان گفت که برخی آزمون‌ها نیز مانند عذاب‌ها، در پی یک کنش انسانی پدید می‌آیند.
از این منظر، شباهت مهم عذاب و آزمایش آن است که هر دو می‌توانند بخشی از پاسخ الهی به انسان باشند؛ با این تفاوت که عذاب در جهت کیفر و هشدار نسبت به سرکشی است، در حالی که آزمایش در جهت آشکار شدن ایمان، تعمیق یقین و ارتقای انسان عمل می‌کند.
M.G. ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
شباهت عذاب الهی و آزمایش الهی در قرآن؛ بازخوانی رابطه رفتار انسان و سنت‌های الهی
مقدمه
در فهم رایج، «عذاب الهی» نتیجه گناه و سرکشی انسان دانسته می‌شود، در حالی که «آزمایش الهی» معمولاً امری مستقل از رفتار انسان و صرفاً وسیله‌ای برای رشد و تربیت تلقی می‌شود. اما با تأمل در آیات قرآن، می‌توان این پرسش را مطرح کرد که آیا همه آزمون‌های الهی کاملاً مستقل از رفتار انسان هستند، یا اینکه برخی آزمون‌ها نیز در پاسخ به درخواست‌ها، پرسش‌ها، یا رفتارهای خود انسان پدید می‌آیند؟
قرآن نشان می‌دهد که میان عذاب و آزمایش، دست‌کم در یک جنبه، شباهتی بنیادین وجود دارد: هر دو می‌توانند در چارچوب سنت الهی، پاسخی به وضعیت و رفتار انسان باشند.
۱. عذاب الهی و رابطه مستقیم آن با رفتار انسان
قرآن بارها تأکید می‌کند که عذاب و مصیبت‌های کیفرگونه به اعمال خود انسان بازمی‌گردد:
«وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ» «هر مصیبتی که به شما می‌رسد، به سبب دستاورد دستان شماست.» (شوری: ۳۰)
درباره اقوام پیشین نیز همین اصل تکرار می‌شود. قوم نوح، عاد، ثمود و دیگر اقوام پس از تکذیب و سرکشی گرفتار عذاب شدند. بنابراین، در قرآن رابطه میان رفتار انسان و عذاب، رابطه‌ای آشکار و مستقیم است.
۲. آیا آزمایش الهی نیز می‌تواند نتیجه رفتار انسان باشد؟
قرآن نمونه‌هایی را بیان می‌کند که در آنها یک تجربه ویژه الهی پس از پرسش یا موضع‌گیری انسان رخ می‌دهد.
الف) حضرت ابراهیم و درخواست مشاهده زنده شدن مردگان
حضرت ابراهیم گفت:
«پروردگارا، به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می‌کنی.» (بقره: ۲۶۰)
در پی این درخواست، خداوند فرمان داد که چهار پرنده را بگیرد و فرایند احیای آنها را مشاهده کند.
در اینجا یک رخداد الهی در پاسخ به خواسته خود ابراهیم روی می‌دهد. این تجربه، هرچند عذاب نیست، اما از رفتار و درخواست خود ابراهیم جدا نیست. تجربه‌ای که برای رسیدن به «اطمینان قلب» پدید آمد، نتیجه پرسش او بود.
ب) آزمون ذبح فرزند
سال‌ها بعد، ابراهیم با آزمونی روبه‌رو شد که قرآن آن را «بلای آشکار» نامید:
«إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ» (صافات: ۱۰۶)
قرآن تصریح نمی‌کند که این آزمون نتیجه درخواست پیشین ابراهیم برای مشاهده احیای مردگان بوده است؛ بنابراین نسبت دادن رابطه علّی قطعی میان این دو، فراتر از نص قرآن است.
اما از منظر سنت‌های الهی در قرآن، می‌توان این احتمال را مطرح کرد که درخواست مشاهده عینی قدرت خدا، ابراهیم را وارد مرحله‌ای تازه از تجربه ایمانی کرده باشد؛ مرحله‌ای که در آن، ایمان باید در عرصه عمل و تسلیم کامل آزموده شود.
این برداشت یک احتمال تفسیری است، نه یک حکم قطعی قرآنی.
ج) مردی که صد سال میراند و زنده شد
قرآن از مردی یاد می‌کند که از کنار شهری ویران گذشت و گفت:
«چگونه خدا اینها را پس از مرگ زنده می‌کند؟» (بقره: ۲۵۸)
بلافاصله خداوند او را صد سال میراند و سپس زنده کرد.
در این داستان، پیوند میان پرسش انسان و تجربه الهی بسیار روشن‌تر است. پرسش او درباره کیفیت احیای مردگان، به تجربه‌ای عینی از مرگ و حیات دوباره انجامید.
این رخداد عذاب معرفی نشده است؛ بلکه تجربه‌ای آموزشی و ایمانی است. با این حال، این تجربه نیز در پی پرسش خود شخص پدید آمد.
۳. شباهت عذاب و آزمایش در قرآن
با کنار هم قرار دادن این آیات، می‌توان به یک شباهت مهم میان عذاب و آزمایش رسید:
نخست:
هر دو از سنت‌های الهی‌اند و خارج از حکمت و اراده خداوند رخ نمی‌دهند.
دوم:
هر دو می‌توانند در پاسخ به وضعیت یا رفتار انسان پدید آیند.
عذاب، پاسخ به ظلم و سرکشی است.
برخی آزمون‌ها، پاسخ به پرسش، درخواست، یا موقعیت روحی انسان‌اند.
سوم:
هر دو موجب آشکار شدن حقیقت درونی انسان می‌شوند.
عذاب، حقیقت تکذیب و سرکشی را آشکار می‌کند و آزمایش، حقیقت ایمان، تسلیم و یقین را.
چهارم:
از نظر ظاهری، هر دو ممکن است به صورت حادثه‌ای سخت و غیرعادی ظاهر شوند، در حالی که حقیقت و غایت آنها متفاوت است.
نتیجه
قرآن به‌صراحت بیان می‌کند که عذاب الهی نتیجه اعمال انسان است. همچنین در برخی نمونه‌ها نشان می‌دهد که بعضی تجربه‌ها و آزمون‌های الهی نیز در پی پرسش‌ها یا موضع‌گیری‌های خود انسان رخ می‌دهند.
بنابراین، اگرچه نمی‌توان گفت همه آزمایش‌های الهی نتیجه رفتار انسان‌اند، اما بر اساس شواهد قرآنی می‌توان گفت که برخی آزمون‌ها نیز مانند عذاب‌ها، در پی یک کنش انسانی پدید می‌آیند.
از این منظر، شباهت مهم عذاب و آزمایش آن است که هر دو می‌توانند بخشی از پاسخ الهی به انسان باشند؛ با این تفاوت که عذاب در جهت کیفر و هشدار نسبت به سرکشی است، در حالی که آزمایش در جهت آشکار شدن ایمان، تعمیق یقین و ارتقای انسان عمل می‌کند.
M.G. ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from قرآن
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from قرآن
📓
پرسش بنیادین: قیامت یا منجی بشریت؟
آیا پیش از قیامت، جهان به یک دین واحد و یک حکومت جهانی الهی خواهد رسید، یا آن‌که اختلافات دینی، چنددینی و کفر تا روز قیامت ادامه خواهد داشت؟
این پرسش از آن جهت اهمیت دارد که در بسیاری از باورهای دینی، انتظار ظهور یک منجی وجود دارد؛ از حکومت جهانی مهدوی در اندیشه شیعه تا سلطنت جهانی ماشیح در اندیشه یهود. اما آیا این انتظار با متن صریح قرآن سازگار است؟
سنت پیامبران و انتظار منجی
در تاریخ ادیان، هر پیامبری، پیامبر پس از خود را معرفی می‌کرد و مردم را به پذیرش او فرا می‌خواند. اما گروهی از پیروان پیامبران پیشین، پیامبر بعدی را نپذیرفتند و همچنان در انتظار همان موعود باقی ماندند.
به‌تدریج، آن پیامبر وعده‌داده‌شده از «پیامبر آینده» به «منجی آخرالزمان» تبدیل شد. از این منظر، انتظار منجی در برخی ادیان را می‌توان ادامه همین سنت تاریخی دانست؛ سنتی که در آن، گروهی از پیروان یک پیامبر، از پذیرش پیامبر بعدی خودداری کرده و انتظار خویش را تا آینده امتداد داده‌اند.
اما با حضرت محمد ﷺ که قرآن او را «خاتم النبیین» معرفی می‌کند، سلسله نبوت و خبرآوری الهی پایان می‌یابد. ازاین‌رو پرسش همچنان باقی است: آیا پس از ختم نبوت، باید انتظار یک حکومت جهانی واحد پیش از قیامت را داشت، یا آن‌که قرآن از استمرار اختلافات تا قیامت سخن می‌گوید؟
قرآن و استمرار اختلاف تا روز قیامت
خداوند می‌فرماید:
«وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ» (هود: ۱۱۸)
و نیز:
«لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً» (المائدة: ۴۸)
این آیات نشان می‌دهد که:
اختلاف میان انسان‌ها تا قیامت ادامه دارد.
چنددینی بخشی از سنت الهی در دنیا است.
خداوند نخواسته است که همه مردم پیش از قیامت به یک امت واحد تبدیل شوند.
بقای یهود تا روز قیامت
قرآن می‌فرماید:
«وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ» (الأعراف: ۱۶۷)
این آیه نشان می‌دهد که:
یهود تا روز قیامت باقی خواهند ماند.
همواره در معرض ابتلا، فشار و عذاب خواهند بود.
البته بخشی از این مجازات به نافرمانی گروهی از بنی‌اسرائیل در موضوع صید روز شنبه (سبت) بازمی‌گردد، اما ظاهر آیه از استمرار این وضعیت تا قیامت سخن می‌گوید.
بقای پیروان مسیح تا روز قیامت
خداوند خطاب به عیسی علیه السلام می‌فرماید:
«وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» (آل‌عمران: ۵۵)
بنابراین:
پیروان مسیح تا روز قیامت باقی خواهند ماند.
قرآن از نابودی کامل آنان پیش از قیامت سخنی نمی‌گوید.
بقای کافران تا روز قیامت
همین آیه، بر بقای کافران نیز دلالت دارد؛ زیرا برتری پیروان مسیح بر «کافران» تا روز قیامت، مستلزم وجود کافران تا قیامت است؛ چراکه برتری بر گروهی که وجود نداشته باشد، معنا ندارد.
همچنین آیات هود ۱۱۸ و ۱۱۹ از استمرار اختلاف و پر شدن جهنم از جن و انسان سخن می‌گوید که نشان می‌دهد کفر و ایمان هر دو تا قیامت استمرار دارند.
بررسی حکومت جهانی مهدوی
در اندیشه شیعه، با ظهور امام زمان، جهان زیر پرچم حکومت واحد الهی قرار خواهد گرفت.
اما اگر:
یهود تا قیامت باقی هستند،
پیروان مسیح تا قیامت باقی‌اند،
کافران تا قیامت وجود دارند،
و اختلاف میان انسان‌ها تا قیامت ادامه دارد،
پس چگونه می‌توان از تحقق یک دین جهانی واحد و پایان همه اختلافات دینی پیش از قیامت سخن گفت؟
بررسی سلطنت جهانی ماشیح
در باور یهود، با ظهور ماشیح، سلطنت جهانی یهود برقرار خواهد شد.
اما قرآن می‌فرماید:
«لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ».
از ظاهر این آیه، تحقق یک سلطنت جهانی و بی‌رقیب برای یهود تا پیش از قیامت به دست نمی‌آید.
جمع‌بندی
قرآن نشان می‌دهد که:
یهود تا روز قیامت وجود دارند.
پیروان مسیح تا روز قیامت وجود دارند.
کافران تا روز قیامت وجود دارند.
اختلافات و چنددینی تا روز قیامت ادامه دارد.
و سرانجام می‌فرماید:
«إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ» (المائدة: ۴۸)
بنابراین، ظاهر آیات قرآن نشان می‌دهد که پایان اختلافات دینی و داوری نهایی درباره حق و باطل، به روز قیامت واگذار شده است.
ازاین‌رو، این پرسش همچنان باقی است:
اگر قرآن از استمرار یهود، مسیحیان، کافران و اختلافات تا قیامت سخن می‌گوید، چگونه می‌توان از نابودی همه ادیان و تحقق یک حکومت جهانی دینی پیش از قیامت سخن گفت؟
M.G ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
پرسش بنیادین: قیامت یا منجی بشریت؟
آیا پیش از قیامت، جهان به یک دین واحد و یک حکومت جهانی الهی خواهد رسید، یا آن‌که اختلافات دینی، چنددینی و کفر تا روز قیامت ادامه خواهد داشت؟
این پرسش از آن جهت اهمیت دارد که در بسیاری از باورهای دینی، انتظار ظهور یک منجی وجود دارد؛ از حکومت جهانی مهدوی در اندیشه شیعه تا سلطنت جهانی ماشیح در اندیشه یهود. اما آیا این انتظار با متن صریح قرآن سازگار است؟
سنت پیامبران و انتظار منجی
در تاریخ ادیان، هر پیامبری، پیامبر پس از خود را معرفی می‌کرد و مردم را به پذیرش او فرا می‌خواند. اما گروهی از پیروان پیامبران پیشین، پیامبر بعدی را نپذیرفتند و همچنان در انتظار همان موعود باقی ماندند.
به‌تدریج، آن پیامبر وعده‌داده‌شده از «پیامبر آینده» به «منجی آخرالزمان» تبدیل شد. از این منظر، انتظار منجی در برخی ادیان را می‌توان ادامه همین سنت تاریخی دانست؛ سنتی که در آن، گروهی از پیروان یک پیامبر، از پذیرش پیامبر بعدی خودداری کرده و انتظار خویش را تا آینده امتداد داده‌اند.
اما با حضرت محمد ﷺ که قرآن او را «خاتم النبیین» معرفی می‌کند، سلسله نبوت و خبرآوری الهی پایان می‌یابد. ازاین‌رو پرسش همچنان باقی است: آیا پس از ختم نبوت، باید انتظار یک حکومت جهانی واحد پیش از قیامت را داشت، یا آن‌که قرآن از استمرار اختلافات تا قیامت سخن می‌گوید؟
قرآن و استمرار اختلاف تا روز قیامت
خداوند می‌فرماید:
«وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ» (هود: ۱۱۸)
و نیز:
«لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً» (المائدة: ۴۸)
این آیات نشان می‌دهد که:
اختلاف میان انسان‌ها تا قیامت ادامه دارد.
چنددینی بخشی از سنت الهی در دنیا است.
خداوند نخواسته است که همه مردم پیش از قیامت به یک امت واحد تبدیل شوند.
بقای یهود تا روز قیامت
قرآن می‌فرماید:
«وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ» (الأعراف: ۱۶۷)
این آیه نشان می‌دهد که:
یهود تا روز قیامت باقی خواهند ماند.
همواره در معرض ابتلا، فشار و عذاب خواهند بود.
البته بخشی از این مجازات به نافرمانی گروهی از بنی‌اسرائیل در موضوع صید روز شنبه (سبت) بازمی‌گردد، اما ظاهر آیه از استمرار این وضعیت تا قیامت سخن می‌گوید.
بقای پیروان مسیح تا روز قیامت
خداوند خطاب به عیسی علیه السلام می‌فرماید:
«وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» (آل‌عمران: ۵۵)
بنابراین:
پیروان مسیح تا روز قیامت باقی خواهند ماند.
قرآن از نابودی کامل آنان پیش از قیامت سخنی نمی‌گوید.
بقای کافران تا روز قیامت
همین آیه، بر بقای کافران نیز دلالت دارد؛ زیرا برتری پیروان مسیح بر «کافران» تا روز قیامت، مستلزم وجود کافران تا قیامت است؛ چراکه برتری بر گروهی که وجود نداشته باشد، معنا ندارد.
همچنین آیات هود ۱۱۸ و ۱۱۹ از استمرار اختلاف و پر شدن جهنم از جن و انسان سخن می‌گوید که نشان می‌دهد کفر و ایمان هر دو تا قیامت استمرار دارند.
بررسی حکومت جهانی مهدوی
در اندیشه شیعه، با ظهور امام زمان، جهان زیر پرچم حکومت واحد الهی قرار خواهد گرفت.
اما اگر:
یهود تا قیامت باقی هستند،
پیروان مسیح تا قیامت باقی‌اند،
کافران تا قیامت وجود دارند،
و اختلاف میان انسان‌ها تا قیامت ادامه دارد،
پس چگونه می‌توان از تحقق یک دین جهانی واحد و پایان همه اختلافات دینی پیش از قیامت سخن گفت؟
بررسی سلطنت جهانی ماشیح
در باور یهود، با ظهور ماشیح، سلطنت جهانی یهود برقرار خواهد شد.
اما قرآن می‌فرماید:
«لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ».
از ظاهر این آیه، تحقق یک سلطنت جهانی و بی‌رقیب برای یهود تا پیش از قیامت به دست نمی‌آید.
جمع‌بندی
قرآن نشان می‌دهد که:
یهود تا روز قیامت وجود دارند.
پیروان مسیح تا روز قیامت وجود دارند.
کافران تا روز قیامت وجود دارند.
اختلافات و چنددینی تا روز قیامت ادامه دارد.
و سرانجام می‌فرماید:
«إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ» (المائدة: ۴۸)
بنابراین، ظاهر آیات قرآن نشان می‌دهد که پایان اختلافات دینی و داوری نهایی درباره حق و باطل، به روز قیامت واگذار شده است.
ازاین‌رو، این پرسش همچنان باقی است:
اگر قرآن از استمرار یهود، مسیحیان، کافران و اختلافات تا قیامت سخن می‌گوید، چگونه می‌توان از نابودی همه ادیان و تحقق یک حکومت جهانی دینی پیش از قیامت سخن گفت؟
M.G ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
ماشین آلات وارداتی و ساخت داخل از نوع High-Tech برای ضرب شمش‌های استاندارد طلای ۹۹۹۹ و نقره دات‌وان در کشور راه‌اندازی شد.
این شمش‌ها در اوزان
۱ گرم ، ۲ گرم ، ۵ گرم
ربع اونس ، نیم اونس ، ۱ اونس
تولید و بسته‌بندی ضدجعل دارای قابلیت رهگیری و اصالت سنجی عرضه خواهند بود.
عرضه رسمی این محصولات از هفته جاری در بازار خصوصی طلای دات‌وان آغاز می‌شود و شمش‌های طلای دات‌وان به عنوان ابزار تسویه طلا در پلتفرم‌های معتبر فروش کشور مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
دات‌وان با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و استانداردهای بین‌المللی گام دیگری در توسعه زیر ساخت‌های نوآورانه بازار طلا و فلزات گران‌بها برداشته است.
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.
ماشین آلات وارداتی و ساخت داخل از نوع High-Tech برای ضرب شمش‌های استاندارد طلای ۹۹۹۹ و نقره دات‌وان در کشور راه‌اندازی شد.
این شمش‌ها در اوزان
۱ گرم ، ۲ گرم ، ۵ گرم
ربع اونس ، نیم اونس ، ۱ اونس
تولید و بسته‌بندی ضدجعل دارای قابلیت رهگیری و اصالت سنجی عرضه خواهند بود.
عرضه رسمی این محصولات از هفته جاری در بازار خصوصی طلای دات‌وان آغاز می‌شود و شمش‌های طلای دات‌وان به عنوان ابزار تسویه طلا در پلتفرم‌های معتبر فروش کشور مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
دات‌وان با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و استانداردهای بین‌المللی گام دیگری در توسعه زیر ساخت‌های نوآورانه بازار طلا و فلزات گران‌بها برداشته است.
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.
👍1👎1👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
ترامپ:
اگر انتخاب من بود در ایران می‌ماندم نفت را می‌گرفتم و از مردم ایران مراقبت می‌کردم.
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.
ترامپ:
اگر انتخاب من بود در ایران می‌ماندم نفت را می‌گرفتم و از مردم ایران مراقبت می‌کردم.
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.