.
قرمه گوشت بالای پنج کیلو
.
تهران ستارخان روبروی باقرخان جنب بانک ملی پلاک ۱۳۴ دیزیتو
.
02166554388
09356664845
.
تهران اشرفی اصفهانی باغ فیض خیابان خجسته پور کوچه کاملیا زیر برج کاملیا دیزیتو (دیزی بابا علی) بیرون بر
.
02144449464
02144009464
09364242211

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
غلامحسین کرباسچی، فعال اصلاح‌طلب، در برنامه‌ای حکومتی به‌نام «به وقت ایران» گفت جمهوری اسلامی نمی‌تواند «پدر آمریکا را دربیاورد» و افزود توان و ظرفیت ایران با آمریکا قابل مقایسه نیست. او گفت هرچند به آمریکا آسیب‌هایی وارد شده، خسارت‌های واردشده به ایران و مردم کشور بسیار بیشتر است و قابل مقایسه نیست.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
بهار ۱۴۰۶

کارت ملی چه تغییری می‌کند؟

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
اسفند را بردم به دانشگاه لافبرو در بریتانیا تا ببینم مواد تشکیل‌دهنده‌اش چیه و آیا واقعا خاصیت دارد یا این یک باور غلط است.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

📓

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
ایران عامل اتحاد عرب‌ها و اسرائیل

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
تسلا پنج‌شنبه ۲۳ مهر در محل آزمایش اسپیس‌ایکس در مک‌گرگور، تگزاس، از نسخه بازطراحی‌شده خودروی رودستر رونمایی کرد. این خودروی اسپرت برقی دونفره که با همکاری اسپیس‌ایکس توسعه یافته، در جریان نمایش با استفاده از سامانه مکش به‌صورت وارونه روی یک رمپ حرکت کرد و سپس با کمک رانشگرهای تعبیه‌شده در بدنه، در هوا چرخید و فرود آمد. انتظار می‌رود تولید این خودرو در سال ۲۰۲۸ آغاز شود. ایلان ماسک اعلام کرد که رودستر می‌تواند در کمتر از یک ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد و حداکثر سرعت آن از ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت فراتر رود.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
ترکمن‌چای و قهرمانان ملی

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

📓

مرز حکم دینی و عرف اجتماعی؛ چه چیزی فرمان خداست و چه چیزی ساخته جامعه؟

یکی از مسائل مهم در شناخت حدود دین، تفکیک میان حکم الهی و عرف اجتماعی است. بسیاری از رفتارها و باورها در جامعه به‌تدریج رواج می‌یابند و چنان با دینداری پیوند می‌خورند که گاهی مردم آن‌ها را جزئی از دین می‌پندارند؛ درحالی‌که رواج یک رفتار، به‌خودی‌خود دلیل الهی بودن آن نیست.

حکم دینی حکمی است که بتوان آن را با دلیل معتبر به خداوند نسبت داد؛ مانند وجوب، حرمت یا تعیین یک الزام دینی. در مقابل، عرف اجتماعی مجموعه‌ای از عادت‌ها، قراردادها، شیوه‌های رفتاری و انتظاراتی است که در یک جامعه یا فرهنگ شکل می‌گیرد و ممکن است در جامعه‌ای دیگر متفاوت باشد.

برای مثال، نوع پوشش رایج در یک منطقه، شیوه برگزاری مراسم ازدواج، نوع پذیرایی از مهمان یا شکل خاصی از سوگواری می‌تواند تابع عرف باشد. صرف رواج این رفتارها، آن‌ها را واجب یا حرام شرعی نمی‌کند. البته اگر رفتاری با یک حکم دینی ارتباط پیدا کند، باید خود آن حکم و حدودش جداگانه بررسی شود؛ عرف نه به‌خودی‌خود حکم خداست و نه لزوماً با دین تعارض دارد.

قرآن چه معیاری به دست می‌دهد؟

خداوند در سوره شوری، آیه ۲۱، درباره تشریع بدون اجازه الهی می‌فرماید:
«شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ»
یعنی کسانی از دین برای مردم چیزی را تشریع می‌کنند که خداوند اجازه نداده است.
همچنین در سوره نحل، آیه ۱۱۶، از نسبت دادن بی‌دلیل حلال و حرام به خداوند نهی شده است. این دو آیه نشان می‌دهند که نباید یک رسم، برداشت یا سلیقه انسانی را بدون دلیل به‌عنوان حکم الهی معرفی کرد.

از این آیات نمی‌توان نتیجه گرفت که هر امرِ ذکرنشده در قرآن ممنوع است یا هر عرفی بی‌اعتبار است؛ بلکه نتیجه این است که برای نسبت دادن یک الزام به خداوند، باید دلیل و مجوز الهی داشت.

چگونه این دو را از یکدیگر تشخیص دهیم؟
برای بررسی هر ادعای دینی، می‌توان سه پرسش مطرح کرد:

۱. آیا برای این الزام، دلیل دینی وجود دارد؟ اگر گفته می‌شود کاری واجب یا حرام است، باید مستند این حکم مشخص شود؛ صرف اینکه «همیشه چنین بوده» کافی نیست.
۲. آیا موضوع، یک حکم دینی است یا شیوه اجرای آن؟ ممکن است اصل یک مسئولیت دینی مستند باشد، اما شکل اجرا، لباس، ابزار یا مراسم مربوط به آن تابع شرایط و عرف باشد.
۳. آیا عرف با حکم دینی تعارض دارد؟ عرف می‌تواند در انتخاب شیوه‌های مجاز زندگی نقش داشته باشد، اما صرف رواج اجتماعی نمی‌تواند مجوزی برای کنار گذاشتن یک حکم الهی یا افزودن حکمی تازه به دین باشد.

🔬 نتیجه:

مرز دین و عرف را نه باید با انکار همه سنت‌ها تعیین کرد و نه با دینی دانستن هر سنت رایج. عرف می‌تواند بخشی طبیعی از زندگی انسان باشد و حتی در فهم برخی روابط و قراردادهای اجتماعی نقش داشته باشد؛ اما رواج یک رفتار، به‌تنهایی آن را به فرمان خداوند تبدیل نمی‌کند.

بنابراین، هرگاه یک رسم اجتماعی به واجب، حرام، شرط ایمان یا معیار دینداری تبدیل شد، باید پرسید: دلیل الهی این الزام چیست؟ اگر دلیل معتبری وجود نداشته باشد، نباید آن را صرفاً به دلیل قدمت یا محبوبیتش به خداوند نسبت داد.

پاسداری از حدود دین یعنی نه حکم خدا را با عرف جایگزین کنیم و نه عرف را بدون دلیل به حکم خدا تبدیل کنیم.

M.G as ✍

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓
ماجرای تحریم در زندگی رسول اسلام؛ برای رضایت همسران
آیا هر رفتار رسول، حکم عمومی دین است؟

آیا اگر رسول اسلام برای جلب رضایت همسرانش، چیزی را که خداوند برای او حلال کرده بود بر خود حرام کند، این رفتار به معنای تغییر حکم خداوند است؟ و آیا می‌توان از چنین رفتاری نتیجه گرفت که هر کاری رسول انجام داده یا از آن پرهیز کرده، برای همه مسلمانان حکم شرعی الزام‌آور دارد؟

پژوهش و بررسی

۱. خداوند درباره رفتار رسول اسلام چه می‌گوید؟

.
خداوند در تحریم-۱ می‌فرماید:
«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ»
ترجمه: ای رسول، چرا چیزی را که خداوند برای تو حلال کرده است بر خود حرام می‌کنی، درحالی‌که رضایت همسرانت را می‌جویی؟ و خداوند آمرزنده و مهربان است.
.

این آیه به‌روشنی از رفتاری سخن می‌گوید که رسول اسلام برای جلب رضایت همسرانش انجام داده بود: او چیزی را که خداوند برایش حلال کرده بود، بر خود حرام می‌کرد.

نکته اساسی این است که خداوند آنچه را برای رسول حلال کرده بود، با این رفتار شخصی به حکم عمومی حرمت تبدیل نمی‌کند؛ بلکه از او می‌پرسد چرا چنین می‌کند. بنابراین، تحریم یک چیز بر خود، لزوماً به معنای حرام شدن آن از سوی خداوند برای دیگران نیست.

آیه، علت این رفتار را نیز بیان می‌کند: جلب رضایت همسران. پس نباید بدون دلیل، هر رفتاری را که از رسول سر زده است، تشریع و قانون‌گذاری عمومی تلقی کنیم.

۲. آیا این رفتار، حکم خداوند را تغییر می‌دهد؟

.
خداوند در تحریم-۲ می‌فرماید:
«قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ»
ترجمه: خداوند راه گشودن سوگندهایتان را برای شما مقرر کرده است، و خداوند سرپرست شماست و او دانای حکیم است.
.

این آیه در ادامه همان موضوع، از راه گشودن سوگندها سخن می‌گوید. اما نکته اصلی بحث ما این است که خداوند برای موضوع سوگند و گشودن آن، حکم بیان می‌کند؛ نه اینکه هر تصمیم شخصی انسان، خودبه‌خود قانون عمومی دین شود.
از این دو آیه می‌توان دریافت که باید میان حلال و حرامی که خداوند مقرر کرده است و محدودیتی که انسان بر خود می‌گذارد، تفاوت گذاشت. البته آیات، نوع دقیق چیزی را که رسول بر خود حرام کرده بود، مشخص نمی‌کنند؛ بنابراین، نباید بدون دلیل قرآنی درباره آن جزئیات حکم قطعی صادر کرد.

۳. آیا می‌توان هر رفتار رسول را به همه مسلمانان تعمیم داد؟

فرض کنیم از یک گزارش تاریخی ثابت شود که رسول اسلام کاری را انجام داده یا از چیزی پرهیز کرده است. آیا همین کافی است تا آن کار را بر همه مسلمانان واجب یا حرام بدانیم؟
ماجرای سوره تحریم نشان می‌دهد که حتی رفتار خود رسول نیز باید با توجه به توضیح و داوری خداوند بررسی شود. اگر رسول چیزی را برای جلب رضایت همسرانش بر خود حرام کرده باشد، نمی‌توان صرفاً از این رفتار نتیجه گرفت که خداوند همان چیز را برای همه مسلمانان حرام کرده است.

پس باید میان دو موضوع تفاوت گذاشت:
رفتار رسول: کاری که در موقعیتی مشخص انجام داده است.

حکم الهی: قانونی که خداوند برای مردم مقرر کرده است.
ممکن است رفتار رسول با شرایط و موقعیتی خاص ارتباط داشته باشد؛ اما برای اینکه آن رفتار به حکم عمومی دین تبدیل شود، باید جنبه تشریعی آن اثبات شود.
این سخن به معنای نادیده گرفتن فرمان‌های الهی درباره اطاعت از رسول نیست؛ بلکه تأکید می‌کند که نباید بدون دلیل، هر رفتار گزارش‌شده را به قانون عمومی دین تبدیل کرد.
چگونه رفتار کنیم؟
هرگاه گفته شود «رسول چنین کرد، پس این کار حکم خداوند است»، باید پرسید:

۱. آیا آیه یا دلیل معتبر، صرفاً وقوع رفتار را نشان می‌دهد یا حکم عمومی خداوند را نیز بیان می‌کند؟
۲. آیا خداوند آن رفتار را برای همه مردم الزام‌آور کرده است؟
۳. آیا با فرمان الهی روبه‌رو هستیم یا رفتاری که در شرایطی خاص انجام شده است؟

🔬 جمع‌بندی:
سوره تحریم نمونه‌ای روشن از تفاوت میان رفتار شخصی رسول و حکم الهی است. خداوند می‌فرماید رسول اسلام برای جلب رضایت همسرانش، چیزی را که برای او حلال کرده بود، بر خود حرام می‌کرد؛ اما این گزارش به معنای حرام شدن آن چیز برای همه مسلمانان نیست.
اگر حتی رفتار رسول باید با معیار و توضیح الهی سنجیده شود، صرف انتساب یک رفتار به او نمی‌تواند جای دلیل تشریع را بگیرد.
ملاک، نه صرفاً اینکه رسول چه کرده است، بلکه این است که خداوند چه چیزی را فرمان داده و چه چیزی را حرام یا حلال کرده است.

M.G as ✍

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

.
انتقال پول با ساتنا، پایا یا پل؟
کدوم به‌صرفه‌تره؟

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

💸
راز نهفته اسکناس دلار

می‌دونی چرا به دلار میگن دولار؟
چون از وسط دولا می‌شه!!!

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

🛢
ملی شدن صنعت نفت، وطن پرستی و اقتصاد ملی و جهانی…

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

📓
چرا قرآن؟ آیا قرآن کتابی با منشأ وحیانی از سوی خالق جهان و انسان است؟

اگر قرآن کتابی نازل‌شده از جانب خالق جهان و انسان باشد، چرا در آن سخنان و رفتارهای گوناگون، از جمله خطاها، نافرمانی‌ها، تصمیم‌های قابل نقد و حتی رفتار رسول اسلام، روایت و بررسی می‌شود؟ آیا قرآن صرفاً مجموعه‌ای از فرمان‌هاست یا کتابی است که انسان را به شناخت حقیقت، بررسی رفتارها و فهم معیارهای الهی دعوت می‌کند؟

پژوهش و بررسی

قرآن منشأ خود را خداوند معرفی می‌کند. در نساء-۱۰۵ آمده است که خداوند کتاب را به حق بر رسول نازل کرده است. بنابراین، از نگاه خود قرآن، این کتاب صرفاً نوشته‌ای انسانی نیست؛ بلکه پیام و هدایتی از جانب خداوند است.

اما یکی از ویژگی‌های مهم قرآن، روایت بی‌پرده رویدادها و بیان سخنان و رفتارهای اشخاص گوناگون است؛ از ملائکه و ابلیس در ماجرای آفرینش آدم، تا آدم و همسرش، رسولان گذشته مانند نوح، ابراهیم و یعقوب، و حتی رسول اسلام.

قرآن فقط سخنان درست را نقل نمی‌کند؛ گاهی سخن نادرست، اعتراض، نافرمانی یا تصمیمی را نیز روایت می‌کند و در ادامه، واکنش و داوری خداوند را نشان می‌دهد. البته نقل شدن یک سخن یا رفتار در قرآن، به‌خودی‌خود به معنای تأیید آن از سوی خداوند نیست. گاهی خودِ روایت، زمینه نقد و عبرت‌آموزی را فراهم می‌کند.

برای نمونه:

ابلیس و ماجرای آدم: در بقره-۳۴، نافرمانی ابلیس از فرمان خداوند روایت می‌شود؛ اما نقل این نافرمانی، تأیید آن نیست.

آدم و همسرش: در اعراف-۱۹ تا ۲۳، ماجرای نزدیک شدن به درخت ممنوع، پیامدهای آن و درخواست آمرزش آن دو بیان می‌شود.

نوح: در هود-۴۵ تا ۴۷، درخواست نوح درباره فرزندش و پاسخ خداوند روایت می‌شود؛ و وضعیت همسرش و روایتی که نشان می‌دهد حتی نسبت خانوادگی، به‌تنهایی معیار نجات نیست.

ابراهیم: در انعام-۷۶ تا ۷۹، مسیر استدلال او درباره اجرام آسمانی و توجه نهایی‌اش به خالق آسمان‌ها و زمین بیان می‌شود.

یعقوب: در آل‌عمران-۹۳، از چیزی سخن گفته می‌شود که یعقوب بر خودش حرام کرده بود؛ اما این تحریم شخصی به‌خودی‌خود به معنای حکم عمومی خداوند برای همه بنی‌اسرائیل نیست.

رسول اسلام: در تحریم-۱، خداوند از او می‌پرسد چرا چیزی را که برایش حلال کرده بود، برای جلب رضایت همسرانش بر خود حرام می‌کند. این آیه نشان می‌دهد که رفتار رسول نیز در متن وحی روایت و بررسی می‌شود؛ اما نباید از آن نتیجه گرفت که خداوند هر رفتار شخصی او را حکم عمومی دین قرار داده است.

این نمونه‌ها نشان می‌دهند که قرآن تنها به بیان دستورها بسنده نمی‌کند؛ بلکه رویدادها را در کنار پیامدها، تذکرها و معیارهای الهی قرار می‌دهد تا انسان بتواند درباره رفتارها بیندیشد و میان حق و باطل، اطاعت و نافرمانی، و حکم الهی و تصمیم شخصی تفاوت بگذارد.

خداوند در نساء-۸۲ نیز انسان‌ها را به تدبر در قرآن دعوت می‌کند و در همان آیه، هماهنگی و نبود اختلاف فراوان را در ارتباط با منشأ الهی کتاب مطرح می‌سازد.

جمع‌بندی:

پس پرسش «چرا قرآن؟» تنها پرسش درباره یک کتاب نیست؛ پرسشی درباره معیار شناخت حقیقت و سنجش رفتار انسان نیز هست.

قرآن خود را وحی و هدایت الهی معرفی می‌کند و در روایت‌هایش، سخنان و رفتارهای گوناگون را به نمایش می‌گذارد؛ نه برای آنکه هر گفته و رفتار نقل‌شده را تأیید کند، بلکه برای آنکه موضوع در پرتو هدایت و داوری خداوند بررسی شود.

اگر می‌خواهیم از قرآن پند بگیریم، باید میان آنچه روایت می‌کند، آنچه تأیید یا نقد می‌کند و آنچه به‌عنوان فرمان الهی مقرر می‌دارد، تفاوت بگذاریم. نقل یک رفتار، تأیید آن نیست؛ همان‌طور که نسبت دادن یک رفتار به رسول، به‌تنهایی آن را حکم عمومی خداوند نمی‌کند.

📚 مستندات قرآنی: نساء-۱۰۵ و ۸۲؛ بقره-۳۴؛ اعراف-۱۹ تا ۲۳؛ هود-۴۵ تا ۴۷؛ انعام-۷۶ تا ۷۹؛ آل‌عمران-۹۳؛ تحریم-۱.

M.G as ✍

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓
آیا اون‌هایی که از دنیا رفته‌اند [یا حتی عیسی مسیح که به قتل نرسید و خدا او را بالا برد] صدای کسانی را که اون‌ها را می‌خوانند می‌شنوند؟
آیا پیامبران بعد از فوت یا کشته شدن یا بالا رفتن همچون مسیح باز هم از احوال پیروان خود باخبر می‌شوند؟

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.

باید از زندان گذشته بیرون بیاییم
محمدجواد ظریف:

دنیای امروز، چه در سطح جهانی، چه منطقه‌ای و چه داخلی، دیگر دنیای بلوک‌بندی‌ها و اتحادهای دائمی نیست.

امید بستن به متحدان ثابت معنایی ندارد؛ جهان امروز، جهان شبکه‌هاست: شبکه‌هایی به‌هم‌پیوسته که در آن ائتلاف‌های موضوعی شکل می‌گیرند و حتی دشمنان دیروز می‌توانند در یک موضوع کنار هم قرار گیرند.

نگاه دشمن‌محور، ما را از دسترسی به فرصت‌ها محروم می‌کند. این قاعده در داخل کشور نیز صادق است؛ حذف‌محوری، چه در جهان و چه در ایران، در نهایت به حذف خود ما می‌انجامد.

باید از زندان گذشته بیرون بیاییم؛ نه به معنای فراموشی تاریخ، بلکه به معنای اسیر نشدن در افتخارات یا ناکامی‌های غیرقابل بازتولید. دنیای امروز نه دنیای هخامنشی است و نه صفوی.

افتخار ما ریشه تمدنی است، نه بازسازی گذشته. گرفتار شدن در گذشته، ما را به بازی‌های ناکارآمدِ حاصل‌جمع صفر و سیاست تهدید می‌کشاند. تهدیدها پیش از واقعیت، در ذهن ساخته می‌شوند و به پیشگوییِ خودکام‌بخش بدل می‌گردند.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
حمزه صفوی، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران اخیرا در گفت و گویی با «شبکه دانشگاه تهران» با استناد به رایزنی‌های دیپلماتیک، بن‌بست حاکمیت در برابر ایالات متحده را چنین بازگو کرده‌است: «ظاهراً آمریکا تمایلی به مذاکره نداره و سه راه را پیش روی ایران قرار داده؛ راه اول تسلیم، راه دوم جنگ، و راه سوم مرگ تدریجی. می‌گویند تو برای اولی حق انتخاب داری، بین دومی و سومی این ما هستیم که تصمیم می‌گیریم».

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.