.
پزشکیان درباره مذاکرات:
حرف نمی‌زنی؟
خب می‌خواهی چکار کنی؟
می‌خواهی بجنگی؟!
خب آمد و زد؛
الان بریم درست کنیم دوباره می‌آید می‌زند.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
گفت‌وگوکردن و حرف‌زدن به معنای شکست‌خوردن و تسلیم‌شدن نیست

🔻 رئیس‌جمهور در دیدار با مدیران و اصحاب رسانه: اگر استقلال می‌خواهیم باید بسیاری از سختی‌ها را تحمل کنیم.

🔹 با دعوا کردن مشکلی حل نخواهد شد؛ گفت‌وگوکردن و حرف‌زدن به معنای شکست‌خوردن و تسلیم‌شدن نیست.

🔹 ما بدون تعامل، هماهنگی و نظر مقام معظم رهبری حرکتی انجام نداده و نخواهیم داد.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
موضوع حجاب با زور حل و فصل نمی‌شود

🔻 رئیس‌جمهور در دیدار با مدیران و اصحاب رسانه: موضوع حجاب با زور حل و فصل نمی‌شود.

🔹 من معتقد به حجاب هستم؛‌ اما نمی‌شود با زور چادر سر بانوان کرد،‌ همانطور که نشد با زور حجاب از سر زنان برداشت.

🔹 موضوع حجاب باید با فرهنگ‌سازی حل شود؛ مساجد باید فرهنگ‌سازی کنند. موضوع حجاب باید با منطق حل شود نه با دعوا.

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
پزشکیان:

ما بدون رضایت و هماهنگی مقام معظم رهبری هیچ کاری نخواهیم کرد؛ وقتی هماهنگ کردیم بقیه گیر ندهند

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
وزیر کار:

شهریور ماه یارانه ۳ دهک (حدود ۲۵ میلیون نفر) را حذف خواهیم کرد

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
یک تعیقیب‌وگریزِ هیجان‌انگیز در آمریکا که البته نتیجه‌ش شکستِ پلیس بود

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.

.
میرزا محمد مهرابی، روحانی سابق و منتقد:

"… مردم سزاوار این همه بدبختی نیستند،
این مساله را تمام کنید و به مردم بسپارید. …"

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
چرا ترامپ از برجام خارج شد؟

تا کی می‌خواهید به مردم دروغ بگویید؟

بخشی از مناظره قدیری ابیانه و حسن لاسجردی

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

📓

شباهت آنچه به نام "تربت" یا "خاک مقدس" در بین تعدادی از مذاهب ( خصوصاً اسلامی و شیعی) رواج دارد.

📖
سوره طه آیه ۸۵ 👇

قٰالَ فَإِنّٰا قَدْ فَتَنّٰا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَ أَضَلَّهُمُ اَلسّٰامِرِيُّ ﴿طه/۸۵﴾

(خداوند به موسی) فرمود: «در حقیقت، ما قوم تو را پس از[عزیمت] تو آزمودیم و سامرى آن‌ها را گمراه ساخت.» (۸۵)
.

.
در جایی که سامری از «اثر رسول» برای ساختن گوسالهٔ زرین استفاده کرد.

سامری در پاسخ به موسی گفت:

📖
متن آیه ۹۶ سوره طه 👇

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي
([سامری به موسی] گفت: من چیزی را دیدم که آنها ندیدند، پس مشتی [خاک] از اثر رسول گرفتم و آن را افکندم، و نفس من این‌گونه برایم آراست.)
.

.
نکات تاثیری و مهم

«اثر الرسول» در اینجا بیشتر مفسران گفته‌اند منظور اثر پای جبرائیل است که به فرمان خدا مأمور هدایت بنی‌اسرائیل بود، نه اثر یک پیامبر بشری. (و شاید هم باشد)

سامری گمان می‌کرد این خاک خاصیت حیات‌بخشی دارد.

سامری با این خاک، مقداری از خاصیت خیال‌انگیز و فریبنده به مجسمهٔ گوساله داد تا صدایی از آن شنیده شود و مردم گمان کنند موجود زنده است.

در ادامه قرآن این کار را گمراهی و شرک معرفی می‌کند و خود سامری به عنوان گمراه‌کننده معرفی می‌شود.


بر اساس این آیه و فضای کلی قرآن:

هیچ نشانه‌ای در قرآن وجود ندارد که اجازه دهد از آثار یک رسول (یا حتی آثار مادی به جا مانده از او) شیئی مقدس ساخته شود یا آن شیء را عبادت یا تعظیم ماورایی کرد.

حتی اگر آن اثر واقعی و متعلق به رسول باشد، تقدیس مادی آن تا حد پرستش یا اعتقاد به قدرت مستقل آن، نوعی شرک محسوب می‌شود.

نمونه سامری نشان می‌دهد که حتی ترکیب یک اثر حقیقی با نیت نادرست و استفاده برای جلب توجه مذهبی، می‌تواند به انحراف منجر شود.

در نگاه توحیدی قرآن، مقدس بودن فقط از جانب خدا و در چارچوبی که او تعیین کند مشروع است (مثل حجرالاسود یا کعبه، که قداست و خرمتش از فرمان الهی است، نه از مادهٔ ذاتی آن).

نتیجه‌گیری کلی

آیه ۹۶ سوره طه بیشتر هشدار می‌دهد که اثر ظاهریِ رسول یا موجودات مقدس را نباید به ابزار بت‌سازی یا شیء ماورایی تبدیل کرد.

هرگونه تقدیس یا انتساب قدرت مستقل به آن، انحراف از توحید است، حتی اگر «اثر» واقعی و اصیل باشد.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

.
خانم‌ها بیشتر تو خیابون‌ها مراقب باشید
از این دست حیون‌ها تو شهر زیاد شدن

برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت پزشکیان، یکشنبه ۱۹ مرداد گفت:
«حذف چهار صفر از پول ملی در هیات دولت تصویب شد و بر اساس این مصوبه، واحد اصلی پول تومان و واحد خرد آن قران خواهد بود.»

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

🕋

کعبه ، خانهٔ نخستین و مبارک خداوند، به عنوان مقام ابراهیم و مکه به عنوان شهر آرامگاه اسماعیل، میراثی زنده از ایمان و اخلاص دو پیامبر بزرگ است.

ابراهیم، پیشوای همۀ یکتاپرستان،

ایشان نه مدعی شفا دادن بود و نه مدعی شفاعتِ [بدون اذن و اجازه‌ی الهی]،

بلکه:
خود را بنده‌ای محتاج مغفرت‌الهی می‌دانست.
.

‏‌﷽
«… و هنگامی که بیمار شوم، اوست که مرا شفا می‌دهد. • … • و [الهی] که امید دارم گناهانم را در روز قیامت بیامرزد.»

«وَالَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَیَسْقِینِ • وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ • وَالَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ • وَالَّذِی أَطْمَعُ أَن یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ»
‎(شعراء: ۸۲–۷۹)

.
اما دعاهای خیر او، که در قرآن ثبت شده، همچنان چون چراغی فروزان، راه را برای پیروان همهٔ ادیان روشن می‌کند؛ دعاهایی که به اذن خدا، برای همهٔ جویندگان حقیقت، مایهٔ برکت و هدایت است.

دعای جاودان ابراهیم برای همهٔ مردم
با این همه، دعاهای ابراهیم در قرآن، همواره گستره‌ای جهانی دارد؛ از درخواست رزق و امنیت برای اهل مکه (ابراهیم: ۳۵–۳۷) تا آرزوی امت مؤمن از نسلش (بقره: ۱۲۸). این دعاها، همچون پلی میان او و تمام آیندگان است؛ پلی که هیچ مرز قومی و دینی را برنمی‌تابد.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

🕋

ابراهیم [ع] امام توحید و پدر حقیقی بزرگترین انبیاء الهی و بزرگ و معنوی همه‌ی ادیان

قرآن کریم، حضرت ابراهیم را نه تنها پیامبر، بلکه «امام» معرفی می‌کند؛

پیشوایی که اندیشه و عملش سرمشق جاودانهٔ همهٔ اهل ایمان است.

در سورهٔ شعراء (آیات ۷۸ تا ۸۹) ابراهیم خود، خدا را این‌گونه معرفی می‌کند و در همین معرفی، تصویری روشن از باورهای دینی و شخصیت معنوی‌اش ارائه می‌دهد:
.

«الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ • وَالَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَیَسْقِینِ • وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ • وَالَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ • وَالَّذِی أَطْمَعُ أَن یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ»
(شعراء: ۷۸–۸۲)

.
در این چند آیه، پنج اصل مهم ایمان ابراهیمی دیده می‌شود:
اعتراف به خالق یکتا که او را آفریده و هدایت می‌کند.
اعتقاد به ربوبیت خدا در روزی دادن (طعام و آب).
ایمان به شفا از جانب خدا حتی در بیماری.
باور به مرگ و رستاخیز به دست خدا.
امید به آمرزش در روز حساب.

سپس دعایی جامع و شخصی می‌کند که نشان از روحیهٔ تواضع، وظیفه‌شناسی و نگاه جهانی او دارد:

«رَبِّ هَبْ لِی حُکْمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ • وَاجْعَل لِّی لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرِینَ • وَاجْعَلْنِی مِن وَرَثَهِ جَنَّهِ النَّعِیمِ • وَاغْفِرْ لِأَبِی إِنَّهُ کَانَ مِنَ الضَّالِّینَ • وَلَا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ • یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ • إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ»
(شعراء: ۸۳–۸۹)

.
ویژگی‌های شخصیتی و دینی ابراهیم آشکار می‌شود:

طلب حکمت: نشانهٔ جایگاه علم در رسالت او

دوستی جاودانه در یاد مردم: آرزوی او برای ماندن به عنوان الگوی راستین

طلب بهشت: پیوند عمیق با وعدهٔ الهی

دعای خیر حتی برای پدر: روحیهٔ مهربانی و دلسوزی، حتی نسبت به گمراهان

توجه به قیامت و قلب سلیم: معیار نهایی ارزش انسان

ویژگی‌های دینی ابراهیم در آیات

در آیات متعددی، قرآن بر جایگاه جهانی و یکتاپرستی او تأکید می‌کند:

حنیف و یکتاپرست:

ابراهیم نه یهودى بود و نه نصرانى، بلکه حق گرایى فرمانبردار بود، و از مشرکان نبود. (۶۷)

الگو برای همهٔ ادیان:

قطعا براى شما در[پیروى از] ابراهیم و کسانى که با اویند سرمشقى نیکوست: آن‌گاه که به قوم خود گفتند: «ما از شما و از آنچه به جاى خدا مى‌پرستید بیزاریم. به شما کفر مى‌ورزیم و میان ما و شما دشمنى و کینهء همیشگى پدیدار شده تا وقتى که فقط به خدا ایمان آورید.» جز[در] سخن ابراهیم [که] به [نا]پدر[ى] خود[گفت:] «حتما براى تو آمرزش خواهم خواست، با آنکه در برابر خدا اختیار چیزى را براى تو ندارم.» «اى پروردگار ما! بر تو اعتماد کردیم و به سوى تو بازگشتیم و فرجام به سوى توست. (ممتحنه/۴)

امام برای مردم:

و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتى بیازمود، و وى آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: «من تو را پیشواى مردم قرار دادم.» [ابراهیم] پرسید: «از دودمانم [چطور]؟» فرمود: «پیمان من به بیدادگران نمى‌رسد.» (بقره: ۱۲۴)

بردبار، وفادار، و روی‌آورنده به خدا:

و طلب آمرزش ابراهیم براى پدرش جز براى وعده‌اى که به او داده بود، نبود. و[لى] هنگامى که براى او روشن شد که وى دشمن خداست، از او بیزارى جست. راستى، ابراهیم، دلسوزى بردبار بود. (۱۱۴)

نتیجه‌گیری

ابراهیم (ع) در قرآن، نه تنها پیامبری بزرگ، بلکه نقطهٔ اشتراک ادیان الهی معرفی شده است. ایمانش بر پنج ستون استوار است: خالقیت خدا، روزی‌دهندگی، شفابخشی، مرگ و حیات دوباره، و آمرزش روز قیامت. در کنار این باورها، فضایل اخلاقی مانند تواضع، صبر، مهربانی و اخلاص، او را به امامی برای همهٔ انسان‌ها و همه‌ی مؤمنان تاریخ بدل کرده است.

مستندات آیات:

مَا کَانَ إِبْرَاهِیمُ یَهُودِیًّا وَلَا نَصْرَانِیًّا وَلَکِن کَانَ حَنِیفًا مُّسْلِمًا (آل‌عمران/۶۷)

قَدْ كٰانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرٰاهِيمَ وَ اَلَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قٰالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنّٰا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمّٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ كَفَرْنٰا بِكُمْ وَ بَدٰا بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمُ اَلْعَدٰاوَةُ وَ اَلْبَغْضٰاءُ أَبَداً حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ إِلاّٰ قَوْلَ إِبْرٰاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ مٰا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اَللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنٰا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنٰا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنٰا وَ إِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ  ﴿ممتحنه/۴﴾

وَ إِذِ اِبْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً قٰالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قٰالَ لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي اَلظّٰالِمِينَ ﴿بقره/۱۲۴﴾

وَ مٰا كٰانَ اِسْتِغْفٰارُ إِبْرٰاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلاّٰ عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهٰا … إِنَّ إِبْرٰاهِيمَ لَأَوّٰاهٌ حَلِيمٌ ﴿بقره/۱۱۴﴾

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

🕋

مکه، نخستین خانه توحید و میراث ابراهیم و اسماعیل

مکهٔ مکرمه، شهری است که قرآن کریم آن را «نخستین خانه‌ای که برای مردم بنا شد» معرفی می‌کند:

«إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِینَ»
(آل عمران: ۹۶)
«همانا نخستین خانه‌ای که برای مردم نهاده شد، همان است که در بکه (مکه) است؛ مبارک و هدایتگر برای جهانیان.»

.
این سرزمین، محل مأموریت بزرگ حضرت ابراهیم (ع) بود؛ پیامبری که خداوند او را نه تنها پیامبر، بلکه «امام» برای مردم قرار داد:

«إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا»
(بقره: ۱۲۴)
«همانا من تو را برای مردم امام قرار دادم.»

.
داستان سکونت ابراهیم و اسماعیل در مکه

ابراهیم (ع) به فرمان خدا همسرش هاجر و فرزندش اسماعیل را در وادی بی‌آب و گیاه مکه اسکان داد و در همانجا دست به دعا برداشت:

:
«رَّبَّنَا إِنِّی أَسْکَنتُ مِن ذُرِّیَّتِی بِوَادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِندَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِیُقِیمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ»
(ابراهیم: ۳۷)
«پروردگارا! من از نسل خود را در دره‌ای بی‌کشت، نزد خانهٔ حرمت‌دار تو سکونت دادم تا نماز برپا دارند؛ پس دل‌های گروهی از مردم را به سویشان مایل گردان و آنان را از میوه‌ها روزی ده.»

.
در همین سرزمین، معجزهٔ زمزم پدید آمد؛ چشمه‌ای که خداوند برای نجات هاجر و اسماعیل جاری ساخت و تا امروز به عنوان نشانه‌ای الهی باقی مانده است.

بازسازی کعبه و دعای ابراهیم و اسماعیل

سال‌ها بعد، ابراهیم و اسماعیل مأمور شدند که کعبه را از نو بنا کنند. قرآن این لحظه را چنین توصیف می‌کند:

:
«وَإِذْ یَرْفَعُ إِبْرَاهِیمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَإِسْمَاعِیلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ»
(بقره: ۱۲۷)
«و آنگاه که ابراهیم و اسماعیل پایه‌های خانه را برمی‌افراشتند، می‌گفتند: پروردگارا! از ما بپذیر، که تو شنوا و دانایی.»

.
آن‌ها در ادامه دعایی ماندگار کردند:

.
«رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَمِن ذُرِّیَّتِنَا أُمَّهً مُّسْلِمَهً لَّکَ وَأَرِنَا مَنَاسِکَنَا وَتُبْ عَلَیْنَا إِنَّکَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ»
(بقره: ۱۲۸)
«پروردگارا! ما را تسلیم خود قرار ده و از نسل ما نیز امتی تسلیم تو پدید آور، و مناسک ما را به ما نشان ده و توبهٔ ما بپذیر که تویی توبه‌پذیر مهربان.»

.
ویژگی‌های برجسته ابراهیم و اسماعیل
ابراهیم

ابراهیم[ع] در قرآن به عنوان خلیل‌الله (دوست ویژهٔ خدا)، حنیف (یکتاپرست خالص) و پیشوای امت‌ها معرفی شده است. او به همهٔ فرمان‌های الهی بدون کم و کاست گردن نهاد و حتی در آزمایش‌های سخت، سربلند بیرون آمد (بقره: ۱۲۴، نحل: ۱۲۰–۱۲۳).

اسماعیل[ع] به عنوان پیامبری راست‌گو، صبور و وفادار به وعده، و از بندگان برگزیدهٔ خدا یاد شده است (مریم: ۵۴–۵۵).

مکه؛ قبله و مرکز حج

خداوند کعبه را محل امن و عبادت قرار داد و به مردم فرمان طواف، نماز، رکوع و سجود در کنار آن داد:

.

و چون خانه [کعبه] را براى مردم محل اجتماع و[جاى] امنى قرار دادیم، [و فرمودیم:] «در مقام ابراهیم، نمازگاهى براى خود اختیار کنید»، و به ابراهیم و اسماعیل فرمان دادیم که: «خانهء مرا براى طواف کنندگان و معتکفان و رکوع و سجودکنندگان پاکیزه کنید.» (بقره/۱۲۵)

وَ إِذْ جَعَلْنَا اَلْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً وَ اِتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنٰا إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ اَلْعٰاكِفِينَ وَ اَلرُّكَّعِ اَلسُّجُودِ ﴿۱۲۵﴾

.
این سرزمین، نقطهٔ اتصال همهٔ مسلمانان جهان در موسم حج و عمره است؛ عبادتی که ریشه در همان اعمال و مناسک ابراهیم و اسماعیل دارد.

مکه به عنوان زیارتگاه و آرامگاه اسماعیل
‎(امام‌زاده اسماعیل)

در کنار کعبه، محل معروف به حِجر اسماعیل قرار دارد که بر پایهٔ روایات اسلامی، محل دفن حضرت اسماعیل و مادرش هاجر است.
این بخش از مسجدالحرام از نظر قداست جزو کعبه محسوب می‌شود و طواف‌کنندگان باید آن را بیرون از مسیر خود طواف کنند.
از این رو می‌توان آن را به نوعی امامزادهٔ اسماعیل دانست؛ فرزند پیامبر بزرگ و امامی که همراه پدرش کعبه را بنا کرد و در مکه زیست و در همانجا به خاک سپرده شد.
.

📓

اگر کتابی ادعا کند که از سوی خالق جهان نازل شده و هدفش هدایت بشر است،
آیا نباید روایت‌هایش از تاریخ انسان، سرگذشت پیامبران و رویدادهای مهم گذشته و آینده کاملاً واقعی، بدون غلو و بدون تحریف باشد؟

چگونه می‌توان به چنین ادعایی اعتماد کرد و آن را ملاک زندگی و اندیشه قرار داد؟

معیار چیست:

یکی از مهم‌ترین معیارهای ارزیابی قرآن، نقش آن در بیان بی‌کم‌و‌کاست حقیقت اتفاقات گذشتهٔ بشر، سرگذشت پیامبران و تحولات جهان است.

قرآن خود را کتابی معرفی می‌کند که همهٔ این اخبار را با دقت و بدون افراط یا کم‌گویی، و بر پایهٔ علم خالق، بیان کرده است.

قرآن دربارهٔ منبع خود می‌گوید:
‌

:
«و بی‌گمان این [قرآن]، فرستادهٔ پروردگار جهانیان است؛ آن را روح امین فرود آورده، بر قلبت تا از بیم‌دهندگان باشی.» (سوره شعراء/۱۹۲–۱۹۴) ¹*

‌
دربارهٔ صداقت در بیان وقایع و نقش پیامبر در ابلاغ، آمده است:
‌

:
«بگو: اگر خدا می‌خواست، آن را بر شما نمی‌خواندم و خدا شما را از آن آگاه نمی‌ساخت؛ پیش از این، عمری را در میان شما گذرانده‌ام؛ آیا نمی‌اندیشید؟» (سوره یونس/۱۶) ²*

‌
قرآن تاکید دارد که داستان‌های پیامبران و امت‌های پیشین، بخشی از «انباء غیب» است که با وحی به پیامبر رسیده، نه ساختهٔ ذهن او:
‌

‌
:
«این، از خبرهای غیب است که آن را به تو وحی می‌کنیم؛ تو و قومت پیش از این آن را نمی‌دانستید. پس شکیبا باش که فرجام [نیک] از آنِ پرهیزگاران است.» (سوره هود/۴۹) ³*

‌
این اخبار شامل آینده نیز می‌شود، مانند پیش‌گویی پیروزی روم:
‌

‌
:
«روم شکست خورد، در نزدیک‌ترین سرزمین؛ ولی آنان پس از شکستشان، در چند سالی پیروز خواهند شد. کار از آنِ خداست، چه پیش و چه پس از آن، و آن روز مؤمنان شادمان خواهند شد.» (سوره روم/۲–۴)⁴*

‌
و وعدهٔ زنده شدن مخلوقات و بازگشت انسان‌ها در قیامت:
‌

‌
:
«بی‌گمان قیامت آمدنی است، شکی در آن نیست، و خداوند کسانی را که در گورها هستند برمی‌انگیزد.» (سوره حج/۷) ⁵*

‌
بنابراین، ارزش و اعتبار قرآن در گرو آن است که این روایت‌ها و وعده‌ها، کاملاً منطبق با حقیقت و واقعیت باشند.

اگر حتی یکی از این موارد نادرست باشد، ادعای قرآن مبنی بر «هدایت الهی» زیر سؤال می‌رود.

اما اگر همهٔ این موارد درست باشند، قرآن نه‌تنها یک متن دینی، بلکه یک مرجع نهایی برای فهم تاریخ، پیامبران و آیندهٔ بشر است.

چکیدهٔ‌ی از جواب:

قرآن خود را کتابی می‌داند که از سوی خالقی آگاه به همهٔ زمان‌ها آمده و هدفش هدایت انسان است.

این هدایت تنها زمانی معنا دارد که روایت‌های آن از تاریخ، پیامبران و آینده، کاملاً واقعی، بی‌غلو و بی‌تحریف باشد.

اگر چنین باشد، قرآن نه صرفاً یک کتاب دینی، بلکه سندی الهی برای فهم حقیقت و مسیر زندگی انسان است.
‌
‌

📖 مستندات عربی آیات

¹* الشعراء:۱۹۲–۱۹۴
وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎﴿١٩٢﴾‏ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ‎﴿١٩٣﴾‏ عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ ‎﴿١٩٤﴾‏
²* یونس:۱۶
قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلَا أَدْرَاكُم بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
³* هود:۴۹
ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَٰذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ
⁴* الروم:۲–۴
غُلِبَتِ الرُّومُ ‎﴿٢﴾‏ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ ‎﴿٣﴾‏ فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ‎﴿٤﴾‏
⁵* الحج:۷
إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَن فِي الْقُبُورِ
‌
‌

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

🧠
به حافظه‌ات اعتماد نکن!

‎رِض تایم ⏰

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

📓
تاریخ ایران: قبل و بعد از اسلام

✔️ اسلام چطور وارد ایران شد و با ایران چه کرد؟بازخوانی کتاب دو قرن سکوت از عبدالحسین زرین کوب

📮 بی پلاس || علی بندری

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

.

اینکه ایلان ماسک چه تفکر و چه مذهبی داره برای همه جای سوال بود که اینجا خودش داره به طور واضح اشاره می‌کنه به داستان!

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

📓

تفاوت «مثل»، «مثال» و «تمثیل» در قرآن

۱. جایگاه اصطلاحات در قرآن

در قرآن، واژه‌ی «مثل» به معنای «نمونه، الگو یا بیان تشبیهی برای توضیح یک معنا» به‌کار رفته است. این مثل‌ها گاهی بر اساس یک واقعیت موجود و گاهی بر اساس تصویر ذهنی و قیاس ساخته می‌شوند. نمونه:
«ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا…»¹*.

«مثال» در کاربرد قرآنی، کمتر به‌صورت لفظی آمده، ولی مفهومش همان «نمودار یا نمونه‌ی عینی» است که می‌توان برای نشان دادن یک معنا یا قانون آورد.

«تمثیل» شیوه‌ای ادبی و بیانی است که در آن با ساختن یک صحنه‌ی خیالی یا یک مقایسه‌ی غیرواقعی، معنا یا پیام به مخاطب منتقل می‌شود.
تمثیل، الزاماً بر پایه‌ی رویداد تاریخی واقعی نیست، بلکه برای انتقال پیام ساخته شده است.

۲. تفکیک «قصص تاریخی» و «مثل / تمثیل»
قصص تاریخی قرآن:

رویدادهای واقعی و مستند که خداوند برای هدایت بشر نقل کرده است، مانند داستان نوح، موسی، عیسی و پیامبر اسلام. این‌ها گاهی به‌عنوان «مثال» برای عبرت‌آموزی آورده می‌شوند، ولی حقیقتاً رخ داده‌اند. مثال: ذکر همسر نوح و همسر لوط به‌عنوان نمونه‌ی تاریخیِ «عدم تأثیر نسب و قرابت در نجات»²*.

امثال تمثیلی: مواردی که از رویداد تاریخی استفاده نمی‌کنند، بلکه صرفاً برای توضیح مفهومی معنوی یا اخلاقی، تصویری فرضی می‌سازند.

۳. نمونه‌ی ترکیبی: قصه‌ی دو پسر آدم

در سوره‌ی مائده، ماجرای قتل یکی از دو فرزند آدم توسط دیگری نقل شده است³*. این بخش، یک فکت تاریخی است: دو انسان واقعی، یکی کشته شد و دیگری ماند.
اما بلافاصله بعد از این واقعه، قرآن یک گزاره‌ی کلی بیان می‌کند:
‌

«هر کس انسانی را بکشد ـ بدون آنکه آن فرد کسی را کشته یا فسادی در زمین کرده باشد ـ گویی همه‌ی مردم را کشته است؛ و هر کس انسانی را زنده بدارد، گویی همه‌ی مردم را زنده داشته است»⁴*.

‌
این جمله، در ظاهر یک تمثیل اخلاقی است، اما با بررسی جمعیت‌شناسی، می‌توان دید که ریشه در واقعیت ریاضی هم دارد:

اگر دو برادر، هر دو بمانند، و شرایط تولیدمثل‌شان یکسان باشد، جمعیت حاصل از هر کدام تقریباً به‌اندازه‌ی دیگری خواهد بود.

حذف یکی از آن دو برادر (پسران آدم)، یعنی حذف یک شاخه‌ی کامل که در بلندمدت معادل «همه‌ی آن شاخه» است.
به‌همین دلیل، «کشتن یک انسان» می‌تواند معادل از بین بردن «همه‌ی انسان‌های بالقوه» در آن شاخه باشد.

و در مقابل زنده نگاهداشته شدن یک برادر ، یعنی تولید مثل کامل یک شاخه‌ی کامل که در بلندمدت معادل «همه‌ی آن شاخه‌ی حذف شده» است.
به‌همین دلیل، «زنده نگاه‌داشتن یک انسان» می‌تواند معادل به وجود امدن «همه‌ی انسان‌های بالقوه» در آن شاخه باشد.

۴. تحلیل علمی ـ جمعیت‌شناسی

با استفاده از مدل‌های رشد نمایی و فرایندهای شاخه‌ای، نشان دادیم که:

جمعیت نهایی و مجموع کل تولدها، متناسب با تعداد بنیان‌گذاران اولیه است.

در مثال «دو برادر»، نسبت جمعیت دو شاخه تا پیش از رسیدن به سقف ظرفیت زیستی، تقریباً دقیقاً دو برابر است.

بنابراین حذف یک بنیان‌گذار، در افق تاریخی، یعنی حذف «تمام کسانی که می‌توانستند از نسل او باشند».

این، هم‌زمان دو نکته را روشن می‌کند:

۱. جنبه‌ی اخلاقی ـ معنوی آیه، که ارزش جان انسان را بی‌نهایت می‌داند.
۲. جنبه‌ی واقعی ـ علمی، که در منطق جمعیت‌شناسی نیز صادق است.

۵. نتیجه‌گیری منطقی

تمام داستان‌های قرآنی، بنا به تصریح خود قرآن، بیانگر حقیقت ماجراهایی هستند که واقعاً اتفاق افتاده‌اند و به‌عنوان نمونه‌های عینی از عملکرد انسان‌ها در طول تاریخ ذکر شده‌اند. این قصص، علاوه بر ثبت وقایع، کارکرد آموزشی و هدایتی دارند:

در بسیاری موارد، قرآن نتیجه و سرانجام اعمال افراد و اقوام را نیز بیان می‌کند؛ مانند اقوامی که به‌سبب ظلم و کفر نابود شدند، یا افرادی که به ایمان و عمل صالح پایبند بودند و رستگار شدند.
چنین داستان‌هایی علاوه بر ارزش تاریخی، نقش «مثال» را هم دارند، زیرا نمونه‌ی واقعی از یک قاعده‌ی کلی هستند.

از سوی دیگر، قرآن در کنار این حقایق تاریخی، از تمثیل نیز بهره می‌برد تا مفاهیم عمیق اخلاقی و الهی را در قالبی قابل‌درک برای همه بیان کند.

بر این اساس، ماجرای «دو پسر آدم» نیز هم‌زمان یک روایت تاریخی واقعی و یک نمونه‌ی زنده برای تبیین ارزش جان انسان و پیامدهای عملیِ آن است—پیامی که می‌تواند با دلایل علمی نیز تأیید شود.

📖 منابع آیات

¹* نحل، ۷۵: «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ…»
²* تحریم، ۱۰: «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ…»
³* مائده، ۲۷: «وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ…»
⁴* مائده، ۳۲: «مِنْ أَجْلِ ذَٰلِكَ كَتَبْنَا عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا… فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا…»

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
√1√2√3√4√5√6

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.