📍
جنگ اخیر ثابت کرد شعاع نامردی روس‌ها به اندازه شعاع آسمان ایران است

دکتر فلاحت پیشه ، رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس :

🔹️هشدار داده بودم اگر جنگ بشود روس‌ها اطلاعات آسمان ایران را می‌فروشند و بخاطرش تاوان دادم

🔹امروز می‌بینیم که یک عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام می‌گوید روس‌ها مختصات پدافند دفاعی ما رو فروختند

🔹 لبخند زدن فلان مقام روس که معنایش رابطه راهبردی با ایران نیست ، رابطه راهبردی اینه که جنگنده سوخو ۳۵ و پدافند اس۴۰۰ را به ما بدهند که نمی دهند !

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

.
آيت‌الله سيدابوالفضل برقعى

آئین بزرگداشت مردگان و زیارت قبور از کجا شروع شد

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓
اگر بینمون اختلافی پیش اومد:

همیشه یه مرجع بالاتری وجود داره.
‎بالاترین مرجع هم خداست

هر کسی توی زندگی، بالاخره یه جایی مسئول و سرپرست می‌شه؛ چه توی خانواده، چه توی کار، چه توی جامعه. به همین خاطر قرآن از «اولی‌الامر» یاد می‌کنه؛ یعنی کسایی که در یه موضوعی اختیار و مسئولیت دارن و ما باید ازشون اطاعت کنیم.

این مسئله فقط محدود به سیاست و جنگ و اجتماع نیست،
.‎بلکه توی مسائل دینی هم وجود داره

اما همیشه اوضاع ساده پیش نمی‌ره.
بالاخره بین مردم یا پیروان یه اختلافی پیش میاد.

خب طبیعیه؛ توی چنین شرایطی باید به یه مرجع بالاتر رجوع کرد. مثل این می‌مونه که توی یه گروه، وقتی افراد به توافق نمی‌رسن، تصمیم‌گیری می‌ره دست مسئول اصلی.

حالا قرآن همین قاعده رو برای دین هم بیان کرده. توی آیه ۵۹ سوره نساء می‌گه:

«اطاعت کنید از خدا و پیامبر و اولی‌الامر از خودتان. و اگر بینتون اختلافی پیش اومد، اون رو به خدا و رسول برگردونید.» یعنی بالاترین مرجع برای حل اختلاف، خدا و رسول هستن.(نساء/۵۹)

یه نکته‌ی جالب اینه که توی همین آیه، وقتی بحث اطاعت از پیامبر میاد، اسم خاصی مثل «محمد» برده نمی‌شه.

حالا چرا؟

چون مسئله فقط مربوط به مسلمان‌ها نیست؛ هر جا میان پیروان ادیان الهی اختلاف پیش بیاد، باید مرجع بالاتر مشخص بشه. و قرآن می‌گه اون مرجع بالاتر، ابراهیم(ع) بود؛ کسی که حنیف و موحد بود و هرگز مشرک نبود. پس الگو و معیار اصلی در اختلاف‌ها، کسی‌ست که به خدا خالصانه روی آورده.

حتی خود مسلمان‌ها هم گاهی با پیامبر اسلام اختلاف پیدا می‌کردن.
مثلا توی ماجرای «سوره تحریم»، وقتی بین همسران پیامبر اختلافی افتاد، مرجع نهایی کی بود؟ خدا.
وحی نازل شد و مسئله روشن شد.

یا وقتی پیامبر با مشرکان دچار اختلاف جدی شد، مرجع بالاتر دوباره خدا بود؛ همون‌طور که در ماجرای «مباهله»، خدا دستور داد با مخالفان رو‌به‌رو بشن و حقانیت رو به داوری خدا بسپرن.

پس اصل ماجرا اینه:

همیشه یه مرجع بالاتری وجود داره.
‎بالاترین مرجع هم خداست

البته خدا این مرجعیت رو فقط بیرون از ما قرار نداده؛ یه بخشش رو هم درون ما گذاشته. اون چیزی نیست جز عقل و وجدان. این دو، امانتی هستن که خدا در وجود انسان قرار داده تا چراغ راهش باشن.

به این ترتیب، چه در جامعه و چه در دل خودمون، وقتی دچار اختلاف و سردرگمی می‌شیم، باید به مرجع بالاتر رجوع کنیم.

یعنی هم به خدا و کتابش، هم به پیامبرانش، و هم به عقل و وجدان خودمون که هدیه‌ای الهی هستن.

همون‌طور که:

تورات امام بود بر بنی‌اسرائیل و
‎ابراهیم امام است بر مردم
قران هم حاکم است بر
‎کتب الهی و روایات راویان

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

📓
شش امامی‌های هند در‌ مسجد کوفه

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

.
در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری از سطح زمین، جایی که ایستگاه فضایی بین‌المللی هر ۹۰ دقیقه یک بار زمین را دور می‌زند، فضانوردان ناسا نماد شجاعت، دانش و امید بشر به آینده هستند.
حالا هوش مصنوعی با خلق تصاویری شگفت‌انگیز، ادای دینی هنری به این قهرمانان مدرن کرده است؛ کسانی که مرزهای ناشناخته فضا را برای نسل‌های آینده روشن می‌کنند.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

.
خاطره بامزه جکی‌چان از مبارزش با بروسلی تو فیلم “اژدها وارد می‌شود” که نقش یک بدلکارو داشت

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

📓

آیا در قرآن تفاوتی میان اطاعت از پیامبر زنده و تبعیت از پیامبران و امامان گذشته وجود دارد؟

و آیا این تمایز می‌تواند نسبت ما با پیامبر اسلام پس از رحلت ایشان و همچنین با کتاب‌های آسمانی و سنت‌های انبیای گذشته را روشن کند؟

اطاعت و تبعیت:

در قرآن کریم دو واژه‌ی کلیدی برای رابطه‌ی انسان با پیامبران و راه هدایت به‌کار رفته است: اطاعت و تبعیت.

۱. اطاعت از پیامبر زنده

اطاعت به معنای فرمان‌برداری مستقیم و آگاهانه از یک مرجع زنده و حاضر است. این واژه همواره در قرآن در پیوند با خداوند، رسول اکرم و در برخی موارد اولی‌الامر آمده است.
برای نمونه خداوند می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا اطاعت کنید و از پیامبر و صاحبان امر خود اطاعت کنید.»¹*
این نشان می‌دهد که در زمان حیات پیامبر، رابطه‌ی اصلی مؤمنان با او، اطاعت از فرمان‌های زنده و جاری او بوده است.

۲. تبعیت از اسوه‌های گذشته

تبعیت در لغت به معنای دنبال‌روی از راه و روش است، حتی اگر فرمان مستقیمی وجود نداشته باشد. قرآن وقتی از پیامبران پیشین سخن می‌گوید، واژه‌ی تبعیت را به‌کار می‌برد، نه اطاعت.
به عنوان مثال یوسف پیامبر می‌گوید: «و من از آیین پدرانم ابراهیم و اسحاق و یعقوب پیروی کردم.»²*
همچنین در مورد ملة ابراهیم می‌فرماید: «بلکه از آیین ابراهیم پیروی کنید، او که حق‌گرا بود و از مشرکان نبود.»³*
حتی درباره‌ی پیامبر اسلام پس از رحلتش، قرآن تعبیر «اسوه» را به‌کار برده است: «قطعاً برای شما در زندگی رسول خدا سرمشقی نیکوست.»⁶*
اینجا روشن است که نسبت مؤمنان با پیامبران گذشته، تبعیت از سنت و ملت آنان است، نه اطاعت از فرمان زنده‌ی ایشان.

۳. اطاعت و تبعیت از طاغوت و شیطان

این دو واژه تنها در حوزه‌ی حق نیامده‌اند، بلکه قرآن درباره‌ی باطل نیز همین تمایز را آورده است.
در برخی موارد «اطاعت» از سران فساد و فرعون‌صفتان مذمت شده است: «و از فرمان اسراف‌کاران اطاعت نکنید.»⁴*
در مقابل، درباره‌ی شیطان و هوس‌ها معمولاً تعبیر «تبعیت» آمده است: «و از گام‌های شیطان پیروی نکنید.»⁵*
در روز قیامت نیز گمراهان به صراحت می‌گویند: «پروردگارا! ما از بزرگان و سران خود اطاعت کردیم و ما را گمراه ساختند.»⁷* این همان اطاعت از رهبران زنده در دنیا بود.
همچنین درباره‌ی اقوام هلاک‌شده می‌فرماید: «و آنان از فرمان هر جبّار سرکش پیروی کردند.»⁸* این نمونه‌ی تبعیت از راه تثبیت‌شده‌ی باطل است.

۴. نسبت با کتاب‌های آسمانی

قرآن نشان می‌دهد که نسبت انسان‌ها با کتاب‌های آسمانی، تبعیت و تمسک است نه اطاعت. چنان‌که درباره‌ی بنی‌اسرائیل آمده است: «و کسانی که به کتاب تمسک جویند و نماز برپا دارند [پاداش دارند].»⁹*
در هیچ جای قرآن «اطاعت از کتاب» نیامده، بلکه «اتباع» و «تمسک» ذکر شده است؛ چرا که کتاب فرمان زنده نمی‌دهد، بلکه راه و هدایت را ارائه می‌کند.

جمع‌بندی

از مجموع آیات قرآن می‌توان چنین برداشت کرد:
اطاعت رابطه‌ی مؤمن با پیامبر زنده و حاضر است؛ یعنی پذیرش مستقیم فرمان.
تبعیت رابطه‌ی مؤمن با اسوه‌های پیامبران گذشته و راه آنان است؛ یعنی اقتدا به ملت و سبک هدایت.
در نسبت با کتاب‌های آسمانی نیز وظیفه‌ی مؤمنان تبعیت و تمسک است، نه اطاعت.
این قاعده در حق و باطل یکسان است: اطاعت مربوط به فرمان زنده است و تبعیت مربوط به راه گذشته.
بنابراین، در زمان حیات پیامبر اسلام، وظیفه‌ی اصلی مسلمانان اطاعت از او بود؛ اما پس از پایان حیات آن حضرت، وظیفه‌ی ما به تبعیت از شریعت، سنت و اسوه بودن او تبدیل می‌شود. این تبدیل، به هیچ وجه نافی اطاعت در زمان حیات پیامبران نیست، بلکه یک نسبت رفتاری طبیعی میان پیروان با بزرگان دینی و انبیای حال و گذشته است.

مستندات قرآنی:

¹* «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا اطاعت کنید و از پیامبر و صاحبان امر خود اطاعت کنید.» (سوره نساء، آیه ۵۹)

²* «و من از آیین پدرانم ابراهیم و اسحاق و یعقوب پیروی کردم.» (سوره یوسف، آیه ۳۸)

³* «بلکه از آیین ابراهیم پیروی کنید، او که حق‌گرا بود و از مشرکان نبود.» (سوره بقره، آیه ۱۳۵)

⁴* «و از فرمان اسراف‌کاران اطاعت نکنید.» (سوره شعراء، آیه ۱۵۱)

⁵* «و از گام‌های شیطان پیروی نکنید.» (سوره بقره، آیه ۱۶۸)
وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ

⁶* «قطعاً برای شما در زندگی رسول خدا سرمشقی نیکوست.» (سوره احزاب، آیه ۲۱)
لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ

⁷* «و گفتند: پروردگارا! ما از بزرگان و سران خود اطاعت کردیم و ما را گمراه ساختند.» (سوره احزاب، آیه ۶۷)

⁸* «و آنان از فرمان هر جبّار سرکش پیروی کردند.» (سوره هود، آیه ۵۹)

⁹* «و کسانی که به کتاب تمسک جویند و نماز برپا دارند [پاداش دارند].» (سوره اعراف، آیه ۱۷۰)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
برای کشورهای همسایه، وقتی عدد قدمت یک بنا، یا یک اثری به چند قرن می‌رسه، براشون قابل باور نیست.
اونوقت تو ایران بناهای چند هزار ساله مثل نقل و نبات تو هر شهری هست.
اینجا کاخ اردشیر بابکان، بنیان گذار سلسله ساسانی، با شکوه‌ترین پادشاهی باستانی ایران و‌ البته آخرین.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

.
فرق غ و ق در انگلیسی

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

📓

.

📓

ثبت تاریخی در قرآن از زمانی که خداوند خود را به موسی [ع] معرفی کرد:

«اى موسى، به‌درستی‌که، من، خداوند هستم، پروردگار جهانیان.»

📖 @qoranme
سوره قصص آیه (۳۰)

‏‌﷽

پس چون [موسی] به آن [آتش] رسید، از جانب راست وادى، در آن جایگاه مبارک، از آن درخت ندا آمد که:
«اى موسى، به‌درستی‌که، من، خداوند هستم، پروردگار جهانیان.» (۳۰)

#متن_آیه:

اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ

فَلَمّٰا أَتٰاهٰا نُودِيَ مِنْ شٰاطِئِ اَلْوٰادِ اَلْأَيْمَنِ فِي اَلْبُقْعَةِ اَلْمُبٰارَكَةِ مِنَ اَلشَّجَرَةِ أَنْ يٰا مُوسىٰ إِنِّي أَنَا اَللّٰهُ رَبُّ اَلْعٰالَمِينَ ﴿۳۰﴾

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓

آیا قرآن ادعا می‌کند که در «تورات و انجیل» به ظهور پیامبر اسلام اشاره شده یا تنها حضرت عیسی چنین خبری را داده است؟

پرسشی که بارها در ذهن مخاطبان قرآن و حتی منتقدان آن شکل گرفته این است که:
آیا قرآن خبر ظهور پیامبر اسلام را به تورات و انجیل نسبت می‌دهد یا تنها می‌گوید حضرت عیسی به آن بشارت داده است؟

توضیح روشن و مستدل

با دقت در آیات قرآن، پاسخ این پرسش در دو بخش بیان می‌شود:

۱. ذکر پیامبر در کتاب‌های پیشین:

قرآن می‌گوید اوصاف و ویژگی‌های پیامبر اسلام در هر دو کتاب تورات و انجیل نوشته شده و مکتوب بوده است¹*. این یعنی اهل کتاب با مراجعه به کتاب‌های خود می‌توانستند نشانه‌های پیامبر آخرالزمان را بیابند.

۲. بشارت مستقیم حضرت عیسی (ع):

قرآن همچنین نقل می‌کند که حضرت عیسی به بنی‌اسرائیل گفت پس از من پیامبری خواهد آمد که نام او «احمد» است²*. در این بیان، حضرت عیسی هم پیام خود را تکمیل کرد و هم آینده را برای پیروانش روشن ساخت.

۳. شواهد در انجیل موجود امروز:

هرچند مسیحیان معتقدند که بشارت‌های عیسی به آمدن «روح‌القدس» مربوط است، اما در انجیل یوحنا (فصل‌های ۱۴ تا ۱۶) عبارتی آمده که در اصل یونانی به واژه «پاراکلیتوس» (Parakletos) اشاره دارد.
مسیحیان آن را به معنای «تسلی‌دهنده» یا «مدافع» می‌دانند.
اما برخی پژوهشگران مسلمان معتقدند اصل این واژه «پِریکلِتوس» (Periklutos) بوده است؛ واژه‌ای که به معنای «ستوده‌شده» است، و از نظر معنایی دقیقاً معادل نام «احمد» در عربی می‌باشد.

بنابراین، حتی در متن‌های فعلی انجیل هم نشانه‌هایی وجود دارد که با آنچه قرآن گزارش کرده هماهنگ است. این موضوع، بحثی علمی و تاریخی است که نشان می‌دهد چگونه تغییر یا ترجمه یک واژه می‌تواند تصویر آینده‌نگری انجیل را دگرگون سازد.

جمع‌بندی

بر اساس قرآن، خبر ظهور پیامبر اسلام در دو شکل بیان شده است:

مکتوب بودن نشانه‌ها در تورات و انجیل.
بشارت روشن حضرت عیسی به نام احمد.

افزون بر این، در انجیل موجود هم ردپایی از این بشارت در قالب واژه «پاراکلیتوس/پریکلوتوس» وجود دارد که می‌تواند با نام «احمد» پیوند داده شود. به این ترتیب، قرآن هم شاهد نوشتاری و هم شاهد گفتاری را برای معرفی پیامبر خاتم ارائه می‌کند.

مستندات قرآنی
📖 ¹*
ترجمه: «کسانی که از این فرستاده پیامبر درس‌نخوانده پیروی می‌کنند، همان کسی که او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته یافته‌اند، او آنان را به کار پسندیده فرمان می‌دهد و از کار ناپسند بازمی‌دارد و چیزهای پاکیزه را برای آنان حلال می‌گرداند و چیزهای پلید را بر آنان حرام می‌کند و بارهای سنگین و زنجیرهایی را که بر آنان بود برمی‌دارد. پس کسانی که به او ایمان آورند و بزرگش دارند و یاری‌اش کنند و از نوری که با او نازل شده پیروی نمایند، اینان همان رستگارانند.»
متن آیه: «الَّذینَ یَتَّبِعونَ الرَّسولَ النَّبِیَّ الأُمِّیَّ الَّذی یَجِدونَهُ مَکتوبًا عِندَهُم فِی التَّوراةِ وَالإِنجیلِ یَأمُرُهُم بِالمَعرُوفِ وَیَنهىٰهُم عَنِ المُنکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیهِمُ الخَبائِثَ وَیَضَعُ عَنهُم إِصرَهُم وَالأَغلالَ الَّتی کانَت عَلَیهِم فَالَّذینَ آمَنوا بِهِ وَعَزَّروهُ وَنَصَروهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذی أُنزِلَ مَعَهُ أُولٰئِکَ هُمُ المُفلِحون» (اعراف، ۱۵۷).
📖 ²*
ترجمه: «و هنگامی که عیسی پسر مریم گفت: ای فرزندان اسرائیل! من فرستاده خدا به سوی شما هستم، در حالی که آنچه را پیش از من از تورات است تصدیق می‌کنم و بشارت‌دهنده به پیامبری هستم که پس از من می‌آید و نامش احمد است. اما هنگامی که او با دلایل روشن به سوی آنان آمد، گفتند: این جادویی آشکار است.»
متن آیه: «وَإِذ قالَ عیسَى ابنُ مَریَمَ یا بَنی إِسرائیلَ إِنّی رَسولُ اللَّهِ إِلَیکُم مُصَدِّقًا لِما بَینَ یَدَیَّ مِنَ التَّوراةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسولٍ یَأتِی مِن بَعدی اسمُهُ أحمَدُ فَلَمّا جاءَهُم بِالبَیِّناتِ قالوا هذا سِحرٌ مُبین» (صف، ۶).

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

.
پزشکیان:
تورمی که ایجاد می‌شود به خاطر گستردگی دولت است و پول مالیات‌ها فقط صرف سرپا نگه‌داشتن دولت است.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

📓

ممنوعیت دعا و خواندن غیر خدا در قرآن
یکی از روشن‌ترین خطوط توحید در قرآن، نهی صریح از دعا و خواندن غیر خدا است. این اصل در سوره جن و دیگر سوره‌ها با تاکید فراوان آمده است.

در آیه ١٨ سوره جن می‌فرماید:

«وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا»

یعنی: عبادتگاه‌ها از آنِ خداست، پس هیچ‌کس را همراه خدا مخوانید.

این آیه اصل بنیادین توحید را آشکار می‌کند: حتی خواندن غیر خدا در کنار خدا ممنوع است.

در آیه ٢٠ همان سوره خطاب به پیامبر اسلام آمده است:

«قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا»

بگو: من تنها پروردگارم را می‌خوانم و هرگز احدی را با او شریک نمی‌سازم.

این آیه نشان می‌دهد که حتی پیامبر مأمور است دعا را فقط متوجه خداوند کند و خواندن غیر او را مطلقاً ترک نماید.

در ادامه، آیات ٢١ و ٢٢ سوره جن تصریح می‌کنند که پیامبر اختیار نجات و زیان کسی را در دست ندارد و تنها وظیفه او ابلاغ پیام الهی است.

این بیان، هرگونه امید به اجابت از غیر خدا حتی اگر پیامبر باشد را باطل می‌سازد.

قرآن در دیگر سوره‌ها نیز همین اصل را تکرار کرده است:

١. اعراف/١٩٤-١٩٥
«در حقیقت، کسانى را که به جاى خدا مى‌خوانید بندگانى مانند شما هستند. پس آنان را بخوانید، اگر راست مى‌گویید باید شما را اجابت کنند. آیا پاهایی دارند که با آن راه روند؟ یا دست‌هایی دارند که با آن کار کنند؟ یا چشم‌هایی دارند که با آن ببینند؟ یا گوش‌هایی دارند که با آن بشنوند؟ بگو شریکان خود را بخوانید سپس علیه من تدبیر کنید و مهلتم ندهید.»

اینجا خداوند صریحاً ناتوانی خوانده‌شدگان غیر از خود را آشکار می‌کند.

٢. یونس/١٠٦
«و جز خدا چیزی را مخوان که نه به تو سودی می‌رساند و نه زیانی؛ و اگر چنین کنی، بی‌تردید از ستمکاران خواهی بود.»

نتیجه دعا به غیر خدا در این آیه، قرار گرفتن در صف ظالمان است.

٣. احقاف/٥
«و کیست گمراه‌تر از کسی که به‌جز خدا موجودی را بخواند که تا روز قیامت پاسخش نمی‌دهد و آنان از دعایشان بی‌خبرند؟»

در این آیه، دعا به غیر خدا مساوی با گمراهی آشکار دانسته شده است.

٤. عنکبوت/١٧
«کسانى را که جز خدا مى‌پرستید برای شما روزی در اختیار ندارند؛ پس روزی را نزد خدا بجویید و او را بپرستید و او را شکر گزارید که به سوی او بازگردانده می‌شوید.»

اینجا نیز روشن می‌شود که همه نیازها به خدا بازمی‌گردد و غیر او هیچ اختیاری در روزی و سرنوشت ندارد.

نتیجه نهایی روشن است:

ممنوعیت دعا و خواندن غیر خدا به صورت آشکار در قرآن بیان شده است.

دعای غیر خدا ظلم، گمراهی و بی‌ثمر بودن است.

حتی خواندن غیر خدا بدون قصد پرستش ممنوع است و مرز توحید را می‌شکند.

پیامبر اسلام به‌عنوان اسوه مؤمنان مأمور شد که تنها خدا را بخواند و از خواندن هر موجود دیگری—حتی اولیای الهی—بپرهیزد. پس مؤمنان نیز موظف‌اند این اصل را رعایت کنند و دعا را منحصر به خدا نمایند.

📌 دعا و خواندن غیر خدا—حتی بدون نیت پرستش—ممنوع است و شکستن مرز توحید محسوب می‌شود.

📌 پیامبر اسلام خود مأمور به رعایت این اصل بود و او اسوه کامل مسلمانان است.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

❓
پرسش بنیادین از دعاهای نمادین:

اگر قرآن در آیه ٦٥ عنکبوت، مشرکان را کسانی معرفی می‌کند که در سختی‌ها تنها خدا را می‌خوانند اما همین که به آرامش می‌رسند به سراغ غیر خدا می‌روند،

چگونه امروز در حالی‌که مسلمانان خود را موحد می‌دانند، پس از آرامش و در شرایط عادی، خواندن و دعا به غیر خدا را رواج می‌دهند و حتی آن را مرز بندگی غیر خدا و ورود بر روی لبه‌ی تیز شرک نمی‌دانند؟

آیا این همان ورود به ورطه مشرکین نیست که قرآن هشدار داده است؟

منطق آیات و استدلال 👇

قرآن چهره مشرک را چنین ترسیم می‌کند:

وقتی طوفان و خطر مرگ فرا می‌رسد، آنان با اخلاص کامل تنها خدا را می‌خوانند، اما به محض رسیدن به ساحل نجات، دوباره نام غیر خدا را بر زبان می‌آورند¹*.

این دقیقاً همان نقطه‌ای است که توحید از دست می‌رود: بازگشت به خواندن غیر خدا پس از نجات و آرامش، نشانه آشکار شرک است.

پیامبران و در رأس آنان پیامبر اسلام، مأمور بودند که هرگز در هیچ شرایطی جز خدا را نخوانند.

در آیه ١٨ سوره جن، فرمانی فراگیر و غیرقابل استثنا صادر شده است: «مساجد ویژه خداست، پس هیچ‌کس را همراه او مخوانید» *۲.
در ادامه، در آیه ٢٠، مأموریت مستقیم به پیامبر داده می‌شود: «بگو من فقط پروردگارم را می‌خوانم و هیچ‌کس را شریک او نمی‌سازم» *۳.
آیات ٢١ و ٢٢ نیز همین حقیقت را تثبیت می‌کنند: پیامبر نه مالک زیانی برای کسی است و نه توان پناه دادن به احدی را دارد؛ تنها وظیفه او رساندن پیام الهی است *۴.

این اوج پیام قرآن است:

اگر پیامبر اسلام که اسوه مؤمنان است، حق دعا و خواندن غیر خدا را نداشت، چگونه دیگران می‌توانند چنین حقی برای خود یا برای اولیا و مردگان قائل شوند؟

جمع‌بندی

مشرکان در سختی، موحد می‌شوند و در آرامش به شرک بازمی‌گردند.

قرآن برای پیامبر و پیروانش مرز توحید را چنان محکم ترسیم کرده است که حتی در مقدس‌ترین مکان‌ها (مسجد) و حتی در ساده‌ترین دعاها، خواندن غیر خدا مطلقاً ممنوع است.

دعا و خواندن غیر خدا، چه در مسجد، چه در بقاع، چه در سختی و چه در آرامش، مرز روشن شرک است.

📌 نتیجه روشن است:

مسلمان موحد کسی است که همان‌گونه که در سختی‌ها فقط خدا را می‌خواند، در آرامش و رفاه نیز تنها خدا را بخواند.
بازگشت به خواندن غیر خدا، تکرار سرنوشت مشرکان است.

مستندات آیات

¹* عنکبوت/٦٥
ترجمه: «و هنگامی که سوار کشتی شوند، خدا را با اخلاص برای او عبادت می‌خوانند، پس هنگامی که آنان را به خشکی رساند و نجاتشان داد، ناگهان مشرک می‌شوند.»
متن آیه:
فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ
*۲ جن/١٨
ترجمه: «و اینکه مساجد برای خداست، پس هیچ‌کس را همراه خدا مخوانید.»
متن آیه:
وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا
*۳ جن/٢٠
ترجمه: «بگو: من فقط پروردگارم را می‌خوانم و هرگز احدی را با او شریک نمی‌کنم.»
متن آیه:
قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا
*۴ جن/٢١-٢٢
ترجمه: «بگو: من بر هیچ‌کس توانایی زیان رساندن و یا هدایت یافتن ندارم. بگو: هیچ‌کس مرا از عذاب خدا پناه نمی‌دهد و هرگز پناهگاهی جز او نمی‌یابم. تنها ابلاغی است از جانب خدا و رساندن پیام‌های او.»
متن آیات:
قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا • قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِن دُونِهِ مُلْتَحَدًا • إِلَّا بَلَاغًا مِّنَ اللَّهِ وَرِسَالَاتِهِ

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

🇮🇱
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ویدئویی را به نمایش گذاشت که به گفته او بخشی از حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل است. نتانیاهو در توضیح این تصاویر گفت: «این فیلم برای اولین بار نمایش داده می‌شود.»

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

🕋
«أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ حَتّى زُرتُمُ المَقابِرَ»

«افزون‌طلبی شما را مشغول داشت،
«.‎تا آنجا که به زیارت قبرها رفتید
‎(سوره تکاثر/١-٢)

چرا پیامبر اسلام ﷺ خواست در خانه‌اش به خاک سپرده شود و نه در گنبد و بارگاهی بلند؟

خداوند در قرآن می‌فرماید:

«افزون‌طلبی شما را مشغول داشت، تا آنجا که به زیارت قبرها رفتید»¹*.

یعنی قبرها به جای آنکه آئینه مرگ و بازگشت به خدا باشند، به میدان تفاخر و نمایش قدرت تبدیل شدند.

همان خطری که امروز در آرامگاه‌های پر زرق و برق می‌بینیم؛ گورهایی که بیشتر به کاخ می‌مانند تا یادآور خاک و فنا.

اما رسول خدا ﷺ با انتخابی بزرگ این حلقه را شکست:

خواست در خانه‌اش دفن شود،
.‎بی‌گنبد و بی‌آرامگاه

این یعنی: «مبادا روزی قبر مرا معبد کنید، مبادا به جای خدا مرا بخوانید.»

او که خود محبوب‌ترین بنده خدا بود، نخواست پس از مرگش قبری برایش برافرازند که روزی نشانه شرک گردد.

قرآن هشدار داده:

«و اینکه مساجد از آنِ خداست، پس هیچ‌کس را همراه خدا مخوانید»²*.

و باز می‌فرماید:

«پس چون بر کشتی سوار شوند، خدا را با اخلاص او را می‌خوانند؛ و چون آنان را به خشکی رساند و نجات داد، باز مشرک می‌شوند»³*.

این یعنی شرک از همین‌جا آغاز می‌شود:
وقتی در سختی فقط خدا را صدا می‌زنیم، اما در آرامش به سراغ قبر و مزار و غیر او می‌رویم.

✦ نگاه کن!

قبر ساده پیامبر مثل فریادی خاموش است:

«ای امت! من هم بنده‌ام و بازگشتی جز به خدا ندارم. پس مبادا مرا بپرستید.»

ولی ما چه کردیم؟ قبرها را به برج و باروی تفاخر بدل کردیم، در کنار گنبدها و بارگاه‌ها غیر خدا را صدا زدیم، و آرامگاه‌ها را جای مساجد خدا نشاندیم.


قبر باید یاد مرگ باشد، نه معبدی برای پرستش مردگان.

پیامبر با دفن ساده‌اش، راه توحید را روشن کرد،

ولی آرامگاه‌های امروز نشانه‌ای آشکار از فراموشی پیام او و لغزش به ورطه‌ی مشرکان است.

📖 مستندات آیات:

١* «أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ حَتّى زُرتُمُ المَقابِرَ» (تکاثر/١-٢)
ترجمه: «افزون‌طلبی شما را مشغول داشت، تا آنجا که به زیارت قبرها رفتید.»

٢* «وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا» (جن/١٨)

ترجمه: «و اینکه مساجد از آنِ خداست، پس هیچ‌کس را همراه خدا مخوانید.»

٣* «فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ» (عنکبوت/٦٥)

ترجمه: «پس چون بر کشتی سوار شوند، خدا را با اخلاص او را می‌خوانند؛ و چون آنان را به خشکی رساند و نجات داد، باز مشرک می‌شوند.»

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
مرداد همشون سروته یه کرباسن

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
Join → @xtooon
.

📓

به نظر شما بلندترین صدا [أَنْكَرَ اَلْأَصْوٰاتِ] برای چه حیوانی‌ست؟
‎[لَصَوْتُ اَلْحَمِيرِ]

واقعاً با اختلاف باور نکردنی

📖 @qoranme
.
سوره لقمان آیه (۱۹)

‏‌﷽

و در راه رفتن خود میانه رو باش، و صدایت را آهسته ساز، که نکره‌ترین آوازها [أَنْكَرَ اَلْأَصْوٰاتِ] بانگ خران است [لَصَوْتُ اَلْحَمِيرِ]. (۱۹)

#متن_آیه:

اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ

وَ اِقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَ اُغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ اَلْأَصْوٰاتِ لَصَوْتُ اَلْحَمِيرِ ﴿۱۹﴾

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📖 @qoranme
.

📓
پرسش از روز آغازین

چگونه لحظه‌ی دمیده شدن روح به آدم و فرمان الهی برای سجده‌ی ملائکه رخ داد و چرا همه سجده کردند جز ابلیس که با غرور سر باز زد؟

توضیح و بازسازی صحنه

خداوند پس از آفرینش کالبد آدم، ملائکه را مخاطب قرار داد و شرطی روشن گذاشت:

*«پس چون او را درست پرداختم و در او از روح خود دمیدم، برای او بیفتید در حال سجده‌کنندگان»¹

روح در این‌جا، بنا به بیان قرآن، چیزی از جنس امر خدا است:
*«و از روح پرسیدند، بگو روح از امر پروردگار من است»²

یعنی لحظه‌ی دمیدن، همان لحظه‌ی تحقق «کن فیکون» بود؛ آفرینش زنده از خاک و گل.

در آن لحظه، همه‌ی ملائکه با امر خدا، نخست افتاده و سپس در حال سجده قرار گرفتند.

تعبیر قرآن «فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ» دقیقاً این ترتیب را می‌رساند:

«فَقَعُوا» = پس بیفتید(حرکت فوری و بی‌درنگ)،
«لَهُ سَاجِدِينَ» = در همان افتادن، حالت سجده‌کنندگان به خود گیرید

پس ابتدا افتادن و سپس سجده کردن به عنوان اطاعت محض از فرمان خداوند نمایان است؛ و این نشان می‌دهد که سجده ملائکه حرکتی دفعی، یکپارچه و بی‌درنگ در برابر فرمان الهی بود

اما در میان همه‌ی ملائک، ابلیس (که جن بود) سر باز زد. در این‌جا خداوند پرسشی کوبنده مطرح کرد:

*«[خدا] گفت: چه چیز تو را بازداشت که سجده نکنی آنگاه که تو را فرمان دادم؟»³

این سؤال الهی، حقیقت درونی ابلیس را آشکار کرد. او پاسخ داد:

*«من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل»⁴.
و نیز: *«آیا بر کسی سجده کنم که از گل خشکیده آفریدی؟»⁵.

این پاسخ‌ها نشان می‌دهد که دلیل اصلی ابلیس، غرور و خودبزرگ‌بینی بود؛ او خود را برتر دید و امر خدا را خوار شمرد. به همین دلیل خدا فرمود: *«پس سر باز زد و تکبر ورزید و از کافران شد»⁶.
بدین ترتیب، صحنه‌ی آفرینش آدم کامل شد:

شکل‌گیری پیکر خاکی،
نفخ روح که همان جریان فرمان و امر الهی است،
افتادن همه‌ی فرشتگان و قرار گرفتن در حال سجده،
و تنها استثنا، امتناع ابلیس از اطاعت، بر اثر غرور و استکبار که خداوند با پرسش خود آشکار کرد.

ابلیس اما با غرور و خودبزرگ‌بینی، فرمان خدا را کوچک شمرد و به جای اطاعت، خود را برتر از آدم دید.

حقیقت این عصیان را خود خدا با پرسش «چه چیز تو را بازداشت که سجده نکنی آنگاه که تو را فرمان دادم؟» آشکار ساخت.

و همین نقطه آغاز دشمنی همیشگی ابلیس با انسان شد.

مستندات

¹* (حجر، آیه ۲۹ / ص، آیه ۷۲)
«پس چون او را درست پرداختم و در او از روح خود دمیدم، برای او در حال سجده‌کنندگان بیفتید.»
«فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ»

²* (اسراء ۸۵)
«و از تو درباره روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است.»
«وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا»

³* (اعراف ۱۲ / ص ۷۵)
«[خدا] گفت: چه چیز تو را بازداشت که سجده نکنی آنگاه که تو را فرمان دادم؟»

«قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ» أعراف ١٢
«قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ» ص ٧٥

⁴* (ص ۷۶)
«گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل.»
«قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ»

⁵* (حجر ٣٣)
«گفت: هرگز نیستم که برای بشری سجده کنم که او را از گل خشکیده آفریدی.»
«قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ»

⁶* (بقره ۳۴/اعراف ۱۱/اسراء ۶۱/کهف ۵۰/طه ۱۱۶)
«و هنگامی که به فرشتگان گفتیم برای آدم سجده کنید، همگی سجده کردند جز ابلیس که سر باز زد و تکبر ورزید و از کافران شد.»
«وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ» بقرة ٣٤
«وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ» أعراف ١١
«وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا» إسراء ٦١
«وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ» كهف ٥٠
«وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى» طه ١١٦

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.