.
تهدید نتانیاهو توسط وزیر اطلاعات ایران

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

آیا در قرآن «فرزند داشتن برای خدا» شرک دانسته شده است یا خیر؟

مقدمه

آیا هر اعتقادی که در آن برای خدا فرزندی قائل شوند، در منطق قرآن «شرک» به شمار می‌آید؟ یا قرآن میان «فرزند دانستن برای خدا» و «شریک گرفتن غیر خدا» تمایزی بنیادین قائل شده است؟ این پرسش اساسی، راه را برای فهم دقیق‌تر آیات قرآن و روشن شدن جایگاه این عقیده در نظام توحیدی اسلام باز می‌کند.

بررسی و پژوهش

۱. نفی شدید نسبت فرزند به خدا

قرآن کریم در آیات متعددی، نسبت دادن فرزند به خداوند را به‌شدت نفی کرده و آن را باطل، دروغ، بی‌دانشی و سخنی عظیم معرفی می‌کند¹*.

برای نمونه در سوره‌های بقره²*، یونس³*، کهف⁴*، مریم⁵* و انبیاء⁶* این عقیده با تعابیری چون «سخنی عظیم»، «دروغ»، «بی‌دانشی» و «سخن زشت» مورد تقبیح قرار گرفته است.

۲. تمایز میان «کفر» و «شرک»

با دقت در الفاظ قرآن روشن می‌شود که:
هر جا سخن از فرزند داشتن خدا آمده، قرآن آن را «کفر»، «دروغ» یا «گمراهی عظیم» دانسته است، نه «شرک».
اما در جایی که انسان‌ها غیر خدا را ارباب، اله یا شریک گرفتند، قرآن از واژه‌ی صریح «شرک» استفاده کرده است⁷*.

برای نمونه:

در سوره توبه، آیه ۳۰ نسبت دادن پسر به خدا «کفر» نامیده شده است.
اما در آیه ۳۱ همان سوره، هنگامی که سخن از «ارباب گرفتن غیر خدا» می‌آید، قرآن می‌گوید: «سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ» → یعنی این عمل «شرک» است.

۳. منطق قرآنی در یک نگاه

فرزند داشتن خدا = کفر، دروغ، بی‌دانشی یا سخنی عظیم.
شریک یا ارباب گرفتن غیر خدا = شرک.
این تمایز، دقت بیانی و ظرافت مفهومی قرآن را نشان می‌دهد.

جمع‌بندی:

با کنار هم قرار دادن همه‌ی آیات می‌توان چنین نتیجه گرفت:

۱. قرآن هرگونه نسبت فرزند به خدا را به‌شدت رد می‌کند و آن را یا «کفر» می‌نامد یا «دروغ و بی‌دانشی» یا «سخنی عظیم و شنیع».

۲. هیچ‌جا قرآن صریحاً این باور را معادل شرک معرفی نکرده است.

۳. «شرک» در اصطلاح قرآنی به‌طور ویژه در جایی به کار رفته است که انسان‌ها غیر خدا را «شریک، اله یا ارباب» گرفتند.

۴. بنابراین: اگر کسی بگوید خدا فرزند دارد، از نگاه قرآن در گمراهی عظیم و کفر است؛ اما اگر همان فرزندِ پنداشته‌شده (مانند مسیح یا عزیر) را به‌عنوان «اله یا شریک» در کنار خدا پرستش کند، آنگاه مشرک است.

پس روشن می‌شود که قرآن میان نسبت دادن فرزند به خدا و شریک گرفتن غیر خدا تفکیک قائل شده است؛ اولی کفر و تقبیح شدید، دومی شرک.

📖 مستند آیات

¹* توبه ۳۰–۳۱
و یهود گفتند: «عزیر، پسر خداست.» و نصارى گفتند: «مسیح، پسر خداست.» این سخنى است [باطل] که به زبان مى‌آورند، و به گفتار کسانى که پیش از این کافر شده‌اند شباهت دارد. خدا آنان را بکشد؛ چگونه [از حق] بازگردانده مى‌شوند؟ (۳۰)
اینان دانشمندان و راهبان خود و مسیح پسر مریم را به جاى خدا به الوهیت گرفتند، با آنکه مأمور نبودند جز اینکه خدایى یگانه را بپرستند که هیچ معبودى جز او نیست. منزه است او از آنچه [با وى] شریک مى‌گردانند. (۳۱)

²* بقره ۱۱۶
و گفتند: «خداوند فرزندى براى خود اختیار کرده است.» او منزه است. بلکه هر چه در آسمان‌ها و زمین است، از آن اوست، [و] همه فرمانپذیر اویند. (۱۱۶)

³* یونس ۶۸
گفتند: «خدا فرزندى براى خود اختیار کرده است.» منزه است او. او بى‌نیاز است. آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آن اوست. شما را بر این [ادعا] حجتى نیست. آیا چیزى را که نمى‌دانید، به دروغ بر خدا مى‌بندید؟ (۶۸)

⁴* کهف ۴–۵
و تا کسانى را که گفته‌اند: خداوند فرزندى گرفته است، هشدار دهد. (۴)
نه آنان و نه پدرانشان به این [ادعا] دانشى ندارند. بزرگ سخنى است که از دهانشان برمى‌آید. [آنان] جز دروغ نمى‌گویند. (۵)

⁵* مریم ۸۸–۹۱
و گفتند: «[خداى] رحمان فرزندى اختیار کرده است.» (۸۸)
واقعا چیز زشتى را [بر زبان] آوردید. (۸۹)
چیزى نمانده است که آسمان‌ها از این [سخن] بشکافند و زمین چاک خورد و کوه‌ها به شدت فرو ریزند. (۹۰)
از اینکه براى [خداى] رحمان فرزندى قائل شدند. (۹۱)
[خداى] رحمان را نسزد که فرزندى اختیار کند. (۹۲)

⁶* انبیاء ۲۶
و گفتند: «[خداى] رحمان فرزندى اختیار کرده.» منزه است او. بلکه بندگانى ارجمندند. (۲۶)

⁷* اخلاص ۳
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ﴿۳﴾
نه کس را زاده، نه زاییده از کس[ی است]. (۳)

📖: متن

توبه ۳۰–۳۱، بقره ۱۱۶، یونس ۶۸، کهف ۴–۵، مریم ۸۸–۹۲، اخلاص ۳، انبیاء ۲۶

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
تقابل مکرون و ترامپ تا کجا ادامه پیدا خواهد کرد؟

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

کلام خدا و روح در قرآن: آیا کلام خداوند نیز مخلوق است؟

مقدمه:

آیا می‌توان گفت «کلام خدا» که در قرآن بارها با واژه‌هایی چون «کلمه» و «قول» آمده است، خود نوعی از خلقت الهی است؟
اگر خداوند با «کلمه» جهان را پدید می‌آورد و با «روح» در آن می‌دمد، آیا این «کلمه» نیز به‌سان دیگر مخلوقات آفریده شده است یا حقیقتی جدا و بی‌نیاز از آفرینش؟

این پرسش نه‌تنها جنبه‌ای تفسیری دارد، بلکه درک ما را از جایگاه انسان، جهان، و رابطه‌ی آن‌ها با خدا عمیق‌تر می‌کند.

کلمه و کلام در قرآن؛ آفریننده یا آفریده؟

خداوند در آیات متعدد نشان می‌دهد که کلام او ابزار تحقق آفرینش است:
«فرمان ما به چیزی هنگامی که آن را اراده کنیم این است که به او می‌گوییم باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود»¹*. این آیه آشکار می‌کند که کلام خدا («کن») عامل ایجاد اشیاء است. اما نکته این‌جاست که همین کلام در مقام «تحقق در مخلوق» رخ می‌دهد؛ یعنی هنگامی که چیزی موجود می‌شود، خود آن «کلمه» نیز به نوعی صورت یافته و مخلوق گشته است.

نمونه‌ای دیگر در آیه‌ی مربوط به عیسی مسیح (ع) است:
«همانا مسیح عیسی پسر مریم فرستاده‌ی خدا و کلمه‌ی اوست که آن را به مریم القاء کرد و روحی از جانب اوست»²*.
این‌جا «کلمه» نه فقط فرمان، بلکه موجودی عینی و زنده است. پس می‌توان نتیجه گرفت که کلام خدا، هنگامی که در عرصه‌ی عالم تحقق پیدا می‌کند، خود به صورت مخلوق درمی‌آید.

بنابراین پاسخ روشن است: کلام خدا در ذات خود ازلی و قائم به خداست، اما وقتی در ساحت مخلوقات تجلی می‌یابد، همانند روح، صورتی از خلقت به خود می‌گیرد.

روح در قرآن؛ تجلی امر خداوند

از سوی دیگر قرآن نشان می‌دهد که «روح» نیز از سنخ «امر» است. «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است»³*.
این آیه پیوند مستقیمی میان روح و امر الهی برقرار می‌کند.

در آیات دیگری خداوند می‌فرماید: «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید»⁴*. این بیان نشان می‌دهد که روح همان دمیده شدن امر الهی در کالبد مخلوق است؛ چیزی که خود نیز از خداست اما در مقام تحقق، به مخلوق حیات می‌بخشد.

بنابراین، همان‌طور که کلام خدا در ساحت خلق به صورت موجودات و حوادث ظاهر می‌شود، روح نیز برچسبی الهی است که آفرینش را زنده و آگاه می‌سازد.

ارتباط کلام و روح؛ یک وحدت در دو جلوه

اگر کلام خداوند آفریننده‌ی هستی است و روح دمنده‌ی حیات، می‌توان گفت که این دو در حقیقت دو چهره از یک حقیقت‌اند: حقیقت امر الهی. قرآن می‌فرماید: «آگاه باشید که آفرینش و فرمان تنها از آنِ اوست»⁵*. «خلق» همان پدید آوردن موجودات و «امر» همان فرمانی است که به صورت کلام و روح ظاهر می‌شود.

بنابراین، کلام خدا هنگامی که در جهان تحقق می‌یابد، به صورت «مخلوق» آشکار می‌شود. و روح نیز به عنوان «امر الهی» دمیده در مخلوقات، مخلوق خداوند است. پس می‌توان با استناد به قرآن گفت: کلام خداوند، در مرتبه‌ی تجلی در مخلوقات، خود نیز نوعی از خلقت است.

جمع‌بندی

پرسش آغازین ما این بود که آیا کلام خدا نیز مخلوق است؟ پاسخ قرآن به این پرسش را می‌توان چنین خلاصه کرد:
کلام خدا در مرتبه‌ی الهی، همان اراده و فرمان ازلی اوست و قائم به ذات اوست.

اما هنگامی که این کلام در عرصه‌ی آفرینش تجلی می‌یابد ـ همان‌گونه که در خلق عیسی مسیح (ع) به‌عنوان «کلمه‌ی خدا» یا در فرمان «کن فیکون» ـ خود نیز به صورت یک حقیقت مخلوق درمی‌آید.
روح نیز چنین است؛ از امر الهی است و به کالبدها دمیده می‌شود و در همین فرآیند به عنوان یک مخلوق معنا می‌یابد.

پس نتیجه این است که هر موجود زنده و هر رخداد در عالم، «کلمه‌ای مخلوق» از جانب خداست که با دمیدن روح، حیات و معنا یافته است. بدین ترتیب، کل هستی کتابی است از کلمات الهی و انسان در میان این کتاب جایگاهی ممتاز دارد.

📖
مستندات

¹* «فرمان ما به چیزی هنگامی که آن را اراده کنیم این است که به او می‌گوییم باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود.» (یس: ٨٢)

²* «همانا مسیح عیسی پسر مریم فرستاده‌ی خدا و کلمه‌ی اوست که آن را به مریم القا کرد و روحی از جانب اوست.» (نساء: ١٧١)

³* «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است.» (اسراء: ٨٥)

⁴* «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید.» (حجر: ٢٩)

⁵* «آگاه باشید که آفرینش و فرمان تنها از آنِ اوست، پر برکت است خدایی که پروردگار جهانیان است.» (اعراف: ٥٤)

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، روز پنجشنبه صراحتا اعلام کرد که به اسرائیل اجازه نمی‌دهد کرانه باختری را به خاک خود ضمیمه کند. این اظهارات پاسخی به درخواست‌های برخی سیاستمداران تندرو اسرائیلی است که همزمان با افزایش تعداد کشورهایی که کشور فلسطین را به‌رسمیت می‌شناسند، خواهان گسترش حاکمیت اسرائیل بر این منطقه هستند.

ترامپ در دفتر بیضی کاخ سفید به خبرنگاران گفت: «من اجازه نخواهم داد اسرائیل کرانه باختری را ضمیمه کند. نه، اجازه نمی‌دهم. این اتفاق نخواهد افتاد.» او افزود: «دیگر بس است. وقت آن است که متوقف شود.»

این سخنان در حالی بیان شد که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ساعاتی بعد برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل وارد نیویورک می‌شود. او هم‌چنین قرار است پس از سخنرانی، با ترامپ در واشنگتن دیدار کند. دفتر نتانیاهو بلافاصله به این اظهارات واکنشی نشان نداد. شهرک‌سازی‌های اسرائیل در کرانه باختری از زمان جنگ ۱۹۶۷ به شدت گسترش یافته و باعث تکه‌تکه شدن این سرزمین شده است. این سیاست با مخالفت کشورهای عربی نیز روبرو است که برخی از رهبرانشان اخیرا در حاشیه نشست سازمان ملل با ترامپ دیدار کرده بودند
@xtooon
.

.
تخلیه شهر غزه توسط اسرائیل.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

آیا می‌شود خدا را با علم اثبات کرد؟
در این ویدیو، یکی از اندیشمندان غربی می‌گوید: مرز میان علم و ایمان آن‌قدرها هم دور نیست؛ هر چه دانش بشر بیشتر می‌شود، نشانه‌های وجود خدا روشن‌تر جلوه می‌کند...

علم، ما را تا آستانه حقیقت می‌برد؛ و ایمان، درهای آن را می‌گشاید.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓
امر خدا در قرآن:
از دخان (فضای دودی شکل) تا دمیدن روح

مقدمه

آیا امرِ الهی تنها فرمانی زبانی است یا حقیقتی است که در همه‌ی ذرات هستی نفوذ کرده و آن‌ها را به وجود می‌آورد؟

وقتی قرآن می‌گوید:
«روح از امرِ پروردگار من است …»¹*
و در جای دیگر می‌فرماید:
«فرمانِ او چنین است که چون چیزی را بخواهد، تنها به او می‌گوید باش پس موجود می‌شود»²*، به‌روشنی نشان می‌دهد که امرِ خدا نه فقط دستور، بلکه واقعیتی آفریننده و هستی‌بخش است.

در این نوشتار، به خلقت آسمان‌ها و زمین، فرمان «کن فیکون [باش پس می‌شود]» و دمیدن روح پرداخته می‌شود تا روشن گردد که امرِ الهی، هم بر اجزای ریز هستی و هم بر مجموعه‌های عظیم آن نوشته و جاری است.

خلقت آسمان‌ها از دخان (فضای دودی شکل) ؛ امر بر اجزاء و مجموعه‌های خلق شده

قرآن در بیان آفرینش آسمان‌ها می‌گوید:
«سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی [شکل] بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه»³*.

این آیه نشان می‌دهد که حتی ماده‌ی آغازین آسمان‌ها (دخان) نیز با امرِ خدا شکل گرفت و به فرمان او تن داد.
از این منظر، امرِ الهی بر «جزء» (دخان) نوشته شد و سپس بر «مجموعه» (آسمان‌ها و زمین) نیز فرمان راند. بنابراین، امرِ خدا هم به اجزای سازنده‌ی جهان و هم به کل ساختارهای پدید آمده تعلق می‌گیرد.

کن فیکون [باش پس می‌شود]؛ فرمان تحقق

امرِ خداوند نه تنها در آغاز آفرینش، بلکه در هر آفرینشی جاری است: «فرمان او چنین است که چون چیزی را بخواهد فقط به او می‌گوید: "باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود"»².
این فرمان همان «کُن فیکون» است؛ فرمانی که از جزء تا کل را شامل می‌شود. هر ذره‌ای از هستی با این امر تحقق یافته و هر مجموعه‌ای از ذرات نیز با همان فرمان سامان می‌یابد.

به زبان امروز می‌توان گفت: امر خداوند قانون بنیادینی است که در تار و پود مخلوقات نگاشته شده است؛ هم بر اجزای تشکیل‌دهنده‌ی آن‌ها و هم بر مجموعه‌ی نهایی.

روح؛ امر زنده‌کننده در کالبد

پس از آفرینش اجزاء و مجموعه‌ها، روح به‌عنوان جلوه‌ی ویژه‌ای از امرِ الهی در مخلوقات دمیده شد. خداوند می‌فرماید: «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است…»¹*.
و در آیه‌ای دیگر: «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید»⁴*.
اینجا روشن می‌شود که امر الهی فقط در ساختن کالبد جاری نیست، بلکه با دمیدن روح، آن کالبد را زنده می‌کند. به همین دلیل می‌توان گفت:
خدا با دمیدن کلام و امر خویش، با برچسب "روح"، در کالبد موجودات، همه‌چیز را در جهان هستی به فرمان خود درآورده است.

جمع‌بندی

از بررسی آیات چنین برمی‌آید که:
امرِ الهی در قرآن بیش از معنای صرف «دستور» است؛ این واژه هم فرمان است و هم تحقق آفرینش.

در خلقت آسمان‌ها از دُخان، امر خدا بر اجزاء (دودی شکل) و بر مجموعه (آسمان‌ها و زمین) یکسان جاری شد.
فرمان «کن فیکون» نشان می‌دهد که آفرینش در هر مرتبه‌ای تنها به امرِ الهی وابسته است.
روح نیز بخشی از همان امرِ الهی است که در مخلوقات دمیده می‌شود و به آن‌ها حیات می‌بخشد.

در نتیجه، امر خداوند حقیقتی است که همه‌چیز را در بر گرفته است؛ از ذره‌ای کوچک تا مجموعه‌ای عظیم. این امر، در کلام خداوند تجلی یافته و در روح، حیات و فرمان را به هستی بخشیده است.

مستندات

¹* «از تو درباره‌ی روح می‌پرسند، بگو روح از امر پروردگار من است و جز اندکی از دانش به شما داده نشده است.» (اسراء: ٨٥)

²* «فرمان او چنین است که چون چیزی را بخواهد فقط به او می‌گوید باش پس بی‌درنگ موجود می‌شود.» (یس: ٨٢)

³* «سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه.» (فصلت: ١١)

⁴* «پس هنگامی که او را درست پرداختم و از روح خود در او دمیدم، همگی برای او سجده‌کنان افتادید.» (حجر: ٢٩)

متن کامل آیات

¹* «وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا» (اسراء: ٨٥)
²* «إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ» (یس: ٨٢)
³* «ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ» (فصلت: ١١)
⁴* «فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ» (حجر: ٢٩)

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

.
خبر فرویی

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

.
حرف‌هایی که نیم قرن پیش فقط یک نفر از ایران به همه‌ی دنیا می‌زد

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

📓

قوانین پیش از خلقت؛ دلیلی بر وجود خالق آگاه

مقدمه

پرسش بنیادین این است: آیا ماده و انرژی، نقطه‌ی آغاز جهان بودند یا پیش از آن‌ها قوانین و مقرراتی وجود داشت که مسیر خلقت را تعیین می‌کرد؟ اگر قانون پیش از ماده وجود داشته، این قانون‌گذاری خود نیازمند خالقی آگاه است. قرآن کریم با صراحت بیان می‌کند که آفرینش جهان در چارچوب «قدر» و «کتاب» الهی تحقق یافته است؛ یعنی قوانینی که پیش از پدید آمدن ماده و انرژی وضع شده‌اند.

آفرینش از دخان [ابری دودی شکل]

قرآن در بیان آغاز آفرینش جهان می‌فرماید:
«سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه»¹*.

این آیه نشان می‌دهد که ماده‌ی اولیه (دخان) پایه‌ی خلقت جهان بوده است. اما نکته‌ی مهم‌تر این است که حتی همان ماده‌ی نخستین نیز تحت فرمان و قانون الهی قرار گرفت. آفرینش آسمان‌ها و زمین، از جزء تا کل، بر اساس نظمی پیشینی تحقق یافت.

آفرینش در چارچوب قدر

قرآن در جای دیگری می‌فرماید:
«بی‌گمان ما هر چیزی را به اندازه آفریدیم»²*.
اینجا «قدر» به معنای اندازه‌گذاری، تعیین حد و قانون است. این آیه روشن می‌سازد که هیچ چیز بدون چارچوب و قانون ازلی آفریده نشده است. در حقیقت، پیش از تحقق مادی هر پدیده، قانون آن مقرر بوده است.

کتاب و خزائن؛ ذخایر پیش از خلقت

قرآن در آیه‌ای دیگر می‌فرماید:
«و هیچ چیزی نیست مگر این‌که خزائن آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه‌ای معین فرو نمی‌فرستیم»³*.
این بیان نشان می‌دهد که هر موجود و هر پدیده، پیش از آفرینش در «خزائن الهی» و بر اساس «کتاب» مقدر ثبت بوده است. به زبان امروز می‌توان گفت: جهان ابتدا در سطح قانون و علم الهی وجود داشت، سپس در سطح ماده متجلی شد.

نتیجه و اثبات خالق

از آیات قرآن چنین برمی‌آید:
١. جهان از ماده‌ی نخستین آغاز شد، اما ماده‌ی نخستین نیز مشمول قانون الهی بود.
٢. پیش از ماده، «قدر» و «کتاب» الهی وجود داشت؛ یعنی قوانین و اندازه‌های ثابت و ازلی.
٣. این قوانین خود ماده نیستند، اما بر ماده حاکمند و مسیر آفرینش را تعیین می‌کنند.
٤. وجود قوانین پیش از ماده، گواهی است بر وجود موجودی آگاه و مدبر که آن‌ها را وضع کرده است.
بنابراین، آفرینش جهان تصادفی و بی‌قاعده نبوده است؛ بلکه بر اساس تدبیر اولیه‌ای شکل گرفت که قرآن آن را به خدا نسبت می‌دهد. خدا همان خالقی است که قوانین را پیش از خلقت وضع کرد، و همین قوانین جاری، جریان هستی‌بخش خلقت را ممکن ساختند.

جمع‌بندی

می‌توان چنین نتیجه گرفت:
پیش از آفرینش ماده و انرژی، قانون وجود داشت. این قوانین، پایه‌ی پیدایش و سامان جهان شدند. وجود قوانین پیش از خلقت، نشان می‌دهد که آفرینش بر اساس تدبیر خالقی آگاه و قانون‌گذار شکل گرفته است؛ همان خداوندی که حاکم و آفریننده‌ی جهان است.
📖
مستند آیات

¹* «سپس آهنگ آسمان کرد و آن دودی بود، پس به آن و به زمین گفت بیایید خواه یا ناخواه، گفتند آمدیم فرمانبردارانه.» (فصلت: ١١)

²* «بی‌گمان ما هر چیزی را به اندازه آفریدیم.» (قمر: ٤٩)

³* «و هیچ چیزی نیست مگر این‌که خزائن آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه‌ای معین فرو نمی‌فرستیم.» (حجر: ٢١)

متن کامل آیات

¹* «ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ» (فصلت: ١١)

²* «إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ» (قمر: ٤٩)

³* «وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» (حجر: ٢١)

✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

🎹
سفر جذاب به دل موسیقی، سنتور و پیانو با سامان احتشامی

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

‏🇮🇱🇮🇩
‏
رئیس‌جمهور اندونزی در سازمان ملل: صلح واقعی تنها با تضمین امنیت اسرائیل ممکن است
پرابوو سوبیانتو، رئیس‌جمهور اندونزی ـ بزرگ‌ترین کشور مسلمان‌نشین جهان با ۲۸۵ میلیون نفر جمعیت که ۸۸ درصد آنها مسلمان هستند ـ در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأکید کرد که برای دستیابی به صلح واقعی در خاورمیانه، امنیت اسرائیل باید تضمین شود.
وی در پایان سخنان خود با واژه عبری «شالوم» به معنای صلح، سخنرانی‌اش را خاتمه داد؛ اقدامی که به‌عنوان نشانه‌ای از تمایل به دوستی و همزیستی تعبیر شد.

پرابووو این درخواست را با حمایت از چارچوب دو کشور همراه کرد و امنیت اسرائیل را به عنوان یک ستون غیرقابل مذاکره در کنار کشور مستقل فلسطین مطرح کرد.این در پی موضع قبلی پرابووو مبنی بر آمادگی اندونزی برای برقراری روابط با اسرائیل در صورت به رسمیت شناختن یک کشور مستقل فلسطینی توسط اورشلیم است - گشایشی که در صورت پیگیری، یک پیشرفت استراتژیک در جهان اسلام آسیا خواهد بود.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

🛢
خرید نفت از روسیه را متوقف کنید

ترامپ: دوست دارم او ( اردوغان) خرید هرگونه نفت از روسیه را متوقف کند، تا زمانی که روسیه به این حملات علیه اوکراین ادامه می‌دهد!

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

.
‌‌
حسن روحانی، رئیس‌جمهور پشین ایران در جدیدترین ویدیو از مجموعه تحلیل‌هایش از شرایط پس از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران که ۱۲ شهریور در وبسایتش منتشر شد، راه کسب حمایت و عمل به خواست مردم را «اصلاح صداوسیما و تاسیس ده‌ها کانال خصوصی، قوه قضائیه مستقل و فراجناحی، تمرکز نیروهای مسلح بر وظیفه ذاتی خود و ترک تخاصم‌های غیر ضروری» دانست.

او با انتقاد از فعالیت‌های تبلیغاتی، سیاسی،‌ اقتصادی نیروهای مسلح درباره پیشنهادهایش گفت: «اگر ما به همه این‌ها عمل کنیم در زمینه سیاست خارجی تخاصم‌هایی که ضرورت ندارد، دشمنی‌هایی که ضرورت ندارد، کنار بگذاریم، آن وقت می‌شود یک ملت بزرگ منسجمی که در همه حال پشت سر حاکمیت‌اند. اگر یک ملت ۹۰ میلیون پشت سر حاکمیت باشد، محال است آمریکا و اسرائیل، ناتو و همه دست به دست هم بدهند، بتوانند یک ملت را شکست دهند.»

پس از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران بعضی از چهره‌های سیاسی جمهوری اسلامی هم از ضرورت «تغییرات بنیادین و بازگشت به مردم» سخن می‌گویند.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

.
فکر کردن اونجام مدیریت هیئتیه

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.

.

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓

از اختیار انسان تا پذیرش اسلام و گزینش الهی برای ایمان

مقدمه:

آیا ایمان تنها به گفتن «ما مسلمانیم» پایان می‌یابد، یا این آغاز راهی است که مراحل و آزمون‌های عمیق‌تری دارد؟ اگر اسلام آوردن با اختیار انسان صورت می‌گیرد، پس نقش خداوند در گزینش و رساندن به ایمان حقیقی چیست؟ و چگونه می‌توان تفاوت میان «تسلیم ظاهری»، «ایمان قلبی» و «خطر بازگشت از ایمان» را فهمید؟

اختیار انسان و آغاز راه اسلام

نخستین مرحله‌ی ایمان، تسلیم انسان در برابر حقیقت الهی است. قرآن تصریح می‌کند که هیچ اجباری در پذیرش دین وجود ندارد:
«هیچ اجباری در دین نیست.»¹*
بنابراین ورود به اسلام یک تصمیم آگاهانه و اختیاری است. در این نقطه، انسان همچون دانش‌آموزی است که با کوشش خود تا مقطع دیپلم پیش می‌رود؛ راهی که در اختیار اوست، هرچند نیازمند تلاش و لیاقت نیز می‌باشد

آزمون الهی و تمایز مدعیان ایمان

پس از این مرحله، مسیر ایمان به آزمایش گره می‌خورد. قرآن هشدار می‌دهد:
«آیا مردم پنداشته‌اند همین که بگویند ایمان آوردیم رها می‌شوند و آزموده نمی‌گردند؟»²*
این همان مرحله‌ای است که انسان باید صداقت خود را نشان دهد. همچون کنکور، صرف ادعا کافی نیست، بلکه آزمون‌هاست که مدعیان را از مؤمنان حقیقی جدا می‌سازد.

گزینش الهی و رسیدن به مراتب برتر ایمان

کسانی که در این آزمون‌ها موفق شوند، به مرحله‌ای بالاتر می‌رسند که تنها با اذن و توفیق الهی ممکن است. قرآن می‌فرماید:
«کسی را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه‌اش را برای اسلام می‌گشاید»³*
و نیز:
«خدا ایمان را محبوب شما قرار داد و آن را در دل‌های شما آراست»⁴*
این همان ورود به دانشگاه است؛ مرتبه‌ای که انسان علاوه بر تلاش فردی، باید به گزینش خداوند نیز دست یابد

معیار برگزیدگی نزد خداوند

اما معیار این گزینش چیست؟ قرآن روشن می‌گوید:
«گرامی‌ترین شما نزد خداوند پرهیزکارترین شماست»⁵*
پس آنچه انسان را به مراتب بالاتر ایمان می‌رساند، تقوا و پاکی نیت و عمل است، نه نسب و ظاهر

آفات ایمان، خطر بازگشت

با این حال، حتی رسیدن به ایمان قلبی پایان ماجرا نیست. قرآن هشدار می‌دهد که آفات گوناگون می‌تواند انسان را از مسیر ایمان بازگرداند:

ایمانی آمیخته با شرک:

«و بیشترشان ایمان نمی‌آورند مگر اینکه مشرک‌اند»⁶*
یعنی بسیاری به ظاهر ایمان می‌آورند، اما در عمل به شرک و وابستگی‌های ناسالم دچار می‌شوند

بازگشت از ایمان به کفر:

«چگونه شما به کفر باز می‌گردید در حالی که آیات خدا بر شما تلاوت می‌شود و پیامبر در میان شماست؟»⁷*
این هشدار نشان می‌دهد که خطر بازگشت همواره وجود دارد، حتی برای کسانی که ایمان آورده‌اند

ایمان سطحی و بی‌ریشه:

در برخی موارد، انسان به سبب هوای نفس یا دنیاطلبی، ایمانی ظاهری دارد که با کوچک‌ترین امتحان از بین می‌رود. قرآن چنین کسانی را به نفاق و دورویی توصیف می‌کند
بنابراین، مراقبت از ایمان و پرهیز از آفات آن به همان اندازه اهمیت دارد که رسیدن به ایمان

جمع‌بندی

اسلام آوردن، انتخابی اختیاری است که آغاز مسیر ایمان محسوب می‌شود. سپس انسان در آزمون‌های الهی سنجیده می‌شود و با نیت و عمل صالح، به گزینش الهی و ایمان حقیقی می‌رسد. با این حال، این مسیر با خطرهایی همچون شرک پنهان، بازگشت به کفر و نفاق همراه است. ایمان حقیقی تنها در صورتی پایدار می‌ماند که با تقوا، مراقبت دائمی، و توکل بر خداوند حفظ شود. به این ترتیب، ایمان نه مقصدی ایستا، بلکه سفری پویا است؛ سفری از اختیار انسان تا برگزیدگی الهی و سپس پاسداری از ایمان در برابر آفات

مستندات

¹* «هیچ اجباری در دین نیست» بقره/٢٥٦
²* «آیا مردم پنداشته‌اند همین که بگویند ایمان آوردیم رها می‌شوند و آزموده نمی‌گردند؟» عنکبوت/٢
³* «کسی را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه‌اش را برای اسلام می‌گشاید» انعام/١٢٥
⁴* «خدا ایمان را محبوب شما قرار داد و آن را در دل‌های شما آراست» حجرات/٧
⁵* «گرامی‌ترین شما نزد خداوند پرهیزکارترین شماست» حجرات/١٣
⁶* «و بیشترشان ایمان نمی‌آورند مگر اینکه مشرک‌اند» یوسف/١٠٦
⁷* «چگونه شما به کفر باز می‌گردید در حالی که آیات خدا بر شما تلاوت می‌شود و پیامبر در میان شماست؟» آل عمران/١٠١

📖

¹* «لَا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ» بقره/٢٥٦
²* «أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ» (عنکبوت/٢)
³* «فَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ» انعام/١٢٥
⁴* «وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ» حجرات/٧
⁵* «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ» حجرات/١٣
⁶* «وَمَا یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِکُونَ» یوسف/١٠٦
⁷* «وَکَیْفَ تَکْفُرُونَ وَأَنْتُمْ تُتْلَىٰ عَلَیْکُمْ آیَاتُ اللَّهِ وَفِیکُمْ رَسُولُهُ» آل عمران/١٠١

M.G ✍️

📓 @qoranme
.

.
تحلیل کوتاه در مورد جلسه شورای امنیت، بازگشت تحریمها و فعال شدن مکانیسم ماشه

‎مصطفی_دانشگر

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر 👇
Join → @xtooon
.