.
👀👁️👀

.
اگه آمریکا نتونه تنگه‌رو بازکنه؟

پایان امپراتوری دریایی بریتانیا و پرتغال بعد از شکست در تنگه‌ها اتفاق افتاد آیا این آینده نیز برای آمریکا امکان‌پذیر است؟

قدرت بلامنازع دریاهای جهان امروز چقدر در تنگه هرمز ناکام مانده؟

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
ادامه سیاست
نه جنگ نه صلح، فقط با اسرائیل

ارتباط با همه‌جا غیر اسرائیل
جنگ با همه‌جا غیر از اسرائیل

به خاطر شباهت نام اسرائیل با عزرائیل

نه با اسرائیل ملاقات می‌کنن نه با عزرائیل

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل گفت: جمهوری اسلامی به اسرائیل حمله نمی‌کند چون می‌داند چه ضربه سختی می‌خورد.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
کانال سوئز چگونه اهرم فشار مصر شد؟
آبراه های جهان معضل ابرقدرت های جهان می‌شوند؟
داستان حمـ.له بریتانیا به مصر را در این ویدیو ببینید


𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
سقوط جمهوری اسلامی فقط پایان یک حکومت خواهد بود، یا پایان یک الگوی تاریخی از پیوند دین و قدرت؟

جمهوری اسلامی طی نزدیک به پنج دهه، تشیع را با دولت، قانون، اجبار و زندگی عمومی گره زد.
حالا اگر این حکومت سقوط کند، آیا فقط ساختار سیاسی آن فرو می‌ریزد، یا اقتدار اجتماعیِ دین حکومتی هم وارد مرحله‌ای برگشت‌ناپذیر می‌شود؟

شاید مهم‌ترین پرسش آینده ایران باشد:

آیا جامعه ایران پس از جمهوری اسلامی، دین را از حکومت جدا خواهد کرد یا دوباره شکل دیگری از پیوند دین و سیاست را خواهد پذیرفت؟

نظر شما چیست؟
سقوط حکومت دینی = پایان دین حکومتی؟
یا دین دوباره به سیاست بازمی‌گردد؟⁩⁩

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
جنگ پهپادها
⠀
در آسمان اوکراین، پهپادهای رهگیر این کشور برای مقابله با پهپادهای تهاجمی شاهد روسیه به کار گرفته می‌شوند؛ نبردی که در آن، یک پهپاد کوچک می‌تواند در چند ثانیه سرنوشت یک پهپاد مهاجم را تغییر دهد.⠀
این تصاویر، لحظاتی از همین نبردهای هوایی را نشان می‌دهد.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
«افکار عمومی معتقدند وقتی صدا، تصویر و حتی دست‌خطی از مجتبی خامنه‌ای منتشر نمی‌شود که جای او پیدا نشود، چطور پزشکیانی که از زمین و هوا تحت کنترل است، او را پیش مجتبی می‌برند و نمی‌ترسند جایش لو برود
زاکانی:
موشک دقیقا خورد تو خونه مجتبی خامنه ای. زنش که معلم بوده اون روز سردرد داشته نرفته مدرسه که اونم شهید شد.
موشک مستقیم بخوره تو خونه کسی بعیده آسیب جدی نبینه.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در گفتگویی با رادیو ارتش اسرائیل (گلی تساهال) اسلام‌گرایی در اروپا را رو به افزایش ارزیابی کرد.

نتانیاهو در این مصاحبه با اشاره به تغییرات ساختاری در اروپا ادعا کرد که امروزه می‌توان بریتانیا را «جمهوری اسلامی بریتانیا» نامید. او افزود: «یک نفر می‌گفت اولین جمهوری اسلامی که به سـ..لاح هسـ..ته‌ای دست خواهد یافت، جمهوری اسلامی بریتانیا خواهد بود.»

نخست‌وزیر اسرائیل در ادامه این مصاحبه با تاکید بر رویکرد تهاجمی کشورش علیه تهران اظهار داشت که تل‌آویو تمام تلاش خود را به کار خواهد بست تا از شکل‌گیری یک قدرت هسـ..ته‌ای جدید در خاورمیانه و دستیابی جمهوری اسلامی ایران به سـ..لاح هسـ..ته‌ای جلوگیری کند. این اظهارات نتانیاهو در حالی مطرح شد که کشور پاکستان با نام رسمی «جمهوری اسلامی پاکستان» یکی از قدرت‌های دارای سـ..لاح هسته‌ای است.

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
امان از دانستن قوانین نصفه …

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

.
خوشتیپب هم دردسرای خودشو داره

𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.

📓
توبه، توسل و شفاعت؛ قرآن نتیجه را به چه کسی نسبت می‌دهد؟

یک پرسش اساسی در آیاتی که درباره مراجعه مردم به رسول و استغفار او برای آنان آمده این است:
آیا این آیات نشان می‌دهند که خداوند شفاعت رسول را به معنای واسطه‌گری برای بخشش پذیرفته است؟
خیر؛ چنین تصریحی در این آیات وجود ندارد.
در سوره نساء، درباره گروهی که به خود ستم کرده‌اند، می‌خوانیم:

«وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»

«و اگر آنان هنگامی که به خود ستم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، قطعاً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»

(نساء، ۶۴)

ساختار آیه بسیار قابل توجه است:
مراجعه به رسول → استغفار خودشان از خدا → استغفار رسول برای آنان → یافتن خدا به‌عنوان توبه‌پذیر و مهربان
اگر قرار بود نتیجه به‌عنوان «پذیرش شفاعت رسول» معرفی شود، انتظار می‌رفت قرآن بگوید خداوند شفاعت رسول را پذیرفت یا به‌واسطه رسول آنان را آمرزید.
اما چنین تعبیری وجود ندارد.
برعکس، نتیجه مستقیماً به خدا نسبت داده می‌شود:

«لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»

یعنی خدا توبه‌پذیر است.
نکته مهم‌تر اینکه قرآن در همین آیه، کار خود افراد را نیز صریحاً بیان می‌کند:

«فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ»

یعنی آنان از خدا آمرزش می‌خواهند؛ نه اینکه از رسول بخواهند آنان را ببخشد.
رسول نیز:

«وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»

برای آنان استغفار می‌کند.
بنابراین، حتی در زمانی که ارتباط مستقیم با رسول امکان‌پذیر است، قرآن نتیجه را به توبه و رابطه انسان با خدا برمی‌گرداند، نه به اختیار رسول در بخشش.
این موضوع با آیه ۸۰ سوره توبه روشن‌تر می‌شود:

«اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ ۖ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ»

«برای آنان آمرزش بخواه یا نخواه؛ اگر هفتاد بار نیز برای آنان آمرزش بخواهی، خدا هرگز آنان را نمی‌آمرزد.»
اینجا حتی استغفار مکرر رسول نیز تضمین‌کننده بخشش نیست.
پس اگر شفاعت را به معنای دعای رسول برای دیگران بدانیم، قرآن وجود چنین دعایی را مطرح کرده است؛ اما اگر شفاعت را به معنای واسطه‌گری رسول برای گرفتن بخشش از خدا بدانیم، این آیات چنین چیزی را اثبات نمی‌کنند.
حتی می‌توان گفت قرآن عمداً نتیجه را جای دیگری قرار می‌دهد:
نه «رسول پذیرفته شد»، بلکه «خدا توبه آنان را پذیرفت».
و این نکته با اصل قرآنی شفاعت نیز هماهنگ است؛ قرآن اختیار شفاعت را در نهایت متعلق به خدا می‌داند:

«قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا»

«بگو: شفاعت یکسره از آنِ خداست.»

(زمر، ۴۴)

بنابراین نباید میان سه مفهوم خلط کنیم:
توبه انسان با استغفار رسول یکی نیست؛

استغفار رسول با شفاعت به معنای واسطه‌گری در بخشش یکی نیست؛

و دعای رسول به معنای صاحب اختیار بودن رسول در آمرزش نیست.
حتی اگر روزی خداوند نتیجه اعمال انسان را در برابر او قرار دهد، آنچه در منطق این آیات مبنای نجات و بخشش معرفی می‌شود، پذیرش توبه توسط خدا است، نه اینکه در پرونده او نوشته شده باشد «شفاعت رسول پذیرفته شد».
بنابراین، الگویی که قرآن در این آیات به ما نشان می‌دهد این است:
انسان → توبه و استغفار از خدا → رسول نیز برای او استغفار می‌کند → خدا توبه‌پذیر و مهربان است.
نه:
انسان → توسل به رسول → رسول واسطه بخشش → خدا به‌واسطه او می‌بخشد.
و این تفاوت، در بحث شفاعت بسیار اساسی است.
در قرآن، رسول می‌تواند برای انسان دعا کند؛ اما بخشنده، توبه‌پذیر و صاحب اختیار شفاعت، همچنان خداست.

M.G as ✍

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.

📓
توسل یا رجوع مستقیم به خداوند؟
قرآن چه الگویی نشان می‌دهد؟

آیا قرآن توسل به مقربین را الگوی مؤمنان معرفی می‌کند یا رجوع مستقیم به خدا را؟

اگر فقط مثال‌های قرآنی را کنار هم بگذاریم، نکته‌ای قابل تأمل دیده می‌شود: در نمونه‌هایی که انسان‌ها برای آمرزش یا ارتباط با خدا به رسول مراجعه می‌کنند، قرآن از کسانی سخن می‌گوید که خود گرفتار ظلم، خطا، نفاق یا سرکشی بوده‌اند؛ در مقابل، در دعای رسولانی مانند زکریا، الگوی روشن رجوع مستقیم به خدا است.

۱. مراجعه‌کنندگان به رسول؛ کسانی که به خود ستم کرده بودند

قرآن می‌فرماید:

«و اگر هنگامی که به خود ظلم کردند نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و رسول نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، قطعاً خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»(نساء۶۴)

نکته مهم از عبارت «إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ» آغاز می‌شود: این افراد ابتدا به خود ظلم کرده بودند.

آن‌ها نزد رسول می‌آیند، اما خودشان از خدا آمرزش می‌خواهند و رسول برای آنان استغفار می‌کند. نتیجه نیز به خدا در نهایت پذرش توبه آنان عنوان می‌شود نه طلب استغفار از طرف پیامبر .

«خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»

پس حتی در این مثال، آمرزش در اختیار رسول نیست

و درباره گروهی دیگر می‌فرماید:

«اگر هفتاد بار برای آنان آمرزش بخواهی، خدا هرگز آنان را نمی‌آمرزد.»(توبه، ۸۰)

بنابراین استغفار رسول به‌تنهایی تضمین‌کننده بخشش نیست.

۲. قوم فرعون؛ مراجعه به موسی هنگام عذاب
قوم فرعون، که قرآن آنان را در مسیر سرکشی و تکذیب آیات خدا معرفی می‌کند، هنگام نزول عذاب به موسی گفتند:

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان، به سبب پیمانی که نزد تو دارد...»(اعراف۱۳۴)

اما نتیجه بسیار مهم است:

«پس هنگامی که عذاب را تا سرآمدی که آنان به آن می‌رسیدند از آنان برداشتیم، ناگهان پیمان خود را می‌شکستند.»(اعراف۱۳۵)

پس درخواست آنان از موسی موجب نجات نهایی نشد. خداوند عذاب را تا زمانی مقرر از آنان برنداشت و توقف عذاب را پایان زمانش اعلام کرد نه شفاعت موسی؛ آنان دوباره پیمان شکستند و به رفتار خود ادامه دادند

سپس می‌فرماید:

«پس از آنان انتقام گرفتیم و آنان را در دریا غرق کردیم؛ زیرا آیات ما را تکذیب کردند و از آنها غافل بودند.»(اعراف، ۱۳۶)

بنابراین، حتی اگر درخواست آنان از موسی را شفاعت بدانیم، این شفاعت موجب سعادت فرعون و قومش نشد؛ مهلت پایان یافت و آنان به دلیل تکذیب آیات خدا نابود شدند

۳.پسران یعقوب؛ یک اشاره دیگر از مراجعه خطاکاران

پسران یعقوب نیز پس از ظلم به یوسف، خود به خطای خویش اعتراف کردند:

«ای پدر ما! برای گناهانمان آمرزش بخواه؛ ما خطاکار بودیم»(یوسف۹۷)

آن‌ها از پدر خواستند برایشان استغفار کند؛ اما قرآن در اینجا نتیجه این استغفار را بیان نمی‌کند و این واقعه را نیز به‌عنوان یک الگوی عمومی برای مؤمنان معرفی نمی‌کند.

۴.در مقابل؛ زکریا مستقیماً خدا را می‌خواند
در برابر این نمونه‌ها، رفتار زکریا بسیار روشن است

هنگامی که نشانه‌ای از نعمت الهی نزد مریم می‌بیند، مستقیماً خدا را می‌خواند:

«هُنَالِکَ دَعَا زَکَرِیَّا رَبَّهُ»

«آنجا بود که زکریا پروردگارش را خواند.»
(آل‌عمران۳۸)
و می‌گوید:

«پروردگارا! از جانب خود فرزندی پاک به من عطا کن؛ همانا تو شنونده دعایی»(آل‌عمران۳۸)

اینجا الگو روشن است:
عدم توسل به مریم(ع) با وجود ارتباط نزدیک←توجه به خدا←دعای مستقیم←استجابت خدا

توسل یا ارتباط مستقیم؟
سه نمونه نخست را کنار هم بگذاریم:
مراجعه‌کنندگان به رسول: کسانی که قرآن می‌گوید «ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ»؛ به خود ظلم کرده بودند.
قوم فرعون: تکذیب‌کننده‌ی آیات خدا و درخواستشان از موسی ولی جواب: عذاب تا پایان مهلت مقرر بدون شفاعت ، و در نهایت هم قرق شدن.

پسران یعقوب: پس از ظلم به یوسف، خود گفتند «إِنَّا کُنَّا خَاطِئِینَ»؛ و قرآن نتیجه استغفار یعقوب را در اینجا بیان نکرده است.
در مقابل، در نمونه زکریا، یک رسول الهی را می‌بینیم که مستقیماً پروردگارش را می‌خواند.
بنابراین، بر اساس نمونه‌های تاریخی نقل‌شده در قرآن، می‌توان گفت:

توسل به دیگران برای رسیدن به خدا، در این روایت‌های قرآنی عمدتاً در رفتار خطاکاران، ستمگران و انسان‌های گرفتار دیده می‌شود؛ در حالی که الگوی روشن رسولان و مؤمنان در دعا، رجوع مستقیم به خداست.

این معنا با دو آیه بسیار مهم نیز در کنار هم روشن‌تر می‌شود:

«و هنگامی که بندگان من درباره من از تو می‌پرسند، من نزدیکم؛ دعای دعا‌کننده را هنگامی که مرا بخواند، اجابت می‌کنم.»(بقره۱۸۶)

و:

«بگو: شفاعت جمیعاً از آنِ خداست.»(زمر، ۴۴)

یعنی از یک سو:
خدا نزدیک است و بنده را مستقیماً می‌شنود؛
و از سوی دیگر:

شفاعت نیز یکسره در اختیار خداست.
پس الگوی قرآنیِ ارتباط بنده با خدا، در روشن‌ترین نمونه‌ها، رجوع مستقیم به خدا و توکل بر اوست؛ نه نیاز به واسطه برای رسیدن به خدا.

M.G as ✍
📓 @qoranme
.

دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
‌

‌دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
‌

دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
‌

.
داستان نقل روایت‌ها…
کی دشمنه؟ کی منجی؟

دیدگاه بگذارید
Join → @xtooon
‌

📓
فرعون و همسر فرعون؛ دو انسان، دو مسیر، دو نوع درخواست

گاهی برای فهم یک مفهوم قرآنی، لازم نیست دنبال مثال‌های پیچیده بگردیم؛ خود قرآن یک مقایسه بسیار تأمل‌برانگیز در یک خانه قرار داده است: فرعون و همسر فرعون.

فرعون در اوج قدرت، هنگامی که گرفتار عذاب شد، به جای اینکه مستقیماً خدا را بخواند، به موسی مراجعه کرد:

«یَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّکَ»

«ای موسی! پروردگارت را برای ما بخوان.»

(اعراف، ۱۳۴)

این نکته مهم است که آنها نگفتند «خدایا ما را نجات بده»، بلکه از موسی خواستند که پروردگارش را برای آنان بخواند.

اما قرآن در ادامه، رفع عذاب را به دعای موسی نسبت نمی‌دهد. می‌گوید:

«فَلَمَّا کَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ...»

یعنی خدا عذاب را از آنان برداشت، تا سرآمد و زمان مقرر؛ سپس آنان پیمان‌شکنی کردند و در نهایت عاقبت به خیر نشدند.

پس حتی اگر احتمال دهیم موسی برای آنان دعا کرده باشد، چیزی که قرآن درباره علت رفع عذاب بیان می‌کند، وساطت موسی نیست؛ بلکه «تا زمان مقرر» بودن رفع عذاب است.

اما حالا به همسر همین فرعون نگاه کنیم.
او در همان محیط، زیر سلطه همان فرعون و در برابر همان شرایط، مسیر کاملاً متفاوتی را انتخاب می‌کند:

«رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»

«پروردگارا! برای من نزد خودت خانه‌ای در بهشت بنا کن و مرا از فرعون و عمل او نجات ده و مرا از قوم ستمگر نجات ده.»

(تحریم، ۱۱)
اینجا دیگر واسطه‌ای وجود ندارد.
او نمی‌گوید:
«ای فلان شخص، برای من از خدا بخواه.»
مستقیماً می‌گوید:
«رَبِّ...»؛ پروردگارا!
و مستقیماً از خود خدا درخواست می‌کند:
«برای من خانه‌ای بساز»
«مرا نجات بده»

این مقایسه از این جهت بسیار قابل تأمل است:

فرعون:
گرفتاری←مراجعه به موسی←«پروردگارت را برای ما بخوان»

همسر فرعون:
گرفتاری←مراجعه مستقیم به خدا←«پروردگارا، مرا نجات بده»

نکته مهم‌تر این است که وقتی قرآن درباره رفع عذاب سخن می‌گوید، هیچ جا نمی‌گوید عذاب به‌وسیله شفاعت موسی برداشته شد؛ بلکه آن را به خدا نسبت می‌دهد و زمان آن را نیز «سرآمد مقرر» معرفی می‌کند.

در مقابل، وقتی قرآن می‌خواهد دعای همسر فرعون را نقل کند، هیچ واسطه‌ای در میان نیست؛ او مستقیماً خدا را مخاطب قرار می‌دهد.

پس اگر بخواهیم از این دو شخصیت یک الگوی قرآنی استخراج کنیم، باید با احتیاط بگوییم:
قرآن در کنار مردی که برای رسیدن به خدا به موسی مراجعه می‌کند، زنی را نشان می‌دهد که مستقیماً خدا را می‌خواند.

و شاید پرسش اصلی همین باشد:
وقتی خود قرآن به ما نشان می‌دهد که یک انسان می‌تواند بدون هیچ واسطه‌ای بگوید «رَبِّ» و مستقیماً از خدا بخواهد، چرا برای ارتباط با خدا حتماً باید انسان دیگری را واسطه قرار دهیم؟

این مقایسه، دست‌کم یک چیز را روشن می‌کند:
دعای مستقیم انسان به خدا، در قرآن کاملاً روشن و بی‌واسطه است؛ اما اینکه درخواست از رسول به‌عنوان واسطه میان انسان و خدا یک الگوی عمومی برای مؤمنان باشد، نیازمند دلیل قرآنی مستقلی است و نمی‌توان صرفِ نقل داستان فرعون را چنین دلیلی دانست.

M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
..

دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
‌