This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، سهشنبه ۱۹ آبان در گفتوگو با شبکه المیادین لبنان، نزدیک به جمهوری اسلامی، گفت: «اجازه نخواهیم داد حتی یک ذره از مواد هستهای غنیشده از ایران خارج شود». او افزود که جمهوری اسلامی به روسیه نیز اطلاع داده است که همه این مواد برای استفاده داخلی در ایران باقی میماند. رضایی گفت جمهوری اسلامی هماکنون در حال طراحی کشتیها و زیردریاییهایی با پیشران هستهای است و ممکن است در آینده از این مواد برای ساخت نیروگاههای کوچک ماژولاراستفاده کند. او با طرح این پرسش که «چرا باید آن را به خارج بفرستیم؟» تاکید کرد که همه این مواد تحت کنترل جمهوری اسلامی باقی خواهد ماند.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، سهشنبه ۱۹ آبان در گفتوگو با شبکه المیادین لبنان، نزدیک به جمهوری اسلامی، گفت: «اجازه نخواهیم داد حتی یک ذره از مواد هستهای غنیشده از ایران خارج شود». او افزود که جمهوری اسلامی به روسیه نیز اطلاع داده است که همه این مواد برای استفاده داخلی در ایران باقی میماند. رضایی گفت جمهوری اسلامی هماکنون در حال طراحی کشتیها و زیردریاییهایی با پیشران هستهای است و ممکن است در آینده از این مواد برای ساخت نیروگاههای کوچک ماژولاراستفاده کند. او با طرح این پرسش که «چرا باید آن را به خارج بفرستیم؟» تاکید کرد که همه این مواد تحت کنترل جمهوری اسلامی باقی خواهد ماند.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
Forwarded from قرآن
📓
آیا هر رفتار رسول، سنت دینی و حکم خداوند است؟
نقد سنتگرایی بدون مستندات قرآنی؛ با تأمل در آیات سوره تحریم
آیا صرف اینکه رفتاری از رسول بهدرستی نقل شده باشد، برای تبدیل آن به سنت دینی و حکم الزامآور کافی است؟
آیا هر کاری که رسول انجام داده، الزاماً مورد تأیید خداوند بوده و دیگران نیز باید از آن پیروی کنند؟
این پرسش، مرز میان رفتار انسانی، گزارش تاریخی و تشریع الهی را مشخص میکند
پژوهش و بررسی
۱. صحت روایت، به معنای اعتبار تشریعی آن نیست
فرض کنیم همسران رسول کاملاً درست نقل کرده باشند که ایشان برای جلب رضایت آنان، چیزی را که خداوند برایش حلال کرده بود، بر خود حرام کرد.
حتی اگر این گزارش کاملاً صحیح باشد، فقط وقوع یک رفتار را اثبات میکند، نه اینکه آن رفتار حکم خداوند یا سنت دینی باشد.
خداوند در آغاز سوره تحریم میفرماید:
۲. نمونهای پیشین از همین موضوع در زندگی یعقوب
این موضوع سابقهای پیش از رسول اسلام نیز دارد.
خداوند درباره اسرائیل (یعقوب) میفرماید:
جالب اینکه در پیدایش، ۳۲:۳۲ تورات نیز گزارشی از پرهیز بنیاسرائیل از خوردن پیِ مفصل ران، به یاد واقعهای مربوط به یعقوب، آمده است.
بنابراین میتوان این احتمال را مطرح کرد که در فاصله میان رفتار شخصی یعقوب و نزول تورات، برخی از نسلهای بعدی او از روی تقلید، این پرهیز را بهاشتباه یک حکم دینی تلقی کرده باشند؛ درحالیکه آیه قرآن میان تحریم شخصی اسرائیل و احکام الهی تمایز میگذارد.
نکته مهمتر اینکه خداوند بلافاصله در آیه بعد میفرماید:
۳. مشکل سنتگرایی بدون مستند قرآنی
اشکال از جایی آغاز میشود که یک گزارش تاریخی، صرفاً به دلیل انتساب به رسول، به منبع تولید احکام دینی تبدیل شود.
درحالیکه باید میان سه موضوع تفاوت گذاشت:
وقوع یک رفتار از رسول؛
صحت نقل و گزارش آن رفتار؛
تأیید و اعتبار تشریعی آن از سوی خداوند.
اثبات دو مورد نخست، بهتنهایی مورد سوم را اثبات نمیکند.
خداوند درباره وظیفه رسول میفرماید:
همچنین درباره کسانی که بدون اجازه خداوند برای دین حکمسازی میکنند، میفرماید:
ماجرای یعقوب و ماجرای آغاز سوره تحریم، هر دو یک حقیقت مهم را روشن میکنند:
ممکن است رفتاری واقعاً از یک رسول سر زده باشد و نسلهای بعد نیز آن را بهدرستی نقل کنند؛ اما این موضوع بهخودیخود آن رفتار را به حکم الهی تبدیل نمیکند.
حتی ممکن است تقلید از چنین رفتارهایی در طول تاریخ، بهتدریج به عرف و سپس به تصور نادرستی از احکام دین تبدیل شود.
بنابراین، نباید از گزاره «رسول چنین کرد» مستقیماً به نتیجه «خداوند چنین حکم کرده است» رسید.
رفتار تاریخی، گزارش معتبر و حکم الهی سه موضوع متفاوتاند.
مرجع تشریع خداوند است و نسبت دادن هر حکم به دین، نیازمند مستند و مجوز الهی است؛ نه صرفاً یک روایت، هرچند از نظر تاریخی کاملاً صحیح باشد.
M.G as ✍
📓 @qoranme
.
آیا هر رفتار رسول، سنت دینی و حکم خداوند است؟
نقد سنتگرایی بدون مستندات قرآنی؛ با تأمل در آیات سوره تحریم
آیا صرف اینکه رفتاری از رسول بهدرستی نقل شده باشد، برای تبدیل آن به سنت دینی و حکم الزامآور کافی است؟
آیا هر کاری که رسول انجام داده، الزاماً مورد تأیید خداوند بوده و دیگران نیز باید از آن پیروی کنند؟
این پرسش، مرز میان رفتار انسانی، گزارش تاریخی و تشریع الهی را مشخص میکند
پژوهش و بررسی
۱. صحت روایت، به معنای اعتبار تشریعی آن نیست
فرض کنیم همسران رسول کاملاً درست نقل کرده باشند که ایشان برای جلب رضایت آنان، چیزی را که خداوند برایش حلال کرده بود، بر خود حرام کرد.
حتی اگر این گزارش کاملاً صحیح باشد، فقط وقوع یک رفتار را اثبات میکند، نه اینکه آن رفتار حکم خداوند یا سنت دینی باشد.
خداوند در آغاز سوره تحریم میفرماید:
«يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ»(تحریم-۱)این آیه نشان میدهد که رفتار شخصی رسول، حتی اگر واقعاً اتفاق افتاده باشد، لزوماً تشریع الهی نیست. خداوند میان حلالی که خود تعیین کرده و تحریم شخصی رسول تفاوت قائل شده است
ای رسول، چرا برای جلب رضایت همسرانت، چیزی را که خداوند برای تو حلال کرده است بر خود حرام میکنی؟ و خداوند آمرزنده و مهربان است
۲. نمونهای پیشین از همین موضوع در زندگی یعقوب
این موضوع سابقهای پیش از رسول اسلام نیز دارد.
خداوند درباره اسرائیل (یعقوب) میفرماید:
«كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ» (آلعمران-۹۳)این آیه نکته مهمی دارد: تحریم شخصی یعقوب پیش از نزول تورات اتفاق افتاده بود و نباید آن را با حکم تشریعی خداوند اشتباه گرفت.
همه خوراکیها برای بنیاسرائیل حلال بود، جز آنچه اسرائیل پیش از نزول تورات بر خودش حرام کرده بود. بگو: تورات را بیاورید و بخوانید، اگر راست میگویید
جالب اینکه در پیدایش، ۳۲:۳۲ تورات نیز گزارشی از پرهیز بنیاسرائیل از خوردن پیِ مفصل ران، به یاد واقعهای مربوط به یعقوب، آمده است.
بنابراین میتوان این احتمال را مطرح کرد که در فاصله میان رفتار شخصی یعقوب و نزول تورات، برخی از نسلهای بعدی او از روی تقلید، این پرهیز را بهاشتباه یک حکم دینی تلقی کرده باشند؛ درحالیکه آیه قرآن میان تحریم شخصی اسرائیل و احکام الهی تمایز میگذارد.
نکته مهمتر اینکه خداوند بلافاصله در آیه بعد میفرماید:
«فَمَنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ» (آلعمران-۹۴)این هشدار نشان میدهد که نباید یک رفتار یا پرهیز شخصی را بدون مجوز الهی به خداوند نسبت داد
پس هرکس بعد از این، بر خداوند دروغ ببندد، آنان همان ستمگراناند
۳. مشکل سنتگرایی بدون مستند قرآنی
اشکال از جایی آغاز میشود که یک گزارش تاریخی، صرفاً به دلیل انتساب به رسول، به منبع تولید احکام دینی تبدیل شود.
درحالیکه باید میان سه موضوع تفاوت گذاشت:
وقوع یک رفتار از رسول؛
صحت نقل و گزارش آن رفتار؛
تأیید و اعتبار تشریعی آن از سوی خداوند.
اثبات دو مورد نخست، بهتنهایی مورد سوم را اثبات نمیکند.
خداوند درباره وظیفه رسول میفرماید:
«مَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ» (مائده-۹۹)
بر عهده رسول جز ابلاغ نیست.
همچنین درباره کسانی که بدون اجازه خداوند برای دین حکمسازی میکنند، میفرماید:
«أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ» (شوری-۲۱)
آیا آنان شریکانی دارند که برایشان از دین چیزی را تشریع کردهاند که خداوند به آن اجازه نداده است؟
بگو: آیا روزیای را که خداوند برای شما نازل کرده دیدهاید که بخشی از آن را حرام و بخشی را حلال قرار دادهاید؟ بگو: آیا خداوند به شما اجازه داده است یا بر خداوند افترا میبندید؟ (یونس-۵۹)جمعبندی یکپارچه و قابل فهم
ماجرای یعقوب و ماجرای آغاز سوره تحریم، هر دو یک حقیقت مهم را روشن میکنند:
ممکن است رفتاری واقعاً از یک رسول سر زده باشد و نسلهای بعد نیز آن را بهدرستی نقل کنند؛ اما این موضوع بهخودیخود آن رفتار را به حکم الهی تبدیل نمیکند.
حتی ممکن است تقلید از چنین رفتارهایی در طول تاریخ، بهتدریج به عرف و سپس به تصور نادرستی از احکام دین تبدیل شود.
بنابراین، نباید از گزاره «رسول چنین کرد» مستقیماً به نتیجه «خداوند چنین حکم کرده است» رسید.
رفتار تاریخی، گزارش معتبر و حکم الهی سه موضوع متفاوتاند.
مرجع تشریع خداوند است و نسبت دادن هر حکم به دین، نیازمند مستند و مجوز الهی است؛ نه صرفاً یک روایت، هرچند از نظر تاریخی کاملاً صحیح باشد.
M.G as ✍
📓 @qoranme
.
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⛽️
عزرائیل در نقش بنزوئیل و گازوئیل
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
عزرائیل در نقش بنزوئیل و گازوئیل
معاون رئیس جمهور اخیرا در مورد حذف کارت سوخت جایگاه ها فرمودن:
اگه میخواید مسافرت برید باید پیش بینی کنین و بنزین دخیره کنین!
حالا این وسط فقط کار عزرائیل شده خبر رسانی به ملت شریف ایران
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
شوهر دوم از شوهر اول مهریه خواست!
اصلاً چطور همچین چیزی ممکنه؟ توی این ویدئو، ماجرای پرونده رو از اول تعریف کردم و گفتم چطور پای شوهر دوم به مطالبهی مهریه باز شد.
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
شوهر دوم از شوهر اول مهریه خواست!
اصلاً چطور همچین چیزی ممکنه؟ توی این ویدئو، ماجرای پرونده رو از اول تعریف کردم و گفتم چطور پای شوهر دوم به مطالبهی مهریه باز شد.
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
🖕1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
موسی غنینژاد، اقتصاددان و پژوهشگر فلسفه: اعتقاد مردم را ول کنید؛ دین از سیاست جداست!
دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
موسی غنینژاد، اقتصاددان و پژوهشگر فلسفه: اعتقاد مردم را ول کنید؛ دین از سیاست جداست!
دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
تا حالا گوشفیل خونگی خوردی که هم ترد باشه، هم شیرین و خوشعطر و حسابی شربتی؟
اینم از دستور گوشفیل خوشمزه و بازاری که با چند قلم مواد ساده میتونی توی خونه درستش کنی و از طعم بینظیرش لذت ببری!
بافت ترد و طلایی گوشفیل در کنار شربت زعفرونی و عطر گلاب، یه ترکیب فوقالعاده میسازه که محاله بتونی بهش نه بگی!
🍯 مواد لازم برای گوشفیل:
- ماست: ۱۷۰ گرم
- آرد قنادی: ۲۵۰ گرم
- بیکینگپودر: ۱ قاشق چایخوری
- تخممرغ: ۱ عدد
- زعفران دمکرده: ۱ قاشق غذاخوری
🍯 مواد لازم برای شربت:
- شکر: ۱ لیوان
- آب: نصف لیوان
- گلاب: ۱ قاشق غذاخوری
- آبلیمو: ۱ قاشق چایخوری
👩🏻🍳 طرز تهیه:
ابتدا ماست و تخممرغ همدمای محیط رو با زعفران مخلوط کن. آرد و بیکینگپودر رو کمکم اضافه کن تا خمیر منسجمی به دست بیاد. روی خمیر رو بپوشون و ۳۰ دقیقه استراحت بده.
بعد خمیر رو نازک باز کن، با کاتر یا چاقو به شکل دلخواه برش بزن و داخل روغن داغ…
دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
تا حالا گوشفیل خونگی خوردی که هم ترد باشه، هم شیرین و خوشعطر و حسابی شربتی؟
اینم از دستور گوشفیل خوشمزه و بازاری که با چند قلم مواد ساده میتونی توی خونه درستش کنی و از طعم بینظیرش لذت ببری!
بافت ترد و طلایی گوشفیل در کنار شربت زعفرونی و عطر گلاب، یه ترکیب فوقالعاده میسازه که محاله بتونی بهش نه بگی!
🍯 مواد لازم برای گوشفیل:
- ماست: ۱۷۰ گرم
- آرد قنادی: ۲۵۰ گرم
- بیکینگپودر: ۱ قاشق چایخوری
- تخممرغ: ۱ عدد
- زعفران دمکرده: ۱ قاشق غذاخوری
🍯 مواد لازم برای شربت:
- شکر: ۱ لیوان
- آب: نصف لیوان
- گلاب: ۱ قاشق غذاخوری
- آبلیمو: ۱ قاشق چایخوری
👩🏻🍳 طرز تهیه:
ابتدا ماست و تخممرغ همدمای محیط رو با زعفران مخلوط کن. آرد و بیکینگپودر رو کمکم اضافه کن تا خمیر منسجمی به دست بیاد. روی خمیر رو بپوشون و ۳۰ دقیقه استراحت بده.
بعد خمیر رو نازک باز کن، با کاتر یا چاقو به شکل دلخواه برش بزن و داخل روغن داغ…
دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
👍2❤1
Forwarded from قرآن
📓
وظیفه انسان در برابر اموال؛ پیش و پس از مرگ
آیا مسئولیت انسان در برابر اموال و نیازمندان با مرگ او پایان مییابد؟ یا قرآن برای پیش از مرگ و پس از آن، هر دو مرحله را مورد توجه قرار داده است؟
پژوهش و بررسی
خداوند در قرآن، مسئولیت انسان در برابر دارایی خود را تنها به دوران زندگی محدود نمیکند. از آیات مربوط به وصیت، ارث و انفاق میتوان دید که هم فرد پیش از مرگ وظایفی دارد و هم بازماندگان پس از مرگ او.
۱. وظیفه پیش از مرگ؛ وصیت و توجه به خویشاوندان
خداوند میگوید:
یعنی هنگامی که مرگ انسان فرا میرسد و مالی از خود باقی میگذارد، برای والدین و خویشاوندان بهطور شایسته وصیت کند.
بنابراین انسان در زمان حیات میتواند برای بخشی از اموال خود تدبیر کند و نسبت به وضعیت خانواده و خویشاوندان پس از مرگ بیتفاوت نباشد.
۲. وظیفه بازماندگان؛ توجه به نیازمندان هنگام تقسیم ارث
خداوند میگوید:
یعنی هنگامی که خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان هنگام تقسیم ارث حضور دارند، آنان را نیز از آن اموال بهرهمند کنید و با آنان به شایستگی سخن بگویید.
نکته مهم این است که آیه، این افراد را لزوماً وارث معرفی نمیکند؛ بلکه در کنار تقسیم ارث، به بازماندگان توصیه میکند آنان را از اموال بهرهمند کنند.
۳. وظیفه نسبت به همسر پس از مرگ
خداوند حتی درباره همسر فرد متوفی نیز توصیهای ویژه دارد:
یعنی کسانی که وفات میکنند و همسرانی بر جای میگذارند، برای همسران خود وصیت کنند که تا یک سال از بهرهمندی و تأمین زندگی برخوردار باشند و بیرون رانده نشوند.
این آیه نشان میدهد که قرآن حتی پس از مرگ، وضعیت اقتصادی و معیشتی همسر متوفی را مورد توجه قرار میدهد.
البته این حکم باید در کنار آیات دیگری مانند بقره-۲۳۴ و آیات ارث در سوره نساء بررسی شود و نباید بدون توجه به مجموع آیات، از آن درباره سهم ارث یا مدت عده نتیجهگیری کرد.
۴. ارث و انفاق دو موضوع متفاوتاند
قرآن از یک سو سهم وارثان را تعیین میکند و آن را حدود الهی مینامد:
و از سوی دیگر، به انفاق و حمایت از نیازمندان دعوت میکند.
بنابراین رعایت سهم وارثان نباید بهانهای برای فراموش کردن نیازمندان باشد و توصیه به انفاق نیز نباید وسیلهای برای نادیده گرفتن حقوق مشخص وارثان شود.
جمعبندی یکپارچه و قابل فهم
در نگاه قرآن، مال فقط وسیله مالکیت و انتقال به وارثان نیست؛ بلکه با مسئولیت همراه است.
پیش از مرگ: انسان میتواند وصیت کند و برای وضعیت والدین و خویشاوندان تدبیر نماید.
پس از مرگ: بازماندگان باید حدود ارث را رعایت کنند و هنگام تقسیم، خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان حاضر را فراموش نکنند.
درباره همسر متوفی: قرآن نیز بر بهرهمندی و تأمین زندگی او تا یک سال و بیرون نراندن او تأکید کرده است.
پس در قرآن، پایان زندگی انسان به معنای پایان مسئولیت اجتماعی مال نیست؛ بلکه دارایی باقیمانده میتواند وسیلهای برای رعایت حق، حمایت از بازماندگان و کمک به نیازمندان باشد.
📚: ترجمه
بقره-۱۸۰؛ بقره-۲۴۰؛ نساء-۸؛ نساء-۱۳
📖: متن
«كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ»
«وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ»
«وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا»
«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ»
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
وظیفه انسان در برابر اموال؛ پیش و پس از مرگ
آیا مسئولیت انسان در برابر اموال و نیازمندان با مرگ او پایان مییابد؟ یا قرآن برای پیش از مرگ و پس از آن، هر دو مرحله را مورد توجه قرار داده است؟
پژوهش و بررسی
خداوند در قرآن، مسئولیت انسان در برابر دارایی خود را تنها به دوران زندگی محدود نمیکند. از آیات مربوط به وصیت، ارث و انفاق میتوان دید که هم فرد پیش از مرگ وظایفی دارد و هم بازماندگان پس از مرگ او.
۱. وظیفه پیش از مرگ؛ وصیت و توجه به خویشاوندان
خداوند میگوید:
«كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ»بقره-۱۸۰
یعنی هنگامی که مرگ انسان فرا میرسد و مالی از خود باقی میگذارد، برای والدین و خویشاوندان بهطور شایسته وصیت کند.
بنابراین انسان در زمان حیات میتواند برای بخشی از اموال خود تدبیر کند و نسبت به وضعیت خانواده و خویشاوندان پس از مرگ بیتفاوت نباشد.
۲. وظیفه بازماندگان؛ توجه به نیازمندان هنگام تقسیم ارث
خداوند میگوید:
«وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا»نساء-۸
یعنی هنگامی که خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان هنگام تقسیم ارث حضور دارند، آنان را نیز از آن اموال بهرهمند کنید و با آنان به شایستگی سخن بگویید.
نکته مهم این است که آیه، این افراد را لزوماً وارث معرفی نمیکند؛ بلکه در کنار تقسیم ارث، به بازماندگان توصیه میکند آنان را از اموال بهرهمند کنند.
۳. وظیفه نسبت به همسر پس از مرگ
خداوند حتی درباره همسر فرد متوفی نیز توصیهای ویژه دارد:
«وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ»بقره-۲۴۰
یعنی کسانی که وفات میکنند و همسرانی بر جای میگذارند، برای همسران خود وصیت کنند که تا یک سال از بهرهمندی و تأمین زندگی برخوردار باشند و بیرون رانده نشوند.
این آیه نشان میدهد که قرآن حتی پس از مرگ، وضعیت اقتصادی و معیشتی همسر متوفی را مورد توجه قرار میدهد.
البته این حکم باید در کنار آیات دیگری مانند بقره-۲۳۴ و آیات ارث در سوره نساء بررسی شود و نباید بدون توجه به مجموع آیات، از آن درباره سهم ارث یا مدت عده نتیجهگیری کرد.
۴. ارث و انفاق دو موضوع متفاوتاند
قرآن از یک سو سهم وارثان را تعیین میکند و آن را حدود الهی مینامد:
«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ» نساء-۱۳
و از سوی دیگر، به انفاق و حمایت از نیازمندان دعوت میکند.
بنابراین رعایت سهم وارثان نباید بهانهای برای فراموش کردن نیازمندان باشد و توصیه به انفاق نیز نباید وسیلهای برای نادیده گرفتن حقوق مشخص وارثان شود.
جمعبندی یکپارچه و قابل فهم
در نگاه قرآن، مال فقط وسیله مالکیت و انتقال به وارثان نیست؛ بلکه با مسئولیت همراه است.
پیش از مرگ: انسان میتواند وصیت کند و برای وضعیت والدین و خویشاوندان تدبیر نماید.
پس از مرگ: بازماندگان باید حدود ارث را رعایت کنند و هنگام تقسیم، خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان حاضر را فراموش نکنند.
درباره همسر متوفی: قرآن نیز بر بهرهمندی و تأمین زندگی او تا یک سال و بیرون نراندن او تأکید کرده است.
پس در قرآن، پایان زندگی انسان به معنای پایان مسئولیت اجتماعی مال نیست؛ بلکه دارایی باقیمانده میتواند وسیلهای برای رعایت حق، حمایت از بازماندگان و کمک به نیازمندان باشد.
📚: ترجمه
بقره-۱۸۰؛ بقره-۲۴۰؛ نساء-۸؛ نساء-۱۳
📖: متن
«كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ»
«وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ»
«وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا»
«تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ»
M.G as ✍
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
👏1
Forwarded from قرآن
📓
اگر امروز رسولی مبعوث شود، با احکام ادعایی مسلمانان چگونه برخورد خواهد کرد؟
مقایسه روش رسول خدا در مواجهه با احکام یهودیان و روش یک رسول جدید در مواجهه با احکام منسوب به اسلام
اگر امروز رسولی از جانب خداوند مبعوث شود و با احکام، ممنوعیتها و الزاماتی مواجه شود که مسلمانان به خداوند و اسلام نسبت میدهند، برای بررسی درستی آنها چه روشی در پیش خواهد گرفت؟ آیا به نقلهای تاریخی و سنتهای رایج بسنده میکند یا مردم را به خواندن قرآن و بررسی مستندات آن دعوت خواهد کرد؟
پژوهش و بررسی
۱. روش رسول خدا در مواجهه با احکام و ادعاهای دینی یهودیان
در زمان رسول خدا، یهودیان درباره احکام دینی و چگونگی تعیین حلال و حرام ادعاهایی داشتند. یکی از این موارد به تفاوت میان حکم الهی و ممنوعیتی مربوط میشد که اسرائیل پیش از نزول تورات بر خودش قرار داده بود.
خداوند در آیات ۹۳ و ۹۴ آلعمران، رسول خود را مأمور میکند که یهودیان را به متن تورات ارجاع دهد:
ترجمه آیات ۹۳ و ۹۴ آلعمران:
همه خوراکیها برای بنیاسرائیل حلال بود، جز آنچه اسرائیل پیش از آنکه تورات نازل شود، بر خودش حرام کرده بود. بگو: تورات را بیاورید و آن را بخوانید، اگر راست میگویید. (۹۳)
پس هرکس بعد از این، دروغی را به خدا نسبت دهد، آنان همان ستمکاراناند. (۹۴)
نکته مهم این آیات، صرفاً موضوع خوراکیها نیست؛ بلکه مسئله اصلی، تشخیص احکام الهی از ممنوعیتها و احکامی است که به خداوند نسبت داده میشوند.
آیه ۹۳ میان حلال الهی و چیزی که اسرائیل پیش از نزول تورات بر خودش حرام کرده بود، تفاوت میگذارد. سپس رسول برای بررسی ادعای یهودیان، مأمور میشود آنان را به تورات ارجاع دهد. آیه ۹۴ نیز نسبت دادن دروغ به خداوند را نکوهش میکند.
پس روش قرآنی در مواجهه با ادعاهای دینی یهودیان این است:
تورات را بیاورید و بخوانید تا روشن شود ادعای شما چه مستندی دارد.
۲. اگر امروز رسولی جدید مبعوث شود، چه خواهد گفت؟
اکنون همین موقعیت را درباره خودمان تصور کنیم.
اگر امروز رسولی از جانب خداوند مبعوث شود و با احکام و الزاماتی مواجه شود که مسلمانان به خداوند و اسلام نسبت میدهند، آیا منطقی نیست برای بررسی درستی این انتسابها به مردم بگوید:
«قرآن را بیاورید و بخوانید تا ببینیم خداوند چه گفته است؟ اگر راست میگویید.»
این جمله را در کنار فرمان خداوند به رسول خود قرار دهید:
«قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ»
بگو: تورات را بیاورید و بخوانید، اگر راست میگویید.
تفاوت این دو جمله فقط در نام کتاب است: در مواجهه با یهودیان، تورات مطرح است و در مواجهه با مسلمانان، قرآن.
اگر دعوت به آوردن و خواندن قرآن را کفرآمیز یا توهینآمیز بدانیم، باید توضیح دهیم چرا همان روشی را که خداوند از رسول خود در مواجهه با یهودیان خواسته، در مواجهه با خودمان نادرست میشماریم.
اگر ارجاع یهودیان به تورات برای بررسی احکام و ادعاهای دینی آنان فرمان خداوند بوده است، چرا ارجاع مسلمانان به قرآن برای بررسی ادعاهای خودشان پذیرفتنی نباشد؟
۳. مراجعه به قرآن؛ مخالفت با رسول یا دفاع از دین؟
اگر کسی بگوید: «برای اثبات اینکه این حکم واقعاً از جانب خداوند است، قرآن را بیاورید و بخوانید»، آیا این درخواست به معنای انکار رسول یا بیاحترامی به دین است؟
در آیه ۹۳ آلعمران، خداوند همین روش را از رسول خود نقل میکند؛ یعنی ارجاع مدعیان به کتابی که احکام مورد ادعایشان به آن نسبت داده میشود.
بنابراین، دفاع از یک باور یا سنت رایج نباید راه مراجعه به کتاب خدا و بررسی مستندات آن را ببندد. اگر حکمی واقعاً از جانب خداوند است، باید بتوان مستند الهی آن را نشان داد.
جمعبندی
در زمان رسول خدا، هنگامی که یهودیان درباره احکام و ممنوعیتهای دینی خود ادعاهایی مطرح میکردند، خداوند به رسول فرمان داد به آنان بگوید:
«تورات را بیاورید و بخوانید، اگر راست میگویید.»
امروز نیز اگر رسولی از جانب خداوند مبعوث شود و با احکام و ممنوعیتهایی مواجه شود که مسلمانان به خداوند و دین نسبت میدهند، میتواند برای بررسی این ادعاها بگوید:
«قرآن را بیاورید و بخوانید تا ببینیم خداوند چه گفته است؟ اگر راست میگویید.»
پس نمیتوان مراجعه به تورات را برای یهودیان روش درست و فرمان الهی دانست، اما مراجعه به قرآن و درخواست مستندات آن را برای خودمان کفرآمیز یا توهین به دین تلقی کرد.
این بحث به معنای انکار همه نقلهای تاریخی یا نفی اعتبار هر سخن منقول از رسول نیست؛ بلکه تأکید دارد که هیچ حکم و الزامی را نباید بدون دلیل و مجوز الهی به خداوند نسبت داد.
پرسش پایانی این است: آیا آمادهایم همانطور که رسول خدا یهودیان را به خواندن تورات دعوت کرد، خودمان نیز در برابر هر حکم و ادعای دینی، قرآن را بیاوریم و مستند الهی آن را از خود قرآن مطالبه کنیم؟
M.G as ✍
📓 @qoranme
.
اگر امروز رسولی مبعوث شود، با احکام ادعایی مسلمانان چگونه برخورد خواهد کرد؟
مقایسه روش رسول خدا در مواجهه با احکام یهودیان و روش یک رسول جدید در مواجهه با احکام منسوب به اسلام
اگر امروز رسولی از جانب خداوند مبعوث شود و با احکام، ممنوعیتها و الزاماتی مواجه شود که مسلمانان به خداوند و اسلام نسبت میدهند، برای بررسی درستی آنها چه روشی در پیش خواهد گرفت؟ آیا به نقلهای تاریخی و سنتهای رایج بسنده میکند یا مردم را به خواندن قرآن و بررسی مستندات آن دعوت خواهد کرد؟
پژوهش و بررسی
۱. روش رسول خدا در مواجهه با احکام و ادعاهای دینی یهودیان
در زمان رسول خدا، یهودیان درباره احکام دینی و چگونگی تعیین حلال و حرام ادعاهایی داشتند. یکی از این موارد به تفاوت میان حکم الهی و ممنوعیتی مربوط میشد که اسرائیل پیش از نزول تورات بر خودش قرار داده بود.
خداوند در آیات ۹۳ و ۹۴ آلعمران، رسول خود را مأمور میکند که یهودیان را به متن تورات ارجاع دهد:
ترجمه آیات ۹۳ و ۹۴ آلعمران:
همه خوراکیها برای بنیاسرائیل حلال بود، جز آنچه اسرائیل پیش از آنکه تورات نازل شود، بر خودش حرام کرده بود. بگو: تورات را بیاورید و آن را بخوانید، اگر راست میگویید. (۹۳)
پس هرکس بعد از این، دروغی را به خدا نسبت دهد، آنان همان ستمکاراناند. (۹۴)
نکته مهم این آیات، صرفاً موضوع خوراکیها نیست؛ بلکه مسئله اصلی، تشخیص احکام الهی از ممنوعیتها و احکامی است که به خداوند نسبت داده میشوند.
آیه ۹۳ میان حلال الهی و چیزی که اسرائیل پیش از نزول تورات بر خودش حرام کرده بود، تفاوت میگذارد. سپس رسول برای بررسی ادعای یهودیان، مأمور میشود آنان را به تورات ارجاع دهد. آیه ۹۴ نیز نسبت دادن دروغ به خداوند را نکوهش میکند.
پس روش قرآنی در مواجهه با ادعاهای دینی یهودیان این است:
تورات را بیاورید و بخوانید تا روشن شود ادعای شما چه مستندی دارد.
۲. اگر امروز رسولی جدید مبعوث شود، چه خواهد گفت؟
اکنون همین موقعیت را درباره خودمان تصور کنیم.
اگر امروز رسولی از جانب خداوند مبعوث شود و با احکام و الزاماتی مواجه شود که مسلمانان به خداوند و اسلام نسبت میدهند، آیا منطقی نیست برای بررسی درستی این انتسابها به مردم بگوید:
«قرآن را بیاورید و بخوانید تا ببینیم خداوند چه گفته است؟ اگر راست میگویید.»
این جمله را در کنار فرمان خداوند به رسول خود قرار دهید:
«قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ»
بگو: تورات را بیاورید و بخوانید، اگر راست میگویید.
تفاوت این دو جمله فقط در نام کتاب است: در مواجهه با یهودیان، تورات مطرح است و در مواجهه با مسلمانان، قرآن.
اگر دعوت به آوردن و خواندن قرآن را کفرآمیز یا توهینآمیز بدانیم، باید توضیح دهیم چرا همان روشی را که خداوند از رسول خود در مواجهه با یهودیان خواسته، در مواجهه با خودمان نادرست میشماریم.
اگر ارجاع یهودیان به تورات برای بررسی احکام و ادعاهای دینی آنان فرمان خداوند بوده است، چرا ارجاع مسلمانان به قرآن برای بررسی ادعاهای خودشان پذیرفتنی نباشد؟
۳. مراجعه به قرآن؛ مخالفت با رسول یا دفاع از دین؟
اگر کسی بگوید: «برای اثبات اینکه این حکم واقعاً از جانب خداوند است، قرآن را بیاورید و بخوانید»، آیا این درخواست به معنای انکار رسول یا بیاحترامی به دین است؟
در آیه ۹۳ آلعمران، خداوند همین روش را از رسول خود نقل میکند؛ یعنی ارجاع مدعیان به کتابی که احکام مورد ادعایشان به آن نسبت داده میشود.
بنابراین، دفاع از یک باور یا سنت رایج نباید راه مراجعه به کتاب خدا و بررسی مستندات آن را ببندد. اگر حکمی واقعاً از جانب خداوند است، باید بتوان مستند الهی آن را نشان داد.
جمعبندی
در زمان رسول خدا، هنگامی که یهودیان درباره احکام و ممنوعیتهای دینی خود ادعاهایی مطرح میکردند، خداوند به رسول فرمان داد به آنان بگوید:
«تورات را بیاورید و بخوانید، اگر راست میگویید.»
امروز نیز اگر رسولی از جانب خداوند مبعوث شود و با احکام و ممنوعیتهایی مواجه شود که مسلمانان به خداوند و دین نسبت میدهند، میتواند برای بررسی این ادعاها بگوید:
«قرآن را بیاورید و بخوانید تا ببینیم خداوند چه گفته است؟ اگر راست میگویید.»
پس نمیتوان مراجعه به تورات را برای یهودیان روش درست و فرمان الهی دانست، اما مراجعه به قرآن و درخواست مستندات آن را برای خودمان کفرآمیز یا توهین به دین تلقی کرد.
این بحث به معنای انکار همه نقلهای تاریخی یا نفی اعتبار هر سخن منقول از رسول نیست؛ بلکه تأکید دارد که هیچ حکم و الزامی را نباید بدون دلیل و مجوز الهی به خداوند نسبت داد.
پرسش پایانی این است: آیا آمادهایم همانطور که رسول خدا یهودیان را به خواندن تورات دعوت کرد، خودمان نیز در برابر هر حکم و ادعای دینی، قرآن را بیاوریم و مستند الهی آن را از خود قرآن مطالبه کنیم؟
M.G as ✍
📓 @qoranme
.
👏4👌3❤1
Forwarded from قرآن
📓
ارث در قرآن؛ حقیقت پنهان در سهم پسر
آیا زنان باید از اینکه شوهرانشان از خانواده شوهر، سهمی برابر با سهم دو دختر به ارث میبرند ناراضی باشند؟
اگر یک زن بداند شوهرش از خانواده خودش سهمی معادل سهم دو دختر به ارث برده است، آیا باید این تفاوت را ناعادلانه بداند؟
یا بهتر است قبل از قضاوت بپرسیم:
آیا سهم دوم پسر، فقط برای خود اوست، یا در کنار مسئولیتی قرار گرفته که خداوند برای تأمین زندگی همسر و خانواده بر دوش او گذاشته است؟
خداوند در قرآن میگوید:
«خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش میکند: سهم پسر، همانند سهم دو دختر است...»
نساء-۱۱
اگر این آیه را فقط در لحظه تقسیم ارث ببینیم، یک واقعیت ساده میبینیم: پسر دو سهم و دختر یک سهم دارد.
اما آیا این تمام ماجراست؟
حقیقت مهمتر زمانی آشکار میشود که سهم ارث را در کنار مسئولیتهای اقتصادی مرد در خانواده قرار دهیم.
قرآن مرد را تنها صاحب مال بیشتر معرفی نمیکند؛ بلکه او را در برابر خانواده مسئول هزینهکردن از مال خود قرار میدهد:
«مردان سرپرست و عهدهدار زناناند... به سبب آنکه از اموالشان هزینه میکنند.»
نساء-۳۴
اینجاست که میتوان در سهم دوبرابری پسر، یک ساختار اقتصادی متفاوت را دید:
سهم اول پسر، سهمی برای مالکیت و زندگی خودش است؛
و سهم دوم، در کنار مسئولیتی قرار میگیرد که برای تأمین زندگی خانواده بر دوش او گذاشته شده است.
یعنی قرآن تنها نمیگوید:
پسر = دو سهم
دختر = یک سهم
بلکه در کنار آن میگوید:
پسر = سهم بیشتر + مسئولیت اقتصادی بیشتر
و در مقابل:
دختر = سهم مستقل + مسئولیت اقتصادی متفاوت در تأمین خانواده
این نکته زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که پسر ازدواج میکند.
پسر از خانواده خودش ارث میبرد، اما همسر او نیز در زندگی مشترک از امکاناتی که شوهر برای خانواده فراهم میکند بهرهمند میشود. در نتیجه، بخشی از مالی که مرد از خانواده خودش به دست آورده، ممکن است در مسکن، خوراک، درمان، فرزندان، رفاه و سایر هزینههای زندگی مشترک مصرف شود.
بنابراین اگر بگوییم:
«پسر دو برابر دختر ارث میبرد»
اما نگوییم:
«مرد مسئول هزینهکردن از مال خود برای خانواده است»
در حقیقت فقط نیمی از ساختار قرآنی را دیدهایم.
از طرف دیگر، زن سهم ارث خود را از خانوادهاش دریافت میکند و مالک آن باقی میماند:
«برای مردان از آنچه پدر و مادر و نزدیکان بر جای گذاشتهاند سهمی است و برای زنان نیز از آنچه پدر و مادر و نزدیکان بر جای گذاشتهاند سهمی است؛ چه کم باشد و چه زیاد، سهمی مقرر.»
نساء-۷
پس زن با ازدواج، مالکیت خود را بر ارثی که از خانواده خودش برده از دست نمیدهد و مال او تبدیل به مال شوهر نمیشود.
در نتیجه، میتوان گفت یک حقیقت کمتر دیدهشده در ساختار ارث این است که:
پسر یک سهم برای خودش دارد و سهم دوم او در کنار مسئولیت تأمین خانواده قرار میگیرد؛ خانوادهای که همسر او نیز از امکانات آن بهرهمند میشود.
البته این به معنای آن نیست که «سهم دوم پسر قانوناً مال همسر اوست» یا اینکه زن مستقیماً از خانواده شوهر ارث میبرد. چنین برداشتی دقیق نیست.
بلکه سخن این است که قرآن مالکیت بیشتر مرد را با مسئولیت بیشتر او در هزینهکردن همراه کرده است.
از همین زاویه، اگر یک زن از خانواده خودش ارث ببرد و شوهرش نیز از خانواده خودش ارث ببرد، زن هم مالک ارث خودش است و هم از زندگیای بهرهمند میشود که شوهر مسئول تأمین مالی آن است.
جمعبندی یکپارچه و قابل فهم
سهم پسر برابر سهم دو دختر، فقط یک تفاوت عددی نیست.
در ساختار قرآنی، سهم بیشتر مرد با مسئولیت اقتصادی بیشتر او همراه شده است.
سهم اول: مالکیت و نیازهای خود مرد.
سهم دوم: در کنار مسئولیت تأمین خانواده و همسر و فرزندان.
در مقابل، زن سهم ارث خود را بهطور مستقل مالک میشود و مسئولیت تأمین مالی خانواده بر عهده او قرار نگرفته است.
بنابراین برای فهم عدالت در ارث، نباید فقط پرسید:
«چرا پسر دو برابر دختر میبرد؟»
بلکه باید پرسید:
«این سهم بیشتر در برابر چه مسئولیت بیشتری قرار گرفته است؟»
شاید آنچه در نگاه اول «دو سهم برای یک مرد» دیده میشود، در ساختار کامل قرآن، یک سهم برای خودش و یک سهم در کنار مسئولیتی باشد که خداوند برای تأمین زندگی خانواده بر دوش او نهاده است.
✍️ مقاله؛ یک برداشت آزاد از M.G
📓 @qoranme
ارث در قرآن؛ حقیقت پنهان در سهم پسر
آیا زنان باید از اینکه شوهرانشان از خانواده شوهر، سهمی برابر با سهم دو دختر به ارث میبرند ناراضی باشند؟
اگر یک زن بداند شوهرش از خانواده خودش سهمی معادل سهم دو دختر به ارث برده است، آیا باید این تفاوت را ناعادلانه بداند؟
یا بهتر است قبل از قضاوت بپرسیم:
آیا سهم دوم پسر، فقط برای خود اوست، یا در کنار مسئولیتی قرار گرفته که خداوند برای تأمین زندگی همسر و خانواده بر دوش او گذاشته است؟
خداوند در قرآن میگوید:
«خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش میکند: سهم پسر، همانند سهم دو دختر است...»
نساء-۱۱
اگر این آیه را فقط در لحظه تقسیم ارث ببینیم، یک واقعیت ساده میبینیم: پسر دو سهم و دختر یک سهم دارد.
اما آیا این تمام ماجراست؟
حقیقت مهمتر زمانی آشکار میشود که سهم ارث را در کنار مسئولیتهای اقتصادی مرد در خانواده قرار دهیم.
قرآن مرد را تنها صاحب مال بیشتر معرفی نمیکند؛ بلکه او را در برابر خانواده مسئول هزینهکردن از مال خود قرار میدهد:
«مردان سرپرست و عهدهدار زناناند... به سبب آنکه از اموالشان هزینه میکنند.»
نساء-۳۴
اینجاست که میتوان در سهم دوبرابری پسر، یک ساختار اقتصادی متفاوت را دید:
سهم اول پسر، سهمی برای مالکیت و زندگی خودش است؛
و سهم دوم، در کنار مسئولیتی قرار میگیرد که برای تأمین زندگی خانواده بر دوش او گذاشته شده است.
یعنی قرآن تنها نمیگوید:
پسر = دو سهم
دختر = یک سهم
بلکه در کنار آن میگوید:
پسر = سهم بیشتر + مسئولیت اقتصادی بیشتر
و در مقابل:
دختر = سهم مستقل + مسئولیت اقتصادی متفاوت در تأمین خانواده
این نکته زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که پسر ازدواج میکند.
پسر از خانواده خودش ارث میبرد، اما همسر او نیز در زندگی مشترک از امکاناتی که شوهر برای خانواده فراهم میکند بهرهمند میشود. در نتیجه، بخشی از مالی که مرد از خانواده خودش به دست آورده، ممکن است در مسکن، خوراک، درمان، فرزندان، رفاه و سایر هزینههای زندگی مشترک مصرف شود.
بنابراین اگر بگوییم:
«پسر دو برابر دختر ارث میبرد»
اما نگوییم:
«مرد مسئول هزینهکردن از مال خود برای خانواده است»
در حقیقت فقط نیمی از ساختار قرآنی را دیدهایم.
از طرف دیگر، زن سهم ارث خود را از خانوادهاش دریافت میکند و مالک آن باقی میماند:
«برای مردان از آنچه پدر و مادر و نزدیکان بر جای گذاشتهاند سهمی است و برای زنان نیز از آنچه پدر و مادر و نزدیکان بر جای گذاشتهاند سهمی است؛ چه کم باشد و چه زیاد، سهمی مقرر.»
نساء-۷
پس زن با ازدواج، مالکیت خود را بر ارثی که از خانواده خودش برده از دست نمیدهد و مال او تبدیل به مال شوهر نمیشود.
در نتیجه، میتوان گفت یک حقیقت کمتر دیدهشده در ساختار ارث این است که:
پسر یک سهم برای خودش دارد و سهم دوم او در کنار مسئولیت تأمین خانواده قرار میگیرد؛ خانوادهای که همسر او نیز از امکانات آن بهرهمند میشود.
البته این به معنای آن نیست که «سهم دوم پسر قانوناً مال همسر اوست» یا اینکه زن مستقیماً از خانواده شوهر ارث میبرد. چنین برداشتی دقیق نیست.
بلکه سخن این است که قرآن مالکیت بیشتر مرد را با مسئولیت بیشتر او در هزینهکردن همراه کرده است.
از همین زاویه، اگر یک زن از خانواده خودش ارث ببرد و شوهرش نیز از خانواده خودش ارث ببرد، زن هم مالک ارث خودش است و هم از زندگیای بهرهمند میشود که شوهر مسئول تأمین مالی آن است.
جمعبندی یکپارچه و قابل فهم
سهم پسر برابر سهم دو دختر، فقط یک تفاوت عددی نیست.
در ساختار قرآنی، سهم بیشتر مرد با مسئولیت اقتصادی بیشتر او همراه شده است.
سهم اول: مالکیت و نیازهای خود مرد.
سهم دوم: در کنار مسئولیت تأمین خانواده و همسر و فرزندان.
در مقابل، زن سهم ارث خود را بهطور مستقل مالک میشود و مسئولیت تأمین مالی خانواده بر عهده او قرار نگرفته است.
بنابراین برای فهم عدالت در ارث، نباید فقط پرسید:
«چرا پسر دو برابر دختر میبرد؟»
بلکه باید پرسید:
«این سهم بیشتر در برابر چه مسئولیت بیشتری قرار گرفته است؟»
شاید آنچه در نگاه اول «دو سهم برای یک مرد» دیده میشود، در ساختار کامل قرآن، یک سهم برای خودش و یک سهم در کنار مسئولیتی باشد که خداوند برای تأمین زندگی خانواده بر دوش او نهاده است.
✍️ مقاله؛ یک برداشت آزاد از M.G
📓 @qoranme
👍4❤1🙏1👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍞B🍞
مطابق اطلاعیهای که اتحادیههای نانوایان در برخی شهرهای کشور منتشر کردهاند، نان نانواییها به صورت سهمیهای دسته بندی شده و ظاهرا هر نفر ۷۰ نان در ماه سهمیه دارد یعنی برای یک خانواده ۴ نفره معادل ۲۸۰ نان (۷٫۵ کیلوگرم آرد برای هر نفر) در نظر گرفته میشود.
مازاد بر این تعداد به نرخ آزاد فروخته میشود.
دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
مطابق اطلاعیهای که اتحادیههای نانوایان در برخی شهرهای کشور منتشر کردهاند، نان نانواییها به صورت سهمیهای دسته بندی شده و ظاهرا هر نفر ۷۰ نان در ماه سهمیه دارد یعنی برای یک خانواده ۴ نفره معادل ۲۸۰ نان (۷٫۵ کیلوگرم آرد برای هر نفر) در نظر گرفته میشود.
مازاد بر این تعداد به نرخ آزاد فروخته میشود.
دیدگاه بگذارید←
Join → @xtooongo
🖕6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
گاهی دلقکها از سیاست مدارها بهتر کار میکنند
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
گاهی دلقکها از سیاست مدارها بهتر کار میکنند
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
🖕3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
نتیجه ۴۸ سال حکومت شیعیان ۱۲ امامی بر سرزمین ایران
ببین امام زمانشون بیاید چی میشه؟!؟!؟
محکمتر بچرخون
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
نتیجه ۴۸ سال حکومت شیعیان ۱۲ امامی بر سرزمین ایران
ببین امام زمانشون بیاید چی میشه؟!؟!؟
محکمتر بچرخون
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
🖕3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚀
حملهها درست افتادن روی سدها
نیویورکتایمز: نقشهی حمله به پایگاههای مخفی موشکی ایران تقریباً روی نقشهی سدها افتاده. شاید چون شهرهای موشکی زیر کوه آب و برق میخوان، ولی این ربط هنوز ثابت نشده.
همین نقشه پروندهی محیطبانهای یوزپلنگ رو هم زنده کرده؛ همونایی که سپاه به جاسوسی گرفتشون.
این همه سد برای آبه یا برای موشک؟
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
حملهها درست افتادن روی سدها
نیویورکتایمز: نقشهی حمله به پایگاههای مخفی موشکی ایران تقریباً روی نقشهی سدها افتاده. شاید چون شهرهای موشکی زیر کوه آب و برق میخوان، ولی این ربط هنوز ثابت نشده.
همین نقشه پروندهی محیطبانهای یوزپلنگ رو هم زنده کرده؛ همونایی که سپاه به جاسوسی گرفتشون.
این همه سد برای آبه یا برای موشک؟
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
🖕3