عرض خود بردن و زحمت دیگران داشتن:
مروری بر پرونده نوشین جعفری
ماجرا از جایی آغاز شد که دوست توئیترگرد ما با چشمانی برق‌زده و لبخندی غرورآمیز برلب به رفقا گفت که صاحب اکانت یار دبستانی را یافته است. چطور؟ با تلاش شبانه‌روزی و البته بهره بردن از تسلط بر تکنولوژی. چطور؟ در وب آرشیو وبلاگی پیدا کرده به نام یار دبستانی که صاحب وبلاگ هنگام تعطیلی آن، وبلاگ جدیدی را معرفی کرده و نویسنده وبلاگ جدید کسی نبوده جز نوشین جعفری. پس چون اسم آن وبلاگ، هم اسم این اکانت است لاجرم نوشین جعفری نویسنده اکانت یار دبستانی است. قاعدتا به ذهن رفقا رسید که هر گردی لزوما گردو نیست و به فرض که نوشین جعفری نویسنده وبلاگ مورد نظر باشد، هم نامی یک وبلاگ با یک آکانت توئیتر به این معنی نیست که هر دو نوسیندهای واحد دارند.
@zeitoons
اما نوشین جعفری کیست؟ نوشین جعفری عکاس هنری و رفیق گرمابه و گلستان سلبریتیهای سینمایی و چهره‌های هنری طرفدار اصلاحات است. چه قدر جالب و جذاب میشود که یار غار سلبریتیهای نزدیک به اصلاح طلبان، صاحب اکانت یار دبستانی باشد و بشود به بهانه همین یک اکانت دمار از روزگارشان درآورد یا لااقل تا اطلاع ثانوی دهانشان دوخت. نوشین به عنوان عکاس رفیق سلبریتیها لابد عکسهای نادیده و خصوصی از آنها دارد و چه چیزها که نمیتوان در این عکس‌ها جست و چه لذت بخش است دیدن این عکس‌ها و چه رعشه‌ای به تن این سلبریتی جماعت خواهد افتاد. شیرینی این فتح بزرگ و شکار لذیذ، موجب غفلت دوستان از دیدن بدیهیات شد و به قول مولانا کدو را ندیدند و توجه نکردند که هم نامی دو اکانت، آن هم با چند سال فاصله، نشان یکسانی نویسنده شان نیست.
@zeitoons
فارغ از اظهارات نویسنده اکانت یار دبستانی، تحلیل ساده روانکاوانه نشان میدهد که مطالعه وسواسی متون مذهبی توسط نگارنده اکانت مذکور، ریشه در سابقه زیست مذهبی وی دارد. نوشین جعفری در خانواده‌ای در این حد مذهبی بزرگ نشده و به عکس نگارنده اکانت یاردبستانی، متون اربعه را به وسواس نخوانده است و احتمالا حتی یکی از این کتاب‌ها را از نزدیک ندیده و نگشوده است و … .
از آنچه در فاصله کشف دوست ما تا بازداشت نوشین جعفری در تیم امنیتی گذشته، میگذرم. نوشین جعفری در تاریخ دوازدهم مرداد ماه بازداشت میشود. طبیعتا از اولین بازجوییها مشخص است که اشتباهی رخ داده و باید آزاد شود. اما تیم بازجویی برای جلوگیری از سرافکندگی به جای پذیرش اشتباه بر حجم و شدت بازجوییها میافزاید که نتیجه خاضی ندارد.
https://tinyurl.com/y4ufgbeb
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66482
مروری بر پرونده نوشین جعفری
ماجرا از جایی آغاز شد که دوست توئیترگرد ما با چشمانی برق‌زده و لبخندی غرورآمیز برلب به رفقا گفت که صاحب اکانت یار دبستانی را یافته است. چطور؟ با تلاش شبانه‌روزی و البته بهره بردن از تسلط بر تکنولوژی. چطور؟ در وب آرشیو وبلاگی پیدا کرده به نام یار دبستانی که صاحب وبلاگ هنگام تعطیلی آن، وبلاگ جدیدی را معرفی کرده و نویسنده وبلاگ جدید کسی نبوده جز نوشین جعفری. پس چون اسم آن وبلاگ، هم اسم این اکانت است لاجرم نوشین جعفری نویسنده اکانت یار دبستانی است. قاعدتا به ذهن رفقا رسید که هر گردی لزوما گردو نیست و به فرض که نوشین جعفری نویسنده وبلاگ مورد نظر باشد، هم نامی یک وبلاگ با یک آکانت توئیتر به این معنی نیست که هر دو نوسیندهای واحد دارند.
@zeitoons
اما نوشین جعفری کیست؟ نوشین جعفری عکاس هنری و رفیق گرمابه و گلستان سلبریتیهای سینمایی و چهره‌های هنری طرفدار اصلاحات است. چه قدر جالب و جذاب میشود که یار غار سلبریتیهای نزدیک به اصلاح طلبان، صاحب اکانت یار دبستانی باشد و بشود به بهانه همین یک اکانت دمار از روزگارشان درآورد یا لااقل تا اطلاع ثانوی دهانشان دوخت. نوشین به عنوان عکاس رفیق سلبریتیها لابد عکسهای نادیده و خصوصی از آنها دارد و چه چیزها که نمیتوان در این عکس‌ها جست و چه لذت بخش است دیدن این عکس‌ها و چه رعشه‌ای به تن این سلبریتی جماعت خواهد افتاد. شیرینی این فتح بزرگ و شکار لذیذ، موجب غفلت دوستان از دیدن بدیهیات شد و به قول مولانا کدو را ندیدند و توجه نکردند که هم نامی دو اکانت، آن هم با چند سال فاصله، نشان یکسانی نویسنده شان نیست.
@zeitoons
فارغ از اظهارات نویسنده اکانت یار دبستانی، تحلیل ساده روانکاوانه نشان میدهد که مطالعه وسواسی متون مذهبی توسط نگارنده اکانت مذکور، ریشه در سابقه زیست مذهبی وی دارد. نوشین جعفری در خانواده‌ای در این حد مذهبی بزرگ نشده و به عکس نگارنده اکانت یاردبستانی، متون اربعه را به وسواس نخوانده است و احتمالا حتی یکی از این کتاب‌ها را از نزدیک ندیده و نگشوده است و … .
از آنچه در فاصله کشف دوست ما تا بازداشت نوشین جعفری در تیم امنیتی گذشته، میگذرم. نوشین جعفری در تاریخ دوازدهم مرداد ماه بازداشت میشود. طبیعتا از اولین بازجوییها مشخص است که اشتباهی رخ داده و باید آزاد شود. اما تیم بازجویی برای جلوگیری از سرافکندگی به جای پذیرش اشتباه بر حجم و شدت بازجوییها میافزاید که نتیجه خاضی ندارد.
https://tinyurl.com/y4ufgbeb
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66482
تلاش مکرون برای گشایش گره کور مذاکره
آیا فصل جدیدی در مذاکرات تهران و گروه ۷ در راه است
زیتون ـ یلدا امیری: ظاهرا در نخستین نشست کاری سران گروه ۷، رهبران هفت قدرت اقتصادی دموکراتیک جهان در کنار سایر موضوعات ایران هم پرداخته‌اند، ابتدا سخن از ارسال پیام به ایران به میان آمد و پس از آن خبر رسید که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی به محل نشست در شهر بیاریتس فرانسه رفته است و دقایقی پس از ورود گفتگوهای خود را با ژان ایو لودریان، وزیر امور خارجه فرانسه آغاز کرد.
@zeitoons
یک مقام کاخ الیزه به خبرگزاری رویترز گفت که رهبران این گروه با ارسال پیام امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه به ایران موافقت کردند. این مقام کاخ الیزه که نام او ذکر نشده، به رویترز گفت: «امانوئل مکرون به‌عنوان رئیس گروه ۷ این تأیید را از اعضای گروه گرفت که بر پایه گفت‌وگوهای شب گذشته سران، با مقام‌های ایرانی گفت‌وگو کند و به آنها پیام بفرستد».
سفر غیرمنتظره ظریف به فرانسه
البته مکرون ساعتی پس از آنکه اعلام کرد رهبران گروه ۷ با ارسال پیام او به ایران و اقدام مشترک موافقت کرده‌اند، گفت این موافقت به معنای مأموریت رسمی این گروه به او نبوده است. او افزود دیروز بحث‌هایی درباره ایران داشتیم که بر دو موضوع متمرکز است: « هیچ یک از اعضای گروه ۷ نمی‌خواهند که ایران به بمب اتمی دست یابد؛ و همه اعضا خواستار ثبات و صلح در منطقه هستند.»
دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در واکنش به این اخبار گفت: «در این باره حرفی نزده‌ام». او در دیدار دوجانبه‌اش با نخست وزیر ژاپن تاکید کرد که جلوی هیچ یک از رهبران را برای گفت‌وگو با ایران نمی‌گیرد؛ اگر می‌خواهند گفت‌وگو کنند، میتوانند گفت‌وگو کنند.
https://tinyurl.com/yyzkzxok
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66487
آیا فصل جدیدی در مذاکرات تهران و گروه ۷ در راه است
زیتون ـ یلدا امیری: ظاهرا در نخستین نشست کاری سران گروه ۷، رهبران هفت قدرت اقتصادی دموکراتیک جهان در کنار سایر موضوعات ایران هم پرداخته‌اند، ابتدا سخن از ارسال پیام به ایران به میان آمد و پس از آن خبر رسید که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی به محل نشست در شهر بیاریتس فرانسه رفته است و دقایقی پس از ورود گفتگوهای خود را با ژان ایو لودریان، وزیر امور خارجه فرانسه آغاز کرد.
@zeitoons
یک مقام کاخ الیزه به خبرگزاری رویترز گفت که رهبران این گروه با ارسال پیام امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه به ایران موافقت کردند. این مقام کاخ الیزه که نام او ذکر نشده، به رویترز گفت: «امانوئل مکرون به‌عنوان رئیس گروه ۷ این تأیید را از اعضای گروه گرفت که بر پایه گفت‌وگوهای شب گذشته سران، با مقام‌های ایرانی گفت‌وگو کند و به آنها پیام بفرستد».
سفر غیرمنتظره ظریف به فرانسه
البته مکرون ساعتی پس از آنکه اعلام کرد رهبران گروه ۷ با ارسال پیام او به ایران و اقدام مشترک موافقت کرده‌اند، گفت این موافقت به معنای مأموریت رسمی این گروه به او نبوده است. او افزود دیروز بحث‌هایی درباره ایران داشتیم که بر دو موضوع متمرکز است: « هیچ یک از اعضای گروه ۷ نمی‌خواهند که ایران به بمب اتمی دست یابد؛ و همه اعضا خواستار ثبات و صلح در منطقه هستند.»
دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در واکنش به این اخبار گفت: «در این باره حرفی نزده‌ام». او در دیدار دوجانبه‌اش با نخست وزیر ژاپن تاکید کرد که جلوی هیچ یک از رهبران را برای گفت‌وگو با ایران نمی‌گیرد؛ اگر می‌خواهند گفت‌وگو کنند، میتوانند گفت‌وگو کنند.
https://tinyurl.com/yyzkzxok
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66487
Zeitoons
آیا فصل جدیدی در مذاکرات تهران و گروه ۷ در راه است
آیا فصل جدیدی در مذاکرات تهران و گروه ۷ در راه است | سایت مستقل تحلیلی خبری
سطح سیمانی قرن
سروش دباغ
در این فصل برآنم تا به رابطه سپهری با تکنولوژی و روایت او از مفهوم «درخت» در هشت کتاب بپردازم. تکنولوژی یکی از مضامین و مقولاتی است که می توان درباره آن در اشعار سپهری سخن گفت. ابتدا پیشینه این بحث را به اختصار توضیح می دهم، سپس استشهاداتی به فقراتی از هشت کتاب در این باب می‌نمایم.
سپهری اولین دفتر شعر خود را درسال ۱۳۳۰ سروده است. دومین دفتر او که دو سال بعد سروده شده، بر خلاف دفتر اول، سویه های اجتماعی- سیاسی ندارد و بیشتر واجد صبغه انفسی است. از ابتدای دفتر دوم و در شعر اول، تقابلی میان شرق و غرب در کلام سپهری ریزش می کند؛ هر چند این تقابل، معطوف به خورشید و طلوع و غروب آن است، اما بر تقابل و تخالف میان مشرق زمین و مغرب زمین در آن روزگار دلالت ضمنی دارد؛ به ویژه آنکه در آن زمانه، «بازگشت به خویشتن»، و به گونه‌ای سخن گفتن از اینکه نباید آنچه را که خود داشته‌ایم از دیگران تقاضا و طلب کنیم در آثار روشنفکران سر برآورده بود. این امر البته در دهه سی خورشیدی چندان برجسته نبود؛ بلکه در دهه چهل و پنجاه خورشیدی برجسته می شود و گفتمان بازگشت به خویشتن در آثار روشنفکرانِ با نفوذی چون جلال آل احمد و علی شریعتی بروز و ظهور می‌یابد و تأکید می شود که باید به سنت مألوف و داشته های خود بازگردیم و آنها را از دیگران طلب نکنیم.
https://tinyurl.com/y3y28qk9
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66448
سروش دباغ
در این فصل برآنم تا به رابطه سپهری با تکنولوژی و روایت او از مفهوم «درخت» در هشت کتاب بپردازم. تکنولوژی یکی از مضامین و مقولاتی است که می توان درباره آن در اشعار سپهری سخن گفت. ابتدا پیشینه این بحث را به اختصار توضیح می دهم، سپس استشهاداتی به فقراتی از هشت کتاب در این باب می‌نمایم.
سپهری اولین دفتر شعر خود را درسال ۱۳۳۰ سروده است. دومین دفتر او که دو سال بعد سروده شده، بر خلاف دفتر اول، سویه های اجتماعی- سیاسی ندارد و بیشتر واجد صبغه انفسی است. از ابتدای دفتر دوم و در شعر اول، تقابلی میان شرق و غرب در کلام سپهری ریزش می کند؛ هر چند این تقابل، معطوف به خورشید و طلوع و غروب آن است، اما بر تقابل و تخالف میان مشرق زمین و مغرب زمین در آن روزگار دلالت ضمنی دارد؛ به ویژه آنکه در آن زمانه، «بازگشت به خویشتن»، و به گونه‌ای سخن گفتن از اینکه نباید آنچه را که خود داشته‌ایم از دیگران تقاضا و طلب کنیم در آثار روشنفکران سر برآورده بود. این امر البته در دهه سی خورشیدی چندان برجسته نبود؛ بلکه در دهه چهل و پنجاه خورشیدی برجسته می شود و گفتمان بازگشت به خویشتن در آثار روشنفکرانِ با نفوذی چون جلال آل احمد و علی شریعتی بروز و ظهور می‌یابد و تأکید می شود که باید به سنت مألوف و داشته های خود بازگردیم و آنها را از دیگران طلب نکنیم.
https://tinyurl.com/y3y28qk9
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66448
امیدها و بیم‌های سفر ظریف
مهدی نوربخش
دعوت ظریف به فرانسه توسط رئیس‌جمهوری این کشور در کنار کنفرانس G7 ، یک موفقیت بزرگ دیپلماتیک برای ایران محسوب میشود. اما در کنار این موفقیت امید و بیم‌هایی وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرند. اما پیش از بررسی انها باید به چند نکته توجه داشت:
۱. تحریم‌های اقتصادی امریکا برروی ایران کارگر شده اند و پتانسیل انرا دارند که اقتصاد کشور ما را در اینده فلج کنند. فروش نفت کشور در روز به زیر ۲۵۰ هزار بشکه رسیده است. ظریف از دولت فرانسه خواسته است تا با کوشش او کشور ما از بخشی از تحریم‌های امریکا خلاصی پیدا کرده و بتوانیم روزی ۷۰۰ هزار بشکه نفت به چین و هند بفروشیم تا از فروپاشی اقتصادی جلوگیری به‌عمل اید. پیش از اعمال تحریم‌های امریکا، تولید نفت در کشور ما روزی ۲,۸۰۰,۰۰۰ بشکه در روز بوده است. ماجرای توقیف کشتی گریس ۱ (ادریان دریا) و سرگردانی این کشتی با بیش از دو میلیون بشکه نفت در اب‌های بین المللی به‌وضوح نشان داد که تحریم‌های امریکا چقدر میتواند کارگر باشد. اقتصادی بیمار و سر تا پا الوده به فساد که بخش اعظم ان در کنترل سپاه پاسداران کشور است، با تحریم‌های امریکا شکنندگی خودرا بیش از پیش عیان کرده است.
@zeitoons
۲. کشورهای اروپائی خارج از منظومه سیاسی و اقتصادی امریکا نمیتوانند کار زیادی برای کشور ما انجام دهند. اقتصاد امریکا اکنون در مرحله پسا صنعتی (Post-Industrial) قرار دارد. این به‌این معنی‌ست که اقتصاد خدماتی امریکا (Service Industry) بر نهادهای مالی بین المللی سیطره قدرتمندی دارد. مشاورین رئیس جمهور کشورمان اذعان می‌کنند که نسبت به عدم قدرت اروپا برای ایجاد راهکارهای مالی برای ایران اشنائی نداشته اند. انها فکر می‌کرده اند که اروپا خارج از سیطره مالی و اقتصادی امریکا بتواند برای ایران راهکارهای مناسبی ایجاد کند تا کشور ما توفیق یابد با چالش مشکلات تحریم‌های امریکا بهتر مقابله کند.
https://tinyurl.com/y4sfdn99
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66526
مهدی نوربخش
دعوت ظریف به فرانسه توسط رئیس‌جمهوری این کشور در کنار کنفرانس G7 ، یک موفقیت بزرگ دیپلماتیک برای ایران محسوب میشود. اما در کنار این موفقیت امید و بیم‌هایی وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرند. اما پیش از بررسی انها باید به چند نکته توجه داشت:
۱. تحریم‌های اقتصادی امریکا برروی ایران کارگر شده اند و پتانسیل انرا دارند که اقتصاد کشور ما را در اینده فلج کنند. فروش نفت کشور در روز به زیر ۲۵۰ هزار بشکه رسیده است. ظریف از دولت فرانسه خواسته است تا با کوشش او کشور ما از بخشی از تحریم‌های امریکا خلاصی پیدا کرده و بتوانیم روزی ۷۰۰ هزار بشکه نفت به چین و هند بفروشیم تا از فروپاشی اقتصادی جلوگیری به‌عمل اید. پیش از اعمال تحریم‌های امریکا، تولید نفت در کشور ما روزی ۲,۸۰۰,۰۰۰ بشکه در روز بوده است. ماجرای توقیف کشتی گریس ۱ (ادریان دریا) و سرگردانی این کشتی با بیش از دو میلیون بشکه نفت در اب‌های بین المللی به‌وضوح نشان داد که تحریم‌های امریکا چقدر میتواند کارگر باشد. اقتصادی بیمار و سر تا پا الوده به فساد که بخش اعظم ان در کنترل سپاه پاسداران کشور است، با تحریم‌های امریکا شکنندگی خودرا بیش از پیش عیان کرده است.
@zeitoons
۲. کشورهای اروپائی خارج از منظومه سیاسی و اقتصادی امریکا نمیتوانند کار زیادی برای کشور ما انجام دهند. اقتصاد امریکا اکنون در مرحله پسا صنعتی (Post-Industrial) قرار دارد. این به‌این معنی‌ست که اقتصاد خدماتی امریکا (Service Industry) بر نهادهای مالی بین المللی سیطره قدرتمندی دارد. مشاورین رئیس جمهور کشورمان اذعان می‌کنند که نسبت به عدم قدرت اروپا برای ایجاد راهکارهای مالی برای ایران اشنائی نداشته اند. انها فکر می‌کرده اند که اروپا خارج از سیطره مالی و اقتصادی امریکا بتواند برای ایران راهکارهای مناسبی ایجاد کند تا کشور ما توفیق یابد با چالش مشکلات تحریم‌های امریکا بهتر مقابله کند.
https://tinyurl.com/y4sfdn99
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66526
تهدید از ایران، حمله از اسرائیل
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: این روزها حملات پهپادی اسرائیل به انبارهای حشدالشعبی در الانبار عراق٬ لانه پهپادهای ایران در دمشق سوریه و مرکز رسانه‌ای حزب‌الله لبنان در بیروت٬ دور جدیدی از تنش‌های منطقه‌ای اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران را رقم زد.
با آن که اسرائیل تاکنون به شکل رسمی در مورد حمله به مراکز حشدالشعبی اشاره نکرده اما بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر این کشور گفته است: «ایران در هیچ کجا مصون نیست. در هر نقطه‌ای که نیاز باشد، علیه ایران اقدام می‌کنیم و دست ما میتواند از این هم درازتر شود.»
«خانه‌ای سست‌تر از لانه‌ی عنکبوت»
در سال ۲۰۰۰ میلادی و پس از ترک جنوب لبنان توسط نظامیان اسرائیلی٬ «سید حسن نصرالله» دبیرکل حزب‌الله در سخنرانی خود در «بیت‌جبیل» اعلام کرد: «اسرائیلی که سلاح اتمی دارد و دارای قوی‌تری نیروی هوایی در منطقه است، سست‌تر از خانه عنکبوت است.» نصرالله بعدها نیز در چندین مراسم و مصاحبه٬ همین گفته را تکرار کرد.
@zeitoons
در سال ۱۳۹۴ شمسی هم یکی از گفته‌های آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان جمله سال انتخاب شد. او گفته بود: « اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید.» البته آیت‌الله خامنه‌ای در سال ۹۵ و در دیدار با رمضان عبدالله دبیرکل جهاد اسلامی فلسطین٬ شرطی به سخن پیشین خود افزوده و گفت: «رژیم صهیونیستی همچنان که قبلاً گفته‌ایم به شرط مبارزه همگانی و متحد فلسطینی‌ها و مسلمانان با صهیونیستها در ۲۵ سال آینده وجود خارجی نخواهد داشت.»
برخی از ارگان‌های فرهنگی و رسانه‌ای وابسته به سپاه و شهرداری در چندین نقطه تهران و همچنین در برخی استان‌های ایران٬ با نصب تابلوهای دیجیتالی موسوم به تابلوی روزشمار نابودی اسرائیل٬ نشان دادند که آنها نیز همچون رهبر جمهوری اسلامی٬ بی‌صبرانه برای نابودی اسرائیل روزشماری می کنند. البته حالا فقط ۴ سال از تعیین تقویم خامنه‌ای گذشته و هنوز برای تحقق پیشگویی او ۲۱ سال زمان باقی مانده است. اما تحرکات جدید اسرائیل در عراق٬ سوریه٬ لبنان و یمن٬ رو به فزونی نهاده و نشان داده که در حوزه‌های نفوذ جمهوری اسلامی٬ قصد قدرت‌نمایی جدی دارد.
https://tinyurl.com/y4dkml9c
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66517
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: این روزها حملات پهپادی اسرائیل به انبارهای حشدالشعبی در الانبار عراق٬ لانه پهپادهای ایران در دمشق سوریه و مرکز رسانه‌ای حزب‌الله لبنان در بیروت٬ دور جدیدی از تنش‌های منطقه‌ای اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران را رقم زد.
با آن که اسرائیل تاکنون به شکل رسمی در مورد حمله به مراکز حشدالشعبی اشاره نکرده اما بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر این کشور گفته است: «ایران در هیچ کجا مصون نیست. در هر نقطه‌ای که نیاز باشد، علیه ایران اقدام می‌کنیم و دست ما میتواند از این هم درازتر شود.»
«خانه‌ای سست‌تر از لانه‌ی عنکبوت»
در سال ۲۰۰۰ میلادی و پس از ترک جنوب لبنان توسط نظامیان اسرائیلی٬ «سید حسن نصرالله» دبیرکل حزب‌الله در سخنرانی خود در «بیت‌جبیل» اعلام کرد: «اسرائیلی که سلاح اتمی دارد و دارای قوی‌تری نیروی هوایی در منطقه است، سست‌تر از خانه عنکبوت است.» نصرالله بعدها نیز در چندین مراسم و مصاحبه٬ همین گفته را تکرار کرد.
@zeitoons
در سال ۱۳۹۴ شمسی هم یکی از گفته‌های آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان جمله سال انتخاب شد. او گفته بود: « اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید.» البته آیت‌الله خامنه‌ای در سال ۹۵ و در دیدار با رمضان عبدالله دبیرکل جهاد اسلامی فلسطین٬ شرطی به سخن پیشین خود افزوده و گفت: «رژیم صهیونیستی همچنان که قبلاً گفته‌ایم به شرط مبارزه همگانی و متحد فلسطینی‌ها و مسلمانان با صهیونیستها در ۲۵ سال آینده وجود خارجی نخواهد داشت.»
برخی از ارگان‌های فرهنگی و رسانه‌ای وابسته به سپاه و شهرداری در چندین نقطه تهران و همچنین در برخی استان‌های ایران٬ با نصب تابلوهای دیجیتالی موسوم به تابلوی روزشمار نابودی اسرائیل٬ نشان دادند که آنها نیز همچون رهبر جمهوری اسلامی٬ بی‌صبرانه برای نابودی اسرائیل روزشماری می کنند. البته حالا فقط ۴ سال از تعیین تقویم خامنه‌ای گذشته و هنوز برای تحقق پیشگویی او ۲۱ سال زمان باقی مانده است. اما تحرکات جدید اسرائیل در عراق٬ سوریه٬ لبنان و یمن٬ رو به فزونی نهاده و نشان داده که در حوزه‌های نفوذ جمهوری اسلامی٬ قصد قدرت‌نمایی جدی دارد.
https://tinyurl.com/y4dkml9c
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66517
صدور حکم برای سه متهم به جاسوسی در ایران
از سناریونویسی تا جاسوس‌سازی
زیتون ـ محمدرضا سرداری: سخنگوی قوه قضاییه خبر داد که ارس امیری، کارمند سابق شورای فرهنگی بریتانیا و علی جوهری و انوشه آشوری ۳ متهم به براندازی و جاسوسی هر کدام جداگانه به مجازات ۱۰ تا ۱۲ سال حبس و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شده‌اند.
به گفته غلامحسین اسماعیلی ارس امیری به واسطه ارتباط با بریتیش کانسل کوشیده تا از طریق هنر دست به براندازی زند. این مقام قضایی افزوده که علی جوهری که به خاطر همکاری با موساد محکوم شده، تلاش کرده تا اطلاعاتی درباره فعالیت‌های سپاه پاسداران، به خصوص در زمینه تونل سازی و اقدامات عمرانی و فعالیت قرارگاه خاتم‌الانبیا به اسرائیل بدهد. اما در خصوص خانم آشوری صرفاً گفته شده که وی با موساد در تماس بوده و دو تابعیتی است.
@zeitoons
محکومان به جاسوسی چه سابقه‌ای دارند؟
در میان این سه متهم، تنها در زمینه ارس امیری اطلاعاتی وجود دارد. وی سال گذشته به هنگام ورود به ایران بازداشت و سپس با وقیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد اما تحت نظر مأموران اطلاعات قرار داشت. وی سپس در نامه‌ای به ابراهیم رئیسی فاش کرد که از وی خواسته‌اند تا همکاری کند اما وی در این نامه ذکر کرده جز در در هنر که تخصصش است؛ هیچ نوع فعالیتی نخواهد کرد.
اما درباره انوشه آشوری و علی جوهری هیچ اطلاعات مشخصی وجود ندارد و معلوم نیست این افراد در چه سمتی قرار داشتند و چگونه بازداشت شدند. به طور مثال گفته شده که انوشه امیری علاوه بر محکومیت به ۱۰ سال حبس به خاطر جاسوسی، به ۲ حبس به خاطر تحصیل مال نامشروع و همچنین استرداد ۳۳ هزار یورو محکوم شده. اما روشن نیست وی از چه طریقی مال نامشروع تحصیل کرده و این مال چه ارتباطی با جاسوسی داشته‌است.
در خصوص علی جوهری نیز ادعا شده که وی با اعضای موساد در کشورهای سریلانکا، هند، لائوس و کشورهای مختلف ارتباطات گسترده‌ای برقرار کرده، به اسرائیل سفر و مقدماتی را برای اخذ تابعیت اسرائیلی فراهم کرده بود. اما اتهام او نشان میدهد که وی با قرارگاه خاتم‌الانبیا وابسته به سپاه همکاری و به اطلاعاتی در زمینه فعالیت‌های عمرانی سپاه دسترسی داشته است.
https://tinyurl.com/y2t49pkc
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66550
از سناریونویسی تا جاسوس‌سازی
زیتون ـ محمدرضا سرداری: سخنگوی قوه قضاییه خبر داد که ارس امیری، کارمند سابق شورای فرهنگی بریتانیا و علی جوهری و انوشه آشوری ۳ متهم به براندازی و جاسوسی هر کدام جداگانه به مجازات ۱۰ تا ۱۲ سال حبس و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شده‌اند.
به گفته غلامحسین اسماعیلی ارس امیری به واسطه ارتباط با بریتیش کانسل کوشیده تا از طریق هنر دست به براندازی زند. این مقام قضایی افزوده که علی جوهری که به خاطر همکاری با موساد محکوم شده، تلاش کرده تا اطلاعاتی درباره فعالیت‌های سپاه پاسداران، به خصوص در زمینه تونل سازی و اقدامات عمرانی و فعالیت قرارگاه خاتم‌الانبیا به اسرائیل بدهد. اما در خصوص خانم آشوری صرفاً گفته شده که وی با موساد در تماس بوده و دو تابعیتی است.
@zeitoons
محکومان به جاسوسی چه سابقه‌ای دارند؟
در میان این سه متهم، تنها در زمینه ارس امیری اطلاعاتی وجود دارد. وی سال گذشته به هنگام ورود به ایران بازداشت و سپس با وقیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد اما تحت نظر مأموران اطلاعات قرار داشت. وی سپس در نامه‌ای به ابراهیم رئیسی فاش کرد که از وی خواسته‌اند تا همکاری کند اما وی در این نامه ذکر کرده جز در در هنر که تخصصش است؛ هیچ نوع فعالیتی نخواهد کرد.
اما درباره انوشه آشوری و علی جوهری هیچ اطلاعات مشخصی وجود ندارد و معلوم نیست این افراد در چه سمتی قرار داشتند و چگونه بازداشت شدند. به طور مثال گفته شده که انوشه امیری علاوه بر محکومیت به ۱۰ سال حبس به خاطر جاسوسی، به ۲ حبس به خاطر تحصیل مال نامشروع و همچنین استرداد ۳۳ هزار یورو محکوم شده. اما روشن نیست وی از چه طریقی مال نامشروع تحصیل کرده و این مال چه ارتباطی با جاسوسی داشته‌است.
در خصوص علی جوهری نیز ادعا شده که وی با اعضای موساد در کشورهای سریلانکا، هند، لائوس و کشورهای مختلف ارتباطات گسترده‌ای برقرار کرده، به اسرائیل سفر و مقدماتی را برای اخذ تابعیت اسرائیلی فراهم کرده بود. اما اتهام او نشان میدهد که وی با قرارگاه خاتم‌الانبیا وابسته به سپاه همکاری و به اطلاعاتی در زمینه فعالیت‌های عمرانی سپاه دسترسی داشته است.
https://tinyurl.com/y2t49pkc
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66550
مفاسد سرداران و روحانیون امنیتی؛ مورد محمود سیف
در مجادله‌ای که بین دو قاضی‌القضات سابق و اسبق جمهوری اسلامی پیش آمده است، اگرچه تلویحاً، اما گوشه‌ای دیگر از کوه فساد نظام استبداد دینی حاکم بر ایران هویدا گشته است. آملی لاریجانی در نامه‌ی خویش به محمد یزدی می‌نویسد: «بنده سینه‌ام خزانه‌الاسرار اتهامات مجموعه‌ای از معاونان، قائم‌مقامان و آقازاده‌های مسئولان و شخصیت‌هاست و ظاهراً امروز هم هزینه ایستادگی در رسیدگی به آنها را می‌پردازم. اما نکته این است که آیا کسانی که امروز برای شفافیت و مبارزه با فساد سینه چاک می‌کنند و ماه‌ها برای دستگیری فردی که نه معاون بنده بوده و نه رئیس دفتر بنده، بلکه مدیر یکی از اجزاء حوزه ریاست تحت اشراف شخصی سالم، فاضل و شریف چون آقای خلفی بوده، فضاسازی کرده‌اند، آیا همین کار را برای آقای شریفی قائم‌مقام شهردار اسبق تهران و آقای سیف معاون اقتصادی اطلاعات سپاه و … کرده‌اند و فساد آنها را به آقای قالیباف و آقای طائب و دیگران سرایت داده‌اند؟ وااسفا از این ظلم و بی‌عدالتی و بی‌مروتی»
این پاراگراف به روشنی بیان می‌دارد که حجم و عمق فساد در میان مسئولین، معاونین و آقازاده‌های جمهوری اسلامی به قدری زیاد است که سینه‌ی شیخ صادق مخزن اسرار این مفاسد است که به دو نمونه‌ی آنها یعنی شریفی و سیف معاونین و مشاورین طائب و قالیباف اشاره میکند. ما نیز در سلسله یادداشت‌هایی از سیف شروع می‌کنیم و به معرفی برخی از سردمداران فساد در میان نظامیان و امنیتی‌ها و روحانیون می‌پردازیم.
https://tinyurl.com/y4eqjcn3
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66584
در مجادله‌ای که بین دو قاضی‌القضات سابق و اسبق جمهوری اسلامی پیش آمده است، اگرچه تلویحاً، اما گوشه‌ای دیگر از کوه فساد نظام استبداد دینی حاکم بر ایران هویدا گشته است. آملی لاریجانی در نامه‌ی خویش به محمد یزدی می‌نویسد: «بنده سینه‌ام خزانه‌الاسرار اتهامات مجموعه‌ای از معاونان، قائم‌مقامان و آقازاده‌های مسئولان و شخصیت‌هاست و ظاهراً امروز هم هزینه ایستادگی در رسیدگی به آنها را می‌پردازم. اما نکته این است که آیا کسانی که امروز برای شفافیت و مبارزه با فساد سینه چاک می‌کنند و ماه‌ها برای دستگیری فردی که نه معاون بنده بوده و نه رئیس دفتر بنده، بلکه مدیر یکی از اجزاء حوزه ریاست تحت اشراف شخصی سالم، فاضل و شریف چون آقای خلفی بوده، فضاسازی کرده‌اند، آیا همین کار را برای آقای شریفی قائم‌مقام شهردار اسبق تهران و آقای سیف معاون اقتصادی اطلاعات سپاه و … کرده‌اند و فساد آنها را به آقای قالیباف و آقای طائب و دیگران سرایت داده‌اند؟ وااسفا از این ظلم و بی‌عدالتی و بی‌مروتی»
این پاراگراف به روشنی بیان می‌دارد که حجم و عمق فساد در میان مسئولین، معاونین و آقازاده‌های جمهوری اسلامی به قدری زیاد است که سینه‌ی شیخ صادق مخزن اسرار این مفاسد است که به دو نمونه‌ی آنها یعنی شریفی و سیف معاونین و مشاورین طائب و قالیباف اشاره میکند. ما نیز در سلسله یادداشت‌هایی از سیف شروع می‌کنیم و به معرفی برخی از سردمداران فساد در میان نظامیان و امنیتی‌ها و روحانیون می‌پردازیم.
https://tinyurl.com/y4eqjcn3
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66584
افشار سلیمانی در گفت‌وگو با زیتون
باید با ترامپ مذاکره کنیم
زیتون ـ پس از حضور محمدجواد ظریف در حاشیه اجلاس گروه هفت و مذاکره وی با امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، حسن روحانی به دیدار و مذاکره با ترامپ روی خوش نشان داد، ولی یک روز بعد، به گونه‌ای سخن گفت که دیدارش با ترامپ تقریباً تعلیق به محال شد. اینکه چرا روحانی چنان موضع عجیبی اتخاذ کرد و یک‌روزه تغییر موضع داد، یکی از سوالات اصلی مصاحبه‌ی «زیتون» با افشار سلیمانی، دیپلمات پیشین وزارت خارجه و سفیر اسبق ایران در جمهوری آذربایجان، است. آقای سلیمانی در این گفت‌وگو همچنین شرایط فعلی و چشم‌اندازهای آتی رابطۀ ایران و آمریکا را نیز از زوایای گوناگون بررسی کرده و در مجموع بر این نکته تاکید داشت که مذاکره با ترامپ، گامی در راستای تحقق منافع ملی ایران در شرایط کنونی است.
@zeitoons
متن کامل این گفتگو از پی می‌آید:
بعد از دیدار جواد ظریف و امانوئل مکرون، حسن روحانی تلویحاً گفت که حاضر است با ترامپ ملاقات کند. ولی یک روز بعد، روحانی تقریباً گفت با ترامپ ملاقات نخواهد کرد. تحلیل شما از مواضع متناقض روحانی دربارۀ دیدار با ترامپ، در روزهای دوشنبه و سه‌شنبۀ این هفته چیست؟
سخنان آقای روحانی همزمان با حضور آقای ظریف در فرانسه، شاید دلیلش نوعی حمایت از مذاکره ظریف با مقامات غربی بود. یعنی روحانی به غرب چراغ سبز نشان داد که آمادۀ مذاکره با آمریکاست تا ظریف در مذاکره با ماکرون و سایر مقامات کشورهای اروپایی، بتواند کار را پیش ببرد. ولی سخنان روز سه‌شنبۀ روحانی، یعنی سخنان ایشان بعد از پایان حضور ظریف در حاشیه نشست سران گروه ۷، نشان داد که دولت ایران خیلی امیدوار به مذاکره با آمریکا نبوده. من شخصاً برداشتم این نبود که ایران به زودی با آمریکا مذاکره میکند و این نکته را دوشنبه شب در مصاحبه با یکی از رسانه‌ها هم گفتم. ماجرا کلاً این بود که آقای ماکرون مکانیسمی را به دولت ایران و دولت آمریکا ارائه داده است که عبارت است از فروش محدود نفت ایران و دریافت پول نفتی که فروخته میشود، و ممانعت از ادامۀ روند کاهش تعهدات برجامی ایران، و بازگشت کامل ایران به تعهداتش در برجام.
https://tinyurl.com/yxthu6jx
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66578
باید با ترامپ مذاکره کنیم
زیتون ـ پس از حضور محمدجواد ظریف در حاشیه اجلاس گروه هفت و مذاکره وی با امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، حسن روحانی به دیدار و مذاکره با ترامپ روی خوش نشان داد، ولی یک روز بعد، به گونه‌ای سخن گفت که دیدارش با ترامپ تقریباً تعلیق به محال شد. اینکه چرا روحانی چنان موضع عجیبی اتخاذ کرد و یک‌روزه تغییر موضع داد، یکی از سوالات اصلی مصاحبه‌ی «زیتون» با افشار سلیمانی، دیپلمات پیشین وزارت خارجه و سفیر اسبق ایران در جمهوری آذربایجان، است. آقای سلیمانی در این گفت‌وگو همچنین شرایط فعلی و چشم‌اندازهای آتی رابطۀ ایران و آمریکا را نیز از زوایای گوناگون بررسی کرده و در مجموع بر این نکته تاکید داشت که مذاکره با ترامپ، گامی در راستای تحقق منافع ملی ایران در شرایط کنونی است.
@zeitoons
متن کامل این گفتگو از پی می‌آید:
بعد از دیدار جواد ظریف و امانوئل مکرون، حسن روحانی تلویحاً گفت که حاضر است با ترامپ ملاقات کند. ولی یک روز بعد، روحانی تقریباً گفت با ترامپ ملاقات نخواهد کرد. تحلیل شما از مواضع متناقض روحانی دربارۀ دیدار با ترامپ، در روزهای دوشنبه و سه‌شنبۀ این هفته چیست؟
سخنان آقای روحانی همزمان با حضور آقای ظریف در فرانسه، شاید دلیلش نوعی حمایت از مذاکره ظریف با مقامات غربی بود. یعنی روحانی به غرب چراغ سبز نشان داد که آمادۀ مذاکره با آمریکاست تا ظریف در مذاکره با ماکرون و سایر مقامات کشورهای اروپایی، بتواند کار را پیش ببرد. ولی سخنان روز سه‌شنبۀ روحانی، یعنی سخنان ایشان بعد از پایان حضور ظریف در حاشیه نشست سران گروه ۷، نشان داد که دولت ایران خیلی امیدوار به مذاکره با آمریکا نبوده. من شخصاً برداشتم این نبود که ایران به زودی با آمریکا مذاکره میکند و این نکته را دوشنبه شب در مصاحبه با یکی از رسانه‌ها هم گفتم. ماجرا کلاً این بود که آقای ماکرون مکانیسمی را به دولت ایران و دولت آمریکا ارائه داده است که عبارت است از فروش محدود نفت ایران و دریافت پول نفتی که فروخته میشود، و ممانعت از ادامۀ روند کاهش تعهدات برجامی ایران، و بازگشت کامل ایران به تعهداتش در برجام.
https://tinyurl.com/yxthu6jx
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66578
حمله به علوی بروجردی یا «نشست اساتید»؟
پس از سخنان اخیر شیخ محمّد یزدی، عمده‌ی واکنش‌ها به حرفهای تند او خطاب به صادق لاریجانی بود و کمتر به انتقاد او از مرجعیّت علوی بروجردی پرداختند. آنهایی هم که به این موضوع اشاره کردند، مسئله را فردی دیدند در حالی‌که هم موضوع نخست برخورد دو گروه از اصحاب قدرت بود، هم موضوع دوّم رقابت دو تشکّل روحانی. برای بازکردن مسئله نیاز به مقدّماتی است.
برخی متفکّران معاصر مانند مرتضی مطهّری در بیان وجه تمایز و برتری حوزه‌ی تشیّع از اهل سنّت و به ویژه «الازهر» مصر دو نکته را مهمتر می‌دانند: یکی اینکه منبع مالی حوزه از مردم است، نه حکومت و دوّم اینکه رئیس جامعه الازهر را نفر اوّل حکومت مصر انتخاب میکند در حالی‌که مراجع و زعیم یک حوزه‌ی شیعی از پایین به بالا و به صورت مردمی برگزیده میشود.
پس از انقلاب به تدریج هر دو وجه از بین رفت. نظم جدید حاکم بر حوزه با برگزاری منظّم امتحان‌ها، ارزشیابی سطح تحصیلی و بعدها معادل‌یابی رتبه‌ی حوزوی با مدارک دانشگاهی، صدور کارت شهریّه، ارائه‌ی بیمه، مسکن و تسهیلات معیشتی و مسئله‌ی معافیّت از سربازی به دست نهادهای حاکمیّت افتاد و مدیرانی که از بالا انتخاب می‌شدند. نهاد مرجعیّت نیز تابع خواست حاکمیّت شد، چه در زمان رهبر اوّل با فروکشیدن مراجع منتقد و چه در زمان رهبر دوّم با برکشیدن مراجع مورد تأیید و در صدر آنها مرجع‌سازی از شخص سیّدعلی خامنه‌ای.
https://tinyurl.com/yxnqh4o7
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66593
پس از سخنان اخیر شیخ محمّد یزدی، عمده‌ی واکنش‌ها به حرفهای تند او خطاب به صادق لاریجانی بود و کمتر به انتقاد او از مرجعیّت علوی بروجردی پرداختند. آنهایی هم که به این موضوع اشاره کردند، مسئله را فردی دیدند در حالی‌که هم موضوع نخست برخورد دو گروه از اصحاب قدرت بود، هم موضوع دوّم رقابت دو تشکّل روحانی. برای بازکردن مسئله نیاز به مقدّماتی است.
برخی متفکّران معاصر مانند مرتضی مطهّری در بیان وجه تمایز و برتری حوزه‌ی تشیّع از اهل سنّت و به ویژه «الازهر» مصر دو نکته را مهمتر می‌دانند: یکی اینکه منبع مالی حوزه از مردم است، نه حکومت و دوّم اینکه رئیس جامعه الازهر را نفر اوّل حکومت مصر انتخاب میکند در حالی‌که مراجع و زعیم یک حوزه‌ی شیعی از پایین به بالا و به صورت مردمی برگزیده میشود.
پس از انقلاب به تدریج هر دو وجه از بین رفت. نظم جدید حاکم بر حوزه با برگزاری منظّم امتحان‌ها، ارزشیابی سطح تحصیلی و بعدها معادل‌یابی رتبه‌ی حوزوی با مدارک دانشگاهی، صدور کارت شهریّه، ارائه‌ی بیمه، مسکن و تسهیلات معیشتی و مسئله‌ی معافیّت از سربازی به دست نهادهای حاکمیّت افتاد و مدیرانی که از بالا انتخاب می‌شدند. نهاد مرجعیّت نیز تابع خواست حاکمیّت شد، چه در زمان رهبر اوّل با فروکشیدن مراجع منتقد و چه در زمان رهبر دوّم با برکشیدن مراجع مورد تأیید و در صدر آنها مرجع‌سازی از شخص سیّدعلی خامنه‌ای.
https://tinyurl.com/yxnqh4o7
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66593
به بهانه دومین سالگرد درگذشت پدر، دکتر ابراهیم یزدی
مهدی نوربخش
دوسال از در گذشت شادروان دکتر ابراهیم یزدی یکی از رهبران انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد. دوستانش او را سیاستمداری با اصول، اخلاقی و متعهد به ارزش‌های دموکراتیک می‌دانند. دشمنانش بر توان سیاسی او اذعان داشته و اورا به‌خاطر نقش پررنگش در انقلاب اسلامی کشور نکوهش می‌کنند. فعالیت‌های سیاسی او در زمان اقامت در خارج، در پاریس و بعد از انقلاب همه احوال و شخصیت یک کنشگر فعال سیاسی و یک اندیشمند صاحب فکر را در حوزه های مختلف سیاسی و دینی به‌نمایش می‌گذارد. او بعد از انقلاب و در ابتدا نمی‌خواست در دولت و حکومت مشارکت کند اما با اصرار رهبر انقلاب، ایتالله خمینی، و دوستان همفکرش به دولت بعد از انقلاب پیوست. او عضو شورای انقلاب، معاون نخست وزیر در امور انقلاب، وزیر امور خارجه، نماینده تهران در اولین مجلس شورا و بعد از رحلت شادروان بازرگان، سکان دبیر کلی نهضت ازادی ایران را تا پایان عمر به‌دست گرفت. در انتخاب میان پیوستن به حکومت ولایت فقیه، کسب قدرت و مقام سیاسی و یک منتقد سرسخت سیاست‌های نظام استبداد، دومی را انتخاب نمود. او در ازای قدرت و مقام حکومتی که حاضر بودند به او بدهند تا از زنده یاد مهندس بازرگان و راه استوار او جداشود، دومی را انتخاب کرد و تا پایان عمر یک بازرگانی تمام عیار در اموزه های دینی و یک سیاستمدار اخلاقی ماند. او شش بار بعد از فوت ایتالله خمینی به‌زندان رفت. اخرین بار در سن ۸۰ سالگی که مسن ترین زندانی سیاسی در زمان خود بود. سه ماه از شش ماه زندان را در انفرادی اوین و سه ماه دیگر را در خانه های امنیتی وزارت اطلاعات سپری نمود. زندان اخر، از سلامتی او در اثر بی توجهی به او کاست اگرچه چندین بار در طول این زندان شش ماهه راهی بیمارستان شد.
@zeitoons
در سیاست خارجی سخت بدنبال تعامل با دنیای خارج بود. اعتقاد داشت که نباید اجازه داد تا دشمنان بالقوه ما بالفعل تبدیل شده و باید کوشش کرد تا دوستان بالقوه ما بالفعل تبدیل گردند. او سخت حامی برجام بود و در بهمن سال ۱۳۹۴ در مصاحبه ای گفته بود، «اجرایی شدن برجام در سطح بین المللی موجب کاهش تنش میان ایران با آمریکا و قدرت های اروپایی خواهد شد. در سطح داخلی، با اجرایی شدن برجام و رفع تحریم ها انتظار می رود که دولت بتواند اولاً اصلاحاتی در زمینه های اقتصادی به نفع طبقات کم درآمد انجام دهد و ثانیاً به عنوان پیش نیاز اجتناب ناپذیر توسعه، گشایشی در مناسبات سیاسی بسته داخلی در راستای کاهش تنش ها ایجاد نماید».او در همین مصاحبه در جواب خبرنگار در مورد عکس العمل اسرائیل و کشور های عربی به برجام گفته بود، «بهبودی مناسبات سیاسی ایران با غرب بخصوص آمریکا، موجب نگرانی و مخالفت اسرائیل و برخی از کشورهای عربی منطقه، از جمله عربستان روبرو می شود. نمی توان و نباید انتظار داشت که اسرائیل خود را با شرایط جدید وفق دهد. بلکه این دولت و لابی قدرتمند آن در آمریکا، با تمام نیرو به تخریب این مناسبات خواهد پرداخت. عربستان در نهایت چاره‌ای جز همراهی با شرایط جدید نخواهد داشت. سرشت ارتجاعی دولت و حاکمیت عربستان لاجرم به تغییرات تدریجی در مناسبات سیاسی داخلی و به تبع آن سیاست خارجی، از جمله در رابطه با ایران منجر خواهد شد».
https://tinyurl.com/yxa2jqjp
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66615
مهدی نوربخش
دوسال از در گذشت شادروان دکتر ابراهیم یزدی یکی از رهبران انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد. دوستانش او را سیاستمداری با اصول، اخلاقی و متعهد به ارزش‌های دموکراتیک می‌دانند. دشمنانش بر توان سیاسی او اذعان داشته و اورا به‌خاطر نقش پررنگش در انقلاب اسلامی کشور نکوهش می‌کنند. فعالیت‌های سیاسی او در زمان اقامت در خارج، در پاریس و بعد از انقلاب همه احوال و شخصیت یک کنشگر فعال سیاسی و یک اندیشمند صاحب فکر را در حوزه های مختلف سیاسی و دینی به‌نمایش می‌گذارد. او بعد از انقلاب و در ابتدا نمی‌خواست در دولت و حکومت مشارکت کند اما با اصرار رهبر انقلاب، ایتالله خمینی، و دوستان همفکرش به دولت بعد از انقلاب پیوست. او عضو شورای انقلاب، معاون نخست وزیر در امور انقلاب، وزیر امور خارجه، نماینده تهران در اولین مجلس شورا و بعد از رحلت شادروان بازرگان، سکان دبیر کلی نهضت ازادی ایران را تا پایان عمر به‌دست گرفت. در انتخاب میان پیوستن به حکومت ولایت فقیه، کسب قدرت و مقام سیاسی و یک منتقد سرسخت سیاست‌های نظام استبداد، دومی را انتخاب نمود. او در ازای قدرت و مقام حکومتی که حاضر بودند به او بدهند تا از زنده یاد مهندس بازرگان و راه استوار او جداشود، دومی را انتخاب کرد و تا پایان عمر یک بازرگانی تمام عیار در اموزه های دینی و یک سیاستمدار اخلاقی ماند. او شش بار بعد از فوت ایتالله خمینی به‌زندان رفت. اخرین بار در سن ۸۰ سالگی که مسن ترین زندانی سیاسی در زمان خود بود. سه ماه از شش ماه زندان را در انفرادی اوین و سه ماه دیگر را در خانه های امنیتی وزارت اطلاعات سپری نمود. زندان اخر، از سلامتی او در اثر بی توجهی به او کاست اگرچه چندین بار در طول این زندان شش ماهه راهی بیمارستان شد.
@zeitoons
در سیاست خارجی سخت بدنبال تعامل با دنیای خارج بود. اعتقاد داشت که نباید اجازه داد تا دشمنان بالقوه ما بالفعل تبدیل شده و باید کوشش کرد تا دوستان بالقوه ما بالفعل تبدیل گردند. او سخت حامی برجام بود و در بهمن سال ۱۳۹۴ در مصاحبه ای گفته بود، «اجرایی شدن برجام در سطح بین المللی موجب کاهش تنش میان ایران با آمریکا و قدرت های اروپایی خواهد شد. در سطح داخلی، با اجرایی شدن برجام و رفع تحریم ها انتظار می رود که دولت بتواند اولاً اصلاحاتی در زمینه های اقتصادی به نفع طبقات کم درآمد انجام دهد و ثانیاً به عنوان پیش نیاز اجتناب ناپذیر توسعه، گشایشی در مناسبات سیاسی بسته داخلی در راستای کاهش تنش ها ایجاد نماید».او در همین مصاحبه در جواب خبرنگار در مورد عکس العمل اسرائیل و کشور های عربی به برجام گفته بود، «بهبودی مناسبات سیاسی ایران با غرب بخصوص آمریکا، موجب نگرانی و مخالفت اسرائیل و برخی از کشورهای عربی منطقه، از جمله عربستان روبرو می شود. نمی توان و نباید انتظار داشت که اسرائیل خود را با شرایط جدید وفق دهد. بلکه این دولت و لابی قدرتمند آن در آمریکا، با تمام نیرو به تخریب این مناسبات خواهد پرداخت. عربستان در نهایت چاره‌ای جز همراهی با شرایط جدید نخواهد داشت. سرشت ارتجاعی دولت و حاکمیت عربستان لاجرم به تغییرات تدریجی در مناسبات سیاسی داخلی و به تبع آن سیاست خارجی، از جمله در رابطه با ایران منجر خواهد شد».
https://tinyurl.com/yxa2jqjp
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66615
در گزارش مرکز آمار ایران آمده است؛
فقیرها فقیرتر شدند
زیتون ـ جلیل فقیهی: مرکز آمار ایران در گزارشی نتایج طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانواده در سال ۹۷ را منتشر کرده است. بر اساس این گزارش، در آن سال، متوسط «هزینه» زندگی یک خانواده شهری ماهانه حدود ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان بوده است. از سوی دیگر، متوسط «درآمد» یک خانواده شهری، حدود ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان بوده است.
هزینه‌های زندگی در سال ۹۷ برای یک خانواده شهری ۱۹.۳ درصد نسبت با سال ۹۶ رشد داشته است. این در حالی است که میزان رشد درآمد تنها معادل ۱۸.۶ درصد بوده است.
افزایش ۱۹.۳ درصدی هزینه‌ها در حالی است که نرخ تورم اعلام شده توسط مرکز آمار برای سال ۹۷، در حدود ۲۷ درصد بوده است.
در نگاه اول شاید این‌طور به نظر برسد که نرخ رشد افزایش هزینه‌ها و نرخ تورم باید یکسان باشد، اما در عمل این‌طور نیست و در بسیاری از مواقع افزایش قیمت یک کالا به خرید مقدار کمتری از همان کالا منتهی میشود. در مواردی نیز افزایش قیمت باعث حذف کالای گران شده از سبد خرید خانواده و جایگزین شدن آن با کالاهای ارزان‌تر میشود.
به عنوان مثال، افزایش کم‌سابقه قیمت گوشت قرمز، عملا باعث کاهش مصرف، و در مواردی حذف این کالا از سبد خرید بسیاری از خانواده‌های کم‌درآمد شده است. در مواردی نیز، با افزایش سطح عمومی قیمت‌ها، بسیاری از خانواده‌ها مجبورند هزینه‌های کمتر ضروری‌شان، مانند سرگرمی، پوشاک و حتی آموزش را خرج نیازهای اولیه مانند خوراک و درمان کنند.
جدای از موارد ذکر شده، یکی دیگر از دلایل فاصله میان نرخ تورم و نرخ رشد هزینه‌ها به این دلیل است که گران شدن مسکن اثرش را در نرخ تورم نشان میدهد، اما برای خانواده‌ای که مسکن دارد، افزایش نرخ مسکن لزوما به افزایش هزینه‌های زندگی منتهی نمی‌شود.
https://tinyurl.com/y2ke4ts4
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66620
فقیرها فقیرتر شدند
زیتون ـ جلیل فقیهی: مرکز آمار ایران در گزارشی نتایج طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانواده در سال ۹۷ را منتشر کرده است. بر اساس این گزارش، در آن سال، متوسط «هزینه» زندگی یک خانواده شهری ماهانه حدود ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان بوده است. از سوی دیگر، متوسط «درآمد» یک خانواده شهری، حدود ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان بوده است.
هزینه‌های زندگی در سال ۹۷ برای یک خانواده شهری ۱۹.۳ درصد نسبت با سال ۹۶ رشد داشته است. این در حالی است که میزان رشد درآمد تنها معادل ۱۸.۶ درصد بوده است.
افزایش ۱۹.۳ درصدی هزینه‌ها در حالی است که نرخ تورم اعلام شده توسط مرکز آمار برای سال ۹۷، در حدود ۲۷ درصد بوده است.
در نگاه اول شاید این‌طور به نظر برسد که نرخ رشد افزایش هزینه‌ها و نرخ تورم باید یکسان باشد، اما در عمل این‌طور نیست و در بسیاری از مواقع افزایش قیمت یک کالا به خرید مقدار کمتری از همان کالا منتهی میشود. در مواردی نیز افزایش قیمت باعث حذف کالای گران شده از سبد خرید خانواده و جایگزین شدن آن با کالاهای ارزان‌تر میشود.
به عنوان مثال، افزایش کم‌سابقه قیمت گوشت قرمز، عملا باعث کاهش مصرف، و در مواردی حذف این کالا از سبد خرید بسیاری از خانواده‌های کم‌درآمد شده است. در مواردی نیز، با افزایش سطح عمومی قیمت‌ها، بسیاری از خانواده‌ها مجبورند هزینه‌های کمتر ضروری‌شان، مانند سرگرمی، پوشاک و حتی آموزش را خرج نیازهای اولیه مانند خوراک و درمان کنند.
جدای از موارد ذکر شده، یکی دیگر از دلایل فاصله میان نرخ تورم و نرخ رشد هزینه‌ها به این دلیل است که گران شدن مسکن اثرش را در نرخ تورم نشان میدهد، اما برای خانواده‌ای که مسکن دارد، افزایش نرخ مسکن لزوما به افزایش هزینه‌های زندگی منتهی نمی‌شود.
https://tinyurl.com/y2ke4ts4
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66620
رقص و آواز در جدال با تروریسم
ابوالفضل مظلوم‌زاده
امروزه، آنچه جامعه‌ی انسانی را به وحشت می‌اندازد و «جهانِ زندگی» را مختل میکند، مواجهه با شکل نگران‌کننده‌ای از کنش‌های معنادارِ نظام‌های ایدئولوژیک برای تزریق ترس، ناامنی و وحشت در میان مردم است. این نوع خشونت سازمان‌یافته با پیروی از یک منطق عقلانی تا آنجا پیش می‌رود که بنای هرگونه عقلانیت، امنیت و آرمان فرو‌پاشد. در این حالت، صرفاً مشاهده‌ی تعداد کشته‌شدگان در شکل‌های مختلف خشونت سیاسی سبب بروز دلهره در میان مردم نمی‌شود، بلکه، تجربه‌ی ترور روزمره برای رسیدن به اهداف سیاسی و سازمان‌دهی به جامعه‌ای منضبط و پیش‌بینی‌پذیر برای حفاظت از نظام سیاسی است. در این نوع تروریسمِ ایدئولوژیکْ که «ملَت»، هدف ترور مستمر قرار می‌گیرد، از طریق نمایش و بازنمایش ترس، به طور آگاهانه، پنهان و آشکار، ارعاب سیاسی نقش محوری می‌یابد و چنین به‌نظر میرسد که فقط صیانت از حکومت سبب ارضای کنترل‌کنندگان نمی‌شود، چون‌که هدف عالی، تسخیر «همه‌چیز» است. به این خاطر، حکومت، صدای هیچ مخالفی/منتقدی را تحمل نمی‌کند؛ به اعطای هیچ نوع آزادی تن نمی‌دهد و هیچ‌کس حق گذر از قوانین و فرامین و شکستن محدودیت‌های اجتماعی/سیاسی را ندارد. تجربه‌ی زیستن زیر سایه‌ی سرکوب در دوران‌های سیاه نازی‌ها در دهه‌ی ۱۹۳۰ یا فاشیست ایتالیا در دهه‌ی ۱۹۲۰ یا دوران تصفیه‌سازی در اروپای شرقی، نشان میدهد که چگونه ابراز رفتارهایی ساده و پیش‌پاافتاده در پوشش «قانون» به یک رؤیا تبدیل شده‌بود. نه‌تنها ساده‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین رفتارها و کردارها به رؤیا تبدیل شده‌بود، بلکه، اعتقاد و تفکر درباره‌ی آنها نیز جرم بود! زیرا به قول «ژیژک» راهبرد این است که مقررات حقوقی چنان سخت‌گیرانه تدوین شود که اگر نص آن را در نظر بگیریم، همگان مجرم‌اند. «بدین ترتیب رژیم میتواند با گذشت بودن خودش را به رخ بکشد:«می‌بینید، اگر می‌خواستیم، می‌توانستیم همه‌تان را دستگیر و محکوم کنیم، ولی نترسید، ما اهل مدارا و آسان‌گیری هستیم…»؛ در عین حال رژیم همواره اتباع خود را تهدید به تنبیه میکند:«بیش‌ازحد با ما بازی در نیاورید، یادتان باشد که هر لحظه می‌توانیم …»[۱]. و این یعنی زیستن زیر سایه‌یِ نحسِ تروریسم.
@zeitoons
این‌ها همه، بهایی برای پاسداشت جهان ساختگی و ایدئولوژیک نظام سیاسی است. این نوع تروریسمِ مبتنی بر ایدئولوژی بیشتر از جانب مردمِ خود احساس خطر میکند تا ملت و دولتی دیگر. و موعدِ سرکوب و خفقان را زمانی می‌بیند که خود را در تهاجم و محاصره می‌یابد؛ البته این توهم برای آنان همیشگی است.
این خشونت سیستمی، رمز و راز اعمال زور را خوب حفظ است: تلفیق ماهرانه‌ای از تروریسم سنتی‌ـ‌البته در سطح بسیار کم که دارندگان قدرت سیاسی را هدف قرار داده نه مردم عادی‌ـ و تروریسم جدید که به صورت تصادفی جامعه‌ی مخاطب خود را انتخاب میکند تا به اعمال وحشت مشغول شود. و همین‌طور آمیزه‌ای از صورت پراگماتیستی تروریسمْ از طریق نمایش و بازنمایش ترس برای استیلا بر زیست سیاسی/اجتماعی مردم، مثل سرکوب گسترده در اعتراض‌ها و بازداشت اقشار مختلف جامعه. و صورت نمادین از تروریسم که میتواند شامل بلایی باشد که بر سر یک «گذشته»، «تاریخ» و راویانِ تاریخِ شکوهمند می‌آورد. پس هدف تروریسم در شکل «نمادین» میتواند شامل: حمله به «نهادها و سازمان‌های دموکراتیک»، «تاریخِ مورد علاقه و آثار برجامانده» و «فرهنگ» باشد؛ که هر کدام پیام خاصی را به جامعه مخابره می‌کنند.
https://tinyurl.com/y6kqsv7f
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66635
ابوالفضل مظلوم‌زاده
امروزه، آنچه جامعه‌ی انسانی را به وحشت می‌اندازد و «جهانِ زندگی» را مختل میکند، مواجهه با شکل نگران‌کننده‌ای از کنش‌های معنادارِ نظام‌های ایدئولوژیک برای تزریق ترس، ناامنی و وحشت در میان مردم است. این نوع خشونت سازمان‌یافته با پیروی از یک منطق عقلانی تا آنجا پیش می‌رود که بنای هرگونه عقلانیت، امنیت و آرمان فرو‌پاشد. در این حالت، صرفاً مشاهده‌ی تعداد کشته‌شدگان در شکل‌های مختلف خشونت سیاسی سبب بروز دلهره در میان مردم نمی‌شود، بلکه، تجربه‌ی ترور روزمره برای رسیدن به اهداف سیاسی و سازمان‌دهی به جامعه‌ای منضبط و پیش‌بینی‌پذیر برای حفاظت از نظام سیاسی است. در این نوع تروریسمِ ایدئولوژیکْ که «ملَت»، هدف ترور مستمر قرار می‌گیرد، از طریق نمایش و بازنمایش ترس، به طور آگاهانه، پنهان و آشکار، ارعاب سیاسی نقش محوری می‌یابد و چنین به‌نظر میرسد که فقط صیانت از حکومت سبب ارضای کنترل‌کنندگان نمی‌شود، چون‌که هدف عالی، تسخیر «همه‌چیز» است. به این خاطر، حکومت، صدای هیچ مخالفی/منتقدی را تحمل نمی‌کند؛ به اعطای هیچ نوع آزادی تن نمی‌دهد و هیچ‌کس حق گذر از قوانین و فرامین و شکستن محدودیت‌های اجتماعی/سیاسی را ندارد. تجربه‌ی زیستن زیر سایه‌ی سرکوب در دوران‌های سیاه نازی‌ها در دهه‌ی ۱۹۳۰ یا فاشیست ایتالیا در دهه‌ی ۱۹۲۰ یا دوران تصفیه‌سازی در اروپای شرقی، نشان میدهد که چگونه ابراز رفتارهایی ساده و پیش‌پاافتاده در پوشش «قانون» به یک رؤیا تبدیل شده‌بود. نه‌تنها ساده‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین رفتارها و کردارها به رؤیا تبدیل شده‌بود، بلکه، اعتقاد و تفکر درباره‌ی آنها نیز جرم بود! زیرا به قول «ژیژک» راهبرد این است که مقررات حقوقی چنان سخت‌گیرانه تدوین شود که اگر نص آن را در نظر بگیریم، همگان مجرم‌اند. «بدین ترتیب رژیم میتواند با گذشت بودن خودش را به رخ بکشد:«می‌بینید، اگر می‌خواستیم، می‌توانستیم همه‌تان را دستگیر و محکوم کنیم، ولی نترسید، ما اهل مدارا و آسان‌گیری هستیم…»؛ در عین حال رژیم همواره اتباع خود را تهدید به تنبیه میکند:«بیش‌ازحد با ما بازی در نیاورید، یادتان باشد که هر لحظه می‌توانیم …»[۱]. و این یعنی زیستن زیر سایه‌یِ نحسِ تروریسم.
@zeitoons
این‌ها همه، بهایی برای پاسداشت جهان ساختگی و ایدئولوژیک نظام سیاسی است. این نوع تروریسمِ مبتنی بر ایدئولوژی بیشتر از جانب مردمِ خود احساس خطر میکند تا ملت و دولتی دیگر. و موعدِ سرکوب و خفقان را زمانی می‌بیند که خود را در تهاجم و محاصره می‌یابد؛ البته این توهم برای آنان همیشگی است.
این خشونت سیستمی، رمز و راز اعمال زور را خوب حفظ است: تلفیق ماهرانه‌ای از تروریسم سنتی‌ـ‌البته در سطح بسیار کم که دارندگان قدرت سیاسی را هدف قرار داده نه مردم عادی‌ـ و تروریسم جدید که به صورت تصادفی جامعه‌ی مخاطب خود را انتخاب میکند تا به اعمال وحشت مشغول شود. و همین‌طور آمیزه‌ای از صورت پراگماتیستی تروریسمْ از طریق نمایش و بازنمایش ترس برای استیلا بر زیست سیاسی/اجتماعی مردم، مثل سرکوب گسترده در اعتراض‌ها و بازداشت اقشار مختلف جامعه. و صورت نمادین از تروریسم که میتواند شامل بلایی باشد که بر سر یک «گذشته»، «تاریخ» و راویانِ تاریخِ شکوهمند می‌آورد. پس هدف تروریسم در شکل «نمادین» میتواند شامل: حمله به «نهادها و سازمان‌های دموکراتیک»، «تاریخِ مورد علاقه و آثار برجامانده» و «فرهنگ» باشد؛ که هر کدام پیام خاصی را به جامعه مخابره می‌کنند.
https://tinyurl.com/y6kqsv7f
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66635
سید صالح حکیم در مصاحبه با زیتون
گفتگوی دینی بدون گفتگوی انسانی به جایی نمی‌رسد
زیتون ـ محمد جواد اکبرین: امروز نهم شهریورماه، ۴۱سال از ربوده شدن امام موسی صدر می‌گذرد؛ او را امامِ گفتگو می‌خوانند؛ رهبر شیعیان لبنان که عمرش را در دعوت به همزیستی مسالمت‌آمیز و «شراکت انسانی» گذراند و برای گفتگو با «دیگری» هیچ مرزی نداشت. میراث او را شاید بتوان در همان خطبه‌ای که هجدهم فوریه ۱۹۷۵ در کلیسای کبوشیین بیروت خواند خلاصه کرد که: «ادیان همه یکی بودند و قرار بود در خدمتِ انسان باشند؛ جنگ‌ها و دعواها از روزی آغاز شد که هر یک از دین‌ها به جای اینکه به انسان خدمت کند خدمتگزارِ خویش شد و انسان را فراموش کرد». در این ۴۱سال که از ناپدید شدن او می‌گذرد تجربه و میراث او اگرچه هنوز در اقلیت است اما از سوی همفکرانش با جدیت و پشتکار دنبال میشود.
یکی از مراکز دینی که سالهاست برای برداشتن دیوارهای گفتگو و ترویج ارزش‌های اخلاقی و انسانی تلاش میکند «مُلتقی قیَم للحوار و التعاون» در شهر نجف اشرف است؛ این مصاحبه، حاصل دیداری کوتاه با «سید صالح حکیم» است که مدیریت این مرکز را بر عهده دارد و با حوصله و مهربانی درباره «شراکت انسانی» و مبانی و موانعش حرف می‌زند. سید صالح از تبار «آل حکیم» است که یک عمر از استبداد رنج برده‌اند. در عراقِ دوران صدام، پدرش سید مهدی حکیم به شهادت رسید و خانواده‌اش به زندان رفتند و خودش به قم پناه آورد. پس از سقوط صدام به نجف بازگشت و حالا به نمایندگی از آیت‌الله سید سعید حکیم (از مراجع شیعه در عراق) در بسیاری از مجامع بین‌المللی حضور دارد و ایده «شراکت انسانی و زندگی مشترک» را دنبال میکند؛ هرچند به گفته او موسسه‌‌اش مستقل از مرجعیت عمل میکند.
@zeitoons
«آل حکیم» در مبارزه با استبداد صدام، ده‌ها شهید و زندانی و مفقود دارد، در عرصه علوم عقلی و نقلی نیز آوازه بلندی دارد و در احزاب سیاسی عراق هم چهره‌های شناخته‌شده‌ای دارد؛ در این تبار و خانواده‌ی متنوع و متکثر، سید صالح حکیم بر خلاف برخی دیگر، فاصله‌اش را با قدرت حفظ کرده و همان قدر که بر گفتگو با دیگری تاکید میکند نسبت به آنچه «اسلام سیاسی» می‌خواند هشدار میدهد.
https://tinyurl.com/y2b4dhf7
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66655
گفتگوی دینی بدون گفتگوی انسانی به جایی نمی‌رسد
زیتون ـ محمد جواد اکبرین: امروز نهم شهریورماه، ۴۱سال از ربوده شدن امام موسی صدر می‌گذرد؛ او را امامِ گفتگو می‌خوانند؛ رهبر شیعیان لبنان که عمرش را در دعوت به همزیستی مسالمت‌آمیز و «شراکت انسانی» گذراند و برای گفتگو با «دیگری» هیچ مرزی نداشت. میراث او را شاید بتوان در همان خطبه‌ای که هجدهم فوریه ۱۹۷۵ در کلیسای کبوشیین بیروت خواند خلاصه کرد که: «ادیان همه یکی بودند و قرار بود در خدمتِ انسان باشند؛ جنگ‌ها و دعواها از روزی آغاز شد که هر یک از دین‌ها به جای اینکه به انسان خدمت کند خدمتگزارِ خویش شد و انسان را فراموش کرد». در این ۴۱سال که از ناپدید شدن او می‌گذرد تجربه و میراث او اگرچه هنوز در اقلیت است اما از سوی همفکرانش با جدیت و پشتکار دنبال میشود.
یکی از مراکز دینی که سالهاست برای برداشتن دیوارهای گفتگو و ترویج ارزش‌های اخلاقی و انسانی تلاش میکند «مُلتقی قیَم للحوار و التعاون» در شهر نجف اشرف است؛ این مصاحبه، حاصل دیداری کوتاه با «سید صالح حکیم» است که مدیریت این مرکز را بر عهده دارد و با حوصله و مهربانی درباره «شراکت انسانی» و مبانی و موانعش حرف می‌زند. سید صالح از تبار «آل حکیم» است که یک عمر از استبداد رنج برده‌اند. در عراقِ دوران صدام، پدرش سید مهدی حکیم به شهادت رسید و خانواده‌اش به زندان رفتند و خودش به قم پناه آورد. پس از سقوط صدام به نجف بازگشت و حالا به نمایندگی از آیت‌الله سید سعید حکیم (از مراجع شیعه در عراق) در بسیاری از مجامع بین‌المللی حضور دارد و ایده «شراکت انسانی و زندگی مشترک» را دنبال میکند؛ هرچند به گفته او موسسه‌‌اش مستقل از مرجعیت عمل میکند.
@zeitoons
«آل حکیم» در مبارزه با استبداد صدام، ده‌ها شهید و زندانی و مفقود دارد، در عرصه علوم عقلی و نقلی نیز آوازه بلندی دارد و در احزاب سیاسی عراق هم چهره‌های شناخته‌شده‌ای دارد؛ در این تبار و خانواده‌ی متنوع و متکثر، سید صالح حکیم بر خلاف برخی دیگر، فاصله‌اش را با قدرت حفظ کرده و همان قدر که بر گفتگو با دیگری تاکید میکند نسبت به آنچه «اسلام سیاسی» می‌خواند هشدار میدهد.
https://tinyurl.com/y2b4dhf7
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66655
اعتراض زهرا رهنورد به رویکرد امنیتی علیه زنان
زیتون– زهرا رهنورد٬ از رهبران در حصر «جنبش سبز»٬ در اعتراض به رویه قضایی با زنان یادداشتی منتشر کرد.
در این یادداشت با تاکید بر اینکه «از یکسو فقدان قوانین حمایت کننده از زنان، از یک سو ابزار سرکوب پنهان و آشکار شبیه گشت ارشاد و درگیری های متعدد در خیابان به بهانه‌هایی مانند حجاب تا شبیه آب بازی یک دختربچه ۱۵ ساله در پارک»٬ زنان را تحت فشار قرار داده‌اند؛ نوشت که از سوی دیگر «دستگیری فعالان زن، خبرنگاران و روزنامه‌نگاران، گرامی دارندگان روز زن، حتی صاحبان حرفه‌ها، دستگیرشدگان روز گارگر، معلمان و کارگران و دانشجویان» حیات اجتماعی و سیاسی زنان را نشانه رفته‌اند.
او در ادامه این یادداشت که توسط وب سایت کلمه منتشر شده٬ افزود: «حکم‌های طولانی صادر شده اخیر نظیر حکم مرضیه امیری و یا وثیقه‌های سنگین که حتی با تهیه آن توسط خانواده رد میشود و اتهام به هنرمندان و خبرنگاران و صاحبین فکر و قلم و فشارهای هنگام بازجویی برای پذیرش اتهام‌ها که تالم و نگرانی همگانی در پی دارد مثل نوشین جعفری به جرم‌های ناشناخته و غریب و تبدیل آن به تشویش اذهان عمومی.»
این رهبر در حصر جنبش سبز در ادامه این سوال را مطرح کرد که «آیا حاکمیت فکر نمی‌کند که خود با این روش‌ها به تشویش اذهان عمومی دامن زده است؟»
زهرا رهنورد افزود: «وضعی به وجود آورده‌اند که خانواده‌ها به دلیل عدم امنیت فرزندانشان در تشویش مدام به سر می‌برند، غیر از دستگیری‌ها در اماکن مختلف، پدران و مادران و خانواده نمی‌دانند وقتی فرزندانشان برای کار و درس و تفریح و خرید و هر مساله از خانه بیرون می‌روند آیا با صحت و سلامت و امنیت به خانه بر می‌گردند؟ یا خروجشان از خانه بی بازگشت خواهد بود.»
او ادامه داد: «بالاخره بعد از مدتی زجر چشم انتظاری، این سو و آن سو دویدن و مراجعه به بیمارستان و سردخانه از ترس تصادف و مراکز امنیتی و اطلاعاتی از ترس دستگیری‌ها، بالاخره خبر می‌شوند که فرزندشان بدون دلیل سر از زندان‌ها درآورده یا صدای ضجه‌اش هنگام بازجوییها را به گوش می‌شنوند یا برای بسیاری از دستگیرشدگان به جان می‌شنوند!»
این رهبر در حصر جنبش سبز در پایان این پیشنهاد را مطرح کرد: «پیشنهاد می‌کنم در این اوضاع خطیر ملی، تنگی معیشت و تحریم‌های خشن و بی پایان حداقل حمایت و آرامش که نظام میتواند به مردم تقدیم کند گسترش آزادی‌ها بطور اعم و آزادی زندانیان سیاسی و حذف فضای امنیتی است.»
http://bit.do/rahnavard
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66701
زیتون– زهرا رهنورد٬ از رهبران در حصر «جنبش سبز»٬ در اعتراض به رویه قضایی با زنان یادداشتی منتشر کرد.
در این یادداشت با تاکید بر اینکه «از یکسو فقدان قوانین حمایت کننده از زنان، از یک سو ابزار سرکوب پنهان و آشکار شبیه گشت ارشاد و درگیری های متعدد در خیابان به بهانه‌هایی مانند حجاب تا شبیه آب بازی یک دختربچه ۱۵ ساله در پارک»٬ زنان را تحت فشار قرار داده‌اند؛ نوشت که از سوی دیگر «دستگیری فعالان زن، خبرنگاران و روزنامه‌نگاران، گرامی دارندگان روز زن، حتی صاحبان حرفه‌ها، دستگیرشدگان روز گارگر، معلمان و کارگران و دانشجویان» حیات اجتماعی و سیاسی زنان را نشانه رفته‌اند.
او در ادامه این یادداشت که توسط وب سایت کلمه منتشر شده٬ افزود: «حکم‌های طولانی صادر شده اخیر نظیر حکم مرضیه امیری و یا وثیقه‌های سنگین که حتی با تهیه آن توسط خانواده رد میشود و اتهام به هنرمندان و خبرنگاران و صاحبین فکر و قلم و فشارهای هنگام بازجویی برای پذیرش اتهام‌ها که تالم و نگرانی همگانی در پی دارد مثل نوشین جعفری به جرم‌های ناشناخته و غریب و تبدیل آن به تشویش اذهان عمومی.»
این رهبر در حصر جنبش سبز در ادامه این سوال را مطرح کرد که «آیا حاکمیت فکر نمی‌کند که خود با این روش‌ها به تشویش اذهان عمومی دامن زده است؟»
زهرا رهنورد افزود: «وضعی به وجود آورده‌اند که خانواده‌ها به دلیل عدم امنیت فرزندانشان در تشویش مدام به سر می‌برند، غیر از دستگیری‌ها در اماکن مختلف، پدران و مادران و خانواده نمی‌دانند وقتی فرزندانشان برای کار و درس و تفریح و خرید و هر مساله از خانه بیرون می‌روند آیا با صحت و سلامت و امنیت به خانه بر می‌گردند؟ یا خروجشان از خانه بی بازگشت خواهد بود.»
او ادامه داد: «بالاخره بعد از مدتی زجر چشم انتظاری، این سو و آن سو دویدن و مراجعه به بیمارستان و سردخانه از ترس تصادف و مراکز امنیتی و اطلاعاتی از ترس دستگیری‌ها، بالاخره خبر می‌شوند که فرزندشان بدون دلیل سر از زندان‌ها درآورده یا صدای ضجه‌اش هنگام بازجوییها را به گوش می‌شنوند یا برای بسیاری از دستگیرشدگان به جان می‌شنوند!»
این رهبر در حصر جنبش سبز در پایان این پیشنهاد را مطرح کرد: «پیشنهاد می‌کنم در این اوضاع خطیر ملی، تنگی معیشت و تحریم‌های خشن و بی پایان حداقل حمایت و آرامش که نظام میتواند به مردم تقدیم کند گسترش آزادی‌ها بطور اعم و آزادی زندانیان سیاسی و حذف فضای امنیتی است.»
http://bit.do/rahnavard
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66701
«مزه شیرین عدالت» با طعم «دادگاه‌های مرگ»
زیتون ـ سولماز ایکدر: تقریبا نزدیک به شش ماه از آغاز دوران ریاست یکی از اعضای دادگاه‌های مرگ بر قوه قضاییه می‌گذرد.
زمانی که حکم ریاست بر این قوه توسط آیت‌الله خامنه‌ای صادر شد٬ عده‌ای امیدوار بودند که رییس جدید روشی متفاوت پیشه کند. رییسی در روزهای ابتدایی قاضی‌القضات شدن خود وعده داد که آمده تا «مزه شیرین عدالت» را به مردم بچشاند.
در این میان حتی برخی از چهره‌های اصلاح طلب نیز از ریاست ابراهیم رئیسی استقبال کردند و در مجامع خصوص تاکید می‌کردند که «هرچه که بد باشد٬ بدتر از صادق لاریجانی که نخواهد بود.»
بازداشت‌‌های متصل به محکومیت
پیش از آغاز دوران زعامت ابراهیم رئیسی بر قوه قضاییه٬ به صورت معمول برای متهمین پس از پایان دوران بازداشت موقت ـ بازجویی٬ قرار وثیقه صادر می‌شد و زندانی این امکان را داشت که تا زمان قطعی شدن حکم٬ خارج از زندان به سر برد. همچنین مبالغ وثیقه‌های تعیین شده نیز، نه در همه موارد، اما اغلب با درآمد زندانی حداقل همخوانی را داشت و در نهایت قابل تهیه بود.
در دوران رییس جدید این قوه اما در اکثر موارد یا قرار بازداشت به وثیقه تغییر نمی‌کند٬ یا مبلغ وثیقه آنچنان بالاست که خانواده زندانی امکان تودیع آن را ندارند و یا وثیقه صادره از سوی دادگاه مورد قبول واقع نمی‌شود.
از بین نمونه‌های فراوان٬ می‌توان به مسعود کاظمی اشاره کرد.
برای مسعود کاظمی٬ روزنامه نگار٬ در ابتدا قرار وثیقه‌ای یک میلیاردی تعیین شد. تامین چنین مبلغی برای یک روزنامه‌نگار با درآمدی محدود٬غیر ممکن بود.
البته این قرار پس از مدتی به ۲۰۰ میلیون کاهش یافت اما روند تامین این مبلغ وثیقه تا زمان تایید حکم او به طول انجامید.
قرار وثیقه دو میلیاردی عسل محمدی و یک میلیاردی عاطفه رنگریز نیز به رغم مبلغ بسیار بالا٬ پس از آنکه به سختی فراهم شد٬ از سوی قاضی پذیرفته نشد.
قاضی دادگاه در اکثر موارد با تعیین وثیقه بالا٬ مدت زمان فراهم آمدن آن را طولانی‌تر میکند و پس از تهیه نیز به بهانه نزدیک بودن زمان دادگاه و صدور حکم٬ از قبول آن سرباز می‌زند.
حتی در موارد غیرسیاسی٬ مانند محمدعلی نجفی٬ به رغم صدور قرار وثیقه و تامین آن٬ به ناگهان در روز جمعه نظر قاضی تغییر و دستور بازگشت او به زندان صادر شد.
http://bit.do/edal
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66694
زیتون ـ سولماز ایکدر: تقریبا نزدیک به شش ماه از آغاز دوران ریاست یکی از اعضای دادگاه‌های مرگ بر قوه قضاییه می‌گذرد.
زمانی که حکم ریاست بر این قوه توسط آیت‌الله خامنه‌ای صادر شد٬ عده‌ای امیدوار بودند که رییس جدید روشی متفاوت پیشه کند. رییسی در روزهای ابتدایی قاضی‌القضات شدن خود وعده داد که آمده تا «مزه شیرین عدالت» را به مردم بچشاند.
در این میان حتی برخی از چهره‌های اصلاح طلب نیز از ریاست ابراهیم رئیسی استقبال کردند و در مجامع خصوص تاکید می‌کردند که «هرچه که بد باشد٬ بدتر از صادق لاریجانی که نخواهد بود.»
بازداشت‌‌های متصل به محکومیت
پیش از آغاز دوران زعامت ابراهیم رئیسی بر قوه قضاییه٬ به صورت معمول برای متهمین پس از پایان دوران بازداشت موقت ـ بازجویی٬ قرار وثیقه صادر می‌شد و زندانی این امکان را داشت که تا زمان قطعی شدن حکم٬ خارج از زندان به سر برد. همچنین مبالغ وثیقه‌های تعیین شده نیز، نه در همه موارد، اما اغلب با درآمد زندانی حداقل همخوانی را داشت و در نهایت قابل تهیه بود.
در دوران رییس جدید این قوه اما در اکثر موارد یا قرار بازداشت به وثیقه تغییر نمی‌کند٬ یا مبلغ وثیقه آنچنان بالاست که خانواده زندانی امکان تودیع آن را ندارند و یا وثیقه صادره از سوی دادگاه مورد قبول واقع نمی‌شود.
از بین نمونه‌های فراوان٬ می‌توان به مسعود کاظمی اشاره کرد.
برای مسعود کاظمی٬ روزنامه نگار٬ در ابتدا قرار وثیقه‌ای یک میلیاردی تعیین شد. تامین چنین مبلغی برای یک روزنامه‌نگار با درآمدی محدود٬غیر ممکن بود.
البته این قرار پس از مدتی به ۲۰۰ میلیون کاهش یافت اما روند تامین این مبلغ وثیقه تا زمان تایید حکم او به طول انجامید.
قرار وثیقه دو میلیاردی عسل محمدی و یک میلیاردی عاطفه رنگریز نیز به رغم مبلغ بسیار بالا٬ پس از آنکه به سختی فراهم شد٬ از سوی قاضی پذیرفته نشد.
قاضی دادگاه در اکثر موارد با تعیین وثیقه بالا٬ مدت زمان فراهم آمدن آن را طولانی‌تر میکند و پس از تهیه نیز به بهانه نزدیک بودن زمان دادگاه و صدور حکم٬ از قبول آن سرباز می‌زند.
حتی در موارد غیرسیاسی٬ مانند محمدعلی نجفی٬ به رغم صدور قرار وثیقه و تامین آن٬ به ناگهان در روز جمعه نظر قاضی تغییر و دستور بازگشت او به زندان صادر شد.
http://bit.do/edal
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66694
آیا جمهوری اسلامی از حمایت «جبهه مقاومت» دست می‌کشد؟
زیتون ـ یلدا امیری: حملات اسرائیل به سوریه، لبنان و عراق؛ مواضعی که در ادبیات جمهوری اسلامی «جبهه مقاومت» نامیده میشود و عدم واکنش جمهوری اسلامی، پرسش‌های بسیاری را در مورد رویکرد ایران در منطقه ایجاد کرده است.
مقامات جمهوری اسلامی که تا پیش از این به کوچکترین اتفاقات در سوریه، یمن، لبنان و عراق واکنش نشان می‌دادند و حتی اظهارنظرهای مقامات اسرائیلی را بی‌پاسخ نمی گذاشتند اکنون در برابر حملات اسرائیل سکوت می‌کنند و یا پاسخ‌های محافظه‌کارانه می‌دهند.
یکی از فرماندهان ارتش اسرائیل که نام او فاش نشده چندی پیش اعلام کرد نیروی هوایی این کشور در دو سال اخیر بیش از دویست بار مواضع نیروهای ایرانی و متحدان آنها را در سوریه هدف قرار داده است. اما تاکنون واکنشی از سوی جمهوری اسلامی در این خصوص وجود نداشته است. حالا دامنه این حملات در هفته‌های اخیر از سوریه فراتر رفته و به خاک عراق و لبنان کشیده شده است. اما باز هم مقامات جمهوری اسلامی سکوت را ترجیح می‌دهند.
این سکوت از آنجا سوال‌برانگیز است که ایران با پرداخت هزینه بالا در جنگ‌های سوریه و عراق توانست گروه های شبه نظامی متحد خود را در این کشورها مستقر و نقش خود را در خاورمیانه تثبیت کند اما حالا در مورد حملات متعدد اسرائیل به نیروها و متحدانش در سوریه و عراق و لبنان سکوت کرده است.
دومینوی حملات اسرائیل
دومینوی حملات اسرائیل از سوریه شروع شد، روز ۳ شهریور ارتش اسرائیل اعلام کرد که حمله‌ای هوایی علیه نیروهای ایرانی در حوالی دمشق، پایتخت سوریه انجام داده است تا حملات پهپادی مرگبار احتمالی را خنثی کند. ارتش اسرائیل گفت که علیه مواضع سپاه پاسداران ایران و شبه‌نظامیان شیعه موشک‌هایی شلیک کرده است. حتی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، گفت که ایران در هیچ جایی مصونیت ندارد و اسرائیل برای دفاع از خودش همچنان اقدامات قاطعانه و مسئولانه انجام خواهد داد.
https://tinyurl.com/y6mela5n
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66752
زیتون ـ یلدا امیری: حملات اسرائیل به سوریه، لبنان و عراق؛ مواضعی که در ادبیات جمهوری اسلامی «جبهه مقاومت» نامیده میشود و عدم واکنش جمهوری اسلامی، پرسش‌های بسیاری را در مورد رویکرد ایران در منطقه ایجاد کرده است.
مقامات جمهوری اسلامی که تا پیش از این به کوچکترین اتفاقات در سوریه، یمن، لبنان و عراق واکنش نشان می‌دادند و حتی اظهارنظرهای مقامات اسرائیلی را بی‌پاسخ نمی گذاشتند اکنون در برابر حملات اسرائیل سکوت می‌کنند و یا پاسخ‌های محافظه‌کارانه می‌دهند.
یکی از فرماندهان ارتش اسرائیل که نام او فاش نشده چندی پیش اعلام کرد نیروی هوایی این کشور در دو سال اخیر بیش از دویست بار مواضع نیروهای ایرانی و متحدان آنها را در سوریه هدف قرار داده است. اما تاکنون واکنشی از سوی جمهوری اسلامی در این خصوص وجود نداشته است. حالا دامنه این حملات در هفته‌های اخیر از سوریه فراتر رفته و به خاک عراق و لبنان کشیده شده است. اما باز هم مقامات جمهوری اسلامی سکوت را ترجیح می‌دهند.
این سکوت از آنجا سوال‌برانگیز است که ایران با پرداخت هزینه بالا در جنگ‌های سوریه و عراق توانست گروه های شبه نظامی متحد خود را در این کشورها مستقر و نقش خود را در خاورمیانه تثبیت کند اما حالا در مورد حملات متعدد اسرائیل به نیروها و متحدانش در سوریه و عراق و لبنان سکوت کرده است.
دومینوی حملات اسرائیل
دومینوی حملات اسرائیل از سوریه شروع شد، روز ۳ شهریور ارتش اسرائیل اعلام کرد که حمله‌ای هوایی علیه نیروهای ایرانی در حوالی دمشق، پایتخت سوریه انجام داده است تا حملات پهپادی مرگبار احتمالی را خنثی کند. ارتش اسرائیل گفت که علیه مواضع سپاه پاسداران ایران و شبه‌نظامیان شیعه موشک‌هایی شلیک کرده است. حتی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، گفت که ایران در هیچ جایی مصونیت ندارد و اسرائیل برای دفاع از خودش همچنان اقدامات قاطعانه و مسئولانه انجام خواهد داد.
https://tinyurl.com/y6mela5n
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66752
ایران و خطی که «رهبر» ترسیم میکند
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ایران امروز در حالی برای گرفتن تاییدیه دو وزیر جدید به مجلس رفت که تنها دو روز به ضرب‌الاجل کاستن مجدد تعهدات ایران در برجام زمان باقی مانده است.
از این رو روحانی در جلسه امروز گریزی به بحرانهای بین‌المللی ایران زد و گفت که «در این کشور اصول سیاست‌های ما را رهبر معظم انقلاب تعیین میکند، سیاست‌های کلی نظام توسط ایشان ترسیم میشود.»
رییس‌جمهوری ایران شنبه گذشته هم در تماس تلفنی با امانوئل ماکرون اعلام کرده بود که اگر تا روز پنجشنبه٬ اتفاق خاصی نیفتد٬ تهران باز هم از تعهدات هسته‌ای خود در برجام خواهد کاست.
شرط مذاکره با آمریکا
روحانی امروز در مورد شرط ایران برای مذاکره هم اظهارنظر کرده و افزود: «تاکنون تلاش‌های زیادی برای دیدار دوجانبه میان ایران و آمریکا صورت گرفته است که تمام این تلاش‌ها با پاسخ منفی ما همراه بوده است.»
او تاکید کرد که ایران با آمریکا به صورت دوجانبه دیدار نخواهد کرد و گفت: «این کار را در گذشته انجام نداده‌ایم و در آینده هم انجام نخواهیم داد. تنها در صورتی که تحریم‌ها برداشته شود آمریکا میتواند به مذاکرات چندجانبه ما با سایر اعضای برجام بازگردد.»
حسن روحانی در حالی به این نکته که رهبر حرف آخر را در ایران می‌زند تاکید کرد که ظرف چند روز اخیر٬ در مورد رویکرد ایران به حل بحران سیاسی با آمریکا بارها مواضع متفاوت و گاه متناقضی گرفته است.
او در ابتدا گفت که حاضر است برای حل مشکلات ایران٬ با هر کسی دیدار و مذاکره کند٬ سپس محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کابینه خود را به اجلاس جی ۷ در بئاریس فرانسه فرستاد و روز بعد از آن نیز اعلام کرد که «اگر کسی بخواهد صرفا با حسن روحانی عکس بگیرد، این کار امکان‌پذیر نیست. البته، فتوشاپ آن امکان‌پذیر است؛ اما در واقعیت چنین چیزی نخواهد شد؛ مگر آنکه یک روزی از تمام تحریم‌های ظالمانه خود دست بردارند.»
به نظر میرسد که با توجه به شواهد موجود و ناتوانی ایران در فروش نفت و در عین حال پایبندی به موازینی که خامنه‌ای آنها را «آرمان‌های انقلابی» می‌نامد٬ عملا گونه‌ای بن‌بست در برون‌رفت از این وضعیت به وجود آورده است.
اشاره روحانی به نقش تعیین‌کننده آیت‌الله خامنه‌ای در این میان هم میتواند پاسخ به منتفدان و هشداردهندگان به وی باشد و هم به نوعی اذعان به وجود این بن‌بست. روحانی به این وسیله سرانجام اعلام کرد که مسئولیت تصمیم در این باره به عهده کسی است که اختیاردار است.
https://tinyurl.com/y35g4jmx
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66779
زیتون ـ نیلوفر سعیدی: حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ایران امروز در حالی برای گرفتن تاییدیه دو وزیر جدید به مجلس رفت که تنها دو روز به ضرب‌الاجل کاستن مجدد تعهدات ایران در برجام زمان باقی مانده است.
از این رو روحانی در جلسه امروز گریزی به بحرانهای بین‌المللی ایران زد و گفت که «در این کشور اصول سیاست‌های ما را رهبر معظم انقلاب تعیین میکند، سیاست‌های کلی نظام توسط ایشان ترسیم میشود.»
رییس‌جمهوری ایران شنبه گذشته هم در تماس تلفنی با امانوئل ماکرون اعلام کرده بود که اگر تا روز پنجشنبه٬ اتفاق خاصی نیفتد٬ تهران باز هم از تعهدات هسته‌ای خود در برجام خواهد کاست.
شرط مذاکره با آمریکا
روحانی امروز در مورد شرط ایران برای مذاکره هم اظهارنظر کرده و افزود: «تاکنون تلاش‌های زیادی برای دیدار دوجانبه میان ایران و آمریکا صورت گرفته است که تمام این تلاش‌ها با پاسخ منفی ما همراه بوده است.»
او تاکید کرد که ایران با آمریکا به صورت دوجانبه دیدار نخواهد کرد و گفت: «این کار را در گذشته انجام نداده‌ایم و در آینده هم انجام نخواهیم داد. تنها در صورتی که تحریم‌ها برداشته شود آمریکا میتواند به مذاکرات چندجانبه ما با سایر اعضای برجام بازگردد.»
حسن روحانی در حالی به این نکته که رهبر حرف آخر را در ایران می‌زند تاکید کرد که ظرف چند روز اخیر٬ در مورد رویکرد ایران به حل بحران سیاسی با آمریکا بارها مواضع متفاوت و گاه متناقضی گرفته است.
او در ابتدا گفت که حاضر است برای حل مشکلات ایران٬ با هر کسی دیدار و مذاکره کند٬ سپس محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کابینه خود را به اجلاس جی ۷ در بئاریس فرانسه فرستاد و روز بعد از آن نیز اعلام کرد که «اگر کسی بخواهد صرفا با حسن روحانی عکس بگیرد، این کار امکان‌پذیر نیست. البته، فتوشاپ آن امکان‌پذیر است؛ اما در واقعیت چنین چیزی نخواهد شد؛ مگر آنکه یک روزی از تمام تحریم‌های ظالمانه خود دست بردارند.»
به نظر میرسد که با توجه به شواهد موجود و ناتوانی ایران در فروش نفت و در عین حال پایبندی به موازینی که خامنه‌ای آنها را «آرمان‌های انقلابی» می‌نامد٬ عملا گونه‌ای بن‌بست در برون‌رفت از این وضعیت به وجود آورده است.
اشاره روحانی به نقش تعیین‌کننده آیت‌الله خامنه‌ای در این میان هم میتواند پاسخ به منتفدان و هشداردهندگان به وی باشد و هم به نوعی اذعان به وجود این بن‌بست. روحانی به این وسیله سرانجام اعلام کرد که مسئولیت تصمیم در این باره به عهده کسی است که اختیاردار است.
https://tinyurl.com/y35g4jmx
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66779
بهمن احمدی امویی در گفتگو با زیتون از «فراموش‌شدگان زندان» می‌گوید
گویی آنها وجود خارجی ندارند
زیتون ـ مهسا محمدی: «فراموش شدگان زندان» عنوانی است که بهمن احمدی امویی به گروهی از هم‌بندی‌های سابق خود در زندان رجایی‌شهر و بعضی از زندانیان مشابه آنان در شهرستان‌های مختلف داده است. محبوسینی که با حکم حبس ابد یا به عبارتی حبس‌های طویل‌المدت و اتهاماتی مانند عضویت در احزاب مختلف کرد از پ.ک.ک و پژاک گرفته تا دموکرات، کومله یا سازمان مجاهدین خلق دهه‌های عمر خود را در زندان سپری می‌کنند. احمدی امویی می‌گوید که اگر وضع به همین منوال پیش برود تنها مرگ از آنجا خلاصی‌شان میدهد.
نگاهی به اتهامات و وضعیت پرونده‌ی این افراد و وضعیت زیستی آنان در زندان از وخامت اوضاع این زندانیان حکایت دارد. کسانی که دو یا سه دهه پیش در دستگاه نه چندان خوش‌آوازه قضای ایران محاکمه شدند، حکم‌های ابد یا اعدام دریافت کردند و بعضی از اعدامها در طی سال‌های بعد از آن شکست و از آن زمان در حال گذراندن حبس‌های بیانتهای خود هستند. بهمن احمدی امویی روزنامه نگار و زندان سیاسی سابق در گفتگویی با «زیتون» به وضعیت این زندانیان پرداخته است و به سوالات ما درباره مدل مواجهه دستگاه قضا و نهادهای حقوق بشری با این پروندهها و راه‌های احتمالی تغییر وضعیت و آزادی این زندانیان پاسخ داده‌است.
https://tinyurl.com/yyfmb7qj
متن کامل این گفتگو از پی می‌آید:
https://zeitoons.com/66810
گویی آنها وجود خارجی ندارند
زیتون ـ مهسا محمدی: «فراموش شدگان زندان» عنوانی است که بهمن احمدی امویی به گروهی از هم‌بندی‌های سابق خود در زندان رجایی‌شهر و بعضی از زندانیان مشابه آنان در شهرستان‌های مختلف داده است. محبوسینی که با حکم حبس ابد یا به عبارتی حبس‌های طویل‌المدت و اتهاماتی مانند عضویت در احزاب مختلف کرد از پ.ک.ک و پژاک گرفته تا دموکرات، کومله یا سازمان مجاهدین خلق دهه‌های عمر خود را در زندان سپری می‌کنند. احمدی امویی می‌گوید که اگر وضع به همین منوال پیش برود تنها مرگ از آنجا خلاصی‌شان میدهد.
نگاهی به اتهامات و وضعیت پرونده‌ی این افراد و وضعیت زیستی آنان در زندان از وخامت اوضاع این زندانیان حکایت دارد. کسانی که دو یا سه دهه پیش در دستگاه نه چندان خوش‌آوازه قضای ایران محاکمه شدند، حکم‌های ابد یا اعدام دریافت کردند و بعضی از اعدامها در طی سال‌های بعد از آن شکست و از آن زمان در حال گذراندن حبس‌های بیانتهای خود هستند. بهمن احمدی امویی روزنامه نگار و زندان سیاسی سابق در گفتگویی با «زیتون» به وضعیت این زندانیان پرداخته است و به سوالات ما درباره مدل مواجهه دستگاه قضا و نهادهای حقوق بشری با این پروندهها و راه‌های احتمالی تغییر وضعیت و آزادی این زندانیان پاسخ داده‌است.
https://tinyurl.com/yyfmb7qj
متن کامل این گفتگو از پی می‌آید:
https://zeitoons.com/66810
در حاشیه ناپدید شدن عضو خبرگان رهبری و طلبه اینستاگرامی
صدرالساداتی‌ها، جن‌گیر یا فسادستیز؟
زیتون ـ فریده ریحانی: صبح دیروز خبر ناپدید شدن روح‌الله صدرالساداتی، نماینده هرمزگان در مجلس خبرگان رهبری به همراه برادرش مهدی صدرالساداتی و برادر دیگرشان، منتشر شد.
مهدی صدرالساداتی طلبه و از چهره‌های جنجالی «ضد فسادِ» جریان اصولگرا در شبکه‌های اجتماعی است.
وحید اشتری یکی از فعالان منتسب به طیف اصولگرا با اعلام این خبر در کانال تلگرامش نوشته بود که «سید مهدی صدرالساداتی ساعت ۲ ونیم بامداد چهارشنبه ۱۳ شهریور از قم خارج شده که از فرودگاه مهرآباد برود بندرعباس. تا الآن نزدیک ۲۴ ساعت است که هم گوشی خودش خاموش است هم راننده و افرادی که با وی بوده‌اند. همه نگرانند.»
اشتری سپس به صورت لحظه به لحظه در مورد وضعیت نامعلوم صدرالساداتی به اطلاع‌رسانی پرداخته و بر ناپدید شدن و یا احتمال بازداشت آنها تأکید می‌کرد. در همین حال کانال تلگرامی قم‌نیوز به نقل از یک منبع آگاه خبر داد که صدرالساداتی به حکم دادگاه ویژه روحانیت بازداشت شده است، ساعتی بعد اما روابط عمومی دادسرای ویژه روحانیت با انتشار اطلاعیهای اعلام کرد که هیچ‌گونه اقدام قضائی در خصوص بازداشت آنان ازسوی دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت صورت نگرفته است.
درحالی که مطابق پیگیریهای وحید اشتری، خانواده صدرالساداتی نیز هیچ اطلاعی از وضعیت آنان نداشتند، احمد امیرآبادی فراهانی در توییتی نوشت که مسئولین مربوطه گفته‌اند که احضار و بازداشتی در کار نبوده و صدرالساداتی‌ها در حال حاضر در قم به سر می‌برند و زندگی عادی خودشان را دارند. این خبر هم اما بار دیگر از طرف پدر صدرالساداتی‌ها تکذیب شده است.
https://tinyurl.com/y3yfyoj6
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66836
صدرالساداتی‌ها، جن‌گیر یا فسادستیز؟
زیتون ـ فریده ریحانی: صبح دیروز خبر ناپدید شدن روح‌الله صدرالساداتی، نماینده هرمزگان در مجلس خبرگان رهبری به همراه برادرش مهدی صدرالساداتی و برادر دیگرشان، منتشر شد.
مهدی صدرالساداتی طلبه و از چهره‌های جنجالی «ضد فسادِ» جریان اصولگرا در شبکه‌های اجتماعی است.
وحید اشتری یکی از فعالان منتسب به طیف اصولگرا با اعلام این خبر در کانال تلگرامش نوشته بود که «سید مهدی صدرالساداتی ساعت ۲ ونیم بامداد چهارشنبه ۱۳ شهریور از قم خارج شده که از فرودگاه مهرآباد برود بندرعباس. تا الآن نزدیک ۲۴ ساعت است که هم گوشی خودش خاموش است هم راننده و افرادی که با وی بوده‌اند. همه نگرانند.»
اشتری سپس به صورت لحظه به لحظه در مورد وضعیت نامعلوم صدرالساداتی به اطلاع‌رسانی پرداخته و بر ناپدید شدن و یا احتمال بازداشت آنها تأکید می‌کرد. در همین حال کانال تلگرامی قم‌نیوز به نقل از یک منبع آگاه خبر داد که صدرالساداتی به حکم دادگاه ویژه روحانیت بازداشت شده است، ساعتی بعد اما روابط عمومی دادسرای ویژه روحانیت با انتشار اطلاعیهای اعلام کرد که هیچ‌گونه اقدام قضائی در خصوص بازداشت آنان ازسوی دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت صورت نگرفته است.
درحالی که مطابق پیگیریهای وحید اشتری، خانواده صدرالساداتی نیز هیچ اطلاعی از وضعیت آنان نداشتند، احمد امیرآبادی فراهانی در توییتی نوشت که مسئولین مربوطه گفته‌اند که احضار و بازداشتی در کار نبوده و صدرالساداتی‌ها در حال حاضر در قم به سر می‌برند و زندگی عادی خودشان را دارند. این خبر هم اما بار دیگر از طرف پدر صدرالساداتی‌ها تکذیب شده است.
https://tinyurl.com/y3yfyoj6
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66836
چرا برخی از اعضای خاندان امام حسین در کربلا حضور نداشتند؟
حسن یوسفی‌اشکوری
درآمد
در ارتباط با قیام امام حسین و واقعه کربلا و عاشورا، از پرسش های قابل تأمل این است که چرا برخی از اعضای خاندان علوی و از جمله برادر کهتر حسین محمدبن حنفیه و یا عموزاده و دامادش عبدالله بن جعفر و حتی عبدالله بن عباس با حسین همراهی نکردند و در نهایت در کربلا حاضر نبودند؟ به ویژه شخصیتی چون محمد حنفیه نه تنها خود با عزیمت حسین به عراق مخالفت کرد، بلکه حتی فرزندش را پنهان کرد تا با حسین همراه نشود. این پرسش زمانی مهم تر می نماید که، دیدگاه کنونی شیعی مبنی بر وجوب شرعی حمایت از امام وقت در هر حال و شرایط به ویژه وجوب مشارکت در جهاد را معیار داوری باشد. از باب نمونه بنگرید به این روایت در لهوف ابن طاوس و مثیرالاحزان ابن نما که به نقل از شخصیتی چون امام صادق حسین در آستانه خروج به سوی عراق نوشت: هرکس با من همراه شود شهید خواهد شد و هر کس که تخلف کند، پیروز و رستگار نخواهد بود. در این صورت، چرا و به چه دلیل شخصیتی چون محمدبن حنفیه، شکست اخلاقی و عدم رستگاری را بر رستگاری ترجیح داده و از توصیه امام حسین (و اگر نگوییم فرمان ولایی امام) تن زده است؟[۱]
قابل توجه این که روایت یاد شده به گونه ای نقل شده که ملامت و سرزنش شخصیتی چون امام ششم شیعی (جعفربن محمد) در آن آشکار است. متن آن این است: روزی در محضر امام صادق سخن از چرایی عدم همراهی محمدبن حنفیه با حسین بن علی بود و او گفت: سخنی به شما بگویم که از این پس در این باب چیزی نپرسید. او سپس روایت کرد که «انّ الحسین لمّا توجه الی العراق دعا بقرطاس و کتب: بسم الله الرحمان الرحیم من الحسین بن علی الی بنی هاشم. اما بعد من لحق بی استشهد و من تخلّف عنی لم یبلغ الفتح والسلام».[۲]
https://tinyurl.com/y5v8ketu
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66851
حسن یوسفی‌اشکوری
درآمد
در ارتباط با قیام امام حسین و واقعه کربلا و عاشورا، از پرسش های قابل تأمل این است که چرا برخی از اعضای خاندان علوی و از جمله برادر کهتر حسین محمدبن حنفیه و یا عموزاده و دامادش عبدالله بن جعفر و حتی عبدالله بن عباس با حسین همراهی نکردند و در نهایت در کربلا حاضر نبودند؟ به ویژه شخصیتی چون محمد حنفیه نه تنها خود با عزیمت حسین به عراق مخالفت کرد، بلکه حتی فرزندش را پنهان کرد تا با حسین همراه نشود. این پرسش زمانی مهم تر می نماید که، دیدگاه کنونی شیعی مبنی بر وجوب شرعی حمایت از امام وقت در هر حال و شرایط به ویژه وجوب مشارکت در جهاد را معیار داوری باشد. از باب نمونه بنگرید به این روایت در لهوف ابن طاوس و مثیرالاحزان ابن نما که به نقل از شخصیتی چون امام صادق حسین در آستانه خروج به سوی عراق نوشت: هرکس با من همراه شود شهید خواهد شد و هر کس که تخلف کند، پیروز و رستگار نخواهد بود. در این صورت، چرا و به چه دلیل شخصیتی چون محمدبن حنفیه، شکست اخلاقی و عدم رستگاری را بر رستگاری ترجیح داده و از توصیه امام حسین (و اگر نگوییم فرمان ولایی امام) تن زده است؟[۱]
قابل توجه این که روایت یاد شده به گونه ای نقل شده که ملامت و سرزنش شخصیتی چون امام ششم شیعی (جعفربن محمد) در آن آشکار است. متن آن این است: روزی در محضر امام صادق سخن از چرایی عدم همراهی محمدبن حنفیه با حسین بن علی بود و او گفت: سخنی به شما بگویم که از این پس در این باب چیزی نپرسید. او سپس روایت کرد که «انّ الحسین لمّا توجه الی العراق دعا بقرطاس و کتب: بسم الله الرحمان الرحیم من الحسین بن علی الی بنی هاشم. اما بعد من لحق بی استشهد و من تخلّف عنی لم یبلغ الفتح والسلام».[۲]
https://tinyurl.com/y5v8ketu
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66851
ارزیابی نقادانۀ روش‌‌شناسی‌های آینده‌نگاری و آینده‌پژوهی
نوشته علی پایا | ترجمه علیرضا همتی
مقدمه
ژوزف وُروس[۱] در مقالۀ «در باب بنیان‌‌های فلسفی پژوهش‌های آینده»[۲] یادآوری میکند که «دانش‌پژوهی نمی‌‌تواند به شکلی مناسب یا کامل در غیاب فهم کارکرد فلسفه‌‌ای که زیربنای آن را تشکیل میدهد، تحقق یابد» (Voros, 2007: 70). درحالی‌‌که نقش چارچوب‌‌های فلسفی برای رشته‌‌‌هایی مانند فیزیک که تاریخی طولانی دارد تا حدودی از سوی نویسندگان مختلف مورد بررسی قرار گرفته است (Agassi, 1975; Meyerson, 1962; Mittelstaedt, 1963/1975; Redhead, 1995 )، مطالعات مشابه دیگری، شاید غیر از اثر اولیۀ وِندِل بِل (۱۹۹۷)، درزمینۀ آینده‌پژوهی صورت نگرفته است. باوجوداین، با توجه به این امر که تحقیقات آینده بنا به ماهیتشان، تکاپویی تجربی در مفهوم دقیق کلمه نیستند و نمیتوانند باشند، یعنی آزمون تجربی نمی‌‌تواند دعاوی مربوط به آینده‌پژوهی (مطالعات آینده‌ها) را تقویت[۳] کند و بهترین کاری که پژوهش‌های آینده‌پژوهی میتوانند انجام دهند، تکیه‌‌کردن به «آزمایش‌های فکری» و «شبیه‌‌سازی‌‌های کامپیوتری» برای ارزیابی سناریوهای پیشنهادی آینده است، نیاز به یک چارچوب فلسفی مناسب برای این رشته، بیش‌ازپیش آشکار میشود.
هرچند، فارغ از مسئله «چارچوب‌‌های فلسفی مناسب» برای آینده‌پژوهی، بسیاری از محققان، خواه در زمره آینده‌پژوهان و خواه غیر آنان وجود دارند که حتی در این خصوص که این حوزه پژوهش، یک دیسیپلین درست‌عیار دانشگاهی یا علمی به شمار می‌آید، تردید دارند (Voros, 2007؛ مانوئل کاستلز[۴]).
بنابراین، به نظر میرسد که پژوهشگران رشتۀ آینده‌پژوهی با نابختیاری دوسویه‌ای مواجه‌‌اند: برایشان به‌درستی روشن نیست که مؤثرترین چارچوب فلسفی‌‌ای که میتواند جست‌وجوهای معرفتی آنان را تسهیل کند کدام است؛ و نیز برایشان به‌درستی روشن نیست که رشتۀ آینده‌پژوهی یک رشتۀ دانشگاهی معتبر به شمار می‌آید یا نه؟
هدف من در این مقاله آن است که تا جای ممکن جایگاه آینده‌پژوهی را به‌عنوان یک رشتۀ پژوهشی روشن کنم و یک چارچوب فلسفی ارائه دهم که بتواند تا حد زیادی کارایی پژوهش در این زمینه را بهبود بخشد.
https://tinyurl.com/y3zzz633
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66638
نوشته علی پایا | ترجمه علیرضا همتی
مقدمه
ژوزف وُروس[۱] در مقالۀ «در باب بنیان‌‌های فلسفی پژوهش‌های آینده»[۲] یادآوری میکند که «دانش‌پژوهی نمی‌‌تواند به شکلی مناسب یا کامل در غیاب فهم کارکرد فلسفه‌‌ای که زیربنای آن را تشکیل میدهد، تحقق یابد» (Voros, 2007: 70). درحالی‌‌که نقش چارچوب‌‌های فلسفی برای رشته‌‌‌هایی مانند فیزیک که تاریخی طولانی دارد تا حدودی از سوی نویسندگان مختلف مورد بررسی قرار گرفته است (Agassi, 1975; Meyerson, 1962; Mittelstaedt, 1963/1975; Redhead, 1995 )، مطالعات مشابه دیگری، شاید غیر از اثر اولیۀ وِندِل بِل (۱۹۹۷)، درزمینۀ آینده‌پژوهی صورت نگرفته است. باوجوداین، با توجه به این امر که تحقیقات آینده بنا به ماهیتشان، تکاپویی تجربی در مفهوم دقیق کلمه نیستند و نمیتوانند باشند، یعنی آزمون تجربی نمی‌‌تواند دعاوی مربوط به آینده‌پژوهی (مطالعات آینده‌ها) را تقویت[۳] کند و بهترین کاری که پژوهش‌های آینده‌پژوهی میتوانند انجام دهند، تکیه‌‌کردن به «آزمایش‌های فکری» و «شبیه‌‌سازی‌‌های کامپیوتری» برای ارزیابی سناریوهای پیشنهادی آینده است، نیاز به یک چارچوب فلسفی مناسب برای این رشته، بیش‌ازپیش آشکار میشود.
هرچند، فارغ از مسئله «چارچوب‌‌های فلسفی مناسب» برای آینده‌پژوهی، بسیاری از محققان، خواه در زمره آینده‌پژوهان و خواه غیر آنان وجود دارند که حتی در این خصوص که این حوزه پژوهش، یک دیسیپلین درست‌عیار دانشگاهی یا علمی به شمار می‌آید، تردید دارند (Voros, 2007؛ مانوئل کاستلز[۴]).
بنابراین، به نظر میرسد که پژوهشگران رشتۀ آینده‌پژوهی با نابختیاری دوسویه‌ای مواجه‌‌اند: برایشان به‌درستی روشن نیست که مؤثرترین چارچوب فلسفی‌‌ای که میتواند جست‌وجوهای معرفتی آنان را تسهیل کند کدام است؛ و نیز برایشان به‌درستی روشن نیست که رشتۀ آینده‌پژوهی یک رشتۀ دانشگاهی معتبر به شمار می‌آید یا نه؟
هدف من در این مقاله آن است که تا جای ممکن جایگاه آینده‌پژوهی را به‌عنوان یک رشتۀ پژوهشی روشن کنم و یک چارچوب فلسفی ارائه دهم که بتواند تا حد زیادی کارایی پژوهش در این زمینه را بهبود بخشد.
https://tinyurl.com/y3zzz633
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/66638