در بودجه ۹۹ چه می‌گذرد؟
سیاهه‌ی آرزوها

زیتون ـ جلیل فقیهی: روز یکشنبه، دولت لایحه بودجه سال ۹۹ را تقدیم مجلس کرد. شگفت‌آورترین نکته این لایحه، پیش‌بینی صادرات روزانه حدود یک میلیون بشکه نفت در سال ۹۹ است. این در حالی است که آخرین برآوردها بیانگر صادرات روزانه حدود ۳۰۰ هزار بشکه نفت در سال جاری است.

به نظر می‌رسد، به رغم سیطره ناامیدی بر فضای سیاسی و اقتصادی کشور، به خصوص بعد از سرکوب خونین آبان ۹۸، این تنها دولت است که همچنان به آینده امیدوار است؛ امیدی که تنه به تنه خوش باوری می‌زند و می‌تواند سرمنشا بروز دردسرهای بیشتری برای اقتصاد کشور شود.

بودجه بدون نفت؛ از خیال تا واقعیت
سقف بودجه سال آینده ۴۸۴ هزار میلیارد تومان است. این عدد در لایحه بودجه سال جاری ۴۰۷ هزار میلیارد تومان بود. البته در تابستان امسال و پس از تشدید تحریم‌ها علیه ایران، در جلسه سران قوا تصمیم گرفته شد که سقف بودجه به ۳۸۶ هزار میلیارد تومان کاهش یابد.

به این ترتیب، شاهد انبساط ۲۴ درصدی بودجه سال آینده نسبت به بودجه امسال هستیم. البته با توجه به تورم بالای ۴۰ درصدی در سال جاری، و پیش‌بینی ادامه این روند در سال آینده، افزایش «اسمی» ۲۴ درصدی بودجه به معنی انقباض «حقیقی» بودجه است.

از مجموع ۴۸۴ هزار میلیارد تومان، حدود ۳۶۷ هزار میلیارد تومان به بودجه جاری اختصاص یافته است و سهم بودجه عمرانی حدود ۷۰ هزار میلیارد تومان است. حدود ۴۷ هزار میلیارد تومان هم صرف بازپرداخت دیون مالی دولت می‌شود.

منظور از بودجه جاری آن بخش از هزینه‌های دولت است که عمدتا صرف پرداخت حقوق و دستمزد کارکنان دولت و بازنشستگان می‌شود. منظور از بودجه عمرانی نیز تمام هزینه‌های دولت در پروژه‌های عمرانی و خرید کالاهای سرمایه‌ای، مثلا خرید تجهیزات یا نرم‌افزار برای ادارات دولتی است.

بر اساس گفته مقامات دولتی در سال آینده حقوق کارکنان دولت ۱۵ درصد اضافه خواهد شد. با توجه به تورم بالای ۴۰ درصد، این به معنی کاهش قدرت خرید کارکندان و بازنشستگان است.


https://zeitoons.com/70404

۱۷دانشگاه ایران: تا آخرین حد توان‌مان می‌ایستیم
#زیتون_دانشجو | ۱۳

زیتون: مراسم روز دانشجو علیرغم محدودیت‌های شدید امنیتی در دانشگاه‌های مختلف کشور برگزار شد. همزمان بیانیه شوراها و فعالین صنفی دانشگاه‌های سراسر کشور به مناسبت روز دانشجو، صریح‌ترین بیانیه‌ای بود که با امضای ۱۷ تشکل صنفی از دانشگاه‌های مختلف کشور منتشر شد.

در بخش‌هایی از این بیانیه آمده است:
•ما چگونه میتوانیم خود را پاره ای جدا از رنج جامعه‌مان بیانگاریم و در نظر نیاوریم هر روز بیش از دیروز بدل به کالاهایی ارزان میشویم که باید مقتضیات زیست خود را به قیمت جانمان طلب کنیم: همانگونه که برای تحصیل خود در دانشگاه متقبل هزینه های فراوان و متعدد میشویم، مسکن را به بهای حاصل یک عمر نیز تصور نمیکنیم و خرج بهداشت و درمانمان را به قیمت حقوق چند ماه خود میپردازیم! چنین است که آوازِ نان و کار و آزادی آبان ماه، به تمامی در گلوگاه ما دانشجویان طنین انداز شد و ده‌ها تن از رفیقان و همکلاسی‌هایمان را روانه بازداشتگاه ها نمود.
•امروز بر همگان روشن است که جریان صنفی دانشجویی دهه ۹۰ با وجود تمام زخم هایی که بر تن دارد؛ تمام قد پابرجاست. بازداشت های دسته جمعی فعالان صنفی و صدور احکام قضایی بیشرمانه برای آنان، تهدید های مداوم و تلاش برای احضار آنان به حراست و نهاد های امنیتی، ممانعت های هدفمند نهاد دانشگاه از حق برخورداری دانشجویان از تشکل مستقل، مقابله آن در برابر شکل گیری اتحادیه های سراسری صنفی و سنگ اندازی مقابل افزایش اختیارات شوراها در جهت منافع دانشجویان تنها نمونه هایی چند از فشارهایی است که ساختار حاکم متوجه فعالان مستقل دانشجویی ساخته است . تمامی این موارد در کنار فشارهای امنیتی و سرکوب سخت جریانی که ریشه در خواست های مشترک مردمان در سرنوشت دارد، تنها به سان گذاشتن پاره سنگی در برابر سیلاب است.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70473

انتخابات مجلس، تاییدها و تهدیدها
وقتی سپاه به جنتی هم هشدار می‌دهد

زیتون ـ سولماز ایکدر: هنوز مدت زیادی از سرکوب سهمگین اعتراضات آبان ماه فاصله نگذشته‌است که «انتخابات مجلس یازدهم» نقل برخی از محافل سیاسی ایران شده است.
اما انتخابات این‌بار با چالش‌هایی متفاوت مواجه است. از یک سو آوار کشته٬ زخمی و زندانیان اعتراضات اخیر هنوز بر سر مردم است٬ از سوی دیگر سپاه پاسداران به صورت علنی پا به عرصه مدیریت انتخابات گذاشته است.

برای مقامات سپاه دیگر حتی شورای نگهبان نیز به حد کفایت معتمد نیست که صلاحیت نامزدهای انتخابات را بررسی کند٬ هرچند اعضای این شورا خود نیز این بار بیش از گذشته به ترسیم «خط قرمز»‌های انتخاباتی پرداخته‌اند.

کلیدواژه تمامی این خط و نشان کشیدن‌ها نیز پیشتر توسط رهبر جمهوری اسلامی معرفی شده بود: «جوان مومن و انقلابی»

آیت‌الله خامنه‌ای٬ رهبر جمهوری اسلامی پیشتر در تبیین بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی گفته بود باید «جوانان مومن و انقلابی» بر سر کار بیایند. او طی یک سخنرانی دیگر نیز خطاب به «جوانان مومن و انقلابی» گفته بود: «اینها به شما میدان نمی‌دهند٬ خودتان باید کار را به دست بگیرید.»

این سخنان رهبر جمهوری اسلامی تبدیل به  اسم رمز انتخابات مجلس پیشِ رو شده‌است.
خط و نشان سپاه برای شورای نگهبان
بر اساس قانون اساسی بازنگری شده و تفسیر رسمی آن، «احراز صلاحیت» نامزد‌های انتخابات بر عهده شورای نگهبان است.
تا کنون٬ به رغم اعتراضات اصلاح‌طلبان و افراد مستقل در خصوص عدم استقلال و بی‌طرفی شورای نگهبان٬ رهبر جمهوری اسلامی و اعضای شورای نگهبان بر سلامت و صحت روند بررسی «احراز صلاحیت» نامزدها تاکید داشتند.
این بار اما در آستانه انتخابات مجلس یازدهم٬ سپاه یا سپاهیان سابق برای شورای نگهبان خط و نشان می‌کشند.
محمدعلی جعفری، فرمانده سابق سپاه، روز دوشنبه از شورای نگهبان خواست که برای تایید صلاحیت افراد «روی مبانی فکری» آنها تمرکز کند.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70501

در بودجه ۱۳۹۹ چه می‌گذرد؟

بازجویی سپاه در دادسرای فرهنگ و رسانه
در دادسرای امضاکنندگان بیانیه ۷۷ نفر چه گذشت

زیتون– امضا کنندگان بیانیه ۷۷ نفر یکی پس از دیگری به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار می‌شوند.

تا کنون اکثر امضا کنندگان این بیانیه به صورت تلفنی یا کتبی احضار شده‌اند از جمله صدیقه وسمقی٬ مهدی محمودیان٬ قربان بهزادیان‌نژاد٬ آذر منصوری٬ ریحانه طباطبایی٬ حسین کروبی٬ شهین دخت مولاوردی و مصطفی تاجزاده.

بر اساس اخباری که «زیتون» به دست آورده است کسانی که تلفنی احضار شده بودند٬‌ به دادسرای امنیتی اوین احضار شده بودند. اما در نهایت در پس «اصلاحات» ابراهیم رئیسی محل بازپرسی همه امضا کنندگان به دادسرای فرهنگ و رسانه که دادسرایی در ظاهر غیر امنیتی است٬ فرا خوانده شدند.

اما در جلساتی که تا کنون برگزار شده٬ ضابطان سپاه نیز حضور داشتند.
در برگه احضاریه مصطفی تاجزاده قید شده است که این جلسه با حضور «ضابطان» برگزار خواهد شد.

یکی از امضا کنندگان این بیانیه به «زیتون» گفت که در جلسه بازپرسی٬ محمد کرمی٬ بازپرس تنها نقش منشی را ایفا می‌کرد و او در حقیقت توسط ضابط سپاه بازجویی شده است.

یکی دیگر از افرادی که در همین پرونده احضار شده،  در این رابطه توضیح داد که بازپرس این جلسه نه تنها اصل قضایی بی‌طرفی را رعایت نمی‌کرد که حتی در نحوی بازجویی٬ توهین و تحقیرهای بازجوی سپاه نیز دخالت نمی‌کرد.

یکی دیگر از امضا کنندگان این بیانیه  نیز به «زیتون» گفت که در طی جلسه بازپرسی٬ بازپرس کریمی، در قامت وکیل سپاه و از موضع شاکی پرونده٬ او را متهم کرده است.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70529

ای امید رمیده ام برگرد

هر چراغی که می‌کنم روشن
می‌وزد باد و می‌شود خاموش
ای امید از برم مرو، برگرد
سخت سختم بگیر در آغوش

می‌هراسم من از شب و سرما
کورسویی نمانده اینجا بیش
در دلم شمع تازه‌ای افروز
فکر رفتن برون کن از سر خویش

بی‌ تو تنها در این هوای غریب
من چگونه سحر کنم شب را
ای امید رمیده‌ام برگرد
کم کن از جان خسته‌ام تب را

شب پر از بوی خون و باروت است
شب پر از زوزه‌های گرگ و شغال
از دل من قدم برون مگذار
می‌کشندت ددان زبانم لال

باده‌ی ناب و بی‌غشی، بی تو
از زمستان عبور نتوانم
من به یک ساغر از تو محتاجم
تا شود گرم از آن دل و جانم

       صدیقه وسمقی
         آذر ۱۳۹۸

لاوروف در ایالات متحده
تهران در کجای روابط مسکو ـ واشنگتن قرار دارد؟

زیتون ـ نیلوفر سعیدی: سفر سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه به واشنگتن و دیدار او با همتای آمریکایی‌اش مایک پمپئو و رئیس جمهور دونالد ترامپ٬ رویداد دیپلماتیک مهمی است که نشان می‌دهد دو قدرت بزرگ جهان یعنی آمریکا و روسیه٬ با وجود همه‌ی خصومت‌ها و اختلافات٬ تمایل دارند از ظرفیت گفتگو ابزارهای دیپلماتیک نیز بهره بگیرند.
در دیدار ترامپ و لاوروف پشت درهای بسته٬ طیف گسترده‌ای از موضوعات مهم مورد بررسی قرار گرفت و از مسائلی نظیر تسلیحات چین٬ وضعیت هسته یا و موشکی کره‌شمالی٬ انتخابات آمریکا٬ فلسطین٬ لیبی٬ تعهدات ترکیه در ادلب و ابعاد مختلف بحران سوریه سخن گفته شده اما بر اساس آن چه که در بیانیه‌ی کاخ سفید آمده و همچنین بر اساس گفته‌های لاوروف٬ ایران نیز یکی از محورهای گفتگوی اتاق بیضی شکل بوده است.

ترامپ با انتشار تویتی در این باره نوشت: « دیدار بسیار خوبی با سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه و نمایندگان روسیه داشتم. درباره بسیاری از موارد از جمله تجارت، ایران، کره شمالی، معاهده منع اشاعه تسلیحات اتمی، معاهده کنترل تسلیحات هسته‌ای و مداخله در انتخابات گفت‌وگو کردیم. امیدوارم مذاکراتمان در آینده نزدیک ادامه پیدا کند.»
دونالد ترامپ٬ نام ایران را در کنار نام کره‌ی شمالی و قبل از این کشور هسته‌ای قرار داده و احتمالا خواسته نشان دهد٬ بحث بر سر ایران تا چه اندازه برای او اهمیت دارد.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70556

بازداشت مهدی محمودیان به دلیل مخالفت با حضور ضابطان سپاه در جلسه بازپرسی

زیتون– از محل بازداشت مهدی محمودیان٬ فعال سیاسی٬ خبری در دست نیست.
به گزارش «زیتون» خانواده مهدی محمودیان از روز گذشته تا کنون موفق به یافتن محل بازداشت این فعال سیاسی نشدند.
روز گذشته (۱۹ آذرماه) «زیتون» خبر داده بود که مهدی محمودیان٬ فعال سیاسی و از امضا کنندگان بیانیه ۷۷ نفر٬ بازداشت شد.
او که همچون ۱۷ فعال سیاسی دیگر به دلیل امضای این بیانیه احضار شده بود٬ روز گذشته (سه شنبه) به دادسرای فرهنگ و رسانه رفته بود.

در نهایت این فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق برخلاف دیگر امضا کنندگان این بیانیه نه با قرار کفالت که با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی بازداشت شد.
به مهدی محمودیان اتهام «اجماع و تبانی» تفهیم شده است.
بر اساس اخباری که امروز در اختیار «زیتون» قرار گرفته است مهدی محمودیان حاضر به شرکت در جلسه بازپرسی با حضور ضابطان سپاه پاسداران نشده است.
پس از اینکه این فعال سیاسی از قبول پاسخ به سوال های بازپرس شعبه چهار دادسرای فرهنگ رسانه به دلیل حضور ضابطان سپاه سرباز زد٬ درنهایت جلسه بازپرسی بدون ضابطان اطلاعات سپاه برگزار شد.
صبح امروز «زیتون» خبر داده بود که در جلسات بازپرسی که تا کنون برای امضا کنندگان بیانیه ۷۷ نفر برگزار شده٬ ضابطان سپاه نیز حضور داشتند.
جلسه بازپرسی این فعال سیاسی پس از اخذ دفاع آخر به دلیل تماسی با بازپرس کریمی٬ نیمه‌کاره ماند.
پس از بازگشت بازپرس اما به ناگهان اتهام «اجماع و تبانی علیه امنیت داخلی کشور» به اتهام‌های مهدی محمودیان اضافه و قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی برای او صادر شد.
امروز در حالی که خانواده این فعال سیاسی برای کسب خبری از او به زندان اوین مراجعه کردند٬ متوجه شدند که نام او در بین لیست نام‌های ورودی به این زندان نیست.
بازپرس نیز به وکیل این زندانی سیاسی اعلام کرده که او را به یکی از بندهای امنیتی زندان اوین انتقال داده‌اند.


https://zeitoons.com/70551

اکنون جنبش سبز

زیتون– این روزها از سویی شاهد سرکوبی وسیع و خون‌بار هستیم که جامعه را به سکوت و بهتی سهمگین فرو برده است و از سویی دیگر شاهد مواجهه حاکمیت و گروه‌های مختلف با این رویداد که از شدت سهمگینی پهلو به پهلوی واقعیت رخ‌داده می‌زند.

حاکمیتی که به مردم معترض برچسب اغتشاشگر می‌زند و با همین رویه‌ی کهنه خون‌های نو می‌ریزد، بخشی از اپوزیسیون خارج‌نشینی که در وابستگی و سرسپردگی خود سعی در مصادره این اعتراضات درون‌زای مردمی دارد و از این جوی خون برای پیشبرد مقاصدی که جز افزودن رنج حاصلی برای مردم ندارد استفاده می کند و اصلاح‌طلبان بوروکراتی که خواب عمیقشان حتی با صدای گلوله‌ها نیز پایان نیافته‌است و همچنان خیال خام و موهوم حضور در قدرت به هر هزینه را در سر می‌پرورانند و بی‌مسئولیتی‌شان را در قامت اتخاذ مواضع دوپهلو نشان می‌دهند. این مثلث ویرانگر که عمده رسانه‌ها را در اختیار دارند حس سردرگمی و سرخوردگی را در جامعه افزایش می‌دهند.
آبان ماه ۹۸ نقطه‌ای بود که مردم مبتنی بر آگاهی جمعی-تاریخی، اعتراض و فریاد خود را معطوف به مقامات و نهادهای غیردموکراتیکی ابراز کردند که آزادی و عدالت را توامان از آنان سلب کرده‌است و به خصوص با درپیش گرفتن برنامه اقتصادی رانت محور و مبتنی بر فساد، معیشت حداقلی قشرعظیمی از جامعه را ناممکن ساخته‌است. جدای از نادیده گرفتن عاملیت مردم، بی اهمیتی عدالت در گفتمان گروه‌های بالاست که نقاب تفاوت از چهره‌هایشان می‌زداید و وجه مشترک غیرمردمی بودنشان را نمایان می‌سازد که به خصوص در همسانی برنامه اقتصادی مطلوب آنها رخ می‌نمایاند.
اما این اولین باری نبود که جانمان را به کف گرفتیم و آرمانمان را به حنجره نواختیم و البته ناشنیده ماندیم. انقلاب مشروطه، نهضت ملی ۳۲، انقلاب ۵۷ و جنبش سبز ایستگاه‌های معجزات ناکام پیشین ما بودند.
در این فضای سردرگمی و زمانه‌ای که مسببان و تشدیدکنندگان وضع موجود اغراض و منافع خود را به عنوان راه حل جا می‌زنند اگر به دنبال چراغی برای رهسپار شدن به سمت آینده روشن تر و فراهم آوردن گفتمانی برای عبور از این وضعیت و چرخه ناکامی چاره‌ای جز اتکا به خود آموختن از تجربیات جمعی پیشین نداریم.
همین ضرورت بازخوانی و تفسیر روزآمد از آنها ما را بر آن داشت تا در تلاشی جمعی تحلیلی از بیانیه‌های میرحسین موسوی به مثابه اسنادی دست اول که عصاره جنبش سبز را در دل خود دارند، ارایه دهیم.
این نوشتار پیش از این به صورت تفکیک‌شده انتشار یافته است اما پس از وقایع آبان‌ماه و همین‌طور اتخاذ موضع شجاعانه، مسئولانه و اصولی میرحسین موسوی از دل حصر که در امتداد یک دهه پایداری و همراهی او با مردم است،‌ما را بر آن داشت تا مجموعه‌ای منسجم از آن نوشتار را به صورت  این  کتابچه  منتشر کنیم.

جمعی از فعالین سابق دانشجویی

دانلود متن کامل کتابچه

موضع بریتانیایِ جانسون در قبال ایران چه خواهد بود؟

زیتون ـ یلدا امیری: پیروزی پرقدرت بوریس جانسون در انتخابات بریتانیا تیر خلاصی به نظریه پردازان چندجانبه گرایی و ایده‌های جهان‌وطنی بود. به نظر می‌رسد که این پیروزی قاطع او را مصمم کرده که برگزیت را تا یک ماه و نیم آینده اجرایی کند و دستان بریتانیا را از دستان اتحادیه اروپا بیرون بکشد. سیاست‌ها و شعارهای بوریس جانسون سبب شد که حزب محافظه‌کار اکثریت مطلق کرسی‌ها را از آن خود کند. جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر اعلام کناره‌گیری کرده است.
صبح جمعه تمام روزنامه‌های چاپ بریتانیا از پیروزی همه‌جانبه بوریس جانسون و ناکامی بزرگ جرمی کوربین نوشتند.
در این میان مواضع بوریس جانسون، نخست وزیر محافظه کاری که «سم نایت» نویسنده نشریه نیویورکر او را دیوانه می خواند در قبال ایران تفاوت عمده ای با رقیبش جرمی کوربین دارد.

طرفدار حکومت ملاها
کوربین رهبر حزب کارگر مشخصا مواضعی جانبدارانه نسبت به حکومت ایران دارد. تا جایی که بارها با شبکه برون مرزی جمهوری اسلامی، پرس تی وی مصاحبه کرده و از حکومت ایران حمایت کرده است. او توسط جانسون به «حمایت از حکومت ملاهای تهران» متهم شد. در مرداد ماه امسال بوریس جانسون، که به تازگی نخست‌وزیر شده بود در اولین سخنرانی خود در جمع نمایندگان مجلس عوام، در پاسخ به جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر، در مورد تعامل او با ایران، به شدت از او انتقاد کرد.


https://zeitoons.com/70600

اثرات ماندگار جنبش اعتراضی آبان‌ماه در سقوط و صعود رهبران سیاسی
محسن حیدریان
رهبران سیاسی دارای سه مولفه پیوستگی درونی، خمیر مایه و نیز دکترین فکری اند. این سه مولفه از تربیت و پیشینه آنها جان گرفته و در کوره زندگی و کشاکش های سرنوشت و ازادی اراده شان پخته می‌شود. این ادعا را باید بویژه در آن بخش از رویدادهای زندگی آنها سنجید که به واکنش در برابر بزنگاهها و چرخش های تند می پردازند یا بناچار کشانده می شوند. زیرا چگونگی واکنش آنان نسبت به حوادث که همچون طنین و پژواک درونی، در جان فروخفته آنان جای دارد، حضور و وجود خود را در سر هر بزنگاه و هر چرخش و هر لحظه حساس اعلام می کند. همین واکنش هاست که آنها را به سقوط یا صعود می کشاند.
........
نخستین دستاورد این جنبش باقی نگذاشتن هیچ تردیدی در بازشناسی عامل و آمر اصلی جنایت است. عمق بحران و ناکامی جمهوری اسلامی تا حدی بود که برای تسلط حکومت بر اوضاع راهی جز به میدان آمدن شخص رهبری، در عمل وجود نداشت. آقای خامنه ای، این بار با موضع گیری و رفتار سیاسی اش از ابتدا تا پایان همچون عامل و آمر اصلی جنایت و کشتار و سخنگوی تندروان مذهبی در راس حاکمیت، و فرمانده نیروهای  «آتش به اختیار» عمل کرد. این رفتار بی تردید نقطه پایانی بر عدم شایستگی و سقوط قطعی وی از زمامداری است. همه رفتارهای بعدی او تنها می تواند، این بدفرجامی تلخ و زهرآگین اما سزاوار را کمی به دیر و زود بیاندازد.

سقوط ازاد روحانی رئیس جمهوری که با گفتمان اعتدال در سیاست داخلی و خارجی کشور و حقوق شهروندی به قدرت رسیده بود، یکی دیگر از اثرات جنبش اعتراضی در گفتمان سیاسی کشور است. دروغ بافی ها، لفاظی های میان تهی و ضد و نقیض گویی های او، ضربه جبران ناپذیری به حیثیت سیاسی وی و شرکای سیاسی اش وارد کرد. اما بدتر از ان ظهور اوهمچون چهره ای امنیتی و ایفای نقش در حد یک رئیس کلانتری لاف زن و بی شخصیت بود. زهر خندهای خونسردانه و جشن پیروزی او در کشتار مردم، چنان در افکار عمومی حک شد که حس فرو کردن خارهای دردناک نظام اسلامی در بدن شهروندان را هرگز نمی زداید.

یکی دیگر از اثرات ماندگار جنبش اعتراضی باورناپذیر کردن محمد خاتمی بعنوان رهبر معنوی اصلاح طلبان بود. او با ستایش از نقش خامنه ای در سرکوب خونین جنبش اعتراضی نشان داد که فرهنگ مدارا و دکترین سیاسی او در فقدان لیاقت و خمیرمایه‌ی رهبری، به سادگی می تواند در عرصه سیاست ورزی، از او یک چهره بی مصرف و یک کالبد بی روح بسازد. همان پاشنه آشیل مرغ‌دلی و بی‌مایگی سیاسی که او را به  «یک رئیس جمهوری آبدارچی» تبدیل کرده بود، این بار ، از او یک شخصیت  مردود سیاسی و شریک دزد بی جیره و مواجب ساخت. خاتمی نشان داد، مردی است که اصولا برای سیاست کشوری همچون ایران ساخته نشده است. او یکبار دیگر از توانایی درک این واقعیت عاجز ماند که برای یافتن درست‌ترین راه بهشت، نخست باید از راه دوزخ دوری کند.

اما میر حسین موسوی رهبر نمادین جنبش سبز که ده سال اخیر را در حبس گذرانده با موضع گیری تاریخی اش ، آنچه را گفت که از ژرفای کابوسی ترسناک رو به ستارگانی دارد که آسمان‌ ایران را روشن کرده‌اند. او که هرگز تن به معامله با ارکان قدرت نداده است، لیاقت و سزاواری خود را بدون آنکه ادعای رهبری داشته باشد، یکبار دیگر اثبات کرد. میرحسین با موضع گیری تاریخی اش راه تازه ای را به همه کسانی نشان داد که به دنبال تحول ساختاری بنیادی نظام سیاسی حاکم و محاکمه قانونی خامنه ای بعنوان فرمانده کل قوایند.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70589

آن‌که گفت آری، آن‌که گفت «نه»
یادنامه هفتادسالگی حسن یوسفی اشکوری

زیتون– حسن یوسفی اشکوری ( زاده ۱۳۲۸ در اشکور) نویسنده، دین‌پژوه، روزنامه‌نگار و فعالی ملی-مذهبی است. وی از چهره‌های شاخص اولین دوره مجلس شورای اسلامی در ایران است که پس از سخنرانی در کنفرانس برلین، که جنجال سیاسی و تبلیغاتی گسترده‌ای در ایران به‌دنبال داشت، به همراه چند تن دیگر از سخنرانان ایرانی کنفرانس دستگیر و در دادگاه ویژه روحانیت تهران محاکمه و ابتدا به اعدام محکوم شد ولی پس از نقض آن حکم در دادگاه دوم، به هفت سال حبس و خلع لباس روحانیت محکوم شد.
یوسفی اشکوری پس از گذراندن  کمتر از پنج سال از دوران محکومیت، در بهمن ماه سال ۱۳۸۳، از زندان ازاد شد. او هم اکنون ساکن المان است.

این یادنامه  به پاس خدمات فکری و سیاسی و اجتماعی این تاریخ‌پژوه و نواندیش دینی تهیه شده است.

با آثاری از: سعید مدنی، مسعود پدرام، محمد ترکمان، محمد توسلی، سیدامیر خرم، سعید درودی، علیرضا رجایی، امیر رضایی، محمد رضایی، حسین رفیعی، احمد زیدآبادی، علی ساریخانی، احسان شریعتی، فیروزه صابر، فاطمه گوارایی، محمد محمدی‌اردهالی، مینو مرتاضی لنگرودی

https://zeitoons.com/70608

یادنامه هفتادسالگی حسن یوسفی‌اشکوری

با آثاری از: سعید مدنی، مسعود پدرام، محمد ترکمان، محمد توسلی، سیدامیر خرم، سعید درودی، علیرضا رجایی، امیر رضایی، محمد رضایی، حسین رفیعی، احمد زیدآبادی، علی ساریخانی، احسان شریعتی، فیروزه صابر، فاطمه گوارایی، محمد محمدی‌اردهالی، مینو مرتاضی لنگرودی

🍃استعفای معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران پس از افشای همکاری با سپاه

زیتون– محسن پورسیدآقایی٬ معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران٬ امروز (شنبه) استعفا کرد.
به گزارش فارس، شهردار تهران در خصوص «شایعاتی» درباره تغییر معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران گفت «اینکه ما هر روزه در شهر تهران و در شهرداری تهران تغییراتی داریم، امری طبیعی است».

در روزهای گذشته «زیتون» با انتشار یک نامه‌ی محرمانه از همکاری شهرداری با نهادهای امنیتی برای شناسایی معترضان آبان ماه خبر داد.

در هامش این نامه، که از طرف حسین طائب به شهردار تهران نوشته شده، نام  پورسعید آقایی، معاون مستعفی حمل و نقل ترافیک تهران، به چشم می‌خورد.

در این هامش،  پیروز حناچی، شهردار تهران، از پورسیدآقایی خواسته است که  با سازمان  اطلاعات سپاه «همکاری»  کند.

در این نامه حسین عظیمی به عنوان رابط اطلاعات سپاه با شهرداری در این همکاری معرفی شده است.

پیشتر حسن روحانی٬ رییس جمهوری٬ معترضان را تهدید کرده بود که کشف هویت ایشان از طریق دوربین‌های کنترل شهری ممکن است.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70739

حداکثرگرایی به جای حداقل‌گرایی
ابراهیم نبوی

مبارزه با یک حکومت بر دو نوع است، یا قرار است مبارزه به نتیجه برسد و آن حکومت تغییر کند، یا قرار است ما نشان بدهیم که در حال مبارزه با حکومت هستیم. در بسیاری موارد، طولانی شدن مبارزه با یک حکومت وقتی پای حکومت سومی به میان می‌آید، سروکله گروهی پیدا می‌شود به اسم مبارزین رسمی( شامل: کارشناسان رژیم، آسیب‌شناسان رژیم، پروپوزال‌نویسان برای سقوط حکومت با کمترین هزینه در کوتاه‌ترین زمان ممکن، رسانه‌های ضدرژیم (تفریحی، سیاسی، آموزشی) و مواردی از این دست. در واشنگتن و پاریس و بروکسل پر است از این گروه از مبارزان. این گروه از مبارزان چنین خصوصیاتی دارند:

یک. نمی‌خواهد به پیروزی برسند، چون تخصص‌شان مبارزه با یک حکومت خاص است و اگر به پیروزی برسند، شغل شان را از دست می‌دهند.

دو. همیشه در حال مبارزه با رقیب هستند، چون به‌طور دائمی نسل جدیدی از مبارزین شکل می‌گیرند که این گروه باید گروه قبلی را از میدان به در کنند، در نتیجه معمولا بخش اصلی مبارزه این گروه‌ها با همدیگر است.

سه. مبارزه از راه دور را ترجیح می‌دهند. با گذشت دو دهه از زندگی این مبارزین معمولا آنها به کشور میزبان خو می‌کنند و جز فرهنگی آنیمیستی( شیئی‌مداری) در آنها باقی نمی‌ماند، تابلو و پرچم و هفت سین و فروهر و ستون‌های تخت جمشید در رستوران‌های دیزی‌سرا. این افراد نه که نخواهند به کشورشان برگردند، آنها نمی‌توانند این کار را بکنند. فرض کنید همین الآن اگر رضا پهلوی بخواهد به ایران برگردد، تمام زندگی‌اش از بین خواهد رفت. این موضوع در مورد بخش اعظم این مبارزین صدق می‌کند.
چهار. اپوزیسیون عوضی به جای اپوزیسیون واقعی. منظورم از عوضی توهین نیست، بلکه منظورم دقیقا اشتباهی است. گروه مبارزین حرفه‌ای معمولا اپوزیسیون تقلبی از داخل انتخاب می‌کنند و روی او تبلیغات می‌کنند. مثلا زندانی سیاسی که هیچ پیوندی با هیچ گروهی ندارد، یا مبارزی که بخاطر خالکوبی یا رقص فقط یک بار بازداشت شده، یا زندانی که به زبان فرانسه مسلط است و مصاحبه‌خورش ملس است. در بیرون نیز مبارزین معمولا استانداردهای کافی برای تبلیغات را دارند.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70756

چرا جمهوری اسلامی آمار کشته‌گان آبان ۹۸ را اعلام نمی‌کند؟
«کی‌ بود، کی بود، من نبودم»
 
زیتون ـ محمدرضا سرداری: «ما از جنس شما هستیم. ما خادم مردم هستیم. متأسفانه اتفاق تلخی برای کشور ما رخ داد. اعتراض مردم نسبت به مسائل معیشتی امری طبیعی و پذیرفته شده است. کسی مخالف این نیست که مردم انتقادات خود را به اشکال مختلف بیان کنند» .

این گزاره‌های فرمانده پیشین نیروی دریایی سپاه، وزیر دفاع دولت اصلاحات و دبیر شورای عالی امنیت ملی در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی است. شورایی که متهم است با صدور مجوز بکارگیری سلاح گرم برای سرکوب اعتراضات اخیر، باعث کشتار صدها معترض در سراسر ایران شده است. اما این گزاره تا چه میزان مورد پذیرش افکار عمومی قرار خواهد گرفت؟

چند روز پیش علی شمخانی به اتفاق لیلا واثقی، فرماندار شهر قدس به دیدار خانواده دو در غرب تهران رفت تا از آنان دلجویی کند. فرمانداری که در مصاحبه‌ای تصویری اعتراف کرد دستور تیر صادر کرده و این دستور را از طریق پیامک نیز به مردم اعلام کرده است. در این دیدار شمخانی گفت که ۸۵ درصد جان‌باختگان در شهرستان‌های تهران در هیچ اعتراضی شرکت نداشته‌اند و آنان با سلاح‌های سرد و گرم غیر سازمانی کشته شده‌اند. وی همچنین ادعای کشته سازی را از سوی مخالفان جمهوری اسلامی را تکرار کرد و آن را قطعی دانست.

محمدجعفر منتظری، دادستان کل کشور نیز اخیراً اعلام کرده در میدان ۷۲ تن قم از یک ماشین سواری پژو تعداد ۸۴ اسلحه شکاری با گلوله‌های خاص کشف و ضبط شده که شماری از جان‌باختگان اعتراض‌های اخیر با گلوله خاص این سلاح‌ها کشته شده‌اند. شبکه ۳ صدا و سیما نیز گزارشی منتشر کرد که وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و سپاه، طی یک سال و نیم اخیر تعدادی انبوهی سلاح شات گان کشف کرده‌اند که با هر بار مسلح شدن، قابلیت شلیک ۵ تیر را خواهد داشت که ساچمه‌های قرار گرفته در آن، حتی در فاصله نزدیک قابلیت قطع کردن پای فیل را هم دارد.

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70752

رای دادن یا رای ندادن، مسئله این نیست! نقدی بر بنیادگرایی انتخاباتی
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی

درآمد: در کشور ما چند سالی‌ست که به جهت اسباب متعدد از جمله ناکامی جنبش اصلاحات در رسیدن به نقاط غیر قابل بازگشت و نیز ناکامی اصلاح‌طلبان در عملی ساختن شعارها و وعده‌های خود، جمعی کثیر از هواداران سابق اصلاحات در کارآمد بودن انتخابات و پارلمانتاریسم به مثابه راهبرد جنبش اصلاحی تردید کرده‌اند. این سرخوردگی از آنجا نشات می­گیرد که اصلاحات دوم خردادی از آغاز انتخابات-محور و انتخابات-پایه متولد شد و بیم­ها و امیدها و کامیابی­ها و ناکامی­هایش همواره به این یا آن انتخابات گره می­خورده است. از بروز نخستین نشانه­های ناکامی انتخاباتی اصلاح طلبان تا به امروز،  طرفداران تغییر شرایط و بهبود اوضاع با دو رویکرد نسبت به مشارکت یا عدم مشارکت در انتخابات، در دو سویه ایستاده‌اند. در یک سو گروهی با تکیه و تاکید بر مسالمت‌جویی اصلاح‌طلبانه تنها راه برون رفت را رجوع به صندوق­های رای و شرکت حداکثری در هر انتخابات حداقلی می­دانند؛ و در سوی دیگر نیز گروهی با اتکا به شواهد تجربی ناکامی و ناکارآمدی راهبرد پارلمانتاریسم در دو دهۀ گذشته بر عبور از این راهبرد پای می­فشرند. با این همه نمی­توان از یاد برد که هر دو گروه دست کم در یک فقره اشتراک نظر دارند و آن ساده‌سازی یک امر مرکب و پیچیده است. هر دو گروه گمان می­برند یا باید همۀ تخم مرغ­ها را در سبد انتخابات نهاد و یا یکسره از آن دل کند. در حالی که سناریوهای محتمل مواجهه با انتخابات در این دو مورد خلاصه نمی شود و متناسب با هر شرایط عینی و انضمامی می توان راهبردها و راهکارهای مرکب طراحی کرد تا بیشترین بهره برداری از فرصت­ها به نفع مردم و جنبش دموکراسی خواهی امکان­پذیر شود. نوشتار حاضر تلاشی‌ست برای تدارک و صورت‌بندی بنیادهای نظری لازم درباره انتخابات؛ و سپس ارجاع و اتکا به این بنیادهای نظری برای تحلیل عینی و انضمامی مقولۀ انتخابات و نقش و کارکرد آن به‌مثابه یک راهبرد در پیشبرد جنبش اصلاحی


https://zeitoons.com/70749

اعتراضات آبان ماه و اصلاح‌پذیری حکومت‌ها در گفت‌وگو با عباس عبدی

رژیم شاه هم قابل «اصلاح» بود

زیتون ـ طاها پارسا: وقایع آبان‌ماه، پیامدهای احتمالی آن و انتخابات پیش‌رو بهانه‌ی گفت‌وگوی  صریح و مفصل «زیتون» با عباس عبدی است.
https://t.me/zeitoons/4347

این تحلیل‌گر سیاسی، اگرچه در دو سال اخیر با اعتراضاتی از این دست مخالفت کرده، ولی این وقایع را فرصتی برای  ایجاد موازنه قوا و اصلاح اساسی امور در نظام سیاسی ایران می‌داند؛ فرصتی که به نظر آقای عبدی، حتی اگر حاکمان ایران از آن استفاده نکنند، مجوزی برای روی آوردن به رادیکالیسم سیاسی و انقلابی‌گری در جامعه ایران نیست. به همین خاطر او انتخابات را «بهترین» راه برای کاهش شکاف میان جامعه و حکومت می‌داند؛ البته «انتخاباتی» که ظاهرا نه حکومت حاضر به برگزاری آن است و نه شرکت‌کنندگان امید چندانی به آن دارند.

به نظر عباس عبدی همه نظام‌های سیاسی اصلاح‌پذیرند و رای انقلابیون ایران در سال ۱۳۵۷ درباره اصلاح‌ناپذیری رژیم شاه نیز اشتباه بوده است. این انقلابی سابق بر این نکته تاکید می‌کند که «اشتباه» را نباید تکرار کرد. هم از این‌رو وی با اعتراضات شبه‌انقلابی دی ۹۶ و آبان ۹۸ همراهی نمی‌کند؛ اگرچه می‌گوید ادعای منتقدینش درباره همدلی‌اش با سرکوب معترضین، به کلی کذب و دروغ است و دلایلش را در رد مدعای آنان با قاطعیت مطرح می‌کند.

خواننده‌ی این گفت‌وگو در انتها – احتمالا- متوجه خواهد شد که چرا عباس عبدی در میان تحلیل‌گران سیاسی امروز ایران از جایگاهی «ویژه» و غالبا «متفاوت» برخوردار است؛ جای‌گاهی که الزاما به معنای موافقت یا مخالفت با عبدی نیست. گفتنی است که در این مصاحبه، واژه «حکومت» در تمامی موارد به معنای نظام سیاسی به کار رفته است نه به معنای قوه مجریه.

خواننده گفت‌وگوی مفصل زیتون با عباس عبدی باشید:


https://zeitoons.com/70738

تشکیل کمیته بحران برای مرگ زنجیره‌ای دانشجویان در اهواز
#زیتون_دانشجو | ۱۶

زیتون : در پی مرگ زنجیره‌ای ۴ دانشجوی دانشگاه‌های اهواز و کشف پیکرهای‌شان در دو هفته گذشته، کمیته بحران تشکیل شد. رئیس دانشگاه علوم پزشکی اهواز گفت: «کمیته بحران با حضور جمعی از پزشکان در دانشگاه تشکیل شده و موضوع در حال بررسی و پیگیری است».

رضا شاهمرادی (دانشجوی کامپیوتر دانشگاه چمران)، شمس‌الدین یزدان‌پناه (دانشجوی زیست‌شناسی دانشگاه چمران)، فاطمه ارسطو (دانشجوی پزشکی دانشگاه جندی‌شاپور) و ماجد سیاحی (دانشجوی داروسازی دانشگاه جندی‌شاپور) چهار دانشجویی هستند که درباره مرگ مشکوک‌شان اظهارات متناقضی مطرح شده است.
کمتر از دو هفته پیش مرگ دو دانشجوی دانشگاه شهید چمران اهواز نیز تایید و گفته شد که یکی به علت خودکشی جان داده و دیگری پیکر بی جانش در ساختمانی نیمه کاره پیدا شده است. این بار اما فرهاد ابول‌نژادیان، رئیس دانشگاه علوم پزشکی اهواز در توضیح خبر جدید می‌گوید: «روز گذشته یک دانشجوی پسر رشته داروسازی در کلاس درس بدون علائم تنفسی و قلبی پیدا شده و به بیمارستان گلستان اهواز منتقل شده و عملیات CPR (احیای قلبی، ریوی) انجام گرفت اما نتیجه‌ای نداشت و دانشجو فوت شده بود. همچنین یک دانشجوی دختر رشته پزشکی نیز فوت شده که خانواده وی در هنگام بیدار کردن او از خواب متوجه مرگ فرزندشان می‌شوند. علت فوت این دانشجویان در دست بررسی است و کمیته بحران با حضور جمعی از پزشکان در دانشگاه تشکیل شده و موضوع در حال بررسی و پیگیری است».

متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70815

در ستایش انقلاب
محمد برقعی
 
بهار انقلاب که سپری شد و باد خزان خشونت و سرکوب که وزید پرندگان بسیاری از سرما و بیم صیاد کوچ کردند؛ بسیاری از آنان که ماندند لب‌گزیده که چه شد که گل ها پرپر شدند.
این خشونت از کجا پدید آمد. چه شد که یاران و همسنگران تیغ بر روی دوست کشیدند و همسایه حرمت دوستی سالیان را نگه نداشت.
کم کم زمزمه‌ها و گلایه‌ها فریاد شد «مرگ بر انقلاب»؛ که انقلاب نجات‌بخش نیست، بلکه ویرانگر است آن یکی طوفانش خواند و دیگری سیلاب. یکی آتش دانست که بر خرمن جامعه می‌افتد و آن دیگری آن را به تیری تشبیه کرد که در طویله گاوها شلیک شود و «گاوهای رها شده همه کس ر بر سر راهش لگد کوب می‌کنند.»
اندک اندک این گلایه‌های موردی شکل فلسفی گرفت که تاریخ نشان داده انقلاب طوفانی است ویرانگر که می‌آید و همه جا را به ویرانی می‌کشد. انقلاب فرانسه و شوروی و چین تحسین نمی‌شد بلکه شیوه تحول تدریجی انگلستان بر آن آتش فشان‌ها برتری یافت و چه انقلابیون بسیاری فریاد برداشتند که «مرگ بر انقلاب»؛ بلایی که دیدیم با ما چه کرد. ایرانیان را ناگزیر کرد که سر در جهان بگذارند و کشور  ایران را هم صدسال به عقب رانند. البته این فریادها بیشتر از دهان بخش متجدد جامعه بر می‌آمد و کم کم به اقشار دیگر سرایت می‌کرد.
در تحسین انقلاب
سخن از دست آوردهای انقلاب و مدعی شدن که دستاوردهای انقلابات به ویژه انقلاب ایران که ایرانیان ویرانگرترینش می‌دانند جسارت بسیار می‌طلبد و از پیش می‌دانم بیش از آن که عموم خوانندگان نوشته را به پیشگاه عقل ببرند و در مسلخ دل خونینشان سر می‌برند و بجای داوری به ستیز با آن بر می‌خیزند. بر طبل اتهامات می‌کوبند که نویسنده در پی رضایت دل اربابان قدرت است تا بیان درد ملت.
پیش از ورود به مطلب ذکر یک نکته بسیار اساسی است و راه را  بر بسیاری از کج فهمی‌ها می‌بندد:


متن کامل در زیتون:

https://zeitoons.com/70844

ادای دین به مرد صدق و راستی
حسن یوسفی اشکوری
 
۲۹ آذرماه ۹۸ مصادف است با دهمین سالگرد رحلت زنده یاد آیت‌الله حسینعلی منتظری. یاد و خاطره آن بزرگ را گرامی می‌داریم. او از جهاتی حق بزرگی بر گردن افراد و گروه‌های مختلف و حتی متضاد اجتماعی جامعه کنونی ایران دارد. بدین مناسبت و به عنوان ادای دین به آن شخصیت اثرگذار و محبوب خاص و عام، در آغاز خاطره‌ای نقل می کنم و بعد شرحی کوتاه خواهم آورد.

در سال ۱۳۴۹ آیت‌الله سید محسن حکیم در عراق درگذشت. در سنت دینی و حوزوی، معمول است که وقتی یک مرجع با نفوذ و دارای مقلدان بسیار فوت می‌کند، راه برای گسترش دایره مقلدان مراجع بالفعل و هم‌تراز و حتی مجتهدان مدعی مرجعیت کم نفوذ هموار می‌گردد. در این میان حامیان و به ویژه طلاب و فضلای پیرامونی هر یک از مراجع بالفعل تلاش می‌کنند که مقلدان مرجع درگذشته را به مرجع مورد نظر خود جلب کنند و در واقع آن مقلدان را در سلک مقلدان مرجع مطلوب و مقبول خود درآورند.
در دهه چهل و پنجاه من نیز از طلبه‌هایی در قم بودم که برای جلب و جذب مقلدان به مرجع تقلید مقبول خودم یعنی آیت‌الله خمینی تلاش می‌کردم. البته لازم است در همین‌جا بگویم در آن دوران چنین کوشش‌هایی برای خمینی عمدتا از سر صدق و اخلاص و ایمان بود چرا که نه نامی داشت و نه نانی و بلکه با انواع خطرات نیز همراه بوده است. کسانی که در آن فضا زیسته‌اند می‌دانند که در آن دوران هر نوع تبلیغ برای خمینی حساسیت‌های دستگاه امنیتی را بر می‌انگیخت. بخش زیادی از بازجویی‌های افراد (از جمله خودم من در زندان کمیته تهران) در همین زمینه بود.

دوست طلبه‌ای داشتم اهل رودسر و او مقلد حکیم بود. پس از درگذشت حکیم من بیش از گذشته تلاش کردم او را در سلک مقلدان خمینی درآورم. اما او آدم سختگیری بود و به سادگی قانع نمی‌شد که خمینی اعلم از دیگران است. برای این که نظر اهل نظر را بپرسیم تا او قانع شود، با چند نفر صحبت کردیم. البته من کسانی را برای رأی‌زنی در نظر می‌گرفتم که تمایل به آیت‌الله خمینی داشتند. چرا که در این صورت هدف من بهتر حاصل می‌شد.

یک بار پس از نماز مغرب در مسجد امام حسن عسکری قم نزد آیت‌الله علی مشکینی رفتیم. موضوع را گفتم و از ایشان خواستم مرجع اعلم را معرفی کند. ایشان لحظه‌ای درنگ کرد و گفت آقایان خویی، خوانساری و خمینی (سه نفری که بعدها بین ما به سه «خ» شهرت یافت). گفتم: حاج آقا! یک نفر را بفرمایید، ایشان که نمی‌خواهد از سه نفر تقلید کند. باز همان حرف را تکرار کرد و گفت من این سه نفر را مساوی و جایزالتقلید می‌دانم. درنگ جایز نبود و برخاستیم.

مدتی بعد از سه راه موزه می‌گذشیم. آقایان مکارم شیرازی و جعفر سبحانی (که به دوقلوهای حوزه معروف بودند چرا که هم هم مباحثه بودند و هم غالبا با هم بودند) دیدیم که ار روبرو می‌آیند. دوستم گفت برویم از این آقایان بپرسیم. مخالفت کردم. گفتم این آقایان از حامیان آیت‌الله شریعتمداری هستند و پاسخ نمی‌دهند و یا پاسخ درست نمی‌دهند. او اصرار کرد. ناگزیر جلو رفتیم و سلام گفتیم. طبق معمول من آغاز کردم و خواسته را مطرح کردم. آقای سبحانی به محض دریافت مضمون پرسش، فورا جدا شد و رفت چند قدم جلوتر ایستاد تا اصولا در معرض پاسخ نباشد. اما آقای مکارم ایستاد و پس از شنیدن خواسته ما گفت همه علما و مراجع صلاحیت دارند و می‌توان از هر یک از اینان تقلید کرد. تأکید کردم که این درست ولی ایشان می‌خواهد از یکی تقلید کند. او باز همان حرف خود را تکرار کرد. در نهایت با این جمله که کمی صبر کنید شاید به زودی روشن شود، راه افتاد و رفت.

چندی بعد یک بار تصادفا از زیر گذر خان می‌گذشتیم. دیدم آقای منتظری از پائین (از طرف عشقعلی) به بالا می‌آید. گیوه به پا داشت و تند تند حرکت می‌کرد. با خوشحالی به دوستم گفت برویم از منتظری بپرسیم. رفتیم جلو و سلام گفتیم. وقتی متوجه شد که حرف داریم ایستاد. همان پرسش مورد نظر را مطرح کردم. هنوز جملات من تمام نشده بود...
متن کامل در زیتون:


https://zeitoons.com/70930