پشت و روی سه اعدام
کمال حسینی

...
آدرس منزل تنها شاهد اتفاق ۱۴ تیرماه ۸۸ را یافتم که ماموستا به استناد سخنان او (بهزاد) ادعا می‌کرد زانیار و لقمان قاتلان «سعدی» (پسر امام‌جمعه) بودند.

به اتفاق همراهانم با حوصله پای سخنان خانواده شاهد نشستیم. ماجرا از این قرار بوده که شب حادثه بهزاد و همسرش با ماشین از خیابان محل سکونت ماموستا شیرزادی عبور می‌کنند، عملیات عوامل شهرداری موجب شده رفت‌وآمد اتومبیل‌ها به کندی انجام گیرد. و چون سمت مقابل خیابان هم مسدود بوده، عملا در آ‌ن‌شب خیابان یک‌طرفه شده بود. بهزاد و همسرش در این شرایط شاهد عبور موتورسیکلتی بودند که به شکل خلاف و غیرقانونی مسیر خیابان را طی می‌کند. بهزاد به حرکت خلاف آنها اعتراض می‌کند. اما همسرش چون ترسیده بوده، بهزاد را به آرامش دعوت می‌کند. ترک آن موتور دو نفر بودند که بهزاد و همسرش چهره و قیافه آنها را به خاطر داشتند. آن دو برای رسیدن به محل عبور پسر امام‌جمعه ناگزیر قسمتی از مسیر خیابان را خلاف طی می‌کنند تا خود را به جنب منزل ماموستا شیرزادی برسانند. آنها هنوز از محل زیاد دور نشده‌اند که صدای تیراندازی را می‌شنوند. این صحنه را بهزاد و همسرش با جزئیات به‌یاد داشتند.

پس از انجام عملیات عاملان متواری می‌شوند و خبر ترور فرزند امام‌جمعه مریوان به سرعت در شهر می‌پیچد، بهزاد چون با سعدی آشنایی داشته به مراسم ختم او می‌رود و داستان آن‌شب را برای ماموستا شیرزادی بازگو می‌کند. او می‌گوید: پس از شنیدن خبر دستگیری قاتلان سعدی بسیار خوشحال شدم، چون احساس می‌کردم خون دوستم نباید هدر ‌رود.

بهزاد گفت: مدت‌ها گذشت، تصاویر زانیار و لقمان از رسانه‌ها به عنوان متهمین ترور سعدی منتشر شد. من و همسرم مطمئن بودیم که اشتباهی صورت گرفته است چون عکس دستگیرشده‌ها هیچ شباهتی به تصویری که من و همسرم از آنها در ذهن داشتیم، نداشت. این ماجرا برای ما که آن‌شب شوم را دیده بودیم، باورنکردنی بود و برای اینکه پدر رفیقم در این دام نیفتد به سراغش رفتم و او را نسبت به واقعیت ماجرا آگاه کردم و به او گفتم برای اینکه روح سعدی در آرامش باشد نگذارد سر دو‌جوان بی‌گناه بالای دار برود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55219

اعدام، رفع ابهام به شیوه جمهوری اسلامی

زیتون ـ مهسا محمدی: صبح امروز خبرگزاری فارس در خبری اختصاصی از اعدام سه زندانی کرد در ایران خبر داد.

رامین حسین‌پناهی یکی از این زندانیان محکوم به اعدام بود که برادرش امجد حسین‌پناهی هم خبر اعدام او را در صفحه توئیتر خود تایید کرد. اما تا به‌حال هیچ تاییدی از سوی خانواده زانیار و لقمان مرادی دو زندانی دیگر منتشر نشده است و خانواده می‌گویند که علیرغم مراجعه به زندان و منابع قضایی تابحال توضیحی درباره اعدام احتمالی آنان داده نشده است.

فارس اتهام این سه زندانی را «عضویت در گروه تروریستی، درگیری مسلحانه و مشارکت در اقدام تروریستی» عنوان کرد. اما این سه زندانی و خانواده‌های آنان همواره این اتهامات را رد کرده‌اند.

بعد از مدتی اما خبرگزاری تسنیم خبر داد که دادسرای عمومی و انقلاب تهران اعدام زانیار مرادی و لقمان مرادی و رامین حسین‌پناهی را تایید کرد.

در طی ما‌ه‌های اخیر کمپین‌های فراوانی برای شکستن حکم اعدام این افراد در شبکه‌های مجازی به راه افتاد و سازمان های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل بارها از جمهوری اسلامی خواستند که از اعدام این افراد صرف‌نظر کرده و به برگزاری دادگاهی منصفانه و علنی برای آنان اقدام کند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55222

کردهای زندانی، قربانی قدوم اردوغان
احسان ابراهیمی

در اوج جنبش سبز و اعتراض مردم به کودتای انتخاباتی در خیابان‌های ملتهب پایتخت، در شرایطی که حکومت و رئیس رسوای دولت کودتا نیاز به کاستن فشار خارجی و ایجاد شکاف در بین متحدین اروپایی و آمریکایی داشتند، با دعوت از رئیس‌جمهور برزیل و نخست‌وزیر ترکیه، قرارداد خروج ذخیره اورانیوم ایران را امضا کردند.
آن‌روز، هم‌زمان با ورود اردوغان به خاک ایران، ۵ زندانی کرد که سال‌ها بی‌دلیل و بر اساس اتهامات واهی و تحت شکنجه و دادرسی مضحک و‌ ظالمانه در زندان و‌ زیر تیغ بودند، اعدام شدند تا دل اردوغان گرم و نرم شود و حکومت نشان دهد آئین قربانی کردن را خوب بلد است. فرزاد کمانگر و شیرین علم هولی و سه نفر دیگر، خونشان، فرش قرمز ورود اردوغان شد.

اگر مهیب رهبران جنبش سبز و بی‌اعتنایی آمریکای اوباما و تروپیکای اروپایی نبود، چه بسا دست خالی حکومت، با آن قرارداد مضحک خالی‌تر می‌شد، اما نشد آنچه در سر می‌پروراندند.

در دورانی که ورود ساکن فعلی کاخ سفید و بازگشت دوباره تحریم‌ها از یک‌سو و از سوی دیگر، حضور نظامی اسرائیل در سوریه‌ی ویران‌شده و ترس حکومت از هم‌دستی امریکا، اسرائیل و عربستان، و هم‌چنین درگیری هر سه کشور ایران، روسیه و ترکیه در جنگ سوریه و تحریم‌های آمریکا، جبهه‌های جدیدی از رویارویی و یارکشی و فرار از تحریم‌ها گشوده، به اسم مذاکره برای پایان جنگ در سوریه، اردوغان به ایران آمد، این‌بار در کسوت رئیس‌جمهور ترکیه، بار دیگر سه کرد زندانی و سال‌ها گروگان و بیگناه و متهم به جرم ناکرده، قربانی قدوم وی شدند تا رفاقت و مرام مشترک در آدم‌کشی با خون‌های داغ، رنگی‌تر شود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55234

پشتیبانی بیش از دویست فعال سیاسی و کنشگر اجتماعی از سخنان پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری

زیتون– بیش از دویست فعال سیاسی و مدنی از گرایشات مختلف فکری در داخل و خارج از کشور از نطق پیش از دستور پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری پشتیبانی کردند.

به گزارش «زیتون» در این بیانیه آمده است: ما فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی که دل به آزادی، استقلال، دموکراسی و انتخابات آزاد بسته ایم و «نظارت استصوابی» شورای نگهبان را سد مستحکمی در برابر احقاق حقوق ملت می بینیم، پشتیبانی قاطع و همه جانبه خود را از خانم پروانه سلحشوری و آقای غلامرضا حیدری اعلام می کنیم.

امضا کنندگان این بیانیه با تاکید بر «انتخابات آزاد»، «رقابتی و منصفانه و لغو نظارت استصوابی» افزوده‌اند: «ما امیدواریم با حذف ” نظارت استصوابی ” مجلس خانه ملت شود، و نمایندگان بازگوکننده خواسته ها و مطالبات موجود در درون جامعه باشند، و تنوع و تکثر شهروندان را در سطح حاکمیت بازتاب دهند، و امکان پاسگوئی حقوقی و کم هزینه مطالبات درونی جامعه را فراهم آورند.»

متن کامل بیانیه و اسامی امضاکنندگان که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به این شرح است:

http://zeitoons.com/55243

سوریه و کنفرانس تهران
مهدی نوربخش

کنفرانس سه کشور ایران، ترکیه و روسیه در تهران بر سربحران سوریه حالی پایان یافت که دولت روحانی نشان داد که ایران در مورد سوریه، مواضع مشترکی با روسیه دارد. دولت ترکیه در مورد بحران ادلب به‌دنبال آتش‌بس و یک راه حل مسالمت‌امیز بود اما پوتین و روحانی بر راه حل نظامی تکیه کردند. هر سه کشور گروه‌هایی را نظیر جبهه النصره و داعش تروریست دانشته و بین گروه‌های معارض و مخالف اسد که یا در گذشته به آتش‌بس پیوسته و یا خواهند پیوست، فرق قائل می‌شدند. اما ایران و روسیه با پیشنهاد ترکیه برای حل مسالمت‌امیز بحران ادلب و مذاکره با گروه‌های مسلح موافق نبودند. هر سه کشور تصریح داشتند که راه حل پایان دادن به بحران سوریه نظامی نیست و تنها از طریق مذاکره و در یک فرایند سیاسی، مشکل این کشور قابل حل خواهد بود. اما ایران و روسیه حاضر نبودند که مذاکره سیاسی را از ادلب و با مخالفین اسد شروع کنند.

تاکنون کاملا مشخص شده است که روسیه در سوریه منافع دیگری را دنبال می‌کند و این منافع لزوما با منافع ایران هم‌سویی ندارد. روسیه با ریاست‌جمهوری سادات در مصر، با حمله نظامی غرب و امریکا به لیبی و با شروع بهار عربی در سوریه و دخالت کشورهای همسایه و غرب در این کشور، سه کشور مصر، لیبی و سوریه را از حیطه نفوذ خود از دست داده بود. دخالت نظامی روسیه با دعوت و حمایت کامل ایران در سوریه، فرصت و گام بزرگی برای پوتین شد تا نفوذ سیاسی خود را مجددا در خاورمیانه و افریقای شمالی احیا کند. پوتین در سوریه با سیاست خارجی امریکا و عدم رغبت اوباما به حمایت کامل از مخالفین اسد و عدم هماهنگی و ناتوانی دولت‌های مخالف اسد در این منطقه مواجه شده بود. ایران همراه با اسد، علی رغم بسیج منطقه ای از لبنان، عراق و پاکستان و گسیل افغانستانی‌های مقیم ایران، در سال ۱۳۹۴ جنگ داخلی سوریه را به بست کشیده و راه را برای دخالت نظامی روسیه به این کشور باز کرد. روس‌ها با چچنی کردن سوریه و استراتژی بمباران هوایی و بدون تبعیض بخش‌های مختلف این کشور، موفق شدند که مخالفین اسد و گروه‌های جهادی را شکست دهند. روسیه به‌جز دخالت نظامی در سوریه، با کشورهایی نظیر اسرائیل و عربستان سعودی در ایجاد همکاری‌های منطقه‌ای توفیق حاصل نموده و اکنون به‌ یک قدرت منطقه ای در خاورمیانه و ایجاد کنترل کامل در سوریه تبدیل شده و در عین حال با همه کشورهای منطقه روابط خود را حفظ کرده است اما برای اسرائیل در سیاست خارجی خود جایگاه خاصی قائل است. پوتین نهایتا می‌خواهد روابط خودرا با غرب و خصوصا با امریکا ترمیم کند و در این رابطه، روابط تنگاتنگ پوتین و ناتانیاهو بسیار کلیدی‌ست. علی‌رغم تمایل اسرائیل، پوتین هنوز حاضر نشده است از ایران بخواهد تا بطور کامل از سوریه خارج شود، به‌خاطر اینکه او می‌خواهد از ایران به‌عنوان یک برگ برنده در روابط احتمالی اینده خود با امریکا استفاده کند. هیچ بعید نیست که پوتین نهایتا بر سر ایران برای رسمیت دادن به تصاحب کریمه و سامان دادن به اوضاع در و روابط با اوکراین و برداشتن تحریم‌های غربی معامله کند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55273

حمله به کنسول‌گری ایران در بصره، تحریک دشمنان یا خشم مردم

زیتون-نیلوفر سعیدی: تداوم ناآرامی در عراق، ارتباط مستقیمی با نقش دولت مرکزی بغداد، ریشه دواندن فساد در ساختار حکومت و تنش‌ها و اختلافات داخلی بین احزاب کوچک و بزرگ عراق دارد. کشوری که پس از سقوط حکومت بعثی صدام در سال ۲۰۰۳ تاکنون رویدادهای مهمی را پشت سر گذاشته، هنوز هم به ثبات و آرامش نزدیک نشده است و علاوه بر بغداد، بصره و چندین شهر بزرگ دیگر نیز در دو سال اخیر، همواره صحنه‌ی تظاهرات و اعتراض مردمی بوده است.

در این میان، در برخی از اعتراضات شهروندان عراقی، پای ایران هم به میان آمده و بخشی از معترضین، جمهوری اسلامی را یکی از عوامل مشکلات خود می‌دانند. اما واقعیت قضیه چیست؟ آیا آن‌گونه که برخی از مسئولین و تحلیل‌گران جمهوری اسلامی و بعضی از سران احزاب شیعه می‌گویند؛ دشمنان نفوذی هستند که مردم عراق را تحریک می کنند؟ یا این مساله ابعاد دیگری دارد؟

نارضایتی از دولت ناکارآمد
قبلا تصور می‌شد پس از سقوط صدام، اختلافات مذهبی و قومی، عراق را به میدان بزرگترین درگیری‌ها و منازعات طائفی تبدیل کند. اما تحلیل اوضاع و احوال سیاسی، امنیتی و اجتماعی عراق نشان می‌دهد که اتفاقا مردم و شهروندان عادی عراق، در دام اختلافات قومی و دینی نمی‌افتند و این احزاب سیاسی و گروه‌های پنهان و غیرقانونی هستند که برای رسیدن به قدرت، از این ابزار استفاده می‌کنند. ظاهرا آن‌چه که بیش از هر چیز دیگری برای مردم عادی اهمیت دارد، رفاه و حقوق شهروندی است. در حال حاضر، مردم عراق و به‌ویژه بسیاری از شهروندان بغداد و بصره، معتقدند دولت به فکر آنها نیست و حتی نیازهای اولیه و زیرساخت‌های زندگی در شهرهای بزرگ را فراهم نمی‌کند. به ویژه در فصل گرما، ناتوانی دولت در تامین برق و حالا به وجود آمدن معضل جدی در تامین آب آشامیدنی، بسیاری از مردم بصره را خشمگین کرده است.

چرا بصره مهم است؟
بصره پس از بغداد، بزرگترین شهر عراق است. اگر چه از سال ۲۰۰۳ میلادی در استان و شهر بصره سرشماری انجام داده نشده، اما گفته می‌شود جمعیت این استان که در سال ۲۰۰۳ میلادی، دو میلیون و سیصد هزار نفر بوده، حالا به مرز سه و نیم میلیون نفر رسیده و دست کم سه میلیون نفر از این جمعیت در شهر بندری بصره زندگی می‌کنند؛ شهری که با ایران و کویت مرز آبی دارد و از لحاظ اقتصادی و جغرافیایی برای عراق، اهمیت ویژه‌ای دارد.

اگر چه در ده‌سال گذشته، گه‌گاه ایده‌ی ضرورت تاسیس یک ساختار حکومتی جدید در استان بصره مطرح شده و برخی از فعالان سیاسی و مردم بصره، خواهان آن شده‌اند که بصره نیز مانند اقلیم کردستان از عراق مستقل شود، اما دست کم در فضای سیاسی و اجتماعی فعلی، کسی از اقتصاد حرف نمی‌زند و مردم این شهر بزرگ، مطالباتی همچون ضرورت تامین برق، آب آشامیدنی و توجه به نیازهای اقتصادی‌شان دارند.

حمله به کنسول‌گری ایران، دلایل و انگیزه‌ها

روز جمعه، شانزدهم شهریور ماه امسال، در حالی‌که تظاهرات اعتراض‌آمیز مردم بصره و به آتش کشیدن ساختمان‌های دولتی ادامه داشت، سپاه قدس، آخرین نفرات مامور در کنسول‌گری ایران در بصره را خارج و آنان را به سوی بغداد روانه کرد. با تاریک شدن هوا، معترضین در مقابل کنسول‌گری ایران گرد هم آمدند و با بالا رفتن میزان جمعیت معترض، دیوار و دروازه آهنین ورودی شکسته شد و نوجوانان و جوانان خشمگین بصروای، وارد کنسول‌گری شدند.

تصاویری که از حمله‌ی مردم معترض بصره به ساختمان بزرگ کنسول‌گری ایران منتشر شده، نشان دهنده‌ی این است که مهاجمینی که ساختمان کنسول‌گری را تسخیر کرده و اغلب اتاق‌ها را به آتش می‌کشند، تلاشی برای پنهان کردن چهره‌ی خود ندارند و با خونسردی و آگاهی و در برابر دوربین روشن موبایل‌ها، همه جای کنسول‌گری را به آتش می‌کشند، وسایل موجود را تخریب می‌کنند، پرچم ایران را پایین می‌کشند و پس از لگد مال کردن و آتش زدن پرچم سه رنگ ایران، پرچم کشور خودشان یعنی عراق را بالا می برند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55261

بحران فروپاشی اقتصادی
ابراهیم نبوی

سقوط ۹۷
قسمت دوم

آیا گفته‌های رهبر ایران مبنی بر اینکه مشکلات اقتصادی ربطی به تحریم و مسائل خارجی ندارد، درست است، یا هم‌چنان‌که همواره و اغلب دولت‌های اصول‌گرا گفته‌اند همه مشکلات اقتصادی ما ناشی از استکبار و موفقیت ما ناشی از نبوغ خودمان است؟ رهبر ایران همیشه وقتی دولت طرفدار خودش، مشکل اقتصادی فراهم می‌کند استکبار را عامل مشکلات می‌داند و وقتی که دولت حدی سویه اصلاح‌طلبی دارد، عامل مشکلات را دولت می‌داند. در دوران دولت احمدی نژاد در فاصله یک سال ارزش پول ایران سه برابر سقوط کرد و در شش ماه گذشته نیز همین اتفاق افتاده است. بار پیشین رهبری عامل بحران را آمریکا و تحریم‌های بی‌رحمانه دانست و حالا آن را مستقل از استکبار می‌داند.
....
شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا» که در جنبش دی ماه سال گذشته سرداده شد، از یک دید، شعاری کاملا درست و منطقی بود. تقسیم گروه‌های سیاسی به اصلاح‌طلب و اصول‌گرا مبنایی سیاسی دارد، در حالی که مسئله کشور سیاسی نیست. ممکن است تغییر رژیم برای تغییر شکل اقتصاد و رفتار اجتماعی راه حلی از سوی برخی باشد، اما بحرانی که جامعه را با تنش مواجه کرده حالا دیگر بحرانی سیاسی نیست. در واقع اصلاح‌طلبی منتفی شده است. چون سیاست منتفی شده است.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/55286

گردش به راست سوئد و آلمان پس از اتریش و ایتالیا
پناهندگی، بحران بین قاره‌ای از آسیا تا آفریقا و اروپا

زیتون ـمهسا محمدی: براساس گزارش سال ۲۰۱۷ سازمان ملل، تعداد کسانی که تا پایان این سال مجبور به ترک خانه‌های‌شان شدند، به ۶۸.۵ میلیون نفر رسیده است.

این گزارش نشان می‌دهد ۵۲ درصد از آوارگان جهان کودکان زیر ۱۸ سال هستند.

از این تعداد ۴۰ میلیون نفر کشورشان را ترک نکرده اند بلکه داخل سرزمین خود سرگردانند و ۱۸ و نیم میلیون نفر مرزهای کشور خود را برای یافتن خانه‌ای امن‌تر و شاید راحت‌تر پشت سر نهادند.

روزنامه بوسنیایی «سارایوو تایمز» هم در طی روزهای اخیر خبر داده است که آمار درخواست پناهندگی ایرانیان به این کشور نسبت به سال گذشته ۱۰۰ برابر شده است

اخباری که از ایرانیان خواهان پناهندگی به سایر کشورها به دست می‌آید هم جالب توجه است. دویچه وله خبر از درخواست پناهندگی حدود شش هزار ایرانی به صربستان در سال جاری می‌دهد که در پی لغو ویزای این کشور با ایران اتفاق افتاده است.روزنامه بوسنیایی «سارایوو تایمز» هم در طی روزهای اخیر خبر داده است که آمار درخواست پناهندگی ایرانیان به این کشور نسبت به سال گذشته ۱۰۰ برابر شده است

موج به قدرت رسیدن راست‎گرایان معتدل و افراطی در کشورهای اروپایی و پیش از آن ریاست جمهوری دونالد ترامپ در ایالات متحده و سیاست‌های ضد مهاجر اعلام شده و تا حدی اجرا شده در این کشورها از عوامل موثر بر این کاهش ۵۰ درصدی بود.

اختلافات وزرا با آنگلا مرکل ، صدر اعظم آلمان و قهرمان مدیریت بحران پذیرش و اسکان پناهجویان در اروپا بالا گرفت و کابینه را در معرض خطر سقوط قرار داد.تشکیل دولتی یکدست و منسجم را بسیار دشوار کرد.

متن کامل در زیتون : http://zeitoons.com/55311

مشروعیت‌زدایی از خشونت
کمال حسینی

روایت اول
چند روز پیش در جایی و به دنبال کشته‌شدن ۱۱ نفر از نیروهای نظامی در منطقه مریوان و متعاقب آن ۴ تن در نقده، به یکی از هواداران پروپاقرص احزاب کردی که تحرکات پیش‌مرگ‌ها را در ماه‌های اخیر توجیه و به‌نوعی مشروعیت می‌بخشید، گفتم : از اول استراتژی مشی مسلحانه به بهانه دفاع مشروع به نفع هیچ‌کسی نبود و در حال‌حاضر هم مشروعیت‌دهی به مبارزه مسلحانه به‌ویژه در شرایط نابسامان اجتماعی و اقتصادی امروز مردم و حتی نابرابر نظامی شما، منطقی و ‌هوشمندانه نیست. به همین سبب با گذشت چهار دهه از این سرشاخ شدن، هزینه‌ها با فایده‌‌ی کارتان هم‌سنگ نیست. یادآور شدم مجموعه‌ی این اقدامات ریشه‌ی درخت کین و دشمنی را در این سال‌ها میان شما و مرکز محکم‌تر و پرشاخ و برگ‌تر کرده و عواقب زیانبار و خانمان‌سوز آن تا قرن‌ها بر روان همه و نسل‌های بعدی می‌ماند و همچنان خشونتِ کور می‌آفریند. چونکه ضرر و زیان آن محاسبه نمی‌شود و غیرقابل جبران است.

روایت دوم
امروز هم باید به سپاه پاسداران و زعمای آنها بگویم، زانیار و لقمان و رامین را اعدام کردید، مقر احزاب کردی را بمباران کردید، به خواست این مردم وقعی ننهادید و به فاصله‌ی طلوع آفتاب تا اذان ظهر، از «رجایی‌شهر» تا «کوی سنجاق» خانواده‌های زیادی را داغدار کردید، آیا مسئله کُرد حل شد؟ آیا طومار مخالفانتان پیچیده شد؟ آیا بر بحران‌های داخل و خارج فایق آمدید؟ نه! آتش خشم و نفرت را شعله‌ور کردید، کوره‌راه خشونت‌ورزی و انتقام را هموار کردید! هر آینه برای وضع ملک و ملت عرق شرم باید ریخت. به‌درستی اقتدار یک حکومت، به زانو درآوردن ضعفا و اقلیت‌ها نیست، به صدر نشاندن آنهاست. این چه اتاق فکری است که جز شکنجه و سرکوب و فرار و جدایی و مرگ، نسخه‌ای برای دردمندان این سرزمین نمی‌پیچد؟ چه باید کرد؟

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55326

آثار وارونه‌ی کاهش ارزش ریال
وقتی گردش‌گری و فروش رونق اقتصادی نمی‌آورد

زیتون- سولماز ایکدر: روز به میانه نرسیده اما بازار نیمه‌تعطیل است؛ نه از نبود مشتری که از اتمام کالای قابل فروش. گوشت٬ مرغ٬ برنج٬ ماهی٬ روغن و شکر.

پیرمرد گفت: «دیگر نه زورمان می‌رسد چای و سیگارشان را بخریم و نه حتی ماهی و شکر و روغن خودمان را. می‌آیند و بازار را جارو می‌کنند. کوچکترین ماشینشان وانت است٬ باز می‌زنند و می‌روند.»

افزایش تقاضا از سوی مشتری با قدرت خرید بالا٬ قیمت‌ها را دچار چنان جهشی کرده است که حتی اگر کالایی باقی بماند هم ساکنان محلی امکان خرید ندارد. قیمت گوشت٬ برنج٬ شکر و روغن چند برابر شده، اما با توجه به ارزش پایین ریال٬ باز هم قیمتشان از قیمت کالای مشابه در آن سوی مرز پایین‌تر است.
در این رابطه مصطفی فتح‌الله‌زاده٬ مسئول یکی از دفاتر مسافرتی در عراق و ایران٬ به خبرگزاری ایلنا گفته بود که در حال حاضر «روزی ۱۵۰ هزار نفر از عراق تنها برای خرید مایحتاج روزانه به منطقه آزاد اروند وارد می‌شوند، بازارها را خالی می‌کنند و شب مجددا از مرز به کشور خود بازمی‌گردند.»

فتح‌الله‌زاده افزوده که این افراد «تنها با انگیزه خرید ارزان مایحتاج روزانه، از بصره و جنوب عراق بدون ویزا حق دارند وارد منطقه آزاد اروند، خرمشهر، آبادان و… شوند و به‌این‌صورت به بازارهای این شهرها رفته و در آنجا گوشت، ‌مرغ و حتی نان و نمک روزانه خود را تهیه کنند.»

او علت افزایش ورود شهروندان عراق به ایران برای خرید را «بی‌ارزش شدن پول ایران» نامیده و گفته در شرایط فعلی، «خرید عراقیان [در ایران] به دینار مفت درمی‌آید.»

آن‌طور که او توضیح داده قیمت «یک مرغ در عراق ۶ دینار است که به پول ما ۶۰ هزار تومان می‌شود. در صورتی که آنها در آبادان می‌توانند این مرغ را کیلویی ۱۰ تا ۱۲ هزار تومان خریداری کنند.»

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55348

نقدی بر نقد مصطفی تاجزاده بر دهه اول انقلاب

«بی نقد خمینی نتوان رهرو آزادی شد» جایگزین «بی عشق خمینی نتوان عاشق مهدی شد»

زیتون-رضا علیجانی: آقای تاجزاده یکی از خوش فکرترین، شجاع ترین و دغدغه دارترین افراد در میان اصلاح طلبان است که جرات نقد گذشته را به خود می دهد و این قدر باز برخورد می کند که بتوان با او گفتگوی انتقادی کرد.

ویدئوی اخیر وی در نقد دهه اول انقلاب اما من را واداشت که ضمن استقبال و تقدیر از رویکرد انتقادی وی نسبت به دهه اول انقلاب که بی سابقه هم نیست؛ در این نقد خود نسبت به اکثر اصلاح طلبان مصمم تر شوم که علت اصلی «هنوز فعال ماندن» ویروس برخورد انحصارجویانه و برتری طلبانه و نگاه «میزبان- میهمان»ی برخی اصلاح طلبان به دیگران؛ عدم نقد اساسی و منصفانه و واقع بینانه دهه اول انقلاب (هم از منظر نظری و فرهنگی و هم از زاویه سیاسی) و شیفتگی آنان به آقای خمینی است که اجازه این تعمیق را نمی دهد. هر کدام از اصلاح طلبان که از دایره و مغناطیس این شیفتگی فاصله گرفته توانسته نقد کامل تر و موثرتری به گذشته داشته و آن ویروس سرطانی را کاملا مهار کند.

آقای تاجزاده نقد دهه اول انقلاب را با مقدمه ای شروع میکند که دورخیزی است که خودآگاه یا ناخودآگاه قصد موجه سازی استبداد دینی و خشم و خشونت و حذف در آن دوران نسبت به همه جریانات غیرولایی(خارج از خط امام) را دارد. اما مهم ترین نقیصه نقد تاجزاده ناقص و نصفه گفتن حقیقت است. نیمه گفتن حقیقت خود تحریف حقیقت است.

خیز انحصار و حذف پنهان ماندنی نیست

خیز انحصار طلبانه بخش غالب و حاکم روحانیون سیاسی به زعامت شخص رهبر انقلاب و برنامه حساب شده حزب جمهوری اسلامی برای حذف غیرخودی ها (حتی روحانیون همراه انقلاب اما مخالف حزب) و روند «انحصار و حذف» که از نحوه تشکیل شورای انقلاب بدون دعوت اولیه حتی از آیت الله طالقانی و حذف ملیون و مجاهدین و چپ ها که همگی از نیروهای موثر در انقلاب بودند شروع شد و با نقشه کشی برای سرکوب تدریجی مخالفان از صحنه جامعه (بدون انکار اشتباهات خود آنها) و حذف رقبا از صحنه مدیریت کشور (حتی در سطح نیروهای همراه و میانه رویی همچون نهضت آزادی) گام به گام ادامه پیدا کرد تا نوبت به حذف آیت الله منتظری رسید، چیزی نیست که اگر از چشمان تاجزاده جوان ذوب در ولایت آن روز پنهان مانده باشد امروزه نیز از تاجزاده چوب خورده همان روند و مشی و منش، دور بماند.

تاجزاده در طول این ویدئو همه جا خود (یعنی تاجزاده جوان آن هنگام) را جای همه «جامعه» میگذارد و تصورات و بیم و هراس های آن زمانی اش را تصور همه مردم فرض می کند. او هنوز دقت ندارد که بخش دیگری از مردم و افراد و نیروهای سیاسی بودند که این گونه فکر نمی کردند و دغدغه ها و ترس و هراس ها و نگرانی های شان چیزهای دیگری بود. به آقای خمینی به گونه دیگری نگاه می کردند و همه آنها نیز «تجزیه طلب» و «تروریست» نبودند! تاریخ را می توان طور دیگری هم دید. اینگونه واقعی تر و منصفانه تر است.

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/55345

راه‌حل در اقتصاد است یا سیاست؟
علی‌حسین قاضی‌زاده

روز دوشنبه (۱۹ شهریور)، بانک مرکزی ایران در گزارشی از افزایش بیست درصدی نقدینگی ظرف یک سال منتهی به تیر ماه ۹۷ خبر داد؛ افزایشی که نقدینگی ایران را به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است.

بیش از ۵ سال از روزهای انتخابات سال ۹۲ می گذرد. روزهایی که حسن روحانی با عدد و رقم به مردم نشان می‌داد که دولت محمود احمدی‌نژاد با افزایش بی‌رویه نقدینگی چه بر سر اقتصاد ایران آورده است. روزهایی که حسن روحانی از حمایت بخش وسیعی از اقتصاددانان ایران نیز بهره‌مند بود و همان‌ها مکرر به تمام نهادهای تصمیم‌گیر ایران هشدار می‌دادند که به راه افتادن این نقدینگی در چرخه اقتصاد ایران، تورمی افسارگسیخته را می‌سازد.

حالا پس از گذشت ۵ سال از آن روزها، دولت حسن روحانی نقدینگی کشور را از کمتر از ۵۰۰ هزار میلیارد تومان به ۱۶۰۰ هزار میلیارد تومان رسانده است. دیگر کسی از محمود و سیاست‌های ویرانگرش سخن نمی‌گوید. حالا همه پذیرفته‌اند که افزایش بی‌رویه نقدینگی، بخشی از چرخه معیوب اقتصاد ایران گشته است. چرخه‌ای که افزایش نقدینگی می‌سازد و به تبع آن کاهش ارزش پول و تورم را سبب می‌گردد و در گام بعدی سبب بالا نگاه داشتن نرخ بهره می‌شود؛ نرخ بهره‌ای که نسبتی با بازار سرمایه و تولید ایران ندارد و خود بحران ورشکستگی بانک‌ها را سبب گشته. اینها را بگذاریم کنار فشار خردکننده خارجی که در قالب تحریم بانکی و تحریم‌های سیاسی، دست بر گلوی اقتصاد ایران می‌فشارند و جامعه‌ای ناامید و کاملا بی‌اعتماد به حکومت که تنها به حفظ ارزش دارایی‌های خود می‌اندیشد.

در بلبشوی این روزهای ایران، نخستین سوالی که پیش روی همه قرار می‌گیرد، این است که ریشه اصلی این مشکل در کجاست؟ از کجای این کلاف سردرگم اقتصاد ایران آغاز کنیم، که در روزهای دشوار پیش رو، مردمان ایران فقیر و فقیرتر نگردند. برخی راه را در فسادزدایی می‌دانند، برخی مشکل را در سوء مدیریت اقتصادی و به کارگیری روش‌های غلط و مدیران ناکاربلد می‌بینند. برخی دیگر که بی‌پرواترند، راه حل را در گشادن بن‌بستی می‌بینند که در سیاست خارجی ایران حاصل شده. این راه‌حل چیزی نیست جز مذاکره با آمریکا و رسیدن به راه حلی برای برطرف کردن دائمی تحریم‌ها، راه حلی که کمترین هزینه آن دگرگون کردن شالوده سیاست خارجی ایران است.
https://tinyurl.com/ydfhtvgz
متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/55367

واکنش مدنی کُردها به خشونت‌طلبی دولتی
اعتصاب شهرهای کُردنشین علیه اعدام‌ و ارهاب

زیتون ـ نیلوفر سعیدی: بازاریان و صاحبان مشاغل خدماتی در بسیاری از شهرهای کردنشین ایران در اعتراض به اعدام سه زندانی سیاسی کرد اعتصاب کردند.
به گزارش زیتون، صبح امروز در بسیاری از شهرهای کردنشین ایران همچون مهاباد، بوکان، مریوان، سنندج، بانه، پیرانشهر، اشنویه و شهرهایی از استان کرمانشاه، کسبه و اصناف و بازاریان، از باز کردن مغازه‌های خود خودداری کردند.
احزاب سیاسی کرد اعلام کرده‌اند که این حرکت اعتراضی اجتماعی در اجابت به فراخوان آن‌ها صورت گرفته است. با این وجود برخی از فعالان مدنی این ادعا را رد می‌کنند و می‌گویند که دلیل اصلی تعطیلی و اعتصاب در شهرهای کردنشین به تاثیر غیرقابل انکار فضای مجازی و موج‌های شکل‌گرفته در آن بعد از این اعدام‌ها بازمی‌گردد.

پیش از این هم در سال ۸۹ و در جریان اعدام فرزاد کمانگر و چهار زندانی سیاسی کرد دیگر در زندان اوین و همچنین در جریان کشته شدن کولبران مرزی و بسته شدن مرز بانه، مغازه‌داران و کاسبان ساکن در این مناطق اعتصاب کرده بودند.

این اعتصاب‌ها روزهای متوالی و بدون فراخوان یا هماهنگی از سوی هیچ حزب و نهادی و از طریق ارتباطات و اعلان‌های عمومی در تلگرام و توئیتر به وقوع پیوست و برای روزهای متوالی ادامه داشت و معترضین با کارهایی چون پهن کرده سفره خالی در خیابان‌های شهر به اعتراض‌های مسالمت‌آمیز و مبتکرانه برای تعقیب خواسته‌هایشان دست زدند.

همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که همزمان با این اعتصاب‌ها‌ پنج فعال مدنی کرد هم در شهرهای مختلف دستگیر شده‌اند.

شب سه‌شنبه ۲۰ شهریور، خالد حسینی و مظفر صالح‌نیا از فعالان مدنی سنندج و روز چهارشنبه ۲۱ شهریور هم سوران دانشور، آرام فتحی و مسلم بهرامی از فعالان مدنی مریوان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

این فعالان در حالی بازداشت شدند که در حال انتشار فیلم و عکس از اعتصاب‌ها در شبکه های اجتماعی بودند.
https://bit.ly/2x6Q7ao

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55392

چرا حکومت نتوانست‌ کُردها را به خشونت وادارد؟
طاها پارسا

۱.
هم‌زمان با اعدام سه زندانی سیاسی کُرد، مقر دو حزب دموکرات کردستان (حدک) و دموکرات کردستان ایران (حدکا) مورد حمله‌ی موشکی جمهوری اسلامی قرار گرفت.
برخی از تحلیل‌گران هم‌زمانی این اعدام‌ها و حملات را هدیه سفر اخیر اردوغان به ایران دانستند و گروهی نیز دیوار کوتاه شهروندان درجه دوم را ابزار قدرت‌نمایی جمهوری اسلامی خواندند و بهانه‌ای برای شکل‌گیری اعتراض‌های خشونت‌آمیز در کردستان و سرکوب کردن نظامی و امنیتی شدن فضا و پوشش رسانه‌ای برای بحران‌های اقتصادی و سیاسی دولتی فشل و نظامی درمانده.
هر چه بود، توامانی این حوادث و مشخصا مظلومیت زندانیان اعدام شده در عدم برخورداری از حقوق اولیه‌ی قانونی و ابزار شدن جان آن‌ها برای معرکه‌گیری سیاسی، آتش حس حقارتی را به جان هم‌زبانان‌شان زد، اما در دام خشونت‌طلبان نیافتادند و تنها اعتصاب کردند.
اعتصاب امروز (۲۱ شهریور ۱۳۹۷) در اکثر قریب به اتفاق شهر‌های کردستان ایران و تعطیلی چشم‌گیر بازار و مشارکت نسبی اغلب اصناف، نشان از شکست نسبی سیاست حکومت برای ترساندن شهروندان درجه دوم خود بود. از طرفی دیگر واکنش مدنی کُردها به رفتار تحریک‌آمیز و خشونت‌آمیز و خشونت‌طلبِ جمهوری اسلامی یادگار و الگویی مدنی برای مقاومت و کنش‌ ممکن در فضای امروز ایران و راهکاری جنبش‌های اعتراضی و عدالت‌خواه ایرانی.

۲.
علاوه بر احزاب کُرد، بسیاری از فعالان مدنی، سیاسی و اجتماعی زمینه‌ساز این اعتصاب فراگیر بودند و در بستر اینترنت و به کمک شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها برای مشارکت در این اعتصاب مردم را فراخوانده‌ بودند.
طبیعی است که هر کدام از این دسته‌های سیاسی و اجتماعی، بکوشد که سهم خود را در این فراخوان مهم‌تر و‌ موثرتر جلوه بدهد و احتمالا کم‌وبیش آن‌را به نفع خود مصادره کند. اما ای‌کاش این گروه‌ها به همین اندازه بسنده نکنند و به سهم خود از مدنیت و عدم خشونت این رفتار شهروندان و فعالان مدنی بیاموزند. مخصوصا این فرصتی است دوباره برای احزاب کُردی که در سیاست‌های مسلحانه سال‌های اخیر خود تجدید‌نظر کنند و باور کنند که در میدان جنگ مسلحانه علیه جمهوری اسلامی نه تنها به لحاظ تسلیحاتی بلکه به لحاظ گفتمانی چیزی جز شکست نخواهند دید و ثمره‌ای جز فاصله و دوری از این مردم نخواهند داشت.
https://tinyurl.com/y86kvx9y
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55397

چرا نباید از دیوار سفارت‌‌خانه‌ها بالا رفت

زیتون ـ مهسا محمدی: چهل سال است که بخش بزرگی از سیاست‌های داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران در سفارت‎خانه و کنسولگری‌ها رقم می‌خورد. از زمانی که ایرانیان سرخوش از انقلاب ۵۷ از دیوارهای سفارت آمریکا در تهران بالا رفتند تا به امروز که مخالفان جمهوری اسلامی از بصره تا پاریس هم همان راه را در پیش گرفته و به کنسولگری‎ و سفارت ایران حمله می‌کنند، این شکل نامتعارف سیاست‌ورزی نقاط عطف مهمی را در تاریخ ایران رقم زد.

روی دیوارهای سفارت ایران، از بصره تا پاریس

صبح امروز صدا و سیمای جمهوری اسلامی از حمله به سفارت ایران در پاریس خبر دادند. این گزارش‌ها حاکی از آن است که خساراتی به ساختمان این سفارت وارد شده، شیشه‌های آن شکسته و به پرچم ایران تعرض شده است.

با وجود اینکه تابه‌حال کسی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است خبرگزاری‌های تسنیم و فارس می‌گویند که عاملان حمله به سفارت ایران اعضای حزب کومله زحمت‌کشان بود.

در صورت صحت این ادعا، این حمله می‌تواند در پاسخ به حمله موشکی هفته گذشته سپاه پاسداران به مواضع حزب دموکرات کردستان و حزب دموکرات کردستان ایران و اعدام همزمان ۳ زندانی کرد در زندان رجایی‌شهر کرج باشد.
بر اساس گزارش‌های موجود قبل از این حمله در نزدیکی محل سفارت یک تجمع اعتراضی در جریان بود که برخی از معترضان پس از پایان آن به سوی سفارت ایران حرکت کردند.

ایران همچنین مدعی شده است که پلیس فرانسه از برنامه حمله به سفارت اطلاع داشته و به کارکنان ایرانی موضوع را اطلاع داده بود اما نیروهای پلیس در زمان حمله، اطراف سفارت را ترک کردند.

با این وجود سخنگوی وزارت خارجه ایران در واکنش به حمله به سفارت ایران در پاریس به سرزنشی ملایم بسنده کرد و گفت که «لازم است فرانسه نسبت به حفاظت از کلیه اماکن دیپلماتیک ایران در آن کشورتمهیدات و اقدامات جدی و لازم به عمل آورد.»

این اتفاق در حالی رخ داد که فقط یک هفته از حمله معترضان عراقی به سفارت ایران در بصره و به آتش کشیدن آن گذشته است.

با افزایش تنش‌های داخلی در عراق در طی ماه‌های اخیر آتش این اعتراض‌ها دامان ایران، به عنوان همسایه‌ای که برای خود در آن کشور حق آب و گل قائل است، را هم گرفت. در پنجمین روز از دور جدید ناآرامی‌های بصره، معترضان به سوی کنسولگری ایران هجوم بردند و آن را به آتش کشیدند.
https://tinyurl.com/sefarat1

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55440

پُست‌ها و دست‌هایی که خرید و فروش می‌شوند
خرید ۳۰ میلیون دلاری پُست ریاست مجلس عراق

زیتون-نیلوفر سعیدی: گفته می‌شود که فساد مالی و سیاسی در عراق چنان ریشه دوانده که خرید و فروش انواع پست‌های کوچک و بزرگ سیاسی از وزارت تا رییس مجلس و دیگر موقعیت‌ها، یک امر عادی تلقی می‌شود.

به گزارش «زیتون»، پارلمان عراق، امروز یک بار دیگر و پس از ۱۱ روز تنش و اختلاف نظر، مجددا تشکیل جلسه داد تا تکلیف انتخاب هیات‌رییسه مجلس روشن شود.

در نوبت صبح، گفتگوها به نتیجه نرسید و چند حزب و جریان شیعی و کردها به نشانه اعتراض، صحنه پارلمان را ترک کردند. اما رایزنی، ریش‌سفیدی و گفتگو با سران احزاب، در نوبت بعد از ظهر یک بار دیگر، زیر سقف مجلس آنها را کنار هم گرد آورد.
بر اساس عرف و توافق بر سر نحوه تقسیم‌بندی پست های مهم در ساختار سیاسی عراق، از سال ۲۰۰۳ میلادی به این سو و در عراق پسا صدام، همواره پست ریاست جمهوری در اختیار کردها، پست نخست‌وزیری در دست شیعه بوده و پست ریاست مجلس به اهل سنت تعلق داشته است.

امروز نیز یک بار دیگر نمایندگان مجلس گردهم آمدند تا در وهله‌ی اول تکلیف پست ریاست مجلس روشن شود. به این منظور چند تن از نمایندگان جریانات مختلف اهل سنت، خود را برای احراز این پست کاندید کردند. اما نهایتاً این محمد الحلبوسی سیاستمدار جوان اهل الانبار بود که توانست با کسب ۱۶۹ رای، صاحب کرسی ریاست مجلس شود.

همچنین بر اساس عرف موجود، لازم است نایب اول رییس مجلس از احزاب شیعه و نایب رییس دوم، از کردها برگزیده شود. بر همین اساس، حسن کریم کعبی از جریان سائرون و از یاران مقتدی صدر با ۲۱۰ رای، به عنوان نایب رییس اول انتخاب شد که اختلاف رای او با آرای رییس مجلس، مهم و معنی‌دار به نظر می‌رسد و این موضوع نشان می‌دهد که سائرون می‌تواند در روند تعیین نخست‌وزیر هم، آرای فراوانی جمع کند.

تعیین نائب رییس دوم مجلس عراق، به خاطر رقابت دو نماینده‌ی کُرد به نتیجه نرسید و تعیین معاون کردزبان رئیس مجلس، به نشستی دیگر موکول شد.

در مورد پست رئیس‌جمهوری نیز که سهم کردهای عراق محسوب می‌شود، هنوز رقابت بین احزاب کُرد نهایی نشده است. اما انتظار می‌رود که حزب دموکرات کردستان، این پست را به اتحادیه میهنی، حزب رئیس‌جمهور فقید عراق، جلال طالبانی بدهد. اما در خانواده‌ی طالبانی، رقابت و اختلاف نظر فراوان است. گروهی از افراد خانواده به دنبال آن هستند که یکی از باجناق‌های جلال طالبانی یا پدرزن پسر او را به قدرت برسانند و گروهی نیز، از رییس‌جمهور شدن برهم صالح، نخست‌وزیر اسبق، حمایت می‌کنند.
۳۰ میلیون دلار برای یک کرسی
خالد العبیدی یکی از نامزدهای پست ریاست مجلس که در انتخابات امروز تنها ۸۰ رای به دست آورد پس از تعیین ریاست پارلمان در گفتگو با خبرنگار پرده از رازی برداشت که البته بنا به نظر بسیاری از تحلیلگران در عراق امروز این مسئله چندان غریب به‌نظر نمی‌رسد.
عبیدی، خلبان کهنه‌کار و وزیر دفاع پیشین کابینه العبادی، امروز اعلام کرد پست ریاست مجلس به قیمت ۳۰ میلیون دلار برای محمد الحلبوسی خریداری شده است.

اخبار دیگری نیز در میان رسانه های عراق منتشر شده که نشان می دهد از ۳۰ میلیون دلار مبلغ مزبور، ۱۵ میلیون دلار آن فقط به احمد الجبوری پرداخت شده تا خود را برای احراز این پست کاندید نکند.
https://tinyurl.com/parleman-eragh

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/55460

آیا قیام مسلحانه با هدف تغییر رژیم مجاز بوده است؟
حسن یوسفی‌اشکوری

جستارهایی در تاریخ هفتاد سال نخست اسلام – قسمت سی و پنجم

درآمد

چنان که آمد، قرار بر این شد که چهار فصل از مجموعه پانزده قسمتی موضوعات مربوط به جنبش حسین بن علی و رخداد کربلا فعلا در این سلسله جستارها، به بحث و مداقه نهاده شود و اینک دومین قسمت تقدیم می‌شود. در این بخش به این پرسش پاسخ داده می‌شود که «قیام مسلحانه با هدف تغییر رژیم جایز بوده است؟».

در واقع، از دشواری‌های رویداد کربلا و جنبش حسین بن علی، پاسخ به این پرسش بنیادین است که اگر جنبش امام حسین را جنبشی شورشی و انقلابی و براندازانه و حتی به تعبیر مطهری جنگ مسلحانه علیه حکومت وقت بدانیم، در چهارچوب گفتمان دینی و سیاسی نیم قرن نخست اسلام (و حتی ادوار بعد در نظام خلافت اسلامی و یا امامت شیعی)، چه حکمی پیدا می‌کند؟ به عبارت دیگر، آیا چنین شورشی مجاز بوده و یا غیر مجاز و ممنوع؟

پاسخها از دو منظر شیعی و کلامی و نیز تاریخی و مورخانه ارائه خواهد شد.
https://tinyurl.com/ya7sbxpq

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55507

`استثناهایی فراگیرتر از قاعده
قانون منع به کارگیری بازنشستگان، «شیر بی یال و دم و اشکم»`

زیتون ـ مهسا محمدی: در ابتدای مرداد ماه امسال بود که قانون ممنوعیت به‌کارگیری بازنشستگان مصوب سال ۹۵ در مجلس اصلاح شد و در تاریخ ۲۱ شهریور در شورای نگهبان تأیید شد. روز ۲۴ شهریور هم رئیس مجلس در نامه‌ای خطاب به رئیس جمهوری قانون اصلاح قانون ممنوعیت به‌کارگیری بازنشستگان را برای اجرا به او ابلاغ کرد.
تصویب وابلاغ این قانون امیدوارکننده و البته پرحاشیه موجی از تنش را در میان مدیران رده بالا و میانی کشور به دنبال داشت و عده ای تلاش کردند هر طور شده خود را از شمول آن خارج کنند. این تلاش در ادامه‌ی لابی‌های سنگینی بود که به گفته طیبه سیاوشی نماینده مجلس قبل از اصلاح این قانون برای خروج آن از دستور کار مجلس انجام شده بود.
https://tinyurl.com/bazneshaste
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55503

فرمی که محتوا را تغییر داد
آثار حکومتی‌شدن مکان‌های مذهبی بر نمادها و عزاداری‌های محرم

زیتون– سولماز ایکدر: عزاداری دهه‌ی اول محرم٬ خاطره‌ی مشترک همه ایرانیان فارغ از دین و مذهب است؛ در گذر زمان اما این خاطره مشترک، دستخوش تغییرات بسیاری شده است.

عزاداری در مساجد و تعداد معدودی حسینیه‌ در دو ماه محرم و صفر٬ محدود بود به «مقتل‌خواهی» یا «ذکر مصیبت اهل بیت» و تعزیه. دو روز نهم و دهم ماه محرم نیز برخی از دسته‌های عزاداری به خیابان‌ها می‌آمدند و سینه یا زنجیر می‌زدند.

عزاداری برای امام سوم شیعیان در گذر زمان تغییر کرد. از ابتدای دهه هفتاد ذیل خواستِ «چهره شهر محرمی یا عاشورایی شود»، تکایا و حسینیه‌ها یکی پس از دیگر سر برآوردند تا جایی که مساجد به حاشیه رفتند.

همین موضوع به مرور شکل و فرم عزاداری‌های ماه‌های محرم و صفر را تغییر داد.

تکایا و حسینیه‌ها نه مانند مساجد ریشه داشتند و نه به دلیل پر تعداد بودن٬‌ امکان کنترل بر آن‌ها وجود داشت. اگر چه که تاسیس هر حسینیه‌ای٬‌ در تهران یا دیگر کلان‌شهرها٬ منوط مجور سازمان تبلیغات اسلامی است، زیرا طبق قانون اساسی برگزاری تجمع نیازمند مجوز است و هیئت‌های عزاداری نیز در زمره تجمعات محسوب می شوند.

مداحی یا فحاشی

رواج تکایا و حسینه‌ها به رونق کار مداحان انجامید؛ مداحانی که برای «پر مخاطب» و «پر اشک» کردن مجالسشان هر چه می‌خواستند٬ بی‌نظارت٬ می‌گفتند؛ از انواع خرافات مذهبی گرفته تا اظهار نظرهای شاد سیاسی.
منصور ارزی: فحاشی را از امام حسین آموختم

منصور ارزی٬ مداح سیاسی مشهور و نزدیک به رهبری٬ تاسوعای سال ۹۵ در مراسمی به مناسب شب تاسوعا٬ با اشاره به عبارت «یابن الدعیه» (خطاب امام حسین به عببدالله بن زیاد که دو معنا برای آن بکار رفته است: اول: به‌معنای حرام زادگی و دوم بمعنای پسرخوانده است. لازم به توضیح است که شیخ محمد عبده در شرح نهج البلاغه تفسیری از قصه زیاد بن آبیه آورده است که متفاوت از برداشت منصور ارضی است) مدعی شد که فحش و ناسزا گفتن را شیوه و روش امام حسین است.

او پیش نیز در در دعای روز عرفه٬ برای اکبر هاشمی رفسنجانی آرزوی مرگ کرده بود.

منصور ارزی شهریور امسال نیز بر اساس فیلمی که از سخنرانی او در حسینیه صنف لباس‌فروشان منتشر شده، با اشاره به اقدامات اکبر هاشمی رفسنجانی و برنامه‌های دولت حسن روحانی گفت: «اون یارو آخرش در استخر مرد، این یارو هم آخرش در استخر می‌میرد.»

https://tinyurl.com/ydb3r6rk

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55525

میدانِ سوریه؛ ایرانِ نظاره‌گر و ترکیه‌ی بیش‌فعال

زیتون- نیلوفر سعیدی: شواهد نشان می‌دهد که اردوغان با پوتین به توافق مهمی دست یافته و نشست دوجانبه سوچی توانست نشست سه‌جانبه تهران را تحت الشعاع خود قراردهد.

دیدار روز دوشنبه بین ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه و رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه در شهر سوچی، یک دیدار مهم بود که توانست بر وضعیت ادلب و همچنین بر موقعیت ترکیه در پرونده سوریه به شکل جدی تاثیر بگذارد.

اردوغان، از تهران تا سوچی
روسای جمهور ترکیه و روسیه، در سوچی توافق کردند که هیچ‌گونه عملیات نظامی اجرا نشود؛ مخالفین اسد سر جایشان بمانند؛ با تحرکات گروه‌های افراطی مقابله شود؛ منطقه‌ی امن جدیدی شکل بگیرد و نیروهای گشتی مشترک روسیه و ترکیه، منطقه را کنترل کنند.

این دقیقا همان چیزی است که اردوغان، ده روز پیش و در نشست سه‌جانبه‌ی تهران، خواهان آن بود، اما پوتین و روحانی با درخواست او مخالفت کردند.

اردوغان در دیدار تهران، بر ضرورت گنجاندن واژه آتش‌بس در متن بیانیه تاکید کرد اما روحانی و پوتین، وقعی به آن ننهادند. اردوغان ناچار شد در کنفرانس مطبوعاتی پس از نشست تهران، حتی به سعدی شیرازی نیز پناه ببرد. او در کنار پوتین و روحانی، با لحنی گله‌مند، بیت مشهور سعدی را به زبان ترکی خواند: تو کز محنت دیگران بی غمی … .

با این حال، واژه آتش‌بس در آن متن گنجانده نشد و در ظاهر و بر روی صفحه‌ی تلویزیون‌ها، چنین تصویری القا شد که پوتین و روحانی، اردوغان را مدیریت کرده و درخواست او را رد کرده‌اند.

اما بعد از آن، اردوغان اعلام کرد که ساعتی قبل از ترک تهران، قول اجرای آتش‌بس را از پوتین گرفته و اطمینان دارد که پوتین به قول و حرف خود، وفادار می‌ماند. همین‌طور هم شد.

در شرایطی که همه انتظار داشتند روسیه و بشار اسد به ادلب حمله کنند، چنینی حمله‌ای صورت نگرفت و اردوغان نیز در دیدار دو ساعته با ولادیمیر پوتین، به اهداف خود، دست پیدا کرد و نشان داد که می‌تواند با بازیگر بزرگ، به خوبی کار کند و اگر از سوی ایران مورد کم توجهی قرار بگیرد، هدف خود را در مسکو دنبال می کند.

توافق مهم پوتین و اردوغان در مورد ادلب، نشان داد که ایران در موضوع سوریه، زیر سایه‌ی روسیه، قرار داشته و و سیاست ایران در مورد تحولات سوریه، عملا تحت الشعاع خواست و اراده‌ی روسیه قرار گرفته است.
https://tinyurl.com/ybxu2ee4

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/55549