سیاست اقتدارگرا و اعدام
علیه اعدام ۱۷ | سعید مدنی
«مجازات اعدام به گناه آدمکشی، به مراتب وحشتناکتر از خود آدمکشی است. کشتهشدن به حکم دادگاه به قدری هولناک است که هیچ تناسبی با کشتهشدن به دست تبهکاران ندارد. آن کسی که مثلاً شب، در جنگل یا به هر کیفیتی به دست دزدان کشته میشود تا آخرین لحظه امیدوار است که به طریقی نجات یابد، هیچ حرفی در این نیست. مواردی بوده است که کسی که سرش را گوش-تا-گوش میبریدهاند هنوز دلش به فکر فرار گرم بوده یا التماس میکردهاست که از خونش بگذرند. حال آنکه اینجا همین امیدی که تا آخرین دم دل را گرم میدارد و مرگ را ده بار آسانتر میکند بی چون و چرا از محکوم گرفته میشود. اینجا حکم صادر شده و همین که حکم است و قطعی است و اجباری ست و هولناکترین عذاب است و بدتر از آن چیزی نیست.»
ابله، داستایوفسکی
حکم اعدام نهتنها یک سیاست جنایی خاص یا موضوع حقوق بشری، بلکه یک مسئله مهم سیاسی بنیادین است. این حکم، بازتابِ رابطه بنیادین بین افراد و نظام سیاسی است که ویژگی قرارداد اجتماعی را نیز تعیین میکند. وجود حکم اعدام همسو با نظر طرفداران نظامی است که قدرتی مطلقالعنان و انحصاری ازجمله حق گرفتن زندگی شهروندان را دارد. به این ترتیب احتمال دارد حکم اعدام، قربانی بزرگتری از قاتل و مقتول و خانوادههایشان یعنی یک ملت داشته باشد. در چنین شرایطی و در حالی که حق شهروندان برای زندگی مقدم بر حق دولت برای کشتن است، کدام قدرتمندتر و کدام مسلطترند؟
بکاریا در فصل شانزدهم کتاب خود مینویسد: «این حقی که افرادِ آن، سرِ همنوعِ خود را میبرند از کجا نشات میگیرد؟ مسلّما این حق، مبنای حاکمیت و قوانین نیست. قوانین یکی از اجزای آزادی، یعنی کوچکترین جزء آزادیاند که به جامعه واگذار شده است. قانون نماینده اراده عامّه است که از مجموع ارادههای افراد پدید آمده، از این رو باید پرسید: چه کسی به افراد دیگر حق داده است که حیات کسی را از وی باز گیرند؟ چگونه کوچکترین جزء آزادی هرکس میتواند شامل حق حیات – یعنی بزرگترین مواهب – شود و اگر این راست باشد چگونه میتوان آن را با اصلی دیگر هماهنگ کرد که میگوید: بشر حق خودکشی ندارد و حال آنکه اگر بتواند معطی این حق به جامعه باشد باید خود فاقد آن نباشد. از این رو، هیچ حقی مجازات مرگ را تجویز نمیکند.»
تسلط حق نظام برای مجازات اعدام هم علت و هم نتیجه مجموعه سیاسی و اجتماعی فراگیرتری است که آفات بسیاری به دنبال دارد. آیا محتمل نیست نظامی با مجوز کشتن، زمانی و جایی برای فرستادن شهروندان به جنگهایی فراتر از دفاع از خود یا استفاده از قدرت افراطی یا اعمال شکنجه به بهانه تهدید امنیت ملی اقدام کند. آیا نظامی با مجوز کشتن، نظامی خطرناک نیست؟ میتوانیم فراتر از این بگوییم. آیا شهروندان نظامِ نگهدارنده مجازات اعدام از جهاتی ممکن است قربانیان این نظام شوند؟ برای چنین نظامی حکم اعدام ابزار مهمی در بستر سیاسی و اجتماعی گستردهتر است که بازتابهای منفی بر حقوق بشر دارد؟
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81340
علیه اعدام ۱۷ | سعید مدنی
«مجازات اعدام به گناه آدمکشی، به مراتب وحشتناکتر از خود آدمکشی است. کشتهشدن به حکم دادگاه به قدری هولناک است که هیچ تناسبی با کشتهشدن به دست تبهکاران ندارد. آن کسی که مثلاً شب، در جنگل یا به هر کیفیتی به دست دزدان کشته میشود تا آخرین لحظه امیدوار است که به طریقی نجات یابد، هیچ حرفی در این نیست. مواردی بوده است که کسی که سرش را گوش-تا-گوش میبریدهاند هنوز دلش به فکر فرار گرم بوده یا التماس میکردهاست که از خونش بگذرند. حال آنکه اینجا همین امیدی که تا آخرین دم دل را گرم میدارد و مرگ را ده بار آسانتر میکند بی چون و چرا از محکوم گرفته میشود. اینجا حکم صادر شده و همین که حکم است و قطعی است و اجباری ست و هولناکترین عذاب است و بدتر از آن چیزی نیست.»
ابله، داستایوفسکی
حکم اعدام نهتنها یک سیاست جنایی خاص یا موضوع حقوق بشری، بلکه یک مسئله مهم سیاسی بنیادین است. این حکم، بازتابِ رابطه بنیادین بین افراد و نظام سیاسی است که ویژگی قرارداد اجتماعی را نیز تعیین میکند. وجود حکم اعدام همسو با نظر طرفداران نظامی است که قدرتی مطلقالعنان و انحصاری ازجمله حق گرفتن زندگی شهروندان را دارد. به این ترتیب احتمال دارد حکم اعدام، قربانی بزرگتری از قاتل و مقتول و خانوادههایشان یعنی یک ملت داشته باشد. در چنین شرایطی و در حالی که حق شهروندان برای زندگی مقدم بر حق دولت برای کشتن است، کدام قدرتمندتر و کدام مسلطترند؟
بکاریا در فصل شانزدهم کتاب خود مینویسد: «این حقی که افرادِ آن، سرِ همنوعِ خود را میبرند از کجا نشات میگیرد؟ مسلّما این حق، مبنای حاکمیت و قوانین نیست. قوانین یکی از اجزای آزادی، یعنی کوچکترین جزء آزادیاند که به جامعه واگذار شده است. قانون نماینده اراده عامّه است که از مجموع ارادههای افراد پدید آمده، از این رو باید پرسید: چه کسی به افراد دیگر حق داده است که حیات کسی را از وی باز گیرند؟ چگونه کوچکترین جزء آزادی هرکس میتواند شامل حق حیات – یعنی بزرگترین مواهب – شود و اگر این راست باشد چگونه میتوان آن را با اصلی دیگر هماهنگ کرد که میگوید: بشر حق خودکشی ندارد و حال آنکه اگر بتواند معطی این حق به جامعه باشد باید خود فاقد آن نباشد. از این رو، هیچ حقی مجازات مرگ را تجویز نمیکند.»
تسلط حق نظام برای مجازات اعدام هم علت و هم نتیجه مجموعه سیاسی و اجتماعی فراگیرتری است که آفات بسیاری به دنبال دارد. آیا محتمل نیست نظامی با مجوز کشتن، زمانی و جایی برای فرستادن شهروندان به جنگهایی فراتر از دفاع از خود یا استفاده از قدرت افراطی یا اعمال شکنجه به بهانه تهدید امنیت ملی اقدام کند. آیا نظامی با مجوز کشتن، نظامی خطرناک نیست؟ میتوانیم فراتر از این بگوییم. آیا شهروندان نظامِ نگهدارنده مجازات اعدام از جهاتی ممکن است قربانیان این نظام شوند؟ برای چنین نظامی حکم اعدام ابزار مهمی در بستر سیاسی و اجتماعی گستردهتر است که بازتابهای منفی بر حقوق بشر دارد؟
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81340
بالاگرفتن تنشهای سیاسی بر سر یک کاریکاتور
آزادی بیان؛ تقابل «جمهوری» و «اسلامی»
زیتون ـ مهسا محمدی: «این معلم کشته شد زیرا اسلامگراها آینده ما را میخواهند اما فرانسه انتشار این کاریکاتورها را رها نخواهد کرد». این اظهارات امانوئل مکرون در مراسم یادبود ساموئل پتی، معلم فرانسوی است. کسی که سرش توسط یک اسلامگرای افراطی در فرانسه از تن جدا شد. مکرون در توییترش هم ضمن تاکید بر اتحاد نوشت که «هیچ چیزی ما را وادار به عقبنشینی نمیکند.»
گفتههای رییسجمهوری فرانسه بیواکنش نماند و در این میان بلندترین صداهای اعتراض از سوی ترکیه و پاکستان شنیده شد.
رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، دوبار در بیانی تند مکرون را به خاطر اظهاراتش درباره مسلمانان، نیازمند بررسی و درمان «روانی» دانست و تاکید کرد:«مشکل فردی به نام مکرون با اسلام و مسلمانان چیست؟ مکرون نیاز دارد که از نظر روانی درمان شود.» او همچنین وضعیت مسلمانان در اروپا را با وضع یهودیان پیش از جنگ جهانی دوم قابل مقایسه دانست.
در پی این اظهارات اردوغان، فرانسه سفیرش را از ترکیه فراخوانده است.
جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا هم در توییتی اظهارات اردوغان را «غیرقابل قبول» خواند و گفت «از ترکیه بخواهید تا این تقابل خطرناک را متوقف کند.» هایکو ماس، وزیر خارجه آلمان هم اردوغان را بابت این اظهارنظر محکوم و آن را یک افت جدید شخصتی توصیف کرد.
از آن سو عمران خان، نخست وزیر پاکستان هم از اظهارات مکرون شاکی شد و او را به «حمله به اسلام، بدون داشتن هیچ شناختی از آن» متهم کرد.
او همچنین در پیامی به مارک زاکربرگ، مدیر عامل شبکه اجتماعی فیسبوک، از او خواست مانع انتشار محتوای اسلامهراسانه در فیسبوک شود.
در بنگلادش، لیبی و عراق و اردن هم مسلمانان در اعتراض به اظهارات مکرون به خیابان آمدند.
دعوای «اسلامگرایان» و «آزادی بیان» در فرانسه از سال ۲۰۱۵ بعد از آنکه مجله «شارلی ابدو» کاریکاتورهایی از پیامبر مسلمانان منتشر کرد، بالا گرفت. همانوقت گروهی از مسلمانان تندروی به خشم آمده از این کاریکاتورها به دفتر این مجله حمله کردند و دوازده نفر از کارکنانش را به قتل رساندند.
حالا بار دیگر آتش اختلافات شعله کشیده، چون عبدالله انزوروف، مسلمان چچنیتبار، در خیابان سر از تن ساموئل پتی، معلم تاریخ فرانسوی جدا کرده است، چرا که به نوشته عبدالله در توییترش او «جرات کرد که محمد را تحقیر کند». گویا پتی در کلاس درساش، کاریکاتور منتشر شده در شارلیابدو را نشان داده بود.
واکنش ایران چه بود؟
در ایران نیز، تابحال نه در سطح رئیس جمهوری و به صورت رسمی بلکه در سطوح وزیر امور خارجه، رئیس مجلس، رییسقوه قضاییه و رییس شورای عالی امنیت ملی و به شکل کمابیش ملایمی به این اتفاقات واکنش نشان داده شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81324
آزادی بیان؛ تقابل «جمهوری» و «اسلامی»
زیتون ـ مهسا محمدی: «این معلم کشته شد زیرا اسلامگراها آینده ما را میخواهند اما فرانسه انتشار این کاریکاتورها را رها نخواهد کرد». این اظهارات امانوئل مکرون در مراسم یادبود ساموئل پتی، معلم فرانسوی است. کسی که سرش توسط یک اسلامگرای افراطی در فرانسه از تن جدا شد. مکرون در توییترش هم ضمن تاکید بر اتحاد نوشت که «هیچ چیزی ما را وادار به عقبنشینی نمیکند.»
گفتههای رییسجمهوری فرانسه بیواکنش نماند و در این میان بلندترین صداهای اعتراض از سوی ترکیه و پاکستان شنیده شد.
رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، دوبار در بیانی تند مکرون را به خاطر اظهاراتش درباره مسلمانان، نیازمند بررسی و درمان «روانی» دانست و تاکید کرد:«مشکل فردی به نام مکرون با اسلام و مسلمانان چیست؟ مکرون نیاز دارد که از نظر روانی درمان شود.» او همچنین وضعیت مسلمانان در اروپا را با وضع یهودیان پیش از جنگ جهانی دوم قابل مقایسه دانست.
در پی این اظهارات اردوغان، فرانسه سفیرش را از ترکیه فراخوانده است.
جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا هم در توییتی اظهارات اردوغان را «غیرقابل قبول» خواند و گفت «از ترکیه بخواهید تا این تقابل خطرناک را متوقف کند.» هایکو ماس، وزیر خارجه آلمان هم اردوغان را بابت این اظهارنظر محکوم و آن را یک افت جدید شخصتی توصیف کرد.
از آن سو عمران خان، نخست وزیر پاکستان هم از اظهارات مکرون شاکی شد و او را به «حمله به اسلام، بدون داشتن هیچ شناختی از آن» متهم کرد.
او همچنین در پیامی به مارک زاکربرگ، مدیر عامل شبکه اجتماعی فیسبوک، از او خواست مانع انتشار محتوای اسلامهراسانه در فیسبوک شود.
در بنگلادش، لیبی و عراق و اردن هم مسلمانان در اعتراض به اظهارات مکرون به خیابان آمدند.
دعوای «اسلامگرایان» و «آزادی بیان» در فرانسه از سال ۲۰۱۵ بعد از آنکه مجله «شارلی ابدو» کاریکاتورهایی از پیامبر مسلمانان منتشر کرد، بالا گرفت. همانوقت گروهی از مسلمانان تندروی به خشم آمده از این کاریکاتورها به دفتر این مجله حمله کردند و دوازده نفر از کارکنانش را به قتل رساندند.
حالا بار دیگر آتش اختلافات شعله کشیده، چون عبدالله انزوروف، مسلمان چچنیتبار، در خیابان سر از تن ساموئل پتی، معلم تاریخ فرانسوی جدا کرده است، چرا که به نوشته عبدالله در توییترش او «جرات کرد که محمد را تحقیر کند». گویا پتی در کلاس درساش، کاریکاتور منتشر شده در شارلیابدو را نشان داده بود.
واکنش ایران چه بود؟
در ایران نیز، تابحال نه در سطح رئیس جمهوری و به صورت رسمی بلکه در سطوح وزیر امور خارجه، رئیس مجلس، رییسقوه قضاییه و رییس شورای عالی امنیت ملی و به شکل کمابیش ملایمی به این اتفاقات واکنش نشان داده شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81324
Zeitoons
آزادی بیان؛ تقابل «جمهوری» و «اسلامی»
آزادی بیان؛ تقابل «جمهوری» و «اسلامی» | سایت مستقل تحلیلی خبری
رئیس سازمان پدافند غیرعامل: تهدیدات مردممحور شدهاند
«الگوی دفاع جامع»؛ اسم رمزِ حکومتِ نظامیان
زیتون ـ یلدا امیری: حکومت جمهوری اسلامی به سرعت به سوی نظامی شدن پیش میرود، سپاه پاسداران که پیش از این عملا به دولتی در سایه تبدیل شده بود، اکنون با شکستهای پیدرپی دولت حسن روحانی به دلیل تحریمها، بیکفایتی و فساد، دیگر تعارف را کنار گذاشته و از سایه بیرون آمده است. بسیاری از نظامیان و حتی سیاسیون در مورد احتمال تشکیل دولتی نظامی سخن میگویند. از دیگر سو سپاه همچنین در صدد به دست گرفتن قدرت در عرصه «امنیت اجتماعی» است و دولت حسن روحانی نیز در این زمینه تا کنون با آنها همکاری کرده.
سرکوب در پوشش پدافند غیر عامل
غلامرضا جلالی، رئیس سازمان پدافند غیرعامل جمهوری اسلامی روز ۵ آبان ۱۳۹۹ در نشست مشترک کمیته پدافند غیرعامل، وزارت کشور و شورای پدافند غیرعامل استانها با حضور باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور، از «تعامل خوب و دو سویه وزارت کشور با سازمان پدافند غیرعامل» قدردانی کرد و گفت که تهدیدات پیش روی کشور به دلیل تحولات در حوزههای فناوری، الگوی جدیدی به خود گرفته است، به گفته او «این تغییرات لزوم نیاز به طرحهای دفاعی جدیدی را در برابر تهدیدات ضروری میکند.»
جلالی در واقع پیشرفت فناوری و به طور غیر مستقیم شبکههای اجتماعی و رسانههای آنلاین را خطر جدیدی معرفی میکند که نیاز به تمهیدات جدیدی دارد.
رئیس سازمان پدافند غیرعامل افزود: «به صورت خیلی خلاصه تهدیدات مردم محور شدند و در هر سناریویی از سوی دشمنان مردم و استفاده از اندرکنش آنان در محاسبات دشمن به یک مولفه جدید تبدیل شده است. از این رو باید به دنبال یک الگوی دفاع جامع در کشور باشیم.»
او گفته است که در یک الگوی جامع دفاعی هم نیازمند رویکرد نظامی و غیرنظامی برای اداره مردم هستیم، اداره مردم در شرایط بحران یک ضرورت است. از سوی دیگر بخشی از لایههای دفاعی در دفاع غیرنظامی و پدافند مردم محور خلاصه میشود که در این زمینه با استفاده از ظرفیتها و ساختارهای وزارت کشور در قالب استانداران و فرمانداران پدافند غیرعامل در استانها تلاش کردیم ساختارهای پدافند غیرعامل را در استانها متناسب با سطح مأموریت آنها تنظیم و تقویت کنیم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81378
«الگوی دفاع جامع»؛ اسم رمزِ حکومتِ نظامیان
زیتون ـ یلدا امیری: حکومت جمهوری اسلامی به سرعت به سوی نظامی شدن پیش میرود، سپاه پاسداران که پیش از این عملا به دولتی در سایه تبدیل شده بود، اکنون با شکستهای پیدرپی دولت حسن روحانی به دلیل تحریمها، بیکفایتی و فساد، دیگر تعارف را کنار گذاشته و از سایه بیرون آمده است. بسیاری از نظامیان و حتی سیاسیون در مورد احتمال تشکیل دولتی نظامی سخن میگویند. از دیگر سو سپاه همچنین در صدد به دست گرفتن قدرت در عرصه «امنیت اجتماعی» است و دولت حسن روحانی نیز در این زمینه تا کنون با آنها همکاری کرده.
سرکوب در پوشش پدافند غیر عامل
غلامرضا جلالی، رئیس سازمان پدافند غیرعامل جمهوری اسلامی روز ۵ آبان ۱۳۹۹ در نشست مشترک کمیته پدافند غیرعامل، وزارت کشور و شورای پدافند غیرعامل استانها با حضور باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور، از «تعامل خوب و دو سویه وزارت کشور با سازمان پدافند غیرعامل» قدردانی کرد و گفت که تهدیدات پیش روی کشور به دلیل تحولات در حوزههای فناوری، الگوی جدیدی به خود گرفته است، به گفته او «این تغییرات لزوم نیاز به طرحهای دفاعی جدیدی را در برابر تهدیدات ضروری میکند.»
جلالی در واقع پیشرفت فناوری و به طور غیر مستقیم شبکههای اجتماعی و رسانههای آنلاین را خطر جدیدی معرفی میکند که نیاز به تمهیدات جدیدی دارد.
رئیس سازمان پدافند غیرعامل افزود: «به صورت خیلی خلاصه تهدیدات مردم محور شدند و در هر سناریویی از سوی دشمنان مردم و استفاده از اندرکنش آنان در محاسبات دشمن به یک مولفه جدید تبدیل شده است. از این رو باید به دنبال یک الگوی دفاع جامع در کشور باشیم.»
او گفته است که در یک الگوی جامع دفاعی هم نیازمند رویکرد نظامی و غیرنظامی برای اداره مردم هستیم، اداره مردم در شرایط بحران یک ضرورت است. از سوی دیگر بخشی از لایههای دفاعی در دفاع غیرنظامی و پدافند مردم محور خلاصه میشود که در این زمینه با استفاده از ظرفیتها و ساختارهای وزارت کشور در قالب استانداران و فرمانداران پدافند غیرعامل در استانها تلاش کردیم ساختارهای پدافند غیرعامل را در استانها متناسب با سطح مأموریت آنها تنظیم و تقویت کنیم.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81378
Zeitoons
«الگوی دفاع جامع»؛ اسم رمزِ حکومتِ نظامیان
«الگوی دفاع جامع»؛ اسم رمزِ حکومتِ نظامیان | سایت مستقل تحلیلی خبری
آبان؛ سالگرد جنبش جانبهلبرسیدگان
ابوالفضل قدیانی
در آبانماه به سر میبریم. سالگرد جنبش جانبهلبرسیدگان نزدیک است. یاد عزیزان به خون خفته را گرامی بداریم، نگذاریم که این مظلومان خونینکفن و خانوادههای داغدار تحت ستم آنان فراموش شوند و بکوشیم که این عزیزان را در دادخواهی یاری رسانیم.
روز ۲۹ شهریور ۹۹ نادر مختاری از معترضان جانبهلبرسیدهٔ آبان ماه ۹۸ در زندان کهریزک (سروش ۱۱۱ کنونی) در مظلومیت و بی پناهی دارفانی را وداع گفت.
جانبهلبرسیدگان آبان ۹۸ مورد هجوم شدید نظام استبداد دینی واقع شدند و به دستور مستبد امروز ایران علی خامنهای، مردم هدف تیر مستقیم سرکوبگرانش قرار گرفتند. شواهد حاکی از آن است که آدمکشان به قصد کشتن معترضان قلب و مغزشان را هدف گرفتند و شلیک کردند و صدها نفر و به روایتی بیش از هزار نفر از معترضین به خاک و خون کشیده شدند. حکومت پس از ماهها فشار افکار عمومی داخل و خارج تعداد کشتهشدگان را۲۳۰ نفر اعلام کرد که قطعاً کمتر از تعداد واقعی کشتهشدگان است. بیش از هشت هزار نفر دستگیر شدند. همه یا بسیاری از آنان مورد ضرب و شتم و شکنجه وحشیانه قرار گرفتند از جمله آنان نادر مختاری که سر و صورت و دستانش در اثر ضربات باتوم شکسته شد و دچار ضربه مغزی گردید و به اغما رفت و در اثر این عارضه مهلک قدرت تکلمش را از دست داد و گرفتار لکنتزبان شد. سرکوبگران و مسئولان مسئولیت ناشناس قسیالقلب قضایی و امنیتی، وی را با آن وضعیت وخیم بدون مداوای موثر همچنان در زندان نگاه داشتند تا جانش را از دست داد و به جان باختگان آبان ماه پیوست.
این قبیل اقدامات معنایی جز اقدام به قتل غیرمستقیم زندانیان بیپناه نظیر نادر مختاری ندارد. این اعمال چه از سر بیتفاوتی و بیاعتنایی به وضعیت حساس و خطیر زندانی باشد چه از سر تعمد و قساوت قلب جهت مرگ تدریجی اسیران در بند صورت پذیرفته باشد ریشه و منشاء آن اولاً بی ارزش بودن جان مردم نزد حاکمان خودپرست است، ثانیاً هراس و وحشت از دست دادن این قدرت نامشروع و فاسد توسط قیام مردم است، ثالثا ایجاد رعب و وحشت در میان مردم مخالف حکومت در راستای استراتژی شکست خورده و رسوای نصر بالرعب است.
اما تجربه نشان داده که مردم بیش از آن که مرعوب شوند بر خشم و کینه و نفرتشان از مستبدان افزوده میشود و پرونده سیاه نظام استبداد دینی و مستبد امروز ایران علی خامنهای نزد آنان قطورتر می گردد. این ظلمهایی که در حق زندانیان مظلوم سیاسی روا داشته می شود از جمله نسرین ستوده که بعد از اعتصاب غذای طولانیمدت با تنی رنجور وی را به زندان قرچک تبعید میکنند، محمد نوریزاد که برای فشار مضاعف بر وی فرزندش را به زندان تهران بزرگ میفرستند، جعفر عظیمزاده و سهیل عربی را به زندان رجایی شهر تبعید میکنند، منوچهر بختیاری پدر پویا بختیاری از جانباختگان آبان ماه ۹۸ است که دستگیر شده و خبری از وی در دست نیست. شاهین ناصری شاهد شکنجههای نوید افکاری مقتول مظلوم معلوم نیست در کجا و در چه وضعیتی به سر میبرد. آتنا دائمی، اسماعیل عبدی، محمد حبیبی، سهیلا حجاب، هاشم خواستار، آرش صادقی، گلرخ ایرایی ، محمد حسین سپهری، فرهاد میثمی، سه نفر از اعضای کانون نویسندگان، محمد نجفی وکیل زندانی در اراک ، اینها و سایر زندانیان سیاسی که همگی به نحوی از انحاء تحت ظلم و ستم قرار دارند، اصولاً دستگیری فعالان سیاسی از بن و بنیاد خلاف قانون و خلاف حقوق بشر است که باید بدون قید و شرط همگی آزاد شوند. نکتههایی که ذکر شد همه از باب نمونه اند. حقیقت این است که در سطوح مختلف جامعه هر روزه ظلم های گوناگون در حق اکثریت قاطع مردم ساری و جاری است. تمامی این بیدادها برای آن است که یک حاکم نامشروع مستبد خودپرست و یک نظام فاسد استبدادی ضد مردمی که اکثریت قریب به اتفاق ملت با آن ها مخالفند چند صباحی بیشتر به زور سرنیزه بر سر مردم مسلط باشند و حکمفرمایی کنند. اما این سلطه چندان نخواهد پایید.اگر قرار بود حکومت های استبدادی ضد مردی به هر قیمت ممکن تداوم یابند نوبت به حکومت علی خامنهای و امثال او نمیرسید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81402
ابوالفضل قدیانی
در آبانماه به سر میبریم. سالگرد جنبش جانبهلبرسیدگان نزدیک است. یاد عزیزان به خون خفته را گرامی بداریم، نگذاریم که این مظلومان خونینکفن و خانوادههای داغدار تحت ستم آنان فراموش شوند و بکوشیم که این عزیزان را در دادخواهی یاری رسانیم.
روز ۲۹ شهریور ۹۹ نادر مختاری از معترضان جانبهلبرسیدهٔ آبان ماه ۹۸ در زندان کهریزک (سروش ۱۱۱ کنونی) در مظلومیت و بی پناهی دارفانی را وداع گفت.
جانبهلبرسیدگان آبان ۹۸ مورد هجوم شدید نظام استبداد دینی واقع شدند و به دستور مستبد امروز ایران علی خامنهای، مردم هدف تیر مستقیم سرکوبگرانش قرار گرفتند. شواهد حاکی از آن است که آدمکشان به قصد کشتن معترضان قلب و مغزشان را هدف گرفتند و شلیک کردند و صدها نفر و به روایتی بیش از هزار نفر از معترضین به خاک و خون کشیده شدند. حکومت پس از ماهها فشار افکار عمومی داخل و خارج تعداد کشتهشدگان را۲۳۰ نفر اعلام کرد که قطعاً کمتر از تعداد واقعی کشتهشدگان است. بیش از هشت هزار نفر دستگیر شدند. همه یا بسیاری از آنان مورد ضرب و شتم و شکنجه وحشیانه قرار گرفتند از جمله آنان نادر مختاری که سر و صورت و دستانش در اثر ضربات باتوم شکسته شد و دچار ضربه مغزی گردید و به اغما رفت و در اثر این عارضه مهلک قدرت تکلمش را از دست داد و گرفتار لکنتزبان شد. سرکوبگران و مسئولان مسئولیت ناشناس قسیالقلب قضایی و امنیتی، وی را با آن وضعیت وخیم بدون مداوای موثر همچنان در زندان نگاه داشتند تا جانش را از دست داد و به جان باختگان آبان ماه پیوست.
این قبیل اقدامات معنایی جز اقدام به قتل غیرمستقیم زندانیان بیپناه نظیر نادر مختاری ندارد. این اعمال چه از سر بیتفاوتی و بیاعتنایی به وضعیت حساس و خطیر زندانی باشد چه از سر تعمد و قساوت قلب جهت مرگ تدریجی اسیران در بند صورت پذیرفته باشد ریشه و منشاء آن اولاً بی ارزش بودن جان مردم نزد حاکمان خودپرست است، ثانیاً هراس و وحشت از دست دادن این قدرت نامشروع و فاسد توسط قیام مردم است، ثالثا ایجاد رعب و وحشت در میان مردم مخالف حکومت در راستای استراتژی شکست خورده و رسوای نصر بالرعب است.
اما تجربه نشان داده که مردم بیش از آن که مرعوب شوند بر خشم و کینه و نفرتشان از مستبدان افزوده میشود و پرونده سیاه نظام استبداد دینی و مستبد امروز ایران علی خامنهای نزد آنان قطورتر می گردد. این ظلمهایی که در حق زندانیان مظلوم سیاسی روا داشته می شود از جمله نسرین ستوده که بعد از اعتصاب غذای طولانیمدت با تنی رنجور وی را به زندان قرچک تبعید میکنند، محمد نوریزاد که برای فشار مضاعف بر وی فرزندش را به زندان تهران بزرگ میفرستند، جعفر عظیمزاده و سهیل عربی را به زندان رجایی شهر تبعید میکنند، منوچهر بختیاری پدر پویا بختیاری از جانباختگان آبان ماه ۹۸ است که دستگیر شده و خبری از وی در دست نیست. شاهین ناصری شاهد شکنجههای نوید افکاری مقتول مظلوم معلوم نیست در کجا و در چه وضعیتی به سر میبرد. آتنا دائمی، اسماعیل عبدی، محمد حبیبی، سهیلا حجاب، هاشم خواستار، آرش صادقی، گلرخ ایرایی ، محمد حسین سپهری، فرهاد میثمی، سه نفر از اعضای کانون نویسندگان، محمد نجفی وکیل زندانی در اراک ، اینها و سایر زندانیان سیاسی که همگی به نحوی از انحاء تحت ظلم و ستم قرار دارند، اصولاً دستگیری فعالان سیاسی از بن و بنیاد خلاف قانون و خلاف حقوق بشر است که باید بدون قید و شرط همگی آزاد شوند. نکتههایی که ذکر شد همه از باب نمونه اند. حقیقت این است که در سطوح مختلف جامعه هر روزه ظلم های گوناگون در حق اکثریت قاطع مردم ساری و جاری است. تمامی این بیدادها برای آن است که یک حاکم نامشروع مستبد خودپرست و یک نظام فاسد استبدادی ضد مردمی که اکثریت قریب به اتفاق ملت با آن ها مخالفند چند صباحی بیشتر به زور سرنیزه بر سر مردم مسلط باشند و حکمفرمایی کنند. اما این سلطه چندان نخواهد پایید.اگر قرار بود حکومت های استبدادی ضد مردی به هر قیمت ممکن تداوم یابند نوبت به حکومت علی خامنهای و امثال او نمیرسید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81402
Zeitoons
آبان؛ سالگرد جنبش جانبهلبرسیدگان
آبان؛ سالگرد جنبش جانبهلبرسیدگان | سایت مستقل تحلیلی خبری
«تکفیر» در اندیشه کلامی و فقهی شیعی
حسن یوسفیاشکوری
درآمد
این روزها بار دیگر ماجرای تلخ و فاجعهبار تفسیق و تکفیر در جریان است و این بار گریبان یک عالم و مجتهد شیعی را در حوزه قم گرفته است. هرچند آیتالله سید کمال حیدری با عنوان رسمی «آیت الله العظمی» و احراز مقام متعارف مرجعیت و احتمالا حمایتهایی از سطح بالای قدرت سیاسی در جمهوری اسلامی، تا کنون از مصونیت نسبی برخوردار بوده و از این رو برای اظهار نظر و گسترش افکار و آموزه هایش میکوشیده، ولی ظاهرا کاسه صبر سنتگرایان تکفیری لبریز شده و در روزهای اخیر با تهاجم فیزیکی به دفتر او در قم مرحله تازه ای در برخورد جدی تر با این عالم و مجتهد حوزوی آغاز شده است.
من با افکار و آرای حیدری در چند سال اخیر آشنا شدم و برخی از سخنانش را به عربی و پارسی دیده و شنیده ام. هنوز اطلاعاتم برای داوری و تحلیل جامع آرای فقهی و کلامی و یا معرفتشناسانه حضرت ایشان کفایت نمی کند ولی در حدی که تا کنون دریافتهام، اولا- آرای واقعا تازه حیدری در عالم اندیشه و کلام و الهیات اسلامی، چندان تازه نیست. به ویژه نواندیشان مسلمان جهان اسلام و بیشتر در ایران معاصر از سید جمال و شیخ هادی نجم آبادی تا شریعتی و بازرگان و شبستری و سروش، برخی از همان آرای تازه و تا حدودی شالودهشکنانه را چه بسا در سطوح عمیقتر و دقیقتر گفته اند و ثانیا- آرای حیدری به ویژه همان آرایی که مورد خشم و انتقاد جزم اندیشان تکفیری قرار گرفته، عموما درست و واقعبینانه و مستندند. با این حال، باید اذعان کرد که آرای انتقادی حیدری در مواجهه با مبانی اعتقادی و کلامی و فلسفی و به ویژه فقهی شیعی و آن هم در فضای پر اختناق حوزه علمیه قم، انصافا شالودهشکنانه و اثرگذار بوده و هست و از این جهت بس مهم است. و اگر گزاف نباشد، چنین آرای دلیرانهای در فضای بسته و سیاستزده مذهبی کنونی و در فضای فقه محور جزماندیش حوزههای علمی شیعی، می تواند منشأء تغییرات و تحولات فکری و دینی بشود. حیدری به هر سرنوشتی دچار شود، به گمانم برخی آموزه های نو و تابوشکنانه اش در فضای فکری و دینی ایران به میراث باقی خواهد ماند. همانگونه که از اسلاف باقی مانده است. حداقل آن است که در فضای کنونی شبکه های مجازی، چماق تکفیر دیگر بی تأثیر و یا کم تأثیر است. با توجه به مجموعه این وضعیت، بر هر آزاداندیشی لازم است از آزادی اندیشه و بیان عقیده وی دفاع کند و با تکفیرگرایان جزم اندیش آزادی کش، به مقابله برخیزد.
با توجه به این واقعیت است که از چند سال قبل مخالفت های علنی از سوی تقریبا اغلب مراجع و فقیهان سنتی حوزه قم بر ضد حیدری آغاز شد. در اطلاعیه های متنوعی که من تا کنون دیده ام، این فقیهان پاسدار سنت ستبر شیعی بیش از هزار ساله، که گاه برای مقابله با دگراندیشان منتقد راهی جز چماق تکفیر و سرکوب نمی شناسند و وفق سنت مألوف خود، تلویحا و گاه تصریحا به گمراهی، بدعت گذاری، وهابیت، بی دینی، کفر و زندقه، فسق و… متهم کرده و حتی به اتهامات خود رنگ و بوی سیاسی غلیظ نیز داده و او را به عامل بیگانه و مزدوری صهیونیسم متهم کردهاند. اخیرا با بیاینه یکی از همین عالمان حوزوی و البته وابسته به قدرت (شیخ محسن اراکی)، فرمان آتش صادر شده و گماشتگان با حمله فیزیکی به دفتر کار جناب حیدری، گویا سوت پایان بازی را نواخته اند. در پی آن جامعه مدرسین حوزه علمیه قم هم به میدان آمده و، ضمن محکومیت شدید کمال حیدری و متهم کردنش به انواع اتهام، وی را «فتنه گر» و «پیرو شیطان» خوانده است. می دانیم که در ادبیات اسلامی و به ویژه از سال ۸۸ به بعد، اتهام فتنه گری، اسم رمز سرکوبی و اعمال انوع محدودیت و خشونت است.
اما طرفه آن است که محسن اراکی در تکفیرنامهاش به حیدری تاخته است که او چرا ادعا کرده علمای شیعی نیز سنیان و مخالفان امامان و امامت شیعی را کافر می دانند و منتقد در مقام پاسخگویی و تکذیب برآمده و بر آن است نشان دهد که شیعه و علمای شیعی چنین نبوده اند. شگفتا! گاهی گویا این حضرات به مضامین مدعیات خود نیز توجه ندارند و به نظر می رسد که از هول حلیم توی دیگ می افتند. مدعی با همین بیانیه تکفیری و نسبت هایی که به حیدری داده است، خود مدعای کمال حیدری را مدلل و مستند کرده است.
مقدمه طولانی شد. حال در این نوشتار می کوشم گزارشی مستند از داستان تکفیرِ جریان های مخالف و نامعتقد به امامت خاص شیعی امامی ارائه دهم؛ گزارشی که نشان می دهد کمال حیدری سخن گزاف نگفته است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81405
حسن یوسفیاشکوری
درآمد
این روزها بار دیگر ماجرای تلخ و فاجعهبار تفسیق و تکفیر در جریان است و این بار گریبان یک عالم و مجتهد شیعی را در حوزه قم گرفته است. هرچند آیتالله سید کمال حیدری با عنوان رسمی «آیت الله العظمی» و احراز مقام متعارف مرجعیت و احتمالا حمایتهایی از سطح بالای قدرت سیاسی در جمهوری اسلامی، تا کنون از مصونیت نسبی برخوردار بوده و از این رو برای اظهار نظر و گسترش افکار و آموزه هایش میکوشیده، ولی ظاهرا کاسه صبر سنتگرایان تکفیری لبریز شده و در روزهای اخیر با تهاجم فیزیکی به دفتر او در قم مرحله تازه ای در برخورد جدی تر با این عالم و مجتهد حوزوی آغاز شده است.
من با افکار و آرای حیدری در چند سال اخیر آشنا شدم و برخی از سخنانش را به عربی و پارسی دیده و شنیده ام. هنوز اطلاعاتم برای داوری و تحلیل جامع آرای فقهی و کلامی و یا معرفتشناسانه حضرت ایشان کفایت نمی کند ولی در حدی که تا کنون دریافتهام، اولا- آرای واقعا تازه حیدری در عالم اندیشه و کلام و الهیات اسلامی، چندان تازه نیست. به ویژه نواندیشان مسلمان جهان اسلام و بیشتر در ایران معاصر از سید جمال و شیخ هادی نجم آبادی تا شریعتی و بازرگان و شبستری و سروش، برخی از همان آرای تازه و تا حدودی شالودهشکنانه را چه بسا در سطوح عمیقتر و دقیقتر گفته اند و ثانیا- آرای حیدری به ویژه همان آرایی که مورد خشم و انتقاد جزم اندیشان تکفیری قرار گرفته، عموما درست و واقعبینانه و مستندند. با این حال، باید اذعان کرد که آرای انتقادی حیدری در مواجهه با مبانی اعتقادی و کلامی و فلسفی و به ویژه فقهی شیعی و آن هم در فضای پر اختناق حوزه علمیه قم، انصافا شالودهشکنانه و اثرگذار بوده و هست و از این جهت بس مهم است. و اگر گزاف نباشد، چنین آرای دلیرانهای در فضای بسته و سیاستزده مذهبی کنونی و در فضای فقه محور جزماندیش حوزههای علمی شیعی، می تواند منشأء تغییرات و تحولات فکری و دینی بشود. حیدری به هر سرنوشتی دچار شود، به گمانم برخی آموزه های نو و تابوشکنانه اش در فضای فکری و دینی ایران به میراث باقی خواهد ماند. همانگونه که از اسلاف باقی مانده است. حداقل آن است که در فضای کنونی شبکه های مجازی، چماق تکفیر دیگر بی تأثیر و یا کم تأثیر است. با توجه به مجموعه این وضعیت، بر هر آزاداندیشی لازم است از آزادی اندیشه و بیان عقیده وی دفاع کند و با تکفیرگرایان جزم اندیش آزادی کش، به مقابله برخیزد.
با توجه به این واقعیت است که از چند سال قبل مخالفت های علنی از سوی تقریبا اغلب مراجع و فقیهان سنتی حوزه قم بر ضد حیدری آغاز شد. در اطلاعیه های متنوعی که من تا کنون دیده ام، این فقیهان پاسدار سنت ستبر شیعی بیش از هزار ساله، که گاه برای مقابله با دگراندیشان منتقد راهی جز چماق تکفیر و سرکوب نمی شناسند و وفق سنت مألوف خود، تلویحا و گاه تصریحا به گمراهی، بدعت گذاری، وهابیت، بی دینی، کفر و زندقه، فسق و… متهم کرده و حتی به اتهامات خود رنگ و بوی سیاسی غلیظ نیز داده و او را به عامل بیگانه و مزدوری صهیونیسم متهم کردهاند. اخیرا با بیاینه یکی از همین عالمان حوزوی و البته وابسته به قدرت (شیخ محسن اراکی)، فرمان آتش صادر شده و گماشتگان با حمله فیزیکی به دفتر کار جناب حیدری، گویا سوت پایان بازی را نواخته اند. در پی آن جامعه مدرسین حوزه علمیه قم هم به میدان آمده و، ضمن محکومیت شدید کمال حیدری و متهم کردنش به انواع اتهام، وی را «فتنه گر» و «پیرو شیطان» خوانده است. می دانیم که در ادبیات اسلامی و به ویژه از سال ۸۸ به بعد، اتهام فتنه گری، اسم رمز سرکوبی و اعمال انوع محدودیت و خشونت است.
اما طرفه آن است که محسن اراکی در تکفیرنامهاش به حیدری تاخته است که او چرا ادعا کرده علمای شیعی نیز سنیان و مخالفان امامان و امامت شیعی را کافر می دانند و منتقد در مقام پاسخگویی و تکذیب برآمده و بر آن است نشان دهد که شیعه و علمای شیعی چنین نبوده اند. شگفتا! گاهی گویا این حضرات به مضامین مدعیات خود نیز توجه ندارند و به نظر می رسد که از هول حلیم توی دیگ می افتند. مدعی با همین بیانیه تکفیری و نسبت هایی که به حیدری داده است، خود مدعای کمال حیدری را مدلل و مستند کرده است.
مقدمه طولانی شد. حال در این نوشتار می کوشم گزارشی مستند از داستان تکفیرِ جریان های مخالف و نامعتقد به امامت خاص شیعی امامی ارائه دهم؛ گزارشی که نشان می دهد کمال حیدری سخن گزاف نگفته است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81405
سایت خبری تحلیلی زیتون
«تکفیر» در اندیشه کلامی و فقهی شیعی | سایت خبری تحلیلی زیتون
درآمد این روزها بار دیگر ماجرای تلخ و فاجعهبار تفسیق و تکفیر در جریان است و این بار گریبان یک عالم و مجتهد شیعی را در حوزه قم گرفته است. هرچند آیتالله سید کمال حیدری با عنوان رسمی «آیت الله العظمی» و احراز مقام متعارف مرجعیت و احتمالا حمایتهایی از سطح…
👍1
بیانیهی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی در محکومیت جوّ تکفیری در حوزهی علمیّهی قم
زیتون-جمعی از نواندیشان دینی با صدور بیانیهای از «شکلگیری موج خفقان و رواج ادبیّات تکفیری در حوزهی علمیّهی قم» ابراز نگرانی کردند.
این بیانیه واکنشی است به تکفیرِ آیتالله سیدکمال حیدری، یکی از مراجع تقلید، از سوی محسن اراکی، ریاست سابق مجمع جهانی تقریب مذاهب.
آیتالله سیدکمال حیدری اخیرا در گفتوگویی با شبکهی العراقیه گفتهبود که فقیهان شیعه قائل به «کفر کلامی» یا به تعبیر دیگر قائل به «بیایمانیِ» اهل سنّت اند.
انتشار این گفتوگو سبب شد که آیتالله اراکی بیانیهای منتشر کند و از تعابیری مانند «بدعتگزار»، «دروغگو»، «فاسق»، «شیاد» و «دجال» برای کمال حیدری استفاده کند و بگوید که او «در دام سازمانهای اطلاعاتی استکبار جهانی و سهگانهی طغیانگر وهابی ـ صهیونیستی ـ غربی» افتاده است.
نواندیشان دینی در بیانیهی خود نوشتهاند که «طنز تلخ ماجرا اینجا است که فقیهی علیه فقیهی دیگر ادبیات تکفیری به کار بسته تا نشان دهد فقه شیعه تکفیری نیست!»
در این بیانیه همچنین از جامعه مدرسین قم انتقاد شده است که در نقش «پلیس حوزه» ظاهر شده و «به جای تشویق به گفتوگو و جدال احسن، بر آتش طردگری در حوزه دمیده است.»
امضاءکنندگان بیانیه از شیعیان و اهل سنّت خواستهاند که «به جای تکفیرِ (ظاهری یا باطنیِ) یکدیگر باید بر اساس توصیهی انسانی قرآن عمل کنند که از «سبقت گرفتن در نیکیها» و «وانهادن دعواهای الهیّاتی به روز قیامت» سخن میگوید».
این بیانیه به امضاء محمّدجواد اکبرین، عبدالعلی بازرگان، محمّد برقعی، رضا بهشتی معزّ، سروش دبّاغ، عبدالکریم سروش، رضا علیجانی، حسین کمالی، محسن کمالیان، داریوش محمّدپور، محمّدمهدی مجاهدی، یاسر میردامادی، مهدی ممکن، صدّیقه وسمقی و حسن یوسفی اشکوری رسیده است.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته، به این شرح است:
https://www.zeitoons.com/81411
زیتون-جمعی از نواندیشان دینی با صدور بیانیهای از «شکلگیری موج خفقان و رواج ادبیّات تکفیری در حوزهی علمیّهی قم» ابراز نگرانی کردند.
این بیانیه واکنشی است به تکفیرِ آیتالله سیدکمال حیدری، یکی از مراجع تقلید، از سوی محسن اراکی، ریاست سابق مجمع جهانی تقریب مذاهب.
آیتالله سیدکمال حیدری اخیرا در گفتوگویی با شبکهی العراقیه گفتهبود که فقیهان شیعه قائل به «کفر کلامی» یا به تعبیر دیگر قائل به «بیایمانیِ» اهل سنّت اند.
انتشار این گفتوگو سبب شد که آیتالله اراکی بیانیهای منتشر کند و از تعابیری مانند «بدعتگزار»، «دروغگو»، «فاسق»، «شیاد» و «دجال» برای کمال حیدری استفاده کند و بگوید که او «در دام سازمانهای اطلاعاتی استکبار جهانی و سهگانهی طغیانگر وهابی ـ صهیونیستی ـ غربی» افتاده است.
نواندیشان دینی در بیانیهی خود نوشتهاند که «طنز تلخ ماجرا اینجا است که فقیهی علیه فقیهی دیگر ادبیات تکفیری به کار بسته تا نشان دهد فقه شیعه تکفیری نیست!»
در این بیانیه همچنین از جامعه مدرسین قم انتقاد شده است که در نقش «پلیس حوزه» ظاهر شده و «به جای تشویق به گفتوگو و جدال احسن، بر آتش طردگری در حوزه دمیده است.»
امضاءکنندگان بیانیه از شیعیان و اهل سنّت خواستهاند که «به جای تکفیرِ (ظاهری یا باطنیِ) یکدیگر باید بر اساس توصیهی انسانی قرآن عمل کنند که از «سبقت گرفتن در نیکیها» و «وانهادن دعواهای الهیّاتی به روز قیامت» سخن میگوید».
این بیانیه به امضاء محمّدجواد اکبرین، عبدالعلی بازرگان، محمّد برقعی، رضا بهشتی معزّ، سروش دبّاغ، عبدالکریم سروش، رضا علیجانی، حسین کمالی، محسن کمالیان، داریوش محمّدپور، محمّدمهدی مجاهدی، یاسر میردامادی، مهدی ممکن، صدّیقه وسمقی و حسن یوسفی اشکوری رسیده است.
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته، به این شرح است:
https://www.zeitoons.com/81411
Zeitoons
بیانیهی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی در محکومیت جوّ تکفیری در حوزهی علمیّهی قم
بیانیهی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی در محکومیت جوّ تکفیری در حوزهی علمیّهی قم | سایت مستقل تحلیلی خبری
عاقبتِ «حداد»
زیتون ـ محمدرضا سرداری: کرونا یکی از قضات امنیتی جمهوری اسلامی را در سن ۶۴ سالگی به کام مرگ کشید.
محمد اصلانی، وکیلِ حسن زارع دهنوی معروف به «قاضی حداد»، روز گذشته در گفتوگو با ایسنا گفت که او دو روز پیش بر اثر ابتلا به کرونا در بیمارستان گاندی فوت کرده است. قاضی حداد، معاون امنیت دادستان تهران در زمان دادستانی سعید مرتضوی و یکی از متهمان پرونده کشتهشدگان زندان کهریزک هنگام اعتراضات «جنبش سبز» بود که به انفصال موقت از شغل خود محکوم شد.
سابقه این قاضی اما تنها به جنایات کهریزک خلاصه نمیشود، او ید طولائی در سرکوب شکنجه زندانیان سیاسی از دهه ۶۰ تا زمان انفصال از خدمت داشته است.
از لاجوردی تا مرتضوی
قاضی حداد، دانش آموخته حقوق در دانشگاه ملی ( شهید بهشتی امروز) بود. او در ابتدای انقلاب به همراه هادی غفاری در پروندههای اقتصادی مربوط به اموال مصادرهای وابستگان نظام پهلوی دخالت داشت و در شعبهی امور اقتصادی اوین فعال بود. بعد از آن به تیم اسدالله لاجوردی، دادستان وقت تهران، پیوست و به عنوان دادیار اوین پروندههای امنیتی دهه ۶۰ را زیر دست داشت.
ایرج مصداقی یکی از زندانیان دهه شصت وی را یکی از مباشران اصلی اعدامهای سال ۶۷ معرفی کرده است. به گفته وی قاضی حداد از کسانی بود که نقش موثری در صدور احکام مرگ برای زندانیان عضو سازمان مجاهدین خلق و گروههای چپ داشت و پرونده زندانیان را نزد هیات مرگ سوق میداد. وی همچنین همکاری نزدیکی با حسینعلی نیری حاکم شرع زندان اوین و رئیس هیات مرگ داشته است.
دادیار حداد، در سال ۶۸ به دلیل مشکلات اخلاقی از سمت خود در اوین برکنار شد، اما به خاطر خدماتش طرد نشد و به «ستاد اجرای فرمان امام» رفت تا به پروندههای مربوط به املاک و مستغلات آنجا رسیدگی کند. همین سمت پای او را به فعالیتهای اقتصادی نیز باز کرد و به عنوان نماینده دادستانی در این ستاد وارد مراودات مالی بنیاد مستضعفان و بنیاد شهید شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81439
زیتون ـ محمدرضا سرداری: کرونا یکی از قضات امنیتی جمهوری اسلامی را در سن ۶۴ سالگی به کام مرگ کشید.
محمد اصلانی، وکیلِ حسن زارع دهنوی معروف به «قاضی حداد»، روز گذشته در گفتوگو با ایسنا گفت که او دو روز پیش بر اثر ابتلا به کرونا در بیمارستان گاندی فوت کرده است. قاضی حداد، معاون امنیت دادستان تهران در زمان دادستانی سعید مرتضوی و یکی از متهمان پرونده کشتهشدگان زندان کهریزک هنگام اعتراضات «جنبش سبز» بود که به انفصال موقت از شغل خود محکوم شد.
سابقه این قاضی اما تنها به جنایات کهریزک خلاصه نمیشود، او ید طولائی در سرکوب شکنجه زندانیان سیاسی از دهه ۶۰ تا زمان انفصال از خدمت داشته است.
از لاجوردی تا مرتضوی
قاضی حداد، دانش آموخته حقوق در دانشگاه ملی ( شهید بهشتی امروز) بود. او در ابتدای انقلاب به همراه هادی غفاری در پروندههای اقتصادی مربوط به اموال مصادرهای وابستگان نظام پهلوی دخالت داشت و در شعبهی امور اقتصادی اوین فعال بود. بعد از آن به تیم اسدالله لاجوردی، دادستان وقت تهران، پیوست و به عنوان دادیار اوین پروندههای امنیتی دهه ۶۰ را زیر دست داشت.
ایرج مصداقی یکی از زندانیان دهه شصت وی را یکی از مباشران اصلی اعدامهای سال ۶۷ معرفی کرده است. به گفته وی قاضی حداد از کسانی بود که نقش موثری در صدور احکام مرگ برای زندانیان عضو سازمان مجاهدین خلق و گروههای چپ داشت و پرونده زندانیان را نزد هیات مرگ سوق میداد. وی همچنین همکاری نزدیکی با حسینعلی نیری حاکم شرع زندان اوین و رئیس هیات مرگ داشته است.
دادیار حداد، در سال ۶۸ به دلیل مشکلات اخلاقی از سمت خود در اوین برکنار شد، اما به خاطر خدماتش طرد نشد و به «ستاد اجرای فرمان امام» رفت تا به پروندههای مربوط به املاک و مستغلات آنجا رسیدگی کند. همین سمت پای او را به فعالیتهای اقتصادی نیز باز کرد و به عنوان نماینده دادستانی در این ستاد وارد مراودات مالی بنیاد مستضعفان و بنیاد شهید شد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81439
Zeitoons
عاقبتِ «حداد»
عاقبتِ «حداد» | سایت مستقل تحلیلی خبری
در جستجوی عدالت
سرنوشت شکایت #دختر_آبادانی در میان خبرها گم شد. بهاره چشمبراه، دختری که ویدئویی از ضرب و شتم و تعرض به او در شبکههای اجتماعی منتشر شد و خانوادهاش مجبور به اعتراف تلویزیونی شدند؛ اما دیگر خبری از وضعیت پرونده او منتشر نشد.
#خط_سوم
سرنوشت شکایت #دختر_آبادانی در میان خبرها گم شد. بهاره چشمبراه، دختری که ویدئویی از ضرب و شتم و تعرض به او در شبکههای اجتماعی منتشر شد و خانوادهاش مجبور به اعتراف تلویزیونی شدند؛ اما دیگر خبری از وضعیت پرونده او منتشر نشد.
#خط_سوم
امسال هم شهروندان بهائی حق ورود به دانشگاه را ندارند
تبعیض سیستماتیک در وطن
زیتون ـ شیوا نظرآهاری: کنکورهای پر حرف و حدیث امسال، در میانه کرونا و بعد از چند بار به تعویق افتادن بالاخره در نیمه تابستان برگزار شد. حالا نتایج نهایی آن اعلام شده است. نتایجی که گویای آن است مانند تمام سالهای چهار دهه گذشته شماری از داوطلبان به دلیل بهایی بودن از امکان ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شدهاند.
این داوطلبان در سایت سازمان سنجش با پیام آشنای «نقص پرونده» مواجه شدهاند و در پروفایل آنها آمده که برای پیگیری موضوع میتوانند به سازمان سنجش مراجعه کنند، تجربه اما نشان میدهد که مراجعه به سازمان سنجش قرار نیست حق تحصیل را به آنان برگرداند و بهایی بودن عاملی است که آنها باید بخاطرش با تحصیل در دانشگاههای ایران خداحافظی کنند.
اگرچه حکومت ایران هیچگاه رسما محرومیت بهاییان از حق تحصیل را تایید نکرده و در این سالها تعداد انگشتشماری از بهاییان هم توانستهاند در دانشگاه درس بخوانند تا مدرکی باشد برای تأیید ادعای حکومت که هیچکس به صرف بهایی بودن از ادامه تحصیل محروم نیست، اما سند محرمانهای که در سال ۱۹۹۱ در سفر گالین دوپل به ایران کشف شد نشان میدهد که سیاست رسمی رفتار با بهاییان در جمهوری اسلامی بر مبنای تلاش برای بستن راه ترقی و توسعه آنان است. از همین رو است که نه تنها آنها اجازه تحصیل ندارند، بلکه شماری از آنان هم که در دانشگاه بهایی درس میخوانند یا تدریس میکنند با پیگیریهای قضایی مواجه میشوند.
در این سند در مورد جایگاه فرهنگی آنها در ایران آمده است که در مدارس در صورتی میتوانند ثبت نام شوند که اظهار بهایی بودن نکنند و حتی المقدور در مدارسی ثبت نام شوند که کادری مسلط بر مسائل عقیدتی دارد، احتمالا به این معنی که کادر مدرسه توانایی اقناع مذهبی دانشآموز را داشته باشند. اما برخورد با آنان در دانشگاه متفاوت است، طبق این سند در دانشگاهها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شود که بهایی هستند باید اخراج شوند. آنها همچنین اجازه استخدام شدن ندارند و نمیتوانند پستهای موثری مانند معلمی داشته باشند. از طرف دیگر در مصوبه شماره ۷ شورای عالی انقلاب فرهنگی هم میگوید تنها داوطلبانی حق ورود به دانشگاه ها را دارند که علاوه بر قبولی در کنکور، به دین اسلام و یا یکی دیگر از ادیان آسمانی معتقد باشند، حال آنکه دیانت بهایی در ایران جزو ادیان آسمانی محسوب نمیشود.
از انقلاب فرهنگی و اخراج تا نقص در پرونده
موضوع محرومیت بهاییان از تحصیل مسئله جدید نیست. آنها بلافاصه پس از انقلاب و با شروع انقلاب فرهنگی، از مدارس و دانشگاهها اخراج شدند. پس از آن به دلیل الزامی بودن اعلام مذهب در فرم ثبت نام کنکور، چون جزو هیچ یک از ادیان رسمی کشور نبودند و ناچار بودند تا این بخش را خالی بگذارند، اساسا امکان دریافت کارت ورود به جلسه کنکور را پیدا نمیکردند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81466
تبعیض سیستماتیک در وطن
زیتون ـ شیوا نظرآهاری: کنکورهای پر حرف و حدیث امسال، در میانه کرونا و بعد از چند بار به تعویق افتادن بالاخره در نیمه تابستان برگزار شد. حالا نتایج نهایی آن اعلام شده است. نتایجی که گویای آن است مانند تمام سالهای چهار دهه گذشته شماری از داوطلبان به دلیل بهایی بودن از امکان ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شدهاند.
این داوطلبان در سایت سازمان سنجش با پیام آشنای «نقص پرونده» مواجه شدهاند و در پروفایل آنها آمده که برای پیگیری موضوع میتوانند به سازمان سنجش مراجعه کنند، تجربه اما نشان میدهد که مراجعه به سازمان سنجش قرار نیست حق تحصیل را به آنان برگرداند و بهایی بودن عاملی است که آنها باید بخاطرش با تحصیل در دانشگاههای ایران خداحافظی کنند.
اگرچه حکومت ایران هیچگاه رسما محرومیت بهاییان از حق تحصیل را تایید نکرده و در این سالها تعداد انگشتشماری از بهاییان هم توانستهاند در دانشگاه درس بخوانند تا مدرکی باشد برای تأیید ادعای حکومت که هیچکس به صرف بهایی بودن از ادامه تحصیل محروم نیست، اما سند محرمانهای که در سال ۱۹۹۱ در سفر گالین دوپل به ایران کشف شد نشان میدهد که سیاست رسمی رفتار با بهاییان در جمهوری اسلامی بر مبنای تلاش برای بستن راه ترقی و توسعه آنان است. از همین رو است که نه تنها آنها اجازه تحصیل ندارند، بلکه شماری از آنان هم که در دانشگاه بهایی درس میخوانند یا تدریس میکنند با پیگیریهای قضایی مواجه میشوند.
در این سند در مورد جایگاه فرهنگی آنها در ایران آمده است که در مدارس در صورتی میتوانند ثبت نام شوند که اظهار بهایی بودن نکنند و حتی المقدور در مدارسی ثبت نام شوند که کادری مسلط بر مسائل عقیدتی دارد، احتمالا به این معنی که کادر مدرسه توانایی اقناع مذهبی دانشآموز را داشته باشند. اما برخورد با آنان در دانشگاه متفاوت است، طبق این سند در دانشگاهها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شود که بهایی هستند باید اخراج شوند. آنها همچنین اجازه استخدام شدن ندارند و نمیتوانند پستهای موثری مانند معلمی داشته باشند. از طرف دیگر در مصوبه شماره ۷ شورای عالی انقلاب فرهنگی هم میگوید تنها داوطلبانی حق ورود به دانشگاه ها را دارند که علاوه بر قبولی در کنکور، به دین اسلام و یا یکی دیگر از ادیان آسمانی معتقد باشند، حال آنکه دیانت بهایی در ایران جزو ادیان آسمانی محسوب نمیشود.
از انقلاب فرهنگی و اخراج تا نقص در پرونده
موضوع محرومیت بهاییان از تحصیل مسئله جدید نیست. آنها بلافاصه پس از انقلاب و با شروع انقلاب فرهنگی، از مدارس و دانشگاهها اخراج شدند. پس از آن به دلیل الزامی بودن اعلام مذهب در فرم ثبت نام کنکور، چون جزو هیچ یک از ادیان رسمی کشور نبودند و ناچار بودند تا این بخش را خالی بگذارند، اساسا امکان دریافت کارت ورود به جلسه کنکور را پیدا نمیکردند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81466
سایتِ خبریتحلیلی
تبعیض سیستماتیک در وطن - سایتِ خبریتحلیلی
زیتون ـ شیوا نظرآهاری: کنکورهای پر حرف و حدیث امسال، در میانه کرونا و بعد از چند بار به تعویق افتادن بالاخره در نیمه تابستان برگزار شد. حالا نتایج نهایی آن اعلام شده است. نتایجی که گویای آن است مانند تمام سالهای چهار دهه گذشته شماری از داوطلبان به دلیل بهایی…
بیانیّهی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
🍃 در محکومیّت قتلهای وحشیانهی اخیر در فرانسه
زیتون- جمعی از نواندیشان دینی ایرانی٬ ضمن انتشار بیانیهای «قتلهای وحشیانه اخیر» در فرانسه را به «شدت و سراسر محکوم» کردند.
امضا کنندگان این بیانیه تاکید کردند که در همهی ادیان الهی و اندیشههای بزرگترین مصلحان بشری، مجوّزی برای رفتارهای ضدّ انسانی و کشتار دیگر انسانها نمیتوان یافت.
به گزارش «زیتون» در ادامه این بیانیه آمده است: «اگر مسلمانان احساس میکنند به «مقدّسات»شان توهین شده، آنگاه تنها دستور قرآنی در مورد استهزای آیات خدا (چه رسد به پیامبر و امام)؛ بی اعتنایی و ترک محترمانه و موقّت مجلس است، آن هم تا زمانی که استهزاءکنندگان مسخره میکنند. پس از آن میتوان، باز با حفظ اصول، با همانها نشستوبرخاست کرد.»
در بخش دیگری از بیانیه نواندیشان دینی افزودند: «از سوی دیگر قابل تاکید است که به گمان ما به خاطر جنایت چند عنصر تندروی عضو جامعهای مذهبی نمیتوان و نباید کلّ این جامعه را تحت فشار قرار داد و به اسلامهراسی دامن زد. اسلامهراسی خود بخشی از مشکل و نه راه حلّ افراطگرایی مذهبی است.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته به شرح زیر است:
ما جمعی از نواندیشان دینی ایرانی عمل وحشیانه و ضدّ انسانی قتل تروریستی شماری از شهروندان فرانسوی را به شدت و سراسر محکوم کرده، به خانوادههای داغدار تسلیت میگوییم و در اندوه مردم فرانسه شریک هستیم. بر اساس فهم ما از اسلام قتل حتی یک انسان چونان قتل همهی انسانها است (تلمیحی به قرآن آیهی ۳۲ سورهی مائده).
ما بر این باوریم که در همهی ادیان الهی و اندیشههای بزرگترین مصلحان بشری، مجوّزی برای رفتارهای ضدّ انسانی و کشتار دیگر انسانها نمیتوان یافت. انسانها، از هر دین و ملت و مذهبی، را همان خدایی آفریده که مسلمان، مسیحی، یهودی، بودایی و زرتشتی را آفریده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81483
🍃 در محکومیّت قتلهای وحشیانهی اخیر در فرانسه
زیتون- جمعی از نواندیشان دینی ایرانی٬ ضمن انتشار بیانیهای «قتلهای وحشیانه اخیر» در فرانسه را به «شدت و سراسر محکوم» کردند.
امضا کنندگان این بیانیه تاکید کردند که در همهی ادیان الهی و اندیشههای بزرگترین مصلحان بشری، مجوّزی برای رفتارهای ضدّ انسانی و کشتار دیگر انسانها نمیتوان یافت.
به گزارش «زیتون» در ادامه این بیانیه آمده است: «اگر مسلمانان احساس میکنند به «مقدّسات»شان توهین شده، آنگاه تنها دستور قرآنی در مورد استهزای آیات خدا (چه رسد به پیامبر و امام)؛ بی اعتنایی و ترک محترمانه و موقّت مجلس است، آن هم تا زمانی که استهزاءکنندگان مسخره میکنند. پس از آن میتوان، باز با حفظ اصول، با همانها نشستوبرخاست کرد.»
در بخش دیگری از بیانیه نواندیشان دینی افزودند: «از سوی دیگر قابل تاکید است که به گمان ما به خاطر جنایت چند عنصر تندروی عضو جامعهای مذهبی نمیتوان و نباید کلّ این جامعه را تحت فشار قرار داد و به اسلامهراسی دامن زد. اسلامهراسی خود بخشی از مشکل و نه راه حلّ افراطگرایی مذهبی است.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته به شرح زیر است:
ما جمعی از نواندیشان دینی ایرانی عمل وحشیانه و ضدّ انسانی قتل تروریستی شماری از شهروندان فرانسوی را به شدت و سراسر محکوم کرده، به خانوادههای داغدار تسلیت میگوییم و در اندوه مردم فرانسه شریک هستیم. بر اساس فهم ما از اسلام قتل حتی یک انسان چونان قتل همهی انسانها است (تلمیحی به قرآن آیهی ۳۲ سورهی مائده).
ما بر این باوریم که در همهی ادیان الهی و اندیشههای بزرگترین مصلحان بشری، مجوّزی برای رفتارهای ضدّ انسانی و کشتار دیگر انسانها نمیتوان یافت. انسانها، از هر دین و ملت و مذهبی، را همان خدایی آفریده که مسلمان، مسیحی، یهودی، بودایی و زرتشتی را آفریده است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81483
Zeitoons
🍃 در محکومیّت قتلهای وحشیانهی اخیر در فرانسه
🍃 در محکومیّت قتلهای وحشیانهی اخیر در فرانسه | سایت مستقل تحلیلی خبری
«دادگاه عالی متشکریم»
آخرین اقدامات یک پرزیدنت در روزهای قبل از انتخابات
https://www.zeitoons.com/81492
زیتون ـ فرهاد حکیمی: روز شنبه، آخرین روز ماه اکتبر، کمپین انتخاباتی ترامپ در پنسیلوانیا سخنانی از رییسجمهور ایالت متحده را به جهان مخابره کرد که در تاریخ آمریکا بیسابقه است اما شنیدن این حرفها از دونالد ترامپ در واقع باعث تعجب هیچکس نشد.
وی در تازهترین سخنانش به وضوح اعلام کرد که انتطار دارد دادگاه عالی آمریکا تعیین کننده برنده انتخابات باشد. وی از تقلب در انتخابات سخن گفت، فرماندار پنسیلوانیا را در تقلب سهیم دانست و در حالیکه هنوز انتخابات به اتمام نرسیده و نتیجهای اعلام نشده، میزان تقلب در انتخابات را هم مشخص و مقدار آن را پنج درصد اعلام کرد.
دادگاه عالی متشکریم!
پرزیدنت ترامپ در جمع هواداران پرشور خود گفت: «ما یا روز سهشنبه میبریم یا به فاصله کوتاهی بعد از آن: دادگاه عالی متشکریم!» استدلال رییسجمهور هم بر اساس تئوری تقلب توسط دمکراتها است: «بعد از سوم نوامبر ممکن است اتفاقات خیلی بدی برای آراء رخ دهد.» ترامپ خطاب به جمعیت ادامه داد: «ما در پنسیلوانیا میبریم اما باید پنج درصد هم برای تقلب کنار بگذاریم. و میدانید کی تقلب میشود؟ از روز سوم نوامبر تا آخرین روزی که آنها اضافه کردهاند برای شمارش آراء.» او سپس تام ولف فرماندار دمکرات پنسیلوانیا را نیز بینصیب نگذاشت و با متهم کردن او به تقلب گفت: «در آراء مردم تقلب نکن فرماندار، تقلب نکن، تقلب نکن!»
اگرچه در انتخابات سال ۲۰۰۰ و پس از ماهها رقابت نزدیک میان جورج بوش و ال گور، این رای دادگاه عالی بود که بوش را به کاخ سفید فرستاد اما تاکنون سابقه نداشته که یک رییسجمهور پیش از شمارش آراء خواهان دخالت دادگاه عالی و تغییر نتیجه انتخابات باشد. دلیل اینکه ترامپ چنین نگران ادامه شمارش آراست برمیگردد به اقبال و توجه مردم به رایگیری زودهنگام و رای دادن پستی. به دلیل شیوع ویروس کرونا تعدادی از ایالتها اقداماتی را انجام دادند که روند رایگیری از طریق پست را تسهیل کنند. رای گیری پستی در این ایالت ها با اقبال بسیار همراه شده و طبق نظرسنجیها این دوره از انتخابات شاهد رکوردی بینظیر در رای پستی در تاریخ آمریکاست: تقریبا یک سوم رایدهندگان از روش پستی برای رای دادن استفاده میکنند و از این میان تعداد رایدهندگان به بایدن دو برابر تعداد کسانی است که به ترامپ رای میدهند.
سخنان روز شنبه ترامپ اگرچه تشویق به بدعت دیگری است در تاریخ انتخابات آمریکا اما در لابهلای سخنان گذشته خود او مسبوق به سابقه و بازتاب دهنده تاکتیک جمهوریخواهان در این دوره است: اختلال در خدمات پستی و فشار بر دادگاه عالی.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81492
آخرین اقدامات یک پرزیدنت در روزهای قبل از انتخابات
https://www.zeitoons.com/81492
زیتون ـ فرهاد حکیمی: روز شنبه، آخرین روز ماه اکتبر، کمپین انتخاباتی ترامپ در پنسیلوانیا سخنانی از رییسجمهور ایالت متحده را به جهان مخابره کرد که در تاریخ آمریکا بیسابقه است اما شنیدن این حرفها از دونالد ترامپ در واقع باعث تعجب هیچکس نشد.
وی در تازهترین سخنانش به وضوح اعلام کرد که انتطار دارد دادگاه عالی آمریکا تعیین کننده برنده انتخابات باشد. وی از تقلب در انتخابات سخن گفت، فرماندار پنسیلوانیا را در تقلب سهیم دانست و در حالیکه هنوز انتخابات به اتمام نرسیده و نتیجهای اعلام نشده، میزان تقلب در انتخابات را هم مشخص و مقدار آن را پنج درصد اعلام کرد.
دادگاه عالی متشکریم!
پرزیدنت ترامپ در جمع هواداران پرشور خود گفت: «ما یا روز سهشنبه میبریم یا به فاصله کوتاهی بعد از آن: دادگاه عالی متشکریم!» استدلال رییسجمهور هم بر اساس تئوری تقلب توسط دمکراتها است: «بعد از سوم نوامبر ممکن است اتفاقات خیلی بدی برای آراء رخ دهد.» ترامپ خطاب به جمعیت ادامه داد: «ما در پنسیلوانیا میبریم اما باید پنج درصد هم برای تقلب کنار بگذاریم. و میدانید کی تقلب میشود؟ از روز سوم نوامبر تا آخرین روزی که آنها اضافه کردهاند برای شمارش آراء.» او سپس تام ولف فرماندار دمکرات پنسیلوانیا را نیز بینصیب نگذاشت و با متهم کردن او به تقلب گفت: «در آراء مردم تقلب نکن فرماندار، تقلب نکن، تقلب نکن!»
اگرچه در انتخابات سال ۲۰۰۰ و پس از ماهها رقابت نزدیک میان جورج بوش و ال گور، این رای دادگاه عالی بود که بوش را به کاخ سفید فرستاد اما تاکنون سابقه نداشته که یک رییسجمهور پیش از شمارش آراء خواهان دخالت دادگاه عالی و تغییر نتیجه انتخابات باشد. دلیل اینکه ترامپ چنین نگران ادامه شمارش آراست برمیگردد به اقبال و توجه مردم به رایگیری زودهنگام و رای دادن پستی. به دلیل شیوع ویروس کرونا تعدادی از ایالتها اقداماتی را انجام دادند که روند رایگیری از طریق پست را تسهیل کنند. رای گیری پستی در این ایالت ها با اقبال بسیار همراه شده و طبق نظرسنجیها این دوره از انتخابات شاهد رکوردی بینظیر در رای پستی در تاریخ آمریکاست: تقریبا یک سوم رایدهندگان از روش پستی برای رای دادن استفاده میکنند و از این میان تعداد رایدهندگان به بایدن دو برابر تعداد کسانی است که به ترامپ رای میدهند.
سخنان روز شنبه ترامپ اگرچه تشویق به بدعت دیگری است در تاریخ انتخابات آمریکا اما در لابهلای سخنان گذشته خود او مسبوق به سابقه و بازتاب دهنده تاکتیک جمهوریخواهان در این دوره است: اختلال در خدمات پستی و فشار بر دادگاه عالی.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81492
Zeitoons
آخرین اقدامات یک پرزیدنت در روزهای قبل از انتخابات
آخرین اقدامات یک پرزیدنت در روزهای قبل از انتخابات | سایت مستقل تحلیلی خبری
۱۳ آبان؛ «انقلاب دوم» علیه انقلابِ اول
ابوالفضل تقوایی
واقعه ی سیزدهم ابان ماه ۵۸، نقطه عطفی در تاریخ ایران امروز و مهم ترین رویداد سیاسی، پس از انقلاب بهمن ۵۷است؛ رخدادی که به بهانه استرداد شاه و ممانعت دولت امریکا، به اشغال سفارت امریکا در تهران انجامید.
بحران گروگانگیری دیپلماتها و کارمندان سفارت امریکا، پس از ۴۴۴ روز، به پایان رسید اما پیامدهای این تصرف، همچنان باقی است و تابوی مذاکره و رابطه با امریکا، میراثی برای هر دولت مستقر است. چندان که با دیرپایی انقلاب و با گذشت بیش از چهار دهه، هر امیدی به گشایش رابطه دوباره میان دولت ایران و امریکا، بسیار دور مینماید.
تمامی رخدادهای داخلی، پس از تصرف سفارت امریکا و حتی جنگ هشت ساله، تابعی از واقعه سیزدهم ابان ۵۸ است و در نسبت با این رخداد تعیینکننده تاریخی، تعریف و تحلیل میشود.
«انقلاب دوم»، سیطرهگی اسلام سیاسی چونان یک ایدئولوژی انقلابی و فراگیر، به تمامی ارکان حاکم وبنیاد جریان تندرواسلامی، با سیادت و راهبری چپ اسلامی بود؛ جریانی که تا پایان دههی شصت، گفتمان مسلط بر سیاست داخلی و خارجی کشور بو و پس از ان، با قدرت گرفتن راستگرایان، راهبرد دشمنی ایدئولوژیک با آمریکا، به مثابه یک اصل مقدس، ادامه یافت.
اشغال سفارت، همچنین، باعث تغییر در ارایش و نظم نیروهای سیاسی داخل کشور و انزوای سیاسی آنان شد و احزاب مخالف و رقیب به تدریج از صحنه رقابت سیاسی، حذف شدند.
تغییر در ساختار سیاسی و یکپارچگی ساخت قدرت اما، سقوط دولت مهندس بازرگان و پرتاب جمهوری اسلامی به دوران تازه ای از رویارویی و هماوردی با غرب و امریکا را به همراه داشت.
دورهای که با سلاح ایدئولوژی انقلابی، یکایک نیروهای سیاسی مخالف، از نهضت ازادی تا حزب توده (حزب شریک اسلامگرایان چپ در به زیر کشیدن دولت بازرگان) در یک دوره زمانی، از عرصه سیاسی به کنار رفتند و بنیان انقلابیگری رادیکال اسلامی با تکیه بر دشمنی باغرب و امریکا، نهاده شد.
اگر جمهوری اسلامی، تبلور عینی اسلام سیاسی، در سپهر سیاست ایران بود، سیزدهم آبان ۵۸، ورود رسمی به عرصه منازعه با آمریکا بهعنوان نماد سلطه جهانی، و تثبیت حاکمیتی ایدئولوژیک، مبتنی بر ایدئولوژی انقلابی شیعی، در جهت حفظ و تداوم حکومت اسلامی است ؛ عرصهای که نمایش تابآوری در برابر ابرقدرتی امریکا و در همان حال، رویینهگی در برابر امواج سهمگین این تقابل بود. تصرف سفارت آمریکا، جسارت مواجهه و پنجه در پنجه افکندن انقلابیون جوان با قدرتی جهانی را به رخ کشاند. اشغال سفارت به سرمایهگذاری عمیق عاطفی و رهاسازی انرژی عظیم انقلابی، (به میدان امدن و اوردن مردم) کمک کر و به همراهی توده با نبض تند انقلاب منجر شد.
نتیجه عملی اشغال سفارت آمریکا، در عرصه سیاست داخلی،سقوط دولت مهندس بازرگان به عنوان دولتی میانهرو، اصلاحجو و خواهان گفتوگو با غرب است.
به باور بسیاری از ناظران و فعالان سیاسی، اشغال سفارت آمریکا، با هدف سرنگونی دولت بازرگان و در پی تصمیمگیری از پیش برنامهریزی شده، انجام گرفت. حتی اگر این تحلیل بدیبنانه باشد، استعفای دولت بازرگان، نتیجه بحران در دولت موقت، در پی حمله دانشجویان پیرو خط امام، به سفارت آمریکا بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81522
ابوالفضل تقوایی
واقعه ی سیزدهم ابان ماه ۵۸، نقطه عطفی در تاریخ ایران امروز و مهم ترین رویداد سیاسی، پس از انقلاب بهمن ۵۷است؛ رخدادی که به بهانه استرداد شاه و ممانعت دولت امریکا، به اشغال سفارت امریکا در تهران انجامید.
بحران گروگانگیری دیپلماتها و کارمندان سفارت امریکا، پس از ۴۴۴ روز، به پایان رسید اما پیامدهای این تصرف، همچنان باقی است و تابوی مذاکره و رابطه با امریکا، میراثی برای هر دولت مستقر است. چندان که با دیرپایی انقلاب و با گذشت بیش از چهار دهه، هر امیدی به گشایش رابطه دوباره میان دولت ایران و امریکا، بسیار دور مینماید.
تمامی رخدادهای داخلی، پس از تصرف سفارت امریکا و حتی جنگ هشت ساله، تابعی از واقعه سیزدهم ابان ۵۸ است و در نسبت با این رخداد تعیینکننده تاریخی، تعریف و تحلیل میشود.
«انقلاب دوم»، سیطرهگی اسلام سیاسی چونان یک ایدئولوژی انقلابی و فراگیر، به تمامی ارکان حاکم وبنیاد جریان تندرواسلامی، با سیادت و راهبری چپ اسلامی بود؛ جریانی که تا پایان دههی شصت، گفتمان مسلط بر سیاست داخلی و خارجی کشور بو و پس از ان، با قدرت گرفتن راستگرایان، راهبرد دشمنی ایدئولوژیک با آمریکا، به مثابه یک اصل مقدس، ادامه یافت.
اشغال سفارت، همچنین، باعث تغییر در ارایش و نظم نیروهای سیاسی داخل کشور و انزوای سیاسی آنان شد و احزاب مخالف و رقیب به تدریج از صحنه رقابت سیاسی، حذف شدند.
تغییر در ساختار سیاسی و یکپارچگی ساخت قدرت اما، سقوط دولت مهندس بازرگان و پرتاب جمهوری اسلامی به دوران تازه ای از رویارویی و هماوردی با غرب و امریکا را به همراه داشت.
دورهای که با سلاح ایدئولوژی انقلابی، یکایک نیروهای سیاسی مخالف، از نهضت ازادی تا حزب توده (حزب شریک اسلامگرایان چپ در به زیر کشیدن دولت بازرگان) در یک دوره زمانی، از عرصه سیاسی به کنار رفتند و بنیان انقلابیگری رادیکال اسلامی با تکیه بر دشمنی باغرب و امریکا، نهاده شد.
اگر جمهوری اسلامی، تبلور عینی اسلام سیاسی، در سپهر سیاست ایران بود، سیزدهم آبان ۵۸، ورود رسمی به عرصه منازعه با آمریکا بهعنوان نماد سلطه جهانی، و تثبیت حاکمیتی ایدئولوژیک، مبتنی بر ایدئولوژی انقلابی شیعی، در جهت حفظ و تداوم حکومت اسلامی است ؛ عرصهای که نمایش تابآوری در برابر ابرقدرتی امریکا و در همان حال، رویینهگی در برابر امواج سهمگین این تقابل بود. تصرف سفارت آمریکا، جسارت مواجهه و پنجه در پنجه افکندن انقلابیون جوان با قدرتی جهانی را به رخ کشاند. اشغال سفارت به سرمایهگذاری عمیق عاطفی و رهاسازی انرژی عظیم انقلابی، (به میدان امدن و اوردن مردم) کمک کر و به همراهی توده با نبض تند انقلاب منجر شد.
نتیجه عملی اشغال سفارت آمریکا، در عرصه سیاست داخلی،سقوط دولت مهندس بازرگان به عنوان دولتی میانهرو، اصلاحجو و خواهان گفتوگو با غرب است.
به باور بسیاری از ناظران و فعالان سیاسی، اشغال سفارت آمریکا، با هدف سرنگونی دولت بازرگان و در پی تصمیمگیری از پیش برنامهریزی شده، انجام گرفت. حتی اگر این تحلیل بدیبنانه باشد، استعفای دولت بازرگان، نتیجه بحران در دولت موقت، در پی حمله دانشجویان پیرو خط امام، به سفارت آمریکا بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81522
سایت خبری تحلیلی زیتون
۱۳ آبان؛ «انقلاب دوم» علیه انقلابِ اول | سایت خبری تحلیلی زیتون
واقعه ی سیزدهم ابان ماه ۵۸، نقطه عطفی در تاریخ ایران امروز و مهم ترین رویداد سیاسی، پس از انقلاب بهمن ۵۷است؛ رخدادی که به بهانه استرداد شاه و ممانعت دولت امریکا، به اشغال سفارت امریکا در تهران انجامید. بحران گروگانگیری دیپلماتها و کارمندان سفارت امریکا،…
«اقدام راهبردی برای لغو تحریمها» چیست؟
برگذشتن از برجام یا فرش قرمز برای بایدن
زیتون ـ مهسا محمدی: مجلسیان میگویند طرح یک فوریتی امروزشان «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها» است، نه خروج از برجام. در عین حال اما تاکید میکنند که «برجام در ابعاد گوناگون به کشور خسارت وارد کرده است».
نمایندگان طرحی ارائه کردند در راستای کاهش تعهدات برجامی، تا سازمان انرژی اتمی ملزم به احیای غنیسازی ۲۰ درصد، افزایش ذخایر اورانیوم غنی شده و احیای قلب راکتور اراک میشود، با زمانبندی مشخص.
ابوالفضل عموئی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس
به گفته ابوالفضل عموئی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، زمان ارائه این طرح هم پیام خاص خود را دارد، یک فوریت این طرح پیش از انتخابات آمریکا به تصویب رسیده تا اعلام کنند که برای جمهوری اسلامی «تفاوتی ندارد چه کسی ساکن کاخ سفید شود» و راه مواجهه ایران با این قضیه مشخص است.
محمود نبویان، نماینده تهران، هم میگوید که مجلس مشخصا «بر مواردی که برای غربیها مهم است» دست گذاشته تا بتواند با این فشار تحریمها را بردارد و فشار اقتصادی را کاهش دهد.
در واقع به نظر میرسد با توجه به زمان ارایه این طرح، هدف تلویحی آن، یعنی دادن پیام عدم اهمیت انتخابات آمریکا، هدف اصلی «مجلس انقلابی» باشد. انتخاباتی که در میان مردم تحت تحریم از یک سو و دولتی که همه تخممرغهایش را در سبد برجام گذاشته از سوی دیگر، با حساسیت دنبال میشود.
طرح «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها» چه میگوید؟
بر اساس این طرح، که یک فوریت آن امروز با ۱۹۶ رای به تصویب رسید، دولت مکلف به تولید سالانه ۱۲۰ کیلوگرم اورانیوم ۲۰ درصد، راه اندازی هزار سانتریفیوژ IR-۲m در بخش زیر زمین تاسیسات نطنز، نصب و راه اندازی هزار سانتریفیوژ IR-۶ تا پایان سال جاری در فردو و اقدام فوری برای احیای قلب راکتور اراک به شرایط قبل از برجام شده و البته تاکید شده که این طرح «قابلیت بازگشتپذیری» هم دارد.
همچنین برای رسیدن به ظرفیت یکصد و نود هزار سو غنیسازی، سازمان انرژی اتمی مکلف شد که بعد از تصویب این قانون، ظرفیت غنیسازی و تولید اورانیوم غنیسازی شده با سطح غنای متناسب هر یک از «مصارف صلح آمیز کشور»، به میزان ماهانه حداقل ۵۰۰ کیلوگرم افزایش دهد.
با ارجاع به این بندها است که نبویان، عضو هیات رئیسه کمیسیون اصل ۹۰ بر اهداف صلحآمیز این طرح تاکید کرده و میگوید:« ۸۰۰ تا یک میلیون بیماری سرطانی نیازمند به رادیو دارو داریم، متاسفانه به خاطر برجام تعهد دادهایم، این در حالی است که مطابق گزارش آژانس در دوران آقای جلیلی ۴۴۷.۸ کیلو مواد لازم برای تامین رادیو داروهای بیماران سرطانی در اختیار داشتیم که یا آن اکسید شده یا بخشی از آن را به خارج از کشور فرستاده شد و اکنون اکنون ۳ کیلو، ۳ کیلو از روسیه وارد می کنیم.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81521
برگذشتن از برجام یا فرش قرمز برای بایدن
زیتون ـ مهسا محمدی: مجلسیان میگویند طرح یک فوریتی امروزشان «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها» است، نه خروج از برجام. در عین حال اما تاکید میکنند که «برجام در ابعاد گوناگون به کشور خسارت وارد کرده است».
نمایندگان طرحی ارائه کردند در راستای کاهش تعهدات برجامی، تا سازمان انرژی اتمی ملزم به احیای غنیسازی ۲۰ درصد، افزایش ذخایر اورانیوم غنی شده و احیای قلب راکتور اراک میشود، با زمانبندی مشخص.
ابوالفضل عموئی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس
به گفته ابوالفضل عموئی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، زمان ارائه این طرح هم پیام خاص خود را دارد، یک فوریت این طرح پیش از انتخابات آمریکا به تصویب رسیده تا اعلام کنند که برای جمهوری اسلامی «تفاوتی ندارد چه کسی ساکن کاخ سفید شود» و راه مواجهه ایران با این قضیه مشخص است.
محمود نبویان، نماینده تهران، هم میگوید که مجلس مشخصا «بر مواردی که برای غربیها مهم است» دست گذاشته تا بتواند با این فشار تحریمها را بردارد و فشار اقتصادی را کاهش دهد.
در واقع به نظر میرسد با توجه به زمان ارایه این طرح، هدف تلویحی آن، یعنی دادن پیام عدم اهمیت انتخابات آمریکا، هدف اصلی «مجلس انقلابی» باشد. انتخاباتی که در میان مردم تحت تحریم از یک سو و دولتی که همه تخممرغهایش را در سبد برجام گذاشته از سوی دیگر، با حساسیت دنبال میشود.
طرح «اقدام راهبردی برای لغو تحریمها» چه میگوید؟
بر اساس این طرح، که یک فوریت آن امروز با ۱۹۶ رای به تصویب رسید، دولت مکلف به تولید سالانه ۱۲۰ کیلوگرم اورانیوم ۲۰ درصد، راه اندازی هزار سانتریفیوژ IR-۲m در بخش زیر زمین تاسیسات نطنز، نصب و راه اندازی هزار سانتریفیوژ IR-۶ تا پایان سال جاری در فردو و اقدام فوری برای احیای قلب راکتور اراک به شرایط قبل از برجام شده و البته تاکید شده که این طرح «قابلیت بازگشتپذیری» هم دارد.
همچنین برای رسیدن به ظرفیت یکصد و نود هزار سو غنیسازی، سازمان انرژی اتمی مکلف شد که بعد از تصویب این قانون، ظرفیت غنیسازی و تولید اورانیوم غنیسازی شده با سطح غنای متناسب هر یک از «مصارف صلح آمیز کشور»، به میزان ماهانه حداقل ۵۰۰ کیلوگرم افزایش دهد.
با ارجاع به این بندها است که نبویان، عضو هیات رئیسه کمیسیون اصل ۹۰ بر اهداف صلحآمیز این طرح تاکید کرده و میگوید:« ۸۰۰ تا یک میلیون بیماری سرطانی نیازمند به رادیو دارو داریم، متاسفانه به خاطر برجام تعهد دادهایم، این در حالی است که مطابق گزارش آژانس در دوران آقای جلیلی ۴۴۷.۸ کیلو مواد لازم برای تامین رادیو داروهای بیماران سرطانی در اختیار داشتیم که یا آن اکسید شده یا بخشی از آن را به خارج از کشور فرستاده شد و اکنون اکنون ۳ کیلو، ۳ کیلو از روسیه وارد می کنیم.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81521
Zeitoons
برگذشتن از برجام یا فرش قرمز برای بایدن
برگذشتن از برجام یا فرش قرمز برای بایدن | سایت مستقل تحلیلی خبری
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
علی کشتگر، تحلیلگر مسایل سیاسی در گفتگو با زیتون:
پیروزی #بایدن حتمی است
در صورت پیروزی بایدن ، دونالد ترامپ شکست را نخواهد پذیرفت
تحریم های #ترامپ فقط به مردم ضربه زد نه حاکمیت ایران
با رفتن ترامپ و آمدن بایدن تنش ها در منطقه کمتر میشود
https://www.zeitoons.com/81544
@Zeitoons
پیروزی #بایدن حتمی است
در صورت پیروزی بایدن ، دونالد ترامپ شکست را نخواهد پذیرفت
تحریم های #ترامپ فقط به مردم ضربه زد نه حاکمیت ایران
با رفتن ترامپ و آمدن بایدن تنش ها در منطقه کمتر میشود
https://www.zeitoons.com/81544
@Zeitoons
انتخابات آمریکا؛ رقابت نزدیک و نفسگیر میشود
زیتون- تا به اینجای کار انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا به سختی گره خورده و پیچیده شده است. پس از گذشت حدود ۱۲ ساعت از پایان مهلت رایگیری با اینکه تا این لحظه جو بایدن با کسب ۲۳۸ رای الکترال از ترامپ با ۲۱۳ رای الکترال جلوتر است اما پرزیدنت ترامپ اعلام پیروزی کرده و ادامه شمارش آراء را تقلب در انتخابات خوانده است.
اگرچه در سطح ملی بایدن با اختلاف تقریبا ۲ میلیون و هفتصدهزار رای جلوتر است اما ترامپ در پنسیلوانیا که متمایل به دمکرات محسوب میشوند از رقیب خود پیشی گرفته است. این اتفاق درباره ایالتهای ویسکانسین و میشیگان هم افتاده بود به طوری که برای ساعتها این ترامپ بود که دست بالا را در این دو ایالت داشت، اما با شمردن آرای پستی در صبح چهارشنبه، کفه ترازو به نفع بایدن سنگینتر شد.
آمار و ارقام تا این لحظه بخت بیشتر ترامپ را برای کسب آراء الکترال مورد نیاز و رسیدن به عدد جادویی ۲۷۰ نشان میدهند اما با نگاهی دقیقتر میتوان گفت که بایدن هنوز احتمال پیروزی دارد و این احتمال میتواند رو به افزایش هم باشد. دلیل این امر نیز آراء پستی هستند که شمارش آنها با تاخیر انجام میشود و به طور قطع آراء بایدن را افزایش خواهند داد.
بایدن برای پیروزی نیاز به ۳۲ رای الکترال دارد و تا این لحظه در ایالتهای نوادا (۶ رای)، ویسکانسین (۱۰ رای)، و میشیگان (۱۶ رای) دست بالا را دارد که در صورت پیروزی در این ایالتها به رقم ۲۷۰ خواهد رسید.
از سوی دیگر دونالد ترامپ به ۵۷ رای الکترال نیاز دارد و در ایالتهای کارولینای شمالی (۱۵ رای)، جورجیا (۱۶ رای)، آلاسکا (۳ رای) و پنسیلوانیا (۲۰ رای) تا این لحظه از رقیب خود جلوتر است و اگر پیروز نهایی در این ایالتها باشد به رقم ۲۶۷ خواهد رسید.
در این میان رقابت در دو ایالت میشیگان و ویسکانسین بسیار نزدیک است و هر دم احتمال لغزش دوباره بایدن میرود که در این صورت شرایط خیلی پیچیدهتر نقع ترامپ تمام شده دانست. در عین حال بایدن هنوز در ایالتهای جرجیا، کارولینای شمالی و پنسیلوانیا نیز امکان پیروزی دارد. در یک نگاه واقعگرا هنوز نمیتوان هیچیک از کاندیداها را برنده این انتخابات دانست و باید چند ساعت دیگر صبر کرد، هرچند که به نظر میرسد پرزیدنت ترامپ به هیچ وجه خیال ندارد که منتظر پایان شمارش اراء باشد و ترجیح میدهد که از همین حالا به دنبال اقدامات فراقانونی جهت توقف شمارش آراء باشد.
حالا جو بایدن میگوید که تا رای همه شمرده نشود برای آنان استراحتی در کار نخواهد بود.
دونالد ترامپ هم میگوید پیروزیهایش گم شده! او در واکنش به برگشتن ورق انتخابات از صبح امروز تا بحال در توییتر خود نوشته :«دیشب در ایالتهای زیر کنترل دموکراتها پیش افتاده بودم و حالا به طرز معجزهآسایی تک تک آنها ناپدید شدند.»
زیتون- تا به اینجای کار انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا به سختی گره خورده و پیچیده شده است. پس از گذشت حدود ۱۲ ساعت از پایان مهلت رایگیری با اینکه تا این لحظه جو بایدن با کسب ۲۳۸ رای الکترال از ترامپ با ۲۱۳ رای الکترال جلوتر است اما پرزیدنت ترامپ اعلام پیروزی کرده و ادامه شمارش آراء را تقلب در انتخابات خوانده است.
اگرچه در سطح ملی بایدن با اختلاف تقریبا ۲ میلیون و هفتصدهزار رای جلوتر است اما ترامپ در پنسیلوانیا که متمایل به دمکرات محسوب میشوند از رقیب خود پیشی گرفته است. این اتفاق درباره ایالتهای ویسکانسین و میشیگان هم افتاده بود به طوری که برای ساعتها این ترامپ بود که دست بالا را در این دو ایالت داشت، اما با شمردن آرای پستی در صبح چهارشنبه، کفه ترازو به نفع بایدن سنگینتر شد.
آمار و ارقام تا این لحظه بخت بیشتر ترامپ را برای کسب آراء الکترال مورد نیاز و رسیدن به عدد جادویی ۲۷۰ نشان میدهند اما با نگاهی دقیقتر میتوان گفت که بایدن هنوز احتمال پیروزی دارد و این احتمال میتواند رو به افزایش هم باشد. دلیل این امر نیز آراء پستی هستند که شمارش آنها با تاخیر انجام میشود و به طور قطع آراء بایدن را افزایش خواهند داد.
بایدن برای پیروزی نیاز به ۳۲ رای الکترال دارد و تا این لحظه در ایالتهای نوادا (۶ رای)، ویسکانسین (۱۰ رای)، و میشیگان (۱۶ رای) دست بالا را دارد که در صورت پیروزی در این ایالتها به رقم ۲۷۰ خواهد رسید.
از سوی دیگر دونالد ترامپ به ۵۷ رای الکترال نیاز دارد و در ایالتهای کارولینای شمالی (۱۵ رای)، جورجیا (۱۶ رای)، آلاسکا (۳ رای) و پنسیلوانیا (۲۰ رای) تا این لحظه از رقیب خود جلوتر است و اگر پیروز نهایی در این ایالتها باشد به رقم ۲۶۷ خواهد رسید.
در این میان رقابت در دو ایالت میشیگان و ویسکانسین بسیار نزدیک است و هر دم احتمال لغزش دوباره بایدن میرود که در این صورت شرایط خیلی پیچیدهتر نقع ترامپ تمام شده دانست. در عین حال بایدن هنوز در ایالتهای جرجیا، کارولینای شمالی و پنسیلوانیا نیز امکان پیروزی دارد. در یک نگاه واقعگرا هنوز نمیتوان هیچیک از کاندیداها را برنده این انتخابات دانست و باید چند ساعت دیگر صبر کرد، هرچند که به نظر میرسد پرزیدنت ترامپ به هیچ وجه خیال ندارد که منتظر پایان شمارش اراء باشد و ترجیح میدهد که از همین حالا به دنبال اقدامات فراقانونی جهت توقف شمارش آراء باشد.
حالا جو بایدن میگوید که تا رای همه شمرده نشود برای آنان استراحتی در کار نخواهد بود.
دونالد ترامپ هم میگوید پیروزیهایش گم شده! او در واکنش به برگشتن ورق انتخابات از صبح امروز تا بحال در توییتر خود نوشته :«دیشب در ایالتهای زیر کنترل دموکراتها پیش افتاده بودم و حالا به طرز معجزهآسایی تک تک آنها ناپدید شدند.»
پیروزی بایدن؛ پایان یک توهم؟
علی کشتگر
ترامپ نماینده عقبماندهترین و محافظهکارترین گرایشهای جامعه آمریکا بود. از نئوفاشیستهای طرفدار برتری سفید تا بنیادگرایان آوانجلیست و ناسیونالیستهای ضد خارجی تا سرمایه داران و کارفرمایان صنایع آلاینده زیست محیط زیر علم ترامپ همراه و همسو شده بودند. با آرامش وجدان دروغ گفتن، مخالفان را تحقیر و تهدید کردن، نگاه مردسالار به زن همراه با خود شیفتگی و قدرتپرستی از او رئیسجمهوری ساخته بود که دموکراسی ریشهدار آمریکا را تهدید می کرد. رفتار و کردار او نشان می داد که اگر بتواند و قوانین و نهادهای دموکراتیک نیرومند آمریکایی سد راه او نباشند دموکراسی آمریکایی را به چیزی شبه نظام روسیه تبدیل می کند و مثل پوتین برای خود ریاست مادام العمر قائل میشود. و شگفتا که بخشی از جوانان کم تجربه جامعه ما و برخی محافل و گروههای اپوزیسیون در خارج ایران به جای اینهمه شباهت ترامپ به راست افراطی ضد آزادی از استیصال به این چهره جنجالی که نفرت از نهادهای دموکراتیک در گفتار و کردارش موج می زد دخیل بسته بودند. گویی او ایران را نه به خاطر دستیابی به توافقی با سران جمهوری اسلامی بلکه برای تحقق آزادی و دموکراسی تحریم کرده بود.
چهار سال حکومت ترامپ بر خلاف توهماتی که میان بخشی از مردم و اپوزیسیون ایران پدید آمده بود، نه موجب تقویت جنبش دموکراسیخواهی شد و نه مایه کاهش قدرت سرکوب جمهوری اسلامی. خروج ترامپ از برجام و تحریم بی سابقه و سنگین ایران همراه با تضعیف صنایع بزرگ و کوچک ایران، تشکل های طبیعی کارگری در واحدهای بزرگ و متوسط صنعتی را به شدت تخریب کرد و از اثرگذاری طبقه کارگر بر تحولات اجتماعی که امری تعیین کننده است به شدت کاست. چرا که کارگر بیکار کنده شده از کار و کارخانه، چندان اثرگذار نیست.
تحریم ها لایه های پائینی و میانی طبقه متوسط ایران را نیز به سراشیب تهیدستی و فقر فرو غلتاند و در نتیجه این طبقه که همواره خاستگاه مهم دموکراسی خواهی در ایران و در هر کجای دیگر جهان است از پویش و توان خود تهی کرد.
استدلال خوشباورانه اگر نگویم عوامفریبانه و مسئولیت گریز شیفتگان ایرانی ترامپ و تحریم این بود که وقتی کارد به استخوان کارگران بیکار شده و مردم فقیر شده رسید، دست به قیام می زنند و جمهوری اسلامی را سرنگون می کنند. این استدلال غیرعلمی و غیراخلاقی که نه در ایران و نه در هیچ کشور دیگری هرگز کارساز نبوده و نخواهد بود، بی پایگی خود را در ۴ سال گذشته به وضوح نشان داد. مردم ایران و جنبش دموکراسیخواهی کشور همراه با گسترش بیکاری بی سابقه کارگران و افزایش فقر طبقه متوسط بیش از رژیم سرکوبگر حاکم از تحریم ها زیان دیدند و در این میان خامنه ای و هسته اصلی قدرت او فرصت بیشتری برای کاهش شکافهای درون حکومتی و انسجام در برابر «دشمن غیرقابل اعتماد» پیدا کردند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81652
علی کشتگر
ترامپ نماینده عقبماندهترین و محافظهکارترین گرایشهای جامعه آمریکا بود. از نئوفاشیستهای طرفدار برتری سفید تا بنیادگرایان آوانجلیست و ناسیونالیستهای ضد خارجی تا سرمایه داران و کارفرمایان صنایع آلاینده زیست محیط زیر علم ترامپ همراه و همسو شده بودند. با آرامش وجدان دروغ گفتن، مخالفان را تحقیر و تهدید کردن، نگاه مردسالار به زن همراه با خود شیفتگی و قدرتپرستی از او رئیسجمهوری ساخته بود که دموکراسی ریشهدار آمریکا را تهدید می کرد. رفتار و کردار او نشان می داد که اگر بتواند و قوانین و نهادهای دموکراتیک نیرومند آمریکایی سد راه او نباشند دموکراسی آمریکایی را به چیزی شبه نظام روسیه تبدیل می کند و مثل پوتین برای خود ریاست مادام العمر قائل میشود. و شگفتا که بخشی از جوانان کم تجربه جامعه ما و برخی محافل و گروههای اپوزیسیون در خارج ایران به جای اینهمه شباهت ترامپ به راست افراطی ضد آزادی از استیصال به این چهره جنجالی که نفرت از نهادهای دموکراتیک در گفتار و کردارش موج می زد دخیل بسته بودند. گویی او ایران را نه به خاطر دستیابی به توافقی با سران جمهوری اسلامی بلکه برای تحقق آزادی و دموکراسی تحریم کرده بود.
چهار سال حکومت ترامپ بر خلاف توهماتی که میان بخشی از مردم و اپوزیسیون ایران پدید آمده بود، نه موجب تقویت جنبش دموکراسیخواهی شد و نه مایه کاهش قدرت سرکوب جمهوری اسلامی. خروج ترامپ از برجام و تحریم بی سابقه و سنگین ایران همراه با تضعیف صنایع بزرگ و کوچک ایران، تشکل های طبیعی کارگری در واحدهای بزرگ و متوسط صنعتی را به شدت تخریب کرد و از اثرگذاری طبقه کارگر بر تحولات اجتماعی که امری تعیین کننده است به شدت کاست. چرا که کارگر بیکار کنده شده از کار و کارخانه، چندان اثرگذار نیست.
تحریم ها لایه های پائینی و میانی طبقه متوسط ایران را نیز به سراشیب تهیدستی و فقر فرو غلتاند و در نتیجه این طبقه که همواره خاستگاه مهم دموکراسی خواهی در ایران و در هر کجای دیگر جهان است از پویش و توان خود تهی کرد.
استدلال خوشباورانه اگر نگویم عوامفریبانه و مسئولیت گریز شیفتگان ایرانی ترامپ و تحریم این بود که وقتی کارد به استخوان کارگران بیکار شده و مردم فقیر شده رسید، دست به قیام می زنند و جمهوری اسلامی را سرنگون می کنند. این استدلال غیرعلمی و غیراخلاقی که نه در ایران و نه در هیچ کشور دیگری هرگز کارساز نبوده و نخواهد بود، بی پایگی خود را در ۴ سال گذشته به وضوح نشان داد. مردم ایران و جنبش دموکراسیخواهی کشور همراه با گسترش بیکاری بی سابقه کارگران و افزایش فقر طبقه متوسط بیش از رژیم سرکوبگر حاکم از تحریم ها زیان دیدند و در این میان خامنه ای و هسته اصلی قدرت او فرصت بیشتری برای کاهش شکافهای درون حکومتی و انسجام در برابر «دشمن غیرقابل اعتماد» پیدا کردند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81652
Zeitoons
پیروزی بایدن؛ پایان یک توهم؟
پیروزی بایدن؛ پایان یک توهم؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
آیا «فرقی نمیکند» چه کسی رییسجمهور آمریکا باشد؟
زیتون ـ مهسا محمدی: سران جمهوری اسلامی در ابتدا با ژست بیتفاوتی با انتخابات ایالات متحده مواجه شدند، با این ادعا که برای آنان فرقی ندارد چه کسی در آمریکا رییسجمهور شود و سیاست ایران در برابر این کشور مشخص است. همهی طیفهای درون حاکمیت، از رهبر جمهوری اسلامی و سپاه گرفته تا روحانی و ظریف هم بر آن تاکید کردند.
حالا اما با انتخاب جو بایدن، نامزد حزب دموکرات، به ریاست جمهوری ایالات متحده خوشحالی آنان از این اتفاق، دستکم در بعضی از سطوح حاکمیت، قابل کتمان نیست.
حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، روز گذشته زمانی که احتمال پیروزی بایدن بسیار بالا بود گفت که «امیدوار» است که آمریکاییها «متوجه شده باشند که راهشان راه نادرست و ناصحیحی بوده و به هیچ عنوان به اهداف خود دست نخواهند یافت.»
او همچنین ابراز امیدواری کرد که دولت آینده آمریکا «به تعهدات خود در قبال توافق هستهای ایران برگردد» تا «مردم پاداش صبر و مقاومت و ایستادگی خود را لمس کنند و ببینند.» این در حالی بود که پیش از این در روز چهارشنبه، ۱۴ آبان، در جلسه هیئت دولت درباره انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گفته بود که مهم نیست در آمریکا چه میگذرد و چه کسی انتخاب میشود.
محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه اما با وضوح بیشتری به این اتفاق واکنش نشان داد و تاکید کرد «معلوم است» که میان ترامپ و بایدن تفاوت هست. او درباره رییسجمهور آینده آمریکا و مواجهه احتمالی او با برجام گفت: «معلوم است که تفاوتی میان این دو مورد وجود دارد. آمریکا حق نداشت از برجام خارج شود چراکه این توافق یک توافق دوجانبه میان ایران و آمریکا نبود و یک قطعنامه شورای امنیت است. اگر آمریکا میخواست از تعهدات این توافق رهایی یابد، باید از سازمان ملل خارج میشد، نه فقط از یک توافق.»
پیش از این هم ظریف در مصاحبه با شبکه سیبیاس آمریکا در پاسخ به سوال مجری درباره مواجه ایران با رییس جمهوری آینده ایالات متحده ابتدا بر حرف آیتالله خامنهای صحه گذاشت که «بین ترامپ و بایدن فرقی وجود ندارد» اما در ادامه تلویحا افزود که «موضعگیریهای تیم آقای بایدن بهتر است اما به هر حال بایست منتظر ایستاد و دید.»
در روز ۱۳ آبان و همزمان با آخرین روز رایگیری انتخابات آمریکا، آیتالله خامنهای گفته بود برای حکومت در تهران فرقی نمیکند که جو بایدن برنده انتخابات ریاست جمهوری آمریکا باشد یا دونالد ترامپ و: «اینکه چه کسی رئیس جمهوری آمریکا بشود در سیاست ما تاثیری نمیگذارد».
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81708
زیتون ـ مهسا محمدی: سران جمهوری اسلامی در ابتدا با ژست بیتفاوتی با انتخابات ایالات متحده مواجه شدند، با این ادعا که برای آنان فرقی ندارد چه کسی در آمریکا رییسجمهور شود و سیاست ایران در برابر این کشور مشخص است. همهی طیفهای درون حاکمیت، از رهبر جمهوری اسلامی و سپاه گرفته تا روحانی و ظریف هم بر آن تاکید کردند.
حالا اما با انتخاب جو بایدن، نامزد حزب دموکرات، به ریاست جمهوری ایالات متحده خوشحالی آنان از این اتفاق، دستکم در بعضی از سطوح حاکمیت، قابل کتمان نیست.
حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، روز گذشته زمانی که احتمال پیروزی بایدن بسیار بالا بود گفت که «امیدوار» است که آمریکاییها «متوجه شده باشند که راهشان راه نادرست و ناصحیحی بوده و به هیچ عنوان به اهداف خود دست نخواهند یافت.»
او همچنین ابراز امیدواری کرد که دولت آینده آمریکا «به تعهدات خود در قبال توافق هستهای ایران برگردد» تا «مردم پاداش صبر و مقاومت و ایستادگی خود را لمس کنند و ببینند.» این در حالی بود که پیش از این در روز چهارشنبه، ۱۴ آبان، در جلسه هیئت دولت درباره انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گفته بود که مهم نیست در آمریکا چه میگذرد و چه کسی انتخاب میشود.
محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه اما با وضوح بیشتری به این اتفاق واکنش نشان داد و تاکید کرد «معلوم است» که میان ترامپ و بایدن تفاوت هست. او درباره رییسجمهور آینده آمریکا و مواجهه احتمالی او با برجام گفت: «معلوم است که تفاوتی میان این دو مورد وجود دارد. آمریکا حق نداشت از برجام خارج شود چراکه این توافق یک توافق دوجانبه میان ایران و آمریکا نبود و یک قطعنامه شورای امنیت است. اگر آمریکا میخواست از تعهدات این توافق رهایی یابد، باید از سازمان ملل خارج میشد، نه فقط از یک توافق.»
پیش از این هم ظریف در مصاحبه با شبکه سیبیاس آمریکا در پاسخ به سوال مجری درباره مواجه ایران با رییس جمهوری آینده ایالات متحده ابتدا بر حرف آیتالله خامنهای صحه گذاشت که «بین ترامپ و بایدن فرقی وجود ندارد» اما در ادامه تلویحا افزود که «موضعگیریهای تیم آقای بایدن بهتر است اما به هر حال بایست منتظر ایستاد و دید.»
در روز ۱۳ آبان و همزمان با آخرین روز رایگیری انتخابات آمریکا، آیتالله خامنهای گفته بود برای حکومت در تهران فرقی نمیکند که جو بایدن برنده انتخابات ریاست جمهوری آمریکا باشد یا دونالد ترامپ و: «اینکه چه کسی رئیس جمهوری آمریکا بشود در سیاست ما تاثیری نمیگذارد».
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81708
Zeitoons
آیا «فرقی نمیکند» چه کسی رییسجمهور آمریکا باشد؟
آیا «فرقی نمیکند» چه کسی رییسجمهور آمریکا باشد؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
در پسا ترامپ، چه کسی فیلهای سفید ایران را میکُشد؟
حامد گوهریپور
در روزگار قدیم، فیل سفید هدیهای بود که پادشاهان جنوب شرقی آسیا به همتایان خارجی خود اعطا میکردند. هزینهی نگهداری از فیلهای سفید به قدری زیاد بود که جز دردسر برای صاحبان جدید خود دستاوردی به همراه نداشت. از طرفی هزینهی هنگفتی که در طول سالها صرف آنها شده بود باعث میشد تا از بین بردن این فیلهای سفیدِ بیفایده تصمیم راحتی نباشد.
بعدها نظریهپردازان و سرمایهگذاران دوران مدرن با استفاده از این پدیده اصطلاحی ساختند تا داراییها و پدیدههایی را توصیف کنند که حفظ آنها، بدون آنکه مقصود اولیه و مورد انتظار را برآورده کنند، هزینهی زیادی روی دست صاحبانشان میگذارد. برای نمونه، شهری را در نظر بگیرید که برای میزبانی جام جهانی یا المپیک مجبور به احداث ورزشگاههای متعدد و غولآسایی شده است. پس از برگزاری تورنمنت، نه دلیلی برای حفظ آن ورزشگاهها دارد و نه جمعیت یا رویداد قابل اعتنایی برای استفاده و پر کردن آنها! اما هزینهی هنگفتی که برای ساخت و نگهداری از این زیرساختها پرداخت کرده و میکند، آنها را تبدیل به فیلهای سفیدی کرده که خلاص شدن از شرّ آنها به ارادهای بزرگ نیاز دارد تا جامعه را از هزینههای بیفایدهاش رها بخشد.
این موضوع به عرصهی سیاست هم قابل تسرّی است. چه بسیار نظامهایی که یک استراتژی، سیاست یا تصمیم را چنان به موضوعی حیثیتی تبدیل میکنند که رهایی از آن بعدها به کشتن فیل سفید میمانَد. تعداد این فیلهای سفید در نظامهای ایدئولوژیک مذهبی و غیرمذهبی به سبب حیثیتی شدن تصمیمهای کلان طبیعتاً بیشتر است و هر چه میگذرد، فیلهای سفید این نظامها هم فربهتر میشوند. جنگ تحمیلی یکی از همین فیلهای سفید را در دههی اول استقرار جمهوری اسلامی متولد کرد. هر چه دفاع از خاک میهن واجب و شکوهمند بود، ادامهی جنگ پس از آزادی خرمشهر توجیهی نداشت و پدیدهی جنگ را تبدیل به فیل سفید بزرگی کرد که هرچقدر هزینهاش بیشتر، دستاوردش کمتر میشد. از طرفی حیثیتی شدن موضوع جنگ حتی در محافل آکادمیک و رسانهای، از بین بردن این فیل سفید را سخت و سختتر میکرد تا جایی که پذیرش آتشبس که به خودیِ خود اتفاقی شیرین برای جوامع درگیر جنگ است، به جام زهر تبدیل شد.
آمریکاستیزی شاید فربهترین فیل سفید جمهوری اسلامی در چهار دههی اخیر بوده است. در حالیکه دولت موقّت مهندس بازرگان به درستی سیاست موازنهی منفی را سرلوحهی امور خارجهی کشور قرار داده بود، اشتباه استراتژیک دانشجویان پیرو خط امام (که بیشترشان بعدها ردای اصلاحطلبی بر تن کردند) در اشغال سفارت آمریکا، فیل سفیدی را متولد کرد که هزینهاش تا امروز گریبان مردم را رها نکرده است؛ به نحوی که حتی فیلسازان سابق (اصلاحطلبانِ خطامامی) نیز زورشان به فیلبانانِ بعدی برای مهار این فیل سفید نمیرسد. هرچند در طول این چهار دهه نقاط عطفی میتوانست این فیل سفید را از بین ببرد، گاه فیلبانان داخلی و گاه فیلسواران آمریکایی آن را از مرگ نجات داده و هزینهی نگهداری از آن را همچنان بر دوش مردم ایران نگه داشتهاند. شاید طلاییترین فرصت برای جامعهی ما در دورهی اوباما-کری به وجود آمد تا با تغییر دادن نظر فیلبانانِ داخلی و سپس تعویض دولت در سال ۹۲ شرایط را برای کشتن فیل سفید مهیا کنند. صد افسوس که بازیگوشی برخی از فیلبانانِ در سایه از یک طرف و روی کار آمدن ترامپ در آمریکا که سرِ پیری هوای فیلسواری به سرش زده بود از طرف دیگر، این فیل سفیدِ زمینخورده را دوباره بلند و بر دوش مردم سوار کرد. حال با خروش مردم آمریکا و انتخاب بایدن به عنوان رییس جمهور این کشور شاید آخرین فرصت برای ایران به وجود آمده است. نه اینکه بایدن فیلسواری بلد نباشد، بلکه اینبار شرایط ذهنی دولت جدید آمریکا در تقارن با دولت ترامپ «میتواند» بستری را فراهم سازد تا پیش از آنکه در آیندهای کابوسوار فیلبانانِ داخلی و فیلسوارانِ خارجی در جنگی خونین به جان یکدیگر بیفتند و یا جامعه از سنگینیِ این فیل سفیدِ فربه به کما برود آن را بکشند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81749
حامد گوهریپور
در روزگار قدیم، فیل سفید هدیهای بود که پادشاهان جنوب شرقی آسیا به همتایان خارجی خود اعطا میکردند. هزینهی نگهداری از فیلهای سفید به قدری زیاد بود که جز دردسر برای صاحبان جدید خود دستاوردی به همراه نداشت. از طرفی هزینهی هنگفتی که در طول سالها صرف آنها شده بود باعث میشد تا از بین بردن این فیلهای سفیدِ بیفایده تصمیم راحتی نباشد.
بعدها نظریهپردازان و سرمایهگذاران دوران مدرن با استفاده از این پدیده اصطلاحی ساختند تا داراییها و پدیدههایی را توصیف کنند که حفظ آنها، بدون آنکه مقصود اولیه و مورد انتظار را برآورده کنند، هزینهی زیادی روی دست صاحبانشان میگذارد. برای نمونه، شهری را در نظر بگیرید که برای میزبانی جام جهانی یا المپیک مجبور به احداث ورزشگاههای متعدد و غولآسایی شده است. پس از برگزاری تورنمنت، نه دلیلی برای حفظ آن ورزشگاهها دارد و نه جمعیت یا رویداد قابل اعتنایی برای استفاده و پر کردن آنها! اما هزینهی هنگفتی که برای ساخت و نگهداری از این زیرساختها پرداخت کرده و میکند، آنها را تبدیل به فیلهای سفیدی کرده که خلاص شدن از شرّ آنها به ارادهای بزرگ نیاز دارد تا جامعه را از هزینههای بیفایدهاش رها بخشد.
این موضوع به عرصهی سیاست هم قابل تسرّی است. چه بسیار نظامهایی که یک استراتژی، سیاست یا تصمیم را چنان به موضوعی حیثیتی تبدیل میکنند که رهایی از آن بعدها به کشتن فیل سفید میمانَد. تعداد این فیلهای سفید در نظامهای ایدئولوژیک مذهبی و غیرمذهبی به سبب حیثیتی شدن تصمیمهای کلان طبیعتاً بیشتر است و هر چه میگذرد، فیلهای سفید این نظامها هم فربهتر میشوند. جنگ تحمیلی یکی از همین فیلهای سفید را در دههی اول استقرار جمهوری اسلامی متولد کرد. هر چه دفاع از خاک میهن واجب و شکوهمند بود، ادامهی جنگ پس از آزادی خرمشهر توجیهی نداشت و پدیدهی جنگ را تبدیل به فیل سفید بزرگی کرد که هرچقدر هزینهاش بیشتر، دستاوردش کمتر میشد. از طرفی حیثیتی شدن موضوع جنگ حتی در محافل آکادمیک و رسانهای، از بین بردن این فیل سفید را سخت و سختتر میکرد تا جایی که پذیرش آتشبس که به خودیِ خود اتفاقی شیرین برای جوامع درگیر جنگ است، به جام زهر تبدیل شد.
آمریکاستیزی شاید فربهترین فیل سفید جمهوری اسلامی در چهار دههی اخیر بوده است. در حالیکه دولت موقّت مهندس بازرگان به درستی سیاست موازنهی منفی را سرلوحهی امور خارجهی کشور قرار داده بود، اشتباه استراتژیک دانشجویان پیرو خط امام (که بیشترشان بعدها ردای اصلاحطلبی بر تن کردند) در اشغال سفارت آمریکا، فیل سفیدی را متولد کرد که هزینهاش تا امروز گریبان مردم را رها نکرده است؛ به نحوی که حتی فیلسازان سابق (اصلاحطلبانِ خطامامی) نیز زورشان به فیلبانانِ بعدی برای مهار این فیل سفید نمیرسد. هرچند در طول این چهار دهه نقاط عطفی میتوانست این فیل سفید را از بین ببرد، گاه فیلبانان داخلی و گاه فیلسواران آمریکایی آن را از مرگ نجات داده و هزینهی نگهداری از آن را همچنان بر دوش مردم ایران نگه داشتهاند. شاید طلاییترین فرصت برای جامعهی ما در دورهی اوباما-کری به وجود آمد تا با تغییر دادن نظر فیلبانانِ داخلی و سپس تعویض دولت در سال ۹۲ شرایط را برای کشتن فیل سفید مهیا کنند. صد افسوس که بازیگوشی برخی از فیلبانانِ در سایه از یک طرف و روی کار آمدن ترامپ در آمریکا که سرِ پیری هوای فیلسواری به سرش زده بود از طرف دیگر، این فیل سفیدِ زمینخورده را دوباره بلند و بر دوش مردم سوار کرد. حال با خروش مردم آمریکا و انتخاب بایدن به عنوان رییس جمهور این کشور شاید آخرین فرصت برای ایران به وجود آمده است. نه اینکه بایدن فیلسواری بلد نباشد، بلکه اینبار شرایط ذهنی دولت جدید آمریکا در تقارن با دولت ترامپ «میتواند» بستری را فراهم سازد تا پیش از آنکه در آیندهای کابوسوار فیلبانانِ داخلی و فیلسوارانِ خارجی در جنگی خونین به جان یکدیگر بیفتند و یا جامعه از سنگینیِ این فیل سفیدِ فربه به کما برود آن را بکشند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81749
جناب روحانی! پیروزی بایدن را به مردم آمریکا تبریک بگویید
مهدی نوربخش
جناب دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم ایران؛
خوب میدانید که انتخاباتِ این بار آمریکا بین دو حزب جمهوریخواه و دموکرات نبود. این انتخابات بین ترامپ از یکطرف و نیروهای صلحطلب و دموکراسیخواه، یعنی اکثر مردم در این کشور، از سوی دیگر بود. بسیاری در آمریکا و در بین جامعه فرهیخته و سیاسی آن اعم از دمکرات و یا جمهوریخواه، این انتخابات را بین دموکراسی از یکسو و فاشیسم و تبعیضگرایی از سوی دیگر تلقی میکنند. ترامپ در داخل، به دنبال شکستن حریمهای قانونی و ارزشهای دمکراتیک این کشور، که بیش از دو قرن قدمت داشتهاند، و در خارج بهدنبال اعمال جنگ و دیپلماسی با تکیه بر فشار، ارعاب و اجبار (Coercive Diplomacy) بوده است. در داخل آمریکا، حریم آزادی رسانهها، این رکن پنجم دموکرسی، را میشکست و به قانون، پاسخگویی و شفافیت پشت پا میزد. متاسفانه مسیحیان دستراستی اونجلیکال، او را انتخاب خدا برای این پست دانسته و نهتنها نمیخواستند که او در قبال تصمیمات خود پاسخگو باشد، که بهنام دین، توجیهی برای شخصیت خودکامه و فاسد او ارائه کرده تا روز بهروز با افزونی در خودکامگی از اکثر شهروندان این کشور فاصله بگیرد. در زمان ترامپ، گروههایی که به او بهعنوان رئیس جمهور نظام آمریکا وفادار مانده بودند، شهروند کشور با تمام حقوق و مزایای آن قلمداد گردیده و اکثر مردم و خصوصا جامعه فرهیخته منتقد او در این کشور، دشمنان آمریکا، نظام و رهبری او خوانده میشدند. در سیاست خارجی، او در هیچ جای دنیا بهدنبال بازی برد-برد در مذاکره و رابطه با بقیه کشورهای دنیا نبود. جنگهای تجاری او با چین و اروپا و تحریمهای ظالمانه او بر روی کشور ما همه حکایت از شخصیت مردی میکرد که بهزور و عناد خو گرفته بود.
جناب روحانی! واقفید که فرقهای فاحشی بین دانالد ترامپ و جوزف بایدن، رئیس جمهور انتخابی این کشور بهلحاظ منش و روش در سیاست داخلی و خارجی وجود دارد. وزیر امور خارجه شما آقای ظریف، صحت این اختلاف فاحش را تایید کردهاند. در گذشته آقای ظریف تاکید کرده بود که اگر جان کری و بارک اوباما در پروسه عقد قرارداد برجام حضور نداشتند، قراردادی شکل نمیگرفت و به نتیجه نمیرسید. بهتر از من میدانید که امریکا در زمان اوباما در مقابل دو گزینه جنگ و یا تحریم و مذاکره در مقابل کشور ما قرار گرفته بود و از ابتدا اوباما و بایدن علیرغم فشارهای اسرائیل، عربستان سعودی و نیوکانهای داخلی در حزب جمهوریخواه، جنگ با کشور ما را مردود دانسته و مذاکره را انتخاب اصلح خود میدانستند. بایدن یکی از ارشیتکتهای برجام و یکی از حامیان این قرارداد بین المللی بوده و آنرا دستآورد بزرگی برای کشور آمریکا در پهنه سیاست خارجی آن در زمان اوباما میدانسته است. بایدن اعلام کرده که اگر ایران به مفاد برجام برگشته و بهآن پایبند بماند، او و آمریکا هم به برجام برخواهند گشت. او باز اعلام کرده که بهدنبال تغییر رژیم در ایران نبوده و همچنین نمیخواهد اقتصاد کشور ما دچار فروپاشی شود. بر خلاف او، ترامپ بهدنبال فروپاشی اقتصاد کشور و نهایتا تغییر رژیم در ایران بود. اگرچه ترامپ بارها در مورد تمایل به مذاکره با ایران صحبت کرد، اما آن مذاکره خصوصا بعد از اخراج رکس تیلرسون از سمت خود در وزارت امورخارجه این کشور، مذاکره ای بود که ناتانیاهو و پامپیو رئوس کلی آنرا طراحی کرده بودند. یکی از اصول این قرارداد جدیدی که آنها از آن یاد میکردند، بهرسمیت نشناختن حق ایران برای داشتن یک برنامه هستهای صلح آمیز است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81809
مهدی نوربخش
جناب دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم ایران؛
خوب میدانید که انتخاباتِ این بار آمریکا بین دو حزب جمهوریخواه و دموکرات نبود. این انتخابات بین ترامپ از یکطرف و نیروهای صلحطلب و دموکراسیخواه، یعنی اکثر مردم در این کشور، از سوی دیگر بود. بسیاری در آمریکا و در بین جامعه فرهیخته و سیاسی آن اعم از دمکرات و یا جمهوریخواه، این انتخابات را بین دموکراسی از یکسو و فاشیسم و تبعیضگرایی از سوی دیگر تلقی میکنند. ترامپ در داخل، به دنبال شکستن حریمهای قانونی و ارزشهای دمکراتیک این کشور، که بیش از دو قرن قدمت داشتهاند، و در خارج بهدنبال اعمال جنگ و دیپلماسی با تکیه بر فشار، ارعاب و اجبار (Coercive Diplomacy) بوده است. در داخل آمریکا، حریم آزادی رسانهها، این رکن پنجم دموکرسی، را میشکست و به قانون، پاسخگویی و شفافیت پشت پا میزد. متاسفانه مسیحیان دستراستی اونجلیکال، او را انتخاب خدا برای این پست دانسته و نهتنها نمیخواستند که او در قبال تصمیمات خود پاسخگو باشد، که بهنام دین، توجیهی برای شخصیت خودکامه و فاسد او ارائه کرده تا روز بهروز با افزونی در خودکامگی از اکثر شهروندان این کشور فاصله بگیرد. در زمان ترامپ، گروههایی که به او بهعنوان رئیس جمهور نظام آمریکا وفادار مانده بودند، شهروند کشور با تمام حقوق و مزایای آن قلمداد گردیده و اکثر مردم و خصوصا جامعه فرهیخته منتقد او در این کشور، دشمنان آمریکا، نظام و رهبری او خوانده میشدند. در سیاست خارجی، او در هیچ جای دنیا بهدنبال بازی برد-برد در مذاکره و رابطه با بقیه کشورهای دنیا نبود. جنگهای تجاری او با چین و اروپا و تحریمهای ظالمانه او بر روی کشور ما همه حکایت از شخصیت مردی میکرد که بهزور و عناد خو گرفته بود.
جناب روحانی! واقفید که فرقهای فاحشی بین دانالد ترامپ و جوزف بایدن، رئیس جمهور انتخابی این کشور بهلحاظ منش و روش در سیاست داخلی و خارجی وجود دارد. وزیر امور خارجه شما آقای ظریف، صحت این اختلاف فاحش را تایید کردهاند. در گذشته آقای ظریف تاکید کرده بود که اگر جان کری و بارک اوباما در پروسه عقد قرارداد برجام حضور نداشتند، قراردادی شکل نمیگرفت و به نتیجه نمیرسید. بهتر از من میدانید که امریکا در زمان اوباما در مقابل دو گزینه جنگ و یا تحریم و مذاکره در مقابل کشور ما قرار گرفته بود و از ابتدا اوباما و بایدن علیرغم فشارهای اسرائیل، عربستان سعودی و نیوکانهای داخلی در حزب جمهوریخواه، جنگ با کشور ما را مردود دانسته و مذاکره را انتخاب اصلح خود میدانستند. بایدن یکی از ارشیتکتهای برجام و یکی از حامیان این قرارداد بین المللی بوده و آنرا دستآورد بزرگی برای کشور آمریکا در پهنه سیاست خارجی آن در زمان اوباما میدانسته است. بایدن اعلام کرده که اگر ایران به مفاد برجام برگشته و بهآن پایبند بماند، او و آمریکا هم به برجام برخواهند گشت. او باز اعلام کرده که بهدنبال تغییر رژیم در ایران نبوده و همچنین نمیخواهد اقتصاد کشور ما دچار فروپاشی شود. بر خلاف او، ترامپ بهدنبال فروپاشی اقتصاد کشور و نهایتا تغییر رژیم در ایران بود. اگرچه ترامپ بارها در مورد تمایل به مذاکره با ایران صحبت کرد، اما آن مذاکره خصوصا بعد از اخراج رکس تیلرسون از سمت خود در وزارت امورخارجه این کشور، مذاکره ای بود که ناتانیاهو و پامپیو رئوس کلی آنرا طراحی کرده بودند. یکی از اصول این قرارداد جدیدی که آنها از آن یاد میکردند، بهرسمیت نشناختن حق ایران برای داشتن یک برنامه هستهای صلح آمیز است.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81809
سایت خبری تحلیلی زیتون
جناب روحانی! پیروزی بایدن را به مردم آمریکا تبریک بگویید | سایت خبری تحلیلی زیتون
جناب دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم ایران؛ خوب میدانید که انتخاباتِ این بار آمریکا بین دو حزب جمهوریخواه و دموکرات نبود. این انتخابات بین ترامپ از یکطرف و نیروهای صلحطلب و دموکراسیخواه، یعنی اکثر مردم در این کشور، از سوی دیگر بود. بسیاری در آمریکا و…