پرتو شریعتمداری
در باب رمان تازهی استیون کینگ
تازهترین کتاب استیون کینگ با نام «بعد» در اولین روزهای ماه مارس در دسترس دوستداران آثارش قرار گرفت؛ رمانی خوشخوان و به فراخور حوصلهی تنگِ انسانهای زخمخورده از بیدادِ کرونا جمعوجور (۲۵۶ صفحه). تصویر خوشآبورنگ روی جلد یادآور رمانهای کاهی ارزان و پرخوانندهی دهههای پنجاه و شصت میلادی است و گویا انگیزهی ناشر نه چندان پرآوازهی کتاب (Hard Case Crime) در استفاده از این دست تصاویر گرامی داشتن یاد و میراث طراحان آن دوران است.
کینگ پیشاپیش گفته بود که کوشیده در این رمان «داستان خوبی» بگوید. انصافا هم به این هدف خود رسیده است. اما چگونه میشود درباره رمانی نوشت که داستان خوبی دارد بیآنکه از پیرنگش گفت و لطفش را برای کسانی که قرار است بعد آن را بخوانند از میان نَبُرد؟ چندان آسان نیست. بدبختانه بسیاری از به اصطلاح نقدها و معرفیهایی که این روزها بر آثار ادبی و سینمایی نوشته میشود از این عیب بری نیست و نویسنده با بیان جزئیات کلیدی پیرنگ اگرچه متن خود را کامل و جذاب میکند انگیزهی خواندن یا دیدن اثر اصلی را در دیگران میکُشد.
بعد از زبان جیمی کانکلین روایت میشود. او مردی جوان است که سرگذشت خود را از شش، هفت سالگی تا امروز که ۲۲ ساله است باز میگوید. جیمی در روایتش بارها واژهی بعد (Later که میتوان در گویش محاورهایِ نزدیکتر به زبان کتاب آن را بعدا هم ترجمه کرد) را به کار میبرد و اغلب این واژه در حکم وعدهای است به خواننده برای کنار زدن لایهای پنهان یا بیان ماجرایی فرعی که در رمزگشایی از رفتار شخصیتهای داستان تاثیرگذار است. راوی که باور دارد تا پیش از مرگ همیشه «بعد»ی هست، خود از تکرار این واژه آگاه است و گاه در عباراتی میان کمانک به خواننده یادآوری میکند که «بله، میدانم. باز هم این کلمه آمد…» و یا مضمونی از این دست. در متنی فارسی دیدم که نام این کتاب به «بعدها» برگردانده شده بود که ترجمه درستی نیست و شاید فقط در پایان رمان که راوی میگوید: «بله خواهیم دید. خواهیم دید. بعد» بشود به جای «بعد» گذاشت «بعدها» که در این صورت هم یکدستی کاربرد واژهی «بعد» در متن نادیده گرفته میشود.
به هر روی، جیمی توانمندی فوقالعاده و ماورایی دارد و آن این که میتواند روح انسانهایی را که تازه در گذشتهاند به چشم ببیند، با آنها گفتوگو کند و حتی آنها را به پرسش بگیرد. آنها هم چون دیگر زنده نیستند ناگزیرند حقیقت را بگویند و چیزی را پنهان نکنند. البته فرصت او برای این دیدارها محدود است چون روح تازه درگذشتگان به تدریج و ظرف چند روز محو میشود؛ صدایشان هر چه ضعیفتر به گوش میرسد و هیبت مرئی روحشان رنگ میبازد. گویی به سرعت روانهی مقصدی دیگر میشوند و به هیچ رو قرار نیست در جهان زندهها ماندگار باشند مگر در مواردی انگشتشمار که روحی به تسخیر نیرویی شر و ویرانگر درمیآید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85785
در باب رمان تازهی استیون کینگ
تازهترین کتاب استیون کینگ با نام «بعد» در اولین روزهای ماه مارس در دسترس دوستداران آثارش قرار گرفت؛ رمانی خوشخوان و به فراخور حوصلهی تنگِ انسانهای زخمخورده از بیدادِ کرونا جمعوجور (۲۵۶ صفحه). تصویر خوشآبورنگ روی جلد یادآور رمانهای کاهی ارزان و پرخوانندهی دهههای پنجاه و شصت میلادی است و گویا انگیزهی ناشر نه چندان پرآوازهی کتاب (Hard Case Crime) در استفاده از این دست تصاویر گرامی داشتن یاد و میراث طراحان آن دوران است.
کینگ پیشاپیش گفته بود که کوشیده در این رمان «داستان خوبی» بگوید. انصافا هم به این هدف خود رسیده است. اما چگونه میشود درباره رمانی نوشت که داستان خوبی دارد بیآنکه از پیرنگش گفت و لطفش را برای کسانی که قرار است بعد آن را بخوانند از میان نَبُرد؟ چندان آسان نیست. بدبختانه بسیاری از به اصطلاح نقدها و معرفیهایی که این روزها بر آثار ادبی و سینمایی نوشته میشود از این عیب بری نیست و نویسنده با بیان جزئیات کلیدی پیرنگ اگرچه متن خود را کامل و جذاب میکند انگیزهی خواندن یا دیدن اثر اصلی را در دیگران میکُشد.
بعد از زبان جیمی کانکلین روایت میشود. او مردی جوان است که سرگذشت خود را از شش، هفت سالگی تا امروز که ۲۲ ساله است باز میگوید. جیمی در روایتش بارها واژهی بعد (Later که میتوان در گویش محاورهایِ نزدیکتر به زبان کتاب آن را بعدا هم ترجمه کرد) را به کار میبرد و اغلب این واژه در حکم وعدهای است به خواننده برای کنار زدن لایهای پنهان یا بیان ماجرایی فرعی که در رمزگشایی از رفتار شخصیتهای داستان تاثیرگذار است. راوی که باور دارد تا پیش از مرگ همیشه «بعد»ی هست، خود از تکرار این واژه آگاه است و گاه در عباراتی میان کمانک به خواننده یادآوری میکند که «بله، میدانم. باز هم این کلمه آمد…» و یا مضمونی از این دست. در متنی فارسی دیدم که نام این کتاب به «بعدها» برگردانده شده بود که ترجمه درستی نیست و شاید فقط در پایان رمان که راوی میگوید: «بله خواهیم دید. خواهیم دید. بعد» بشود به جای «بعد» گذاشت «بعدها» که در این صورت هم یکدستی کاربرد واژهی «بعد» در متن نادیده گرفته میشود.
به هر روی، جیمی توانمندی فوقالعاده و ماورایی دارد و آن این که میتواند روح انسانهایی را که تازه در گذشتهاند به چشم ببیند، با آنها گفتوگو کند و حتی آنها را به پرسش بگیرد. آنها هم چون دیگر زنده نیستند ناگزیرند حقیقت را بگویند و چیزی را پنهان نکنند. البته فرصت او برای این دیدارها محدود است چون روح تازه درگذشتگان به تدریج و ظرف چند روز محو میشود؛ صدایشان هر چه ضعیفتر به گوش میرسد و هیبت مرئی روحشان رنگ میبازد. گویی به سرعت روانهی مقصدی دیگر میشوند و به هیچ رو قرار نیست در جهان زندهها ماندگار باشند مگر در مواردی انگشتشمار که روحی به تسخیر نیرویی شر و ویرانگر درمیآید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85785
Zeitoons
در باب رمان تازهی استیون کینگ
در باب رمان تازهی استیون کینگ | سایت مستقل تحلیلی خبری
کارنامه «مجلس انقلابی» در سال ۹۹
وای به روزی که بگندد نمک
زیتون ـ محمدرضا سرداری: قوه قانونگذاری جمهوری اسلامی در سال ۹۹ ترکیب جدیدی را تجربه کرد. اصولگرایان تندرو با سرداران متحد خویش در انتخاباتی که کمترین میزان رای دهنده را داشت گرد محمد باقر قالیباف، شهردار پیشین تهران جمع شدهاند و میکوشند تا از آن به عنوان سکویی برای انتخابات ریاست جمهوری استفاده کنند. اما این مجلس در سالی که گذشت چه کارنامهای از خود برجای گذاشته، چه طرحهایی ارائه داده، چه قوانینی را تصویب کرده، در حوزه نظارتی چه اقداماتی داشته و در مجموع با چه چالشهایی روبرو شده است؟
مجلس یازدهم از نگاه آمار، چالش زمان
مجلس یازدهم از نظر کمی مجلس پرکاری بوده است. بر اساس آماری که خبرگزاری تسنیم ارائه کرده در یک دوره ۹ ماهه، نمایندگان این مجلس ۱۸۵ طرح تهیه و اعلام وصول کردهاند. یعنی تقریبا هر روز و نیم یک طرح ارائه شده است. اما از میان این تعداد طرح ارائه شده تا امروز تنها ۱۷ مورد به تصویب مجلس رسیده و ۷ مورد به قانون تبدیل و به دولت ابلاغ و ۳ مورد نیز بایگانی شده است. مجلس یازدهم همچنین از مجموع ۹۱ لایحه تقدیم شده از سوی دولت، تاکنون تنها ۱۲ لایحه را تصویب کرده که یک مورد آن به قانون تبدیل، ۲ مورد بایگانی و ۱ مورد مسترد شده است.
این آمار همچنین نشان میدهد که هیچ مورد اختلافی تاکنون میان شورای نگهبان و مجلس رخ نداده است زیرا هیچ کدام از مصوبات مجلس به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع نشده. از این رو میتوان گفت نظارت استصوابی شورای نگهبان در مجلس یازدهم به خوبی نتیجه داده و نمایندگان از صافی عبور کرده انتظارات این شورا را در حوزه قانونگذاری تا امروز به خوبی محقق کردهاند.
در سال ۹۹ همچنین از شورای عالی استانها که مرجع دیگری برای ارسال لوایح به مجلس است هیچ لایحه ای ارائه نشده است. با احتساب لوایح و طرحهای در دست بررسی مجلس، سال آینده اگر لایحه یا طرح جدیدی اضافه نشود ۲۳۳ طرح و لایحه در دستور کار سال ۱۴۰۰ قرار دارد. با توجه به این که مجلس یازدهم تصمیم گرفته بجای ۲ روز ۳ روز نشست علنی داشته باشد، حتی اگر تمام وقت نمایندگان در سال آینده نیز صرف لوایح و طرحهای بر جا مانده از سال ۹۹ شود زمان کافی برای به رسیدگی به آن وجود ندارد.
چالش سیاسی، برجام و دولت روحانی
ایستادن در مقابل دولت روحانی با وجود آن که تنها یک سال به پایان دوره آن باقی مانده است؛ مهمترین دغدغه نمایندگان راه یافته به مجلس یازدهم بود. در ابتدای شروع به کار مجلس، نمایندگان دو آتشه خیز بلندی برای طرح سئوال از روحانی و سپس ارائه طرح استیضاح وی برداشتند. ابتدا طرحی با ۱۰۰ امضا برای سوال از روحانی به هیات رئیسه مجلس تقدیم شد اما به سرانجامی نرسید. سپس ۱۸ نماینده فراکسیون پایداری طرحی برای استیضاح رئیس جمهوری به صحن علنی مجلس آوردند. این طرح نیز پس از سروصداهای بسیار به بایگانی رفت و نشان داد که رهبر جمهوری اسلامی از چنین اقداماتی حمایت نمیکند. گروهی نیز مدعی شدند که برخی نمایندگان در آرای خویش شفافیت ندارند. در مقام حرف یک چیز میگویند ولی در مقام عمل رای دیگری میدهند. همین باعث شد تا تعدادی از نمایندگان طرحی برای ملزم کردن نمایندگان به شفاف کردن آرای خویش را پیشنهاد کنند. طرحی که باز هم به نتیجه نرسید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85782
وای به روزی که بگندد نمک
زیتون ـ محمدرضا سرداری: قوه قانونگذاری جمهوری اسلامی در سال ۹۹ ترکیب جدیدی را تجربه کرد. اصولگرایان تندرو با سرداران متحد خویش در انتخاباتی که کمترین میزان رای دهنده را داشت گرد محمد باقر قالیباف، شهردار پیشین تهران جمع شدهاند و میکوشند تا از آن به عنوان سکویی برای انتخابات ریاست جمهوری استفاده کنند. اما این مجلس در سالی که گذشت چه کارنامهای از خود برجای گذاشته، چه طرحهایی ارائه داده، چه قوانینی را تصویب کرده، در حوزه نظارتی چه اقداماتی داشته و در مجموع با چه چالشهایی روبرو شده است؟
مجلس یازدهم از نگاه آمار، چالش زمان
مجلس یازدهم از نظر کمی مجلس پرکاری بوده است. بر اساس آماری که خبرگزاری تسنیم ارائه کرده در یک دوره ۹ ماهه، نمایندگان این مجلس ۱۸۵ طرح تهیه و اعلام وصول کردهاند. یعنی تقریبا هر روز و نیم یک طرح ارائه شده است. اما از میان این تعداد طرح ارائه شده تا امروز تنها ۱۷ مورد به تصویب مجلس رسیده و ۷ مورد به قانون تبدیل و به دولت ابلاغ و ۳ مورد نیز بایگانی شده است. مجلس یازدهم همچنین از مجموع ۹۱ لایحه تقدیم شده از سوی دولت، تاکنون تنها ۱۲ لایحه را تصویب کرده که یک مورد آن به قانون تبدیل، ۲ مورد بایگانی و ۱ مورد مسترد شده است.
این آمار همچنین نشان میدهد که هیچ مورد اختلافی تاکنون میان شورای نگهبان و مجلس رخ نداده است زیرا هیچ کدام از مصوبات مجلس به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع نشده. از این رو میتوان گفت نظارت استصوابی شورای نگهبان در مجلس یازدهم به خوبی نتیجه داده و نمایندگان از صافی عبور کرده انتظارات این شورا را در حوزه قانونگذاری تا امروز به خوبی محقق کردهاند.
در سال ۹۹ همچنین از شورای عالی استانها که مرجع دیگری برای ارسال لوایح به مجلس است هیچ لایحه ای ارائه نشده است. با احتساب لوایح و طرحهای در دست بررسی مجلس، سال آینده اگر لایحه یا طرح جدیدی اضافه نشود ۲۳۳ طرح و لایحه در دستور کار سال ۱۴۰۰ قرار دارد. با توجه به این که مجلس یازدهم تصمیم گرفته بجای ۲ روز ۳ روز نشست علنی داشته باشد، حتی اگر تمام وقت نمایندگان در سال آینده نیز صرف لوایح و طرحهای بر جا مانده از سال ۹۹ شود زمان کافی برای به رسیدگی به آن وجود ندارد.
چالش سیاسی، برجام و دولت روحانی
ایستادن در مقابل دولت روحانی با وجود آن که تنها یک سال به پایان دوره آن باقی مانده است؛ مهمترین دغدغه نمایندگان راه یافته به مجلس یازدهم بود. در ابتدای شروع به کار مجلس، نمایندگان دو آتشه خیز بلندی برای طرح سئوال از روحانی و سپس ارائه طرح استیضاح وی برداشتند. ابتدا طرحی با ۱۰۰ امضا برای سوال از روحانی به هیات رئیسه مجلس تقدیم شد اما به سرانجامی نرسید. سپس ۱۸ نماینده فراکسیون پایداری طرحی برای استیضاح رئیس جمهوری به صحن علنی مجلس آوردند. این طرح نیز پس از سروصداهای بسیار به بایگانی رفت و نشان داد که رهبر جمهوری اسلامی از چنین اقداماتی حمایت نمیکند. گروهی نیز مدعی شدند که برخی نمایندگان در آرای خویش شفافیت ندارند. در مقام حرف یک چیز میگویند ولی در مقام عمل رای دیگری میدهند. همین باعث شد تا تعدادی از نمایندگان طرحی برای ملزم کردن نمایندگان به شفاف کردن آرای خویش را پیشنهاد کنند. طرحی که باز هم به نتیجه نرسید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85782
Zeitoons
وای به روزی که بگندد نمک
وای به روزی که بگندد نمک | سایت مستقل تحلیلی خبری
سه نکتهی تکمیلی در باب نظریهی «دین و قدرت»
یاسر میردامادی
https://www.zeitoons.com/85863
پیشتر در نوشتهای شش نکتهی سنجشگرانه در باب نظریهی «دین و قدرت» طرح کرده بودم. در این نوشته سه نکتهی تکمیلی دیگر بر آن میافزایم.
۱. جایگاه علی در نظریهی «دین و قدرت»
نظریهی «دین و قدرت»، محمد را «قدرتطلب» و «اقتدارگرا» تصویر میکند و سپس با ضمیمه کردن نظریهی فرعیای با عنوان «روح دمیده» (به این مضمون که محمد روح خود را در اسلام دمید) به داوری کلیای در باب نسبت اسلام و قدرت در طول تاریخ میرسد. بحثهای زیادی در نقد این نظریه در گرفته است و دکتر عبدالکریم سروش (زین پس از او تحت عنوان «صاحب نظریه» یاد خواهیم کرد) نیز به برخی نقدها به اجمال پاسخ داده است؛ نقدها و پاسخها البته همچنان ادامه دارد.
اما یکی از نکتههایی که تا کنون به آن پرداخته نشده این است: اسلام تنها محمد و قرآن نیست و در اینکه چه مقدار محمد و قرآن در همهی انحاء اسلام محوری است البته سخنها میتوان گفت که جای بحث آن اینجا نیست. در هر حال، باب این پرسش گشوده است که در این نظریه نسبت دیگر چهرهها و متون محوری اسلام با قدرت چیست؟ به طور خاص، نسبت چهرهی غالب تاریخی علی با قدرت چیست؟
آیا صاحب نظریه مایل است علی را نیز به شیوهی مشابهی «قدرتطلب» و «اقتدارگرا» تصویر کند؟ بیایید ـــ صرفاً برای پیشبرد بحث ـــ فرض کنیم که چهرهی غالب تاریخی محمد «قدرتطلب» و «اقتدارگرا» است، فرضی که البته مخالفان بسیاری دارد. چهرهی غالب تاریخی علی اما متفاوت به نظر میرسد (در حاشیه تأکید میکنم که هر کجا از علی سخن میگویم بی هیچ استثنایی از «چهرهی غالب تاریخی علی» سخن میگویم نه یگانه چهرهی تاریخی علی، و نه به طریق اولی از علی «واقعی» ــــ اگر اصولا این تعبیر معنای محصّلی داشته باشد).
چهرهی غالب تاریخی علی، گرچه با صلابت و شجاع تصویر شده، چهرهای قدرتطلب و اقتدارگرا نیست. علی گرچه به گونهای تصویر شده که خود را محقّ به جانشینی پس از نبی میداند اما برای کسب جانشینی تلاش فعالی نمیکند. نوعی اعتراض مدنی در قالب خانهنشینی و به نماز جماعت نرفتن و بیعت با تأخیر و اکراه البته از او سر میزند اما علیرغم برخی تحریکهای اطرافیان، به اعتراض فعالی دست نمیزند. او به رقیبان سیاسی خود مشاوره میدهد ولی حضور سیاسی فعالی در دورهی زمامداری سه خلیفهی اول ندارد. علی حاضر نمیشود حتی در لفظ تعهد دهد که به «سیرهی شیخین» رفتار میکند تا خلیفه شود. از خلیفهی سوم ناراضی است و با اصل اعتراض معترضان به این خلیفه همدل به نظر میرسد اما با خلیفهکشی میانهای ندارد و تمام تلاش خود را برای جلوگیری از وقوع این رخداد تلخ میکند.
وقتی در نهایت ردای خلافت آمادهی افتادن به دوش خود او است، رغبت چندانی نشان نمیدهد و میگوید اگر وزیر شما باشم بهتر است تا امیر شما باشم. پس از خلافت، در یکی از برهههای اثرگذار و البته مبهم تاریخ خلافتاش، قاتلان عثمان را تعقیب نمیکند و حاضر میشود بی هیچ انعطافی تمام هزینههای این کار را نیز بپردازد. دقیقا معلوم نیست چرا او چنین میکند، اما یک نظریه میتواند این باشد که گرچه او تمام تلاش خود را برای جلوگیری از خلیفهکشی انجام داد اما وقتی «شد آنچه شد» مایل نبود که با تعقیب معترضان، مردهریگ سرکوب اعتراض به حاکمان را پایه گذارَد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85863
یاسر میردامادی
https://www.zeitoons.com/85863
پیشتر در نوشتهای شش نکتهی سنجشگرانه در باب نظریهی «دین و قدرت» طرح کرده بودم. در این نوشته سه نکتهی تکمیلی دیگر بر آن میافزایم.
۱. جایگاه علی در نظریهی «دین و قدرت»
نظریهی «دین و قدرت»، محمد را «قدرتطلب» و «اقتدارگرا» تصویر میکند و سپس با ضمیمه کردن نظریهی فرعیای با عنوان «روح دمیده» (به این مضمون که محمد روح خود را در اسلام دمید) به داوری کلیای در باب نسبت اسلام و قدرت در طول تاریخ میرسد. بحثهای زیادی در نقد این نظریه در گرفته است و دکتر عبدالکریم سروش (زین پس از او تحت عنوان «صاحب نظریه» یاد خواهیم کرد) نیز به برخی نقدها به اجمال پاسخ داده است؛ نقدها و پاسخها البته همچنان ادامه دارد.
اما یکی از نکتههایی که تا کنون به آن پرداخته نشده این است: اسلام تنها محمد و قرآن نیست و در اینکه چه مقدار محمد و قرآن در همهی انحاء اسلام محوری است البته سخنها میتوان گفت که جای بحث آن اینجا نیست. در هر حال، باب این پرسش گشوده است که در این نظریه نسبت دیگر چهرهها و متون محوری اسلام با قدرت چیست؟ به طور خاص، نسبت چهرهی غالب تاریخی علی با قدرت چیست؟
آیا صاحب نظریه مایل است علی را نیز به شیوهی مشابهی «قدرتطلب» و «اقتدارگرا» تصویر کند؟ بیایید ـــ صرفاً برای پیشبرد بحث ـــ فرض کنیم که چهرهی غالب تاریخی محمد «قدرتطلب» و «اقتدارگرا» است، فرضی که البته مخالفان بسیاری دارد. چهرهی غالب تاریخی علی اما متفاوت به نظر میرسد (در حاشیه تأکید میکنم که هر کجا از علی سخن میگویم بی هیچ استثنایی از «چهرهی غالب تاریخی علی» سخن میگویم نه یگانه چهرهی تاریخی علی، و نه به طریق اولی از علی «واقعی» ــــ اگر اصولا این تعبیر معنای محصّلی داشته باشد).
چهرهی غالب تاریخی علی، گرچه با صلابت و شجاع تصویر شده، چهرهای قدرتطلب و اقتدارگرا نیست. علی گرچه به گونهای تصویر شده که خود را محقّ به جانشینی پس از نبی میداند اما برای کسب جانشینی تلاش فعالی نمیکند. نوعی اعتراض مدنی در قالب خانهنشینی و به نماز جماعت نرفتن و بیعت با تأخیر و اکراه البته از او سر میزند اما علیرغم برخی تحریکهای اطرافیان، به اعتراض فعالی دست نمیزند. او به رقیبان سیاسی خود مشاوره میدهد ولی حضور سیاسی فعالی در دورهی زمامداری سه خلیفهی اول ندارد. علی حاضر نمیشود حتی در لفظ تعهد دهد که به «سیرهی شیخین» رفتار میکند تا خلیفه شود. از خلیفهی سوم ناراضی است و با اصل اعتراض معترضان به این خلیفه همدل به نظر میرسد اما با خلیفهکشی میانهای ندارد و تمام تلاش خود را برای جلوگیری از وقوع این رخداد تلخ میکند.
وقتی در نهایت ردای خلافت آمادهی افتادن به دوش خود او است، رغبت چندانی نشان نمیدهد و میگوید اگر وزیر شما باشم بهتر است تا امیر شما باشم. پس از خلافت، در یکی از برهههای اثرگذار و البته مبهم تاریخ خلافتاش، قاتلان عثمان را تعقیب نمیکند و حاضر میشود بی هیچ انعطافی تمام هزینههای این کار را نیز بپردازد. دقیقا معلوم نیست چرا او چنین میکند، اما یک نظریه میتواند این باشد که گرچه او تمام تلاش خود را برای جلوگیری از خلیفهکشی انجام داد اما وقتی «شد آنچه شد» مایل نبود که با تعقیب معترضان، مردهریگ سرکوب اعتراض به حاکمان را پایه گذارَد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85863
🍃 رضا جلودارزاده، روزنامه نگار زندانی: نظام غیر از زبان سرکوب هیچ لسان دیگری را نمیشناسد
▫️زیتون– رضا طالشیان جلودارزاده، روزنامه نگار و زندانی سیاسی٬، طی نامهای از زندان بزرگ تهران، نوشت: «استبداد هم اینک سالهای درازی است که در جامعه ی تئوری زنگ زده و منسوخ فقه، سنتی و پویا که تنها جابجایی ظرف و مظروف با روکش کهربایی است، در قالب یک نظام تئوکراتیک در برابر سرنوشت یک ملت تمام قد ایستاده است.»
در این نامه آمده است: «نظام مسلح به اقسام سلاح سرکوب که غیر از زبان سرکوب هیچ لسان دیگری را نه برای خطاب قرار دادن و نه برای استماع نمی شناسد. همانگونه برای مردمش سخن می گوید همانگونه از سوی قدرتهای بین الملل عتاب می شود.»
این جانباز دوران جنگ افزود: «گویی که ازمیان سه گونه دیپلماسی در حوزه ی بین الملل هویت ،سرسپردگی و ستیز, مسیر خشن و دشوار ستیز را همواره موارد ایدئولوژیک مألوف خود می داند از سرهم بندی و داستان سرایی پرونده یی که برای من درست کردند در می گذرم ،ازاینکه چگونه ازمیان بیش ۴۰۰۰ هزار یادداشت ومقاله ام تنها پنج تا از آن را بیرون کشیدند تا آن را بهانه ردیف کردن اتهام من قرار دهند و مرا با دو عنوان تبلیغ علیه نظام وتشویش اذهان عمومی به سه سال حبس، چهل میلیون جریمه در حق دولت و دو سال محروم از هر گونه فعالیت سیاسی ،اجتماعی ،حزبی و جریانی وهمچنین دو سال ممنوع الخروجی محکوم کنند.»
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85877
© @Zeitoons
▫️زیتون– رضا طالشیان جلودارزاده، روزنامه نگار و زندانی سیاسی٬، طی نامهای از زندان بزرگ تهران، نوشت: «استبداد هم اینک سالهای درازی است که در جامعه ی تئوری زنگ زده و منسوخ فقه، سنتی و پویا که تنها جابجایی ظرف و مظروف با روکش کهربایی است، در قالب یک نظام تئوکراتیک در برابر سرنوشت یک ملت تمام قد ایستاده است.»
در این نامه آمده است: «نظام مسلح به اقسام سلاح سرکوب که غیر از زبان سرکوب هیچ لسان دیگری را نه برای خطاب قرار دادن و نه برای استماع نمی شناسد. همانگونه برای مردمش سخن می گوید همانگونه از سوی قدرتهای بین الملل عتاب می شود.»
این جانباز دوران جنگ افزود: «گویی که ازمیان سه گونه دیپلماسی در حوزه ی بین الملل هویت ،سرسپردگی و ستیز, مسیر خشن و دشوار ستیز را همواره موارد ایدئولوژیک مألوف خود می داند از سرهم بندی و داستان سرایی پرونده یی که برای من درست کردند در می گذرم ،ازاینکه چگونه ازمیان بیش ۴۰۰۰ هزار یادداشت ومقاله ام تنها پنج تا از آن را بیرون کشیدند تا آن را بهانه ردیف کردن اتهام من قرار دهند و مرا با دو عنوان تبلیغ علیه نظام وتشویش اذهان عمومی به سه سال حبس، چهل میلیون جریمه در حق دولت و دو سال محروم از هر گونه فعالیت سیاسی ،اجتماعی ،حزبی و جریانی وهمچنین دو سال ممنوع الخروجی محکوم کنند.»
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85877
© @Zeitoons
Zeitoons
🍃 رضا جلودارزاده٬ روزنامه نگار زندانی: نظام غیر از زبان سرکوب هیچ لسان دیگری را نمیشناسد
🍃 رضا جلودارزاده٬ روزنامه نگار زندانی: نظام غیر از زبان سرکوب هیچ لسان دیگری را نمیشناسد | سایت مستقل تحلیلی خبری
سپاه؛ از هزار و سیصد و اندی تا ۱۴۰۰
▫️زیتون ـ یلدا امیری: نطفهای که از سالها پیش در درون حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بسته شد، با حمایت مستقیم آیتالله خامنهای کودکی و نوجوانی را پشت سر نهاده و در ماه های اخیر و با نزدیکی به انتخابات ریاست جمهوری علنیتر از همیشه در قامت جوانی با قدرت بی حد و حصر در حال خودنمایی است.
سپاه پاسداران، سازمانی نظامی بود که در نخستین روزهای پس از انقلاب ایران تشکیل شد. آیتالله خمینی در ۲ اردیبهشت سال ۱۳۵۸ طی دستوری به شورای انقلاب اسلامی رسما تاسیس این نهاد را اعلام کرد.
از همان ابتدا سپاه نهادی نظامی و بازوی مسلح برای پاسداری از «نظام جمهوری اسلامی» معرفی شد و حتی نام ایران در آرم این نیروی نظامی تشکیل شده در مرزهای جغرافیایی ایران، وجود ندارد.
آیت الله خمینی با دخالت نیروهای نظامی در اموری غیر از مسائل نظامی مخالف بود و دخالتهای گاه و بیگاه نظامیان در سیاست را نهی میکرد اما پس از پایان جنگ ایران و عراق و در واقع پس از مرگ او و آغاز رهبری علی خامنهای سپاه ابتدا به سرعت وارد فعالیتهای سیاسی و بعدها اقتصادی شد، تا آنجا که به نهادی بزرگ و موازی دولت تبدیل شد و آن را «دولت در سایه» نامیدند، دولتی که امروز قدرت و نفوذی فراتر از دولت رسمی در ایران دارد.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85835
© @Zeitoons
▫️زیتون ـ یلدا امیری: نطفهای که از سالها پیش در درون حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بسته شد، با حمایت مستقیم آیتالله خامنهای کودکی و نوجوانی را پشت سر نهاده و در ماه های اخیر و با نزدیکی به انتخابات ریاست جمهوری علنیتر از همیشه در قامت جوانی با قدرت بی حد و حصر در حال خودنمایی است.
سپاه پاسداران، سازمانی نظامی بود که در نخستین روزهای پس از انقلاب ایران تشکیل شد. آیتالله خمینی در ۲ اردیبهشت سال ۱۳۵۸ طی دستوری به شورای انقلاب اسلامی رسما تاسیس این نهاد را اعلام کرد.
از همان ابتدا سپاه نهادی نظامی و بازوی مسلح برای پاسداری از «نظام جمهوری اسلامی» معرفی شد و حتی نام ایران در آرم این نیروی نظامی تشکیل شده در مرزهای جغرافیایی ایران، وجود ندارد.
آیت الله خمینی با دخالت نیروهای نظامی در اموری غیر از مسائل نظامی مخالف بود و دخالتهای گاه و بیگاه نظامیان در سیاست را نهی میکرد اما پس از پایان جنگ ایران و عراق و در واقع پس از مرگ او و آغاز رهبری علی خامنهای سپاه ابتدا به سرعت وارد فعالیتهای سیاسی و بعدها اقتصادی شد، تا آنجا که به نهادی بزرگ و موازی دولت تبدیل شد و آن را «دولت در سایه» نامیدند، دولتی که امروز قدرت و نفوذی فراتر از دولت رسمی در ایران دارد.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85835
© @Zeitoons
Zeitoons
سپاه؛ از هزار و سیصد و اندی تا ۱۴۰۰
سپاه؛ از هزار و سیصد و اندی تا ۱۴۰۰ | سایت مستقل تحلیلی خبری
فرش قرمز ایران برای اژدهای زرد
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: سند پرحاشیهی همکاری ۲۵ ساله ایران و چین امضا شد. این سند روز گذشته و در جریان دیدار وانگیی، وزیر امور خارجه چین و محمد جواد ظریف، در تهران به سرانجام رسید.
ظریف پیش از این گفته بود که سابقه این بحث و تمایل دو کشور برای بستن این قرارداد به سال ۹۴ و زمان ملاقات «شی» رییسجمهور چین و آیتالله خامنهای باز میگردد.
در تیر ماه سال گذشته، احتمال بسته شدن این قرارداد و واکنشها به آن، وزیر امور خارجه ایران را به تکذیب آن واداشته بود و ظریف همان وقت به نمایندگان مجلس یازدهم گفته بود که «هر موقع که توافق محقق شود»، آن را اعلام خواهند کرد، در عین حال تاکید کرد که «در قرارداد با چین هیچ موضوع مخفی وجود ندارد».
حالا بخش اول سخنان ظریف محقق شده و قرارداد بسته و اعلام شد. اما از مفاد قرارداد هیچ خبر رسمیای در دست نیست و دانستهها به خبرهای پراکنده و حدس و گمان درباره آن محدود است.
هر چند قرارداد رسما با وزارت امور خارجه بسته شده، اما اثر خواست رهبر جمهوری اسلامی در پیشبرد آن را میتوان از حضور پررنگ نمایندهاش، علی لاریجانی در همه مراحل از سال ۹۴ تا دیروز، مشاهده کرد. گزارشها حاکی از آن است قرارداد پیش از این، عملا در ملاقات لاریجانی و وانگ یی، وزیر امور خارجه چین «نهایی» شده بود و لاریجانی «مسئول پیگیری قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین» است.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85903
© @Zeitoons
▫️زیتون ـ مهسا محمدی: سند پرحاشیهی همکاری ۲۵ ساله ایران و چین امضا شد. این سند روز گذشته و در جریان دیدار وانگیی، وزیر امور خارجه چین و محمد جواد ظریف، در تهران به سرانجام رسید.
ظریف پیش از این گفته بود که سابقه این بحث و تمایل دو کشور برای بستن این قرارداد به سال ۹۴ و زمان ملاقات «شی» رییسجمهور چین و آیتالله خامنهای باز میگردد.
در تیر ماه سال گذشته، احتمال بسته شدن این قرارداد و واکنشها به آن، وزیر امور خارجه ایران را به تکذیب آن واداشته بود و ظریف همان وقت به نمایندگان مجلس یازدهم گفته بود که «هر موقع که توافق محقق شود»، آن را اعلام خواهند کرد، در عین حال تاکید کرد که «در قرارداد با چین هیچ موضوع مخفی وجود ندارد».
حالا بخش اول سخنان ظریف محقق شده و قرارداد بسته و اعلام شد. اما از مفاد قرارداد هیچ خبر رسمیای در دست نیست و دانستهها به خبرهای پراکنده و حدس و گمان درباره آن محدود است.
هر چند قرارداد رسما با وزارت امور خارجه بسته شده، اما اثر خواست رهبر جمهوری اسلامی در پیشبرد آن را میتوان از حضور پررنگ نمایندهاش، علی لاریجانی در همه مراحل از سال ۹۴ تا دیروز، مشاهده کرد. گزارشها حاکی از آن است قرارداد پیش از این، عملا در ملاقات لاریجانی و وانگ یی، وزیر امور خارجه چین «نهایی» شده بود و لاریجانی «مسئول پیگیری قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین» است.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85903
© @Zeitoons
Zeitoons
فرش قرمز ایران برای اژدهای زرد
فرش قرمز ایران برای اژدهای زرد | سایت مستقل تحلیلی خبری
🍃شورای عالی نظام پزشکی: درباره واکسن کرونا هم دیر عمل کردیم و هم کند
▫️محسن مصلحی، دبیر شورای عالی نظام پزشکی کشور، واکسیناسیون جمعی را راهکار موثر کنترل همهگیری خواند و گفت: «واکسیناسیون گروههای اولویتدار در ایران به خاطر ورود دوز کم واکسن تا این لحظه با سرعت کندی پیش رفته است.»
او درباره تزریق واکسن به کادر درمان تاکید کرد که: «ما هم دیر عمل کردهایم و هم با سرعت کمی جلو میرویم.» به گفته مصلحی، فوت اعضای کادر درمان در ایران در ردههای بالای جهان قرار دارد.
مصلحی همچنین روند واکسیناسیون را کند خوانده و درباره آمار بالای فوت میان کادر درمان هشدار داد.
© @Zeitoons
▫️محسن مصلحی، دبیر شورای عالی نظام پزشکی کشور، واکسیناسیون جمعی را راهکار موثر کنترل همهگیری خواند و گفت: «واکسیناسیون گروههای اولویتدار در ایران به خاطر ورود دوز کم واکسن تا این لحظه با سرعت کندی پیش رفته است.»
او درباره تزریق واکسن به کادر درمان تاکید کرد که: «ما هم دیر عمل کردهایم و هم با سرعت کمی جلو میرویم.» به گفته مصلحی، فوت اعضای کادر درمان در ایران در ردههای بالای جهان قرار دارد.
مصلحی همچنین روند واکسیناسیون را کند خوانده و درباره آمار بالای فوت میان کادر درمان هشدار داد.
© @Zeitoons
Forwarded from زيتون | Zeitoons@
به بهانهی انتشار عکسهای آزاده نامداری در سوییس
طاها پارسا
تنها یکی دو روز پس از انتشار مصاحبهی جنجالی پسر محمدرضا عارف، انتشار عکسها و یک فیلم کوتاه از آزاده نامداری، مجری شناخته شدهی تلویزیون، سه موضوع «حریم خصوصی»، «حجاب اختیاری» و «ریاکاری و دورویی» در شبکههای اجتماعی را داغ کرده است .
گروهی انتشار عکسهای آزاده نامداری را «نقض قطعی حریم خصوصی» او میدانند و میگویند پخش این تصاویر عملی غیراخلاقی و غیرقانونی است. کامبیز نوروزی، حقوقدان و دبیر کمیته حقوقی انجمن صنفی روزنامهنگاران، بر این باور است و در کانال تلگرامی خود می نویسد:«به تازگی عکس هایی از خانم آزاده نامداری در فضای مجازی منتشر شده است که لباسی عادی ولی بدون شال یا روسری برتن دارد . این عکس ها او را به همراه همسرش نشان می دهند که دور میز غذا نشسته و ایستاده اند . زیرنویس های این تصاویر اشاراتی کنایه آمیز، از جمله به حجاب هم دارند . پخش این تصاویر ، اما عملی غیر اخلاقی و قطعاً نقض حریم خصوصی است . زندگی داخلی افراد در جایی که به طور موقت یا دائم به سر می برند ، اعم از خانه یا هتل یا کمپینگ یا اتومبیل یا هر جای مشابه دیگر ، حریم خصوصی آنها و محترم است . انتشار عکس های مربوط به حریم خصوصی افراد ، نه اطلاع رسانی ، بلکه پرده دری و بی اخلاقی است .»
گروه دوم، با تاکید بر اینکه عکسهای منتشر شده، آزاده نامداری را در یک پارک عمومی و محوطه باز نشان میدهند، بر این باورند که اینگونه فضاهای عمومی را نمیتوان حریم خصوصی نامید و لذا انتشار این عکسها را نقض حریم خصوصی نمیدانند. در اینستاگرام «آیسینما» که نوشتهی کامبیز نوروزی را به اشتراک گذاشته است، بسیاری از کاربران اینستاگرام به این نکته اشاره کرده اند و نوشتهاند«پارک عمومی بوده» و «فضا خصوصی نبوده است».
گروه سوم، اساسا تاکید بر مفهوم «حریم خصوصی» را نکتهای انحرافی می دانند و میگویند موضوع اصلی در این کار افشای «دروغ و دورویی و ریاکاری» است و اینگونه افشاگریها را رسالت اصلی روزنامهنگاران میدانند. این گروه به اظهارات و مواضع رسمی این مجری تلویزیون در مورد حجاب استناد میکنند و مزایا و منافعی که احتمالا در اثر آنها نصیب او شده است.مهدی پرپنچی، روزنامهنگار و مجری برنامهی صفحه دوم بیبیسی فارسی ، در توییتر خود نوشته است:«افشاى کشف حجاب کسى که مبلغ و توجیه گر حجاب اجبارى است، افشاى دروغ و دورویى است، نه نقض حریم خصوصى. در غرب به این کار مى گویند روزنامه نگارى».
اما گروه چهارم، ماجرا را پیچیدهتر می دانند و به تضادی اشاره میکنند که میتواند میان «حفظ حریم خصوصی» و «منفعت عمومی» وجود داشته باشد و بر این باورند که «احتمالا نفع عام در افشای عکسها و بحث عمومی درباره آنها بر حریم شخصی خانم نامداری بچربد». سعید کمالی دهقان، روزنامهنگار شاغل در گاردین، در فیس بووک خود پس از ذکر نمونههایی در بریتانیا و مرور پروندهی قضایی آنان به این مورد خاص پرداخته و مینویسد: «در مورد آزاده نامداری چطور؟ به شخصه اگر او را در عام بیحجاب میدیدم، از او عکسی نمیگرفتم اما به نظرم با توجه به ریاکاری او در زمینه حجاب و با توجه به اینکه مبلغ حجاب اجباری بوده و این ریاکاری صرفا در حوزه زندگی شخصیاش نبوده و به حوزه عمومی حرفهاش هم کشیده شده، احتمالا نفع عام در افشای عکسها و بحث عمومی درباره آنها بر حریم شخصی خانم نامداری میچربد. خانم نامداری اگر صرفا کارمند معمولی صدا و سیما بود و آن سابقه را در سنگ حجاب اجباری را به سینه زدن نداشت، آن وقت به نظرم نمیشد به حریم شخصی او وارد شد.تنها موضوعی که ممکن است اخلاق رسانهای ماجرا را پیچیده کند، بحث عواقب این افشاگری بر زندگی شخصی خانم نامداری است و با توجه به مجازاتهای غیرقابل پیشبینی برای افراد خاطی در ایران، به نظرم شاید گناه ریاکاری ایشان بر عواقب شخصی این افشا بچربد»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32631
طاها پارسا
تنها یکی دو روز پس از انتشار مصاحبهی جنجالی پسر محمدرضا عارف، انتشار عکسها و یک فیلم کوتاه از آزاده نامداری، مجری شناخته شدهی تلویزیون، سه موضوع «حریم خصوصی»، «حجاب اختیاری» و «ریاکاری و دورویی» در شبکههای اجتماعی را داغ کرده است .
گروهی انتشار عکسهای آزاده نامداری را «نقض قطعی حریم خصوصی» او میدانند و میگویند پخش این تصاویر عملی غیراخلاقی و غیرقانونی است. کامبیز نوروزی، حقوقدان و دبیر کمیته حقوقی انجمن صنفی روزنامهنگاران، بر این باور است و در کانال تلگرامی خود می نویسد:«به تازگی عکس هایی از خانم آزاده نامداری در فضای مجازی منتشر شده است که لباسی عادی ولی بدون شال یا روسری برتن دارد . این عکس ها او را به همراه همسرش نشان می دهند که دور میز غذا نشسته و ایستاده اند . زیرنویس های این تصاویر اشاراتی کنایه آمیز، از جمله به حجاب هم دارند . پخش این تصاویر ، اما عملی غیر اخلاقی و قطعاً نقض حریم خصوصی است . زندگی داخلی افراد در جایی که به طور موقت یا دائم به سر می برند ، اعم از خانه یا هتل یا کمپینگ یا اتومبیل یا هر جای مشابه دیگر ، حریم خصوصی آنها و محترم است . انتشار عکس های مربوط به حریم خصوصی افراد ، نه اطلاع رسانی ، بلکه پرده دری و بی اخلاقی است .»
گروه دوم، با تاکید بر اینکه عکسهای منتشر شده، آزاده نامداری را در یک پارک عمومی و محوطه باز نشان میدهند، بر این باورند که اینگونه فضاهای عمومی را نمیتوان حریم خصوصی نامید و لذا انتشار این عکسها را نقض حریم خصوصی نمیدانند. در اینستاگرام «آیسینما» که نوشتهی کامبیز نوروزی را به اشتراک گذاشته است، بسیاری از کاربران اینستاگرام به این نکته اشاره کرده اند و نوشتهاند«پارک عمومی بوده» و «فضا خصوصی نبوده است».
گروه سوم، اساسا تاکید بر مفهوم «حریم خصوصی» را نکتهای انحرافی می دانند و میگویند موضوع اصلی در این کار افشای «دروغ و دورویی و ریاکاری» است و اینگونه افشاگریها را رسالت اصلی روزنامهنگاران میدانند. این گروه به اظهارات و مواضع رسمی این مجری تلویزیون در مورد حجاب استناد میکنند و مزایا و منافعی که احتمالا در اثر آنها نصیب او شده است.مهدی پرپنچی، روزنامهنگار و مجری برنامهی صفحه دوم بیبیسی فارسی ، در توییتر خود نوشته است:«افشاى کشف حجاب کسى که مبلغ و توجیه گر حجاب اجبارى است، افشاى دروغ و دورویى است، نه نقض حریم خصوصى. در غرب به این کار مى گویند روزنامه نگارى».
اما گروه چهارم، ماجرا را پیچیدهتر می دانند و به تضادی اشاره میکنند که میتواند میان «حفظ حریم خصوصی» و «منفعت عمومی» وجود داشته باشد و بر این باورند که «احتمالا نفع عام در افشای عکسها و بحث عمومی درباره آنها بر حریم شخصی خانم نامداری بچربد». سعید کمالی دهقان، روزنامهنگار شاغل در گاردین، در فیس بووک خود پس از ذکر نمونههایی در بریتانیا و مرور پروندهی قضایی آنان به این مورد خاص پرداخته و مینویسد: «در مورد آزاده نامداری چطور؟ به شخصه اگر او را در عام بیحجاب میدیدم، از او عکسی نمیگرفتم اما به نظرم با توجه به ریاکاری او در زمینه حجاب و با توجه به اینکه مبلغ حجاب اجباری بوده و این ریاکاری صرفا در حوزه زندگی شخصیاش نبوده و به حوزه عمومی حرفهاش هم کشیده شده، احتمالا نفع عام در افشای عکسها و بحث عمومی درباره آنها بر حریم شخصی خانم نامداری میچربد. خانم نامداری اگر صرفا کارمند معمولی صدا و سیما بود و آن سابقه را در سنگ حجاب اجباری را به سینه زدن نداشت، آن وقت به نظرم نمیشد به حریم شخصی او وارد شد.تنها موضوعی که ممکن است اخلاق رسانهای ماجرا را پیچیده کند، بحث عواقب این افشاگری بر زندگی شخصی خانم نامداری است و با توجه به مجازاتهای غیرقابل پیشبینی برای افراد خاطی در ایران، به نظرم شاید گناه ریاکاری ایشان بر عواقب شخصی این افشا بچربد»
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32631
Zeitoons
به بهانهی انتشار عکسهای آزاده نامداری در سوییس
به بهانهی انتشار عکسهای آزاده نامداری در سوییس | سایت مستقل تحلیلی خبری
Forwarded from زيتون | Zeitoons@
تأملی بر یک تنگنای اخلاقی در رسانههای اجتماعی؛ مورد آزاده نامداری
محمدرضا واعظ شهرستانی
از متن:
به نظر من چنین رویدادی در زمرۀ تنگناهای اخلاقی قرار میگیرد و تحلیل و بررسی آن نیاز به دقت نظر و موشکافی بسیار دارد و به سادگی نمیتوان دربارۀ مسائلی از این دست حکم کلی صادر کرد.
اصولا به هنگام تحلیل تنگناهای اخلاقی که زادۀ کاربرد تکنولوژی هستند باید دو نکته مورد واکاوی قرار بگیرد. اول، تنگنای اخلاقی مورد نظر از نظر منطقی تحلیل و بررسی شود؛ دوم، طرفین دخیل و میزان ارزش هریک از آنها مورد بررسی قرار گیرد.با در نظر گرفتن چنین نگرشی، اگر بخواهیم با توجه به طرفین دخیل در این ماجرا به تحلیل منطقی آن بپردازیم، با صورت استدلال زیر مواجه خواهیم بود:
۱. آزاده نامداری در مسافرتی به سوئیس در یک پارک همراه با خانواده خود بدون حجاب حضور داشته است.
۲. عکاسی و فیلمبرداری از افراد سرشناس در فضاهای خصوصی و انتشار آن در شبکههای اجتماعی توسط اصحاب رسانه و روزنامهنگاران، بدون اجازه و اطلاع آنها، تعرض به حریم خصوصی آنهاست.
۳. تعرض به حریم خصوصی افراد سرشناس، تبعات و عواقب غیر قابل پیشبینی و معمولا جبرانناپذیری در زندگی شخصی و اجتماعی آنها خواهد داشت.
۴. روزنامهنگاران نباید به حریم خصوصی افراد سرشناس تعرض کنند.
۵. خانم آزاده نامداری در رسانههای اجتماعی و تلوزیون همواره مبلغ و ترغیبکنندۀ افراد به حجاب بوده است.
۶. اگر فرد سرشناسی در زندگی اجتماعی خود همواره مبلغ حجاب باشد اما در زندگی شخصیاش بدون حجاب در مکانهای عمومی دیده شود، این کار مصداق ریاکاری، دروغ و دورویی است.
۷. افشاى کشف حجاب کسى که مبلغ و ترغیبکننده به حجاب بوده است، افشاى ریاکاری و دورویى است و منفعت عمومی دارد.
۸. روزنامهنگاران باید به افشای ریاکاری، دروغ و دورویی در جامعه بپردازند.
۹. از موارد (۱) تا (۴) میتوان نتیجه گرفت که افشای عکسهای آزاده نامداری امری غیراخلاقی است.
۱۰. از موارد (۵) تا (۸) میتوان نتیجه گرفت که افشای عکسهای او امری اخلاقی است.
۱۱. موارد (۹) و (۱۰) با هم تناقض دارند.
همانطور که مشاهده میکنید به هنگام تحلیل منطقی وضعیت پیش رو، به منظور آن که بفهمیم چه کاری صحیح و اخلاقی است و چه کاری نادرست و غیر اخلاقی، با یک «تناقض منطقی» روبهرو هستیم. اکنون که با تحلیل منطقی موضوع مورد نظر به نتیجهای نمیرسیم، بهتر است از طریق رویکردهای پیشنهادی برای پرداختن به تنگناهای اخلاقی، به جرح و تعدیل بیشتر اجزای این رویداد بپردازیم.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32661
محمدرضا واعظ شهرستانی
از متن:
به نظر من چنین رویدادی در زمرۀ تنگناهای اخلاقی قرار میگیرد و تحلیل و بررسی آن نیاز به دقت نظر و موشکافی بسیار دارد و به سادگی نمیتوان دربارۀ مسائلی از این دست حکم کلی صادر کرد.
اصولا به هنگام تحلیل تنگناهای اخلاقی که زادۀ کاربرد تکنولوژی هستند باید دو نکته مورد واکاوی قرار بگیرد. اول، تنگنای اخلاقی مورد نظر از نظر منطقی تحلیل و بررسی شود؛ دوم، طرفین دخیل و میزان ارزش هریک از آنها مورد بررسی قرار گیرد.با در نظر گرفتن چنین نگرشی، اگر بخواهیم با توجه به طرفین دخیل در این ماجرا به تحلیل منطقی آن بپردازیم، با صورت استدلال زیر مواجه خواهیم بود:
۱. آزاده نامداری در مسافرتی به سوئیس در یک پارک همراه با خانواده خود بدون حجاب حضور داشته است.
۲. عکاسی و فیلمبرداری از افراد سرشناس در فضاهای خصوصی و انتشار آن در شبکههای اجتماعی توسط اصحاب رسانه و روزنامهنگاران، بدون اجازه و اطلاع آنها، تعرض به حریم خصوصی آنهاست.
۳. تعرض به حریم خصوصی افراد سرشناس، تبعات و عواقب غیر قابل پیشبینی و معمولا جبرانناپذیری در زندگی شخصی و اجتماعی آنها خواهد داشت.
۴. روزنامهنگاران نباید به حریم خصوصی افراد سرشناس تعرض کنند.
۵. خانم آزاده نامداری در رسانههای اجتماعی و تلوزیون همواره مبلغ و ترغیبکنندۀ افراد به حجاب بوده است.
۶. اگر فرد سرشناسی در زندگی اجتماعی خود همواره مبلغ حجاب باشد اما در زندگی شخصیاش بدون حجاب در مکانهای عمومی دیده شود، این کار مصداق ریاکاری، دروغ و دورویی است.
۷. افشاى کشف حجاب کسى که مبلغ و ترغیبکننده به حجاب بوده است، افشاى ریاکاری و دورویى است و منفعت عمومی دارد.
۸. روزنامهنگاران باید به افشای ریاکاری، دروغ و دورویی در جامعه بپردازند.
۹. از موارد (۱) تا (۴) میتوان نتیجه گرفت که افشای عکسهای آزاده نامداری امری غیراخلاقی است.
۱۰. از موارد (۵) تا (۸) میتوان نتیجه گرفت که افشای عکسهای او امری اخلاقی است.
۱۱. موارد (۹) و (۱۰) با هم تناقض دارند.
همانطور که مشاهده میکنید به هنگام تحلیل منطقی وضعیت پیش رو، به منظور آن که بفهمیم چه کاری صحیح و اخلاقی است و چه کاری نادرست و غیر اخلاقی، با یک «تناقض منطقی» روبهرو هستیم. اکنون که با تحلیل منطقی موضوع مورد نظر به نتیجهای نمیرسیم، بهتر است از طریق رویکردهای پیشنهادی برای پرداختن به تنگناهای اخلاقی، به جرح و تعدیل بیشتر اجزای این رویداد بپردازیم.
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/32661
Zeitoons
تأملی بر یک تنگنای اخلاقی در رسانههای اجتماعی؛ مورد آزاده نامداری
تأملی بر یک تنگنای اخلاقی در رسانههای اجتماعی؛ مورد آزاده نامداری | سایت مستقل تحلیلی خبری
از این «روشنفکری دینی محترم » تا آن «روحانی محترم»
رحمان لیوانی
از متن:
[…]بالاخره آخرین نکته ی ناصواب این جلسه که لازم به یادآوری است شیوه ی برخورد سروش با دو منتقد غایب جلسه است. سروش در مقام پاسخگویی به منتقدان نظریه «دین و قدرت» وقتی که سه پرسشگر و منتقد حاضر در جلسه را مورد خطاب قرار می دهد، به درستی هم اسم آنان را بر زبان می آورد و هم آن که از الفاظ محترمانه و دوستانه ای استفاده می کند، مثلا «جناب آقای دکتر کمالی عزیز» اما هنگامی که نوبت به منتقدانی که در جلسه حضور ندارند می رسد ورق کاملا برمی گردد، بدین ترتیب که به جای ذکر اسامی آنان اصطلاحات کنایه آمیزی چون «آن روحانی محترم» و «آن استاد جامعه شناس» را به کار می گیرد. چرا؟ بی شک همه می دانند «آن روحانی محترم» و «آن استاد جامعه شناس» که دست بر قضا هر دو از نواندیشان دینی به شمار می آیند و حتا یکی از آنان در زمانی نه چندان دور از همفکران سروش و مترجم یکی از آثار ایشان به زبان انگلیسی بوده است اسم دارند و اسمشان هم «محسن کدیور» و «احمد صدری» است. و لذا انتظار می رفت که سروش با پرهیز از چنین برخورد تحقیرآمیزی با این دو منتقد نظریه ی «دین و قدرت» آنان را نیز با ذکر نامشان مورد خطاب قرار می داد.
همین جا بیفزاییم که این ایراد به محسن کدیور هم وارد است که در نقدهای خود به نظریه «دین و قدرت» به جای ذکر نام سروش غالبا ایشان را با اصطلاح «روشنفکر دینی محترم» معرفی می کند. از منظر کدیور «روشنفکر دینی» کسی است که برخلاف نواندیش دینی نه در پی اصلاح و بازسازی اندیشه ی دینی بلکه در صدد زیر سوال بردن و «زیر و زبر» کردن اصل و اساس دین است و سروش به تعبیر کدیور چنین روشنفکری است.
این مدعای کدیور البته بی اساس و ناموجه است، چرا که سروش به گواهی آثارش اصولا یک متفکر عمیقا دینی است که اگر بیشتر از کدیور درد دین و دغدغه ی اصلاح و بازسازی اندیشه ی دینی را نداشته باشد مطمئنا کمتر ندارد. سروش اندیشمندی است که همه ی نواندیشان دینی پس از انقلاب و از جمله کدیور، کم و بیش، وامدار اندیشه های وی هستند. بنابراین انتقاد به این یا آن دیدگاه سروش نباید راه را برای تهمت زدن به وی باز کند و این نکته ی مهمی است که کدیور و همه ی منتقدان سروش باید جدا از آن پرهیز کنند. وانگهی اطلاق اصطلاح «روشنفکر دینی محترم» به سروش این معنا را به ذهن متبادر می کند که گویا در میان دینداران تنها یک روشنفکر وجود دارد آن هم سروش است و بس، حال آن که بی هیچ گفتگو می دانیم که چنین نیست و به همین سبب لازم است که کدیور شیوه ی برخورد خود با سروش را تصحیح نماید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85931
رحمان لیوانی
از متن:
[…]بالاخره آخرین نکته ی ناصواب این جلسه که لازم به یادآوری است شیوه ی برخورد سروش با دو منتقد غایب جلسه است. سروش در مقام پاسخگویی به منتقدان نظریه «دین و قدرت» وقتی که سه پرسشگر و منتقد حاضر در جلسه را مورد خطاب قرار می دهد، به درستی هم اسم آنان را بر زبان می آورد و هم آن که از الفاظ محترمانه و دوستانه ای استفاده می کند، مثلا «جناب آقای دکتر کمالی عزیز» اما هنگامی که نوبت به منتقدانی که در جلسه حضور ندارند می رسد ورق کاملا برمی گردد، بدین ترتیب که به جای ذکر اسامی آنان اصطلاحات کنایه آمیزی چون «آن روحانی محترم» و «آن استاد جامعه شناس» را به کار می گیرد. چرا؟ بی شک همه می دانند «آن روحانی محترم» و «آن استاد جامعه شناس» که دست بر قضا هر دو از نواندیشان دینی به شمار می آیند و حتا یکی از آنان در زمانی نه چندان دور از همفکران سروش و مترجم یکی از آثار ایشان به زبان انگلیسی بوده است اسم دارند و اسمشان هم «محسن کدیور» و «احمد صدری» است. و لذا انتظار می رفت که سروش با پرهیز از چنین برخورد تحقیرآمیزی با این دو منتقد نظریه ی «دین و قدرت» آنان را نیز با ذکر نامشان مورد خطاب قرار می داد.
همین جا بیفزاییم که این ایراد به محسن کدیور هم وارد است که در نقدهای خود به نظریه «دین و قدرت» به جای ذکر نام سروش غالبا ایشان را با اصطلاح «روشنفکر دینی محترم» معرفی می کند. از منظر کدیور «روشنفکر دینی» کسی است که برخلاف نواندیش دینی نه در پی اصلاح و بازسازی اندیشه ی دینی بلکه در صدد زیر سوال بردن و «زیر و زبر» کردن اصل و اساس دین است و سروش به تعبیر کدیور چنین روشنفکری است.
این مدعای کدیور البته بی اساس و ناموجه است، چرا که سروش به گواهی آثارش اصولا یک متفکر عمیقا دینی است که اگر بیشتر از کدیور درد دین و دغدغه ی اصلاح و بازسازی اندیشه ی دینی را نداشته باشد مطمئنا کمتر ندارد. سروش اندیشمندی است که همه ی نواندیشان دینی پس از انقلاب و از جمله کدیور، کم و بیش، وامدار اندیشه های وی هستند. بنابراین انتقاد به این یا آن دیدگاه سروش نباید راه را برای تهمت زدن به وی باز کند و این نکته ی مهمی است که کدیور و همه ی منتقدان سروش باید جدا از آن پرهیز کنند. وانگهی اطلاق اصطلاح «روشنفکر دینی محترم» به سروش این معنا را به ذهن متبادر می کند که گویا در میان دینداران تنها یک روشنفکر وجود دارد آن هم سروش است و بس، حال آن که بی هیچ گفتگو می دانیم که چنین نیست و به همین سبب لازم است که کدیور شیوه ی برخورد خود با سروش را تصحیح نماید.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85931
سایت خبری تحلیلی زیتون
از این «روشنفکری دینی محترم » تا آن «روحانی محترم» | سایت خبری تحلیلی زیتون
در چهاردهم فوریه سال جاری یک جلسه ی مجازی تحت عنوان «ارزیابی تحلیلی نقدهای نظریه ی دین و قدرت» دکتر سروش با حضور صاحب نظریه و سه منتقد به نام های آقایان دکتر حسین کاجی، دکتر حسین کمالی و دکتر سروش دباغ برگزار شد. به گمان ما سخنان این جلسه واجد چند نکته ی…
کلاب هاوس؛ اتاقی از آن خود و دیگری
پرتو شریعتمداری
نود و دو سال پیش، هنگامی که ویرجینیا وولف، نویسندهی پرآوازهی انگلیسی، رسالهای نوشت با نام «اتاقی از آن خود» با این مضمون که در جامعهی مردسالار آن روز هر زن نویسنده باید فضای مستقلی در اختیار داشته باشد تا بتواند به آفرینش فکری و ادبی بپردازد، شاید به هیچ رو تصور نمیکرد که کمتر از یک سدهی بعد فضای مجازی شکل گرفته باشد که در آن هر کس که مایل به گفتوگو با دیگری است بتواند اتاقی از آن خود داشته باشد.
پدیدهی کلابهاوس با اتاقهای گوناگونش رویداد مبارکی است و ایرانیان که در سرزمین و خانهی حقیقی خود از داشتن فضایی امن برای تضارب آرا محروم بودهاند اکنون به لطف تکنولوژی دیجیتال برساخته درغرب میتوانند کم و بیش بیترس و واهمه، با هویت حقیقی یا مجازی در این اتاقها به گفتوگو بنشینند. دیگر از فحاشی بسیجیها، هو کردن دانشجوها به وسیلهی لباسشخصیها و دست به یقهشدن امنیتیها با چهرههای دانشگاهی و دگراندیش خبری نیست. دیگر کسی نمیتواند بیهزینه دیگری را ترور شخصیت یا تهدید به اسیدپاشی کند. در اتاقهای مجازی گویندگان در نوبت قرار میگیرند تا صبورانه سخن گویندگان دیگر را بشنوند و به وقت مناسب حرف خود را به گوش دیگران برسانند. حالا دیگر همه اتاقی از آن خود دارند و کسی که اصول و قوانین سخن گفتن و سخن شنیدن را به درستی رعایت نکند محترمانه از «اتاق» بیرون رانده میشود.
در هفتههای اخیر استقبال فارسیزبانها از اتاقهای کلابهاوس بسیار چشمگیر بوده است. حتی بسیاری از کسانی که برای استفاده از این پلتفرم (بخوانید سکو) گوشی و آی پد اَپل نداشتهاند کوشیدهاند به یاری دوست و آشنای اپلدار، خود را به این آرمانشهر مجازی برسانند و یا نسخه غیر رسمی و نامطمئن اندروید ان را نصب کنند تا در کلاسهای آموزش خویشتنداری و تضارب آرا شرکت کنند. روحانیان جوان اعم از تندرو و میانهرو، روزنامهنگاران تبعیدی که شاید دهههاست از ایران دور بودهاند، فعالان سیاسی و حقوق بشری، اصلاحطلبان، اصولگرایان، براندازها، اقلیتهای جنسی و جنسیتی، دینی و قومی و مهاجرانی که تجربهی زیستن در ایران داشتهاند… خلاصه رنگینکمانی از قشرهای گوناگون زیر سقف این اتاقها گرد هم آمدهاند، سفرهی دل را گشودهاند یا نقادانه همدیگر را به پرسش گرفتهاند. تنوع موضوعهای به بحث گذاشته شده هم شگفتآور است: از «خاطرات خوب و بد از آخوندها» و بحثهای داغ راجع به «حجاب اجباری» گرفته تا «تاثیر خودکشی آزاده نامداری بر ایلان ماسک» و «اگه کامیون داشتی روش چی مینوشتی».
بعضی میگویند این فضای گفتوگو موقتی است و تحمل آن از سوی نهادهای امنیتی داخل ایران به دلیل انتخابات ریاست جمهوری پیشرو در خردادماه است با این انگیزه که مردم به «مشارکت» در انتخابات و «مهر تایید زدن بر مشروعیت» آن تشویق شوند. طرفداران این دیدگاه معتقدند که با پایان انتخابات حاکمیت گفتوگوهای آزاد و ناپایبند به خطوط قرمز خود را در کلابهاوس تاب نخواهد آورد و روزنههای تنفس در فضای مجازی را خواهد بست. بعضی که خوشبینترند میگویند که دیگر کار از این حرفها گذشته
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85934
پرتو شریعتمداری
نود و دو سال پیش، هنگامی که ویرجینیا وولف، نویسندهی پرآوازهی انگلیسی، رسالهای نوشت با نام «اتاقی از آن خود» با این مضمون که در جامعهی مردسالار آن روز هر زن نویسنده باید فضای مستقلی در اختیار داشته باشد تا بتواند به آفرینش فکری و ادبی بپردازد، شاید به هیچ رو تصور نمیکرد که کمتر از یک سدهی بعد فضای مجازی شکل گرفته باشد که در آن هر کس که مایل به گفتوگو با دیگری است بتواند اتاقی از آن خود داشته باشد.
پدیدهی کلابهاوس با اتاقهای گوناگونش رویداد مبارکی است و ایرانیان که در سرزمین و خانهی حقیقی خود از داشتن فضایی امن برای تضارب آرا محروم بودهاند اکنون به لطف تکنولوژی دیجیتال برساخته درغرب میتوانند کم و بیش بیترس و واهمه، با هویت حقیقی یا مجازی در این اتاقها به گفتوگو بنشینند. دیگر از فحاشی بسیجیها، هو کردن دانشجوها به وسیلهی لباسشخصیها و دست به یقهشدن امنیتیها با چهرههای دانشگاهی و دگراندیش خبری نیست. دیگر کسی نمیتواند بیهزینه دیگری را ترور شخصیت یا تهدید به اسیدپاشی کند. در اتاقهای مجازی گویندگان در نوبت قرار میگیرند تا صبورانه سخن گویندگان دیگر را بشنوند و به وقت مناسب حرف خود را به گوش دیگران برسانند. حالا دیگر همه اتاقی از آن خود دارند و کسی که اصول و قوانین سخن گفتن و سخن شنیدن را به درستی رعایت نکند محترمانه از «اتاق» بیرون رانده میشود.
در هفتههای اخیر استقبال فارسیزبانها از اتاقهای کلابهاوس بسیار چشمگیر بوده است. حتی بسیاری از کسانی که برای استفاده از این پلتفرم (بخوانید سکو) گوشی و آی پد اَپل نداشتهاند کوشیدهاند به یاری دوست و آشنای اپلدار، خود را به این آرمانشهر مجازی برسانند و یا نسخه غیر رسمی و نامطمئن اندروید ان را نصب کنند تا در کلاسهای آموزش خویشتنداری و تضارب آرا شرکت کنند. روحانیان جوان اعم از تندرو و میانهرو، روزنامهنگاران تبعیدی که شاید دهههاست از ایران دور بودهاند، فعالان سیاسی و حقوق بشری، اصلاحطلبان، اصولگرایان، براندازها، اقلیتهای جنسی و جنسیتی، دینی و قومی و مهاجرانی که تجربهی زیستن در ایران داشتهاند… خلاصه رنگینکمانی از قشرهای گوناگون زیر سقف این اتاقها گرد هم آمدهاند، سفرهی دل را گشودهاند یا نقادانه همدیگر را به پرسش گرفتهاند. تنوع موضوعهای به بحث گذاشته شده هم شگفتآور است: از «خاطرات خوب و بد از آخوندها» و بحثهای داغ راجع به «حجاب اجباری» گرفته تا «تاثیر خودکشی آزاده نامداری بر ایلان ماسک» و «اگه کامیون داشتی روش چی مینوشتی».
بعضی میگویند این فضای گفتوگو موقتی است و تحمل آن از سوی نهادهای امنیتی داخل ایران به دلیل انتخابات ریاست جمهوری پیشرو در خردادماه است با این انگیزه که مردم به «مشارکت» در انتخابات و «مهر تایید زدن بر مشروعیت» آن تشویق شوند. طرفداران این دیدگاه معتقدند که با پایان انتخابات حاکمیت گفتوگوهای آزاد و ناپایبند به خطوط قرمز خود را در کلابهاوس تاب نخواهد آورد و روزنههای تنفس در فضای مجازی را خواهد بست. بعضی که خوشبینترند میگویند که دیگر کار از این حرفها گذشته
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/85934
Zeitoons
کلاب هاوس؛ اتاقی از آن خود و دیگری
کلاب هاوس؛ اتاقی از آن خود و دیگری | سایت مستقل تحلیلی خبری
🍃عفو هواپیماربایان «ارتفاع پست» بعد از ۲۰ سال
▫️با درخواست و پیشنهاد ابراهیم حاتمیکیا، ۴ هواپیماربای پرواز اهواز-بندرعباس بعد از ۲۰ سال عفو و از زندان آزاد شدند.
حاتمی کیا ۳۱ فروردین ۹۹ طی نامهای به رییس قوه قضاییه پیشنهاد عفو و بخشش این ۴ هواپیماربا را داده بود.
خالد حردانی، رسول حردانی، فرهنگ پورمنصوری و شهرام پورمنصوری، عاملان اصلی این هواپیماربایی، ابتدا به اعدام محکوم شدند اما این حکم در نهایت به حبس ابد تبدیل شد.
فیلم سینمایی «ارتفاع پست» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و نویسندگی مشترک حاتمی کیا و اصغر فرهادی براساس این قصه واقعی ساخته شده بود.
خانواده حردانی ۲۳ آذر ۷۹ سعی کردند هواپیمای اهواز – بندرعباس را در میانه مسیر بربایند اما موفق نشدند.
© @Zeitoons
▫️با درخواست و پیشنهاد ابراهیم حاتمیکیا، ۴ هواپیماربای پرواز اهواز-بندرعباس بعد از ۲۰ سال عفو و از زندان آزاد شدند.
حاتمی کیا ۳۱ فروردین ۹۹ طی نامهای به رییس قوه قضاییه پیشنهاد عفو و بخشش این ۴ هواپیماربا را داده بود.
خالد حردانی، رسول حردانی، فرهنگ پورمنصوری و شهرام پورمنصوری، عاملان اصلی این هواپیماربایی، ابتدا به اعدام محکوم شدند اما این حکم در نهایت به حبس ابد تبدیل شد.
فیلم سینمایی «ارتفاع پست» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و نویسندگی مشترک حاتمی کیا و اصغر فرهادی براساس این قصه واقعی ساخته شده بود.
خانواده حردانی ۲۳ آذر ۷۹ سعی کردند هواپیمای اهواز – بندرعباس را در میانه مسیر بربایند اما موفق نشدند.
© @Zeitoons
🍃سه تن از فعالان محیط زیستی زندانی به مرخصی آمدند
▫️سه تن از فعال محیط زیستی زندانی٬ سام رجبی، سپیده کاشانی و امیرحسین خالقی به مرخصی آمدند.
بیدار زنی خبر از آن داد که سام رجبی، سپیده کاشانی و امیرحسین خالقی، فعالین محیط زیست زندانی امروز دوشنبه ۹ فروردینماه از زندان اوین به مرخصی کوتاه مدت اعزام شدند. از میان این فعالین که از زمستان ۹۶ در بازداشت و زندان به سر بردهاند، اعزام کاشانی و خالقی به مرخصی برای نخستین بار در دوره محکومیتشان صورت گرفته است.
سام رجبی در تاریخ ۲۰ دیماه ۹۹ برای نخستین بار در پی درگذشت مادر به مرخصی اعزام شده بود. لیلی هوشمند افشار، مادر آقای رجبی از مدتها قبل به بیماری سرطان مبتلا بود و به دلیل وخامت حال حتی از رفتن به زندان و ملاقات با فرزندش نیز ناتوان بود؛ با این وجود دادستانی تهران همواره با درخواست مرخصی وی مخالفت میکرد. خانم هوشمندافشار روز جمعه ۱۹ دیماه ۹۹ درگذشت.
© @Zeitoons
▫️سه تن از فعال محیط زیستی زندانی٬ سام رجبی، سپیده کاشانی و امیرحسین خالقی به مرخصی آمدند.
بیدار زنی خبر از آن داد که سام رجبی، سپیده کاشانی و امیرحسین خالقی، فعالین محیط زیست زندانی امروز دوشنبه ۹ فروردینماه از زندان اوین به مرخصی کوتاه مدت اعزام شدند. از میان این فعالین که از زمستان ۹۶ در بازداشت و زندان به سر بردهاند، اعزام کاشانی و خالقی به مرخصی برای نخستین بار در دوره محکومیتشان صورت گرفته است.
سام رجبی در تاریخ ۲۰ دیماه ۹۹ برای نخستین بار در پی درگذشت مادر به مرخصی اعزام شده بود. لیلی هوشمند افشار، مادر آقای رجبی از مدتها قبل به بیماری سرطان مبتلا بود و به دلیل وخامت حال حتی از رفتن به زندان و ملاقات با فرزندش نیز ناتوان بود؛ با این وجود دادستانی تهران همواره با درخواست مرخصی وی مخالفت میکرد. خانم هوشمندافشار روز جمعه ۱۹ دیماه ۹۹ درگذشت.
© @Zeitoons
درباره آزاده نامداری و سایرین
زندگی دوگانه «جوانان انقلابی»
▫️زیتون ـ یلدا امیری: گفته میشود هنگامی که آیتالله خمینی در سال ۱۳۴۳ به تبعید در ترکیه فرستاده میشد یک مامور ساواک از او پرسید: «پس یاران شما کجا هستند؟» و آیتالله خمینی در پاسخ به او این جمله را گفت که «سربازان من در گهوارههای مادرانشان هستند.»
اما کسانی که در بهمن ۱۳۵۷ به نوعی در انقلاب اسلامی مشارکت فعال داشتند، نه نوجوانان ۱۴ ساله که سال ۱۳۴۳ در گهواره بودند، بلکه افرادی حداقل یک دهه بزرگتر از آنها بودند. نوزادانی که آیتالله خمینی آنها را یاران خود خوانده بود یا در جنگ ایران و عراق کشته شدند و یا در اعدامهای سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۶۷ از دست رفتند.
گروهی هم مردمان سرخوردهای شدند که تحت تاثیر حوادث جامعه، جریانات سیاسی و فشارهای اجتماعی و اقتصادی یا ترک دیار کردند و یا هر روز بیش از پیش به عرصههای خصوصی خود عقب نشستند و عرصه عمومی را برای حکومت رها کردند. یک گروه دیگر نیز از این میان برآمدند و بخشی از مدیران کنونی جمهوری اسلامی را تشکیل دادند.
اما نسلی که در گهواره دهههای ۶۰ و ۷۰ در دوران رهبری و مدیریت آیتالله خامنهای پرورش یافت، اکنون کجاست؟ به کدام اصول پایبند است؟ جوانان انقلابی که چند سالی است آیتالله خامنهای از آنها سخن میگوید چه کسانی هستند و با چه خصوصیات و خواستههایی روزگار میگذرانند؟
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85942
© @Zeitoons
زندگی دوگانه «جوانان انقلابی»
▫️زیتون ـ یلدا امیری: گفته میشود هنگامی که آیتالله خمینی در سال ۱۳۴۳ به تبعید در ترکیه فرستاده میشد یک مامور ساواک از او پرسید: «پس یاران شما کجا هستند؟» و آیتالله خمینی در پاسخ به او این جمله را گفت که «سربازان من در گهوارههای مادرانشان هستند.»
اما کسانی که در بهمن ۱۳۵۷ به نوعی در انقلاب اسلامی مشارکت فعال داشتند، نه نوجوانان ۱۴ ساله که سال ۱۳۴۳ در گهواره بودند، بلکه افرادی حداقل یک دهه بزرگتر از آنها بودند. نوزادانی که آیتالله خمینی آنها را یاران خود خوانده بود یا در جنگ ایران و عراق کشته شدند و یا در اعدامهای سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۶۷ از دست رفتند.
گروهی هم مردمان سرخوردهای شدند که تحت تاثیر حوادث جامعه، جریانات سیاسی و فشارهای اجتماعی و اقتصادی یا ترک دیار کردند و یا هر روز بیش از پیش به عرصههای خصوصی خود عقب نشستند و عرصه عمومی را برای حکومت رها کردند. یک گروه دیگر نیز از این میان برآمدند و بخشی از مدیران کنونی جمهوری اسلامی را تشکیل دادند.
اما نسلی که در گهواره دهههای ۶۰ و ۷۰ در دوران رهبری و مدیریت آیتالله خامنهای پرورش یافت، اکنون کجاست؟ به کدام اصول پایبند است؟ جوانان انقلابی که چند سالی است آیتالله خامنهای از آنها سخن میگوید چه کسانی هستند و با چه خصوصیات و خواستههایی روزگار میگذرانند؟
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85942
© @Zeitoons
Zeitoons
زندگی دوگانه «جوانان انقلابی»
زندگی دوگانه «جوانان انقلابی» | سایت مستقل تحلیلی خبری
چرا سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین منتشر نمیشود؟
📝 گمانهزنی پیرامون جزئیات و مفاد سند همکاری ۲۵ ساله میان ایران و چین فراوان است.
برخی معتقدند ممکن است ایران امتیازات عمده و فراوانی به طرف چینی داده باشد و نمیخواهند مردم بدانند که چه بلایی بر سر منافع و ثروتهای مملکت آمده است. از این جهت عدهای آن را ترکمنچینی- یادآور ترکمنچای- نام نهادهاند.
عدهای دیگر معتقدند افشای جزئیات سند همکاری، ممکن است اطلاعاتی را در اختیار کشورهای غربی و به طور مشخص آمریکا بگذارد و با توجه به آن تحریمهای خود را علیه ایران و چین به کار گیرد.
نظر بعضی دیگر این است که فعلاً جزئیاتی در میان نیست و سند همکاری عمدتاً نمایشی است تا آمریکا از هراس نزدیکی ایران به چین، دست از تحریمها ایران بر دارد و به برجام برگردد.
اما تمامی این تحلیلها هم حتی اگر نادرست هم نباشند، ناقص بهنظر میرسند از این جهت که ماهیت ولایتفقیه و رابطه آن را با مردم درنیافتهاند.
گفته شده است که مبتکر اصلی و تام و تمام این طرح، رهبر جمهوری اسلامی است و شواهد هم آنرا تائید میکند مخصوصا که فراتر از تمام قوای تقنینی و اجرایی، راسأ نماینده مستقیم آیتالله خامنهای، علی لاریجانی، انتقال، پیگیری و بهانجامرسیدن آن را بهعهده داشته است.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85954
© @Zeitoons
📝 گمانهزنی پیرامون جزئیات و مفاد سند همکاری ۲۵ ساله میان ایران و چین فراوان است.
برخی معتقدند ممکن است ایران امتیازات عمده و فراوانی به طرف چینی داده باشد و نمیخواهند مردم بدانند که چه بلایی بر سر منافع و ثروتهای مملکت آمده است. از این جهت عدهای آن را ترکمنچینی- یادآور ترکمنچای- نام نهادهاند.
عدهای دیگر معتقدند افشای جزئیات سند همکاری، ممکن است اطلاعاتی را در اختیار کشورهای غربی و به طور مشخص آمریکا بگذارد و با توجه به آن تحریمهای خود را علیه ایران و چین به کار گیرد.
نظر بعضی دیگر این است که فعلاً جزئیاتی در میان نیست و سند همکاری عمدتاً نمایشی است تا آمریکا از هراس نزدیکی ایران به چین، دست از تحریمها ایران بر دارد و به برجام برگردد.
اما تمامی این تحلیلها هم حتی اگر نادرست هم نباشند، ناقص بهنظر میرسند از این جهت که ماهیت ولایتفقیه و رابطه آن را با مردم درنیافتهاند.
گفته شده است که مبتکر اصلی و تام و تمام این طرح، رهبر جمهوری اسلامی است و شواهد هم آنرا تائید میکند مخصوصا که فراتر از تمام قوای تقنینی و اجرایی، راسأ نماینده مستقیم آیتالله خامنهای، علی لاریجانی، انتقال، پیگیری و بهانجامرسیدن آن را بهعهده داشته است.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85954
© @Zeitoons
Zeitoons
چرا سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین منتشر نمیشود؟
چرا سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین منتشر نمیشود؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
چه کسی آزاده نامداری را کشت؟
📝ابراهیم نبوی
▫️برخی رسانهها گزارش دادهاند آزاده نامداری مجری سرشناس صدا و سیما چند روز قبل با مصرف داروهای ضدافسردگی و احتمالا خوابآور خودکشی کرد. او در حالی دست به خودکشی زد که چند روز قبل از آن، طی پیامی که نشان دهنده روحیه امیدوار او بود، در کنار دخترش گندم، سال نو را در یک پیام اینستاگرامی به مردم تبریک گفته بود.
علی اکبر قاضی زاده کارشناس رسانه پس از این اتفاق از مردم خواست به حریم خصوصی چهرههای سرشناس رسانهای احترام بگذارند. پدر آزاده نیز در مراسم خاکسپاری او گفت که «آزاده افسرده نبود. از طرفی دیگر یکی از دوستان و همکاران آزاده نامداری در پیامی که این روزها تحت عنوان دلنوشته نامیده میشود، علت خودکشی آزاده را از دست دادن تلویزیون و موقعیت تلویزیونی وی دانست. و گفت: «تلویزیون ارزش این را نداشت.»
با اینهمه تقریبا تا این لحظه معلوم است که مسائلی مانند ضرب و جرح و قتل و حاملگی و هر چیز دیگری در کار نبوده است و در واقع هیچکس جز آزاده نامداری عامل مرگ وی نبوده است.
اما؛ آیا واقعا هیچ کسی جز آزاده عامل مرگ او نبوده است؟ به گمانم این گفته سرپوشی بزرگ بر یک وضعیت دردناک و غیرانسانی است که فشار آن بر یک شخص او را به سوی افسردگی در درجه اول و خودکشی در مرحله بعدی کشانده است. اصولا چرا آزاده نامداری به این وضعیت کشانده شد؟
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85970
© @Zeitoons
📝ابراهیم نبوی
▫️برخی رسانهها گزارش دادهاند آزاده نامداری مجری سرشناس صدا و سیما چند روز قبل با مصرف داروهای ضدافسردگی و احتمالا خوابآور خودکشی کرد. او در حالی دست به خودکشی زد که چند روز قبل از آن، طی پیامی که نشان دهنده روحیه امیدوار او بود، در کنار دخترش گندم، سال نو را در یک پیام اینستاگرامی به مردم تبریک گفته بود.
علی اکبر قاضی زاده کارشناس رسانه پس از این اتفاق از مردم خواست به حریم خصوصی چهرههای سرشناس رسانهای احترام بگذارند. پدر آزاده نیز در مراسم خاکسپاری او گفت که «آزاده افسرده نبود. از طرفی دیگر یکی از دوستان و همکاران آزاده نامداری در پیامی که این روزها تحت عنوان دلنوشته نامیده میشود، علت خودکشی آزاده را از دست دادن تلویزیون و موقعیت تلویزیونی وی دانست. و گفت: «تلویزیون ارزش این را نداشت.»
با اینهمه تقریبا تا این لحظه معلوم است که مسائلی مانند ضرب و جرح و قتل و حاملگی و هر چیز دیگری در کار نبوده است و در واقع هیچکس جز آزاده نامداری عامل مرگ وی نبوده است.
اما؛ آیا واقعا هیچ کسی جز آزاده عامل مرگ او نبوده است؟ به گمانم این گفته سرپوشی بزرگ بر یک وضعیت دردناک و غیرانسانی است که فشار آن بر یک شخص او را به سوی افسردگی در درجه اول و خودکشی در مرحله بعدی کشانده است. اصولا چرا آزاده نامداری به این وضعیت کشانده شد؟
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85970
© @Zeitoons
Zeitoons
چه کسی آزاده نامداری را کشت؟
چه کسی آزاده نامداری را کشت؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
بزرگترین دشمن ایران کیست؟
📝ابوالفضل قدیانی
▫️نظام استبداد دینی به ریاست خودکامهٔ متکبر و فریبکار امروز ایران، علی خامنهای، کماکان البته با شدت بیشتر مشغول سرکوب مردم به خصوص زندانیان سیاسی مظلوم است.
در آستانهٔ سال نو و در ایام نوروز عدهای از زندانیان سیاسی از جمله آتنا دائمی، اسماعیل عبدی، سپیده قلیان، مریم اکبری منفرد و سعید اقبالی را برخلاف قانون، ظالمانه با اهانت و تحقیر به زندانهای استانهای مختلف تبعید کردهاند و ستمی مضاعف در حق آن عزیزان و خانوادههای مظلومشان روا داشتهاند؛ ستمی مضاعف است چونکه دستگیری فعالان سیاسی اساسا غیر قانونی است لذا باید زندانیان سیاسی بدون قید و شرط آزاد شوند. آنطور که اعلام شده سعید اقبالی را در زندان رجاییشهر با دو نفر از قاتلان هم سلول کردهاند و بدون کوچکترین احساس مسئولیتی جان وی را به بازی گرفتهاند. بدون تردید این اقدام و اقداماتی نظیر این اقدامی ضد انسانی و غیر قانونی و از سر رذالت و انتقامجویی است.
خودکامهٔ ایران و اعوان و انصار سرکوبگرش از سر بینوایی و تهیدستی، سوء مدیریت و ناکارآمدی پس از هر شکست در عرصههای مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی با مشاهدهٔ نارضایتی و اعتراضات روزافزون مردم و اضمحلال مشروعیت نظام استبداد دینی با روی آوردن به سرکوب شدیدتر معترضان به خصوص زندانیان سیاسی عقدهگشایی و انتقامگیری میکنند چرا که عرضه و هنری جز سرکوب و فریب متاع دیگری در چنته ندارند. به خیال خام خود می خواهند با استراتژی رسوای نصر بالرعب، معترضان، آزادیخواهان، عدالتطلبان و مخالفان را از میدان مبارزه مدنی و خشونتپرهیز بیرون کنند.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85967
© @Zeitoons
📝ابوالفضل قدیانی
▫️نظام استبداد دینی به ریاست خودکامهٔ متکبر و فریبکار امروز ایران، علی خامنهای، کماکان البته با شدت بیشتر مشغول سرکوب مردم به خصوص زندانیان سیاسی مظلوم است.
در آستانهٔ سال نو و در ایام نوروز عدهای از زندانیان سیاسی از جمله آتنا دائمی، اسماعیل عبدی، سپیده قلیان، مریم اکبری منفرد و سعید اقبالی را برخلاف قانون، ظالمانه با اهانت و تحقیر به زندانهای استانهای مختلف تبعید کردهاند و ستمی مضاعف در حق آن عزیزان و خانوادههای مظلومشان روا داشتهاند؛ ستمی مضاعف است چونکه دستگیری فعالان سیاسی اساسا غیر قانونی است لذا باید زندانیان سیاسی بدون قید و شرط آزاد شوند. آنطور که اعلام شده سعید اقبالی را در زندان رجاییشهر با دو نفر از قاتلان هم سلول کردهاند و بدون کوچکترین احساس مسئولیتی جان وی را به بازی گرفتهاند. بدون تردید این اقدام و اقداماتی نظیر این اقدامی ضد انسانی و غیر قانونی و از سر رذالت و انتقامجویی است.
خودکامهٔ ایران و اعوان و انصار سرکوبگرش از سر بینوایی و تهیدستی، سوء مدیریت و ناکارآمدی پس از هر شکست در عرصههای مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی با مشاهدهٔ نارضایتی و اعتراضات روزافزون مردم و اضمحلال مشروعیت نظام استبداد دینی با روی آوردن به سرکوب شدیدتر معترضان به خصوص زندانیان سیاسی عقدهگشایی و انتقامگیری میکنند چرا که عرضه و هنری جز سرکوب و فریب متاع دیگری در چنته ندارند. به خیال خام خود می خواهند با استراتژی رسوای نصر بالرعب، معترضان، آزادیخواهان، عدالتطلبان و مخالفان را از میدان مبارزه مدنی و خشونتپرهیز بیرون کنند.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85967
© @Zeitoons
Zeitoons
بزرگترین دشمن ایران کیست؟
بزرگترین دشمن ایران کیست؟ | سایت مستقل تحلیلی خبری
🍃محکومیت جمهوری اسلامی به نقض حقوق بشر در سوریه، عراق و یمن
▫️وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش سالانه خود دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در سراسر جهان در سال ۲۰۲۰، ایران، روسیه، چین و شمار دیگری از کشورها را به نقض حقوق بشر متهم کرد.
در بخش خلاصه این گزارش دربارهٔ ایران آمدهاست، مقامهای حکومت جمهوری اسلامی نه تنها در نقض حقوق بشر علیه ایرانیها بلکه علیه مردم سوریه از طریق حمایت نظامی از بشار اسد و نیروهای حزبالله، در عراق از طریق گروههای شبه نظامی، و در یمن از طریق حوثیها دست داشتهاند.
وزارت خارجه آمریکا میگوید، حکومت ایران بهطور عمده از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از حکومت بشار اسد در سوریه حمایت میکند و بکارگیری جنگجویان شیعه عراقی، افغانی و پاکستانی و انتقال آنها به سوریه باعث طولانی شدن جنگ داخلی در این کشور شده که به کشته شدن هزاران نفر غیرنظامی سوری در این سال منجر شد.
در گزارش وزارت خارجه آمریکا آمدهاست، حکومت جمهوری اسلامی مستقیماً از شبه نظامیان عراقی از جمله سازمان تروریستی کتائب حزبالله که گفته میشود در اعدامهای بدون محاکمه، ناپدید شدن اجباری در عراق نقش داشته، حمایت میکند
© @Zeitoons
▫️وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش سالانه خود دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در سراسر جهان در سال ۲۰۲۰، ایران، روسیه، چین و شمار دیگری از کشورها را به نقض حقوق بشر متهم کرد.
در بخش خلاصه این گزارش دربارهٔ ایران آمدهاست، مقامهای حکومت جمهوری اسلامی نه تنها در نقض حقوق بشر علیه ایرانیها بلکه علیه مردم سوریه از طریق حمایت نظامی از بشار اسد و نیروهای حزبالله، در عراق از طریق گروههای شبه نظامی، و در یمن از طریق حوثیها دست داشتهاند.
وزارت خارجه آمریکا میگوید، حکومت ایران بهطور عمده از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از حکومت بشار اسد در سوریه حمایت میکند و بکارگیری جنگجویان شیعه عراقی، افغانی و پاکستانی و انتقال آنها به سوریه باعث طولانی شدن جنگ داخلی در این کشور شده که به کشته شدن هزاران نفر غیرنظامی سوری در این سال منجر شد.
در گزارش وزارت خارجه آمریکا آمدهاست، حکومت جمهوری اسلامی مستقیماً از شبه نظامیان عراقی از جمله سازمان تروریستی کتائب حزبالله که گفته میشود در اعدامهای بدون محاکمه، ناپدید شدن اجباری در عراق نقش داشته، حمایت میکند
© @Zeitoons
آیا صندوق رای گره جمهوری اسلامی را باز میکند؟
همهپرسی؛ از کلابهاوس تا صندوق رای
▫️زیتون ـ محمدرضا سرداری: همهپرسی بار دیگر به یک موضوع روز خبری تبدیل شده است. نه تنها از سوی مخالفان نظام جمهوری اسلامی بلکه از سوی رئیس جمهوری آن که بار دیگر خواستار مراجعه به رای مردم در موضوعات مهم شده است. حسن روحانی البته این را نیز غیر مستقیم گفته که انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ خود رفراندومی برای سنجش مشروعیت جمهوری اسلامی است و اگر مشارکت در این انتخابات حداکثری نباشد، نظام ضربه بسیار بزرگی خواهد دید.
۱۲ فروردین سالروز استقرار جمهوری اسلامی در ایران است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۵۷، ایده تاسیس جمهوری اسلامی در مقابل نظام سلطنت به اصرار آیتالله خمینی به رای گذاشته شد. برخی از اعضای شورای انقلاب و دولت موقت از جمله مهدی بازرگان، نخست وزیر وقت پیشنهاد کردند بجای جمهوری اسلامی، جمهوری دمکراتیک اسلامی به رای گذاشته شود.
اما این افزودن کلمه دمکراتیک با مخالفت سرسختانه آیت الله خمینی روبرو شد. او گفت جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه بیش. صادق طباطبایی در خاطرات خود گفته است که خمینی آنقدر عجله داشت که حتی به توصیههای احمد حاج سید جوادی، وزیر کشور دولت موقت نیز توجه نکرد و علیرغم این که امکانات و زیر ساخت کافی برای برگزاری انتخابات وجود نداشت، رفراندوم برگزار و همان که آیت الله خمینی گفته بود به رای گذاشته شد و نهایتا با ۹۸ درصد آرا به تصویب رسید.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85979
© @Zeitoons
همهپرسی؛ از کلابهاوس تا صندوق رای
▫️زیتون ـ محمدرضا سرداری: همهپرسی بار دیگر به یک موضوع روز خبری تبدیل شده است. نه تنها از سوی مخالفان نظام جمهوری اسلامی بلکه از سوی رئیس جمهوری آن که بار دیگر خواستار مراجعه به رای مردم در موضوعات مهم شده است. حسن روحانی البته این را نیز غیر مستقیم گفته که انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ خود رفراندومی برای سنجش مشروعیت جمهوری اسلامی است و اگر مشارکت در این انتخابات حداکثری نباشد، نظام ضربه بسیار بزرگی خواهد دید.
۱۲ فروردین سالروز استقرار جمهوری اسلامی در ایران است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۵۷، ایده تاسیس جمهوری اسلامی در مقابل نظام سلطنت به اصرار آیتالله خمینی به رای گذاشته شد. برخی از اعضای شورای انقلاب و دولت موقت از جمله مهدی بازرگان، نخست وزیر وقت پیشنهاد کردند بجای جمهوری اسلامی، جمهوری دمکراتیک اسلامی به رای گذاشته شود.
اما این افزودن کلمه دمکراتیک با مخالفت سرسختانه آیت الله خمینی روبرو شد. او گفت جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه بیش. صادق طباطبایی در خاطرات خود گفته است که خمینی آنقدر عجله داشت که حتی به توصیههای احمد حاج سید جوادی، وزیر کشور دولت موقت نیز توجه نکرد و علیرغم این که امکانات و زیر ساخت کافی برای برگزاری انتخابات وجود نداشت، رفراندوم برگزار و همان که آیت الله خمینی گفته بود به رای گذاشته شد و نهایتا با ۹۸ درصد آرا به تصویب رسید.
🔹 ادامه متن در وبسایت زیتون:
https://www.zeitoons.com/85979
© @Zeitoons
Zeitoons
همهپرسی؛ از کلابهاوس تا صندوق رای
همهپرسی؛ از کلابهاوس تا صندوق رای | سایت مستقل تحلیلی خبری
🍃معاون وزیر کشور: آمار جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ همان ۲۳۰ نفر است
▫️حسین ذوالفقاری، معاون امنیتی وزارت کشور، تاکید کرد که آمار رسمی کشتهشدگان در اعتراضهای آبان ماه ۹۸ همان عدد ۲۳۰ نفر است و آمار ۴۰۰ نفر «کذب» است.
او در مصاحبه با خبرگزاری ایرنا اضافه کرد: «برخی مسئولان اخیرا تعداد جانباختگان را ۴۰۰ نفر اعلام کردند که بسیار تعجب کردم. در حالی که این گزارش خلاف واقع و کذب بود.»
ذوالفقاری توضیح بیشتری درباره این گزارش نداد.
معاون امنیتی وزارت کشور همچنین گفت که این اعتراضات «به لحاظ نوع حوادث رخ داده، نوع خسارت وارد شده و نوع خشونتها» در صحنه اعتراضات «تلخترین حادثه امنیتی یا اجتماعی- امنیتی» بود.
مقامهای جمهوری اسلامی با گذشت بیش از ۱۸ ماه از این اعتراضها تاکنون حاضر به انتشار گزارشی رسمی از شمار کشتهشدگان و بازداشتشدگان این اعتراضات نشدهاند.
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران، خرداد ۹۹ گفته بود که بین ۲۰۰ تا ۲۲۵ نفر در این اعتراضات کشته شدند.
بعد مجتبی ذوالنوری، رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس، آمار کشتهشدگان را ۲۳۰ نفر اعلام کرد.
© @Zeitoons
▫️حسین ذوالفقاری، معاون امنیتی وزارت کشور، تاکید کرد که آمار رسمی کشتهشدگان در اعتراضهای آبان ماه ۹۸ همان عدد ۲۳۰ نفر است و آمار ۴۰۰ نفر «کذب» است.
او در مصاحبه با خبرگزاری ایرنا اضافه کرد: «برخی مسئولان اخیرا تعداد جانباختگان را ۴۰۰ نفر اعلام کردند که بسیار تعجب کردم. در حالی که این گزارش خلاف واقع و کذب بود.»
ذوالفقاری توضیح بیشتری درباره این گزارش نداد.
معاون امنیتی وزارت کشور همچنین گفت که این اعتراضات «به لحاظ نوع حوادث رخ داده، نوع خسارت وارد شده و نوع خشونتها» در صحنه اعتراضات «تلخترین حادثه امنیتی یا اجتماعی- امنیتی» بود.
مقامهای جمهوری اسلامی با گذشت بیش از ۱۸ ماه از این اعتراضها تاکنون حاضر به انتشار گزارشی رسمی از شمار کشتهشدگان و بازداشتشدگان این اعتراضات نشدهاند.
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران، خرداد ۹۹ گفته بود که بین ۲۰۰ تا ۲۲۵ نفر در این اعتراضات کشته شدند.
بعد مجتبی ذوالنوری، رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس، آمار کشتهشدگان را ۲۳۰ نفر اعلام کرد.
© @Zeitoons